Jay, pora wstawać.
Potrzebujesz chwili?
Może dam ci trochę czasu i wrócę nieco później?
Ostatnio to zadziałało.
Tak, poproszę.
Muzyka.
Wentylacja.
Bułka z masłem.
Wentylacja aktywowana, ale zabójca już uciekł.
Dziś będzie wspaniały dzień.
Ściągnij mi Cannon Comics.
Przesuwam budynek, by sprowadzić ci Cannon Comics.
...Potwór.
Zdarzało już im się nazywać nasze prace propagandą.
Bo tak jest.
- Co takiego? - Są propagandą.
Cała sztuka jest propagandą.
Jakiś dupek uznał, że natura równa się miłości,
i namalował kwiaty, które stały się częścią naszej kulturowej mentalności.
I nagle naturę utożsamiono z miłością.
Ale natura jest przerażająca.
Natura może nas zabić.
Żarłacz biały albo wataha pieprzonych wilków.
Ale co z miłością ludzkości przelaną na metalowe zębatki,
mechaniką przemysłu?
Miłością celową zbudowaną na karmieniu i ubieraniu ludzkości.
Nikt nie maluje obrazów ukazujących taką miłość.
Zamiast tego chodzimy w kółko, myśląc, że obraz kwiatów tego dupka
jedynie odzwierciedla rzeczywistość, podczas gdy on ją kreuje.
Gdyż tworzy naszą percepcję.
Określa działania, które podejmujemy, ale na podstawie czego?
Tej percepcji. To propaganda.
Całe moje życie to propaganda.
Słuszna propaganda, oparta na rządach prawa.
A ten dupek stanie się symbolem czegoś przeciwnego.
JESTEM PANNĄ
Czy ktoś dostał?
Jest kuloodporna. Wszystko w porządku.
„Zło krąży nocą,
ale Bohater budzi się o świcie”.
Nowe powiedzonko.
Więc kiedy zło śpi, Bohater się budzi?
Nieważne.
Sprowadź mi biuro.
Jesteś teraz złoczyńcą?
Tak już przedstawiają mnie media.
Więc wejdę w tę rolę i pokażę im, że potrafimy walczyć.
- Napadem? - Tak, napadem.
Który zmieni warunki materialne ludzi.
- „Warunki materialne”. - Ich poziom życia wzrośnie.
Nie to próbujecie osiągnąć?
Nie, my staramy się skłonić ludzi do współpracy.
Spójrz.
To się rozrasta. Pokazujemy ludziom, gdzie tkwi ich siła.
Zakończymy to gówno strajkiem i podyktujemy nasze żądania.
- To długa droga, Jones. - Twoja też nie jest krótka.
Cootie. Uważaj. Bohater.
Stary, ale masz pietra. Bohater spuści ci srogi łomot.
Szykuj dupsko.
- Widzisz, co mam na myśli? - Tylko się droczył.
Jestem albo złoczyńcą, albo klaunem.
Chcę inspirować ludzi.
Inspirować do czego? Do rośnięcia na cztery metry?
Masz zarys tego, co zadziała. A resztę po prostu skreślasz z listy.
Tak, to tak zwany proces naukowy.
Marvin.
Mam duży i strasznie irytujący problem.
Przepraszam, znalezienie paczki zajęło mi trochę czasu.
Marvin.
Moja działalność oddziałuje na psychikę publiczną.
W moim przypadku forma jest równie ważna jak funkcja.
Kilka dni temu zepsuła się moja Pieczęć.
Kiedy zdejmuję hełm, muszę wyglądać nienagannie.
- Tak. - Spójrz.
- Widzisz, co się dzieje? - Tak.
- Ludzie muszą we mnie wierzyć. - Jasne.
- Są na górze. - Jaja sobie robisz?
Mogę?
Tak, to usterka sprzętu.
Może to naprawić jedynie producent w Chinach,
co zajmie tygodnie.
Edwin. Do końca dnia zakup patent Pieczęci.
- Tak jest, panie Whittle. - Marvin.
Czy zauważyłeś może, że moja SI brzmi jak Bill Cosby?
Bill Cosby? Nie przypomina mi go.
Dobrze.
Edwin.
Dobrze jest widzieć twoją twarz każdego dnia. Naprawdę.
I wzajemnie.
Naprawdę. Wierzysz mi, prawda?
- Powiedz, że tak. - Wierzę panu.
Nigdy nie miałem asystenta na twoim poziomie.
- Gotowy? - Oczywiście.
- Pamiętaj... - Nie odwrócę wzroku.
Lanie po rękach wyciąga z nas to, co najlepsze.
- Robisz się silniejszy. Czuję to. - Dziękuję.
Z jakiej okazji tak się dziś wystroiłeś?
Znów spotykam się z tą kobietą, o której panu mówiłem.
- Przypomnij mi. - Ma na imię Sasha.
- Sasha. Sasha. - Sasha.
Przeskoczyła kilka klas, ukończyła Sarah Lawrence College.
Została tancerką, jakiś czas była konsultantką Saudyjczyków i Obamy.
Codziennie przez dwie godziny uprawia jogę, a do tego uczy.
To może być ta jedyna.
Masz ochotę na wyzwanie?
Dla pana wszystko.
Zneutralizuj to. To bomba.
Wybuchnie za godzinę.
Ten zabójca nie odpuści. Mógłbym sam się tym zająć,
ale uważam, że mogę lepiej spożytkować mój czas.
Sądzę, że to zadanie dla ciebie.
- Zgoda? - Jak najbardziej.
Załatwię to.
Przypominam. Damian Wallace o 17.
Rusz tyłek.
Zabierz mnie tam.
Witam na pierwszym spotkaniu dotyczącym planowania napadu.
Gdy media to opiszą, nazwą nas złoczyńcami.
Ale ludzie będą kibicować.
Będą nam kibicować, bo to, co słuszne, nie zawsze jest
zgodne z prawem.
- Do tego... - Mów dalej, to dobra przemowa.
- Godna superzłoczyńcy, mów dalej. - Dobrze. Zasadniczo, pieprzyć Bohatera.
Wszyscy śpimy pod pustym pojemnikiem
po rodzinnej paczce kabanosów, przykryci kocykiem z High School Musical.
Dwa miesiące ukrywamy się pod wiaduktem.
Na naszym zmniejszeniu mogło skorzystać dziecięciu sukinkotów.
- Chcemy dopaść ich wszystkich. - Musimy wykorzystać nasze talenty.
Ja jestem duży, a wy z Lower Bottoms jesteście mali.
Flora, jesteś znudzona.
Felix, ty jesteś ziomkiem z autem.
Wbrew temu, co myślą ludzie, wcale nie jesteś głupi.
Chcesz stworzyć zespół, który pomoże się odegrać po tym wszystkim?
- Piszemy się. - Zespół?
Zespół to grupa ludzi. Jesteśmy grupą ludzi.
Zespół to grupa ludzi z instrumentami.
- Sprawdź na Wiki. - Niedźwiedź ma rację.
Dzięki, piękna.
Co się tak burzysz? Miło czasem usłyszeć komplement.
Nie mówię ich, bo nie chcę cię uprzedmiotawiać.
Nie mówisz, że jestem piękna. Nie bądź zazdrosny, jest malutki.
Piętnaście centymetrów. Tyle wystarczy.
O ile włożę w to całe ciało.
To wymaga zaufania.
Jak już mówiłem,
naszym pierwszym celem jest elektrownia.
Dobra?
To jest jej kluczowa część. Regulator elektrowni.
Pozwala im utrzymywać regularne przerwy w dostawie prądu.
Bez niego prąd płynie swobodnie.
Zapisałem to sobie. To dla nich oznacza mniejszy zysk.
ZNISZCZENIE REGULATORA = WSZYSCY MAJĄ PRĄD
A elektryczność trafia bez przeszkód do wszystkich.
Flora, włamiesz się do pokoju ochrony. A ja...
Felix? Za tobą? To elektrobrapapy.
Użyję ich, żeby rozwalić regulator.
A co z ochroną?
To odcinek Biletów parkingowych, który Scat miał przy sobie, gdy umarł.
Czuję, że byłby zachwycony, gdybyśmy wykorzystali go w ten sposób.
Myślę, że raczej wolałby żyć.
Zakazano go, bo wywoływał załamania egzystencjalne
wśród 93,5% widzów, którzy go obejrzeli.
Wpadali w trans
i na czas trwania odcinka tracili zdolności motoryczne.
Wy, mali ludzie,
pójdziecie tam i pokażecie go ochronie.
- Pokażecie go im i... - Co to za chujowy plan?
By zrobić to porządnie, potrzebujecie tego.
Załóżcie je i bądźcie bohaterami, których potrzebuje świat.
Złoczyńcami, mamo. Superzłoczyńcami.
Potrzebujemy jeszcze ksywek.
- Będę Za szybka, za wściekła. - To już klepnięta nazwa.
To mój ulubiony film.
Ludzie nie znajdą cię w sieci, wyskoczy im Vin Diesel.
Ludziska z Lower Bottoms powinni mieć zbiorową nazwę.
Nazywamy się Śmierć przez tysiąc cięć.
- Ja jestem V8. - To ci wyszło.
A ty, Cootie?
Zbir Jeden.
Dobra. Tak.
Myślę o tobie każdego dnia od ogłoszenia wyroku.
Jesteś jak wyimaginowany przyjaciel.
Mam nadzieję, że to spotkanie przyniesie ci ukojenie.
Uważasz, że moje ostatnie chwile dotyczą ciebie?
Zabij mnie.
Chciałbyś mi coś powiedzieć?
Nie jestem niewinny.
Ktoś chciał mnie zabić, ale ja zabiłem go pierwszy.
Mimo wszystko nie miałem prawa odbierać mu życia.
Nieważne. Nawet mnie nie pamiętasz, co?
- Damian Wallace. Diler, który został... - Dużo wcześniej.
- ...skazany za zabójstwo... - Rok 1992, Comic-Con.
Podpisałaś mi pierwszy komiks o Bohaterze, jaki wydałeś.
Wykonałeś genialną robotę.
Użyłeś komiksów do stworzenia widma.
Pustej przestrzeni stworzonej z pomysłów.
Zmaterializowałeś widmo na naszych oczach.
Tania magiczna sztuczka.
Teraz i ja stanę się pomysłem.
Dobrze.
Gubernator zgodził się użyć bardziej humanitarnej metody
stracenia więźnia.
Jestem przy tobie.
Zgadzam się z tym planem.
Jestem za szybka, by mnie złapali, nie musisz się martwić.
- Ale martwię się o ciebie. - Nie musisz.
Wiem, że nie muszę. Ale oczekujesz, że nie będę...
- Próbuję wykorzystać... - A kto nie?
Próbuję dowiedzieć się, co cię do tego popycha.
Tylko nie mów mi tego, co wszystkim. Martwię się.
Tak szybko wymyśliłeś ten plan, a gdy ktoś tak się zmienia...
Nie chcę ci mówić wszystkiego, co mam w głowie.
To jakiej więzi chcesz między nami?
Możemy tylko siedzieć w pokoju,
jeść, dymać się i oglądać telewizję.
Ale ja lubię takie rzeczy.
Miesiące dla ciebie to lata dla mnie.
- Jak nie porozmawiamy teraz... - Nie chcę, żebyś wzięła mnie za wariata.
Cootie.
Uwielbiam wariatów. Potrzebuję w życiu szaleństwa.
Potrzebuję godzin, by dotarły do mnie czyjeś słowa,
i zwykle jest to jakaś nuda w stylu: „Obczaj tego mema”.
I inne takie, a ja...
Nie nudzę się, bo moje życie toczy się powoli.
Nudzę się, bo ludzie są tak cholernie przewidywalni.
Wiedziałam już, że jesteś czubkiem.
Może za to właśnie cię kocham.
Świetnie miejsce.
Fajnie, bo obok jest laser tag.
Moment. Coś tu się nie zgadza.
Ponoć broniłaś się z lalkarstwa. Stamtąd do tańca?
- Byle tylko uniknąć prawdziwej pracy. - Teraz tylko uczę dzieci.
Nauczanie to żadne „tylko”.
- Nie miałam na myśli... - Chcesz je mieć?
Mówię o dzieciach.
- Proponujesz mi seks bez gumki? - Tylko próbuję cię poznać.
Seks pozwoliłby ci mnie poznać.
- Zagramy w grę? - O ile założysz gumkę.
Spójrz mi w oczy. Nie odwracaj wzroku. Wystaw dłonie.
Klapsy w dłonie? W to chcesz grać?
Cokolwiek się stanie, ktokolwiek oberwie,
nie odrywamy od siebie wzroku.
- Dobrze. - Zgoda?
- Kurwa, to bolało. - Dlaczego się odwróciłaś?
Jeszcze pytasz? Uderzyłeś mnie.
Zgodziłaś się na to. Nie musiałaś.
Miałaś patrzeć mi w oczy
i pod żadnym pozorem się nie odwracać.
Oblałaś randkę wstępną.
Słucham?
- Randkę wstępną? - Dla mojego pracodawcy, Jaya Whittle'a.
- Trochę nie nadążam. - Bohater jest bardzo zajęty.
I wybiórczy. Musi taki być. Dlatego chodzę za niego na randki.
Nie zdałaś testu lojalności.
To jest... To zajebiście przerażające i sadystyczne.
- Ludzie robią wszystko dla kasy. - Robię to, bo to słuszne.
Bohater trudni się prawem, a nie głupotami.
Właściwie stosowane prawo to wolność dla czarnych, dla wszystkich.
Więc pomagam mu, by mógł pomóc nam.
- Możesz mnie oceniać... - Słyszę same brednie.
Czego szukałeś?
Krwawy Billy.
Potrzebowałem cię zobaczyć, kolego.
Będę cię czytał cały dzień.
- Cześć, Jay. - Mamo, wypiłaś mój napój.
- Miałaś trzymać się swojego piętra. - Urocze powitanie.
Potrzebowałam drinka.
Umówiliśmy się, że nie będziesz wchodzić do mojej starej sypialni.
Ale wiesz, że to nie jest twoja stara sypialnia, prawda?
Kochanie.
Czemu mam być na innym piętrze? Wstydzisz się mnie?
- Żebyś nic sobie nie zrobiła. - Chcę urządzić imprezę.
Nie mogę mieć w budynku nieupoważnionych osób.
- Wiesz o tym. - Potrafię o siebie zadbać.
- Zajmowałam się tobą. - Serio?
Serio? Chcesz w to brnąć?
Jay, dlaczego jesteś taki zły?
Spójrz na swoje życie. Jesteś osobą, którą chcesz być.
Bawisz się w superbohatera. Wiem, że to dla ciebie ekscytujące.
Ekscytujące? Tak uważasz?
To jest konieczne, matko. Nie pojmujesz tego?
Nie rozumiesz, co robię?
Chodź tu.
Chodź.
Moje dziecko.
Nie chcę wstawać z łóżka, mamo. Chcę, żeby świat mnie ominął.
Ale nie mogę.
- Choć chcę. - Wiem.
- Ludzie potrzebują Bohatera. - Tak, to prawda.
By wiedzieć, że prawo i moralność są tym samym.
Dokładnie.
Ta rola to jedyny powód, dla którego wstajesz rano.
To prawda, mamo.
Ale to nudne, Jay.
To takie nudne.
Mamo, proszę.
Jay, dlaczego masz taką obsesję na punkcie prawa?
Urodziłeś się w rodzinie, która ma większą władzę
- niż jakikolwiek superbohater. - Mamo.
- Prawa są stworzone dla nas. - Dobrze, mamo.
- Nienawidź mnie do woli. - Nie nienawidzę cię, mamo.
Ale zawsze będę twoją matką.
Zatrzymaj budynek.
Dzień dobry.
Co to jest?
Dowód, że jest pan doceniany.
Chciałem podziękować w imieniu świata.
Sowi Astronauta.
Mamy tęczę pistoletów wodnych.
Figurka Pustaka Franka?
To niesamowite.
Musi być pan szczęśliwy. To kluczowe dla funkcjonowania firmy.
Moment.
Te rzeczy są przypadkowe.
A w tobie nie ma nic przypadkowego.
Jak poszła randka z Sashą?
Niestety, brak dopasowania.
Ty to zjebałeś.
Tak, i już poszukuję nowych kandydatek.
Jeśli chce pan tylko seksu, mam już pewne propozycje.
Czy ty w ogóle mnie słuchasz?
Nie brakuje mi mokrej szparki. Edwinie, tu chodzi o...
Tylko potwierdzasz moją tezę.
Nic nie ma znaczenia.
Czasami potrafisz być
cholernie bezużyteczną, gównianą
i nietaktowną osobą.
Do jutra, mistrzu.
Włącz moją muzykę.
Niezwłocznie prześlij środki do Exine Toulouse.
- Skąd znasz moje prawdziwe nazwisko? - Ja cię zatrudniłem.
Żebym cię zabiła?
Podeszłaś bliżej niż inni.
Muszę mieć się na baczności, aż pojawi się prawdziwy superzłoczyńca.
Antagonista, którego moja publiczność uzna za godnego mojej podróży.
Cóż, dopadłabym cię,
gdyby twój asystent nie był takim służbistą.
Za to właśnie mu płacę.
Może liczyłeś, że mi się uda.
Właśnie miałem otworzyć butelkę wina.
Châteauneuf-du-Pape.
By przejść z pracy do cywilnego życia.
Zechcesz do mnie dołączyć?
Włączam zapasowy generator.
To zwykła przerwa w dostawie prądu. Nie wykryto nikczemnych przyczyn.
Jones - teraz Proszę, nie rób tego
Nie spieprz tego, Cootie.
Jesteście gotowi?
Ruszajmy.
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger