Je hebt toch gehoord wat hij heeft gedaan?
In Omaha?
Hij moet de bak in.
Hé, Silas. -Hoi, Iris.
M'n zus organiseert elk jaar een groot feest.
Morgenavond, tien uur, opslagruimte C12. Kom ook.
Je bent nieuw en je gaat nooit uit.
Kom nou.
Oké.
Hé, het is al goed.
Voorzitter.
Ik heb het spandoek opgehaald.
Bedankt, vicevoorzitter. Klaar om mensen te verwelkomen?
Jazeker, we gaan ze keihard verwelkomen.
Hé, Iris.
Hebben we die nodig?
Vast niet, maar het is geen slecht idee.
We zitten achter de barrière, maar je weet nooit.
Probeer je haar bang te maken of zo?
Dat lukt me vast niet. -Klopt.
Cool dat je dit doet.
Ik help gewoon.
Kom op, jongens.
Oké.
Open de poort maar.
Verdomme.
UNIVERSITEIT VAN NEBRASKA
Wacht maar tot ze er zijn.
KARI BENNETT 1979-NSF
Shit. Dag, mam.
Oké.
Ik heb hier de hele avond aan gewerkt.
Shit, wacht even.
DE BURGERREPUBLIEK IS RETESTOM
Nee. Ik weet niet wat er gebeurd is.
Zat het kantoor op slot?
Nee.
Het was m'n zus.
Ik los het wel op.
Luitenant-kolonel Elizabeth Kublek van het leger van de Burgerrepubliek.
Felix Carlucci, hoofd beveiliging, Campuskolonie van Omaha.
Mensen noemen me Huck. Lang verhaal.
Is alleen de Burgerrepubliek hier?
Er zouden wat mensen van de overheid komen...
maar generaal-majoor Beale wilde geen burgers sturen...
en we konden maar één helikopter missen.
Dus ik ben de enige vertegenwoordiger van de Burgerrepubliek.
Maar jullie Monumentendag is fantastisch...
en het is een grote eer...
om het met jullie te herdenken.
Je bent vast moe, het was een lange reis.
Waar je dan ook vandaan komt.
Dat klopt.
Het is al goed, wij regelen dit wel.
De helikopter maakt nog een stop voordat hij terugkeert.
We zorgen dat we het geluid verstrooien.
We trekken niets aan.
We zijn hier goed in, waar we vandaan komen.
WIJ DE BURGERREPUBLIEK
Wij de Burgerrepubliek.
We zijn hetzelfde.
Portland, Omaha, de Burgerrepubliek.
Daar draait de Drievoudige Alliantie om.
We doen dit allemaal samen.
Precies.
BEVEILIGING
Hé.
Silas, toch?
Ja.
Zag je me uit die bus sluipen?
Ja.
Kun je niet tegen m'n zus zeggen dat je me zag...
als verstekeling?
Oké. -Cool.
Luister, ik organiseer morgen een feestje.
Opbergruimte C12, tien uur.
Kom ook.
Goed gesprek, Silas.
Cool, je hebt eten gekookt.
Je bent m'n held.
Bezig met je toespraak? -Ja.
Alles oké?
Ja, zeker weten.
Eet nou maar.
STOM
Niet oké, dus.
Jawel, hoor.
Echt wel. Maar dit is achterlijk, Hope. De Burgerrepubliek...
De geheime Burgerrepubliek?
We weten niet waar ze zijn of wat ze doen.
Je vond het prima vóór pap weg was.
Nu niet meer.
Ze gaven ons een soldaat en wij hebben pap gestuurd.
Ja, onze vader is bij hen.
Hij deelt z'n kennis...
zodat mensen ergens anders ook aan een behandeling werken.
Dus die streek van je... -Was hilarisch.
Ik rolde hem na 'stom' niet verder uit.
Wacht. 'Rete' of 'stom'?
Ja, stom.
We stopten bij 'stom'.
Heb je m'n eten vergiftigd?
Zeker weten.
Teken de kaart van Felix.
Je weet toch dat hij me haat? -Felix haat je niet.
Hij haat me wel.
Dan moet je zeker die kaart tekenen.
Voor pap.
Goed, zeg.
Waarom teken je niet...
in plaats van alle wetenschap en het vrijwilligerswerk?
Met tekenen maken we geen einde aan lijken die tot leven komen.
Heb je in het kastje gekeken?
Niets.
Alweer.
Ik zei dat hij niet moest gaan.
Ik heb het tegen hem geschreeuwd, dus het zal wel.
Ik heb m'n best gedaan.
Morgen vieren we vóór we herdenken.
Je komt naar m'n feestje. Je komt er niet onderuit.
Misschien. Als deze toespraak niet m'n einde wordt.
Nee, je komt.
Lachen, meid.
Morgen gaan we uit ons dak.
Vertegenwoordigers uit onze thuisstad Omaha...
en de Alliantiesteden Portland en de Burgerrepubliek...
burgers, leraren en leerlingen.
We noemen het Monumentendag...
omdat we monumenten voor het verleden zijn.
We hebben het overleefd, de rest niet.
We zijn veilig, de rest niet.
We leven nog.
We leven voor de overledenen.
Ik leef voor m'n moeder, die tien jaar geleden overleed...
zoals zo veel anderen.
Ik leef voor m'n vader...
die voor ons allemaal belangrijk werk doet.
MONUMENTENDAG HERDENK
MORGEN CAMPUSKOLONIE
We zijn tien jaar verder.
Tien jaar.
MASSACHUSETTS TECHNOLOGISCH INSTITUUT
Ik was nog maar een kind.
Ik herinner me het einde nauwelijks...
en de wereld daarvoor al helemaal niet.
We leven nog achter muren en de wereld is nog van de doden.
GEEN BERICHTEN
Gezien alles wat verdwenen is...
alles wat we kwijt zijn, iedereen die we kwijt zijn...
denken sommigen dat het opnieuw kan gebeuren.
Sommige mensen denken dat we niet eeuwig hebben.
Sommigen geloven niet.
IK HOU VAN JULLIE, MEIDEN
IK BEN ER NIET MET MONUMENTENDAG
DEZE BERICHTEN ZIJN RISKANT, MAAR WEET DAT IK IN ORDE BEN.
HET IS GROTER DAN WIJ
IK BEN TROTS OP M'N WERK EN JULLIE HOPELIJK OOK.
Maar ik vertrouw ons thuis en onze stad...
en onze alliantie met Portland en de Burgerrepubliek...
en ik geloof in de toekomst.
We zijn monumenten voor het verleden...
maar jullie allemaal, jullie zijn de toekomst.
Wij zijn de toekomst.
Dat weet ik zeker.
Fijne Feestdag, mensen.
Zorg dat je in je dagboek schrijft.
Vandaag, tijdens de Feestdag, vieren we het leven.
Morgen, op Monumentendag...
herdenken we wat en wie we verloren zijn...
en hoe we hier zijn gekomen...
want het heeft ons bijna allemaal iets gekost.
Maar we moeten het monument zijn dat we willen zijn...
ongeacht het verleden.
Daar moet je over schrijven.
19 augustus 2:17
Wat voor monument wil je zijn, Elton?
Ik wil compleet zijn...
en bewust, en aardig.
Ik wil nooit meer bang zijn, maar dat gebeurt vast wel.
Ik wil ook de wereld zien...
iets wat m'n ouders altijd wilden.
En ik wil een stuk langer worden.
Wil je zo groot zijn als het Washington Monument? Oké.
Wil je comfortabel en zelfverzekerd zitten...
zoals het Lincoln Memorial? Oké. Denk erover na. Schrijf het op.
HOPES DRANK IS GEVONDEN ZE IS DE ZAK
Hope...
Nou en?
Ik heb een beetje illegale alcohol gebrouwen.
Een levenslange voorraad, Hope.
En dat terwijl ik dacht dat je je eindelijk gedroeg...
nu je vader weg is. Niet dus.
Je hebt toch nog niets van hem gehoord?
Hij is al maanden weg.
Ik wil je iets vragen.
Waarom doe je wat je doet als je hebt wat jij hebt?
Wat doe jij hier, Felix?
Wat doe ik hier...
Je vader heeft me een nieuw leven gegeven.
Iets om dankbaar voor te zijn.
Zelfs als ik dan moet voorkomen dat je dit soort streken uithaalt.
Iris, goddank.
M'n rechten worden echt geschonden.
Felix, dit is niet nodig.
Nou, een familielid moet voor haar tekenen...
voordat ze voor het CCC moet verschijnen.
Dat zijn gewoon de regels.
Ja. -O, je bent een familielid.
Pap heeft je de voogdij gegeven.
O ja, hoe kan ik dat nou vergeten?
Het lijkt wel alsof ik wil dat je...
nadenkt over wat je hebt gedaan.
Felix is de stomste voogd ooit.
Wat dacht pap wel niet?
Ik heb in het kastje gekeken. Niks.
Hij zou zeggen:
Als je zoveel alcohol maakt, beheers je scheikunde dus echt.
Laten we gaan.
Hope en Iris Bennett, toch?
Luitenant-kolonel.
Noem me Elizabeth.
Weet je wie we zijn?
Ja, ik herkende jullie al.
Ik wilde gewoon niets zeggen met anderen erbij.
Ik wil jullie bedanken...
voor jullie offer, namens de Burgerrepubliek.
Het is vast lastig om je vader maandenlang te missen.
Maar jullie weten vast...
dat de eerste Wetenschapsuitwisseling cruciaal is...
voor de toekomst van onze planeet.
Ik zie dat jullie dat weten.
Dat klopt.
En ik hoor dat je biochemie en immunologie studeert...
net als je vader. Daar moet ik je ook voor bedanken.
Ik moet wel.
En jij?
Een van je beveiligers heeft me ingelicht.
Je had een echte brouwerij.
Dat is ook indrukwekkend.
Hoe heb je... -Weet je wat?
Ik hoef niet naar deze onzin te luisteren.
Bedankt.
Het spijt me, luitenant-kolonel. -Het is al goed.
Mij spijt 't niet.
Sorry.
Hope, waar sloeg dat op?
Jij vertrouwt ze ook niet. -Hoi.
Dat weet ik.
Jawel, waarom zou je...
Omdat je nachtmerries hebt sinds pap weg is.
Gaan ze over pap?
Ik weet niet wat je bedoelt.
Ja, omdat we het nooit over zulke dingen hebben.
Over wat er gebeurd is, wat er nu gebeurt.
Dit is wat er gebeurde: Ze komt naar me toe...
en ik moet gewoon naar haar luisteren? Echt niet.
Vanwege haar zien we pap nooit meer terug.
En diep van binnen weet je dat.
Ik moet ervandoor.
M'N V3ILIGHEID STAAT NIET VAST
Hoi, Dr. Kay.
Hallo, Iris. Kom binnen.
De deuren zijn alleen lastig te openen als je dood bent...
maar het is leuk dat ze me beschouwen als iets gevaarlijks.
Je verveelt vaak genoeg mensen dood.
Wijsneus. Kom binnen. Bedankt.
Ga zitten.
Weer hetzelfde. Ik zie mezelf dood rondstrompelen.
Ik word wakker en denk...
aan alles dat ik moet doen.
Dus ik sta op en doe het.
Hoe is de thee?
Lekker.
Daarom ben ik hier, voor de thee.
Je bent hier omdat je je trauma wilt genezen...
binnen 15 minuten. Hoe gaat dat?
Dus je hebt het nog niet met haar besproken?
Met je zus praten over wat er gebeurd is...
en hoe je je voelt, dat helpt echt.
Dit is onze eerste Monumentendag alleen...
nu m'n vader weg is.
We hebben alleen elkaar...
en ik wilde nu niet... -Ja, oké.
Maar je moet zorgen dat je die dromen niet meer hebt...
zodat je kunt slapen en meer gedaan krijgt.
Ja, ik heb veel te doen.
Ik ben hier niet zodat je productiever bent.
Ik help je de beste versie van jezelf te zijn.
We praten er heus wel over.
Waarover?
Je weet wel.
Doe alsof ik het niet weet.
Het was één grote chaos.
We wilden de campus bereiken, een veilige plek...
Er was een vrouw.
Ze was zwanger. -Kun je me helpen?
Blijf daar. -We wilden helpen.
Dat ging niet. -We komen terug.
We raakten haar kwijt in de chaos.
Onze moeder overleed.
Vanwege...
Niet vanwege het vliegtuigongeluk. Vertel me waarom.
De Legen.
Het was later die avond.
Hope zag het gebeuren.
Ze zag het gebeuren.
Ze was alleen en ik had er moeten zijn..
maar ik was... -Iris.
Wat er die avond gebeurde, waarom je er niet voor haar was...
het heeft gevormd wie je nu bent.
Kom op, we moeten gaan.
Ik was bang.
Ik bevroor gewoon.
Pap en ik raakten mam en Hope kwijt.
Toen zag ik mam voor het laatst.
Je denkt dat je toen niet genoeg hebt gedaan...
dus nu moet je alles doen voor iedereen.
Ik werk aan een betere toekomst.
Iris, je droomt dat je dood bent omdat je jezelf verwaarloost.
Je datet niemand, je doet niets met je kunst...
Daar heb ik geen tijd voor. -Precies.
Je bent zo fanatiek bezig met de toekomst...
dat je het nu vergeet.
Er wonen hier 9671 mensen.
Je kunt niet leven voor hen allemaal.
Ik denk tegenwoordig veel na over het einde.
Logisch, ook.
Onze levens zijn waardevoller dan ooit.
Je wilt niet dat je hetzelfde overkomt als mij...
en je straks beseft dat je geen tijd hebt besteed aan jezelf.
Dus...
hoe leef ik voor mezelf?
Praat met je zus.
Laat los wat je allemaal voor haar verzwijgt.
Meer weet ik niet.
Nou ja, het is jouw leven.
Alleen jij weet hoe je het zin geeft.
Hij draagt een helm, duw hem weg.
Al die drank.
Dacht je dat je ermee wegkwam?
Vier. -Het lukte me bijna.
Vijf.
Jammer dat ik geen coole beveiligers ken...
die me hadden kunnen waarschuwen.
Zelfs als ik dat had gekund: eigen wijn, eigen schuld.
Waarom praat je nooit over je leven in de stad?
Ik heb er niet lang gewoond.
Deze plek bevalt me beter.
Dat is gestoord.
Hoezo?
De stad is tien keer groter en gaver dan deze plek.
Er ligt wel 160 km chaos tussen ons in.
Dat weet je toch wel?
Als je wilt... -Ik wil er misschien, heen, ja.
Hoe dan ook.
Alles is weg als ik oud genoeg ben...
om het zelf te zien.
Wij zijn dan weg.
Iedereen wil per se alles opnieuw opbouwen...
maar het is nutteloos.
Je denkt echt dat de wereld vergaat.
Dat weet ik zeker.
Het gaat niet om de Legen.
Nou ja, jawel, maar...
Het gaat om de mensen.
De mensen deugen niet.
Mensen worden ondood.
Dat is nu eenmaal zo.
Het is gewoon zo.
Het is niet gewoon wat het is.
Ik denk dat het is wat we ervan maken.
Daar hou ik me aan vast.
Allemaal in paardrijstand. Klaar?
Herhaal wat ik zeg en stoot naar voren.
We zijn de baas over ons lot.
Hoe geven we ons lot vorm?
Hope, we moeten gaan. Dit is de enige uitweg.
Gezondheid. -Gezondheid.
Vriendschap. -Vriendschap.
Eerlijkheid.
Integriteit. -Integriteit.
Opgelet.
Buigen.
M'N V3ILIGHEID STAAT NIET VAST
Iris?
Hé. -O, ik was niet...
We waren...
We waren in het kantoor van de conciërge en zagen je.
Elton heeft een speelgoedoventje gevonden.
We hebben een taart gebakken. -Bedankt, maar...
Hé, Iris.
Hé, jongens.
Het kastje staat open. Onze klasgenoten zijn er.
Wanneer is het...
Ik bedoel...
Het is vandaag vast aangekomen.
Z'n veiligheid staat niet vast?
Je vader stuurt berichten?
Vertel het tegen niemand.
Beloofd.
Hoe weten we dat zeker?
Ik sluip soms weg.
Naar buiten?
Regelmatig.
Zo heb ik de oven gevonden.
Daarom draag ik dit pak. Een Toughie Stitch.
'Kinderen slopen ze niet.'
Duurzame kleding uit de jaren 90. Beetbestendig.
Ik heb het zelf uitgeprobeerd.
Dus ik ga buiten op zoek naar iets wat ik kwijt ben.
Ik wil zien hoe onze wereld verandert.
Nu kennen we elkaars geheim.
Ik zeg het tegen niemand.
Dat bericht kan van alles betekenen...
of niets. De Burgerrepubliek is eerlijk...
Er waren meer helikopters.
Ze konden er volgens Elizabeth één missen, maar ze hadden er vijf.
Sommigen vervoerden containers.
Was je daarbuiten?
Waarom zei je niet... -Nou en?
Ze deugen niet en pap zit in de problemen.
Maar één iemand kan ons helpen hem te helpen.
Bedankt voor je hulp met die Legen.
Wat een mooie plek.
Als Legen verven Dr. Bavolar helpt met het bestuderen van de migratie...
dan doe ik 't graag.
Het is belangrijk werk.
Ja, daarom doe ik het.
Dat is een van de redenen.
Je geniet van vuil werk omdat je jezelf wilt bewijzen.
Ik geniet...
Na wat je ouders je hebben aangedaan? Ik denk het wel, ja.
Ja. -Oké, dan.
Jij bent degene die niet weet hoe leuk je bent.
Will vond van wel.
Nog steeds, gok ik.
Ik zie wel dat je z'n jack draagt.
Hij liet het bij me achter voordat hij wegging.
Wat wil je eraan doen?
Je mist hem.
Hij is daarbuiten ergens...
en beschermt hun vader.
Wat is... -Je mist hem. Zeg het maar.
Ja, dat klopt.
Ik mis hem echt, oké?
Felix. -Wat?
Je hebt pech vanwege je ouders.
Ik wil gewoon dat je gelukkig bent.
Je verdient het. Dat bedoel ik gewoon.
Gefeliciteerd, rotzak.
Felix, hoor je me?
Izzy, Felix hier.
Hope Bennett wil je spreken. Ze zegt dat het dringend is.
De uitwisseling met de BR draait om vertrouwen.
Dit is de eerste keer dat ze iemand binnen hun grenzen toelaten...
waar hun grenzen dan ook zijn.
Hij verbreekt wel tien regels van de Overeenkomst van de Vier Hoeken...
door ons die berichten te sturen.
Dat wisten we al voordat hij vertrok.
Nou en?
Hij is misschien in gevaar.
We moeten het iemand vertellen, iemand moet het natrekken.
We mochten niemand vertellen over deze berichten...
omdat we niet weten wat de Burgerrepubliek dan doet.
Hij is zo'n sukkel.
Hij is de slimste mens ter wereld.
We mochten niets zeggen omdat het veiliger is voor jou.
Ik zou je beschermen.
We weten niet of er iets mis is...
en zo ja, dan moeten we z'n beveiligers vertrouwen.
Je vriendje.
Will is hoofd beveiliging omdat hij zichzelf kan redden.
Hij weet zich altijd vrij te vechten.
Sorry, maar we hebben geen andere keuze.
Hope.
Hope, kom op. Praat nou met me.
Hope, stop.
'M'n veiligheid staat niet vast.' Dat stond er.
Dat stond er, maar het waren letters en cijfers.
Het kan ruis zijn. -Waarom snap je het niet?
Ze deugen niet, Iris. En ze hebben onze vader.
Heb je het over ons?
De Burgerrepubliek?
Een van de Alliantie-partners?
Hoe slecht zijn we?
Zeg het maar.
Je laat niemand erin of eruit.
Je laat niemand met je mensen communiceren...
of andersom.
Je zegt niet waar je bent en je hebt onze vader.
Ik heb een dochter.
Ze is wat ouder dan jullie. Een soldaat in het leger.
Ik zie haar maar zelden...
en soms vind ik dat eng.
Maar dan herinner ik me dat ze de Burgerrepubliek beschermt...
en ons helpt met de Drievoudige Alliantie.
Ze neemt dat risico...
om deze wereld hopelijk te herstellen.
En daarom ben ik dapper.
We moeten dapper zijn in dit leven...
om te kunnen bestaan.
Ik...
Ik zal je iets vertellen, zodat je me vertrouwt.
Iets waardoor ik jou moet vertrouwen.
Je vader geeft les...
in een onderzoeksfaciliteit in de staat New York.
Dus dit is een gecodeerde kaart.
Je ziet niet waar in New York...
maar dat watermerk en die stempel...
Daarmee bewijs je dat je hem van mij hebt gekregen.
Als bepaalde mensen erachter komen...
ga ik de gevangenis in.
Het komt goed.
Meen je dit? -Ja.
Ik ben ook een beetje dronken.
Hoe heb je geleerd champagne te maken?
Een boek uit de bibliotheek... Heeft Felix je m'n alcohol gegeven?
Hij zei dat het een geschenk was van de Campuskolonie.
Je bent echt je vaders dochter. Jullie allebei.
Ik zag je met je spandoek toen ik landde.
Hoe je me de middelvinger gaf.
Hoezo is dat net als onze vader?
Je bent dapper.
Waarom was je er toen ze landde?
Meegelift in het bagageruim.
Je bent een sukkel.
'Ik ben de dochter van m'n vader.'
En ik wil een drankje en die trut in het zwart heeft al m'n alcohol.
Er ligt een fles brandy in paps kantoor.
Ja.
Oké, misschien was het meer dan één drankje.
We hebben ons verslapen.
DIT LOOPT NIET GOED AF VOOR ME SORRY
IK HOU ONTZETTEND VAN JULLIE
Dit is niet goed.
Ja.
Wat doen we nu? -Niets.
We kunnen niets doen.
We accepteren het gewoon.
We hopen...
en we wachten.
Je toespraak is over een uur.
Mocht het helpen: Ik denk..
dat pap wil dat je dit doet.
Dr. Kay?
De boodschap die ik kom delen namens de Burgerrepubliek...
op deze tiende Monumentendag is een boodschap over solidariteit.
De Burgerrepubliek staat achter Portland, achter Omaha...
en achter deze Campuskolonie.
Jullie hebben ons jullie slimste geest geleend...
Dr. Leo Bennett...
die andere genieën helpt...
de wetenschap te creëren die onze wereld kan herstellen.
We kunnen dit dankzij het vertrouwen dat we hebben opgebouwd.
Niemand heeft ons meer vertrouwen geschonken dan Leo's dochters...
en het is een grote eer om één van hen te introduceren.
Hier is de voorzitter van de studentenraad van Monument High...
en toekomstige wetenschapper Iris Bennett.
Vertegenwoordigers van onze...
Onze...
Ik droom soms dat ik dood ben.
Ik praat er nooit over.
Degene die me ermee hielp, is weg.
Het laatste wat ze tegen me zei, is dat het nu aan mij is.
Dat is volwassen worden.
Als je zelf degene bent die de baas is over je leven.
In die dromen...
voelt het alsof het altijd al zo was, alsof ik nooit in leven was.
Alsof ik het nu nooit gehaald heb, laat staan de toekomst.
Toen de hemel viel, was ik nog jong.
En ik besloot gewoon te leven voor de toekomst.
Zoals wij allemaal.
En wat ik nu weet...
is dat het begint met het nu.
En het nu begint met de waarheid.
En de waarheid is...
dat ik jullie niet vertrouw.
Ik weet niet wie jullie zijn of wat jullie doen.
Dat komt nog wel.
Je vader weet het...
en ooit zul je het begrijpen.
Dat is niet goed genoeg.
Wetenschap gaat om het vinden van de waarheid, niet zomaar iets kiezen.
En dat is moeilijk, dat is eng...
want dan moeten we toegeven dat we niet alles weten.
En we weten niet wat we vinden als we ernaar op zoek zijn.
Iemand zei tegen me dat ik dapper ben.
Dat ik dapper moet zijn.
Dus ik blijf in het nu zoeken naar de waarheid.
Voor mezelf.
Voor de Burgerrepubliek.
Voor Portland.
Voor ons allemaal.
Fijne Monumentendag.
Hij vroeg niet om hulp...
maar hij heeft hulp nodig en dat is genoeg.
Waarvoor?
Genoeg om hem te helpen.
Meen je dat?
Felix doet het niet, want hij moet ons beschermen...
en paps bericht overtuigt hem niet.
Het gaat om ons.
Wij moeten het doen, we weten waar hij is.
Dus we gaan in ons eentje?
Zelfs als het zoals vroeger was, was dit gestoord.
Verder doet niemand het.
Ik weet dat je bent bent. Ik ben ook bang.
Maar ik kan het niet meer negeren.
Ik kan niet liegen.
En jij ook niet.
Die nacht bevroor ik, maar dat doe ik nu niet meer.
Mam zien sterven...
Je had niet alleen moeten zijn.
Iris...
Ik ben blij dat je het niet zag.
Kom op. Pas op. Pas op, schat.
Gaat het?
Het is al goed.
De truck. We kunnen hem stelen.
Nu red je mij, lieverd.
Kom op. -Blijf daar.
Blijf daar.
Ik neem deze truck mee...
en ik ga op zoek naar m'n familie.
Luister, ik doe je geen kwaad, oké?
M'n man en m'n andere dochter...
Ze komen er zo aan.
We gaan samen, oké?
Ik kan niet langer wachten. Sorry.
Nee... -Alsjeblieft.
Nee.
Mam? Mam?
Mam?
Mam.
Mam. Mam, alsjeblieft. Mam.
Ik ben hier, mam.
Mam...
Ik ben blij dat je het niet zag.
Ik ben blij dat je niets hebt gezien.
Dus je gaat mee? -We kunnen sterven.
We kunnen het overleven. -En daar...
Daar zijn we iemand anders.
Voorbereid.
We kennen de uitweg.
Hoe weet je de weg?
Elizabeth heeft ons een kaart gegeven.
Hij is ergens in New York.
Dus je gaat?
Zo ver?
Het is 1700 km te voet.
We hebben het al gepland.
We moeten opschieten om de kou voor te blijven.
Dat doen we ook.
Heb je ooit een Lege van dichtbij gezien?
Luister...
Ik weet hoe ik ze moet vermoorden.
Als je ons wilt ompraten... -Sorry.
Ik wil je niet ompraten.
Ik wil dat je me mee laat gaan.
Ik ook.
Waarom?
Je hebt hulp nodig.
En ik wil...
dat de tijd die ik nog heb op aarde, iets betekent.
En ik moet toegeven dat ik ook de wijde wereld wil zien.
Voordat we weg zijn.
Voordat ik weg ben.
En ik kan karate.
Waarom wil jij meegaan?
Ik wil niet zijn wie de mensen hier denken dat ik ben.
Marco Voci uit de fabriek zegt dat z'n neefje vermist is.
Hij is de oudste.
HEB JE JAS
Silas.
JE KOMPAS EN ETEN
Elton Ortiz uit de onafhankelijke slaapzaal is ook weg.
Wat?
Ik trainde haar in het vermoorden van doden.
Ik wilde haar gewoon helpen, man.
Luister.
Als ze samen zijn vertrokken, gaan ze vast naar Omaha.
Daar wilde ze naartoe.
Nee.
Ik weet waar ze naartoe gaan.
Ze halen het nooit.
Ze gaan vast dood.
Wat is er?
Een hoorn, van een triceratops.
Hij is van mij.
Hier was ik naar op zoek.
Ik ben hem al heel lang kwijt.
Het was een cadeau voor m'n zus.
Had je een zus?
M'n moeder was zwanger, die avond dat alles misging.
We waren niet bij elkaar.
Ik heb haar nooit meer gezien.
Het spijt me.
Niet nodig.
Mam zei altijd: De wind wint altijd.
De natuur beslist. En de natuur heeft besloten.
Hé, komen jullie?
Ga maar vast, ik kom eraan.
CAMPUSKOLONIE
We moeten gaan.
Felix komt achter ons aan.
Veel gaver dan de dummy waar ik mee trainde.
Sorry dat je m'n afdankertjes krijgt.
Niet erg. Ik heb hem geüpgraded.
Te gek.
Eens zien wat ons te wachten staat.
Vertel je nog...
wat je in je schetsboek schrijft?
Dingen waar ik over nadenk. Serieuze dingen.
Over leven in het nu. Raad eens?
Ik had vannacht geen droom.
Wacht, nee, ik doe het wel.
Dat wil ik.
Ik heb ons hierheen gebracht. -Zeker weten?
Ik kan het ook. -Dat weet ik.
De waarheid is wat ik tegen mezelf zeg.
De waarheid is dat ik niet weet hoe dit zal gaan.
Of het wel lukt.
Maar ik leef eindelijk voor mezelf, in het nu.
Ik zoek m'n eigen waarheid.
En weet je wat?
Het voelt goed.
Ja?
We hebben elk gebouw op de campus en de omgeving doorzocht.
We kunnen haar niet vinden.
Mooi zo. haar niet vinden.