என்ன?
என்ன நினைக்கிறாய்?
நான் சும்மா...
சொல்லு.
-என்னால்... -சொல்லு.
நீ அதை செய்தாய் என்று என்னால் நம்பமுடியவில்லை.
தெரியும்.
திருமணம்
-உன்னை பார்ப்பதில் மிக்க மகிழ்ச்சி. -ரொம்ப மகிழ்ச்சியா இருக்கோம்.
-ஹேய்! உன்னைப் பார்த்ததில் மகிழ்ச்சி. -சட்டை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு.
அது யாரு?
-இது... -வேண்டாம். பிய்ந்துவிடும்.
நன்றி.
பாதிரியாருடன் என்ன நடக்குது?
பார்ப்பதில் மகிழ்ச்சி.
ஒன்றுமில்லை.
என்னை நீங்கள் பிடிக்க வந்தது ரொம்ப நல்ல விஷயம்.
-உங்களைப் பிடிப்பதா? -பார்க்க வந்தது.
-வணக்கம், ஜேக். -க்ளேர் எங்கே?
அங்கேதான்.
உன் அப்பா அங்கேதான் இருக்கார்.
அழகிய பாவாடைகள்.
இன்றைய தினம் பற்றி ஏதாவது
உணர்ச்சிபூர்வமா நான் சொல்லணுமா?
-இல்லை, நலம் தான். -நாங்க நலம்தான். நன்றி.
டெக்கீலா வேணுமா? எடுக்க போறேன்.
ஹேய்! பார்த்தது அருமை...
க்ளேர் எப்படியிருக்கான்?
அவன் என் மேல் பைத்தியமா இருக்கான், அதனால் அது பயங்கர கனவு போல் இருக்கு.
-பயங்கர கனவு. -இன்று ஃபின்லாந்து திரும்புகிறான்,
அது நல்லது. முற்றிலும் நன்று.
-கேட்க நல்லாயிருக்கு. -நல்லதுதான்.
அழகான நாளாக இருக்கப்போகுது, அல்லவா?
அப்படித்தான் பயப்படுறேன்.
இது என் சுவாரஸ்யமான செவிட்டு நண்பன் டேனியல்.
மாணவ காட்சியக திறப்பின் போது சந்தித்தேன்.
முற்றிலும் ஆச்சரியப்பட வைப்பவன்.
ஒன்றும் கேட்க முடியாது,
ஆனால் கைகள் மற்றும் உதடுகளை வைத்து உடல்ரீதியா பேசும் அபாரமானவன்.
எனக்கு மிகவும் பிரியமானது.
இவள் எனது அபாரமான தோழி, ஃப்ரான்ஸீன்.
அவள் ஓரினச் சேர்க்கைக்காரி.
இவன் ஆசிஃப்,
சிரியாவைச் சேர்ந்த இரு இனச் சேர்க்கையாளி அகதி நண்பன்,
அவனை நீ இன்னும் சந்திக்கவில்லை, அன்பே.
ஆசிஃப், இவர்...
ஓ, கடவுளே.
இது மிக ஆச்சரியகரமானது. உங்களை எப்போதும் அன்பே என்று அழைக்கிறேன்.
இவர் என் வாழ்க்கையின் முதன்மைக் காதல்.
வணக்கம்.
இதை நான் வைக்க இடமுண்டா?
பரிசுகள் வேண்டாம் என்றோமே.
நீ ரொம்ப இனிமையானவள்.
அவள் ஒரு இயற்கையான விதிமுறை-மீறுபவள்.
இன்றல்ல.
பல காலமாக அதை தூக்கியெறிய முயற்சிக்கிறேன்.
நன்றி.
காகிதத்தைப் போட இடம் வேண்டும் என்பதற்காக குப்பைத் தொட்டியின் மேல் வைத்து திறப்பேன்.
என்னுடன் வா.
உனக்கு வேலையாட்கள் இல்லையா, அல்லது நான் வேண்டுமா, அல்லது...
இல்லை, நீ ஏதாவது குட்டி நாடகத்தை போடுவாயோ என்று யோசித்தேன்.
என்ன?
வழக்கமாக நீ செய்வாய்.
பின்னர் நடக்கவிருக்கும் எதைப்பற்றியாவது
நான் அறிய வேண்டுமா என்று யோசித்தேன்.
இல்லை.
நல்லது. உன் மனது மாறினால் சொல்லிவிடு.
ஏன்னா இன்று எனது வாழ்வின் மிக முக்கிய நாள்.
உனது தந்தையை நான் மிகவும் விரும்புகிறேன்.
வரப்போகும் ஆண்டுகளில் நீ அவரைப் பார்த்துக்கொள்வதை விட நான் கவனிப்பதை
நீ விரும்புவாய்ன்னு தோணுது.
அப்போ, இனிமே கருச்சிதைவுகள் கிடையாது.
அதன் மதிப்பு அதிகம், அதனால்...
நன்றி.
அலமாரித்தட்டில் அவளை கொண்டுபோய் வைக்கிறேன்.
தெரியுமா, எனது கலைப்பொருள்களுள் நீ
இவளை தேர்ந்தெடுத்தது வினோதமானது என்று நான் நினைத்தேன்.
ஏன்?
இவள் உன் அம்மாவின் வடிவமான சிற்பம்.
இவள் வீட்டிற்கு திரும்பி வந்தது மகிழ்ச்சி.
-நாசம்! -ஓ, கடவுளே! நாசம், வந்துட்டே.
நீ நரி என்று நினைத்தேன்.
நீ நரியல்ல.
எனக்கு தெரியாது நீ...
பரவாயில்லை, மன்னிக்கணும். நான் உரையை பயிற்சி செய்கிறேன்.
-எப்படிப் போகுது? -நல்லாயில்ல.
என்னால் முடியாது.
நீ ரொம்ப அழகா இருக்கே.
நன்றி. நீயும்தான்.
முழு உடையிலும் நீ என்னைப் பார்த்தால்
பைத்தியமாகி விடுவாய்.
இந்த பாகத்தை மட்டும் கடந்தால் போதும், பிறகு நம்மால் முடியும்...
சரி.
உடையை மாற்றுகிறேன்.
வாழ்த்துக்கள்.
-ஓ, கடவுளே. -என்ன?
-உன் மேல் பூரா உதட்டுச் சாயம்... -ஓ, நாசமே, கூடாது.
அது பார்க்க நன்றாக இருக்காது, போயிடுச்சா?
நாசம்.
இந்த உணர்வு என்னன்னு தெரியல.
-அது கடவுளா நானா? -தெரியல.
நாசமாப் போ.
உனது பாதிரியார் எங்கே?
எனக்குத் தெரியல. நீ நலமா?
ஆம். நான் என் கணவனை வெறுக்கிறேன்,
நான் காதலிப்பவன் ஃபின்லாந்திற்கு கிளம்புறான்.
அதனால், வினோதமாயிருக்கு.
மணமகளை விட பிரமாதமா இருக்கியே.
முடிந்த அளவு முயற்சித்தேன்.
ஹேய், அழகிய ஆடை.
பாரு!
-இவர் நமது மிக நேர்த்தியான பாதிரியார். -நல்லது, நேர்த்தி தான் என் குறிக்கோள்.
-குறிப்பாக சுற்றிலும் நல்லா இருக்கு... -நன்றி.
பாதிரியாரே, மார்ட்டினை நினைவிருக்கா?
-ஹேய், எப்படி இருக்கிறாய்? -கொஞ்சம் படபடப்பு, மார்ட்டின்.
உங்களுக்கு ஜேக்கை தெரியும்.
-ஹலோ, ஜேக். எப்படி இருக்கே? -பாதிரியாரே.
இவள் என்னுடைய மிக சுவாரஸ்யமான தோழி, லூஸி,
இவள் வாடகைத்தாய்.
-ஹலோ, சுவாரஸ்ய லூஸி. -வினோதம்.
இவள் எனது நிலையற்ற மாற்று-மகள், அவளுக்கு கருச்சிதைவு ஏற்பட்டது.
-மறுமுறை சந்தித்ததில் மகிழ்ச்சி. -உங்களையும்.
-உங்களுக்கு தெரியும், அங்கு இருந்தீங்க. -அது என்னோட கருச்சிதைவு.
என்ன?
அது என்னோட கருச்சிதைவு.
ஆம், உனக்கு ஹாஸ்யமாக இருக்கும் என்று நினைத்தேன்.
எவ்ளோ சுவாரஸ்யம்.
அவள் எனக்காக பொய் சொன்னாள்.
என்ன, நமக்கு குழந்தை உண்டானதா?
சில வாரங்களுக்கு, ஆம்.
அது என் குழந்தையா?
-மன்னிக்கணும். உனக்கு கருச்சிதைவு இல்லை? -இல்லை, மன்னிக்கணும்.
இரு, என்ன நடக்குது இங்கே? அது என் குழந்தையா?
உன்னை அப்பாவாக கொள்ள அதற்கு பிடிக்கலைன்னு குழந்தை சொன்னதாக நினைக்கிறேன்
ஜாடிக்கு வெளியே மீன் குதித்த மாதிரி.
வருந்துகிறேன். ஆனா கருச்சிதைவு நடந்தவங்க, சமையலறையில் போய் பேசிக்க முடியுமா?
வேண்டாம், என்னை பின்தொடராதே, ஜேக்.
இது முடிந்தது.
-நீ என்னைக் கைவிடுகிறாய்! -இல்லை.
ஆமாம்.
-குடிச்சிருக்கியா? -ஆம்.
-தெளிவா இருக்கியா? -கொஞ்சமா.
-போய் தொலையறியா... -முடியவே முடியாது!
இல்லை, நான் இங்கேதான் இருப்பேன்.
-நீ என்னை விட்டுப் போகணும். -நான் சொல்வதைக் கேள்.
நான், எனக்கு...
சிறிய உரை நிகழ்த்துவானோ.
ஒரு சிறிய உரை மனதில் பொங்கி வருது.
தெரியும், நீ என்னை பார்த்தால் உனக்கு தெரிவது
பெரிய தாடியுடன் கூடிய மோசமான ஆள்.
நீ ஒரு குடிகாரன், என் தங்கையிடம் தப்பாக நடந்து கொண்டாய்.
சரிதான். அவளது பிறந்த நாளன்று உன் தங்கையை முத்தமிட முயற்சித்தேன்.
என் பிறந்த நாள்!
சரி! நான் மதுவுக்கு அடிமை, பிறந்த நாள்களை மறப்பவன்
இந்த நாட்டில் உள்ள அனைவரும் அப்படித்தான்!
ஆனால் இங்கிருக்கேன், வேலை செய்கிறேன்.
ஜேக்கை கூட்டி வருகிறேன்,
ஈஸ்டருக்கு இனிப்பு செய்கிறேன்,
கீழ்த்தள கழிவறையை சீர் செய்கிறேன்,
முணுமுணுக்கும் வேலைக்காரனை துரத்தினேன்!
நீ அதை ரசித்தாய்.
நான் காரை சுத்தம் செய்தேன்,
உனது சான்றிதழ்களை சுவற்றில் மாட்டினேன்,
என்னுடன் படுக்காததற்கு உனக்கு குற்ற உணர்ச்சி தரவில்லை!
நான் மோசமானவன் அல்ல!
எனது தனித்தன்மை மோசமானது. அது என் தப்பில்ல.
சிலர் மோசமான தனித்தன்மைகளுடன் பிறக்கின்றனர்.
ஜேக்கைப் பார்.
அவன் ரொம்ப மர்மமானவன். அது அவனது தப்பில்ல.
பசூன் எதற்கு?
பசூன் என்னவென்று தெரியுமா?
அது உதவி தேவையென்ற அறைகூவல்!
இங்கு முக்கியமான பிரச்சனை என்னன்னா
உனக்கு என்னைப் பிடிக்கலை.
அது 11 ஆண்டுகளாக என் இதயத்தை நொறுக்குகிறது.
உன்னைக் காதலிக்கிறேன், சிரிக்க வைக்கிறேன்.
நான் கெட்டவன், ஆனால் உன்னை சிரிக்க வைக்கிறேன்.
நீ சொன்னாய், அது தான் மிக முக்கியம் என்று!
உன்னைப் பற்றியே நீ மிகவும் வெறுப்பது
நீ என்னைக் காதலிப்பது தான்.
அதனால்,
உன்னை நான் விட்டுப் போக மாட்டேன்
நீ மண்டியிட்டு
என்னைக் கெஞ்சும் வரை.
தயவு செய்து, என்னை விட்டுப்போ.
ஓ, யப்பா.
அந்த ஆடையில் அதை செய்ய மாட்டாய் என்று நினைத்தேன்.
சரி. போகட்டும்.
நான் சொல்வதற்கு மிச்சமிருக்கும் ஒரே விஷயம்...
நாசமாகப் போ.
நாசமாக போ.
அவரை என்ன செய்தாய்?
-யாரை? -உன் அப்பாவை.
திருமணம் தொடங்கப் போகிறது, அவரை எங்குமே கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.
ஏதாவது செய்ய முடியுமா? தயவுசெய்து?
-தோட்டம். சரி. -மாடி.
அப்பா?
என்னால் வெளிவர முடியவில்லை.
சரி. அப்பா, உங்களால் முடியும்.
முடியவில்லை. இது பொறி. மாட்டிக்கிட்டேன்.
இல்லை. அப்பா...
நான் செய்வதற்கு ஒன்றுமில்லை.
அனைவரும் புரிந்துகொள்வர்.
அவர்களுக்கு வீட்டுக்கு கொண்டு போக மதுக்குப்பி கொடுங்க. நிஜமா நிம்மதியாவாங்க.
என் கால் மாட்டிக்கிட்டு இருக்கு.
எல்லாரும் புரிஞ்சுப்பாங்களா?
எனக்கு தயவு செய்து உதவுவாயா?
எப்படி சிக்கியது?
காலை எடுக்க உதவு. ரொம்ப பிரச்சனையில் மாட்டப் போறேன்.
இங்கே என்ன செய்றீங்க?
நினைவு வந்தது
நான் சில வாரங்கள் முன் எலிப்பொறியை விட்டுப்போனேன்
ஆனால் அதை சோதிக்கவில்லை.
ஒரு சின்ன எலி இதனுள் மாட்டிக்கொண்டு
மூச்சுத் திணறாமல் இருக்கிறதா என்று
உறுதி செய்ய விரும்பினேன்.
நாம் என்ன செய்யணும்னு முடிவு செய்துட்டேன்.
சரி, ஆனால், நாம் அதை செய்யலாம்.
செய்.
அன்பே?
நீங்கள் ஏன் இங்கிருக்கீங்கன்னு சொன்னீங்கன்னா செய்கிறேன்.
ஒரு நேர்மையான பதில் மட்டும்.
நான்... என்ன? நினைக்கவில்லை...
ஒரு முழு வாக்கியம்.
எலியை பார்க்க வந்தேன்.
அப்பா?
ஓடிப் போயிடறீங்களா?
அம்மாவின் உடையில் உங்களை கடத்தி வெளியேற்றுகிறேன்.
நீ செய்வாய்ன்னு தெரியும்.
அவள் அனைவராலும் விரும்பப்படுபவள் அல்ல
என்று எனக்குத் தெரியும்.
நீயும் அப்படித்தான், அன்பே.
புரியுதா, வருந்துகிறேன்.
உன்னை நேசிக்கிறேன், ஆனால் எல்லா நேரமும் உன்னை பிடிக்குமா என்று
நிச்சயமா சொல்லமுடியாது.
வருந்துகிறேன்.
ஹேய், இந்த கஷ்டத்தை நீங்க உருவாக்கினீங்க.
என்னால் நீ இப்படி ஆகலை.
தெரியும்.
நீ இப்படி இருப்பது
அவளால் தான்,
அந்த சின்ன துளிகளைத்தான்
நீ தக்க வைத்துக் கொள்ளணும்.
சரி, என் காலணியை எடுக்க முடியுமா?
நீங்கள் அனைவரும் என்னை நினைத்து
பெருமைப்பட வேண்டும்.
உங்கள் மேல் பெருமை, அப்பா.
நீங்கள் அவர்களை விரும்பாவிட்டாலும்
உங்களை நேசிக்கும் இரு மகள்கள் இருக்கின்றனர்.
எனக்கு க்ளேரைப் பிடிக்கும்.
கடவுளே, அப்பா!
நன்றி.
சரி.
வாங்க.
என்னால் முடியாதுன்னு தோணுது...
அட, தயாராகுங்க.
புன்னகைகள், ஈர்ப்பு.
போகலாம்.
எங்களில் அனைவரையும் விட காதல் செய்வதை நீ மேலாக அறிந்திருக்கிறாய்.
அதனால் தான் உனக்கு வலி மிகுந்ததாக இருக்கு.
எனக்கு அது வலி மிகுந்ததாக இல்லை.
பாரு.
சரி, போங்க.
சரி, அப்பா.
இல்லை, என்னுடன் இரு.
அன்பே?
பரவாயில்லை.
அனைவருக்கும் மதிய வணக்கம்.
இந்த இரு மிக விசேஷமான நபர்களிடையே இருக்கும் காதலைக் கொண்டாட
இன்று வந்ததற்கு நன்றி.
தொடங்கும் முன், தனது பசூனில் இன்னொரு பாடல் இசைக்க ஜேக் விரும்புகிறான்.
என்னால் இந்த உரையை நிகழ்த்த முடியாது.
-அப்போ செய்யாதே. -என்ன?
நான் செய்கிறேன். நீ போய் அவனைப் பிடி.
நான் போய் அவனைப் பிடிக்க முடியாது.
ஏன் முடியாது?
நேரமாயிடுச்சு. என் அப்பாவின் திருமணத்தை விட்டு போக முடியாது.
கடவுளே, அவனது பெயரும் க்ளேர்,
அவன் எப்படியும் விமான நிலைத்தில் இருக்கான்.
சரி, அவ்ளோதான்.
விமான நிலையத்தில் ஓடும் காதல் மாதிரியா?
நான் விமான நிலையம் போகமாட்டேன். என்னைப் பைத்தியம் என்று நினைப்பான்.
-ஆம். நான் சொல்கிறேன்... -விமான நிலையம்.
அவனை எப்படிக் கண்டுபிடிப்பேன்?
நுழைவுச் சீட்டு இல்லாமல் பாதுகாவலர்களைத் தாண்ட முடியாது.
-இல்லை, சீட்டு வாங்க சொல்லல... -வாயிலின் உள்ளே நுழைய,
வெத்து நுழைவு சீட்டு வாங்கணும்.
அவனது விமானம் எது, எந்த வளாகம் தெரியாது.
அது எனக்குத் தெரிந்திருந்தால்.
எனக்குத் தெரியும் என்று அவனுக்கு தெரிந்தால்.
அவன் காலணி மட்டும் போட்டுட்டு, வளாகம் 5 இல் புருவ ஊசி வாங்கிட்டு இருப்பான்,
நான் அங்கே திடீர்னு போய் "ஹலோ, க்ளேர்" என்பேன்.
ஆம், சரி. அது உணர்ச்சி மிக்கதா இருக்கும்.
நான் விமான நிலையத்தில் உனக்காக மட்டுமே ஓடுவேன்.
நன்றி, ஜேக். அழகாக பசூனை இசைத்தாய்.
இன்றைக்காக விசேஷமாக இசையமைக்கப்பட்டது.
அதன் பெயர்,
க்ளேர் எங்கே?
நீங்கள் செய்வது அபாரம் என்று நினைக்கிறேன்.
மன்னிக்கணும்.
என்னை அடியுங்கள்.
மன்னிக்கணும், நேற்றிரவு சரியா தூங்கல.
அப்போ, புரிந்தது, காதலைப் பற்றி ஏதும்
புதியதா சொல்வது கடினம்.
ஆனால் முயற்சித்தேன்.
காதல் மோசமானது,
காதல் மோசமானது, வலி தருவது, பயம் தருவது!
உங்களை சந்தேகிக்கவும் சுயபரிசோதனை செய்யவும் வைக்கும்.
உங்கள் வாழ்விலுள்ள மற்றவர்களிடமிருந்து உங்களைப் பிரிக்கும்.
உங்களை சுயநலமாக்கும்.
உங்களை மர்மாமாக்கும்.
உங்களை தலைமுடி மேல் கிறுக்காக்கும்.
உங்களை கொடூரமாக்கும்.
நீங்கள் சொல்ல, செய்ய நினைக்காதவைகளை சொல்ல, செய்ய வைக்கும்!
உனது பாதிரியாருக்கு ஏதோ பிரச்சனை.
நமக்கு தேவை அதுதான், கிடைத்ததும் நரகம் தான்!
அதனால், ஆச்சரியமில்லை,
நாம் அதைத் தனியாக செய்ய விரும்புவதில்லை.
நாம் காதலுடன் பிறந்தால், வாழ்க்கை என்பது
அதை சரியான இடத்தில் வைப்பது என்று கற்றேன்.
மக்கள் அதைப்பற்றி நிறைய பேசுகின்றனர்.
அது சரியான உணர்வு. "சரியானதா இருந்தா எளிதாக இருக்கும்."
ஆனால் அது உண்மை என்று தோன்றவில்லை.
எது சரியென்று தெரிய மனோபலம் தேவை.
காதல்...
பலமற்றவர்கள் செய்யும் விஷயமில்லை.
காதலில் இருப்பதற்கு நிறைய நம்பிக்கை தேவை.
அவர்கள் சொல்வது என்னவென்றால்,
நீங்கள் விரும்பும் ஒருவரை அடைந்தால்,
அது நம்பிக்கை போல தோன்றும்.
பக்கவாட்டு வழியே போ, இப்போதே.
அதனால், நம் அனைவரையும் இங்கு இன்று கூட்டியதற்கு
உங்கள் இருவருக்கும் நன்றி.
இந்த காதல் நூலிலிருந்து
வார்த்தைகளை எடுக்கலாம்.
பலமாயிருந்து நம்பிக்கையோடிருங்கள்,
கடவுளை நம்பும்
நீங்கள் அனைவரும்.
இப்போ, முக்கிய நிகழ்ச்சிக்கு
செல்லலாம்.
-இதோ இங்கே இருக்கியே. -ஹேய்.
நாசமாப் போகட்டும்.
நன்றி.
நன்றி சொல்கிறேன்.
பாதிரியார் உன்னைத் தேடுகிறார்.
அவரது இதயத்தை நொறுக்காதே.
-மிக்க நன்றி. கிளம்புகிறாயா? -ஹேய்.
நிஜத்தில், நீங்கள் கிளம்பியதாக...
உடை மாத்தினேன்.
எப்படி போவாய்? பேருந்தா அல்லது...
ஆம், பேருந்தில் போவேன்.
-சாலை வழியா? -பேருந்தில் ஏறினால் சாலை வழியா போவேன்.
-நல்லது. -சரி, பிரியாவிடை, என் மகளே.
வருகிறேன், அப்பா.
வருகிறேன், பாதிரியாரே.
-பிரியாவிடை. -போய் வா.
பின்னிட்டீங்க.
176 டால்நர் அவென்யூ 46 நிமிடங்கள்
எப்பவும் பொய் சொல்றாங்க. ஒரு நிமிடத்தில் வந்திடும்.
அவர்கள் இருவரும் நிஜமாவே காதலிக்கிறாங்க.
-அருமை தான். -அதை நன்றாக நடத்தினர்.
உன் சகோதரி நலம்தானே? கொஞ்சம் பதட்டமா இருந்தா.
அவள் நலம்தான். அவளுக்கு வேலையிருந்தது.
-அர்ப்பணிப்பு. -அடிமைத்தனம்.
அது கடவுள்தானே?
ஆம்.
அய்யோ.
தெரியுமா, மிக மோசமான விஷயம்
உன்னைக் காதலிக்கிறேன்.
உன்னை காதலிக்கிறேன்.
இல்லை, இல்லை, வேண்டாம்.
அதை ஒரு நொடிக்கு அப்படியே விடலாம்.
உன்னை காதலிக்கிறேன்.
கடந்து போகும்.
-பேருந்து அதிசயமாக வராம இருக்கே. -நடந்து போகிறேன்.
சரி.
ஞாயிறு வருவாயா?
ஹாஸ்யம் செய்தேன், என் தேவாலயத்திற்கு நீ வரவே கூடாது.
உன்னை நானும் காதலிக்கிறேன்.
சரி.
176 டால்நர் அவென்யூ ரத்தானது
அந்த வழியாகப் போனான்.
ஃப்ளீபேக்