NA PODSTAWIE POWIEŚCI DER GREIF WOLFGANGA I HEIKE HOHLBEINÓW
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!
Mark, musimy uciekać! Szybko!
Tato, co się dzieje?
Musimy uciekać.
Mówiłem wam o kamionkach.
Są niebezpieczne!
Kurtki.
Mark, włóż to.
Thomas, jesteś gotowy?
Weź Kronikę.
Mark, chodź!
Róbcie, co każę. Trzymajcie się mnie. Jeśli coś mi się stanie,
zaopiekujesz się Markiem. Jasne?
Nie możemy tu wrócić.
Znajdzie nas. Rozumiecie?
Nie chcę, by nas znalazł.
Mark. Ochronię cię.
Będę cię chronił.
Zawsze.
-A nasze rzeczy? -Kupimy, co trzeba. Wsiadajcie!
Karl!
Proszę!
To urojenia.
Proszę, skarbie.
Nikt ci nie grozi. Pomogę ci.
Nie!
Przynajmniej zostaw dzieci.
Wybaczcie.
Mamo!
CMENTARZ ŚPIĄCYCH ANIOŁÓW
Wszystko będzie dobrze.
Mamo.
PETRA ZIMMERMANN PRZEŁOŻONA PIELĘGNIAREK
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!
Ekstra!
Chcesz zamówić kasetę, to posłuchaj.
Zrób listę piosenek, a ja zgram składankę. Wysoka jakość.
Daj mi tydzień
i przyjdź tu, żeby ją odebrać.
Pięć marek od sztuki. Do czapki.
Jak chcesz cały album, znajdziesz nas tutaj.
WYROCZNIA
Dzięki.
Dziękuję.
Witam.
-Becky? -Tak. Proszę...
-Chodź ze mną. -Dobrze.
Może słuchałbyś nauczyciela zamiast heavy metalu?
Black Crowes to nie heavy metal.
-Co takiego? -Nic.
Ależ proszę. Chętnie usłyszymy, co masz do powiedzenia.
Tylko tyle, że Black Crowes to nie heavy metal.
Zupełnie jak twój brat.
Wieczny dowcipniś.
Wieczne utrapienie.
To chyba rodzinna tradycja.
Znasz się na muzyce, co?
Ty i twój brat. I ten wasz sklep muzyczny na stacji benzynowej.
Wiesz, co mnie zastanawia?
Na co ci ta cała szkoła?
Nie nauczysz się tu niczego o płytach i kasetach.
Nikt by za tobą nie tęsknił. Prawda?
Wstań, proszę.
Wstań.
Wiem, co sobie myślisz.
Dalej, uderz mnie, jak twój brat.
No dalej!
Tchórz z ciebie?
Nie to co twój brat.
Co na to twoja mamusia?
-Przepraszam? -Tak?
Szukam klasy pana Wittiga.
-Jestem nowa. Becky Meissner. -Witam. Tak.
Wejdź i usiądź.
Ty też siadaj.
Otwórzcie podręczniki na stronie 128.
Dwuetapowe doświadczenie losowe.
Dennis, zapraszam.
Lubisz takie wyzwania.
GRYF
Nie noś słuchawek w szkole!
Wolno ci tu być?
A co mi zrobią? Znów mnie wyrzucą?
Sto lat, braciszku.
Chodź no tu...
Mam dla ciebie prezent.
Wiesz, czego chcę.
-No co? -Odpuść.
-Nie możesz wiecznie nienawidzić mamy. -Odpuść, mówię.
To głupie.
Tęskni za tobą.
Co u niej?
Sam ją zapytaj.
Wpadnij na kolację.
Mama szykuje spaghetti...
Nie odczepisz się, co?
Ty upierdliwcu.
-Dość tego. -Dogadajmy się.
Przyjedzie pan jutro.
Pogadaj z Wolfgangiem. Zabieram towar.
Zna mnie pan.
Proszę...
Jestem tu codziennie. Nie ufa mi pan?
Z drogi, kolego.
Ma mnie pan za oszusta?
Kazałem ci zmiatać.
-Bo co? -Chcesz się przekonać?
Skoro muszę.
O co chodzi?
Chce zatrzymać towar bez zaliczki.
Zna mnie, a bierze mnie za złodzieja.
Ja nie kradnę, nie jestem złodziejem.
To jego praca. Zapłać mu.
Zgubił klucz do kasy.
Gówno prawda! Nie zgubiłem. Odłożyłem w bezpieczne miejsce.
Jak wyszedłem do toalety. Nie wiem, gdzie jest, ale nie zgubiłem.
Zależy nam na tej dostawie. Inaczej przegapimy nowości.
Proszę...
Za mało.
Pięć, dziesięć, piętnaście...
Pięćdziesiąt, może być.
NAPIWEK
-Przepraszam... -Szlagiery mamy tam.
Nie. Szukam czarnego albumu Metalliki.
Najlepszy album dekady. Tutaj.
To nie jest najlepszy album dekady.
Najlepszy album metalowy.
Nie. Akurat ten to zwykły pop.
Mark, z całym szacunkiem,
nie masz pojęcia,
najmniejszego.
Czarny album to najlepsza, rekordowa i najważniejsza płyta...
Ma dziś urodziny. Proszę.
To dzieło sztuki.
Czemu Memo tu pracuje?
Płacę mu za trzy dni, a jest tu przez pięć.
Jest wykańczający.
-Wiesz, czemu zawsze tu jest? -Bo nie ma co robić?
Bo jest lojalny.
Keziah Jones, Blufunk is a Fact!
Sto lat.
Ręce mi się spociły.
-To nie ode mnie. -Od Memo?
Od taty.
Chyba żartujesz.
Pieprzona Kronika?
Dostałem ją, jak skończyłem 16 lat.
Tata też.
Tak jak jego ojciec i dziadek.
Wszyscy nasi przodkowie.
Wszyscy się podpisali. Tutaj.
Tata. Ja.
Teraz ty masz 16 lat.
Wtajemniczę cię. Jak zrobiłby to tata.
Przygotuję cię do służby.
Mówiłem mamie, że jesteś zdrowy.
-Jestem. -Nie wierzę. Niech to szlag.
Mark, Czarna Wieża nas potrzebuje. Ciebie i mnie.
Nie ma żadnej Czarnej Wieży!
Wspólnie założyliśmy ten sklep. To nasza rzecz.
-Nasza przyszłość. -To nasza przyszłość!
Jak możesz wierzyć w brednie taty?
Mark, to nasze przeznaczenie.
Nie czujesz tego?
Dobra, wezmę to do domu i przeczytam.
Ale przydałby się dowód.
Jakiś pieprzony cud.
Jednorożec. Albo potwór.
Będziesz miał dowód.
Jeśli nie...
wrócisz na terapię i zaczniesz się leczyć.
-Zgoda. -Podpiszę się pod warunkiem,
że przyjdziesz jutro do domu i zjesz z nami na kolację.
Ty upierdliwcu.
Też przez to przeszedłem.
Jutro u mamy.
Przeczytaj to.
Dokładnie.
Wreszcie.
-Halo? -Cześć, skarbie, to ja.
-Cześć, mamo. -Zadomowiłaś się już?
Jasne. Krefelden wymiata.
-Już stąd nie wyjadę. -Przestań, to tylko parę miesięcy.
Potem wrócisz do mnie.
Muszę kończyć.
Wybieram się na orgię, a po drodze muszę kupić kokę.
Becky, dość tego.
Tato, telefon!
Odbiorę w gabinecie.
-Cześć, już jestem. -Gdzie byłeś?
-Przepraszam. Byłem... -Pół godziny po czasie.
-Nie wiesz, że ja się tu zamartwiam? -Nie.
-Nic mi się nie stanie. -Mieliśmy umowę.
Przepraszam.
Thomas po mnie przyjechał.
Przyjdzie jutro na kolację.
Przyjdzie do domu?
Jak tego dokonałeś?
Wybacz, że tak cię objechałam.
Po prostu się martwię.
Nie szkodzi.
Sto lat!
Wiem, że dużo pracujesz.
Ale wyjdź do restauracji. Albo do kina.
Zrób coś dla siebie.
Poznaj kogoś. Rozerwij się.
I kto to mówi.
Wychodzę.
Nie siedź do późna.
SKŁADANKA WYROCZNI
LEK NA CAŁE ZŁO
LISTA NAZWISK
BULWA KORZENIOWA
LARWA
OPUCHLIZNA
Przekrój Czarnej Wieży.
Najniższa sfera.
Dwór Martena.
Sfera bagien.
Sfera nieba.
„O Rogatych”.
Gargulec.
Łowca niewolników.
MAPA CZARNEJ WIEŻY
PUSTYNIA
Droga do Dworu Martena.
ROGATY KAPŁAN
ATAK
Gryf...
LEW - ORZEŁ
Jeszcze nie skończyłem.
Spóźnię się.
Lepiej dojść późno niż wcale.
Odczekaj trzy minuty i przyjdź.
-A nie możemy razem? -Nie.
-Przecież... -Wybij to sobie z głowy.
Nie jesteśmy parą.
Możesz trochę wolniej?
Cześć!
Powiedziałem cześć.
No dobra.
Trafia mi się życiowa okazja.
Co wy na to?
CYRK DAIKIRI
DJ Neb? Jaki debil nazwałby się DJ Neb?
Bardzo śmieszne. Ja.
Urządzam balangę. DJ mnie olał,
-więc go zastąpię. -A czemu to twoja życiowa szansa?
-Bo spotkałem Big Johna. -Tego Big Johna?
Nie inaczej.
-Robiłem mu raz nagłośnienie. -Szykuje trasę po USA.
Może mnie zabierze. Potrzebuje dźwiękowców.
Super. To gwiazda.
Odjazdówa.
To moja szansa.
Muszę mu tylko pokazać, że się nadaję.
Ściągnę sprzęt na imprezę i zobaczymy.
Cześć.
-Jesteś w mojej klasie, prawda? -Chyba tak.
Podobno jesteś dobra z matmy.
Podobno wymiatam.
Dasz mi spisać pracę domową?
Hej!
Jestem Sara.
Cześć, Sara.
Becky.
-Boże. Mark Zimmermann. -O co chodzi?
Nie zadawaj się z nim.
-Czemu? -Łatwo wpada w szał.
Cała rodzina jest pokręcona.
Jego brat uderzył Wittiga. Wyleciał z budy i trafił do psychiatryka.
Mark nie jest lepszy. Uwierz.
Chodź, poznasz moją paczkę.
Może później. Dzięki.
Stado bawołów zwykle robi tu sobie postój.
Te potężne zwierzęta potrafią się bronić.
Zwłaszcza agresywne samce.
Cicho bądźcie.
Ranny bawół może być łatwą ofiarą.
Mark!
-Hej. -Wszystko w porządku?
Tak, a bo co?
Bo właśnie...
-Muszę się tylko... -Przewietrzyć?
-Coś w tym stylu. -Jasne.
Becky, prawda?
Wybacz, rozmowa się nie klei. Źle spałem.
Może innym razem będzie się lepiej kleić.
Tak, może.
-Super. -Super.
Czekaj. Biegunka czy mdłości?
Mdłości. Zdecydowanie.
-Cześć. -Wejdź.
DR JÖRG PETERS PSYCHIATRA DZIECIĘCY
Spróbuj jeszcze raz.
Oddychaj.
Skup się.
Wróć do tamtej chwili.
Zatrzymaj się tam.
Twój ojciec...
Tamten wieczór...
Cmentarz...
Pracownia...
Jak się czujesz?
Okropnie.
To było okropne.
Jesteś dziś rozproszony.
Nie chcę już do tego wracać.
Nie potrzebujesz więcej sesji?
Trzy lata wystarczą.
Nie chcę już być psycholem.
Panujesz nad wybuchami?
Mamy dziesięć minut.
Jeśli chcesz o czymś pogadać, to teraz masz okazję.
Czytałem wczoraj książkę mojego ojca.
Tę Kronikę?
W trakcie czytania...
nagle się tam przeniosłem.
Naprawdę tam byłem.
To było inne niż poprzednie sny.
Inne?
Namacalne.
Mówisz o świecie, o którym opowiadał twój tata?
Czarna Wieża.
Wczoraj pierwszy raz ci się to przytrafiło?
Tego typu halucynacje?
Wczoraj minęło dziesięć lat od śmierci twojego ojca. Prawda?
To, czego doświadczasz,
ma związek z jego śmiercią.
Kronika. Jego opowieści.
Twoje urodziny.
Obaj z bratem przeżyliście coś okropnego.
Halucynacje to częsty skutek traumy.
Zwykle nie są szkodliwe.
To znak, że ci się polepsza. Że sobie z tym radzisz.
Dlatego może się to wydawać aż tak realne.
Rozumiesz?
Tak.
Poczyniłeś postępy.
Gratuluję.
Zatem to była nasza ostatnia sesja.
-Powodzenia, Mark. -Nawzajem.
Trauma...
Głupia Kronika.
To nie mój problem.
Przeczytałeś?
-I co? -Koszmary, urojenia. Typowe schizy.
Jak już zobaczysz Wieżę...
Nie rozumiesz? Czy nie chcesz zrozumieć.
Tata karmił nas tymi bzdurami.
Bez przerwy. Nie ma żadnego Gryfa. To halucynacje.
-To się nazywa trauma. -Sam się przekonasz.
Dziś wieczorem dostaniesz dowód.
Kolacja dziś o 20.
Cześć.
Cześć!
-Co tu robisz? -Chcę kupić płytę.
Czego szukasz?
Nevermind Nirvany.
Najlepszy album wszech czasów.
Mamy to...
Tutaj.
A dostanę to na winylu?
Na razie nie mamy.
Szkoda.
Kompakty brzmią...
-Sterylnie? -Tak, za czysto.
Okładki są za małe.
-I brak rytuału. -Właśnie!
Rozpakuj, ustaw.
-Słuchaj od początku do końca. -Nie na wyrywki.
Co wieczór słuchałem płyt z tatą.
A ja z mamą.
Chciałbyś gdzieś wyskoczyć? Ze mną?
Jasne.
W przyszłym tygodniu?
Może dzisiaj?
Teraz?
-Jesteś głodna? -Zawsze.
-Przeprowadziłaś się tu tydzień temu? -Tak.
Jeszcze się całkiem nie rozpakowałam.
-I jak ci się podoba? -Krefelden?
W porównaniu z Berlinem?
To się ma jak kaktus w doniczce do lasu deszczowego.
No wiesz...
Nie chcę być nieuprzejma,
ale nie chciałam tu przyjeżdżać. Mama mnie zmusiła.
Kazała mi zamieszkać z tatą.
Kurde.
A ty się tu urodziłeś?
Co robią twoi rodzice?
Mama jest pielęgniarką.
A twój tata?
Nic szczególnego.
A co można robić w Krefelden?
Grilla na dachu,
kupować płyty...
Tak naprawę to sam nie wiem.
Mark, jadę do hurtowni Wolfiego.
-Spoko. -Na razie.
Rzadko gdzieś wychodzę.
Mam sklep. Fajna sprawa.
Składanki.
Brata.
I szkołę.
Moje życie jest do bani.
Lubię ten sklep.
Możemy to powtórzyć?
-Jutro? -I pojutrze.
I popojutrze?
Cholera!
Muszę iść do domu. Niech to szlag.
Wybacz.
Zobaczymy się w szkole.
Dasz radę zejść sama?
Głupie pytanie. Wybacz.
Witaj w Krefelden.
LEK NA CAŁE ZŁO
Jestem!
A to nagroda główna.
Czterdzieści w tydzień?
Ten wygrałam już trzy razy.
No.
Nie każdy by się tym zachwycił.
Koszmarny. Ale nie w tym rzecz.
Liczy się fart.
Cześć.
Cześć. Właśnie o tobie mówiliśmy.
Dziwnie jakoś.
Racja.
Jak za dawnych czasów.
Jesteście głodni?
Tak.
Świetnie.
Memo kupił sobie białe kowbojki.
-I tanią skórzaną kurtkę. -Nie mów!
Chce wyglądać jak Lemmy z Motörhead.
Rany. Beznadziejny przypadek.
Uczy się grać na gitarze.
Wiedziałam, że Mark będzie się zajmował muzyką.
Zawsze słuchałeś muzyki z tatą.
Po tobie się tego nie spodziewałam.
Thomas zawsze słuchał muzyki.
Bardziej interesowały go języki,
historia,
wojny i tym podobne.
I co z tego?
Nic.
Po prostu interesowały cię inne tematy.
Jestem dumny z tego sklepu.
Słusznie.
Ale dawniej miałeś inne aspiracje.
Myśleliśmy, że będziesz profesorem albo coś.
To nie była moja decyzja.
Pobyt w psychiatryku.
Tylko twoja.
A co na deser?
Miałam patrzeć, jak moje dziecko popada w obłęd?
Byś skończył jak ojciec?
Co ja tu w ogóle robię?
Chciałam was tylko chronić.
Kiedyś to zrozumiesz.
Nie chciała źle.
Pokazać ci dowód?
CMENTARZ ŚPIĄCYCH ANIOŁÓW
Stara pracownia taty.
Nie chcę tu być.
Od lat tu nie byłeś.
-Mówię, że nie chcę tu być. -Słyszałem.
Ale tu masz dowód.
Całkiem ci odbiło?
Złaź stamtąd.
To porąbany pomysł.
Zaufaj mi.
Prosiłeś się o dowód.
Cholera.
Nie za cenę własnego życia.
-Wreszcie. No chodź. -Zejdź na dół!
Spróbuj mnie dogonić.
Chodź!
Świetnie.
Chodź, dasz radę.
Nasze nazwisko, Zimmermann,
wiąże się z pokoleniami rzemieślników, dekarzy, kamieniarzy.
Nie boimy się wysokości.
Podpisując się w Kronice, przyjąłeś nasze dziedzictwo.
Wstań.
Niech zgadnę.
Nie masz już lęku wysokości.
Ale numer.
Chodź.
Pamiętasz tę noc, gdy przyjechaliśmy tu z tatą?
Pokażę ci prawdziwy powód.
Co to?
Rodzaj kryjówki.
To wyjątkowe miejsce.
Dzieło naszych przodków.
Chroni je magia.
Musisz pomóc mi coś znaleźć.
Rzeczy taty.
Otwórz to.
Po to właśnie wtedy tu przyjechał.
Pion.
Nie ma go.
Tak. Wciąż go szukam.
Tata pewnie gdzieś go ukrył.
Co to?
Jest.
Nareszcie!
CMENTARZ ANIELSKIEGO SPOCZYNKU
Ja pierdykam.
Tata skalibrował go pod ciebie.
To się dzieje naprawdę?
Masz swój dowód.
Reaguje na ciebie.
Na twoją krew.
-Daj mi go. -Moją krew? Dlaczego?
Gryf żywi się krwią naszej rodziny. Moją i twoją.
Jest niezwyciężony.
Rządzi Czarną Wieżą i zniewala ludzi.
To jedyna broń, która może go pokonać.
Proste narzędzie stolarskie.
Zabić go może tylko członek naszej rodziny. Nikt inny.
Jesteś gotów stanąć ze mną ramię w ramię?
Wspólnie. Przeciwko Gryfowi.
-Teraz? -Tak.
Chodź ze mną.
Razem mamy szansę.
Wiem, jak go znaleźć.
Stary, ledwo radzę sobie ze szkołą.
Musimy go dopaść, zanim on dopadnie nas.
Jeśli sam go nie pokonam,
w końcu dopadnie ciebie.
A potem twoje dzieci.
Chodź. Ty i ja.
Nie dam rady.
Jak wolisz.
-Co to? -Idziemy.
Thomas?
-Thomas? -Tak?
Wcześniej to tu było?
Nie.
Co robisz?
Zaufaj mi.
Thomas!
Thomas. Zejdźmy stąd.
Gdzie on się podział?
Nie mam pojęcia.
Chodź!
Szybko.
Mark!
Chodźmy stąd.
Schowaj się!
-Czego chcą? -Nas.
Chcą nas.
To się nie dzieje naprawdę.
To się nie dzieje.
Napisy: Ewa Nowicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Krzysztof Wollschlaeger