Chodźmy jeść.
Jestem wdzięczny
za ten nowy dzień,
za jedzenie na naszych talerzach...
dla mnie i mojej rodziny.
O Maryjo, bez grzechu poczęta,
módl się za nami, którzy się do ciebie uciekamy. Amen.
Szlag by to!
Co robisz, Dinorah? To nie zabawka dla dziewczyn.
NOWI ROZBÓJNICY
ZAKON TRÓJCY
ŻANDARMERIA
- Chce ktoś kawy? - A może piwo?
Przyniosę ci.
Koniec przerwy, frajerzy!
Jak tam wasza gierka?
Pieprz się!
Ruszaj się! Oszalałeś?
Ruszaj się, stary pryku.
Ręce na kark.
Wstawaj! Dawaj telefon, kurwa!
Spójrz na mnie!
Zaraz popamiętasz. Na podłogę.
- Spójrz na mnie! Wstawaj! - Zostań na podłodze!
Wstawaj, kurwa!
Ruszaj, kuźwa! Dalej!
Skopię ci dupę, gnojku. Idziesz!
Kuźwa.
- Jedziemy! Dalej! - Jedziemy, Sabiá!
Dalej!
Dalej, ruszaj!
Dalej!
Dawaj!
Jedziemy.
Uwaga, wszyscy!
Wejdźcie do środka!
- Idziemy! - Dalej!
Idźcie do domów!
Dalej!
- Idziemy, do cholery! - Hej!
Dalej! Uwaga!
Ręce do góry! Na ziemię, kurwa!
- Kurwa! - Dalej, kuźwa! Na ziemię! Zamknąć się!
Przestańcie krzyczeć!
- Zamknąć się! Na ziemię. - Dalej.
- Na jebaną ziemię! - Broń na podłogę!
Ręce na głowę! Dalej!
Dalej!
- Zostańcie tu. - Pospieszyć się!
Zamknąć się, kurwa!
Dzień dobry wszystkim. To jest napad.
Współpracujcie, a nikomu nie stanie się krzywda.
Wszyscy, tam.
Dalej! Ruszcie się, do cholery!
Dalej, kuźwa!
- Dalej! Cicho! - Na podłogę!
- Szybko! - Dalej! Ruszać się!
Wszyscy cicho. Zamknąć się, kurwa!
Dalej, blondyna. Głowa nisko.
Patrz w dół i módl się! Teraz!
Idź po to, dalej!
Ściana jest za gruba. Tym razem potrzeba więcej.
- Idź. Pomogę ci. - Chodźmy.
- Jak długo? - Spoko, wszystko jest pod kontrolą.
Rób swoje, a ja swoje.
Trzymaj to.
Pospieszcie się.
- Nikt się nie rusza. - Szybko.
Hej, suko! Dlaczego się nie ruszasz?
- Zamarzłaś? Wstawaj, kuźwa! - Człowieku. Spokojnie.
O co chodzi?
Idź go opróżnić! Opróżnij wszystko.
Proszę pani, spokojnie.
Proszę ze mną. Proszę usiąść tam.
Słuchajcie wszyscy!
Okradamy bank, a nie was.
Jak skończymy, odzyskacie telefony.
Możecie je zabrać później. Jasne?
Jak wam idzie?
Nie ty jesteś szefem? Potrzebuję trzech minut. Czekaj!
Kurwa!
- Co to, kurwa, było? - Cicho.
Ja pierdolę.
Co to, kurwa, było?
- Oszalałeś? - Co jest, kurwa?
Myślisz, że tak po prostu opublikujesz to w sieci?
- Uspokój się! - Co?
- Skopię ci dupę! - Nie strzelaj!
Koleś myśli, że opublikuje nasze twarze w internecie.
Daj spokój, chcesz umrzeć? Oddaj telefon i wypad stąd.
- Uciekaj! - Nie strzelaj.
Kurwa mać.
Jedziemy.
Dalej.
Pieprzony dupek.
Ej, kuźwa! Jak wam idzie?
Pośpieszcie się!
- Szybciej! - Moeda!
Jedziemy, kuźwa!
Dalej, kurwa!
- Jedziemy, kuźwa! - Jedziemy.
Pośpieszcie się! Dalej, Jeremias.
Jedziemy, kurwa. Pospieszcie się.
Ktoś ma jakieś rachunki do zapłacenia?
Ktokolwiek?
Na koszt firmy!
Idziemy!
Co jest, kurwa? Jedziemy!
Szybciej, człowieku!
- Wynośmy się stąd! - Dalej!
- Kurwa, jedź! - Jedziemy, kuźwa!
Jedziemy stąd!
Ruszamy!
- Zrobione, cangaço! - Jedziemy!
Jedziemy!
Tak, kurwa!
Niech żyje Amaro Vaqueiro!
Halo?
Pieprzony...
O co chodzi?
Co ty, kurwa, robisz?
Co jest, Ubaldo?
Zatrzymaj się!
Ruszamy!
Zatrzymać się!
- Potrzebuję motocykla. - Po co?
- Żeby coś załatwić. - Co załatwić?
- Musimy wiedzieć. - Jedźcie beze mnie, Sabiá.
Mam 30 000 z mojej działki. Resztę wezmę później.
Dokąd jedziesz?
Wyjeżdżasz teraz, jak wszystko dobrze idzie?
Mój tata jest w São Paulo.
Znajdą ciebie i nas wszystkich, cholera!
Nie zmieniłem zdania, kuźwa!
Tam jest ponad 300 000 na każdego!
Rozumiesz?
Wrócę. To nie wystarczy, by rozwiązać moje problemy.
- Moje życie jest teraz w Cratarze. - Ufamy temu skurwielowi?
Jedziemy, kurwa! Dalej!
- Jedziemy. - Ruszać się.
- Dalej! - Jedziemy!
Ruszamy!
Raul?
To ja, tato, twój syn.
Gdzie byłeś?
Znalazłem listy, tato.
Dowiedziałem się, że mam spadek.
Pojechałem do Cratary.
Poznałem moje siostry.
Chłopie...
Pijemy za ciebie. Za opiekę nad moim tatą.
Koleś jest twardy.
I co teraz?
Co masz na myśli?
Serio? Zacznij gadać.
Przeprowadzasz się do Ceary?
Dowiedziałem się, że mam tam rodzinę.
I trochę ziemi. Zobaczymy.
To wszystko.
Wiesz, że jesteś dla mnie jak brat?
Wiem tylko, że ludzie tam głodują.
Ale nie ty.
Co kombinujesz?
Bandyci zachowali się niewiarygodnie.
Po wysadzeniu skarbca i zabraniu pieniędzy
ten, który wydawał się miejscową wersją Robin Hooda,
zaczął rzucać pieniędzmi i powiedział klientom, ich zakładnikom,
że są wolni
i mogą wykorzystać część łupu, by spłacić długi.
Zupełnie jak w filmie.
Słyszeliście to?
Babeczka dziękuję nam za obrabowanie banku.
- Mówi, że jesteśmy uprzejmi. - Z powodu Ubaldo.
No raczej.
A co z policją?
Policja? Nie ma policji, Dinorah.
Wrócę do banku i umówię się z tą kasjerką.
Kupię jej dużo rzeczy i będziemy tańczyć forró całą noc.
Ubaldo ci na to pozwoli?
Cały czas tylko ten Ubaldo. Co za lizus.
„Hej, Ubaldo, mogę zrobić kupę?”
„Ubaldo, mogę przelecieć kasjerkę z banku?”
- Zgadza się. - Jest jedna kwestia.
Każdy z was ma 300 000.
- Co z tego? - Niewdzięczny sukinsyn.
Dalej, twoja kolej.
- No i? - Wygrywam! Banda frajerów!
Dinorah, wracam. Przygotuj się do odjazdu.
Poproś o sześć. Kuźwa!
Hej, mięczaki.
Jedziemy.
- Koniec przerwy. - No to jedziemy.
Trzy dni w tej dziurze. Wystarczy.
Teraz ta suka będzie nami rządzić? No świetnie...
- Dawaj. - Daj spokój, do cholery.
Hej, skurwielu!
Więc sprzedałeś wszystko?
Wszystkie meble...
Wiesz, ile czasu zajęło mi zdobycie wszystkiego, co miałem?
Wszystko oddałem.
Oddałeś?
Bo jesteś teraz bogaty, tak? Biznesmen.
Mam sklep elektroniczny.
Sklepy nie zarabiają tutaj, a co dopiero tam.
Zaufaj mi, tato.
Zaufać ci?
Po tym...
jak rzuciłeś karierę?
Jaką karierę?
Robię to dla ciebie, dla nas.
Jest taksówka.
Dinorah, kim są ci ludzie? Byli na aukcji?
Nie mam pojęcia. Pójdę sprawdzić.
Gerson, weź deskę.
Hej, Dilvânia.
Kim są ci wszyscy ludzie?
Tę drugą!
Ostrożnie, kolego.
Fajnie.
TY W NAJLEPSZEJ FORMIE
Jesteśmy, tato.
Co sądzisz?
Trzeba tu jeszcze trochę uporządkować,
ale jest lepiej niż w mieszkaniu w São Paulo.
Więc to tu będziemy musieli wegetować?
Nie.
Tu będziemy mieszkać.
To tam wegetowaliśmy.
Poduszka w porządku?
Odpocznij.
- Dobranoc. - Dobranoc.
- Potrzebujesz więcej wody? - Nie.
Zrobione.
WIEC GASTÃO MALEIRO – 13 PAŹDZIERNIKA
Widziałaś to, ciociu?
Gastão dał swoje zdjęcie przed naszą ziemią.
- Naprawdę? - Tak. Chce nas sprowokować.
Nie martw się. Zajmę się tym. Myśli, że ma jaja. Przekonamy się.
Dalej, Dinorah, załatw tego dupka!
Gnojek!
Dawaj! To gówno jest nic niewarte!
Dobrze! Dalej, Dinorah! Zniszcz to gówno!
Billboardy możesz stawiać na podwórku swojej mamy, skurwielu!
Dawaj, Dilvânia! Nie przestawaj!
Zróbmy to, ludzie! Tak jest!
Załatwmy tego gnojka!
Pchajcie!
Trzy...
Jeszcze dwa. Cztery...
Jeszcze jeden. Pięć.
Gotowy?
- Co to? - Twój nowy statek kosmiczny.
Chcesz się przejechać?
Twój tata jest małomówny.
Trochę cichy.
Ale przejażdżka mu się podoba.
- Zaniosę twoje rzeczy. - Świetnie.
Tato, podoba ci się?
Twój syn jest teraz biznesmenem.
Jasne.
Skąd miałeś forsę, żeby go kupić?
Ze spadku, tato.
Nie jedziesz?
Nie, zostaję. Pokażę mu okolicę.
Miło mi, panie Ernesto.
Nie sądziłem, że poznam drugiego ojca Ubaldo.
Nie „drugiego ojca”.
Ojca.
- Co słychać? - Hej, stary.
Cześć. Kiedy przyjechałeś?
Coś nie tak?
Co to za staruszek?
Pogadamy później.
- Co? To jakiś żart? - Pogadamy później.
Miałem coś od ciebie kupić, ale zapomnij.
Dziwak.
Dinorah!
Zniszczysz to auto!
Źle to włożyłeś. Co mam zrobić?
- Przestań. - Prosiłeś o pomoc...
Daj spokój.
W końcu ogłuchniesz.
Przestań, Dinorah!
- Co, człowieku? - Co jest z tobą nie tak?
Nic.
Wiesz, czego potrzebujesz?
Ziołowej kąpieli z siostrą. Kąpieli morskiej.
Skąd taki pomysł? Na litość boską.
Woda morska usuwa wszelkie zło. To, co negatywne.
Nigdy nie byłaś nad morzem?
Nigdy tam nie byłaś?
Nigdy, Dinorah?
To się zdarza tylko w tym kraju.
Mieszkasz sześć godzin drogi od plaży i nigdy tam nie byłaś.
Taka ze mnie wieśniara. Nigdy nie wyjechałam z Cratary. Co z tego?
W czym problem?
Weź swój samochód i idź trochę poszaleć.
Co z tobą?
- Panie, daj mi cierpliwość... - Taka wkurzona.
Zawsze wkurzona.
Walisz w samochód jak wariatka!
Ze mną masz problem?
Nawet...
ta tablica z tym palantem burmistrzem została zniszczona,
wszyscy ją rozwalili.
Teraz wygląda ładnie.
To prawda.
No proszę. To jest uśmiech, który lubię.
Jesteś taka piękna.
Bardzo cię kocham.
Bardzo.
Nie jestem w nastroju, Lino. Głowę mam zajętą czymś innym.
Rozumiem.
Masz ziemię.
Masz ziemię,
masz...
Masz brata, który tu wraca. Rodzina się powiększa.
Masz nawet mnie. Całego.
Czego chcesz?
Powiedz mi, żebym mógł to dla ciebie znaleźć.
Pogadam z Jeremiasem, z kimkolwiek. Załatwimy to.
Chcę jechać na wakacje na plażę.
Zrobisz sobie trochę wolnego, tak!
Wskakuj na swojego kowboja i jedziemy na plażę,
- najpiękniejsza! - Tylko mnie nie upuść, kowboju.
W życiu. Patrz.
- Najpiękniejsza plaża! - Jedź! Dalej, kowboju!
Najpiękniejsza.
- Słyszałeś? - O tym akcie wandalizmu?
Dojebmy tym skurwysynom!
W czasie kampanii wyborczej?
- Życie niczego cię nie nauczyło? - Tu nie chodzi o politykę, tato.
To jest wojna.
Gastão,
zawsze chodzi o politykę.
Nawet na wojnie.
Kurwa!
Skąd miałam wiedzieć, że na plaży będą krowie placki?
- Przestań jęczeć. - Przynajmniej nie jestem boso.
- To jest raj. - Nie ciągnij mnie. Przewrócę się.
Przewrócisz się!
- Co za głupek. - Mówiłem ci!
Mówiłem!
Nie chlap mnie!
O Boże!
Raz, dwa, trzy i...
Głupi jesteś, ale cię lubię.
Zabijesz mnie!
Chodź tu, pomogę ci.
Podoba ci się, prawda?
Tak. Ale czyja to ziemia?
Nasza.
- O czym ty mówisz? - Jest nasza, kobieto.
- Tak duże miejsce do kogoś należy. - Do Boga. On jest właścicielem.
Wszystko jest jego.
Hej!
Ludzie!
- Hej! - Co tam?
O co chodzi?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Przykro mi, ale to prywatna ziemia.
Nieprawda.
Zawsze tu przychodzę.
- Tak jest. - Od kiedy?
Odkąd pan Gastão ją kupił.
Będzie musiał nas stąd wynieść.
Sukinsyn. Nie wyjdziemy z wody.
- Możecie sami mu to powiedzieć. - Jasne.
Odpuść, to nie jego wina.
Dobrze, wychodzimy.
Zaczynamy?
Panie Ernesto,
to nowy lek, dzięki któremu poczuje się pan znacznie lepiej.
Cześć wszystkim. Mam coś dla was.
Chodźcie.
To jest ten człowiek.
- To dla mnie? - Proszę.
Dobrze.
Proszę.
Dzień dobry.
- Dostałeś? - Tak.
Hej, przestańcie! Co to jest?
- Przestańcie, do cholery! - To jest...
Wstydź się! Jak śmiesz prowadzić tu jego kampanię?
- To darowizna dla społeczności. - Nie pieprz głupot!
- To jego kampania, polityka! - Po prostu wykonujemy swoją pracę.
Proszę bardzo.
Nie, nie wyładujecie tego tutaj! Przestańcie natychmiast!
- Kurde! - Proszę pani...
Dość! Nie obchodzi mnie to! Słuchajcie... Weźcie to!
Tylko spokojnie.
Leinneane, przysłał tu ciężarówkę dachówek.
Nie ujdzie mu to na sucho.
Chce tu prowadzić kampanię?
Tak, kochana. Do zobaczenia.
Co się stało?
- Gastão kupił nawet tamę. - Teraz jeszcze to?
Zobacz, co tutaj zrobili.
Chcieli prowadzić kampanię na naszej ziemi.
Powinniśmy wsadzić mu to w dupę.
Posłuchaj, Dilvânia.
Mamy dużo politycznych ulotek dla Paulino, prawda?
Weźmiemy te, które mamy, i zmieszamy je z ich ulotkami.
Chcę ci podziękować.
Za co?
Za dom, za wszystko.
Mówiłam ci, chcę ci pomóc.
Pójdziemy wszędzie tutaj.
Aż do końca.
Ty pójdziesz ze mną, a ty z nią.
Posłuchaj. Paulino Leite zmieni Cratarę.
Paulino Leite. Urodzony w Cratarze, prosty człowiek.
- Nie jak ten palant. - Zrobię ankietę.
Mamy tu jakieś singielki? Pokażcie się!
Paulino Leite zmieni Cratarę.
- Czy ci faceci nie są powolni? - Paulino zmieni Cratarę.
Trochę za delikatni?
Słuchajcie, to Paulino Leite.
Paulino Leite.
W dzisiejszych czasach mężczyźni robią sobie brwi.
- Przepraszam. Paulino Leite. - Dobry jest?
- Tak, człowiek z ludu! - Świetnie!
Paulino Leite!
Proszę! On zmieni Cratarę.
Skoro mowa o jebanych ludziach,
chciałbym wezwać na scenę prawdziwego mężczyznę.
Szanowanego człowieka!
Powitajmy burmistrza Gastão!
Gastão!
Dobry wieczór, mieszkańcy Cratary!
Znowu mamy szansę.
To nasza szansa na utrzymanie Cratary na ścieżce rozwoju!
Ziemie nabył związek wyznaniowy.
Zakon Trójcy.
Dziewczyny, które tam żyją...
Ta niema jest religijna, a druga zawsze trzyma się z frajerami.
Firmę otworzył ich brat.
Otworzył sklep w mieście.
Sprawdziłem to.
Pieniądze wzięły się znikąd.
Od 20 lat mieszkał w São Paulo, prowadząc skromny tryb życia.
Był biedny jak mysz.
Dobrze.
- Powiedzcie, to dobrze czy nie? - Tak!
- Dobrze? - Tak!
Udana kampania taka jak nasza jest możliwa...
Paulino Leite, człowiek z Cratary.
Proszę, Paulino Leite. Zmieni Cratarę.
Skoro mowa o przyjaciołach, to jest Malta.
Chodź do nas, Malta!
Porozmawiaj z nimi.
Dobry wieczór, mieszkańcy Cratary!
Bardzo się cieszę, że mogę tu dzisiaj opowiedzieć o pracy tego człowieka,
a także o jego życzliwości dla naszego miasta, Cratary,
- dla naszych ludzi... - Znasz go, Dinorah?
To ten pachołek z aukcji.
To jest moja córka, żywy dowód tej miłości i troski...
Dziękuję, panie burmistrzu, i oby dalej
był pan tak dobry i miły dla wszystkich ludzi!
Dziękuję, Malta. Bardzo dziękuję.
Wszyscy tutaj wiedzą, jak bardzo kocham
wszystkie dzieci i młodzież z Cratary.
Gastão!
Pamiętam, że gdy pojechałem do Fortalezy,
trochę żałowałem.
...najpiękniejsze.
Ale bardzo chciałem wrócić,
ponieważ moja przyszłość jest z wami, w Cratarze!
Z wami wszystkimi!
Bo jestem z Cratary i tutaj umrę!
Dinorah!
Co robisz?
Co robisz? Schowaj to.
Dinorah!
Co się dzieje?
Aby ten wieczór nadal był taki piękny,
- zatańczmy... - Gastão.
Zaczynamy?
Zgwałcił Dilvânię, gdy była mała.
Dlatego nie mówi.
Nie!
Gastão!
- Moja przemowa była świetna, prawda? - Całkiem przyjemna.
Zabawny jesteś z mikrofonem w ręce.
To był sukces, na pewno.
Gorzej radzisz sobie z długopisem. Po to tu jestem.
Mówiłem, że będzie świetnie.
Wiece zawsze działają.
Szefie, ktoś nas śledzi.
Co?
- Gastão? Halo? - Co to, kurwa, jest?
Teraz.
- Kurwa! - Kryj się!
Przyśpiesz!
Dawaj!
Dawaj, Lino!
- To gówno jest kuloodporne! - Strzelaj w opony!
Podjedź bliżej.
Giń!
Zapłacisz za to, co nam zrobiłeś, skurwielu.
Dinorah!
- Chodźmy! - Kuźwa, Lino!
Chodź tu! Kryj się!
Przegraliśmy, Lino.
- Przepraszam. - Spokojnie...
Chodź!
Kryj się!
Gastão!
Lino?
Uciskaj to!
- Uciskaj! - Jedź! Szybko!
- Jedziemy do szpitala. - Nie!
- Nie! Aresztują nas. - Nie obchodzi mnie to.
- Nie, jedź do Ribeiry. - Dobrze.
Trzymaj się!
Połóż się, kochanie. Wytrzymaj. Połóż rękę tutaj.
Spójrz na mnie.
Spójrz na mnie, Juscelino.
Juscelino, posłuchaj mnie!
Zostań ze mną!
Kocham cię.
Ja też bardzo cię kocham.
Spójrz na mnie! Hej! Otwórz oczy.
Otwórz oczy, Lino.
Lino!
Nie!
Lino, nie!
Kochanie!
Nie!
Nie, Lino!
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger .