Rozpoczynamy proces demona Crowleya,
od dowodów począwszy, a na wyczyszczeniu pamięci skończywszy.
Wszyscy wstać.
Wprowadzić zdrajcę.
Cześć, chłopaki. Ładna miejscówka.
Nie dla ciebie.
Przydałyby się kwiatki.
-Może stolik do kawy. -Cisza!
Niech aresztowany podejdzie.
Z przyjemnością.
Czyli jest nas czwórka.
Może roberek brydża?
-Fryzjerski kwartet wokalny? -Proces zdrajcy.
Lordzie Belzebubie, jesteś...
-Sędzią. -A ja prokuratorem.
Czyli Dagon jest moim adwokatem?
Niestety nie.
Jestem tu na wypadek, gdyby przeoczyli jakiś twój występek.
Zbudowaliśmy to miejsce specjalnie dla ciebie.
Tu cię osądzimy.
I tu zostaniesz unicestwiony.
Słuchajcie, po co ta cała fatyga?
W czym problem?
BAZA LOTNICZA USA
Dzisiejsze auta to już nie to samo.
Crowley?
Azirafalu, widzę, że złapałeś okazję.
Ładna sukienka. Do twarzy ci.
Ten młody człowiek nie chce nas wpuścić.
Zostaw to mnie.
Wojskowy człowieku, mój przyjaciel i ja przybywamy z daleka...
Który z was to zrobił?
Te dzieciaki właśnie się doigrały.
Wy również. Nie ruszać się!
Dziewięćdziesiąt lat nie miał nawet ryski, a teraz popatrz.
Crowley, on ma broń.
Mierzy z niej. Zrób coś!
Ja tu cierpię.
Crowley!
Ja jestem dobry.
Nie myśl, że będę odwalał brudną robotę.
Liczę do trzech, a potem użyję palca.
Daję wam wszystkim pięć sekund na opuszczenie tej strefy!
Spoczywaj w pokoju.
Była z ciebie dobra bryka.
-Dobra robota z tym żołnierzem. -Cóż...
Mam nadzieję, że nie trafił w nieprzyjemne miejsce.
Muszę się otrząsnąć po stracie wozu.
Zajmę się nimi.
Bez obaw, chłopcze. W razie czego mam palec.
Być może przyjdzie panu użyć broni, sierżancie Shadwell.
Jesteśmy tu, by lizać im tyłki.
„Skopać”, Azirafalu. Mówi się ”skopać tyłki”.
Na litość boską.
Co ja wygaduję.
HOGBACK LANE 4, TADFIELD
16 MINUT DO KOŃCA ŚWIATA
-Witam, panie Young. -Tak?
-Chodzi o pana syna, Adama. -Co zbroił?
Widziałem, jak ze zgrają urwisów jechali na rowerach do bazy lotniczej.
Może uzbrojeni strażnicy
przymkną oko na wybryki pańskiego syna, ale ja na pewno nie.
-Adam nigdy by... -Widział pan, co zrobił z moimi begoniami.
Wcale się nie zdziwię, jeśli rozpęta III wojnę światową.
DOBRY OMEN
Właściwie dokąd idziemy?
Za kilka chwil zaczną latać rakiety.
Siły Nieba i Piekła przypuszczą atak.
A wszystko zależy od jednego małego chłopca.
Cisza trzymała w ręku bańkę świata.
Myślisz, że to byli terroryści?
Precyzyjnie i akuratnie rzecz biorąc...
tak.
Powinieneś był widzieć ich aury.
-Był z nimi jakiś problem? -Negatywizm.
Byli jak czarne dziury.
Chyba nie do końca są ludźmi.
Gdybyśmy tylko wiedzieli, co mówią.
Straciliśmy kontrolę nad protokołami odpalenia głowic jądrowych ACME-6.
To atak hakerski!
Wydano rozkazy ataku nuklearnego... na Belgię.
Czy to na pewno dobry pomysł?
Próbujemy wyłączyć panel sterowania, ale zakłóca nas jakiś satelita.
Czy to na pewno dobry pomysł?
-Mówią, że to koniec świata. -Tyle zrozumiałem.
Zaczęło się.
Nie prosiłem o to.
Samo twoje istnienie nakazuje zagładę świata.
Mógłbyś go zniszczyć jedną myślą.
Możesz stworzyć świat od nowa.
To on. Ten kędzierzawy.
Sprzątnij go. Uratuj świat.
Jesteś częścią nas, a nie ich.
Nikt się tobie nie sprzeciwi.
To przecież tylko dzieciuch. Nie możesz...
Na litość boską. Daj to.
Nie przejmuj się tymi bzdurami.
Powiedz tylko słowo, a zakończę ich życie.
Nie możesz strzelać do dzieci.
Może powinniśmy zaczekać.
Aż podrośnie? Sprzątnij go, Azirafalu!
Przepraszam.
Nie mogłam na to pozwolić.
Przepraszam, dlaczego was jest dwoje?
To długa historia.
Byłem w mojej księgarni...
Tak nie powinno być. Powinniście się znów rozdzielić.
Aż cała drżę.
Musi być jakiś sposób.
To nie jest film.
Nie przetniesz czerwonego kabelka, by zatrzymać zegar.
-Agnes, masz lepszy pomysł? -Nie wyłączysz
technologii z XXI wieku jakąś XVII-wieczną przepowiednią.
„Nie jest tym, za kogo się podaje”.
Myślałam, że stać cię na więcej.
Aktywacja broni za dwie minuty.
O co tu chodzi?
Nie wiem.
-No mów. -Myślę, że chodzi o mnie.
Technicznie rzecz biorąc,
nie jestem informatykiem.
Chciałbym nim być.
Ale jestem tylko...
-Tylko? -Tylko...
-No kim? -Kimś zupełnie innym.
Nie znam się na komputerach. Psują się, gdy się do nich zabieram.
Przykro mi.
Już po nas.
Należało zdecydować, po czyjej jesteś stronie.
Adam to zrobił.
Antychryst, troje dzieci
i były Piekielny Ogar stanęli w obliczu Śmierci
i trzech potworów, które wyłoniły się z ludzkich umysłów.
Sęk w tym, że oni nie są prawdziwi.
Tak naprawdę są jak koszmary.
Chłopcy i ich zabawki.
Nie jestem chłopcem.
Jestem Wojna.
Pojawiłaś się, by mi służyć,
by we mnie żyć i umrzeć.
Mama mówi, że wojna to męski imperializm
rozgrywany na globalnej scenie.
Dziewczynka.
Leć do domu pobawić się lalkami.
Nie zgadzam się na pospolity seksizm.
Naprawdę przyjaźnimy się z Adamem.
A nie z wami.
Jesteście śmieszni.
Mów to, w co wierzysz, Pepper.
Wierzę w pokój, dziwko.
Rzuć to, Pepper. Szybko.
Wierzę w czysty świat.
A ja wierzę w żywność i zdrowy lunch.
Właściwie to dobra rzecz.
Czy to aby nie twój miecz?
Zdaje się, że tak.
Jeszcze chwila.
Czas na odprawę, Dagon.
W porządku. Słuchajcie.
Za chwilę opuścimy Piekło
i stawimy czoła armii aniołów.
Wszyscy kiedyś byliście aniołami
i walczyliśmy we wspaniałej rewolucji.
Przegraliśmy, ale to już przeszłość.
Mieliśmy tysiące lat,
-aby stać się silniejsi. -Silniejsi!
-Sprytniejsi. -Sprytniejsi!
I bardziej niebezpieczni.
Powtarzajcie za mną.
-Silniejsi. -Silniejsi!
-Sprytniejsi. -Sprytniejsi!
Coś się dzieje.
Coś jest nie tak.
-Ale z nas kretyni. -Trzydzieści sekund...
Napraw go.
Co?
Spróbuj zoptymalizować ten system.
Podobno każdy komputer, który naprawiasz, pada, więc zrób to.
Mam przyspieszyć nuklearny Armageddon?
A możesz go przyspieszyć?
Tak. To łatwizna.
Gdybym chciał poprawić wydajność tego komputera,
odpaliłbym go i włączył defragmentację dysku.
Ludzie na całym świecie, którzy mocowali się z przełącznikami,
odkryli, że je przełączyli.
Wyłączniki zadziałały.
Komputery przestały planować III wojnę światową
i przeszły w tryb leniwego skanowania stratosfery.
Śmierć, trzeba to natychmiast powstrzymać.
Tak też się stało, ale powrócę.
Zawsze jesteśmy w pobliżu.
Jestem cieniem stworzenia.
Nie można mnie zniszczyć,
bo to zniszczyłoby cały świat.
Miłego dnia, panowie.
Buziaczki.
Śmierć rozpostarła skrzydła nocy.
Skrzydła skrojone z materii stworzenia
podszytej ciemnością,
w której migotały odległe światła.
Może to były gwiazdy, a może coś zupełnie innego.
No tak. Widzisz, Crowley?
-Zawsze to powtarzałem... -To jeszcze nie koniec.
Nic z tych rzeczy.
Niebo i Piekło nadal dążą do wojny.
Młody.
Jak masz na imię, Antychryście?
Adam Young.
Z bandą przyjaciół uratowałeś świat.
Dobra robota. Masz gwiazdę szeryfa. Ale to niczego nie zmienia.
To ty!
Kierowca tego samochodu. Ukradłeś moją książkę.
Laska od książki. Trzymaj.
...roztropnie dobierz oblicze...
Co tu się wyprawia?
Długa historia. Nie ma czasu.
Daj mi szansę.
No dobra, a więc...
na początku w Ogrodzie
on był podstępnym starym wężem,
który miał misję na jabłonce.
Cześć, Adamie. Hej, Pepper i reszta.
Witaj, Anatemo. Nie dałaś im zniszczyć świata?
Na to wygląda.
Mój chłopak trochę mi pomógł.
Chłopak?
Kolejna zaślepiona ofiara patriarchatu.
Lord Belzebub.
Co za zaszczyt.
Zdrajca, Crowley.
Nieładnie tak mówić.
Znam na ciebie gorsze określenia.
Gdzie chłopiec?
To ten.
Adam Young.
Cześć.
Młody człowieku...
Armageddon trzeba... wznowić.
Natychmiast.
Chwilowe trudności
nie mogą stanąć na przeszkodzie większego dobra.
Trzeba jeszcze ustalić, na czym polegają te trudności.
Ale bitwa musi zostać rozstrzygnięta.
Takie jest twoje przeznaczenie.
Tak zostało napisane. Rozpętaj wojnę.
Chcecie doprowadzić do końca świata, aby ustalić, czyja banda jest lepsza?
Oczywiście.
Taki jest Wielki Plan.
Właśnie po to stworzono Ziemię.
Ja się tym zajmę. Adamie...
Gdy będzie po wszystkim,
będziesz rządził całym światem.
Czy nie tego właśnie pragniesz?
Wystarczy, że muszę wymyślać atrakcje,
żeby Pepper, Wensley i Brian się nie nudzili.
Mam wszystko, czego chcę.
Nie możesz odrzucać tego, kim jesteś.
Twoje narodzenie i przeznaczenie są częścią Wielkiego Planu.
Wybacz, ale ciągle mówisz o Wielkim Planie.
Azirafalu, lepiej się nie odzywaj.
Zastanawia mnie jedno.
Czy to ten niewysłowiony plan?
To Wielki Plan! Tak zostało zapisane.
Powstanie świat i będzie istniał 6000 lat,
a potem strawi go pożoga.
Tak, tak, to Wielki Plan.
Zastanawiam się tylko, czy to też niewypowiedziany plan?
To to samo.
Tego nie wiesz.
Szkoda by było, gdybyście realizowali Wielki Plan,
a działali wbrew boskiemu niewypowiedzianemu planowi.
Wszyscy znają Wielki Plan, co?
Ale niewypowiedziany plan...
jest niewypowiedziany, prawda?
Z definicji nie możemy go znać.
Ale jest... zapisany.
Bóg nie igra sobie z wszechświatem.
A wy gdzie byliście?
Możemy...
Muszę pomówić z... Centralą.
Jak mam namówić dziesięć milionów aniołów,
żeby zstąpiły na wojenną ścieżkę...
Trudno sobie to wyobrazić.
Przekonaj dziesięć milionów demonów,
żeby złożyły broń i wróciły do roboty.
Przynajmniej wiemy, czyja to wina.
Młody człowieku...
pojawiłeś się na tym świecie tylko w jednym celu. By go zakończyć.
Ty krnąbrny smarkaczu.
Mam nadzieję, że twój ojciec się o tym dowie.
Na pewno.
Nie będzie tym zachwycony.
Dziwne typki, co?
Nie!
Co się dzieje? Coś czuję.
Zrobili to.
Powiedzieli jego ojcu.
O nie.
A jego szatański ojciec nie jest zachwycony.
To pewnie wulkan.
W Anglii nie ma wulkanów.
Jest wściekłe, cokolwiek to jest. Czuję to.
Zbliża się.
-Co się dzieje? -Może wyjdę na starego durnia,
ale chyba nadciąga zło, czyli sam Szatan.
Tak to właśnie wygląda, nieprawdaż?
Jeśli ktoś tknie babilońską nierządnicę, będzie miał ze mną do czynienia.
Panie Shadwell.
To by było na tyle.
-Miło było was znać. -Nie możemy się teraz poddać.
To sam Szatan.
Nie chodzi o Armageddon. To sprawa osobista.
Mamy przejebane!
Wymyśl coś albo...
więcej się do ciebie nie odezwę.
Adamie, posłuchaj,
zbliża się twój ojciec, by cię zniszczyć.
A pewnie również nas.
Mój tata? Nie skrzywdziłby nawet muchy.
Nie twój ziemski ojciec. Szatan.
Ten, który nie jest już w Niebie. Zbliża się i jest wściekły.
Co mam z tym zrobić?
Walczyć z nim?
Walka z nim nie byłaby dobra.
Musisz wymyślić coś innego.
Jestem tylko dzieckiem.
Nie ma w tym nic złego.
Bałem się, że będziesz wcieleniem Zła.
Liczyłem, że będziesz wcieleniem Dobra.
Ale nie jesteś ani jednym, ani drugim.
Jesteś kimś lepszym.
Uosobieniem człowieczeństwa.
Masz wpływ na rzeczywistość. Możesz zmieniać bieg wydarzeń.
Cokolwiek się stanie, na dobre i na złe...
jesteśmy przy tobie.
Uruchomię bieg czasu.
Nie będziesz miał go dużo, cokolwiek zrobisz.
Tylko się pospiesz.
Gdzie mój syn?
Ty jesteś moim zbuntowanym synem?
Podejdź tu.
Nie jesteś moim tatą.
Ojciec nie zjawia się, gdy masz 11 lat, by się przywitać,
a potem cię zbesztać.
Co?
Jeśli będę miał przechlapane...
to na pewno nie u ciebie.
Tylko u taty, który mnie wychował.
Nie jesteś moim tatą.
Coś ty powiedział?
-Dasz radę. -Powiedz to, Adamie.
Powtórz to!
Chodź tu.
Nie jesteś moim tatą.
Nigdy nim nie byłeś.
Nie.
Nie!
Adamie!
Tak naprawdę to nie jest jego ojciec.
-Na litość boską. Gdzie on jest? -Jest.
Teraz tak.
I zawsze był.
Udało mu się.
Adam!
Czy ktoś mi wyjaśni, co tu w ogóle się dzieje?
Wszystko dobrze się skończyło.
Wyobraź sobie ten koszmar, gdybyśmy byli kompetentni.
Z tym się zgodzę.
Co tam masz?
Wypadło z książki Agnes Nutter.
„Niebawem będziesz igrał z ogniem”?
To ostatnie proroctwo Agnes?
Na to wygląda.
A Adam jest znowu człowiekiem?
Tak mi się zdaje.
Aniele...
a jeśli Wszechmogący wszystko to zaplanował?
Od samego początku?
Możliwe.
Wcale bym się nie zdziwił.
Macie...
Nie chciałem, by wpadły w niepowołane ręce.
Przepraszam, panowie.
Gdzieś tu powinien być miecz.
Tak.
Siedziałem na nim.
Dobrze, że byliście na miejscu.
Miło, że ktoś docenia naszą rolę
-w ocaleniu... -Niech ktoś pokwituje.
Jasne.
Wierzycie w życie po śmierci?
To mój obowiązek.
No tak.
Gdybym powiedział żonie, co mnie dzisiaj spotkało, nie uwierzyłaby.
Zresztą trudno się dziwić.
Już jedzie.
Ale to autobus do Oxfordu.
Tak, ale zahaczy o Londyn. Nie będzie wiedzieć dlaczego.
Może mógłby podrzucić mnie do księgarni.
Ale pamiętasz, że spłonęła?
Możesz zatrzymać się u mnie, jeśli chcesz.
Moim by się to nie podobało.
Nie ma już żadnych „twoich”.
Moich też nie.
Jesteśmy zdani na siebie.
Jak napisała Agnes, musimy roztropnie dobierać oblicze.
NIEDZIELA
PIERWSZY DZIEŃ RESZTY ICH ŻYCIA
Adam zresetował rzeczywistość. Zmienił przeszłość i teraźniejszość.
W niedzielę ludzie odkryli, że świat, pozornie ten sam, nie był taki,
jakim go do tej pory znali.
Okazało się, że zmarli ożyli.
A to, co było zniszczone, w cudowny sposób odzyskano.
Są nowe.
Mamo, posprzątałem.
I co, było tak trudno? Widzę dywan.
Lepiej teraz pilnuj porządku.
A mogę wyjść z Psem?
Wiesz, co powiedział tata.
Że nie wie, w co się wpakowałem, ale ja będę wiedział.
I co?
Miał rację?
Możesz mi to wyjaśnić?
Możesz iść do ogrodu,
żeby Pies się wybiegał, ale to wszystko.
Dzięki, mamo.
Chodź, Psie.
Dzień dobry.
Będę tego żałować...
ale i tak zapytam.
Dlaczego twoje auto nazywa się „Dick Turpin”?
Cóż...
To słynny rozbójnik.
To taki żart.
Tak?
Nazwałem go Dick Turpin,
bo wszędzie, gdzie nim pojadę, wstrzymuje ruch.
Żałuję, że zapytałam.
Szeregowy tropicielu wiedźm nie-informatyku...
czy my wczoraj ocaliliśmy świat?
Nie wiem.
Ale dobry z ciebie tropiciel wiedźm.
W końcu wytropiłeś mnie.
Zdaniem brytyjskiego rządu
rzekome pojawienie się legendarnego potwora Krakena
było zbiorową halucynacją.
W naszym kraju też notowano
wiele zbiorowych halucynacji.
Tak, tylko że ta pożarła naszą delegację ds. handlu.
Proszę sorbet truskawkowy i wanilię z posypką.
Co z bryką?
Nie ma nawet ryski.
A księgarnia?
Ani jednej plamy.
Żadnej spalonej książki.
Wszystko tak samo, jak było.
Twoi się odezwali?
-A twoi? -Nie.
Rozumiesz, co się wczoraj stało?
Niektóre rzeczy tak.
Ale inne...
To wszystko jest trochę...
niewysłowione.
Zabawne go tu widzieć. To oznaczało nieszczęście.
To oznaczało...
Anioł buntownik ma sznur na rękach.
Tak się zaczyna nasza piosenka.
-Zatrzymać ich! -Co się stało, skarbie?
A to pech, mój drogi.
To żaden problem. Spoko luz.
Azirafalu.
Cieszę się, że do nas zawitałeś.
Mogłeś wysłać wiadomość.
Ale porwanie w biały dzień.
Nazwijmy rzecz po imieniu: wezwanie w trybie nadzwyczajnym.
Są wieści od naszego nowego współpracownika?
Jest już w drodze.
Jest w drodze. To ci podejdzie.
Mnie się bardzo podoba.
Założę się, że tego nie przewidziałeś.
...i morderca sprzymierzonego demona,
co widziałem na własne oczy.
Istoty piekielne,
poznaliście dowody obciążające demona zwanego Crowleyem.
Jaki jest wasz werdykt?
Winny!
Masz coś do powiedzenia, zanim się na tobie zemścimy?
Co chcecie ze mną zrobić?
Skazać na wieczność w najgłębszej otchłani?
Nie, zrobimy coś dużo gorszego.
Kara będzie adekwatna do zbrodni.
Archanioł Michael?
Kto by pomyślał?
Współpracujemy ze starymi wrogami.
Przyniosłaś, co trzeba, ptaszyno?
Owszem.
Wrócę po nią.
Może lepiej sama czyń honory.
Widziałem, jak to działa.
Na dole nie ma takich widoków.
To woda święcona.
Najświętsza.
Nie chodzi o to, że ci nie ufamy, Michale, ale jednak ci nie ufamy.
Hastur, przetestuj ją.
Co wy, u licha, wyprawiacie?
Nie. Co ja takiego zrobiłem?
-Proszę, nie! -Nie to miejsce i czas.
Proszę, nie!
Demonie Crowleyu,
skazuję cię na śmierć w święconej wodzie.
Masz coś do powiedzenia?
Owszem.
To nowa kurtka. Nie chciałbym jej zniszczyć.
Mogę ją zdjąć?
Zostaw tacę pod drzwiami.
Witam, panie S.
Tak, ladacznico?
Tak sobie myślałam...
że po tym, co razem ostatnio przeszliśmy,
trochę głupio zostawiać tacę pod drzwiami,
więc nakryłam dla pana do stołu.
W twoim gnieździe rozpusty?
Pan Pull-zifer?
-Pulsifer. -Pulsifer?
Mam niekłamany zaszczyt...
GILES BADDICOMBE RADCY PRAWNI
...przekazać panu i pani Pulsifer tenże spadek.
Pani Pulsifer nie istnieje. Oprócz mojej mamy, ale ona jest w Dorking.
Dziwne. List jest dość precyzyjny. Mogę wejść?
Kawy?
Nie powinienem.
Szczerze mówiąc, wszyscy jesteśmy tym poruszeni.
Pan Bychance chciał się stawić osobiście,
ale podróże są dla niego wyczerpujące.
Nie mam pojęcia, o czym pan mówi.
To spadek.
Jest w pudełku razem z listem.
Moja firma przechowuje go ponad 300 lat.
Panie Robey?
To dla pana, od mojej matki.
A to proszę dobrze schować.
List zawierał instrukcje, złotą monetę
i pięć ciekawostek na dziesięć lat do przodu,
wśród których było zapewnienie, że ma talenty
gwarantujące sukces w zawodzie prawnika.
W zamian musiał jedynie zadbać o to, by pudełka
strzeżono pilnie przez kilka stuleci,
a następnie dostarczono tego niedzielnego poranka.
Oto i ono.
To od Agnes.
-Jesteś pewna? -Rozpoznaję ten styl.
-Jestem Anatema. -Baddicombe.
Zobaczymy, co jest w środku?
Robiliśmy zakłady w kancelarii.
Chce pan otworzyć?
Mógłbym o tym opowiadać wnukom.
Dziwne.
To moje nazwisko.
Państwo wybaczą.
„Oto floren, jurysto.
A teraz zaiwaniaj, bo świat pozna prawdę
o tobie i pani Spiddon z rady planowania miasta”.
„Dalsze precyzyjne i akuratne przepowiednie Agnes Nutter,
tyczące świata, który ma nadejść.
Tak toczy się opowieść”.
Mam odłożoną sporą sumkę.
Czasem myślę o wyprowadzce z Londynu.
Mogłabym kupić mały domek.
Podobno dwie osoby mogą żyć równie tanio jak jedna.
Miło byłoby mieć męskie towarzystwo.
Nie zapowiada się, żeby szeregowy Pulsifer miał wrócić.
Jestem ostatnim tropicielem wiedźm.
Znalazł pan mnie.
Żadna ze mnie wiedźma, ale jakoś to przełknę.
Co pan na to?
Ja...
Chyba...
Mam zadać pytanie?
Śmiało.
Tak.
Ile masz sutków, ladacznico?
Emerytowana ladacznico, panie S.
Tylko dwa.
Cóż...
to w porządku.
Jednym aktem zdrady
zapobiegłeś wojnie.
Uważam, że większe dobro...
Nie wciskaj mi tu kitu, słoneczko.
Jestem pieprzony archanioł Gabriel.
Większym dobrem było to, że mieliśmy ostatecznie
rozliczyć się z opozycją.
Wstawaj.
Pewnie nie dasz się przekonać.
Mamy być dobrzy, na litość boską.
Na litość boską,
mamy przykładnie karać zdrajców.
Wskakuj do ognia.
Jasne.
Miło było was znać.
Obyśmy się spotkali przy lepszej okazji.
Zamknij jadaczkę i giń.
Pewnie we wszystkich dziewięciu kręgach Piekła
nie znajdzie się gumowa kaczuszka?
Nie?
Może być gorzej, niż myśleliśmy.
Przystosował się.
Nie jest już jednym z nas.
A kim jest?
Pewnie myślicie: „Skoro potrafi zrobić coś takiego,
na co jeszcze go stać?”.
Już wkrótce będziecie mieli szansę się dowiedzieć.
Blefuje. Załatwimy go.
Jeden demon przeciw całemu Piekłu?
-Niby co nam zrobi? -Zamknij się!
Zabierzcie go stąd. Jeszcze wywoła zamieszki.
Na co się gapicie? Nie ma tu nic ciekawego.
Proszę się rozejść.
Przyniosłam...
Dobry Boże.
Michael! Wyczarujesz coś dla mnie? Potrzebuję ręcznik kąpielowy.
Byłoby dla was dużo lepiej,
gdybyście dali mi spokój.
Jasne?
W porządku.
-Jesteś pewna? -Tak.
Wiem, co robię, choć nie jestem tym zachwycona.
Można odkryć nowe technologie.
A ty byś je pewnie zepsuł.
Pomyśl o tym w ten sposób.
Całe życie ktoś ma ci mówić, co masz robić?
Mama zabroniła z tobą gadać, więc się wymknęliśmy.
Adamie, co się wczoraj stało?
Nic takiego. Nieważne.
Chcę tylko pomagać, a utknąłem przez to w ogrodzie.
Kiedy odwołają ci szlaban?
Pewnie za wiele, wiele lat.
-A co z jutrem? -Będzie dobrze.
Do jutra zapomną. Zawsze tak jest.
Do Norton przyjechał cyrk. Idziemy obejrzeć występy.
Idźcie. Ja sobie poradzę.
Psie, odsuń się od tego płotu,
bo jeśli uciekniesz, będę musiał za tobą pobiec, żeby cię złapać,
i przez to opuszczę ogród.
A nie wolno mi tego robić.
Ale nie będę miał wyjścia, jeśli uciekniesz.
Ty niedobry Psie.
Stój. Wracaj tu.
Miał przeczucie, że coś się kończy.
Niekoniecznie świat, ale to lato.
Nadejdą kolejne, ale takiego już nie będzie.
Nigdy więcej.
Adamie, zostaw moje jabłka!
Ty nicponiu! Powiem twojemu ojcu!
Nie rozumiał, dlaczego ludzie się burzą, gdy podjada ich jabłka.
Ale gdyby tego nie robili, życie miałoby inny smak.
Według Adama zjedzenie każdego jabłka
było warte podjętego ryzyka.
Myślisz, że dadzą nam spokój?
Pewnie będą udawać, że nic się nie stało.
No dobrze. Ktoś na nas patrzy?
Nikt.
No to zamiana.
Było tak, jak przewidziała Agnes.
Igrali z ogniem, więc musieli roztropnie dobierać oblicze.
Tak też zrobili.
Tartanowy kołnierzyk? Serio?
Tartan jest w modzie.
Czyli w ostatnim proroctwie Agnes Nutter
trafiła w punkt.
Poprosiłem ich o gumową kaczuszkę,
a archanioł Michael wyczarował mi ręcznik.
Na jakiś czas dadzą nam spokój.
Moim zdaniem obie strony
zrobią sobie odpoczynek przed ostatecznym starciem.
Myślałem, że to było ostateczne.
Nie. Obstawiam, że czeka nas bitwa
my wszyscy przeciwko nim.
Co?
Niebo i Piekło przeciwko... ludzkości?
Tak. Trzeba się zwijać z ogrodu.
Może dasz się skusić na lunch?
Znowu ci się udało.
Co powiesz na Ritz?
Właśnie zdarzył się cud i zwolnił się stolik dla dwóch osób.
Wierzę, że to wszystko spaliłoby na panewce,
gdybyś w gruncie rzeczy nie był choć odrobinę dobry.
A ty, w gruncie rzeczy,
gdybyś nie był tak zacnym skurczybykiem.
Zdrówko.
Za świat.
Niedawne zmagania najwyraźniej wywarły pewien wpływ na rzeczywistość,
bo gdy spożywali razem posiłek, po raz pierwszy
na Berkeley Square dało się słyszeć słowiczy trel.
Uliczny ruch skutecznie go zagłuszył,
ale bez wątpienia wybrzmiewał.