ΡΑΤΖΑΡΑΤΝΑΜ
Κ. ΣΟΥΝΤΑΡΙ ΕΓΚΜΟΡ, ΜΑΝΤΡΑΣ
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
Μαμά;
Βρε μαμά, πάλι εδώ πάνω είσαι;
Είναι ώρα για τα φάρμακά σου.
Μαμά;
Μαμά.
Μαμά;
Μαμά!
Ζωντανή είμαι.
Μαμά, φαντάζομαι γιατί είσαι έτσι σήμερα.
Σκέφτεσαι τον μπαμπά.
Πέρασε κιόλας ένας χρόνος;
Ξέρω ότι προσπαθείς να φαίνεσαι χαρούμενη για χάρη μου.
Εύχεσαι να τον συνόδευες στο τελευταίο ταξίδι του.
Τι;
Σε ξέρω καλά.
Έτσι όπως πάει, θα με στείλει σύντομα ο ίδιος στο τελευταίο ταξίδι μου.
-Μαμά. -Τι, παιδί μου;
Πήγαινε στο δωμάτιό σου.
-Μα εγώ... -Σε παρακαλώ.
Γύρνα στο δωμάτιό σου.
Μην κουραστείς πολύ σήμερα.
Θα σου φέρω εκεί ό,τι ζητήσεις. Εντάξει;
Αυτό είναι για τον γιο της.
Τον λένε Μπαλά. Είναι Κετάι στο ζώδιο.
-Προσευχηθείτε να γίνει καλός μαθητής. -Τι τάξη πάει;
Όχι, μεγάλος είναι. Εργάζεται.
Σε περίπτωση που θέλει να κάνει κάποιο μεταπτυχιακό.
Αυτό είναι για τον σύζυγο.
Ρατζαρατνάμ. Μπαράνι στο ζώδιο.
Να πέσει η χοληστερίνη του κάτω από 180
και να φύγει ο πόνος του στον ώμο.
Αυτό είναι για την πεθερά.
Σουνταρί. Χαστά στο ζώδιο.
Χαστά, Σουνταρί...
Τρεις μήνες έχει να έρθει στο τέμενος.
Όλο αυτό το διάστημα, η αιμοσφαιρίνη της είναι στο 13.
Πιστεύω ότι αυτά τα δύο συνδέονται.
Ήρθα εγώ για χάρη της.
Με τη βοήθεια του Θεού, όλα θα πάνε καλά.
Προφυλακτικά...
-Να βάλω κι απ' αυτά; -Τι;
Να σας βάλω ένα κουτάκι;
Όχι, δεν θέλω. Αυτά μόνο. Μου φτάνουν.
Δεν θα προσευχηθείς για την κόρη σου;
Ό,τι και να της πω, δεν θέλει να έρθει στο τέμενος.
Βασικά, δεν θέλει να πάει πουθενά μαζί μου.
Προσεύχομαι να έχει μυαλό και υγεία.
Μη ζορίζεις πολύ τον αριστερό αστράγαλο, Νιβί.
Ωραία.
Δέκα λεπτά διάλειμμα. Και μετά, πίσω στο Δίχτυ Δύο.
Ωραίο χτύπημα.
Φαίνεται πως ο προπονητής σού έχει αδυναμία.
Κοίτα ποιος μιλάει.
Πώς είναι ο αστράγαλός σου;
Φοβάμαι να τον πατήσω γερά.
Δοκίμασε να σηκωθείς.
Τι είναι αυτό; Δωροδοκία;
Ναι, δωροδοκία.
Και τώρα, πες μου.
-Θα περάσεις το βραδάκι; -Θες να 'ρθω επειδή μου έστειλες μήνυμα;
Φυσικά και θέλω.
Και να φοράς ωραίο σάρι κι αυτά τα σκουλαρίκια.
-Καρτίκ... -Νιβί...
Ένα πάρτι για το νέο σπίτι είναι.
Ευκαιρία να γνωρίσεις και μερικούς συγγενείς μου.
Άσε με να σε δείξω στον κόσμο μία φορά.
Ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα.
Θέλω να γνωρίσω τους συγγενείς σου. Όμως σ' ένα πάρτι...
Δεν θέλω να με κουτσομπολεύει ο κόσμος.
Δεν θες να δεις το νέο μου σπίτι;
Το δωμάτιό μου;
Μπορεί να γίνει δωμάτιό μας.
Έλα δω.
Τα ξαδέρφια μου, οι θείες μου... Όλοι θα ξετρελαθούν μαζί σου. Θα πέσουν ξεροί.
Θα με συστήσεις ως την κοπέλα που σε κατατρόπωσε στο κρίκετ;
Καλά, εντάξει. Θα έρθω.
Αλλά γι' αυτά, δεν εγγυώμαι.
ΡΑΤΖΑΡΑΤΝΑΜ
-Βρε, καλώς τον Μπαλά! Καλώς όρισες! -Γεια, μαμά.
-Είσαι καλά, παιδί μου; -Ναι, μια χαρά.
Σε άκουσα κάπως στο τηλέφωνο.
-Τρως καλά; -Μαμά, σου φαίνομαι αδυνατισμένος;
Από το Μανάλι γύρισα, κι εσύ μου μιλάς για φαγητό;
Άσ' το Μανάλι. Δεν με νοιάζει τι έκανες εκεί.
Θέλω να είσαι γερός και δυνατός.
Να είμαι δυνατός; Λες κι είμαι τριών χρονών. Μπαμπά!
-Στη δουλειά είναι. Τι τον θες; -Να του πω πώς πέρασα.
Καλά, πες μου εμένα. Πώς πέρασες στο Μανάλι;
-Δείξε μου φωτογραφίες. -Χαλάρωσε, μαμά.
Θα τα πω μια και καλή όταν έρθει ο μπαμπάς.
Να μην τα λέω δύο φορές. Θα σας δείξω και φωτογραφίες.
Καλά. Τράβα πλύσου.
Θεέ μου, μες στη βρόμα είναι. Να σου φτιάξω πούρι;
-Ναι, άναψε και τον θερμοσίφωνα. -Εντάξει.
Γεια!
Τι όμορφη!
Έλα.
-Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο. -Τι;
Σ' εμάς. Ό,τι καλύτερο σ' εμάς.
-Μαμά; -Τι;
Από δω η Νιβί.
-Γεια. -Δηλαδή, η Νιβέντιτα.
Τώρα κατάλαβα γιατί είχε τόσο άγχος.
Γεια, Νιβέντιτα. Χαίρομαι που ήρθες.
Πολύ ωραίο το σπίτι σας. Συγχαρητήρια.
Δώσ' το εδώ, μαμά.
Έλα, Νιβί.
-Θα σερβίρω εγώ. Εσείς έχετε δουλειά. -Ευχαριστώ, γλυκιά μου.
Άκου, καλά τα πήγες. Η επόμενη μπαλιά θα είναι πιο ζόρικη.
Βάλε τα δυνατά σου να την αποκρούσεις όσο καλύτερα μπορείς.
Αν συνεχίσει να παίζει έτσι ο Καρτίκ σε τοπικό επίπεδο,
όλα είναι δυνατά.
Κρίκετ πρέμιερ λιγκ, εθνική Ινδίας. Γιατί όχι; Με τη βοήθεια του Θεού.
Ο προπονητής λέει τα καλύτερα για τις ρίψεις του Καρτίκ.
-Μακάρι να συνεχίσει έτσι. -Από δω μια φίλη.
Με λένε Νιβέντιτα.
Νιβέντιτα, πώς ξέρεις τόσα για τις ικανότητες του Καρτίκ στο κρίκετ;
Τον βλέπω κάθε μέρα. Τα λόγια του προπονητή σάς είπα.
-Πας κι εσύ για προπόνηση; -Μαμά!
Ήρθε για να μου πάρει συνέντευξη.
Δημοσιογράφος, ε; Κατάλαβα. Σε ποια εφημερίδα;
Ελεύθερη επαγγελματίας, μπλόγκερ. Τώρα ξεκινά.
-Συνέντευξη; Πότε; Πού; -Κάθε πράγμα στον καιρό του, μαμά.
-Σου είπε εσένα κάτι; -Πώς πάει, Καρτίκ; Όλα καλά;
Όλα καλά, θεία. Καλή όρεξη.
Μαντάρα τα 'κανες. Τι ήθελες και είπες για το κρίκετ;
Γιατί με παρουσίασες ως δημοσιογράφο;
Μια παροιμία λέει "Ένας γάμος αξίζει χιλιάδες ψεματάκια".
Δεν θα το κάνεις αυτό για μας;
Αυτό ήταν κάποτε το δωμάτιο των γονιών μου. Τώρα είναι δικό μου.
Δικό μας. Σ' αρέσει;
Καρτίκ, γιατί είπες ψέματα;
Καλά. Ναι, είπα ψέματα.
Για το καλό μας το έκανα, δεν ήθελα να σε μειώσω.
Θες να κρύψουμε το γεγονός ότι παίζω κρίκετ; Πώς είναι καλό αυτό;
Δεν θα μάθουν την αλήθεια κάποτε;
Αφού θες να σου πω την αλήθεια, άκου: το γυναικείο κρίκετ έχει πολύ δρόμο ακόμα.
Λυπάμαι, αλλά έτσι είναι. Ποιος το παρακολουθεί;
Πόσοι πηγαίνουν στο γήπεδο;
Νιβί, δεν μπορείς να κάνεις καριέρα εκεί.
Ποιος θα κρατάει το σπίτι αν παίζουμε και οι δύο κρίκετ;
Οι γονείς μου δεν θα το δεχτούν, Νιβί.
Αυτό θέλεις;
Νιβί, νόμιζα πως πίστευες ότι έχω καλύτερο μέλλον.
Μάλλον έκανα λάθος.
Όχι, εγώ έκανα λάθος. Δεν σε κατάλαβα ποτέ.
Νιβί, συγγνώμη, αλλά έτσι είναι τα πράγματα.
Πες μου κάτι.
Αν σ' έφερνα στο σπίτι και σε παρουσίαζα ως ορκωτό ελεγκτή, θα σ' άρεσε;
Και τι θες να κάνω;
Να πω σε όλους ότι είσαι παίκτρια του κρίκετ;
Να το πεις πρώτα στον εαυτό σου, Καρτίκ.
Εγώ φεύγω.
Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΔΕΧΤΕΙ ΤΟ ΚΡΙΚΕΤ.
ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ Ν' ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΜΟΝΟΜΙΑΣ.
Τι λέει η σταρ του κρίκετ;
-Μπαλά! -Αμάν!
Γιατί μάνα και κόρη είναι τόσο μουρτζούφλες;
-Κοίτα τη δουλειά σου. -Έτσι, ε; Καλά.
Ο ομιλών ξέρει όλα όσα γίνονται σ' αυτό το σπίτι.
Άσ' το κάτω μη σου κόψω το χέρι!
Για τόλμα!
Μπαλά!
-Τι έπαθες; -Μαμά!
Πες του να μου δώσει πίσω τα ακουστικά μου!
Αμάν πια! Πριν λίγο γύρισε κι αρχίσατε αμέσως να τσακώνεστε;
Κατάλαβα, πάλι εγώ φταίω. Παράτα με.
Πού πας; Σε λίγο τρώμε. Έλα να με βοηθήσεις.
Δεν πεινάω.
Η μέλλουσα πεθερά σου θα με κατηγορεί
ότι δεν σε μεγάλωσα σωστά.
Κάτσε να παντρευτώ και βλέπουμε.
Έχεις ακουστά την Ίντιρα Γκάντι;
Ήταν πρωθυπουργός μας.
Δεν έπαψε να μαγειρεύει.
Και δεν αντιμιλούσε στη μητέρα της. Να το θυμάσαι.
Αυτά έχεις να θυμάσαι από την Ίντιρα Γκάντι;
Εμπρός; Βατσαλά; Εγώ είμαι. Τι κάνεις;
Κοιμόμουν, Σουνταρί.
Κοιμόσουν; Τι ώρα είναι εκεί;
Δεν απαντάς στα μηνύματα, και με παίρνεις τέτοια ώρα;
Να σε πάρω αργότερα;
-Πάει ένας χρόνος, ε; -Σωστά.
Έχεις καλύτερη μνήμη από μένα.
Ο κανακάρης μου νομίζει ότι θρηνώ ακόμα,
κι εγώ δεν βλέπω την ώρα να ξεπορτίσω. Σοβαρά μιλάω, δεν αντέχω.
Τέλος πάντων, έχεις κανένα νέο;
-Καλά το φαντάστηκα. -Κανένα τηλεφώνημα;
-Όχι, αλλά γι' αυτό δεν με πήρες; -Καλά, εντάξει. Εγώ...
Μήπως θα μπορούσες να μου δώσεις τη διεύθυνση;
Θέλω να πάω αυτοπροσώπως.
Ή έστω το νούμερο του κινητού...
-Τι; -Μαμά;
Έρχομαι, καλέ μου. Ο γιος μου χτυπά την πόρτα σαν δεσμοφύλακας.
Το φαγητό είναι έτοιμο. Να σου το φέρω εδώ;
Όχι, εντάξει. Έρχομαι.
Καλά. Μην αργήσεις, όμως. Περιμένουμε.
Βρες μου τη διεύθυνση, σε παρακαλώ.
-Θα προσπαθήσω. -Θα σου χρωστάω χάρη.
Εντάξει; Να 'σαι καλά.
Πρέπει να φύγω.
Μπαμπά!
Το Κασόλ είναι γεμάτο Ισραηλινούς. Απίστευτο.
-Σοβαρά; -Ναι.
-Και... -Αμάν!
-Μάντεψε ποια συνάντησα εκεί. -Τη Μριντούλα!
-Ναι. -Θεέ μου, κοίτα δω!
Ακόμα φαίνεται σαν να 'ναι 30.
Μπαμπά, πάμε καμιά φορά μαζί για πεζοπορία.
Φοβερή ιδέα. Να πάμε όλοι μαζί.
-Ναι, να πάμε. -Βεβαίως. Γιατί όχι;
-Όπα... -Μπαλά, θα κουβαλάς τη γιαγιά σου.
Εγώ θα κουβαλάω τη μάνα σου.
Φαντάσου τες ντυμένες με σάρι και λαστιχένια σανδάλια
ν' ανεβαίνουν το βουνό!
-Γελάσαμε! -Τι λες εσύ, Τσαντρά;
Ας μην πάμε για πεζοπορία.
Να βρούμε απλώς κάπου ωραία και να πάμε.
Ταξιδεύω συνέχεια με τη δουλειά.
Ας το αφήσουμε, καλύτερα.
Δύσκολο να ξαναπάρω άδεια, μαμά.
Τότε, θα πάμε μόνες μας εμείς οι γυναίκες.
Αφού εσείς δεν μπορείτε,
θα πάμε οι τρεις μας.
Φοβερή ιδέα! Σούπερ!
-Θα πάτε οι τρεις σας; -Ναι.
-Και ποιος θα κοιτάει τη μάνα μου; -Εγώ, ως συνήθως.
Συγγνώμη, αλλά δεν έχω ανάγκη να με κοιτάζει κανείς. Καλά κρατιέμαι ακόμα.
Μαμά, μην την ενθαρρύνεις.
Δεν είναι αυτά για την ηλικία σου. Είναι επικίνδυνο να κουράζεσαι τόσο.
Αν πάθεις κάτι, τι θα κάνετε;
Γιε μου, εκτιμώ το ενδιαφέρον σου, αλλά άσε με να ζήσω τη ζωή μου.
Θα με τρελάνεις όπως πας.
Μην ανησυχείς, δεν θα τα τινάξω.
Είδες τι έκανες, Καβερί;
Ξέρεις τι μέρα είναι σήμερα. Είναι ευέξαπτη.
Μην την τσιτώνεις περισσότερο.
Άκου δω, δεν είμαι τσιτωμένη. Μια χαρά είμαι, δεν έχω κανένα παράπονο.
ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ...
Εσένα, αγάπη μου, πώς σου φαίνεται η ιδέα;
Φύγαμε.
-Τι; -Να πάμε οι τρεις μας.
-Τι; -Ναι, φύγαμε. Άκουσες τι είπε κι η μικρή.
Πάμε.
Μη με κοιτάς έτσι. Πες του το.
Πάμε, μαμά.
Πες του ότι θα πάμε.
-Θα πάμε. -Τι; Τρεις γυναίκες μόνες τους;
Ναι.
-Θα βρείτε τον μπελά σας. -Μια χαρά θα είμαστε.
Η Τσαντρά είναι μικρή ακόμα. Η μαμά πενθεί.
Πώς σου ήρθε η ιδέα;
Ούτε να φάω δεν μ' αφήνετε.
Πού πας; Σηκώνεται και φεύγει έτσι από το τραπέζι;
Με στενοχωρεί πολύ. Πότε δεν θα βάλει μυαλό.
-Κακή ιδέα, Νιβί. -Σπάσε.
Πού πας; Όλο πίσω απ' τον μπαμπά του τρέχει.
Μην τον συνερίζεσαι. Άσ' τον να φύγει. Καβερί...
Ηρέμησε. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να συγχύζεσαι.
Δες το σαν μια ενδιαφέρουσα περιπέτεια.
Κατάλαβες;
Τη βλέπεις και θες να φύγεις από δω, έτσι; Οι τρεις μας; Κοίτα την καλά. Κοίτα την.
ΡΑΤΖΑΡΑΤΝΑΜ: ΣΤΙΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΣΟΥ, ΜΡΙΝΤΟΥ! ΕΙΣΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΗ.
Αισθάνομαι πολλή μοναξιά τελευταία.
Τα παιδιά δεν μου δίνουν σημασία.
Μαλώνουν συνέχεια.
Να σε ρωτήσω κάτι;
Μας σκέφτεσαι καθόλου όταν πας ταξίδι με τη δουλειά;
Ναι.
Ταξιδάκια...
Το διαβατήριό μου είναι τελείως άδειο, το ξέρεις;
Εσύ, όμως, έχεις γυρίσει όλον τον κόσμο.
Και το μόνο που μου φέρνεις από εκεί που πας είναι κάνα άρωμα.
Τι να τα κάνω τόσα πολλά; Να γεμίσω την μπανιέρα;
Ή περιμένεις να φοράω άρωμα όταν πάω στην κουζίνα ή για ψώνια;
Αύριο θα πάω στην τράπεζα. Θα βάλω μισό μπουκάλι.
Είναι τελείως ξεκαρδιστικό!
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΡΙΚΕΤ ΚΑΙ Σ' ΕΜΕΝΑ.
Δώσ' το μου, γιαγιά.
-Το τελευταίο είναι δικό μου. -Ένα κομματάκι μόνο.
Εγώ το θέλω!
-Μη! -Σε παρακαλώ...
Τι συμβαίνει εδώ;
Κύριε! Σε αναζητώ παντού!
Τι σας έχει πιάσει
και τριγυρνάτε σαν τις αδέσποτες γάτες στις δύο τα ξημερώματα;
-Δεν μ' έπιανε ύπνος. -Ούτε εμένα.
-Γιατί;
Πες την αλήθεια. Δεν θέλω ψέματα.
Δυσπεψία έχεις;
Ή μήπως σου ήρθε μια καλή ιδέα και πας να την καταπνίξεις;
-Ποια ιδέα; -Τι;
Εσύ δεν πρότεινες να πάμε ταξιδάκι οι τρεις μας;
Με το που το άκουσα, ξανάνιωσα, ξέχασα ακόμα και τον διαβήτη!
Αλλά μετά προσγειώθηκα στην πραγματικότητα.
Δεν συμφωνείτε
ότι οι γυναίκες σ' αυτό το σπίτι είναι σαν μαριονέτες;
Εγώ θέλω να πάω.
-Πού; -Οπουδήποτε.
-Αρκεί να φύγω από δω. -Παρομοίως.
Προηγουμένως, είχα πει "πάμε" χωρίς να το πολυσκεφτώ.
Όσο περισσότερο το σκέφτομαι, τόσο πιο πολύ θέλω να φύγω από δω.
Νιβί, συμφωνώ μ' αυτό που λες. Ακούγεται καλό στη θεωρία.
Όμως, άκουσες τι είπε ο πατέρας σου.
Δεν πρόκειται να γίνει.
Πρέπει να γίνει.
Μικρή, είναι καιρός να δεις τον κόσμο.
Τα χρόνια θα περάσουν σαν αστραπή δίχως να το καταλάβεις.
Οι ευθύνες θ' αρχίσουν να σε πνίγουν.
Και τότε δεν θα μπορείς να κουνηθείς ούτε εκατοστό, όσο και να το θέλεις.
Με καταλαβαίνεις;
Εγώ θα φύγω από δω, αλλά προτιμώ να έχω και παρέα.
Τι λες, Καβερί;
Ας φύγουμε.
Ας φύγουμε! Να σηκωθούμε και να φύγουμε!
Πολύ εύκολα το λες. Πώς και πού θα πάμε;
Τέρμα πια τα λόγια. Ετοίμασε βαλίτσα.
Θα φύγουμε οδικώς οι τρεις μας.
Φτάνει πια. Τρελάθηκες.
Κι εσύ, μην την ενθαρρύνεις.
Πώς το 'χετε στο μυαλό σας;
Τι θα πω στον γιο σου; Δεν γίνεται, σας λέω. Δεν μπορώ.
Αμάν αυτή η γυναίκα! Κι ο δικός σου κι ο δικός μου γιος είναι μεγάλοι πια.
Θα τους υπηρετείς μέχρι να πεθάνεις; Αυτό θες να κάνεις;
Μαμά, άσε τους άλλους και σκέψου εσύ τι θέλεις.
Τι θα σε κάνει ευτυχισμένη;
Έλα λίγο στη θέση μου.
Γέρασα πια, δεν θα ζήσω πολλά χρόνια ακόμα.
Αν καταφέρουμε να πάμε ένα ταξίδι οι τρεις μας,
θα πεθάνω μ' αυτήν την ευχάριστη ανάμνηση στον νου μου.
Λοιπόν,
εδώ και τώρα: είσαι μέσα ή όχι;
-Το 'πιασα! -Ναι, ε;
-Μου κάνετε πλάκα. -Μαμά...
Λες να 'χουμε όρεξη για πλάκα στις δύο τα ξημερώματα;
Μαμά, σοβαρά μιλάω.
Καλά. Θα σας ενημερώσω.
Γυρίστε στα κρεβάτια σας.
Ύπνο, τώρα!
Ξέρω πολύ καλά τη μάνα μου. Δεν πρόκειται να έρθει.
Θα την πείσουμε.
Έλα στο δωμάτιό μου.
Αμέσως.
Αμέσως τώρα.
Είπαμε ό,τι είχαμε να πούμε. Δεν υπάρχει λόγος να χρονοτριβούμε.
Οι τρεις μας πρέπει να θεσπίσουμε κάποιους κανόνες.
Κανόνας νούμερο ένα.
Κανείς πέρα από μας τις τρεις δεν πρέπει να μάθει το σχέδιό μας.
Μη μας πάρουν μυρωδιά.
Όλοι οι άλλοι είναι εχθροί μας.
Κατανοητό; Βάλτε το καλά στο μυαλό σας.
Αναχωρούμε σε τρεις μέρες. Φτιάξτε τα πράγματά σας έγκαιρα.
Θα φύγουμε μέσα στη νύχτα.
Θα οδηγώ εγώ. Θα πάρουμε το αμάξι της φίλης μου της Σβέτα.
Μικρή, έχω κάτι λεφτά φυλαγμένα.
Μαζέψτε κι εσείς όσα μπορείτε.
Ξέρω καλά πόσα λεφτά έχεις κρυμμένα.
Κάλυψε εσύ τα έξοδά μας. Εμείς δεν έχουμε λεφτά.
Θα τα καταφέρουμε. Να πάνε να γαμ...
Συγγνώμη, άσε τους άλλους κατά μέρος. Αυτό θα το κάνουμε για μας. Σύμφωνοι;
Έτοιμο το φαγητό;
Φτιάχνουμε βαλίτσες κι ετοιμαζόμαστε... Σύρμα!
Φτιάχνουμε βαλίτσες κι ετοιμαζόμαστε στα κρυφά.
Να μη μυριστούν οι άντρες το παραμικρό. Τον νου σας!
Γιαγιά;
Τηλεφώνησε ο μπαμπάς. Είπε να πάρεις τα χάπια σου.
Καλά, θα τα πάρω. Φύγε τώρα.
Κάτσε κάτω.
Κανόνας νούμερο δύο.
Ακούστε προσεκτικά.
Εσείς οι δυο θ' αφήσετε τα κινητά στο σπίτι.
Θα επιτρέπεται μόνο μία κλήση την ημέρα,
κι αυτή από καρτοτηλέφωνο. Εντάξει;
Μικρή.
Ούτε Instagram, ούτε Snoopchat, ούτε Whatsup, ούτε φατσοβιβλίο.
-Είχες ένα στα τέσσερα. -Εντάξει.
Ο ουρανός από πάνω μας, ο δρόμος από κάτω μας, κι εμείς στη μέση.
Θα 'ναι φοβερά!
Θα περάσουμε τέλεια!
Καλά, και πού θα πάμε;
Στην Γκόα.
Στην Γκόα!
Κανόνας νούμερο τρία.
Σειρά μου να πω.
Δεν θα ευθύνομαι για καμιά σας.
Η καθεμία θα φροντίζει τον εαυτό της.
Δεν θα μου λέτε να σας μαγειρεύω ή να σας φτιάχνω καφέ.
Μαμά!
Εντάξει.
Κανόνας νούμερο τέσσερα.
Ορκίζομαι να μην εγκαταλείψω τις συνταξιδιώτισσές μου ό,τι κι αν γίνει.
Καμία δεν θα γυρίσει πίσω στη μέση της διαδρομής, συνεννοηθήκαμε;
Θα φύγουμε μαζί και θα γυρίσουμε μαζί. Εντάξει; Σύμφωνοι;
Σύμφωνοι.
-Μαμά; -Τι θες;
-Πρέπει να βάλω το χέρι μου; -Μαμά.
Έτσι μπράβο.
ΕΝΤΑΞΕΙ, ΚΑ
ΝΑΙ, ΚΑΡΤΙΚ, ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ
Ακούς; Κανόνας νούμερο πέντε.
"Κανόνας νούμερο πέντε"; Τι λέει;
Θα σου πω όταν φτάσει η ώρα.
Κι αν η μαμά δεν έρθει;
Θα πάμε οι δυο μας;
Θα έρθει η μαμά σου.
Είμαι σίγουρη γι' αυτό.
Θέλω να σου πω κάτι.
Αν και δεν θα 'πρεπε.
Τι;
Εμείς...
Η μητέρα σου, η Νιβί κι εγώ,
σχεδιάζουμε να πάμε ταξίδι.
Αμάν μ' αυτό το ταξίδι.
Σβήσε το φως και κοιμήσου, Καβερί. Άσε τη φλυαρία.
Ξέρω ότι στενοχωρήθηκες επειδή δεν σου έδωσα την άδεια να πας.
Όταν λέω κάτι, όμως, το λέω για το καλό σου.
"Την άδεια".
Δεν θα τα βγάλεις πέρα μόνη σου.
Ειδικά μια σαν εσένα.
Μια σαν εμένα;
Ναι.
Ζούσες πάντα σε προστατευμένο περιβάλλον.
Δεν εκτέθηκες στον έξω κόσμο. Δεν το προσπάθησες ποτέ.
Δεν θ' αντέξεις ούτε μία μέρα μόνη σου εκεί έξω.
-Δεν θ' αντέξω ούτε μία μέρα, ε; -Ναι.
Επειδή φροντίζεις εσύ για τις ανάγκες μου, ε;
Ναι.
Ναι!
Ευχαριστώ, καλέ μου.
Πώς σου 'ρθε τώρα, μετά από τόσα χρόνια;
Δεν χρειάζεται να με ευχαριστείς. Απλώς φτιάξε πούρι αύριο.
Μου φτάνει.
Καβερί, τέλειωσε η οδοντόκρεμα. Δεν το πρόσεξες;
Μαμά;
Μπαμπά, πού είναι η μαμά; Δεν βλέπω πλυμένη τη βεράντα.
Δεν βρίσκω ούτε τη δική μου μαμά.
Λείπουν τα ρούχα και το κουτί με τα φάρμακά της.
-Ούτε η Νιβί είναι εδώ. -Κι αυτή;
Πού πήγαν όλες πρωινιάτικα;
Μπαμπά.
"Ρατζαρατνάμ, αρκετά φρόντισες όλη την οικογένεια.
"Κοίτα να φροντίσεις τώρα τον εαυτό σου. Καβερί".
-Καλημέρα, προπονητή. -Καλημέρα.
Πού είναι η Νιβί, Σβέτα;
Έφυγε ταξίδι. Δεν σου το είπε;
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης
Επιμέλεια Γρηγόρης Αντωνίου