Ik ben bijna 20 jaar een prooi geweest.
Een wegwerpkind. Een afdankertje.
Afdankertje.
Ik stond er alleen voor.
Tegen de elementen.
Tegen anderen. Tegen mezelf.
Mijn demonen.
Mijn dank aan journalist Poppy Parnell…
…host van de populaire podcast Opnieuw bekeken.
Poppy, nog één vraagje. Wat ben je nu van plan?
Wat komt er na Warren Cave?
Nou, dat verhaal heeft nogal wat van me gevraagd.
Dus ik neem de tijd…
…om te bedenken wat mijn volgende verhaal gaat zijn.
Laat ons niet te lang wachten, Poppy.
We kijken ernaar uit.
Maar nog even geduld dus. Dank je wel. -Leuk dat ik erbij mocht zijn.
Hallo, Poppy.
Hé, Herbie. -Drankje?
Altijd. Hoi. -Oké.
Verrassing.
We hadden 'r tuk.
Hé. -Wat fijn je te zien.
Zo fijn jou te zien.
Je ziet er prachtig uit. -Jij ook.
Succes.
Daar had ik je bijna. En hier heb ik je helemaal.
Kom nou.
Ja, wat kan ik zeggen.
Dank je. -Kom op.
Valsspeler.
Papa, dat mag je niet zeggen.
Jawel. -Kom.
Ze bestal me toen ze hier voor 't eerst kwam.
Ze stak 'r grijpgrage handjes in de kassa en glipte weg.
Eén straat verderop dreven deze twee me in het nauw.
Toen grepen jullie haar? -Inderdaad.
We kregen haar niet zomaar te pakken.
We worstelden en gooiden troep naar elkaar tot je ons niet meer herkende.
Die lucht was niet te harden. Wat waren jullie? Tien, elf?
Een wereldberoemd schrijfster.
Het is even geleden.
Ik slaap meer in hotels dan in m'n eigen bed.
Jammer dat je in al je jaren op straat nooit hier bent gekomen.
Naar ons.
Speel je weer vals?
O, mijn god. Dat ga ik voor altijd horen.
Yep. -Ik ruik nieuw geld.
Oké, kom op.
Ongelofelijk dat we weer samen zijn.
Sorry dat ik er niet voor je was in die hectische tijd.
Je belde en je schreef. Meer had ik niet nodig.
Ik heb het overleefd.
Dat is ons ding, schat. Overleven.
Worden we sterker van.
Dat is ons wijsgemaakt.
Ingram? Komt hij morgen?
Ik hoop het.
Het is nog een beetje lastig, maar we proberen de romantiek terug te halen.
Klinkt best fijn, eigenlijk.
En Josh? Is hij erbij?
Natuurlijk.
Waarom niet?
Tot morgen.
HET VERHAAL VAN MICAH KEITH AFDANKERTJE
Wat fijn dat jullie er zijn.
Samen.
Jippie. -Ik haal de drankjes.
Oké. -Ja, prima. Hé, kom 's mee.
Wacht even.
Is dat…
De allereerste versie van het manuscript van Afdankertje.
Met jouw aantekeningen.
Zonder jou bestond dit niet.
Ik kreeg er kippenvel van toen ik het las.
Je hebt het ver geschopt sinds je naast me zat in die bus.
Die twee kleine meisjes kunnen niet ver genoeg zijn, hè?
Nee, maar dat hoeft niemand te weten.
Pardon.
Wat van die schoolkinderen zijn er.
Kom je ze ontmoeten? -Oké, ja. Maar eerst…
Dit is Ivy Abbott, m'n assistent bij Shelter.
Geen idee wat ik zonder haar moest.
Ivy, dit is Poppy.
Leuk je te ontmoeten. -Insgelijks.
Mag ik Micah even van je lenen?
Zeker. -Super.
Ben zo terug.
Aardige opkomst, hè?
Josh. Mijn hemel.
Kom hier.
Ik heb je gemist. -Ik jou ook.
Jullie zijn uitgegroeid tot superstel.
Micah is wereldberoemd…
…en jouw documentaire over de Zonen van Ivar is overal te zien.
Wie had dit gedacht.
Tja.
Wat is er?
Gaat het?
Wat betekent dat?
Laat maar. Ik ben een beetje bevlogen door het Russisch.
Je weet wel, fatalisme en angst. Het zit in mijn bloed.
Je kunt alles aan me kwijt.
Kom straks naar de studio. Dan praten we.
Dit houdt een keer op, toch?
Micahs memoires, Afdankertje, delen haar verhaal tot in de ergste details.
Haar pijn raakte en inspireerde miljoenen.
Een warm applaus voor de vrouw waar het allemaal om draait, Micah Keith.
Goedenavond.
Daar ligt een doodsbang jong meisje.
Dertien jaar oud. Aan haar lot overgelaten.
Vergeten. Een afdankertje.
En toch overleefde ze het.
Nadat ik deze installatie zag, heb ik drie dagen in bed gelegen.
Ik vond het zo moeilijk om naar haar te kijken. Naar mij te kijken.
Al die jaren later.
Ik stal. Ik bedroog. Ik vocht.
Ik dronk.
Ik gebruikte drugs.
Mijn lichaam werd gebruikt. Soms zonder toestemming.
Daardoor werd ze niets.
Daardoor werd ik niets.
Dus schreef ik mezelf de wereld in.
Ik wilde niet verdwijnen.
We zijn hier vanavond om te zorgen…
…dat alle verstoten jongeren een echt veilig thuis hebben…
…en niet alleen een veilig plekje in hun verbeelding.
Dank jullie wel.
Bedankt. Dank jullie wel.
Ten slotte wil ik mijn dank uiten aan de Ryvlin-galerie…
…mijn uitgevers, Simon & Schuster…
…mijn fantastische personeel bij Shelter, overal in de zaal…
…en mijn vriendin, Poppy Parnell, die me hiertoe heeft aangezet.
Zij zag iets in mijn verzameling krabbels.
En haar rotsvaste geloof in wat ik de wereld te bieden had…
…is een van de pijlers van m'n succes.
En tot slot natuurlijk mijn man, Josh…
Josh, waar ben je?
Liefje?
Nou ja, hij weet wat hij voor me betekent, en ik ben hem dankbaar.
Geniet van jullie avond.
Overal waar ik ben geweest, hadden mensen het over je podcast.
Wat leuk om te horen.
Want ik ben ervan beticht dat ik de journalistiek om zeep heb geholpen.
Het enige wat ik wilde was anderen helpen en ik krijg constant haatmail.
'Oplichter.' 'Opportunist.' 'Uitbuiter.'
Mijn favoriet, 'heks'.
Je hebt iets betekend.
Dat zorgt altijd voor opschudding.
Gaat het wel goed met Josh?
Hij leek zichzelf niet helemaal.
Groeipijntjes.
We zijn net begonnen met Shelter en we moeten ons nog een beetje aanpassen.
IK BEN POPPY PARNELL BEKIJK HET EENS OPNIEUW
Oké.
Josh?
Is hij naar huis gegaan?
Hij neemt z'n telefoon niet op. Ik kijk even achter.
Waar is de wc? -Over de brug.
En dan een beetje naar links.
Als je iets wilt, lekker pakken. Wijn, bier.
Dank je.
Wat je maar wilt.
Hé, Josh?
Josh?
DONKERE KAMER DEUR DICHTHOUDEN!!!
Poppy? -Ingram.
Ingram.
Poppy. -O, mijn god.
Gaat het? -Het is Josh.
Het is Josh.
Poppy?
Micah. -Wat is er aan de hand? Wat? Wat?
Liefje, stop. -Wat?
Wat? -Dit wil je niet zien.
Wat niet? -Dit wil je niet zien.
Poppy. -Nee…
O, mijn god.
Dat was het wel.
Bedankt.
Gaat het, mop?
Nee. -U heeft het lichaam gevonden.
En u bent?
U heeft wat bloed op uw jasje.
En u bent?
Inspecteur Aames.
Geen idee waarom ze me niet 'rechercheur' noemen.
Uw collega heeft onze verklaring al. Die helpt u wel verder.
Ik hoor 'n verhaal liever de tweede keer.
Ik ga bij Micah kijken.
Poppy, toch?
Je neemt dit toch niet op, hè?
Hoelang kende je Joshua al?
Twintig jaar.
Wat vind je van z'n laatste documentaire, Drengir?
Wat heeft dat er nou weer mee te maken?
Z'n film heeft de Zonen van Ivar boos gemaakt.
Dat zou zomaar een verband kunnen zijn. -Is dat uw verhaal? Zo snel?
Wat is het uwe dan?
Ik ga bij Micah kijken.
Hé, lieverd.
Net was hij er nog.
Nu is hij er niet meer.
Mag ze mee naar huis?
U hoort het wel als we meer weten.
Mag ik een pluk van z'n haar?
Ik zal mijn best doen.
Dank u.
Ik breng 'r naar de auto.
Ik blijf hier vannacht.
Dank je wel.
Wie was die jongen bij Josh?
Bedroog hij Micah?
Zo is-ie niet. Als-ie niet meer van haar hield, was-ie weggegaan.
Dat weet je niet. -Ik ken m'n vrienden wel.
We weten wat onze vrienden willen dat we weten over hun huwelijk. Meer niet.
Ingram.
Dank je wel.
Er lopen constant mensen rond op m'n erf. Het worden er steeds meer.
Kun je er iets tegen doen?
Micah had ooit een stalker. -Wacht, wat? Wanneer?
Het was niets.
Gewoon een sneue vrouw die zich te veel herkende in mijn boeken.
Ze is niet de enige.
En u bent?
Ramon. Micahs assistent.
Verder nog iets? -Nee.
Mijn fans kunnen intens zijn, maar ik kan me niet voorstellen…
Oké. We kunnen niets met de weg buiten het hek.
Dat is openbaar terrein.
Maar we zullen 48 uur een auto laten staan.
Oké, dank u.
Luister.
Je hebt beveiliging nodig.
Ik heb al genoeg vreemden om me heen.
Hij is geen vreemde.
Wat kan ik voor u doen?
Legitimatie, graag.
Mijn naam is Markus Killebrew.
Ik zat tot drie jaar geleden bij de OPD. Het vijfde.
Ik zeg het niet nog eens, knul.
Legitimatie, graag.
Knul?
Wat gebeurt hier?
Kijk me aan. Schat. Schatje.
Kijk me aan.
Geef ze geen reden. Blijf erbij.
Trini belt al met Yates, oké?
Ik heet Zarina Killebrew.
Ik ben verpleegster bij Alta Bates en dit is mijn man, Markus Killebrew.
Hij zat 12 jaar bij de OPD en heeft nu een eigen beveiligingsbedrijf.
We wonen hier.
Onze dochter filmt deze interactie vanuit ons huis…
…en ze belt momenteel met rechercheur Yates, van hiernaast.
Wat moeten we die hufters wel niet geven…
…voor ze me als man zien?
Dit bedoel ik nou. Ze hebben m'n hele dag verpest.
Kom op.
Het gaat wel. Oké? Ja. -Ja? Echt?
Moest jij niet naar je werk?
Je kunt maar beter gaan.
Want het gaat wel. Echt. -Weet je het zeker?
Ik ben er wel aan gewend. Toch? Dit is niet de eerste keer.
Ik hou van je. -Ik ook van jou. Kom hier.
Hup, ga wat levens redden.
Dag, schat.
Tot straks.
Rustig aan.
PROBLEMEN
Dus jij blijft hier bij haar? -Waar anders?
Ik heb iets belangrijks. -Het is al goed.
De dood van Josh lijkt je niet veel te doen.
Ik mocht hem niet.
Waarom ben je hier dan?
Ik reis rond, verdien bakken met geld en Shelter betaalt mijn appartement.
In Nob Hill.
Lijkt me duidelijk, toch?
Onze dochter filmt deze interactie vanuit ons huis…
…en ze belt momenteel met onze buurman, rechercheur Yates.
Mis je het politiewerk weleens? -Ja. Vooral bij zoiets.
Vond je het moeilijk om zwarte mensen te arresteren?
Ja, altijd.
Nee, dat is…
Dat is niet waar. Ik vond het niet erg om mensen te arresteren…
…die vast hoorden te zitten.
Ik vind een crimineel een crimineel. Punt.
Zag je ooit bekenden?
O, ja, veel te vaak.
Ik ben tussen de mafkezen opgegroeid.
Ben je daarom weggegaan?
Waarom ik het korps verliet is ingewikkeld.
Kende je de agenten die die meisjes prostitueerden?
Weet je daarvan?
Nee, ik kende ze niet. Maar ik zal je wat vertellen.
Die mannen…
…mogen zichzelf geen politie noemen.
Of mannen. Duidelijk?
Ja. -Dat zijn criminelen en misdadigers.
Meer niet.
Er komt iemand aan.
Dat is lang geleden.
Sinds ik je zonder dansbaar deuntje achterliet.
Hoe gaat het, Markus?
Goed, Pops.
Dit is mijn dochter, Trini.
Trini, dit is Poppy Parnell.
Aangenaam, Trini. -Van hetzelfde, Miss Parnell.
Jij hielp mijn vader die man vrij te krijgen, toch?
Ik hielp je vader.
Ja, dat klopt.
Dat klopt.
Hé, liefje, kun je iets te drinken halen voor ons?
Tuurlijk. Ben zo terug. -Dank je.
Wat kan ik voor je doen?
Je weet van de moord op Joshua Keith?
Daar gaan we. -Nee, dat is 't niet.
Kun je je Mikey nog herinneren van vroeger?
Ja, dat is dat…
…dat smoezelige witte meisje dat rondhing in Bushrod Park.
Joshua was haar man.
En ik weet dat je nu je eigen beveiligingsbedrijf hebt.
Desiree heeft 't verteld. Ja.
Ik wil dat er een betrouwbaar iemand bij haar is.
Geef me niet die blik.
Je heiligdom.
Devon van de beveiliging komt je zo toegang geven.
Super. -Heb je nog vragen?
Ja. Wat is Shelter precies?
Een lifestylemerk voor vrouwen. Volgens fans helpen we ze bij realisatie.
Seminars, cursussen, therapie, gezondheidsproducten.
En de haters? -Die vinden ons heksen.
Dit is voor jou.
Oké. -Een rouwband voor Josh.
Verkopen we online. Micah vindt dat ze nooit hadden mogen verdwijnen.
Je eert er de doden mee en dwingt de wereld respect af.
Ik heb een vraag.
Kon Josh het goed vinden met de mensen of de 'gasten' die hier werken?
Soms.
Als-ie onze voorzieningen wilde gebruiken. Of de assistenten.
Je kunt me bereiken op 1637.
Dit hoeft niet nu. Ik weet dat je met Micah bezig bent.
Wat erg van Joshua. Hij was een goeie kerel. Hoe gaat het met haar?
Verschrikkelijk.
Ik had dit overgeslagen, maar ik heb alles gedaan…
…om je in deze klinische proef te krijgen. We mogen dag één niet missen.
Ik ben bang.
Ik weet het, papa.
Lillian en de meiden moeten het weten.
Je hebt de steun nodig en we willen je allemaal helpen.
Nee. -Papa.
Ik zei nee.
Hoe ga je dit geheimhouden? Vooral voor Lillian?
Zodra ze het weet, zal ze me als oude man zien.
Ik kan het nog niet aan dat ze me aankijkt alsof ik gek ben.
Papa.
Ik heb een prachtige, jonge vrouw.
Ik maak me niet belachelijk bij haar.
Wat betekent dat nou?
Het betekent wat het betekent.
Mijn voorwaarden.
Je laat het.
We zijn katholiek. -En ik ben een crimineel.
Een man kan meerdere dingen zijn.
Lukather Shreveport Scoville?
Deze kant op.
Ze weet hier niets over, maar misschien zit er wat nuttigs tussen.
Wat is het?
Haatmail.
Voor Micah.
Allemachtig.
Ik hoef geen knuffel.
En praat niet met een zacht stemmetje.
Dan breek ik.
Wat je maar nodig hebt. -Hoe moet ik iedereen onder ogen komen?
Maak je geen zorgen. We pakken de dingen een voor een aan tot we het weten.
Wat weten? Dat m'n man is gestorven in de armen van een andere man?
Ik ben verdrietig, maar ook vernederd.
Ik ben verdrietig, maar ook woedend.
Hoe kon ik zo stom zijn?
Heeft de politie je nog benaderd?
Ingram zei me niet met ze te praten zonder advocaat.
Dus ik zie er vanmiddag een aantal.
Poppy, waarover wilde Joshua je spreken?
Heeft hij helemaal niets gezegd?
Wat?
Dat komt wel. -Trek je zijden handschoenen uit.
Alsjeblieft zeg.
Waarom was hij niet bij het diner? Hadden jullie ruzie?
Nou ja, gewoon…
Gewoon wat gebekvecht. Niks dramatisch. Hij was bezig met de reacties op z'n docu.
Ik was bezig met de lancering.
We waren druk.
Ramon.
Doe die telefoon weg.
Natuurlijk. Ik heb alles deze week geannuleerd.
Lachlan was niet blij, maar het is gedaan.
Sta jezelf toe om te rouwen.
Dat vertel ik ze bij 't seminar, maar…
…het betekent nu helemaal niks voor me.
Ik voel me alleen maar verward.
Je moet me helpen uitzoeken wat er is gebeurd.
Rust wat uit. -Nee. Luister.
Toen ik achter in de ambulance zat…
…grapten de agenten dat schandknapen in de Castro…
Dat ze…
Dat ze Russisch roulette spelen.
Zij gaan ons de waarheid niet vertellen.
Ik heb mezelf vorig jaar in gevaar gebracht.
Ingram, mijn vader, en je weet wat er met Cydie is gebeurd.
Joshua had het voor jou gedaan. -Zo simpel ligt het niet.
Poppy, alsjeblieft.
Alsjeblieft.
De antwoorden liggen nooit voor de hand.
Ik zal ook andere dingen te weten komen.
Dat boeit me niet. -Maar mij wel.
Mij wel.
Ik zal je steunen, maar ik kan je niet nog meer pijn doen.
Ik ga even liggen.
Hé, hoe gaat het?
Micah vroeg me de moord op Josh te onderzoeken.
Wil je dat wel? -Ik wil haar geen pijn doen.
Heel eerlijk?
Met dit en papa… Het is te veel.
Ik kan er wel naar kijken, als je dat fijn vindt.
Dan kun jij er helemaal voor haar zijn.
Maar doe 't voorzichtig.
Hoi. -Heb je Micah gesproken?
Nee. Wat is er aan de hand, Ingram?
Een vriend bij de politie gaf me een seintje.
Ze sluiten de zaak. Ze zien het als een moord-zelfmoord.
Wie zou de moordenaar dan zijn?
Ze denken Joshua.
Shit.
Twaalf telefoontjes? Echt?
Moord-zelfmoord?
Wat voor luie onzin is dat?
Wat was het motief van Josh?
Vraagt Micahs te betrokken vriendin of de nieuwsgierige journalist dat?
Maakt dat uit voor het antwoord? -Pas op, hoor.
Van hetzelfde.
Dit gaat niet over mij. -Kan wel.
Wat bedoel je daarmee? -Doe verdomme je werk.
We zijn uitgepraat.
Ik geef je nog één kans.
Of wat?
Of ik onderzoek dit.
Dan staan jij en je hele afdeling er als een stel idioten bij.
Jij hebt het ook gezien, maar je aanvaardt het niet.
Hij lag halfnaakt in de armen van een jongeman.
Het leek niet voor 't eerst te zijn.
Geen inbraak, niets gestolen. Moet ik doorgaan?
Graag.
En Micahs stalker dan?
En alle haatmail in haar kantoor?
En de Zonen van Ivar, of hoe ze ook heten?
Zij lijken me gevaarlijk.
Dan wil je vooral wegblijven. Je wilt niet dat ze jou in 't oog krijgen.
Je weet dit. Waarom sluit je ze dan uit?
Hoe heb jij je baan nog?
Ik ben opgeleid door Owen Cave.
Dus?
Je hebt hem kapotgemaakt. -Dat heeft hij zelf gedaan.
Poppy Parnell. Eigen rechter en beul.
Wie je ook wilt ruïneren, ik ben het niet.
Dat doe je zelf wel, als je niet wat dieper graaft.
De zaak is gesloten.
Ik weet het.
Waar ben je?
M'n oude habitat.
Daar schiet je niks mee op. Dat weet je.
Wat zei papa nou altijd? 'Wij staan altijd voor je klaar.'
Kom hierheen, schat. Ik ben er voor je.
Wil je iets hebben?
Nee, ik werk aan mezelf.
Affirmaties.
En een pauze?
Rouw schikt zich niet. Moeten wij ook niet doen.
Luister.
Je weet dat dat bij mij niet hoeft.
Hé, Joshua hier. Spreek wat in. En jij sms't wel, hè schat.
Je weet dat ik ze niet afluister.
Kom mee.
Je bent hier veilig.
Neem de tijd.
Wil je samen bidden?
Ik…
…ga een podcast over Josh maken.
Maar we moeten eerlijk zijn naar elkaar. Je moet eerlijk zijn.
Oké. -Anders is het te gevaarlijk.
Maar je had gelijk.
Josh had het ook voor mij gedaan.
Je redt me alweer.
Nee, we redden elkaar.
Het moet publiekelijk. In de podcast.
De politie dwingen om er dieper in te duiken.
Dank je wel.
Rust maar uit.
'Andermans tranen zijn slechts water.'
M'n vriend, Joshua Keith, zei dat tegen me die avond dat hij overleed.
Ik wist niet wat hij bedoelde. Waarom hij het zei.
Maar nu voelt het alsof hij tegen me praat vanuit zijn graf.
Toen ik vandaag hoorde dat de zaak werd gesloten…
…en dat zijn weduwe nooit de antwoorden zou krijgen die ze verdient…
…werden zijn woorden profetisch.
Voor de mensen die hem niet kenden, is zijn dood een verhaal.
Een krantenkop.
Een dossiernummer.
Maar voor degenen die hem kenden…
…is het een hartverscheurend verlies.
Een verlies dat antwoorden verdient.
Joshua was niet religieus.
Niet in kerkelijke zin, maar hij was…
Hij was spiritueel.
Een man van de wereld die nieuwsgierigheid als lijfspreuk had.
Toen we nog jonkies waren bij The New York Times…
…vond hij mijn toewijding aan de zondagsmis mateloos amusant.
Hij vond het grappig…
…tot ik mijn gevoelens uitlegde.
En het kwam uit een zegen die ik hoorde bij mijn eerste communie.
'Leert uw kinderen de geschriften…
…zodat ze krachten ervaren waarvan ze niet wisten dat ze die hadden.'
Dat was er een van mij.
We deelden een andere.
De band van onze 20-jarige vriendschap.
Wat ons bond was onze zoektocht naar de waarheid.
Ik zal daarmee doorgaan…
…en ik geef niet op voordat ik alle antwoorden heb.
De waarheid zal ons de weg wijzen.
Dus, daar gaan we dan.
Nogmaals, mijn naam is Poppy Parnell.
Bekijk het eens opnieuw.
Vertaling: Nikki van Leeuwen