-Charlie? -Niespodzianka.
Obudzimy moją współlokatorkę.
Idę, dokąd chcę, i robię, co chcę.
I o nic nie proszę.
Pragnienia to nic złego, Carson.
Tak jak pisałaś w liście.
Dostałeś mój list?
Carson.
-Carson. -Carson.
-O Boże.
-Okej. -Carson.
Carson, obudź się!
Obudź się. Miałaś koszmar!
Serio, jesteśmy jak siostry. Też je miewam.
I cały dzień zepsuty. Teraz mój też. Nie twoja wina.
Bo jesteś tylko ofiarą koszmaru. Ale mój dzień też zepsuł.
ICH WŁASNA LIGA
Witam sąsiadkę.
Hej.
Nie tutaj.
Shirley jest przewrażliwiona na punkcie łóżka.
Na każdym punkcie.
Możesz siedzieć na moim.
-Co słychać, ptaszynko? -W porządku.
Nie bądź nudna.
Nadal nie dostałaś odpowiedzi na swój list?
Nasz. Masz w nim spory udział.
Sama nie napisałabym czegoś takiego.
Na pewno było sporo alkoholu...
Było sporo alkoholu.
Może mogłybyśmy spróbować być
tylko przyjaciółkami?
Przyjaźń ma różne oblicza.
Bardzo różne. Ale myślałam
o takiej prawdziwej przyjaźni. Żeby móc pogadać o wszystkim.
I nie robiłybyśmy niczego, czego zwykle nie robią przyjaciółki.
Jasne.
Już pamiętam, o co chodzi.
W sumie mam tylko jedną przyjaciółkę, więc druga mi nie zaszkodzi.
KOŚCIÓŁ CHRYSTUSA W SYJONIE
NAZISTOM NA POHYBEL
DOŁĄCZ DO NAS
Dzień dobry, pani Brown.
Wielebny Luther, jak wnuczek?
Świetnie. Miłego dnia.
Dzień dobry.
-Gladys! -Pani Toni.
Wyszła za diakona, więc chce teraz widać wiernych
po tym, jak pani Rose odeszła.
Pani Rose nie potrącił samochód?
Przecież mówię.
A jeśli mityng się uda, jedyne,
co powita Gladys to krzesła w ostatnim rzędzie. Swoim tyłkiem.
Główna witająca Chapman. No proszę.
A ty!
Pniesz się w górę w salonie i w kościele.
To właśnie moja Maxine.
Koniec seksu.
-Przestań. -Spójrz na to.
-Przepraszam, pani Toni. -Punktualność jest cnotą.
-Tak. Przepraszam. -Zapamiętajcie.
No dobrze.
To twoi przyjaciele. Chodź.
Ale się rumienisz.
Jak tam między wami?
Dobrze.
Wyglądałabym jak facet, gdybym związała włosy z tyłu?
Nie. Masz zbyt miękkie rysy.
Nie jestem miękka.
A po co chcesz wyglądać jak mężczyzna?
Czasem myślę, że byłoby łatwiej, gdybym była facetem.
Wtedy nie mówiłabyś, że jestem miękka.
I idę na rozmowę o pracę w fabryce, gdzie nie zatrudnią Maxine.
Dobra. Max.
Podaj mi torebkę. Muszę iść do namiotu.
Donald ma konsekrację o 20.
A jeśli ktoś by mi się nie przyglądał uważnie?
Uznałabym cię za adonisa.
Boże, z kim ona gada? Z prezydentem?
Nie odbiera. Chcę tylko wiedzieć, czy napisał.
Boże. Gdy Irving nie odzywa się cały dzień,
mam wrażenie, że stado nosorożców depcze mi serce.
Mam tak samo. To jak nosorożce...
-Przykro mi. -Spróbuję jeszcze raz.
Drogie panie! Wypłaty.
Wypłaty, drogie panie.
-Co? -Boże! Jestem bogata!
Źle napisali moje imię.
Nie mam pojęcia, co mówisz. Dobra robota.
Nie ufam papierowym pieniądzom.
Dawaj!
Wyślijmy to twojej mamie, wkurzymy ją. Nigdy nie widziała takiej kasy.
-Poznałaby adres. -Greta!
Sugeruję zakup obligacji wojennych,
to rozważna i patriotyczna inwestycja.
Nie tylko w wasz kraj...
Cud, że dali cokolwiek.
Po ośmiu meczach jesteśmy najgorszą drużyną w lidze.
Sierżant gadała z Artiem,
mamy najmniejszą frekwencję w lidze.
-Kurna. -No to...
Na tonącej łodzi najpierw trzeba pozbyć się zbędnego balastu.
Co to ma znaczyć?
Na ilu tonących łodziach byłaś? Opowiedz mi o każdej z nich.
Ciesz się, Carson, bo to ostatnia.
Czemu? Co się stało?
Nie słuchaj jej. Na co wydasz swoją wypłatę?
-Raczej zaoszczędzę te pieniądze. -Jasne.
Tak. Charlie i ja nie mamy dużo,
a ciągle powtarza, że kiedyś chciałby kupić dom, więc...
A ja wydam wszystko.
Może na prawdziwe futro!
-Niekoniecznie żywe. -Jasne.
Ale nie wiem, ile to kosztuje.
Garłacz, powiesz czytelnikom o swoich pojedynkach z Potężnym Joe?
Starcie z DiMaggio było jak zwijanie plandeki w czasie huraganu.
Ale nawet on nie potrafił trafić mojej piłki.
A ta młoda dama będzie kontynuować tę tradycję.
Dzięki, trenerze. Cieszę się, że mogę się wykazać.
Kiedy z nią skończę, jej ramię będzie mocniejsze niż Bob Feller.
Będzie Małym Garłaczem.
Albo lepiej, Hiszpańską Wyrzutnią.
Dorastała w Teksasie i jest z jakiegoś hiszpańskiego hrabstwa.
Jasne.
Trzeba było mówić, że piszę dla Tribune.
Wtedy by się zainteresował.
Nie chciałam wyśmiewać twojego fetyszu tatusia.
Nie jest moim tatusiem, tylko dupkiem.
W końcu przejrzałaś na oczy.
Potrzebujemy planu.
Dwie godziny treningu to za mało,
bo Blue Sox trenują sześć godzin dziennie.
Nie martwcie się. Mam wszystko pod kontrolą.
Jak było w lidze? Jak było z Tedem Williamsem?
Nie jestem plotkarzem, ale kochałem się kiedyś z Tedem.
-Super, dzięki. -W niższej lidze.
-Dzięki, Garłacz. -Miło było.
Chcesz pogadać z innymi zawodniczkami?
Albo przyjść na mecz? Przyda nam się rozgłos.
Wiesz co?
Twój szef zagroził wycofaniem reklamy swoich batonów,
jeśli nie dam mu nagłówka.
Hej, trenerze.
Mam coś z łokciem. To może być przez mój chwyt?
Coś ci powiem. Red Ruffing spytał mnie kiedyś:
„Myślisz, że to kontuzja czy zmęczenie?”.
To zmęczenie.
-Na pewno? -Tak.
Świetnie.
-Cześć, Garłacz. -Drogie panie.
Nie.
Trenerze. Ze słodkim kremem. Sama robiłam, nie jest idealna.
Ale chciałam dać trenerowi dowód naszego uznania.
Dziękuję, Shaw.
Była żona piekła mi ciasta. To przypomina mi jej cerę.
Osobiście wolę babeczki.
-Później to zjemy. -Dobrze.
Teraz czas na trening.
-Dzięki. -Jeśli chodzi o trening,
chciałabym pogadać.
-Ciasto? -Ciasto?
To był twój wielki plan? Upiec mu ciasto?
To miał być pretekst do rozmowy.
-Ciasto rozmowne. -Jasne.
Ciasto na przełamanie lodów,
a później sugestia, że warto ćwiczyć więcej cutoffów i biegów
i ogólnie mieć więcej treningów. Może wtedy udałoby nam się
wreszcie coś wygrać!
Brzmi to nieźle. Mogłaś to powiedzieć.
Czekam na odpowiedni moment.
A on woli babeczki, więc...
-Babeczki? -Wiecie co?
Ja z nim odbędę męską rozmowę.
-Śmiało. -Panno Gill.
Tak?
Pewien dżentelmen poprosił o możliwość zabrania cię na kolację w tę sobotę.
Przystojny?
Facet jak facet.
I interesował się Peaches, a w tych czasach to rzadkość.
-Ma się nas spodziewać? -Nas? Idzie pani ze mną na randkę?
Liga wymaga, by ktoś towarzyszył zawodniczkom na takich spotkaniach.
Ponoć świetnie podtrzymuję konwersację.
Wybornie.
Tak myślisz? Ruchy!
Co jest?
Mówisz mi, jak trenować? Biegnij szybciej! Ruszaj kopytami!
-Jeszcze 20. -Zostaw ją.
De Luca mówi, że mam was ciężej trenować.
No to jest ciężej. Ruszaj tymi kopytami!
-Chcesz dołączyć? -Chcę dołączyć.
Jeszcze krok, a dostaniesz 100.
Może być sto.
Przestań, będzie gorzej.
Grałem z największymi. Będziecie mi mówić, jak trenować baby w kieckach?
Tak myślałem.
Panowie, witamy w Rockford Tool & Screw.
Tworzymy części, które spajają Amerykę.
Niektórzy lekceważą śruby.
Ale czym jest czołg bez śrub?
Tylko kupą żelastwa.
Samolot? Też kupa metalu.
Strzelba? Nieco mniejsza... Załapaliście, nie?
Co znowu, Karen?
Jest problem z jednym z pracowników.
Zdejmij czapkę.
„Max" Chapman?
Nie tego pan oczekiwał, wiem.
Ale obiecuję, że będę pracować dwa razy ciężej niż inni.
Naprawdę potrzebuję tej pracy, mam ósemkę dzieci.
-Muszę je wykarmić. -Mam to gdzieś.
Podniesie pani 20 kilo? Poparzy sobie rękę?
Tak! Raczej tak.
-To może pani zostać. -Lou.
Chcecie pracować z płynnym metalem?
Straciłem dwie zmiany kolorowych, bo okazało się, że mogą strzelać.
Potrzebujemy ludzi.
Za mną!
Jednak zatrudniacie.
W tych niepewnych czasach
wydaje się, że potrzebujemy Boga bardziej niż kiedykolwiek.
Tak.
Dostałam robotę.
Zaczynam od razu na nocnej zmianie,
więc nie muszę mówić mamie.
A w dzień praca w salonie?
Zmieniłaś się w Plastic Mana?
Nie wiem, kto to jest.
Superbohater, umie się rozdwoić. Moc niewidzialności też masz?
Bo pani Toni zauważy, że się wymykasz.
-Amen! -Niczego nie zauważy.
Przepraszam.
Dobra. Dostałaś się do drużyny, ale czy będziesz grać?
Tak...
Trener chce... Najpierw mnie wytrenuje.
Mama zobaczy moje sukcesy i zrozumie.
No nie wiem. Kłamstwa, wymykanie się...
To zbyt wiele.
Zanim się zorientujesz, nie będziesz mogła spać, zaczniesz chorować,
wymiotować. Prawdopodobnie.
-Nie powinnaś się cieszyć? -Cieszę się.
Nasi mężczyźni narażają życie za granicą,
nie damy im wrócić do segregacji rasowej.
Nie.
Czytacie The Defender?
Nie zniżymy się do nienawiści.
Powstaniemy i będziemy walczyć.
Potrzebujemy podwójnego zwycięstwa.
-Tak. -W porządku?
Tak. Gorąco. Straszny upał, co?
A teraz nie szczędźcie grosza
na rodziny wyjeżdżających mężczyzn.
Czy wierni mnie słyszą?
W wojsku też jest segregacja. Biedaki.
Boże!
Poczuła Ducha.
Raczej zobaczyła tacę.
Clance, wszystko w porządku?
Co się stało? Jest tu moja mama? Mama?
-Facet nie próżnuje! -Już dziecko?
Dziewczyno...
Zemdlałam, nie umarłam. Jasne.
Odpocznij.
Gary.
Hej, Maxine.
Dobrze się ostatnio bawiłem.
Może następnym razem Blue Moon? Lubisz jazz?
W sumie to nie. Ale brzmi fajnie.
Potrzebuję porady.
Dostałam robotę i niedługo będę się starać o trenera.
-Myślisz tylko o baseballu? -Nie.
Myślę o nas.
O tym, ile czasu moglibyśmy spędzać razem,
gdybyśmy byli w tej samej drużynie.
Trener słucha tylko Fowkesa, bo był w Braves.
Jego musisz przekonać.
-Nie. -Nadal jest zły za te policzki.
Nie, musi być ktoś inny. Ktokolwiek!
A co z łapaczem? Tym z dużymi uszami.
-Musi mieć trochę... -Tylko Fowkes.
To gruba ryba.
Musiałabyś połechtać jego ego,
a wiem, że ty nie masz na to cierpliwości.
-Ojciec był spawaczem? -Tak.
Nauczył mnie wszystkiego, co wie. Większości. O spawaniu.
Fowkes.
To chyba jakiś żart.
Powiedziałeś, że potrzebujesz kogoś ogarniętego. No to proszę.
Dzień dobry.
Dobry wieczór. Przepraszam, muszę się przyzwyczaić.
Panie Fowkes, chcę przeprosić za to ostatnio.
Za te policzki.
Bo tak naprawdę pan mnie onieśmiela.
-Naprawdę? -Tak.
-Powiedziałam to, bo byłam... -Zazdrosna?
Tak. Zazdrosna o pana. Oczywiście.
Bo jest pan dwa... Dziesięć razy lepszy ode mnie.
Sir.
W porządku. Pokaż, na co cię stać.
Idź równo, nie rób dziur.
Dobra.
WIADOMOŚCI SPORTOWE ROCKFORD
GARŁACZ PORTER I JEGO HISZPAŃSKA WYRZUTNIA
Alma...
To imię mojej babci.
Hej!
Pilnuj własnego nosa.
Wygrywasz. Zasady Vegas. Wpisowe za dolara.
Dla niej podwójne. Stać ją.
Pilnuj własnego nosa.
Ale ostre.
Powiedz coś innego. „Jestem szczęśliwą dziewczyną”.
-Dobra. Powtarzaj. -Dobra.
Jestem
głupią
dziewczyną.
Jestem
głupią
dziewczyną.
Zapomnij o Garłaczu.
-Koniec z ciastami? -Dokładnie.
Koniec z ciastami i spróbujmy nie dać się wykopać z ligi.
A niech mnie wykopie! Nie może jej tak traktować.
Czy możemy się...
Aż się zakrztusiłam przez to wykopywanie z ligi,
mam tego dość.
Dobra, chwila.
Gehrig mówił, że bez zawodników nie ma menadżera,
nie na odwrót. Nie potrzebujemy Garłacza.
Musimy więcej trenować.
-No właśnie. -Ale co to znaczy?
Dziś Peaches będą latać!
-Albo nie. Co robią brzoskwinie? -Wypadają z koszyka?
-Spadają z drzewa. -Dojrzewają.
Dojrzewają.
Właśnie.
Bierzemy sprzęt.
Powiemy Lupe?
Nie. Ona trzyma z Garłaczem.
Dokąd jedziemy?
To? To kask. Powinnaś w taki zainwestować.
Wolniej.
Kto mnie klepie po tyłku?
-Wybacz, ja. Kocham tyłki. -Dość!
Miałyśmy trenować.
Niby jak? Nie widzę własnej twarzy.
Nigdy nie widzisz.
Latarki.
Berek!
Ty mała cholero!
Uważajcie, żeby nie wpaść...
Shaw!
-Nie waż się. -Przestań.
O Boże.
Pokaż im, co potrafisz
Zrób zamieszanie
Tra-la-la-la Bądź wdzięczna i uśmiechnij się
Do środka. Do prawej.
Do środka. Rozciągamy się.
-Super. -Brawo, Esti! Właśnie tak.
Brawo.
Druga. Teraz łokieć.
Tak!
Mogę to dokończyć.
Oszczędzaj rękę na wielki mecz. Chętnie pomogę.
-Maxine? Punktualność to cnota. -Dobra.
Już idę.
To nic. Shir.
Machaj jak francuska dziwka w piątkową noc.
Nie rozumiem.
Najpierw biodra, potem ręce.
No przecież mówię.
Nie spiesz się.
Właśnie tak!
Ładny spaw, Chapman.
Dzięki.
Wiesz, że Bette Davis tak naprawdę ma na imię Ruth?
No nieźle.
No. Nieźle.
Domowa!
Mam cię!
Popedałujesz do tyłu?
Zaraz.
Cholera.
-Jak ty to robisz? -Praktyka.
Nie rozumiem, jak to w ogóle fizycznie możliwe.
-Widzicie to? -Zazdroszczę!
-Jak możesz? A co, jeśli... -Boże!
-A jeśli się... -Jess, nauczysz mnie?
Te wyglądają jak kogut.
Te dwie gwiazdki to to coś na szyi, jak to się nazywa.
Powinnaś wiedzieć.
Ostatni raz powtarzam, nie żyłam na wsi.
W Idaho są też miasta.
Korale.
Mówiłam, że znasz nazwę.
Moja mama wymyślała konstelacje.
-Tak? -Tak.
Mówiła, że to, co widzisz w gwiazdach, wiele mówi o tym, kim jesteś.
Ta wygląda jak małż trzymający karabin maszynowy.
I co to o tobie według niej mówi?
Nie mam pojęcia.
Odeszła, gdy miałam dziesięć lat.
Mój tata się załamał.
Dokładnie to samo robię Charliemu.
Małżeństwo nie oznacza, że nie możesz mieć marzeń.
Nie rozumiesz. Jestem do niej bardzo podobna.
Jestem samolubna.
Gwiazdy nie mówią ci, że jesteś samolubna.
Jesteś po prostu...
całolubna.
-Nie. Masz rację. -Wiem.
Muszę zmierzyć się z faktami.
-Że jesteś całolubna. -Całolubna.
Wiem, to okropne. Masz...
-Czas na hot doga! -Boże!
-Przyszła parówka. -Przeraziłaś mnie!
Ale fajnie.
Po szóstej zmianie mamy remis dwa do dwóch.
Dwa auty i biegaczka na drugiej. Belles mogą objąć prowadzenie.
Forkball Portera coś nie leży miotaczce.
Czy jego podopieczna da ekipie pierwszą wygraną?
Dajesz, dziewczyno. Wal!
Szybko, Shirley.
Dawaj!
Aut!
-Co za rzut! -Tak.
Peaches wciąż walczą.
Tak!
-Niezły chwyt. -Widziałaś?
Udało się!
Tak jak ćwiczyłyśmy!
Trenerze?
Chyba spodziewają się forkballa i to nie działa.
Musimy coś zmienić.
Jest dobrze. Nie mieszaj mi.
-Ja? -Jesteśmy w jednej drużynie.
Mówiłem ci. Zaczynasz z szybką.
Potem piłka wypada ci z palców, gdy zginasz nadgarstek.
Taki zawias. Spróbujmy.
Końcówka dziewiątej zmiany.
Peaches stawiają na... Cohen. Poważnie?
Powiedz mu, żeby wystawił Anę.
Bo zjadłam jakąś zepsutą kanapkę.
Była z masłem orzechowym. Dasz radę.
-Zwymiotuję. -Nie po maśle orzechowym.
Zrób to jak na naszym treningu.
Jak francuska dziwka.
-Francuska dziwka. -Jazda!
Dasz radę!
Uda się!
Shirley!
Shirley, biegnij!
Szybko!
Peaches wygrywają!
Pomogły dziś Garcii,
zadziałała magia Garłacza Portera!
Jestem świetnym trenerem.
Shirley!
Nie.
Dzięki, ale to wspólna zasługa. Moje ciało to zrobiło,
ale miałam wasze wsparcie.
Dobra robota.
-Zdrowie. -Zdrowie.
Zdrowie Shirley!
-Shirley! -Jak to zrobiłaś?
Ale super.
-Jak nigdy... -Rany.
Boże.
-To moja ulubiona. -Masz.
O nie, muszę... Moja sukienka musi przystopować z piciem.
Fuj. Dzięki.
Przyjaźń ma różne oblicza.
-Przestań. Nie jestem taka jak ty. -Jaka?
Jestem normalna. Przestań.
A może jesteś zwykłą suką.
Greta...
Chapman!
Gratulacje. Od jutra pracujesz za dnia.
-Co? -To lepiej.
Przyjadą kolejne mustangi P-51 i Fowkes cię potrzebuje.
Jestem nocnym markiem.
Musisz zostać dziennym markiem.
O nie.
Dobra.
Gadamy o wszystkim. Zwykle.
A teraz ma przede mną tajemnice.
Nie rozumiem.
Hej. Jest mama? Chcę z nią o czymś pogadać.
Poszła na targ. Wszystko okej?
Tak.
O czym gadacie?
-O psach. -O kluczach francuskich.
Nie chce mi powiedzieć, bo boi się, że będę złym ojcem.
Ja też się boję.
Co mam zrobić?
Gdy Toni była w ciąży, jej ojciec posadził mnie z jajkiem
i powiedział: „To jajko symbolizuje najcenniejszą rzecz na świecie”.
-Śniadanie? -Nie.
Nowe życie.
Jeśli o nie zadbasz i uchronisz przed rozbiciem,
to jesteś gotów, by być dobrym ojcem.
Jak długo to ma trwać?
Tyle, ile będzie trzeba.
-Cześć! -Hej!
Pani Toni.
Do widzenia.
-Miej na nie oko. -Pewnie.
Znowu jajko?
-Daj mi się nacieszyć. -Ale on się stresuje.
-Widziałaś jego oczy? -Tak.
Cześć, kotku.
Cześć. Masz chwilę, mamo? Chcę z tobą pogadać.
Mam. Odprowadzisz mnie do salonu?
-Jasne. -Dobra.
Zawsze powtarzasz: „Komu wiele dano,
„od tego wiele się oczekuje”.
Tak.
Ty i tata daliście mi naprawdę dużo. Bardzo to doceniam.
Wiem.
I chcę spełnić wasze oczekiwania.
Wiem.
Widzę, jak ciężko pracujesz.
Poważnie traktujesz ten biznes i chcę ci pokazać,
że ja też cię traktuję poważnie.
Nie wiem, co powiedzieć.
Pierwsza czarna firma w Rockford z neonem.
Pewnie napiszą o nas w gazecie.
Oby, bo tanio nie było.
Wygląda tak nowocześnie, co?
Coś pięknego.
...nie mogli zobaczyć szybkiego rzutu.
Podnosi rękę do kolejnego. Pięć, cztery, trzy.
Hej.
Widziałam neon. Weszłyście na nowy poziom.
Zaskoczyła mnie tym!
Miałam jej powiedzieć o fabryce, a ona wtedy...
Ty to zrób.
-Co? -Powiedz jej, że odchodzę z salonu.
Powiedz, że twój mąż potrzebuje mnie w kościele... Nie!
Powiedz jej, że spaliłam ci włosy, to mnie zwolni.
Oszalałaś?
Nie będę mieszać się w twoje sprawy.
Ludzie zaczną gadać.
To twój bałagan, ja mam własne życie.
To nazywasz życiem?
Wisisz facetowi na ramieniu, a potem kombinujesz za jego plecami.
Przynajmniej jestem ze sobą szczera.
Nie możesz mnie oceniać.
Bóg może, ale nie ty.
Powodzenia z salonem.
-Zakręć się! -Kto? Ja?
Tak!
Wyglądasz jak Vivien Leigh.
Bardziej jak Paulette Goddard.
Przestań, wiedźmo.
Panno Gill. Od dwóch godzin jestem niedysponowana...
Przez menstruację.
Dlatego muszę przełożyć randkę, póki nie znajdę zastępstwa.
No to ja pójdę.
Nie, będziesz mnie rozśmieszać.
Carson pójdzie.
-Ja? -Tak.
Będzie fajnie. Masz męża i od tego są przyjaciółki.
Dobrze, weź ze sobą też Shirley.
Razem bezpieczniej,
a ona dopilnuje stosownie platonicznego charakteru spotkania.
To byłby wielki zaszczyt.
Świetnie.
Możesz wyrwać.
Widzisz? Ludzie myślą, że to tupecik.
Ale nie, zawsze miałem gęste włosy, nawet jako noworodek.
Widać, że prawdziwe.
Chciałabym zobaczyć dziecko z takimi włosami.
Powiedz, Vernon, co cię sprowadza do Beyer Field?
Niech zgadnę. Krótkie spódniczki?
Sport!
Macie więcej serca do gry niż jakikolwiek facet.
A to zwycięstwo było niesamowite.
A na spódniczki nie narzekam.
Ale my tak.
Powinieneś zobaczyć moje uda, są jak mielone mięso.
Przepraszam, nie powinnam...
-Nie szkodzi. Dzięki za informację. -Przegięłam.
Ale żałuję, że zamówiłem burgera.
Burgera!
Fajnie poznać kogoś z poczuciem humoru. Brakowało mi tego.
Shirl, może usiądziemy przy barze i damy im trochę przestrzeni?
Ale musimy przestrzegać zasad.
A niestety zasady są, jakie są. Musicie zostać.
Lepiej tu zostańcie i spróbujcie być normalne.
Nigdy nie byłem na randce z trzema kobietami, to coś nowego.
Chętnie zostanę.
Co robisz, gdy nie oglądasz, jak gram?
Z pewnością wiele rzeczy,
bo świat nie kręci się wokół ciebie.
Chętnie usłyszę o tym od niego.
-Jestem weterynarzem. -Chwila.
Wyglądasz tak i jesteś lekarzem?
-Owszem. -Ale ze mnie szczęściara.
Teraz każdego nazywają lekarzem. To doktor dla chomików.
Leczę każdego, kto się u mnie pojawi. Chomiki...
-Ludzi też? -Ludzi nie leczę.
-A kim według ciebie jest weterynarz? -Innym rodzajem lekarza.
-Mam na ścianie dyplom. -Jasne.
Chyba nigdy nie spotkałam kogoś takiego jak ty.
Naprawdę?
Przepraszam.
Przypomniałam sobie, że byłam już na randce z trzema kobietami.
Ja, moja matka, ciotka Fanny i Mosze Frankell.
Nie poszło dobrze, był bardzo zdenerwowany.
Przejdę tędy, dobra?
To ty powiedziałaś, że mamy być tylko przyjaciółkami.
To twoja wina. Pocałowałaś mnie. Ty mi to zrobiłaś.
Wcześniej było dobrze.
Dobrze wiesz, że nie było z tobą dobrze.
Czego ode mnie chcesz? Co?
Mam powiedzieć, że jestem zazdrosna? Że coś do ciebie czuję? Dobra.
-Wreszcie. -Ale mam życie, mam męża.
Nie mogę tego zostawić. Naprawdę nie jestem taka jak ty.
Chyba nie.
To mnie rozbraja.
Coca-Cola z popcornem i... Myszka Miki!
Dość!
Nie umiesz przeczytać menu, ale umiesz w żarty?
Jestem zabawna.
Gdybyś kiedykolwiek ze mną pogadała...
To byś wiedziała.
Wiesz, co wiem?
Od tygodnia po przebudzeniu nie widziałam cię w twoim łóżku.
Gdybyśmy chociaż w połowie wiedziały, co ona mówi.
Co się dzieje?
Wyjaśnię ci to...
Dajesz.
Jestem totalnie przytłoczona.
Zdajesz sobie sprawę, że zostałam sama z Vernonem
przez dobre 11 minut.
Było połączenie, energia, kontakt wzrokowy. A ja siedziałam sama.
-Połączenie? -Tak.
-Co to znaczy? -Nie jestem pewna.
Niczego nie jestem teraz pewna.
Chodź ze mną.
Gdy jesteś sama z facetem i patrzycie sobie w oczy,
to jest inicjacja. Nie powinnyście mnie zostawiać!
Pieprzona zdrajczyni.
Czemu jej powiedziałaś?
Chciałam pomóc. Masz problem z ręką.
Tak? Wielkie dzięki.
Teraz znasz mój sekret.
A ja znam twój.
Wiem o treningach.
Z zazdrości musiałyście się przede mną ukrywać?
Ukrywałyśmy się przed Garłaczem, nie tobą.
A z tobą nie możemy o niczym pogadać.
Słuchasz tylko jego.
Bo jemu na mnie zależy.
Właśnie widzę.
Nie dotrwasz do końca sezonu.
Daj mi spokój. Poradzę sobie z tym.
Poproś Garłacza, by dał ci odpocząć.
-Ukrywasz kontuzję... -Wiesz, co ja widzę?
Że was nie ma, gdy schodzę na śniadanie.
Nie udawaj teraz troski.
Potrzebujemy cię. Dla naszego dobra poproś go o przerwę.
Zastanowię się.
Dobra.
To wszystko?
Tak.
-Świetnie. -Świetnie.
Kurwa.
Witajcie z powrotem.
Zobaczmy, czy Peaches nadal będą na fali po pierwszym zwycięstwie.
Tym razem zawalczą z Racine Belles.
Czekaj. Co ty robisz?
Garłacz mówił, że gram, ty odpoczywasz.
Nie róbcie nic za moimi plecami.
Podziękujmy Bogu
za cudowny tydzień pełen miłości i współczucia.
-Czemu nie witasz ludzi? -Zobaczysz.
Proszę jedną z wiernych o swoje świadectwo.
Pani Toni, zapraszam.
Prosimy.
Dziękuję, pastorze. I dziękuję Bogu za jego łaskę.
Amen!
Choć czasem mam wrażenie, że na nią nie zasługuję.
Jestem trochę uparta.
Ale Bóg mnie wspiera.
Nie chciałam znosić trudów bez męża, ale...
Bóg obdarzył mnie przystojnym mężczyzną, który mnie kocha.
I nikt nie wierzył, że mogę mieć własną firmę.
Oprócz Boga.
Nie poddałam się i otworzyłam własny salon.
Każdego dnia prowadził mnie właściwą ścieżką.
Był mi przewodnikiem w mojej podróży.
Ku mojemu celowi. I jestem pewna, że pomaga tak każdemu z nas. Amen.
-Amen! -W porządku!
Co jest, kochanie?
Kochanie.
-Znalazłam pracę. -Co?
Dostałam pracę w fabryce śrub.
Tylko tak mogłam się dostać do drużyny.
Inaczej nie pozwoliliby mi grać.
On mnie prowadzi.
Bóg prowadzi mnie tak jak ciebie, mamo.
Mam dar.
Po co by mi go dawał, gdybym nie miała iść tą drogą?
-Nie ma to jak w domu. -Dziękuję.
Biedna Max. Niemiło przekazywać złe wiadomości.
Clance, kochanie. To nie są złe wiadomości, wierz mi.
Słucham.
Co? Że jestem głodna czy...
-Już wiem. -Co?
-Wiesz? -To dziecko to błogosławieństwo.
Nie planowaliśmy tak wcześnie...
-Ale mamy dom i... -O czym ty mówisz?
O dziecku.
Nie to przede mną ukrywałaś?
Nie jestem w ciąży.
Chwila.
Dobra. Proszę.
Camp Grande.
To powołanie?
Mam się stawić na komisję za dwa dni.
-Kiedy to przyszło? -Tydzień temu.
Tydzień?
Kiedy chciałaś mi powiedzieć?
Nie wybiegałam tak daleko w przyszłość,
bo tak się cieszyłeś po krabie i po przyjęciu.
-Wsadziłam to do komiksu i... -Kochanie, to poważna sprawa!
-Za niestawiennictwo zamykają w więzieniu. -Wiem. Ale nie umiałam ci powiedzieć.
Nie mogłam. Bo wtedy to by się stało prawdą.
I byś odszedł, a ja tego nie chcę.
-Nie wiedziałam, co robić. -Spokojnie.
-Przepraszam. -Spokojnie.
Kocham cię. Co teraz zrobimy?
To trudne popołudnie dla zwykle sprawnej Hiszpańskiej Wyrzutni z Rockford.
Da radę.
Hiszpańska Wyrzutnia znowu traci kontrolę.
Czas.
Terri.
Jazda, Peaches.
Do zobaczenia w Ball Park.
I powodzenia dla Peaches.
-Co ty robisz? -Myślałam, że złapiesz.
-Tyłem? -To było za Lupe.
-Upokorzyłeś ją. -Coś jej się pomieszało.
Ty jej pomieszałeś, to przez ten durny narzut.
-To nie forkball cię rozsławił. -Nie?
Tata wziął mnie na mecz w St. Louis.
Twój rzut był szybki jak błyskawica.
O podkręconej gadaliśmy cały weekend.
Świetnie, bo inni pamiętali tylko ptaka.
I to nawet nie był garłacz, tylko zwykły gołąb.
Przynajmniej grałeś. Prosimy tylko o szansę.
Przecież to nie jest prawdziwy baseball.
Bo tego nie chcesz.
Masz pojęcie, ile poświęciłyśmy, żeby tutaj być?
To nasza jedyna szansa.
-Czego ode mnie chcesz? -Żebyś nas trenował.
A jeśli nie, to nam nie przeszkadzaj.
A garłacz to też gołąb.
Co?
Carson? Telefon, to twój mąż. Szybko!
Przepraszam.
Carson. To ty?
Charlie. Dawno nie słyszałam twojego głosu.
Dzięki Bogu.
Mam twój numer od Meg. Musiałem przekupić adiutanta,
więc mamy tylko chwilę.
Halo? Carson?
Przepraszam za list. Nie byłam wtedy sobą i...
Nie dostałem listu.
Nie wiem, czy dojdzie, bo ciągle jestem gdzie indziej.
Teraz w Dublinie.
W Dublinie? Co tam robisz?
Poprosiłem o przepustkę, zanim wrócę do domu.
Byłem nad Lough Gill. Widziałem drzewo, które wygląda jak wściekła Meg.
Chodzisz sobie na wycieczki?
Kiedy wracasz do domu?
Jeszcze nie wyznaczyli mi transportu.
Ale tutaj się ogarnąłem.
Myślałem o tym, co chciałbym zobaczyć, co przeżyć.
Czuję się, jakbym się obudził, rozumiesz?
Carson?
Rozumiem.
Pragnę dla nas czegoś więcej. Więcej przygód, pełni życia.
-Nie chcę go zmarnować. -Więcej przygód.
To mi się podoba.
Będzie o wiele lepiej.
Charlie?
Carson?
Greta. Cześć, chcę tylko...
powiedzieć ci, że znalazłam...
mam jakąś...
wysypkę.
Mogłabyś ją obejrzeć?
Będę wdzięczna.
-Dobra. -Bąble czy krosty?
Napisy: Małgorzata Fularczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska