CHWAŁA AMARO VAQUEIRO
CZŁOWIEK RODZI SIĘ, BY BYĆ SOBĄ AMARO VAQUEIRO
Ciociu...
Gdzie jest Ubaldo?
Gdzie on jest?
NOWI ROZBÓJNICY
Co jest, Dinorah?
To moja sprawa.
Ubaldo! Zabierzcie stamtąd tego frajera!
- Uspokój się, Dinorah! - Złaź.
- Rób co, mówi! - Złaź!
- Kuźwa. - Idę.
Idź, chłopcze!
Na kolana!
Kto zabrał tego skurwysyna?
Jest bandytą, że się z nami zadaje?
TYDZIEŃ WCZEŚNIEJ
POGOTOWIE
Raul, muszę z tobą pogadać. Straciłem pracę w banku.
Zadzwoń. To pilne.
BRAZYLIJSKI BANK UBALDO VAQUEIRO - MŁODSZY ANALITYK
Cześć, tato.
Guzik.
Przepraszam, panie Ernesto.
Major?
Nie mam wiadomości ze szpitala.
Nie martw się. Sprawdzę to.
Tato...
Będziesz ze mnie dumny.
Zostałem przydzielony do misji.
Nie będzie mnie przez kilka dni. Szpital będzie dzwonić do Raula.
Gdzie?
Ceará.
Tato.
Kocham cię.
Ubaldo, jesteś pewien?
Kto dostaje spadek znikąd?
Nie wiem, stary. Znalazłem ten list w rzeczach mojego ojca.
Sprawdzę to. Nie mam nic do stracenia.
Od kiedy masz rodzinę na północnym wschodzie?
Pojedziesz tak daleko z powodu listu?
Powiedziałaś mu, że wyjeżdżasz?
Kurwa!
- A jak mnie zapyta? - Powiedziałem mu, że jadę na misję.
Nadal kłamiesz? Nie powiedziałeś mu, że cię wyrzucili?
Spoko, byłem w mundurze.
Zwariowałeś.
Może i zwariowałem.
Straciłem pracę. Zwolnili mnie z banku.
Leczenie taty jest drogie. Państwo tego nie pokryje.
Prywatna opieka jest za droga!
Jak mam za to płacić?
Pojadę tam, może uda mi się zdobyć jakieś pieniądze.
Gdyby to było coś warte, twój tata by tego nie ukrywał.
Mój tata umiera i to wszystko, co mam.
Jeremias, zostaniesz tu.
- Pospiesz się, dobrze? - Idę z Juscelino.
Schowaj się na wszelki wypadek. Wrócimy wieczorem.
- Weź torbę! - Tylko uważajcie!
Ty uważaj, stary!
Dinorah!
- Jest tam ktoś? - Nie.
Dalej!
- Otworzę drzwi. - Dobra, poczekam. Bądź ostrożna.
Lino!
Chodźmy.
Umrzesz!
Ostrzegam cię. Zabiję cię.
Teraz masz przejebane.
Puść go, kuźwa!
Puść go!
Chcesz znać moje imię? To Dinorah Vaqueiro!
Możesz mnie ścigać!
Chodźmy, Dinorah. Skurwysyn!
Chodźmy.
- Pa, Jerê! - Do zobaczenia.
Do zobaczenia!
- Dzień dobry! - Dzień dobry.
Wie pan, gdzie mogę znaleźć...
w tej okolicy bank?
WARSZTAT LINO NAPRAWA MOTOCYKLI I OPON
- Nieźle! Spójrz na jej cipkę! - Hej, Lino!
- Niegrzeczny! - Kurwa, myślisz, że to twój dom?
- Pieprzysz dziś taką wielką dupę? - Co wy tu robicie?
Nieźle!
Daj klucze. Musimy zatankować samochody.
Wiesz, że klucze są na dole.
- Dobra, wezmę je. - Hej.
Naprawdę zabierzesz swoją dziewczynę?
- Tak. - Sabiá się zgodził?
To nie on decyduje, Ameaço.
Boisz się, że poradzę sobie lepiej niż ty?
Ta miniaturowa...
- Zamknij się, suko. - Co?
Powinnaś przyciąć ten krzak. Co za wrzód na dupie!
Co, kuźwa?
- Mnie się podoba. - Tak?
Przestań się ślinić.
- Idźcie stąd! Przestańcie przeszkadzać! - To dom wariatów?
Jestem sexy. I co z tego?
To prawda. Jesteś naprawdę sexy.
Pana ciocia, pani Syzélia, dostała pożyczkę.
Ziemia, która jest częścią pana spadku, była zabezpieczeniem.
Pana ciocia nie spłacała długów, które wynoszą teraz 563 000,90 reali.
Oto co proponujemy.
My kupimy tę ziemię, a pan otrzyma około 150 000 reali.
Pieniądze zostaną zdeponowane 15 dni po terminie.
- A kiedy to jest? - Co?
- Termin. - Ten piątek.
Czy jest inna opcja?
Ziemia zostanie zlicytowana za około 30, może 40 dni,
ale nie wiem, za ile ją kupią.
To zależy od licytacji.
Więc jeśli podpiszę to teraz, dostanę 150 kawałków?
- Tak. To nasza oferta. - Dobrze. Świetnie.
Ale jest pewien haczyk.
Pełne rozliczenie wymaga podpisów notarialnych
wszystkich beneficjentów spadku.
A kim są pozostali beneficjenci?
Pana siostry.
Dobrze...
Dziękuję.
Cześć, stary. Wiesz, gdzie mieszka rodzina Vaqueiro?
- To niedaleko. - Możesz mnie tam zawieźć?
Jasne.
- Możesz na mnie zaczekać? - Płacisz, więc nie spiesz się.
Szukam Dinorah lub Dilvânii.
Dinorah?
Dilvânia.
Jestem Ubaldo.
Czekaj.
Dziękuję.
Co to ma być?
Dinorah?
Jestem Ubaldo.
Co tu robisz?
Przyjechałem z São Paulo. Dostałem te dokumenty.
O jakiejś ziemi. To spadek po Amaro Vaqueiro.
Próbowałem załatwić to w banku.
Poszedłeś do banku?
Przed przyjazdem tutaj?
Tak.
Wracaj ze swoimi papierami do São Paulo. Tutaj są bezużyteczne.
- Dinorah, nie chcę żadnych kłopotów... - Wracaj. Ja też nie.
Potrzebuję podpisu.
Ubaldo nie żyje. Rozumiesz?
Idź już. Wynocha!
- Nie chcę kłopotów. - Ja też nie!
Nie wiedziałem, że mam tu rodzinę.
- Nie masz tu rodziny! - Porozmawiajmy o tym.
Kurwa, oszalałaś?
Chcesz ziemię? Oto twoja pieprzona ziemia!
Dupek!
Jak tu wrócisz, to się doigrasz.
Co? Nie! Dilvânia!
Nie!
Hej, stary. Jesteś już bogaty?
Musiałem podpisać tu pewne dokumenty.
Odzywaj się, do cholery.
Kuźwa mać.
Jedziemy.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Jak mogę pomóc? - Muszę poświadczyć notarialnie dokument.
Dowód osobisty proszę.
São Paulo? Co pan tu robi?
Załatwiam coś.
Chwileczkę.
Chyba zostawiłem portfel w samochodzie. Uwierzy pani?
- O której zamykacie? - O 16.
Dobrze.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Wszystko wydaje się w porządku. Przygotuję dokumenty.
- Ale to trochę potrwa. - Dobrze. Poczekam.
Jest pan pewien?
Proszę iść coś zjeść. Ja tu wszystko zorganizuję.
Może pan wrócić później.
- Proszę. - Dobrze...
Niedługo wrócę. Dziękuję.
- Proszę bardzo. - Dziękuję.
Czego oczekiwałeś?
Myślałeś, że możesz sfałszować nasze podpisy?
Przekazałbyś naszą ziemię pieprzonemu bankowi
i wrócił do São Paulo, bo jesteś jak James Bond?
Mam rację?
Dinorah, pozwól mi wyjaśnić...
To ja ci coś wyjaśnię.
Mogę wyjaśnić ze szczegółami, ale wtedy zrobiłby się bajzel.
Potrzebuję gotówki. Mój ojciec jest w szpitalu.
Jeśli jest w szpitalu, nic ci nie zostawił.
Nie jesteś taki głupi.
Mówiłam ci, te papiery są bezwartościowe.
Chodź ze mną. Podpiszesz coś dla mnie.
Dalej.
Dalej! Kuźwa!
Dalej.
Podpisz to.
Szybciej. Głuchy jesteś?
A teraz spadaj, Ubaldo.
Wypierdalaj stąd.
Znów cię tu zobaczę, to będzie ostatni raz.
Jeremias, zrób mi przysługę.
Zabierz tego gnojka na dworzec autobusowy.
Wróci do São Paulo.
- Zajmę się tym. - Dzięki, stary.
Myślałem, że go zastrzelisz.
Nie zastrzeliłam go z powodu Dilvânii.
Teraz wiem, dlaczego była taka wściekła.
Też jesteś moim krewnym?
Ja? Vaqueiro?
Chciałbym.
Wyglądasz zupełnie jak twój ojciec.
Spójrz.
CZŁOWIEK RODZI SIĘ, BY BYĆ SOBĄ AMARO VAQUEIRO
Mama mi to dała.
Prawie codziennie mówi mi: „Amaro uratował nas wszystkich”.
Ma na imię Luzia. Pewnie byś ją polubił.
Dlaczego dopiero teraz wróciłeś do domu?
Mój dom jest gdzie indziej. Przyjechałem z powodu pieniędzy.
Dom jest tam, gdzie rodzina,
gdzie twoje siostry.
Tam jest twój dom.
Wygląda jak on.
Pewnie chciałaby się z nim zobaczyć.
Nie bądź głupi.
Ciężko pracujemy, a ty go tu sprowadzasz?
- Jest jego synem. - I co z tego?
- Co z tego? - Tak, co z tego?
Co z tego, do cholery?
Czy nie spędziliśmy życia, czekając na cud?
To jest ten cud.
Jego syn wrócił do Cratary, a my pozwolimy mu tak po prostu wyjechać?
Też jestem czyimś synem. I ty też.
Każdy tutaj jest czyimś synem.
W dupę z takim cudem. Wiesz, co to oznacza? Kłopoty!
Kłopoty, Jeremias!
Po co mnie tam zabrałeś?
Sabiá znał twojego ojca. Myślałem, że ci pomoże.
Ale on tego nie rozumie. Nie widzi tego.
Czego?
Jesteś tu nie bez powodu, Ubaldo. To twoje przeznaczenie!
Tu jest twoje miejsce! Po prostu tego nie wiesz!
Głupi skurwysyn.
- Dzień dobry, poproszę... - Dobry!
- Jeden bilet do São Paulo. - Następny autobus odjeżdża o 6.00 rano.
- To najwcześniejszy autobus? - Tak, ten o 6.00 rano.
Dobrze. Szlag.
Hej, stary.
Wracam. Nie wyszło.
Wszystko w porządku?
Do zobaczenia.
Uwaga, pasażerowie autobusu 273 do São Paulo.
Odjeżdżamy za dziesięć minut.
- Coś jeszcze? - Nie, dziękuję.
Razem 9,70.
Przyjmujecie karty kredytowe?
Przykro mi, czytnik jest zepsuty.
Po drugiej stronie ulicy jest bank.
- W porządku? - Tak.
Może pan tam iść. Będę tutaj. Coś jeszcze?
Nie, wrócę. Dziękuję.
Co tam, Raul?
Jest podłączony do respiratora? Na OIOM-ie?
Wracam do São Paulo.
- Nie daj im go ruszyć. - Proszę odłożyć telefon.
Sekundę.
- Możesz... - Przepraszam.
- Sekunda. - Nie. Proszę go odłożyć albo wyjść.
- Dobrze. - Proszę.
- Do usłyszenia. - Dziękuję.
Chwila.
Wszyscy ręce do góry!
Dalej! Kurwa!
Chcesz umrzeć, kurwa?
Dalej! Kurwa!
- Siadaj, kurwa! - Na podłogę!
Ty skurwysynu!
Dalej!
Kajdanki, dalej! Załóż te pieprzone kajdanki! Szybciej!
Jak się dzisiaj miewasz?
Umrzesz, skurwielu.
Uspokój się! Chwila!
Otwieraj sejf!
Nie patrz na mnie!
Wstawać, kurwa!
Jak myślisz, co tu się, kurwa, dzieje?
Co, kurwa?
Rozbierać się!
Zdejmować ubrania!
- Teraz! - Zdejmować ubrania!
Teraz, kuźwa! Zdejmować ubrania!
Zdejmować ubrania!
Szybciej! Kurwa!
Dlaczego ich nie zdejmujesz?
Zdejmij to gówno! Stań tam!
Dalej! Ruszać się!
Ruszać!
Zgrywasz bohatera, skurwielu?
Żartujesz sobie?
Żartujesz sobie, kurwa?
Co, kurwa? Chcesz umrzeć?
Puść go.
- Nie ma, kurwa, mowy! - To mój kumpel!
- Wymiękasz? - Zabij go i masz przejebane!
Grozisz mi?
Jeremias!
Kurwa!
Niech to szlag!
Szlag!
Skurwysyn!
Szlag!
Mówiłem ci, że ten koleś to kłopoty. Załóż to gówno!
Kurwa! Niech to szlag!
Muszę się powtarzać?
Świeczka zapalona.
- Teraz zaśpiewamy Sto lat. - Zajmę się tym.
Kurwa, co jest, Perigoso?
Ręce na kierownicy! Teraz!
- Ręce na kierownicę! - Opuść głowę!
Pobawimy się w chowanego.
Policzę do dziesięciu.
Jedź do domu, schowaj się i nie wychodź, dobrze?
- Jedź! - Jeden...
Nie chce odpalić!
- Uspokój się! - Kurwa, jedź!
Nie panikuj. Jedź!
- Tak jest. Jedź! - Jedź!
- Wezmę cię ze sobą, ślicznotko. - Otwieraj!
Zaszaleję dzisiaj z koką!
Połóż tego skurwysyna tu!
Miałeś nie puszczać. Kuźwa!
Ty! Chodź tutaj!
Połóż wszystko tutaj.
Co ty tu, kurwa, robisz?
Dalej! Jesteś za wolny. Wchodź tam!
Do kąta, skurwielu!
Dalej! Kuźwa!
Wstawać!
Witaj w piekle, kuźwa!
Jedziemy!
Czas na przejażdżkę, księżniczko!
- Wypierdalamy stąd! - Dalej!
Pierdolcie się!
Kurwa, jedź!
ŻANDARMERIA
To oni. Jedziemy!
MIŁEJ PODRÓŻY, DO ZOBACZENIA! RAPADURA
Wyjdź na zewnątrz!
Ten śmieć nadal oddycha.
Tak jest, Sabiá!
Dziś wieczorem imprezujemy!
Tak, kurwa!
Wieczorem impreza!
Co jest, Dinorah?
To moja sprawa.
Ubaldo! Zabierzcie stamtąd tego frajera!
- Uspokój się, Dinorah! - Złaź.
- Rób co, mówi! - Złaź!
- Kuźwa. - Idę.
Idź, chłopcze!
Na kolana.
Kto zabrał tego skurwysyna?
Jest bandytą, że się z nami zadaje?
To twój brat.
- W dupę z takim bratem! - Dinorah.
Dinorah, to twoja krew. Vaqueiro.
Spójrz na tego Vaqueiro. Zsikał się.
Mówiłam ci, Ubaldo.
Kazałam ci wyjechać dla własnego dobra.
Ale przyjechałeś tu. Sfałszowałeś mój podpis.
Chciałeś wyrzucić mnie, ciocię Zezy i Dilvânię z naszego domu.
Kazałam ci wyjechać, Ubaldo!
Trzysta kawałków każdy!
Co?
Ilu masz ludzi?
- Dwunastu? - To bez znaczenia.
- Chwila! Niech mówi. - Tu nie ma nawet pół miliona.
Nie ma nawet 500 000...
Góra po 30 kawałków każdy.
- To miasto nie ma pieniędzy. - Zamknij się!
Trzysta tysięcy.
Może nawet 400. Pracowałem w banku, Dinorah.
Mówię ci.
Zorganizuję lepszy napad.
Spójrz na nich.
Patrz!
Załatwisz to, co im obiecałeś?
Bo jeśli nie,
ani Amaro,
ani ojciec Cícero,
ani nawet sam diabeł cię nie uratuje.
- Rozumiesz? - Możemy to skończyć teraz, Sabiá.
Jestem tu z powodu pieniędzy. Tak jak ty teraz.
Nie pasujesz tutaj!
Nigdy tego nie chciałeś. Nie zgrywaj pieprzonej ofiary.
Poważnie?
Dotrzyma słowa.
A jak nie...
Będzie twój.
A teraz jedziemy.
Jesteście zgrają mięczaków.
Jeszcze pogadamy, Jeremias.
Na serio.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Krzysztof Wollschlaeger domu.