BATAY SA NEW YORK TIMES COLUMN NA MODERN LOVE
GINAWANG FICTION ANG ILANG DETALYE
SA LOOB NG 13 ARAW, NANIWALA AKO SA KANYA
Pasensya na, nahuli ako.
Maligayang pagdating.
-Gusto ko rin ng kape. -Sige po.
-Tingnan mo ito. -Sige.
-Mali ang litrato, ano? -Tama.
-Yoji Suzuki? -Ako nga.
Limampung taong gulang, CEO ng isang real estate company?
Tama.
Ano'ng nangyari?
Mali lang ang litrato nila.
Tama.
Maling litrato siguro ang inilakip ng club.
Kakausapin ko sila.
Sige...
Ilagay mo lang dito.
Pasensya na raw.
Sige.
-Pasensya sa pagkakamali. -Ayos lang.
Aalis na ako. Magkita siguro tayo uli.
Uy.
Nauunawaan ko ang sitwasyon.
Isantabi muna natin 'yon,
pwede ba tayong mag-usap pa, kung ayos lang sa 'yo?
Pero...
bakit parang naggi-guilty tayo?
-Sa pagkakakilala natin? -Oo.
Kasi...
Mas katanggap-tanggap ba kung bata ka?
Katanggap-tanggap ba ang pakikipag-date sa matayog na pagnanais na magkapamilya?
Pero dahil nabigo tayo d'on,
dapat na ba tayong ma-guilty? Gano'n ba talaga 'yon?
'Di ko masasabing kabiguan 'yon.
Tagumpay na ba ang pag-aasawa at pag-aanak? Talaga?
Tama?
Siguro, sa kamatayan mo lang malalaman kung kumusta ang naging buhay mo.
Sa kamatayan?
Naiisip ba nating, "Mamamatay na ba ako ngayon"?
Tapos maiisip natin, "Patay na ako"?
Kahit ano. Katapusan na naman ang kamatayan.
Para sa akin, hindi.
'Di ko mawari kung ano'ng mangyayari pagkatapos,
pero 'di ko masasabing wala dahil lang hindi ko mawari.
Masaya ito.
Magkita na lang tayo.
Pwede mo bang ibigay man lang sa 'kin ang cell phone number mo?
090-0145-9638.
Paalam.
Kaya kami nag-iimbestiga.
Tinitiyak namin sa inyong gagawin ng gobyerno ang lahat
para makabawi sa mga mamimiling bumili ng mga frozen na pagkaing 'yon.
Inaako mo ang responsibilidad para sa mga 'di umano'y pagpapalsipika
ng mga manufacturing date?
Hindi 'yan ang sinabi ko.
Hinihintay namin ang mga resulta
ng ilang imbestigasyon,
at seseryosohin namin ang mga 'yon.
Sino ang mga nag-iimbestiga?
Maraming eksperto.
Pero pinili sila ng Ministry of Agriculture.
'Di ba dapat ay isang third party ang gagawa nito?
Kasi...
nakadepende ang kalidad ng pagkain sa mga raw na materyal.
Sinasabi mo bang hindi mahalaga ang manufacturer?
Hindi. Kaya nga sinabi kong
pagkatapos ng masinsinang imbestigasyon ng mga imported na raw na materyal,
tutukuyin namin ang mga countermeasure, sa pagkakasunud-sunod na iyon.
'Di ko 'yon maintindihan.
Dapat piliin muna ang materyal bago iproseso ang pagkain, 'di ba?
Sinabi sa 'kin na ang mga detalye ng proseso
ay tungkulin ng manufacturer na alamin.
Sangkot sa pandaraya sa maraming produkto, tulad ng mga pasta at dumpling.
Inaprubahan lahat ng Ministry of Agriculture, tama?
May mga naging pagkakamali ba sa proseso ng pag-apruba?
O nagkaroon ba ng espesyal na pagtrato sa ilang manufacturer?
Ano sa tingin mo, Director Yoshimoto?
Sato, kailan mo magagawa ang mga interbyu para sa medical college exam fraud?
Baka...
Interbyuhin mo ang dean o mas mataas pa.
Sige po, ma'am.
Pumili ka ng petsa at ihanda mo ang mga tanong, okey?
Sige po.
Kailan mo ito magagawa?
Baka po sa makalawa.
Ibigay mo sa akin ng 3:00 p.m. bukas.
-Sige po. -Ayos.
Ano 'yan?
May sobra ang art department.
Ayaw ko n'yan.
Ano pong dapat kong gawin sa mga ito?
-Saan ka pupunta? -Titingnan ko ang mga iskedyul.
Hoy! 'Wag mong iwan d'yan. Dalhin mo.
Pasensya po. Itatapon ko na.
Grabe.
Nakakapagod.
Kuha ko.
Ano'ng dapat kong gawin?
-Nagawa ko! -Maganda kung nasa studio tayo,
pero nakakahiya ito. Patawad.
Bakit ako naghihintay?
Bakit kita hinihintay?
Ano? Sige na!
Naku!
Seryoso?
Bakit?
Ano ba?
Talaga?
Dapat ba akong makipag-usap?
Hindi naman.
Pwede kang magsalita kung gusto mo.
Sige.
Ang galing.
Parang bago.
'Di ako sigurado kung tatagal 'yan.
Iyan lang ang magagawa ko sa ngayon.
Dapat mo 'yang ipaayos sa isang propesyunal.
Maraming salamat.
May iba pa ba na kailangan mong ipaayos?
Sigurado ka?
Oo.
Ang wallpaper dito...
Matagal na akong naaasiwa, pero wala akong magawa, kaya sumuko na ako.
Dapat ko bang ipagawa ang buong pader?
Pwede.
G. Suzuki, nasa real estate ka, tama?
Oo.
Kaya ba marami kang alam sa pagre-remodel at pagkukumpuni sa bahay?
Hindi. Libangan lang ito. Baguhan ako.
Okey.
Ayos lang ba kung tawagin kitang Momoko?
Syempre.
Tatawagin na lang kitang Yoji.
Sige.
Nagtatrabaho ka sa isang TV station?
Tama.
Glamorosong trabaho siguro 'yon, tama?
Magulo ang trabaho ro'n.
Magulo?
Trabaho lang 'yon. Iyan lang ang masasabi ko.
'Wag tayong mag-usap tungkol sa trabaho.
Ang data noong isang taon lang?
Opo.
Paano kung sabihin ng unibersidad na "nagkataon lang" ang statistics na 'yon?
Malinaw na laging mas gusto nila ang mga lalaki, tama?
Kailangan natin ang mga numero nitong huling sampung taon
para patunayan ang pagkakaiba sa pagitan ng mga lalaki at babaeng aplikante!
Paano pa natin sila mabibisto?
Uulitin ko po.
Uy.
Ano 'to?
Nirentahan ko. Para maiba naman.
Wow.
-Magka-camping ba tayo? -Oo.
Unang beses ko ito.
Ang mga ito lang ang mayro'n ako.
Ayos lang. Pwede na ang mga 'yan.
Ano'ng mas gusto mo, Yoji?
Pumili ka ng isa.
Iyan ang magiging mug mo.
Ito ang sa 'kin.
Sige, ito naman ang sa 'kin.
Nasa'n ang tent?
Balikan natin ang mga dinaan natin.
Sa tingin ko...
sa direksyong ito 'yon.
Kahit bumalik tayo, 'di na tayo makakapunta ro'n.
Naliligaw na tayo.
Nasasangkot sa pandaraya sa maraming produkto, tulad ng mga pasta at dumpling.
Inaprubahan lahat ng Ministry of Agriculture, tama?
May mga pagkakamali ba sa proseso ng pag-apruba?
O nagkaroon ba ng espesyal na pagtrato sa ilang manufacturer?
Ano sa tingin mo, Director Yoshimoto?
Tinanong mo na sa 'kin 'yan.
At binigyan na kita ng kumpletong sagot.
'Di mo ba naaalala?
Payo ko ay magpahinga ka nang matagal.
Babalik kami sa opisina. Ikaw po?
'Di na ako babalik.
Diretso uwi na ako.
Sige. Ingat ka.
Kayo rin.
-Ingat po. -Sa susunod na lang.
Magpahinga ka.
Salamat sa pagsakay sa 'min.
Tiyaking wala kayong maiiwang kahit ano.
Uy!
Ano 'yon?
-Pasensya. -Bakit?
Ikaw ba si G. Yoji Suzuki?
Ako nga.
Pwede...
Pwede mo bang tingnan 'to?
Oo, ako 'yan. Iyan ang file ko sa dating club.
Nauunawaan ko.
Sa'n mo 'to nakuha?
Sa...
Nawala ko ang isa kopyang tulad nito noong isang araw.
Personal ito, kaya nag-alala ako.
Ito siguro 'yon.
Sa tingin mo? Pare-pareho ang lahat ng ito.
Sige.
Yoji.
Ano?
Yoji Suzuki.
Ano?
Sinasabi ko lang ang pangalan mo.
Ayos. Tapos na ako.
Pupunta ako sa tindahan.
Hindi.
Hindi ganito.
Pasensya na.
Welcome po.
Hindi. 'Di n'ya ako puwedeng iwan nang ganito na lang.
Pasensya. Hinanap mo ba ako?
Sa ibang tindahan ako pumunta.
Tapos na ang mga renobasyon,
kaya gumastos ako nang kaunti.
Salamat naman.
May naisip lang akong kakaiba.
Kakaiba? Tulad ng ano?
Wala.
Kalimutan mo na.
Tama ka, alam mo.
'Di ako si Yoji Suzuki. 'Di ako CEO ng isang real estate na kompanya.
Nakatira ako sa isang shelter.
Homeless ako.
Ano'ng inaasahan mong makuha rito?
-Pera. -Hindi.
Nakita ko lang ang printout mula sa dating club, at natukso ako.
Siguro, gusto ko lang maging masaya kahit isang beses lang.
Ayos lang sa 'kin 'yon.
Ayos lang kahit 'di ka si Yoji.
Ilang araw na ba tayong magkakilala?
Labintatlo.
Labintatlong araw na?
Ang bilis lumipas ng oras.
Ipagpaumanhin.
Ang numerong tinatawagan mo ay 'di na konektado o ginagagamit.
Ipagpaumanhin mo. Ang numerong tinatawagan mo...
Ang numerong tinatawagan mo ay hindi na konektado o ginagagamit.
Ipagpaumanhin mo...
Oo, may isang lalaki.
Isang lalaking nasa 50s na walang pangalan.
Inisip ko rin kung ano'ng nangyari.
Matagal ko na s'yang 'di nakikita.
Kamakailan lang, maganda ang suot at masaya s'ya.
Akala ko'y bumalik na s'ya sa dating buhay n'ya.
Pero alam mo, mahirap para sa kanila na mag-readjust.
Pasensya kung nasa sa 'kin pa rin ito.
Ayos lang.
Sa 'yo 'yan, Yoji.
Heto.
Salamat.
Hinanap kita.
Ginawa mo 'yon? Saan?
Sa mga lugar na pwede mong puntahan.
Talaga?
Naghanap ako sa lahat ng lugar pero 'di kita nakita.
Akala ko pa nga
ay guni-guni lang kita.
Gusto mo bang maghapunan?
Kaunti lang ang maiaalok ko.
Kamatayan ko lang ang iniisip ko.
Ewan ko kung bubuti o lalala pa 'yon.
Pero 'di ko 'yon maalis sa isipan ko.
At unti-unti itong naging pag-asa.
Gan'yan din ang nadarama ko.
Lahat naman.
Oo. Siguro nga ay tama ka.
Ikaw ang nagsabing walang may alam ng mangyayari kapag namatay tayo.
Sang-ayon ako sa 'yo.
Pero sa sandaling ito,
buhay ako.
Pero ewan ko kung ano'ng mangyayari bukas.
O kahit isang oras mula ngayon.
O isang minuto mula ngayon.
Kaya,
pareho tayo, nauunawaan mo ba?
May pag-asa sa sandaling ito.
Mukhang babagyo. Maghanda na tayo.
Inanod ang mug.
Ano?
Iyong ibinigay mo sa 'kin.
'Wag mo nang alalahanin 'yon!
Kalimutan mo na! Ayos lang!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce