NA PODSTAWIE CYKLU FELIETONÓW NOWOCZESNA MIŁOŚĆ
NIEKTÓRE ELEMENTY ZOSTAŁY ZMIENIONE
Nowoczesna Miłość - Tokyo
WIERZYŁAM MU PRZEZ 13 DNI
Przepraszam za spóźnienie.
Dzień dobry.
-Poproszę też kawę. -Tak jest.
-Proszę spojrzeć na to. -Jasne.
-To nie jest właściwe zdjęcie, prawda? -Ma pani rację.
-Yoji Suzuki? -To ja.
Pięćdziesięcioletni prezes agencji nieruchomości?
Zgadza się.
Co tu się dzieje?
Po prostu mają złe zdjęcie.
Jasne.
Klub musiał załączyć złe zdjęcie.
Porozmawiam z nimi.
Proszę postawić tutaj.
Bardzo przepraszają.
Dobrze.
-Przepraszam za zamieszanie. -Nie szkodzi.
W takim razie pójdę już. Może gdzieś kiedyś jeszcze się spotkamy.
Hej.
Rozumiem tę sytuację.
Pomijając tę kwestię,
może byśmy trochę porozmawiali?
Ale...
dlaczego czujemy się winni?
-Że korzystamy z tych usług? -Tak.
Cóż...
Czy to bardziej odpowiednie dla młodych?
Można randkować, jeśli dąży się do małżeństwa i posiadania dzieci?
Ale skoro zawiedliśmy w tym schemacie,
mamy czuć się winni? Czy tak to działa?
Nie uważałbym tego za porażkę.
Małżeństwo i dzieci to sukces? Naprawdę?
A nie?
Pewnie dopiero w chwili śmierci dowiadujesz się, jak ci poszło.
W chwili śmierci?
Myślimy wtedy: „Teraz umrę”?
A potem: „Właśnie umarłem”?
To nieważne. Po śmierci i tak nic nie ma.
Muszę się z panią nie zgodzić.
Nie mówię, że po śmierci nic nie ma
tylko dlatego, że nie potrafię sobie tego wyobrazić.
Dobrze się bawiłem.
Do zobaczenia.
Da mi pan przynajmniej swój numer?
090 0145 9638.
Do widzenia.
Prowadzimy szereg postępowań.
Zapewniamy, że rząd zrobi wszystko, co możliwe,
aby zrekompensować konsumentom zakup tych mrożonek.
Przyznaje się pan do odpowiedzialności za rzekome fałszowanie
daty przydatności?
Tego nie powiedziałem.
Czekamy na wyniki
szeregu śledztw
i potraktujemy je poważnie.
Kto prowadzi dochodzenie?
Grupa ekspertów.
Ale zostali wybrani przez Ministerstwo Rolnictwa?
Czy nie powinna tego robić strona trzecia?
Cóż, to dlatego, że...
jakość żywności zależy od surowców.
Więc mówi pan, że producent nie ma znaczenia?
Nie. Dlatego powiedziałem,
że po dokładnym zbadaniu importowanych surowców
rozważymy środki zaradcze. W tej kolejności.
To nie ma sensu.
Wybieracie surowce przed przetworzeniem żywności, prawda?
Powiedziano mi, że szczegóły procesu
ustala producent.
Oszustwo dotyczy różnych produktów, takich jak makarony i pierogi.
Wszystkie zatwierdzone przez Ministerstwo Rolnictwa, prawda?
Czy doszło do uchybienia na tym etapie?
A może niektórych producentów traktuje się wyjątkowo?
Jak pan sądzi, dyrektorze Yoshimoto?
Sato, kiedy zajmiesz się sprawą oszustw na egzaminach na medycynę?
No...
Musisz porozmawiać co najmniej z dziekanem.
Dobrze.
Umów się z nim i przygotuj materiały, dobrze?
Jasne.
Kiedy możesz to zrobić?
Prawdopodobnie pojutrze.
Chcę to mieć do jutra do 15.
-Oczywiście. -Dobrze.
Co to?
Zostały w dziale artystycznym.
Nie chcę ich.
Dobrze. Co mam z nimi zrobić?
-Dokąd idziesz? -Sprawdzę harmonogram.
Nie zostawiaj ich tam. Zabierz je.
Przepraszam. Wyrzucę je.
W końcu.
Padam z nóg.
Jest.
Co mam zrobić?
-Udało się! -Byłoby dobrze, gdybyśmy byli w studiu,
ale to jest żenujące. Wybacz.
Nie wierzę!
To jakiś żart.
Czemu?
No nie!
Poważnie?
Mam coś mówić?
Niekoniecznie.
Pani może, jeśli chce.
W porządku.
Robi wrażenie.
Jest jak nowa.
Nie jestem pewien, czy wytrzyma.
Tylko tyle mogę na razie zrobić.
Powinien to naprawić fachowiec.
Dziękuję bardzo.
Mam naprawić coś jeszcze?
Jest pan pewny?
Tak.
Tapeta w tym miejscu...
Nie mogłam nic z tym zrobić, więc odpuściłam.
Powinnam odnowić całą ścianę?
Mogłaby pani.
Panie Suzuki, pracuje pan w branży nieruchomości, prawda?
Tak.
To dlatego zna się pan na remontach i naprawach?
Nie. To tylko hobby. Jestem amatorem.
Rozumiem.
Mogę mówić do ciebie Momoko?
Jasne.
W takim razie ja będę mówić ci Yoji.
Jasne.
Pracujesz w telewizji?
Zgadza się.
To musi być wspaniała praca.
To bezsensowny biznes.
Bezsensowny?
To tylko praca. Nic więcej.
Nie rozmawiajmy o pracy.
Tylko zeszłoroczne dane?
Tak.
A jak uniwersytet powie, że te statystyki to „tylko zbieg okoliczności”?
To jasne, że mężczyźni zawsze byli faworyzowani.
Potrzebujemy danych z co najmniej dziesięciu lat,
by udowodnić rozbieżność między kandydatami różnych płci!
Jak inaczej mamy ich przyprzeć do muru?
Zrobię to od nowa.
Hej.
Co to jest?
Wypożyczyłem go. Potrzebuję odpoczynku.
Nieźle.
-Jedziemy na biwak? -Tak.
Nigdy nie byłam na biwaku.
Mam tylko te dwa.
Spokojnie, to wystarczy.
Który wolisz, Yoji?
Wybierz jeden.
To będzie twój kubek.
Wybieram ten.
Więc ja wezmę ten.
Gdzie jest namiot?
Wróćmy tą samą drogą.
Myślę, że...
to było w tym kierunku.
To się nie uda.
Już i tak się zgubiliśmy.
Oszustwo dotyczy różnych produktów, takich jak makarony i pierogi.
Wszystkie zatwierdzone przez Ministerstwo Rolnictwa, prawda?
Czy doszło do przeoczenia na tym etapie?
A może niektórych producentów traktuje się wyjątkowo?
Jak pan sądzi, dyrektorze Yoshimoto?
Już mnie pani o to pytała.
I już udzieliłem pełnej odpowiedzi.
Nie pamięta pani?
Przydałby się pani urlop.
Wracamy do biura. A ty?
Nie wracam.
Pojadę prosto do domu.
W porządku. W takim razie dobrej nocy.
Wzajemnie.
-Dobranoc. -Do zobaczenia.
Miłego wieczoru.
Przepraszam!
Tak?
-Pan wybaczy. -Tak?
Pan Yoji Suzuki?
Tak.
Mógłby pan na to spojrzeć?
Tak, to ja. To mój profil z klubu randkowego.
Rozumiem.
Skąd go pani wzięła?
Widzi pan...
Zgubiłem ostatnio jeden taki wydruk.
To dość osobiste, więc się martwiłem.
Założę się, że to właśnie ten.
Być może. Wszystkie są takie same.
No dobrze.
Yoji.
Tak?
Yoji Suzuki.
Co?
Tak sobie tylko mówię.
No dobrze. Skończyłem.
Wychodzę do sklepu.
Nie.
Nie odpuszczę.
Przepraszam.
Witamy.
Nie możesz tak po prostu wstać i wyjść.
Przepraszam. Szukałaś mnie?
Poszedłem do innego sklepu.
Remont skończony,
więc trochę zaszalałem.
Dzięki Bogu.
Pomyślałam sobie coś dziwnego.
Dziwnego? Czyli co?
Nic.
Nieważne.
Masz rację.
Nie jestem Yoji Suzuki. Nie jestem prezesem agencji nieruchomości.
Tak naprawdę mieszkam w schronisku.
Jestem bezdomny.
Co chciałeś przez to zyskać?
-Pieniądze? -Nic z tych rzeczy.
Znalazłem wydruk z klubu randkowego i mnie podkusiło.
Chciałem choć raz posmakować odrobiny szczęścia.
Nie przeszkadza mi to.
Nie szkodzi, że nie jesteś Yoji.
Ile dni minęło, odkąd się poznaliśmy?
Trzynaście.
Już trzynaście dni?
Jak ten czas leci!
Przepraszamy.
Wybrany abonent jest niedostępny.
Przepraszamy. Wybrany abonent...
Wybrany abonent jest niedostępny.
Przepraszamy...
Tak, był tu taki jeden.
Mężczyzna po pięćdziesiątce bez imienia.
Ciekawe, co się z nim stało.
Nie widziałem go ostatnio.
Ostatnio wyglądał, jakby wychodził na prostą.
Myślałem, że wrócił do normalnego życia.
Ale takim jak on trudno jest się przystosować.
Przepraszam, pożyczyłem go.
Nie ma problemu.
Jest twój, Yoji.
Proszę.
Dziękuję.
Wszędzie cię szukałam.
Tak? Gdzie?
W różnych miejscach.
Naprawdę?
Szukałam wszędzie, ale nigdzie nie było po tobie ani śladu.
Nawet pomyślałam,
że to wszystko sobie po prostu wyobraziłam.
Masz ochotę na kolację?
Choć nie mam za dużo.
Myślę tylko o śmierci.
Nie wiem, czy byłoby mi lepiej, czy gorzej.
Ale nie mogę przestać o tym myśleć.
I stopniowo zamienia się to w nadzieję.
Ja też się tak czuję.
Każdy tak ma.
Tak. Chyba masz rację.
To ty powiedziałeś, że nikt nie wie, co się dzieje po śmierci.
Zgadzam się z tobą.
Ale w tej chwili
żyję.
Choć nie mam pojęcia, co będzie jutro.
Albo nawet za godzinę.
Czy za minutę.
Więc...
jesteśmy tacy sami, widzisz?
W tej chwili po prostu żyjemy nadzieją.
Nadciąga burza. Posprzątajmy.
Woda porwała kubek.
Co?
Ten, który mi dałaś.
Nie przejmuj się tym!
Zapomnij o tym! Daj spokój!
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska