ఈ సిరీస్ కల్పితం, వినోదం కోసం మాత్రమే. పేర్లు, పాత్రలు, సంఘటనల వంటివి
రచయిత ఊహ లేదా కల్పితం. ఏదైనా పోలిక కాకతాళీయం.
ఏదైనా సంభాషణ, లేదా ఏదైనా పాత్ర ఎవరినీ బాధించడానికి కాదు. ఈ సిరీస్‌లో
కథావస్తువుకు మద్దతు ఇచ్చేందుకు కటువైన, గాఢమైన భాష ఉంటుంది. ఇది మత్తుమందులు,
మద్యం, పొగాకులను అమోదించదు, ప్రోత్సహించదు. ఈ సిరీస్ రూపకల్పనల సమయంలో
ఏ జంతువులు లేదా మనుషులకు గాయాలు కాలేదు. సిరీస్ ఉద్దేశాలను, అభిప్రాయాలను
ఆమెజాన్ ఆమోదించదు. సిరీస్‌లో ఏ చిన్నారులను వేధించకుండా, నిర్లక్ష్యం చేయకుండా లేదా
దోపిడీకి గురికాకుండా చర్యలు తీసుకోబడ్డాయి. కథావస్తువు పరంగా ఈ సిరీస్
సున్నితమైనది కావచ్చు. వీక్షకుల విచక్షణ సూచించడమైనది.
రాజరత్నం
సి. సుందరి ఎగ్మోర్, మద్రాస్
స్వీట్ కారం కాఫి
సినిమాలా అనిపిస్తోంది.
ఏమిటది?
అడవులు, కొండలను దాటి 38 ఏళ్ల తరువాత నన్ను కలవడమా?
నేను ఇప్పుడు వింటున్నది, చూస్తున్నది...
-ఇది! -నిజంగానే, సినిమాల్లో మాదిరిగా.
నా మనవరాలికి చెప్పాను
నాకు మనస్ఫూర్తిగా నవ్వాలని ఉందని. ఇప్పుడు నన్ను చూడు.
తిరుపురసుందరి చంద్రశేఖర్.
అయ్యో!
దేవా!
నాకు గుర్తు లేదని అనుకున్నావా?
నన్ను నా పూర్తి పేరుతో ఎవరైనా పిలవడం విని చాలా కాలం అయింది.
జీవితమ౦తా నీతొ ఎవరున్నారు, చెప్పు?
చెప్పు.
కాలం మారిపోయింది, దేవా.
అది నాకు సంతోషమే.
కానీ ఏదో చిన్న బాధ.
మనం ఈ కాలంలో బతికితే ఎలా ఉంటుందోనని అనుకుంటూ ఉంటాను.
ఎందుకు, ఇప్పుడు చచ్చిపోయామా?
లేదు. మనం బతికే ఉన్నాం.
అయితే, ఇది కూడా మన కాలమే, సుందరి.
అంటే, నీలా నేను ఆలోచించలేను.
నీకొక విషయం తెలుసా? నువ్వు నా మెదడును సూక్షదర్శినితో చూస్తే,
నీకు రక్తపోటు స్థాయి, మెట్‌ఫార్మిన్ మాత్రలు,
ఇంకా నా రక్తంలో చక్కెర తనిఖీ చేసే ఆంథోనీ ఫోన్ నెంబర్‌ కనబడతాయి.
నేను అలసిపోయాను.
అందుకే ఎవరితో సమయం గడుపుతున్నావని నేను అడిగాను.
ఎక్కువగా నా పెద్ద కొడుకు రాజరత్నంమే ఉంటాను.
బాగా ఆచరణాత్మకంగా ఉంటావు.
వృద్ధాప్యంలో నీ పిల్లలు నిన్ను జాగ్రత్తగా చూసుకుంటారని నీకు తెలుసు.
ఓ సమయంలో, మనం వాళ్లను చూసుకుంటాం. తరువాత వాళ్లు మనల్ని చూసుకుంటారు.
మన వయసు అయిపోయిందని అప్పుడు తెలుస్తుంది.
నువ్వు అలాగే ఉన్నావు, దేవా. చాలా అందంగా! అవును.
నన్ను చూసుకునే౦దుకు నేనొక్కత్తినే ఉన్నాను.
నేను చేయాల్సిన పని అంతవరకే. అది బాగా చేశాను.
నువ్వు ఎప్పుడైనా...
మనసు మార్చుసున్నానా?
పెళ్లి గురించా?
అవును!
లేదు.
-"లేదా"? -లేదు.
-తెలివైనదానివి. -ఎప్పుడూ అంతే.
కోచ్!
నేనెక్కడ ఉన్నానో చూడండి!
నాకు మైదానంలో ఎంతో ప్రశాంతంగా అనిపిస్తోంది!
ఎవరికీ చెప్పకుండా వచ్చేశాను.
బహుశా మీకు నా మీద కోపంగా ఉండవచ్చు. నన్ను క్షమించండి.
నేను తిరిగొచ్చాక, మైదానం చుట్టూ పది రౌండ్లు పరిగెడతాను.
కానీ నన్ను మళ్లీ మైదానంలోకి పంపండి, కోచ్. దయచేసి!
నాకు నా క్రికెట్ కావాలి.
నేను తిరిగి వస్తున్నాను. త్వరలో!
కార్తిక్, నిన్ను నువ్వు క్రీజ్‌లోను, నన్ను స్టాండ్స్‌లోను చూసుకుంటున్నావు.
కానీ, నేను మైదానంలో ఉండాల్సినదాన్ని.
ఎవరైనా మన మాటలు వింటే కనుక,
ఇద్దరు ముసలమ్మలు ఏదో గొణుక్కుంటున్నారని అనుకుంటారు.
అప్పట్లో జనాలు చెప్పుకునేదానితో పోల్చితే పెద్ద తేడా ఏమీ లేదు.
మనం వయసులో ఉన్న, వికృతమైన, పిచ్చి మహిళలం!
మనం అప్పట్లో మాట్లాడుకునే సంగతులు!
నీ ఆధునిక భావాలు... వాటితో మహిళావాదిగా నీ మీద ముద్ర వేశారు.
అదేదో తిట్టు మాదిరిగా.
అప్పట్లో నిన్ను ఎగతాళి చేసినవాళ్లను ఇప్పుడు లింగ విభేదులుగా అవమానపడుతున్నారు.
నీకు గుర్తుందా?
పెళ్లి మీద నీ అభిప్రాయం చెప్పినప్పుడు,
చంద్రుకి ముఖం అంతా ఎర్రబడిపోయి, కోపంతో రగిలిపోయాడు.
మరిచిపోలేని విషయం.
నిజానికి, నేను ఆ విషయాలు చెప్పే అవసరం లేదు.
అనవసరంగా ఏదో విషయాన్ని నిరూపించాలని చూశాను.
-నేనది వదిలేయాల్సింది. -లేదు, లేదు.
ఏమీ బాధపడకు.
ఇన్నేళ్ల పాటు చంద్రు స్పందనకు నవ్వుకుంటూ ఉన్నాను.
చంద్రుతో నాకు సంబంధమే లేదు, సుందరి.
నువ్వు నీ భర్తను క్షమించలేక పోతున్నావనుకుంటా.
మరిచిపోయాను. చాలా కాలం క్రితమే.
అయన మీద జాలి మాత్ర౦ మిగిలి౦ది.
నేను మీ ఇద్దరి మీద జాలిపడుతున్నా.
మీరిద్దరూ ప్రేమ లేని జీవితాలు గడిపారు.
నేను అలా అనలేను.
నాకు నా పిల్లలంటే ప్రేమే.
ఇంకా నీ మీద కూడా, దేవా.
అయినా సరే?
నన్ను క్షమించు.
పూర్తిగా మన్నించు.
నేను చేసిన దానికి నన్ను ఏనాడూ క్షమించుకోలేదు.
నీకు అపరాధభావంతో ఉపయోగమేంటి?
చూడు, మేజర్ పార్టీలో నేను చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను.
నా కుటుంబం, పిల్లలు అందరినీ మరిచిపోయాను...
నాలో ఓ భాగం అలా మాయమైనట్లు అనిపించింది.
దేవా! నువ్వే నా జీవితానికి సూర్యుడివి.
నీ వెలుగు మిగతా అన్నింటినీ నీడల్లో మాయం చేసేసింది.
నేను ఇంటికి వెళ్లేసరికి, పిల్లలు కనిపించలేదు!
అన్నా, ఇక్కడ ఇద్దరు పిల్లలను చూశారా?
ఇద్దరు పిల్లలు ఇటువైపు వచ్చారా?
అయ్యయ్యో! వాళ్లు ఎక్కడున్నారో తెలియడం లేదు!
ఒట్టు, నేను ఆ రాత్రి వెయ్యి సార్లు చచ్చిపోయాను.
నేను కూడా పిల్లలను వెతికాను.
నేను నీతోనే ఉన్నాను.
ఒకబ్బాయి పొడుకు, మరొక అబ్బాయి పొట్టి.
అయ్యో, వాళ్లు ఎటు వెళ్లారో తెలియడం లేదు!
మనకు వాళ్లు కనిపించాక,
నీ కంటే ముందు నేనే ఏడ్చాను.
ఆ డబ్బుతో ఐస్‌క్రీం కొన్నానని రాజరత్నం చెప్పినప్పుడు, వాడిని కొట్టబోయావు.
నేనే నిన్ను ఆపాను.
చంద్రు నీ మీద కేకలు వేసి, అరిచినప్పుడు,
నిశ్శబ్దంగా చూస్తూ ఉండిపోయాను.
నన్ను కూడా తిట్టాడు.
మీరంతా షాక్‌లో ఉన్నారని నాకు తెలుసు.
అందుకే నేను ఏమీ మాట్లాడలేదు.
కానీ...
ఒక్కసారి కూడా నువ్వు నావైపు చూడలేదు.
అదేదో...
నాదే బాధ్యత అన్నట్లు చూడడం మినహా.
దేవా, పిల్లలను ఒంటరిగా పంపినదాన్ని నేనే.
బాధ్యత నాదే అవుతుంది.
నువ్వే చెప్పు.
నీ నుంచి ఆశించినది అదే అనుకున్నావా?
నా కోసం పిల్లలను వదిలేయమంటానని నువ్వు అనుకున్నావా?
నీకు తెలియలేదు, అవునా?
అతనికి ఎదురు తిరగమని చెప్పినప్పుడు, అది నా కోసం కాదు.
అది నీ కోసమే.
నువ్వు ఇతరుల నీడలలో అడుగు బయటపెట్టడం చూశాను.
కానీ ఆ తరువాత?
నీకు సమయం ఇచ్చాను. నీకు ఏకాంతం ఇచ్చాను.
కానీ నన్ను తప్పించుకు తిరిగావు.
అది కూడా అంగీకరించాను.
నిన్ను నువ్వు క్షమించుకోవాలని ఎదురుచూశాను.
ఎందుకంటే నువ్వు ఎవరి నీడలోను ఉండకూడదనే నేను కోరుకున్నాను.
చివరకు నాదైనా సరే.
దేవా...
నాకు నీ మీద కోపం లేదు, సుందరి.
నిరుత్సాహం చెందాను. అంతే.
దేవా...
నాకు నేనే కుంగిపోయాను.
నన్ను నేనే కుంగదీసుకున్నాను.
నేను అలాగే పెరిగాను. భయంతోనే స్పందించాను.
ఆడపిల్లలను స్వతంత్రంగా ఎలా పెంచాలో ఆ కాలంలో తల్లిదండ్రులకు తెలియదు.
ఒక రోజున మేలుకొన్నాను.
కానీ అప్పటికే, నువ్వు వెళ్లిపోయావు.
అప్పటి నుంచి, నేను చేసినదానికి, చేయనిదానికి పశ్చాత్తాపం చెందుతూనే ఉన్నాను.
ఆ బాధ పడకుండా ఒక్క రోజు కూడా గడపలేదు.
నువ్వది నమ్ముతావా?
ఏళ్ల తరబడి, నేను నవ్వడమే మరిచిపోయాను.
నాకు ఆ శిక్ష తగినదే.
అవును.
నీ కుటుంబం...
వాళ్లు మంచిగా ఉన్నారు.
ఉమ్మడి విషయం ఏమీ లేని మంచి కుటుంబం మాది.
నేనింకా ఒంటరినే, దేవా.
నేను చేసేది ఏమీ లేదు.
నిజానికి, చంద్రు చనిపోయాక, నేను కాఫీ కూడా పెట్టడం లేదు.
కానీ ఆ స్వేచ్ఛతో పాటు, ఒంటరితనం కూడా ఉంది.
నిన్ను మరోసారి చూడాలనే ఆశే ఇంత కాలం నన్ను ఇంతకాలం నడిపించింది.
ఇప్పుడు నీకు సౌకర్యమైన సమయం వచ్చి౦దే౦, సుందరి?
దేనినీ మార్చాలని ప్రయత్నించకు.
వెనుదిరిగి చూడకు.
సంతోషంగా ఉండేలా ప్రయత్నించు,
నువ్వు చేసుకున్న నీ ఎంపికతో.
మీరు బయలుదేరతారా, లేదా కారును పంపేయమంటారా?
నువ్వు వెళ్లు. నీకు పది నిమిషాలలో చెబుతాను.
దేవా, నువ్వు ఎక్కడికైనా వెళ్లాలంటే వెళ్లు. నేను రేపు వస్తాను.
నా మనవరాలికి క్రికెట్ సెలక్షన్‌లు ఉన్నాయి.
నిన్ను కనిపెట్టడం కోసం తను నాతో ఉంది.
వాళ్లు ఇంటికి వెళతారు. నేను రేపు వస్తాను.
వాళ్లు లేకుండా నువ్వేం చేస్తావు, సుందరి?
నీకు నీ కుటుంబం ఎంత ముఖ్యమో నాకు తెలుసు.
దేని గురించి మాట్లాడాలి?
మనకు ముగిసింది. ఇక బయలుదేరు.
నేనెప్పుడో పోగొట్టుకున్నది,
ఇప్పుడు వెతికే ప్రయత్న౦ చేస్తున్నా.
నిన్ను చూడగలగడమే నాకు సంతోషం.
దేవా...
ఇది వీడ్కోలా?
మీరు ఇద్దరూ ఊరు వదిలి వెళుతున్నామని మా అన్న ఇంటిలో ప్రకటించినప్పుడు...
లోకం అందరికీ చెప్పావు, కానీ అస్సలు నాతో మాట్లాడలేదు.
వెనక్కి తిరిగి చూడకుండానే వెళ్లిపోయావు.
ముప్ఫై ఎనిమిది ఏళ్ల క్రితం...
అదే వీడ్కోలు.
సరే.
అమ్మా?
వెళదాం.
ఎక్కడికి?
ఇంటికి పోదాం.
కాంగ్రా విమానాశ్రయం
ఎస్‌పీ, బాగానే ఉన్నావా? నివి, మనం ఏమైనా...
బామ్మా? వెళదామా?
చక్రాల కుర్చీ తీసుకురా.
ఎందుకు? తల తిరుగుతోందా?
-నేను తీసుకొస్తాను. -సరే.
ఆమె అలసిపోయి ఉంటుంది. పర్వాలేదు.
అత్తా...
వద్దు...
ఇప్పుడు వద్దు.
నేను నిన్ను ఎన్నడూ ఇలా చూడలేదు.
మామగారు చనిపోయినప్పుడు కూడా...
తన మొగుడు చనిపోయినప్పుడు కూడా ఈ ముసలిది బాధపడలేదు.
అంతేగా?
నీకు అర్థం కాదురా.
అర్థం కాదు.
నా గురి౦చి మీరేమనుకు౦టున్నారొ, నాకు బాగా తెలుసు.
కానీ నేను నష్టపోయిన బాధ, శోకాలను బాగా అర్థం చేసుకోగలను.
నీకు ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు చెప్పవచ్చు.
దేవా మంచి మనిషి.
మా ఆయన బాగా డిమాండింగ్‌గా ఉండేవాడు.
బాగా డిమాండింగ్‌గా.
ఇంకా చిన్న పిల్లలున్నారు.
ఎనిమిది ఏళ్ల పాటు,
దేవా నా జీవితంలో భాగం.
అదొక స్వరయుగ౦.
అది...
అప్పట్లో దేవానే నాకు సర్వస్వం.
ఆమెను చూసినప్పుడు, మాట్లాడిన ప్రతిసారి
నాకు కొత్త మనిషిననే భావన కలిగేది.
నాకు గతంలో తెలియని బలం వచ్చేది.
మా దారులు విడిపోయిన తరువాత కానీ, దాని విలువ ఏంటో నేను గ్రహించలేదు.
కానీ ఇప్పుడు, నాకు ఆమె
ఎంత ముఖ్యమో గ్రహించాను.
నివి! నివి!
దేని గురించైనా కోపంగా ఉన్నావా?
నేనేమైనా తప్పు చేశానా?
నాకు తెలియదు. నువ్వే చెప్పు.
ఈ తరహా చిన్నపిల్లల వ్యవహారం నా దగ్గర పని చేయదు.
ఇలాంటి సంభాషణలు నాకు అంతగా రావు.
అందుకే నేరుగా చెప్పు.
నేను ఇలానే ఉంటాను.
నీకు నేనెంత కాలంగా తెలుసు? రెండు వారాలా?
నేను ఎలా మాట్లాడాలో చెప్పగలవని ఎలా అనుకుంటావు?
నేను నీకు చెప్పడం లేదు.
ఇక వదిలెయ్.
నివి, విను.
నివి?
దయచేసి, నివి!
నువ్వు ఇలా వెళ్లడం నాకు ఇష్టం లేదు.
నేను నేనుగా ఉండలేకపోతున్నాను. నేను అలసిపోయాను.
ఈ పర్యటన, ప్రయాణం, ఆస్పత్రి, బామ్మ...
సరిగ్గా నిద్రలేకపోవడం, బాయ్‌ఫ్రెండ్...
లేదా మాజీ బాయ్‌ఫ్రెండ్. సరిగా తెలియదు.
బ్యూటీ స్పా
హలో, పిల్లలారా.
నాకు ఓ చిన్న సందేహం.
చెప్పు.
మీరు ఇద్దరూ పర్యటన మొదలుపెట్టినప్పటి కంటే బాధలో ఉన్నారా?
అమ్మా, మాట్లాడకుండా ఉంటావా?
నేను మౌనంగా కిటికీ బయటకు చూసుకునేదాన్ని...
పాత తమిళ పాటలు మెల్లగా పాడుకుంటూ,
నా జీవితాన్ని బాధగా గడిపేస్తూ.
మీరిద్దరే నన్ను బయటకు తెచ్చారు!
నీకు ఏం కావాలమ్మా?
మనం ఐదవ నియమం పెట్టుకోవాలి. అదే నాకు కావాలి.
కావేరి రాజరత్నం
బాగుంది, నివి! బాగుంది!
బ్యాక్ లిఫ్ట్ బాగా మెరుగైంది.
నిలకడగా ఉండు చాలు.
తరువాత.
-అమ్మా? -ఏంటి?
నేను ఆఫీస్‌కు వెళుతున్నాను.
నువ్వు టిఫిన్‌కి కిందరు రానన్నావని కావేరి చెప్పింది.
-నీకు బాగానే ఉందా? -హా, బాగున్నాను.
పర్యటనతో అలసిపోయానంతే. బాగానే ఉన్నాను.
అమ్మా, ప్లీజ్. ఏదైనా తేడాగా ఉంటే, దయచేసి నాకు చెప్పు.
నేను గతంలో మాదిరిగా నిన్ను కట్టేయను.
సరేనా?
సరే. బాగున్నాను.
-ఉంటానమ్మా. -జాగ్రత్త.
అలాగే, అమ్మా.
అమ్మా.
"బాలా, అమ్మకు ఉదయమే క్లాస్ ఉంది. సాంబారు, వేపుడు చేశాను.
అన్నం వండితే చాలు. సరేనా?"
సరే.
మేడం, బాగా నడుపుతున్నారు. కానీ కొంచెం నెమ్మదిగా నడపండి.
ఇన్నేళ్ల పాటు జీవితమే నెమ్మదిగా ఉంది.
కొంచెం వేగం ఉండడం తప్పేమీ కాదు.
నా పేరు మీద అర్చన.
పేరు కావేరి. నక్షత్రం సత్య. కుంభ రాశి.
నా పేరు మీద ఫోర్ వీలర్ లైసెన్స్ కోసం.
ఎప్పటిలాగా, నా మామూలు అర్చనలు. అందరూ చక్కగా ఉండాలి.
కచ్చితంగా, అలాగే చేస్తాను.
హలో, మేడం.
అది కూడా బిల్ చెయ్.
-అదా? -అవును. కాండోమ్. రెండు ప్యాకెట్‌లు.
సరిపోయింది.
-చిప్స్ కావాలా? -సరే, తప్పకుండా.
ధన్యవాదాలు.
అతనేనా? కాదా?
అక్కడ ఇంకెవరో ఉన్నారు. ఆ గులాబీ చొక్కా.
-ఆపు, బామ్మా. -నీకు అతను నచ్చలేదా?
మీ అమ్మ ఎక్కడ ఉంది?
అతిథులు వస్తే, అమ్మ మాస్టర్ షెఫ్ అయిపోతుంది.
బయట నుండి ఆర్డర్ చేద్దామంటే, తను వినలేదు.
ఇవన్నీ తనే వండిందా? మీ స్నేహితులకు రోగం రావడం ఖాయం.
-బామ్మా, నేను తింటున్నాను. -లేదు, లేదు.
నేను ఆశీర్వదించానులే.
-ఏం జరుగుతోంది? -టీ20 అసలు క్రికెట్టే కాదు.
-టెస్ట్ క్రికెట్ అంటేనే అసలైన క్రికెట్. -సరే, నాన్న.
సెలక్షన్ జరగనివ్వు. ఆమె ఉత్తమ క్రికెటర్లలో ఒకరు అవుతుంది.
ఏయ్, ఎక్కడకు వెళుతున్నావు?
-అక్కడ అతిథులు... -ఉండు.
తల్లిదండ్రులారా! ప్రవర్తన!
ఏయ్, షారూక్ ఇంకా కాజోల్ తెర మీద చేస్తే చప్పట్లు కొడతారు.
మాది కూడా అదే వయసు. ఎక్కడికీ వెళ్లకు, ఇక్కడే ఉండు.
-ఏయ్! హాయ్! -హాయ్!
-ఇంత ఆలస్యం. -మన్నించు.
-ఎలా ఉన్నావు? -బాగున్నాను.
-ఎక్కడకు వెళ్లావు? -అది వదిలెయ్. డ్రెస్ బాగుంది.
ధన్యవాదాలు.
స్పీకర్‌కు చార్జ్... బ్యాటరీ అయిపోయింది...
సాకులు ఎందుకు? నా గదిలో ఉంది. తీసుకురా.
-సరే. హాయ్! -హాయ్.
-శ్వేత, తను బాలా. బాలా, తను శ్వేత. -బాలా.
వెళ్లు!
వెళ్లరా!
-తను బాగున్నాడు. -యాక్!
-హాయ్. -హేయ్! ఏంటి సంగతి?
-ఏం తింటున్నావు? -నేను చెప్పలేదా?
కోక్ ఇంకా... ఏమిటది?
రమ్ ఇంకా కోక్.
హాయ్.
నేను వెళతానులే. మీరు మాట్లాడుకోండి.
కార్తిక్, నీకు కోపంగా ఉందని తెలుసు.
నన్ను క్షమించు, నివి.
నువ్వు చాలా గుర్తొచ్చావు.
కార్తిక్, నేను క్రికెట్ వదిలేయను.
నువ్వు వదిలేయాలని కోరుకోలేదు.
ఇప్పుడే కాదు.
ఎప్పటికీ.
నువ్వు క్రికెటర్‌వి అంటే మా అమ్మకు నచ్చదని భయపడ్డాను.
అందుకే అబద్ధం చెప్పాను.
ఒకవేళ ఆమెకు నచ్చకపోతే, నేను ఆవిడతో పోరాడాల్సింది.
నీతో కాదు.
నివి...
నన్ను క్షమించు.
నివి, దయచేసి.
నాకు తెలుసు.
నేను వెధవలా ప్రవర్తించాను.
నువ్వు వెధవవి కావు. నువ్వేంటంటే...
ఓ రోజంకి వెధవన౦తే.
బహుశా ఓ వారానికి.
పర్వాలేదుగా? మనం బాగున్నాంగా?
రా.
హాయ్.
కావేరి?
కావేరి.
ఓ సాధారణ శనివారానికి మామూలుగా కంటే
తప్పనిసరిగా, అనవసరంగా,
చాలా అందంగా ఉన్నావు.
నిజంగా.
మిస్టర్ రాజరత్నం...
నాతో శృంగారం చేయాలని ఉందా?
ఏదో పెద్ద ఇంగ్లీష్ సినిమా స్టార్‌లాగా!
మొద్దు!
లోపలకు ర౦డి.
అందరూ పైన వసారాలో ఉన్నారు. మీరు ఎవరు?
-నా పేరు విక్రమ్. -హాయ్, విక్రమ్.
ఎవరిని కలవాలని వచ్చావు?
నివేది... లేదా కావేరి ఇక్కడుందా?
కావేరినా?
నీకు కావేరి ఎలా తెలుసు?
-తను నా పార్ట్‌నర్. -ఏంటి?
ఆవిడ నా పాటల పార్ట్‌నర్.
కావేరి నీ గురించి ఎప్పుడూ చెప్పలేదు.
నేను కూడా ఆమె గురించి చెప్పుకుంటూ తిరగను, అంకుల్.
నువ్వు ఇక్కడే ఉండు.
నేను నివేదితను తీసుకొస్తాను. ఇక్కడే ఉండు.
నివి! బాలా!
రాజ్, నీకు ఓ విషయం చెప్పాలి.
విక్రమ్ వచ్చాడు.
-నాన్నా, పిలిచావేంటి? -విక్రమ్ అని ఎవరో కుర్రాడు వచ్చాడు.
విక్రమ్...
ఏమయింది? ఇద్దరూ మాట్లాడడం లేదేంటి?
అతను ఎవరు? మీకు అతను ఎలా తెలుసు?
విక్రమ్, లోపలకు రా.
లోపలకు రా.
హేయ్!
హలో, సుందరి.
నేను హలో అన్నాను.
హాయ్!
దేవా!
-హాయ్. -విక్రమ్! భలే ఆశ్చర్యం!
ఎలా ఉన్నావు?
హాయ్, నివి! అంకుల్, కొంచెం...
హాయ్.
నా కోసం వచ్చావా?
ఎందుకు? నన్ను కలిసేందుకు నువ్వే 1,000 మైళ్లు ప్రయాణించగలవా?
నాకు రావాలని అనిపించినప్పుడు రావాలని అనుకున్నాను.
సరే.
ఆవిడ ఎవరు?
అతను ఎవరు?
సుందరి.
నీ జీవితంలో మిగిలిన అధ్యాయానికి
నీకు తోడు కావాలా?
తప్పకుండా కావాలి!
దేవా...
దేవా... ధన్యవాదాలు!
ధన్యవాదాలు, దేవా!
ఏం జరుగుతోంది?
నాకు ఏదో చెబుతున్నావుగా?
ఏంటి?
తెలిసింది!
నివి.
గోప్యతా ఒప్పందంలో ఐదవ నియమం.
పర్యటనలో ఏం జరిగిందనే విషయం మన మధ్యనే ఉండాలి.
మన ముగ్గురమే దాని గురించి మాట్లాడాలి.
సరేనా? ఒప్పందమా?
-ఒకటి... -రెండు...
మూడు...
ఏమిటది?
నువ్వేదో చెప్పాలని అన్నావుగా?
సబ్‌టైటిల్ అనువాద కర్త కృష్ణమోహన్ తంగిరాల
క్రియేటివ్ సూపర్‌వైజర్ నిశాంతి ఈవని