NOWI ROZBÓJNICY
Pani Vâniu!
To ja, Dinorah!
Pani Vâniu!
Przyniosłam trochę rzeczy Juscelino.
Hej.
Zabieraj ode mnie te brudne łapy.
- Składał to... - Odejdź.
To ja zabiłam Lino.
To ja.
Wiesz, jak się dowiedziałem?
Zadzwonili do mnie z policji.
Z policji!
Nie masz pojęcia, co się dzieje.
I robisz się miękki.
Do kurwy nędzy!
Całkiem straciłeś rozum?
Dokonałem niemożliwego.
Mieliśmy wybory w kieszeni!
A ty zachowałeś się jak dzieciak i to spieprzyłeś!
Jak dzieciak?
Kurwa, mówisz poważnie?
Prawie mnie zabili, co ty opowiadasz?
Mówiłem ci wiele razy.
Wykorzystaj chaos na swoją korzyść. Ja tak zrobiłem!
A ty wszystko zepsułeś.
Słuchaj, senatorze...
Wiesz co?
Weź swoje rzeczy, idź do domu, ciesz się emeryturą,
a ja poradzę sobie sam.
Sam nawet tyłka sobie nie podetrzesz!
Myślisz, że pozwolę ci naprawić tę pieprzoną katastrofę?
Komisarzu, wysyłam prawnika, żeby rozwiązał nasz problem.
Powiedz żonie, że dziś pracujesz do późna.
Syn Amaro Vaqueiro.
Jesteś bardzo podobny do taty.
Amaro sprawił tu wiele kłopotów.
Wiele lat temu.
Miał to spojrzenie,
zupełnie jak twoje.
Ludzie lubią zmyślać historie.
Mówią, że kiedyś rozłupał kamień na pół,
po prostu na niego patrząc, tak jak ty teraz.
Ludzie są zabawni.
Zmieniają oszustów w bohaterów.
Podobno odziedziczyłeś po ojcu nie tylko wygląd.
Na twoim miejscu byłbym ostrożny, bo...
możesz skończyć tak samo.
- Grozisz mi? - Nie.
Tylko ci radzę.
Uczymy się historii, by nie powtarzać swoich błędów.
Może zauważyłeś,
zadarłeś z rodziną Leite i wylądowałeś na ostrym dyżurze.
Bądź ostrożny.
Następnym razem możesz wylądować gdzie indziej.
Peroba...
mówiłem ci wiele razy.
Jeśli nie możesz pomóc, nie trudź się.
Dziękuję.
Jak się czujesz?
Żyję.
Muszę zostać tu jeszcze jedną noc.
Miałem gościa.
Kogo?
To chyba jeden z pachołków Maleirosów.
Czego chciał ten bandyta?
Nastraszyć mnie.
Co powiedział?
Że spotkania Vaqueiro i Leite zawsze źle się kończą.
Uwierzyłeś w to?
Ile potrzebujesz?
Ile trzeba, żeby wygrać wybory?
Obiecałem jej pomóc.
Zrobię to, bo tak trzeba.
Jest tu wiele rzeczy do zrobienia. W całej Cratarze źle się dzieje.
Wszyscy ciągle to mówią.
Ale nikt nic nie robi.
Quixebomirim.
- Oszalałeś? - Wiem. W pobliżu jest baza wojskowa.
- Ale damy radę, Dinorah. - Nie.
Ciągle powtarzasz „żadnego zabijania”, a to samobójstwo.
Wiem, że to popieprzone.
Uda mi się tylko z twoją pomocą.
Potrzebuję cię.
Jestem zmęczona, Ubaldo.
Skończyłam z tym.
Maleiros zabili Lino.
Więc musimy to zrobić.
Stracą władzę, a my się zemścimy.
Skończyłam.
Chodźmy.
Paulino?
Czemu nie odwiedziłeś mnie w szpitalu?
Nie martwiłeś się?
Martwić się o co?
Byłem tam, powiedzieli, że nic ci nie jest.
Że niedługo wychodzisz.
Spójrz na siebie, taka ładna.
Gotowa na vaquejadę.
Co ta broń robi na stole?
To dla ochrony.
Ktoś próbował mnie zabić, wiesz?
Nie, Paulino. Ktoś próbował zabić mnie.
Zeza mówi, że to atak na kandydata na burmistrza.
A może to ty kandydujesz?
O co ci chodzi?
Paulino, o co ci chodzi?
Odpowiedz!
O co mi chodzi?
O twoje wygłupy z tym Vaqueiro.
Nie potnę ci buźki, suko, bo jesteśmy w trakcie kampanii.
Grozisz mi?
Teraz?
Chcesz mnie pociąć? Proszę bardzo. Dawaj!
Nic nie rozumiesz.
Prawda?
Jesteśmy w tym razem.
Pójdę na dno? Ty ze mną.
Wyjedziemy tą drogą.
Dwa kilometry i jesteśmy na autostradzie.
Staniesz na czatach. Jak będzie źle, ostrzeż nas i uciekaj.
Ta po lewej to wieża telefoniczna.
Zajebiście wysoka.
Taki z ciebie mięczak? Co jest, kurwa?
Przejebane.
Na pewno chcesz to zrobić?
Twój ojciec zabiłby i umarł za ojca Leinneane.
A ty?
Raul?
Dziękuję, Waldomiro.
Trzymaj się!
Amen.
ZAKON TRÓJCY
Leinneane!
Dinorah?
- Jak się masz? - Dobrze.
Chcę pogadać. Dobrze?
Jasne. Wejdź.
Nie, mam brudne buty, zostańmy na zewnątrz.
Pospieszę się.
Chcę wiedzieć, czy to prawda.
O czym mówisz?
Ubaldo.
- Dinorah, twój brat i ja... My... - Nie. Nie o to mi chodzi.
To sprawa osobista, w to się nie mieszam.
Dotrzymasz obietnic, gdy obejmiesz władzę?
Jestem córką Valdetárii.
Moja mama pomogłaby twojej.
Dotrzymuję słowa.
Ja chyba też.
Ale najpierw musimy wygrać wybory.
A do tego potrzeba pieniędzy.
Nadal uważam, że to zbyt skomplikowane.
Jak mamy otworzyć sejf bez specjalistów?
A jest nas tylko kilku.
Jeremias będzie na klifie, Sivirino będzie prowadził.
- Właśnie. - Tylko trzech wchodzi?
Na serio?
- Kto tam? - To ja, do cholery! Otwórz.
- Przestań się wygłupiać. - Przestraszyłeś mnie.
Co tam?
Nikt nie powiedział nam o spotkaniu?
Co tam?
Zrobiliście sobie imprezę?
Co słychać?
Więc co tam?
Nic, stary.
Dobrze...
To wszystko na dzisiaj. Dobranoc.
Co za księżniczka.
Możesz iść, księżniczko.
Mówiłeś, że mnie potrzebujesz, więc jestem.
Słuchaj, Quixebomirim to ciężka sprawa.
Musimy zrobić to w nocy.
Bez zakładników, by uniknąć problemów.
- A gliniarze? Masz plan ucieczki? - Może nie trzeba będzie uciekać.
Jest jeszcze jedna rzecz.
To ja będę prowadzić.
Czemu się uśmiechasz?
Przestań zadawać się z Jeremiasem.
Jestem z tobą.
Dość tych sentymentów. Chodź na piwo.
- Tylko ropa. - Jest bezwartościowa.
Wszystko jest zardzewiałe. Może kogoś zabić skuteczniej niż nóż.
Pojechał do Bom Sucesso. Nie chciał wyjść bez noża Valdetárii.
Wszystko zabrali.
Czyli co?
Cały sprzęt.
Kuźwa!
Cholerni Maleiros wchodzą mi w drogę.
Pozwalasz na to, komendancie?
Powiedz, że nie wiesz, kto się tu włamał!
Hej!
- Chciała pani gadać? - Tak.
Ratusz zbudował mur, a ja go zburzyłem.
A teraz ktoś się włamał.
Myśli pan, że to przez pana poparcie dla rodziny Leite?
To dlatego, że pomagam społeczności i potrzebującym.
Gastão?
Cześć.
Ty to zrobiłeś?
Co?
Wysłałeś ludzi do sklepu Vaqueiro.
Nie, skąd.
Leite zrobiliby to tylko po to, żeby nas wrobić?
Jego ojciec trzymał z bandziorami.
Wszyscy są tacy sami.
Może.
Alemão, zadzwoń do gubernatora.
Poproś o numer telefonu prokuratora.
Poważnie?
Bez tego nie damy rady.
Cały sprzęt, wszystko zniknęło.
Nie ma innego wyjścia.
- Jeśli Maleiro wygrają wybory... - Możesz załatwić nam pieprzoną bombę?
Albo karabin? Albo, kurwa, kamizelkę?
Właśnie o tym mówię.
Zniszczyli tam wszystko!
Kurwa.
Przepraszam.
Panie kandydacie...
Kiedy to się skończy?
Najpierw twoja żona.
Potem koleś na posterunku.
Teraz to gówno.
Paulino, jestem za stary, żeby się tym zajmować.
Ale ty kandydujesz.
Będzie tam twoja twarz. I musisz mieć jaja.
Mów, co chcesz.
Widzisz tego kolesia?
Rubivaldo.
Ten piękny kogut jest jego, Żelaznodziub.
Z pięknymi piórami i tak dalej.
Przyjechałeś gadać o piórach, Pixinga?
Rubivaldo jest moim przyjacielem.
Znamy się od dawna.
Jest inspektorem sanitarnym.
Rozumiesz?
Więc...
Nie chcesz ponownie otworzyć swojej rzeźni?
Rubivaldo mówi, że to odpowiedni czas,
by rozpocząć tuczącą dietę Żelaznodzioba.
Rozumiem.
Jasne.
To ile kosztuje...
worek karmy dla kogutów?
Proszę.
To jakieś 300 tysięcy.
To wszystko, co mam na kampanię. Na razie.
Dobrze?
Nie wiem, co musisz zrobić, ale zrób to.
Inaczej wypadamy z wyborów.
Jak ktoś nie był pewien co do Leinneane...
To jest dowód.
Ma przesrane, tak jak my.
Zgadza się.
Mamy pieniądze, ale jak odzyskamy sprzęt?
Zajmę się tym.
- To dużo pracy. - Nie ma mowy. Musi kogoś znać.
Hej, Raul? Co słychać?
Co tam?
Chcesz poznać mój plan?
- Co zrobiłaś? - Jak to?
- Pieniądze. Gdzie są? - Działają na naszą korzyść.
W jaki sposób?
- A po co ci one? - Żeby z powrotem otworzyć nasz biznes!
Naszą rzeźnię!
Gdzie moje pieniądze?
Twoje? To nasze pieniądze!
Ile razy wydałeś forsę na konie? Albo walki kogutów!
Pytałam cię, co zrobiłeś z pieniędzmi?
Używam ich, żeby zarobić więcej. To wszystko.
Tylko to mogę powiedzieć.
Muszą się szybko zwrócić.
- Jeśli nie... - To co?
Kuźwa, to trwa zbyt długo. Koleś jest dobry?
Niezawodny. Powiedział, że już jadą.
Jest.
Nie przyjechał sam.
Chodźmy.
Ubaldo?
To ja.
Masz pieniądze?
Trzysta.
To dwa.
Dwa?
- Amunicja, materiały wybuchowe... - W Paragwaju jest o połowę taniej.
To jedź tam.
- Raul nie mówił ci, że... - Bierz albo nie.
Dobra.
Tam jest butelka. Hej...
Zabawmy się.
Proszę bardzo!
Twoje dziecko. Baw się dobrze.
Ja też jestem córką Amaro.
Zrobimy niezły bajzel!
Hej, pani Zezo.
- Co tam? - Znów otworzyli sprawę twojego ojca.
- Słucham? - I Osório też.
Chcą, żebyś zeznawał.
Mam zadzwonić do Solange?
To musi być sprawka Maleiro.
Coś się pieprzy, a oni nas obmawiają.
Skutecznie.
Zeznajesz w następny czwartek.
Ubaldo, na twoim miejscu
bym nie poszła.
Udowodnię, że Maleiro kłamie.
A jak mnie zapytają, powiem prawdę.
- Jaką prawdę? - Że nic nie pamiętam.
Idziemy?
Życie jak w bajce?
Wyjeżdżam na jakiś czas.
Zeza i Dilvânia się tobą zaopiekują.
Dokąd jedziesz?
- Naprawić pewne rzeczy. - Co zamierzasz zrobić?
Nigdy nic mi nie mówisz, Ubaldo.
Ubaldo!
Nie jesteś przestępcą.
Ja to zrobiłem.
To ja!
To ja, Ubaldo! Ja rozpieprzyłem ci sklep.
To nie Maleiros. To ja.
Samochód, broń, to wszystko ja!
Nie zabrałem cię stąd, żebyś został przestępcą.
Nie wychowałem cię po to, żebyś skończył w rowie na pierdolonym zadupiu!
- Co zrobiłeś? - To życie, które wybrałeś...
To życie ma tylko dwie ścieżki.
I wygląda na to, że chcesz trumnę.
Co do jednego ma pan rację, panie Ernesto.
Po raz pierwszy w życiu sam coś wybieram.
Mam dość słuchania ciebie.
Albo generała, dowódcy, menadżera banku.
Mam dość przebierania się do pracy.
Mam dość hołdowania fladze!
- Chciałem... - Umierasz, a ja nie mogłem nic zrobić!
- Chciałem tylko... - Mnie ukarać.
Tak jest.
Zamienić mnie w siebie?
Powiedz to!
Jestem wdzięczny za to,
co dla mnie zrobiłeś.
Ale teraz sam decyduję.
Jestem przy wieżach.
- Świetnie, prawie jesteśmy. - Świetnie.
Hej, Ubaldo.
Zapomnij teraz o tacie.
Skup się.
Zaczynamy.
Generator prawie gotowy. Status?
Już prawie.
Wieża, słuchaj.
Pierwsza świeczka jest na torcie. Czas na drugą.
Mogę zapalić świeczkę?
- Pożar w Babilonie. - Świetnie.
Idziemy.
Idziemy!
Dalej!
Kurwa!
Stój!
Stój, kuźwa!
Chcesz umrzeć, skurwielu?
Kurwa!
Słyszałeś ten huk?
W porządku?
Tę świeczkę też mam zapalić?
Miałeś zająć się wieżami.
Pierdolę to. Ostrożnie, dalej!
Czyń honory.
Nie mogę się do tego przyzwyczaić.
Kurwa, jestem bogata!
Jestem bogata!
Kurwa!
Co to jest?
Cangaço? Nowe cangaço?
Nie!
To remiks nowego cangaço.
Złodzieje byli bardzo przebiegli.
Odcięli miastu WhatsAppa i wentylatory,
podczas gdy sami opróżniali skarbiec banku.
Co za odwaga...
Bez zakładników i w nocy?
- Kto by tak zrobił? - Ten cykor z São Paulo.
Dlatego wtedy rozmawiali w barze.
- Pierdolony skurwysyn. - Zrobili to za naszymi plecami.
Bank nie udzielił nam informacji, ale...
- Gdzie to było? - Quixebomirim.
...zabrali co najmniej osiem milionów reali.
- Znów do tego doszło. - No.
Co powinni zrobić?
Ludzie nas szukają...
Dopadniemy tych skurwysynów.
To będzie najłatwiejsza forsa w życiu.
Napisy: Anna Kurzajczyk a forsa w życiu.