Co?
O czym myślisz?
Po prostu...
Powiedz.
-Po prostu... -Powiedz.
Nie mogę uwierzyć, że to zrobiłeś.
Wiem.
ŚLUB
-Jak miło cię widzieć. -Cieszymy się.
-Cześć! Jak miło. -Świetna koszula.
Kto to?
-Czy to... -Nie rusz. Odpadnie.
Dziękuję.
Co się dzieje z księdzem?
Miło cię widzieć.
Nic.
Jak miło, że po mnie przyszłyście.
-Po ciebie? -Do mnie.
-Cześć, Jake. -Gdzie Claire?
Tutaj.
Twój tata jest tam.
Ładne spódniczki.
Czy mam powiedzieć
coś wzruszającego o tym dniu?
-Nie trzeba. -Poradzimy sobie. Dzięki.
Chcesz tequilę? Przyniosę.
Jak miło...
Jak tam Klare?
Szaleje na moim punkcie, czyli koszmar.
-Koszmar. -Dziś wraca do Finlandii,
co jest dobre. Zdecydowanie.
-Czyli jest dobrze. -Tak.
To będzie piękny dzień, prawda?
Obawiam się, że tak.
To mój interesujący przyjaciel Daniel. Jest głuchy.
Znalazłam go na otwarciu studenckiej wystawy.
Jest wręcz fascynujący.
Nic nie słyszy,
ale komunikuje się wprost bajecznie dzięki dłoniom i wargom.
Uwielbiam to.
A to moja niezwykła przyjaciółka Francine.
Jest lesbijką.
A to Asif,
mój biseksualny przyjaciel i uchodźca z Syrii,
którego jeszcze nie poznałeś, kochanie.
A to, Asif, jest...
O mój Boże.
Niesłychane, zawsze nazywam cię swoim kochaniem.
To jest miłość mojego życia.
Cześć.
Mogę to gdzieś położyć?
Nie chcieliśmy prezentów.
Jesteś kochana.
Łamie wszelkie reguły.
Nie dziś.
Staram się pozbyć tego od wieków.
Dziękuję.
Otworzę nad koszem, żebym miała gdzie wyrzucić papier.
Chodź ze mną.
Brakuje ci rąk do pracy? Jestem ci potrzebna czy...
Ciekawi mnie po prostu, czy zaplanowałaś jakiś numer.
Słucham?
Zwykle to robisz.
Może powinnam wiedzieć o czymś,
co wydarzy się później?
Nie.
To dobrze. Daj mi znać, jeśli zmienisz zdanie.
Bo dziś jest najważniejszy dzień w moim życiu.
Bardzo kocham twojego ojca.
I pewnie wolisz, żebym to ja opiekowała się nim przez te lata,
niż gdybyś miała ty to robić.
Dlatego żadnych więcej poronień.
To ma dużą wartość, więc...
Dziękuję.
Postawię ją z powrotem na jej półce.
Często myślałam, jakie to dziwne,
że ze wszystkich moich prac wybrałaś ją.
Dlaczego?
Wzorowałam ją na twojej mamie.
Miło mieć ją znów w domu.
-Kurwa! -Rany! Kurwa, jesteś tu.
Myślałem, że to lis.
Ale nie.
Nie wiedziałam, że...
Nie, w porządku, wybacz. Ćwiczę homilię.
-Jak ci idzie? -Kiepsko.
Nie mogę...
Ślicznie wyglądasz.
Dziękuję. Ty też.
Jak zobaczysz na mnie cały ten kram,
oczy ci wyjdą na szypułkach.
Musimy jakoś przez to przebrnąć, a potem możemy...
Tak.
Idę się przebrać.
Powodzenia.
-O mój Boże. -Co?
-Masz szminkę na całej... -Jasna cholera, nie.
Nie wyglądałoby to dobrze. Już?
Jasna cholera.
Nie wiem, co to za uczucie.
-To Bóg czy ja? -Nie wiem.
To się wal.
Gdzie twój ksiądz?
Nie wiem. W porządku?
Tak. Nienawidzę swojego męża,
a mój luby leci do Finlandii.
Czyli dość dziwnie.
Ktoś przyćmił pannę młodą.
Robiłem, co mogłem.
Fajny strój.
Patrzcie!
-Nasz bardzo szykowny ksiądz. -Zależało mi, by było szykownie.
-Szczególnie dobrze wyglądają... -Dziękuję.
Pamięta ksiądz Martina?
-Co u ciebie? -Trochę nerwowo.
I znasz Jake'a.
-Tak. Cześć. Co u ciebie? -Ojcze.
A to moja interesująca przyjaciółka Lucy,
która jest surogatką.
-Cześć, interesująca Lucy. -Dziwne.
A to moja niezrównoważona pasierbica, która miała poronienie.
-Miło cię widzieć. -Nawzajem.
-Wiesz o tym, byłeś tam. -To ja miałam poronienie.
Co?
Ja miałam to cholerne poronienie.
Tak. Wiedziałam, że się uśmiejesz.
Interesujące.
Ona mnie tylko kryła.
Byłaś w ciąży?
Kilka tygodni.
To było moje dziecko?
-Czyli ty nie poroniłaś? -Nie. Przykro mi.
Co tu jest, kurwa, grane? To było moje dziecko?
Twoje dziecko powiedziało w ten sposób, że nie chce cię za ojca.
To jak ze złotą rybką, która ma dość swojej kuli.
Czyjekolwiek było to poronienie, możecie iść z tym do kuchni?
Nie. Nie idź za mną, Jake.
A z nami koniec.
-Odejdziesz ode mnie! -Nie.
Tak.
-Jesteś pijana? -Tak.
-Jesteś trzeźwy? -Trochę.
-Możesz się odpierdzielić? -W żadnym wypadku!
Zostaję tutaj.
-Masz ode mnie odejść. -Posłuchaj.
Ja tylko... Mam...
Przygotował mówkę.
Mam małą mówkę, która we mnie wzbiera.
Wiem, że kiedy na mnie patrzysz, widzisz
złego człowieka z gęstą brodą.
Jesteś alkoholikiem i dobierałeś się do mojej siostry.
Tak. Próbowałem pocałować twoją siostrę w jej urodziny.
W moje urodziny!
Dobra! Pomyliły mi się urodziny i mam problem alkoholowy
jak wszyscy w tym chrzanionym kraju!
Ale jestem tu i robię różne rzeczy.
Wyciągam Jake'a z gówna,
robię deser na Wielkanoc,
urządzam toaletę na parterze,
zwolniłem nucącą sprzątaczkę!
Podobało ci się to.
Odkurzyłem samochód,
wieszam twoje certyfikaty
i nie każę ci się czuć winną, że ze mną nie współżyjesz!
Nie jestem złym człowiekiem!
Mam tylko trudny charakter. Nie moja wina.
Niektórzy rodzą się ze spierdolonym charakterem.
Spójrz na Jake'a.
Przyprawia o gęsią skórkę. Nie jego wina.
Dlaczego fagot?
Chcesz wiedzieć, czym jest fagot?
Wołaniem o ratunek!
A głównym zasranym problemem
jest to, że mnie nie lubisz.
Łamie mi to serce od 11 lat.
Kocham cię. Rozśmieszam cię.
Jestem dupkiem, ale cię rozśmieszam.
Mówiłaś, że to najważniejsze!
Myślę, że najbardziej nienawidzisz się za to,
że w gruncie rzeczy mnie kochasz.
Dlatego
nie odejdę od ciebie,
dopóki nie będziesz mnie błagała
na kolanach.
Proszę, odejdź ode mnie.
Rany.
Nie myślałem, że to zrobisz w tej sukni.
No cóż.
Chyba pozostało mi tylko powiedzieć...
pierdol się.
Nawzajem.
Co z nim zrobiłaś?
-Z kim? -Z ojcem.
Ceremonia się zaraz zacznie, a nikt nie może go znaleźć.
Możesz coś zrobić? Proszę.
-Ogród. -Piętro.
Tato?
Nie mogę wyjść.
Tato, możesz.
Nie mogę. To pułapka. Utknąłem.
Nie. Tato...
Nie mogę nic zrobić.
Każdy zrozumie.
Daj im po butelce do domu. Uwierz, ulży im.
Stopa mi uwięzła.
Każdy zrozumie?
Możesz mi pomóc?
Jak to się stało?
Pomóż mi ją wyciągnąć. Okropnie się narażę.
Co robisz na strychu?
Przypomniałem sobie, że zastawiłem
żywołapkę na myszy kilka tygodni temu
i jej nie sprawdziłem.
Chciałem się upewnić, że żaden maluch
nie dał się złapać
i się tu nie dusi.
Chyba wiem, co trzeba zrobić.
To zróbmy to już.
Zrób to.
Kochanie.
Zrobię, jak mi powiesz, dlaczego tu jesteś.
Jedna szczera odpowiedź.
Ja... Co? Nie sądzę...
Jedno pełne zdanie.
Szukałem myszy.
Tato?
Chcesz stąd zwiać?
Mogę cię przemycić w sukni mamy.
Zrobiłabyś to.
Nie. Wiem, że ona...
nie bije rekordów popularności.
Ale ty też nie, kochanie.
Przykro mi.
Kocham cię, ale nie jestem pewien, czy cię lubię...
cały czas.
Przepraszam.
To ty stworzyłeś tego potwora.
Nie jesteś, jaka jesteś, dzięki mnie.
Wiem.
Jesteś, jaka jesteś,
dzięki niej.
I to tych cech
musisz się trzymać.
Możesz teraz uwolnić mój but?
Chcę tylko, żebyście
były ze mnie dumne.
Jesteśmy z ciebie dumne.
Masz córki, które cię kochają,
choć ich nie lubisz.
Lubię Claire.
Jezu, tato!
Dziękuję.
Chodź.
Chyba nie dam rady...
No już, głowa do góry.
Uśmiechaj się, czaruj.
Chodźmy.
Myślę, że potrafisz kochać lepiej niż my wszyscy.
Dlatego to wszystko jest dla ciebie takie bolesne.
To nie jest dla mnie bolesne.
Patrz.
Okay, idź.
Dobrze, tato.
Nie, zostań ze mną.
Kochanie.
W porządku.
Dzień dobry wszystkim.
Dziękuję, że przyszliście uczcić dziś miłość, która łączy
tych dwoje wyjątkowych ludzi.
Zanim zaczniemy, Jake chciałby zagrać jeszcze jeden utwór na fagot.
Nie dam rady z tym czytaniem.
-To nie czytaj. -Co?
Ja to zrobię. Ty leć go łapać.
Nie mogę go złapać.
Dlaczego?
Za późno. Nie mogę wyjść ze ślubu swojego taty.
Ma na imię Klare, jak rany.
Zresztą jest już na lotnisku.
Sprawa jest prosta.
Oblecisz dla niego całe lotnisko?
Nie pojadę na lotnisko. Uznałby, że oszalałam.
-Tylko mówię. -Lotnisko.
Jak miałabym go znaleźć?
Nie wejdziesz bez karty pokładowej.
-Nie każę ci... -Trzeba mieć rezerwację,
by przejść przez bramkę.
Nie znam godziny odlotu ani terminalu.
Ale gdybym nawet znała...
Gdyby on odkrył, że to wiedziałam...
Jest w Boots na Terminalu 5 i kupuje pęsetę,
a ja się zjawiam i mówię: „Cześć, Klare”.
Tak. To by było mocne.
Jedyną osobą, dla której obiegłabym lotnisko, jesteś ty.
Dziękuję, Jake, za ten piękny utwór na fagot,
skomponowany specjalnie na dziś.
Nosi chyba tytuł...
Gdzie jest Claire?
Uważam, że to, co robicie, jest wspaniałe.
Przepraszam.
Ja pierdolę.
Przepraszam, niewiele spałem tej nocy.
Okazuje się, że trudno jest powiedzieć
coś oryginalnego o miłości.
Ale spróbuję.
Miłość jest straszna.
Straszna. Bolesna, przerażająca!
Każe ci wątpić w siebie, osądzać siebie,
dystansować się od ludzi, wśród których żyjesz.
Czyni cię egoistą.
Czyni cię dziwakiem.
Powoduje obsesję na punkcie owłosienia.
Czyni cię okrutnym.
Prowokuje do rzeczy, o które byś siebie nie podejrzewał!
Coś jest nie tak z twoim księdzem.
Jest wszystkim, czego pragniemy, i zarazem naszym piekłem.
Nic więc dziwnego,
że nikt z nas nie chce zostać z tym sam.
Ponoć skoro rodzimy się z miłością,
to życie jest szukaniem słusznego dla niej miejsca.
Ludzie dużo o tym mówią.
Jeśli jest słuszne, wszystko jest proste.
Nie jestem pewien, czy to prawda.
Trzeba dużo siły, by wiedzieć, co jest słuszne.
Miłość...
nie jest czymś, czemu podołają słabi.
Romantyzm wymaga diabelnie dużo nadziei.
Prawda jest chyba taka,
że kiedy znajdziesz kogoś, kogo kochasz,
doświadczasz nadziei.
Wyjdź bocznym wyjściem, teraz.
Dziękujemy wam obojgu, że nas wszystkich
tu dziś zebraliście,
byśmy czerpali z tej
Księgi Miłości.
Bądźcie silni i nabierajcie otuchy,
wy, którzy pokładacie nadzieję
w Panu.
A teraz przejdźmy
do najważniejszego.
-Tu jesteś. -Hej.
Pieprzyć to.
Dziękuję.
I dziękuję ci.
Ksiądz cię szuka.
Nie złam mu serca.
-Bardzo dziękuję. Wychodzisz? -Hej.
Właściwie myślałam, że...
Przebierałem się.
Jak wracasz? Autobusem czy...
Tak, złapię autobus.
-Na ulicy? -Na ulicy, o ile wsiądę do autobusu.
-Fajnie. -Pa, moja córko.
Pa, ojcze.
-Do widzenia. -Pa.
Było świetnie.
176 DOLLNER AVENUE 46 MINUT
Kłamią jak zwykle. W cudowny sposób zjawi się za minutę.
Oni się naprawdę kochają.
-To miłe. -Naprawdę im się udało.
Jak twoja siostra? Była podminowana.
To coś związanego z pracą.
-Oddana. -Uzależniona.
Czyli Bóg, tak?
Tak.
Kurczę.
Najgorsze jest to,
że cię, kuźwa, kocham.
Kocham cię.
Nie.
Zostawmy to na chwilę, niech wybrzmi.
Kocham cię.
Minie.
-Autobus się nie zjawił. -Przejdę się.
Okay.
Widzimy się w niedzielę?
Żartuję. Nigdy więcej nie wchodź do mojego kościoła.
Ja też cię kocham.
176 DOLLNER AVENUE ODWOŁANY
Poszedł tam.