ACI TATLI KAHVE
Sana getirecek bir hediye seçmek için ne kadar uğraştığımı bilemezsin.
Hiçbir şeyi beğenemedim.
Altın madenine altın getirmenin manası var mı?
Ya da okyanusa su götürmenin?
Bulduğum her şey Doğu'ya baharat götürmek gibiydi.
SANA LAYIK BİR HEDİYE
KALBİMİ VERMEMİN FAYDASI YOK
Sana kalbimi ve ruhumu vermenin bir faydası yok.
Çünkü zaten bunlara sahipsin.
O yüzden sana bir ayna getirdim.
TEK ÇIKIŞ YOLU İÇİNDEN GEÇMEK
Kendine bak
ve beni hatırla.
Anne?
Yakınlarda bir nehir varmış.
Nehre üç kez dalmak bütün günahları temizliyormuş.
Kıyısında da Sıçan Tapınağı varmış.
Üç günde beş tapınak ziyaret ettik. Bu gezi ne zaman hacca döndü?
Ama sen kendin söyledin.
"Tanrı Muruga rüyama girdi, arzusunu gerçekleştirmemi istedi" dedin.
Hem müneccim Tara ne olacak?
Gözlerin yaşarmıştı. Yoksa buraya neden geldik ki?
Nivi'nin istediği gibi Goa'da gezip eve dönebilirdik.
Artık suçluluk hissetmiyorum.
Tanrı'nın ihsanları için buradayız.
Sen burada kal. Ben Nivi'ye bakayım.
Hâlâ aşırı tepki veriyorsun aptal Sundari!
Vatsala, bana adresi vermedin, tapınak tapınak gezdiriyorsun beni.
İşte adak.
Birkaç çiçek.
Teşekkür ederim. Ne oldu anne?
-Ne yapıyorsunuz? -Ne yapıyorsun anne?
Neden adakları alıyorsunuz? Lütfen durun.
-Kaveri? -Efendim?
Kaveri, ne yapıyorsan bırak ve buraya gel!
Daha ne kadar bekletecektin?
Geldim işte. Ne oldu?
Tatlı ne için? Yanlış bir şey mi yaptın?
Seni affetmeyeceğim.
Bayan Rajaratnam, bu kocanızın ilk maaşı.
Senin için ve ev işlerini hallettiğin için.
-Bu yüzden tatlıları aldım. -Bunu nasıl alabilirim?
Affedersiniz! Burası 23/4 Sullivan Garden değil mi? Yanlış adreste miyim?
Komşumuz Radha'ya mı vereyim?
Tamam o zaman, Radha'ya vereyim.
Bir şey mi diyeceksin?
Yoksa "Ağlasam mı ağlamasam mı?" diye mi düşünüyorsun?
Bu annenin alanı değil mi?
İlk kez baş başa kaldık.
Kimse bana hiç bu kadar güvenmemişti.
Para, evi çekip çevirme sorumluluğu...
Bak.
Burası senin evin, bizim evimiz.
Neden endişeleniyorsun? Zaten bana katlanıyorsun.
Şimdi bir de evin sorumluluğu.
Yirmi rupilik olanı merak ettiysen o da tatlıların para üstü.
Bu benim için.
Bu da senin için.
Bu benim. Her zaman bende kalmalı.
Tamam.
Anne!
Bu çok güzel. Çok teşekkür ederim.
-Rica ederim hanımefendi. -Bana Sundari diyebilirsin.
Sundari? Ben Robert.
Nivi.
-Ben Julia. Tanıştığımıza memnun oldum. -Merhaba.
Görünüşe göre aile tatilindesiniz. Nereye gidiyorsunuz?
Yol tanrısı bizi nereye götürürse.
-Bize benziyorlar. -Evet. Öyle görünüyor.
-Hindistan'a ilk kez mi geliyorsunuz? -Hayır.
-Onun dördüncü seferi. -Evet.
Benim ilk ama hep gelmek istemişimdir.
Peki ne yapıyorsunuz?
Yani hayatınızda.
Bunu yapıyoruz.
Görmek istediğimiz bir yer bulup gidiyoruz.
Tek ihtiyacımız sırt çantalarımız.
-Ve başparmaklarımız. -O da var, evet.
Hayır, işinizi soruyorum.
İş. Ne iştesiniz? Sonra mola?
Yani tatiller...
Gittiğimiz yerlerde çalışıyoruz.
Barmenlik, garsonluk, ne bulursak.
-İdare etmesini biliyoruz. -Böyle çıkıp gidebilmek harika olmalı.
-Öyle. -Harika bir şey.
İkimiz de bunu sevdiğimiz için şanslıyız.
Arada zorlanmayı dert etmiyoruz
ama inanın çok ters gittiği de oldu.
Aynen öyle.
Sonra nereye gideceksiniz? Biliyor musunuz?
Kuzeye, Manali'ye.
Hayır! Manali güneyde, Chennai'de. Ennore yakınlarında.
Hayır, Sundari. Ma-naa-li.
Kuzeyde. Kesinlikle kuzeyde.
-Himachal Pradesh. -Doğru.
Evet.
Durun!
Çok güzel. Kadın kadına harika vakit geçireceğiz.
Arabayı Robert sürebilir.
Evet! İsterseniz ben sürerim.
Hayır! Nivi çok güzel araba kullanır.
-Tabii. -Peki.
Vay canına anne. Sağ ol.
Arabayı çalacaklarından korktuğundan beni iyi şoför yaptın.
Bu gezi kontrolden çıkacak.
Bu sefer seni rahatsız eden ne?
Koltuğuna yaslan ve rahatla.
Nivi, solda kalabilir misin?
-Evet. -Neredeyse vardık.
Nereye gidiyoruz?
-Ba... Ba... -Bateshwar!
Doğru! Bateshwar.
Robert, antik bir sit alanı olduğunu söylüyor.
-Vay canına! -Evet.
Aynı zamanda çok meşhur bir tapınakmış.
-Tapınak mı? -Yine mi tapınak?
Bana güvenin millet. Buraya bayılacaksınız, inanılmaz bir yer.
Anne.
Julia ve Robert oldukça iyi bir çift.
Kültürlüler.
-Düşündüğümüz gibi değiller. -Ne düşünmüştük?
Tapınakları da ziyaret ediyorlar.
Tapınak ziyareti kültürlü mü yapıyor?
-Evli olmadıklarını biliyorsun, değil mi? -Gel!
-Harika bir çift. -Değil mi?
Çok özgür ve mutlular. Hiçbir şey umurlarında değil.
Doğru. Çocukları olana dek.
Genelde yanılırsın ama bu konuda sana katılıyorum.
Kesin evlenmezler.
Bu onlar için yürümez.
Evlilik bağı olmayınca sorumluluk da yok.
Kültürleri farklı.
Sadece romantizm.
Bak, balık.
Keşke annemle bu kadar kolay konuşabilseydim.
Bir de bana sor.
Keşke ölmeden ninemle bir ilişkim olsaydı.
Ailem, Noel ve Paskalya'da bile birbirine zor katlanıyor.
Ama bu kadınlar...
İlişkileri çok iyi.
Birbirlerine sıkıca bağlılar.
Birlikte olmaktan gerçekten hoşlanıyorlar.
Sanırım bu kültürlerinin bir parçası.
Ben de öyle düşünüyorum.
Ben bir şeyler yiyeceğim.
Peki. Ben de girişimiz yapayım.
Namaste! Nasılsınız?
Rezervasyonlarımız var. Ben Robert Ellis.
Kaveri Rajaratnam.
Birbirinize yakışıyorsunuz.
Teşekkür ederim.
Neden evlenmiyorsunuz?
Aman Jules bunu söylediğini duymasın.
Onun gibi özgür bir ruh mu? Evlilikten bahsedince o...
Kaçıp gider.
Dürüst olmak gerekirse buna dayanamam.
Bunu nereden biliyorsun? Ona sordun mu?
Ona sordun mu?
Teşekkür ederim.
Nivi, hadi gidelim.
Anne, lütfen büyükannemi odaya götür.
Yürüyüşe çıkıyorum. Biraz yalnız kalmaya ihtiyacım var.
Dikkatli ol.
-Beni çoktan unuttun mu? -Vikram!
Sorun değil. Adın neydi?
Kavi... Vini...
-Nivi. -Burada ne arıyorsun?
Asıl sen burada ne arıyorsun?
-Goa'da feni içersin diye düşünmüştüm. -Buradayız.
Sonra nereye gideceğimizi söylemeyeceğim. Sonra yine takip edersin.
Sadece yürüyüşe çıkmıştım.
Hafif bir şey... Bir şey yemeye gidiyordum.
Ben de açım.
-Beni takip et. -Tamam.
Vikram, tam adını bile bilmiyorum.
Bana doğruyu söyle, burada ne işin var?
Seni takip ediyorum.
Burası motorcu güzergâhında mutat bir durak.
-Seni görmek güzel. -Seni görmek çok güzel.
Singh Rathod.
Vikram Singh Rathod.
Pasif agresif şekilde sorduğun için.
Gezin nasıl gidiyor?
Annem ve ninemle birlikteyim.
Böyle eğlencenin de bir sınırı var.
Baştan kendin kabul etmişsin.
Neden şikâyet ediyorsun?
Doğru. Eğer eğlenmek isteseydim
güneş gözlüklerimi ve ceketimi alır, arkadaşlarımla Ladakh'a giderdim.
Öyleyse belki beni takip etmelisin.
-Şerefe. -Şerefe!
-Yapma ya... -Sorun ne?
Neden yakınıyorsun? Bu akşam müsait arkadaşın yok mu?
Olsaydı burada olur muydum?
Artık yanımda olmaktan hoşlanmıyorsun, değil mi?
Çocukken pazar günü sahilde dondurma yemek istediğinde
cuma gününden peşimi bırakmazdın, hatırlıyor musun?
-Şerefe. -Şerefe, baba.
Plaj. Esinti.
Dondurma.
Şarkı.
Bir şey eksik, değil mi?
Baba, seni kaç kere gördüm. Sigara üstüne sigara içiyordun.
Sonra ağzına naneli sakız tıkıyordun.
Her yere oda kokusu sıkıyordun.
Arada sırada içiyorum. Sadece stresli olduğumda.
Annene bir şey söyleme. Benimkine de.
-Sen de aynısını benim için yaparsın. -Ver şunu.
Çakmak.
Bala.
Biz arkadaş değiliz.
Sadece bir seferliğine. Sadece bu sefer.
Bugün olanları unut.
Aynı annem gibi konuşuyorsun.
Annen zavallı bir ruh. Bizi kıyaslama.
Ben onun gibi değilim.
Kız arkadaşın var mı?
Sigara içiyoruz diye beni tuzağa mı düşürmeye çalışıyorsun?
Peki şey...
Seks?
Hayır! Hayır, hayır.
Bunun bir parçası olmak istemiyorum. Baba ve oğul gibi konuşalım.
-Dünkü maçı izledin mi? -Konuyu değiştirme.
Başın belaya girmesin diye uğraşıyorum.
Yoksa neden umursayayım ki?
Neden Nivi'ye erkek arkadaş konusunda bu kadar yükleniyorsun?
O farklı. O benim kızım.
Nasıl farklı olabilir? Herkes için aynı kurallar geçerli.
Hiç de öyle değil.
O benim kız çocuğum, kıymetli Chandu'm.
Baba, o ismi sevmiyor.
Aslında kimse sevmiyor.
-Babamın adı o. -Annen bile nefret ediyor.
Geri döndüklerinde buraya sık sık gelmeliyiz.
Birlikte eğlenebiliriz.
Ama...
Sigara içmek yok.
Ninem Tac Mahal'i görmek istemiyor muydu? Güzergâhları üstünde.
Ne yani? Yabancıları mı takip edeceğiz?
Sana söyledim ya, onu tanıyorum. Müzik festivalinde tanışmıştık.
Dün onu çarşıda gördüm.
İyi bir adam.
Adı Vikram. Doktor Vikram.
Binbaşı D, Pune'dan Dharamshala'ya geçti. Doğrulanda. Adresi bekliyorum.
Sağ ol evlat. Bu gezi sayende oldu.
Evet!
Birisi bugün çok mutlu, değil mi?
Çok nadiren...
Çoğu zaman hayat seni doğru zamanda doğru yere getirir.
Şimdi olduğu gibi.
Şu anda burada olmak kaderimizde varmış.
Bu doğru olabilir ama ilk adımı atmamız gerekiyor.
Doğru.
Turdaki en güzel hanım için.
Teşekkür ederim.
-Otur. Belki bir şeyler yersin. -Chapati?
Afiyet olsun.
-Selam. -Merhaba millet.
Merhaba.
Vay canına! Ayak yüzüğü çok güzel.
Burada böyle bir şey alabilir miyim?
Evet, alabilirsin ama sadece evlenmeye karar verirsen.
-Anne! -Affedersin, nasıl?
Hindistan'da sadece evli kadınlar bunu takar.
Hani eline yüzük takıyorsun ya? Biz de ayak parmağına takıyoruz.
Anladım.
-Evlenmek istiyor musun? -Anne!
Ben mi? Evlenmek mi? Hayır. Sanmıyorum.
Bir yere yerleşmek, kök salmak istemiyorum.
Daha çok böyle olmayı, uçmayı tercih ediyorum.
Peki senin gibi uçmayı seven biri varsa?
Arkadaşlık güzel, değil mi?
Yani mesela siz üç kadınsınız.
Yanınızda erkek olmadan buradasınız. Çok güzel zaman geçiriyorsunuz.
Yani arkadaşlık güzel.
Doğru. Ama...
Anne!
Affedersin. Çadırı aldınız mı?
Evet.
İnsanlar istemeden tavsiye verme.
Sana normal gelebilir ama onlar rahatsız olabilir.
Bunu dediğime inanamıyorum ama tavsiyelerini benimle sınırla.
Anne!
Anne, sen içeride uyu. Ben dışarıda uyku tulumunda uyurum.
Sabah kriket var.
Yarın mola günümüz millet.
-Görüşürüz. -Uyuyun.
Çok ses yapmayın.
-Merhaba. -Selam.
-Merhaba. -Yarın krikete katılacak mısın?
Kriket pek bana göre değil.
Hayal kırıklığı mı sezdim?
Güzel, değil mi? Pişman değilsin, değil mi?
-Tamam, o zaman. İyi geceler. -İyi geceler.
Nivi, bu gece yürümek yok, tamam mı?
İğrençsin anne! İyi geceler.
İyi geceler.
Vay canına! Çok güzel şarkı söylüyorsun.
Seni fark etmedim. Affedersin.
Nivi bana senin şarkıcı olduğunu söylemedi.
Hayır, sadece şarkı söylemeyi seviyorum.
Çok güzel ses. Gerçekten.
Her şey gelip geçer ama müzik kalıcıdır.
Şey gibi...
Ben müzik fanatiğiyim.
Yakala onu! Ne halt ediyorsun? Ne yapıyorsun?
O da bir kriket fanatiği.
Bugün herkes kendi başına, değil mi?
O zaman seni bir yere götürebilir miyim?
Güven bana, bayılacaksın.
Hayır! İki yok. Hadi ama, bu ne böyle?
Maç bitmeden döneriz.
Olur mu?
Evet! Hadi gidelim.
Kaveri.
Kaveri?
Bu da ne?
"Nivi kriket maçında. Bir ihtiyacın olursa yan tarafa, Shalini'ye sor.
"Vikram ile bir yere gidiyorum."
Tamam...
"Akşam görüşürüz.
"Acil bir şey olursa Vikram'ın numarasını ara."
Kuşun kanatları filizlendi ve uçtu!
Ne düşünüyorsun?
Bir zamanlar çok sevdiğim bir şeydi.
Bütün hayatımı onsuz geçireceğimi hiç düşünmemiştim.
Neden devam etmedin?
Neden mi? Sık sık şarkı söylerim.
Öğütücüye, miksere, tavaya, ocağa...
Düzgün söyleyemesem de anlamazlar, değil mi?
Evet, haklısın.
Çok akıcı Tamilce konuşuyorsun.
Evde Tamilce konuşuyoruz teyze! Annem Tamil.
Ama Singh... Baban mı Pencaplı?
Bütün Singh'ler Pencaplı değil.
Öyle değil mi? Sen nerelisin?
Bangalore.
Nivi doktor olduğunu söyledi. Ailen seninle gurur duyuyordur.
Evet, evet.
Bir zamanlar ben de hayal edemezdim.
Ömrümü, sevmediğim tek şeyi yaparak geçirmek.
"Bir zamanlar" derken?
Teyze, artık yaşlandım.
O zaman neden bana teyze diyorsun?
Teşekkür ederim.
Hemen dönerim.
Yolu sorup biraz bacaklarımı hareket ettireceğim.
Sigara içmek istiyorsun, değil mi? Kötü çocuk.
Git iç! Benim de bir oğlum var. Oğlanların içini okurum.
O benim amcam.
Taan'ı bitirmesini bekle.
Ama herkes gibi ben de ona Panditji diyorum.
Gençliğim onu dinleyerek geçti.
Hadi gidin. Dikkatli olun.
-Hürmetler Panditji. -Var ol evlat.
Namaste.
Panditji, bu arkadaşım Kaveri Rajaratnam. O bir müzik âşığı.
Namaste! Müzik âşıklarının başımızın üstünde yeri var.
Bu özel günde burada olmana sevindim.
Sangeet Samrat'ın şarkısını dinlemelisin.
Bu ne kılık böyle?
On dakika Panditji.
Lütfen gel. Otur.
Bu hayırlı günde, Pandit Suryadev Rathod'un nimetleriyle...
Bugün Sangeet Samrat, Radhe Rathod aramızda!
Hoş geldiniz! Bugünün programına başlayalım.
Uzun zamandır böyle bir şey duymamıştım.
En azından burada duymadım.
Ben Radhe. Ya siz hanımefendi?
-Kaveri. -Selamlar.
Ama lütfen bana "hanımefendi" deme.
Sen bir Sangeet Samrat'sın.
Sen de bir hanımefendisin.
-Burada öğrenci misin? -Hayır.
-Ziyaret ediyorum. -Tamam.
Vikram'la geldim.
Vicky'nin misafiri misin? Ne güzel.
Lütfen.
Şarkı söylemeyi memleketinde mi öğrendin?
Hayır, memleketimde sadece bir anneyim.
"Sadece bir anne."
Ben de uzun süre annemin sırf anne olduğunu sanma hatasına düştüm.
O hep bizden daha iyiydi.
Daha harikaydı.
Harika olmak nasıl bir duygu?
Yorucu.
Ama sevdiğin şeyi yapıyorsun.
Yaptığın işi sevmenin büyük bir fark yarattığını biliyorum
ama bunun beraberinde getirdiği disiplinden,
mücadelelerden, kalp kırılmalarından
ve fedakârlıklardan kaçamıyorsun.
Bu bir hayat tercihi ve kendini her gün ona adaman gerekiyor.
Müziği hayatın yapmakla
ona ilgi duymak arasında fark var.
Ama müziğe ilgi duymanın da kendi mutlulukları var.
Ne zaman istersen o zaman senin ve hayatının bir parçası.
Ama aynı zamanda senin için önemli şeyleri yapacak zamanın da var.
Vikram gibi.
O hep öyle olmasını istedi.
Eğitime ne zaman başladın?
Kendimi bildim bileli.
Bu konuda hep şöyle derim.
"Anne demeden muhtemelen do, re demişimdir."
-Vicky. Nasılsın? -Selamlar.
Her şey yolunda.
Sangeet Samrat!
O benim Radhe'm!
-Çok güzel. -Sağ ol dostum.
Senden bir iyilik isteyebilir miyim?
Evet, hanımefendi.
Ayrılmadan önce harikalığı bir kez daha dinleyebilir miyim?
Hanımefendi.
Tabii. Ne duymak istersin?
Şarkının konusu...
...sevgiliye özlem olsun.
Niveditha! Sana ulaşmaya çalışıyorum. Nereye kayboldun?
Bunu yapmanın zamanı değil.
İki haftaya takım seçmesi var.
Sen bizim kaleci ve vurucumuzsun.
Koç seni sorup duruyor!
Bunu alır almaz beni ara. Ve geri dön.
Lütfen durur musun?
-Vikram? -Efendim?
-Bir telefon açmak istiyorum. -Evet, tabii.
Alo?
Anne?
Sen misin anne?
Nasılsın anne?
Çok iyisin anne.
Seni özledim.
Bunu bana daha önce hiç söylememiştin tatlım.
Bizi daha önce hiç terk etmemiştin.
Anne, seni seviyorum.
Anne, lütfen ağlama.
Her şey yoluna girecek.
Biz iyiyiz. Sen de iyi olacaksın.
Ve iyi eğlenceler anne. Bunu hak ediyorsun.
Ben de seni seviyorum.
-Günün iyi geçti mi? -Evet.
Motorda çok korktum.
Hayır, iyi iş çıkardın.
Gharana gerçekten harikaydı. Ne kadar teşekkür etsem az.
-Eğlenmene sevindim. -Merhaba! Affedersiniz!
Sana bozulacağını söylemiştim, değil mi?
Lütfen.
Benimle gelmesi için onu zorladım.
Sen oynarken o tek başına ne yapacaktı?
Bir not bıraktım. Vikram'la gittim, değil mi?
Biliyor musun? Kaveri senden daha havalı sanki Nivi.
Vay canına!
Bu sen misin?
Beğendiniz mi?
-Havalı. Çok iyi. -Beğendik!
Teşekkür ederim.
Tam bir afet.
Buna inanamıyorum. Ya sen?
-O çocukla gezintiye mi çıktın? -Ukalalık etme.
Çok iyi bir çocuk Nivi. Onu öğle yemeğine götürmeliyiz.
Ne oldu? Çok sessizsin.
Seçmeler iki hafta sonra anne.
Sence ne yapmalıyım?
Neden gülümsüyorsun? Söylesene.
Tutku mu aşk mı?
Sanki cevabı bilip de söylemiyor gibisin.
Kızım benden tavsiye istiyor. Çok gururlandım.
Cevabını bildiğimi düşünüyor.
Cevabını bildiğimden emin değilim ama bana sorulması güzel bir duygu.
-Bugün bana Anneler Günü. -Anne!
Bak, sana ne bildiğimi söyleyeyim.
Müziğin bendeki yeriyle kriketin sendeki yeri farklı.
Sen tutkunu kariyere dönüştürmek istiyorsun.
Biz bu seçeneklere sahip değildik.
Müzikten bir hayat kurmak gibi bir seçenek yoktu.
Yapılabilir değildi.
Mutluluğum için şarkı söylemeye devam edebilirdim ama yapmamayı seçtim.
Şimdi nedenini sormanın manası yok.
Öyle oldu. O kadar.
Ama...
Onca yıldan sonra
hiç pişmanlık duymuyorum.
"Neden şarkı söylemedim?" "Nasıl bir hayatım olurdu?"
Böyle sorularım yok.
Ben buyum. Bu benim hayatım.
Nihayetinde ben bir anneyim. Gerçek bu.
Ama biliyor musun?
Ben bundan memnunum Nivi.
Aynı şekilde, ne istediğini sadece sen bilebilirsin.
Git.
Hadi.
ADRESİ BULDUM! DRURY LANE, FURNHILL, DHARAMSHALA.
Dharamshala, biz geliyoruz!
Kriket oynamak istiyorum anne. Ben buyum.
Seçmeler için geri döneceğim.
Benim için de gezi bitti. Eve gitmek istiyorum.
Alt yazı çevirmeni: Engin Gümüş
Proje Kontrol Sorumlusu: Oktar Bumin Aykutlu