วิถีใบไม้ปะทะวิถีแห่งแสง
(ความเดิมตอนที่แล้ว)
การยุติความรุนแรงมีแค่วิธีเดียว ทุกคน ทุกแห่งหน ต้องหยุด
ความรุนแรงอยู่ในตัวเราทุกคน
วิถีใบไม้ไม่ใช่การปฏิเสธ แต่เป็นการยอมรับมัน
ผู้ละทิ้งความรุนแรง มักรู้จักความชั่วร้ายของมัน
เจ้านี่เอง คนที่เสื้อคลุมขาวต้องการตัว
ต่อให้เลวร้าย แต่ก็เป็นที่พึ่งเดียว ที่ปกป้องเราจากโทรลลอค
นางคนนี้พร้อมให้เจ้าไต่สวน
- หลงคิดว่าเจ้าเป็นคนดี - ข้าเคยดี
จะไม่มีใครต้องบาดเจ็บ
นั่นคือแผนหรือแค่หวัง เจ้าต้องใช้ทั้งคู่ ถ้าอยากเป็นผู้นำ
ข้าไม่อยาก
โทรลลอคทำให้ข้ากลัว
หรือว่าลืมเหตุการณ์เมื่อเบลไทน์ไปแล้ว
ทัพเสริมของเรามาถึงแล้ว
ได้ข่าวว่าพวกเจ้ามีปัญหา กับชาวบ้านทูริเวอร์ส
ไม่ใช่กลุ่มบุกปล้นธรรมดาแล้ว นี่มันกองทัพ
เนตรทองคำจะต้องนำผู้คนเข้าสู่สงคราม ต่อให้ใจเขาไม่ต้องการ
ใส่แรงมากขึ้น
ระวังนะ
- หินลงก่อน แล้วตามด้วย... - ตามด้วยหนัง
เรารู้น่า ท่านลอร์ดเพร์รินสอนเราไว้ดี
อย่าเรียกข้าอย่างนั้น
ได้เลย ลอร์ดเนตรทองคำ
- พวกมันมาแล้ว - ไม่นะ
- พวกโทรลลอค - วิ่ง
โทรลลอค พวกมันกำลังมา
โทรลลอค ไอ้โทรลลอคสถุล มีขบวนรถมาด้วย
ขบวนรถ
ไม่
ไม่ใช่โทรลลอค วางอาวุธก่อน
พวกเขาคือทูอาธาน เปิดประตูเถอะ
ไม่เป็นไร เข้ามาได้
ไฟของเราจะต้อนรับ ตราบเท่าที่จำเป็นต่อท่าน
รวมทั้งกำแพงของเรา
อารัม อิลา
เพร์ริน
เจ้ามาทำอะไรที่นี่
ข้ากลับมาบ้าน
เกิดอะไรขึ้น แล้วเรนอยู่ที่ไหน
โทรลลอค
เมื่อคืนนี้
- พวกท่านอยู่ห่างจากตัวเมืองแค่ไหน - แค่ไม่กี่ไมล์
ไม่ได้มีแค่เรานะ
ยังมีคนอื่นจากรอบๆ ทูริเวอร์ส
- เราอยากขอใช้น้ำ - ได้ ไปเถอะ
พวกมันจะบุกเราคืนนี้
วงล้อแห่งกาลเวลา
เพร์รินบอกว่าพวกท่านไม่กินเนื้อสัตว์
สบายใจได้ ข้าตักออกให้แล้ว
ขอบคุณมาก
งั้นใบไม้ก็ได้หวนคืนสู่ต้น
ได้เวลากลับบ้านเสียที
ข้าเคยนึกหวังว่าสักวัน เราจะได้เจอกันอีกระหว่างทาง
แล้วครั้งนี้เจ้าจะอยู่กับเรา
ถ้าได้เจอกัน ป่านนี้เขาตายไปแล้ว
เหมือนท่านตา
วิถีใบไม้ไม่เคยอยู่ง่าย
แต่ทูอาธานอยู่กันเช่นนี้เสมอมา
เราฝังคนตายแล้วไปต่อ
จะมีอะไรอีกเล่า
ไปไหนล่ะ
ไปยังไง
ไม่มีรถเทียมม้า ไม่มีขบวนคน
เวลานี้อาจดูเหมือนฤดูใบไม้ร่วง
แต่เมื่อคนเห็นแมกไม้เปล่าดาย
พวกเขาจะโหยหายามใบไม้ผลิบาน
เมื่อนั้นขบวนทูอาธานจะกลับมาคับคั่ง
ไม่แน่เราอาจยังพอมีหวังกับเจ้า
เขาหน้าตาใช้ได้
หนุ่มทิงเกอร์คนนั้น เสียแต่ขี้ขลาด
ข้าว่าเขาไม่น่าจะชอบใจ
นางไม่ลองหรอก
ไม่มีไอเอลคนใดลดตัว ไปเกลือกกลั้วกับผู้หลงทาง
หลับตา
นึกภาพดอกไม้ตูม
สีชมพู
เราจะได้ขว้างลูกไฟเมื่อไหร่
เราไม่มีเวลาให้เจ้าฝึกทอการต่อสู้
พวกเจ้าต้องเชื่อมพลังกับข้า
ข้าจะดึงมาใช้รวมกับพลังของข้าเอง
ท่านปล่อยสายฟ้าเป็นไหม
อายเซไดคนนั้นเคยทำ ตอนที่โทรลลอคบุกมาคราวก่อน
เจ้าคงเป็นไวทยาคนใหม่
เจ้าเห็นการสานทอของข้า แปลว่าเจ้าใช้พลังได้
แล้วก็ดูข้าฝึกเด็กพวกนี้มาทั้งสัปดาห์
แล้วไง จะให้ข้าร่วมกองทัพเด็กหรือไง
เจ้าไม่อยากหัดใช้พลังรึ
แล้วแต่ ข้าต้องเลิกกินเหล้าหรือเปล่าล่ะ
ข้อดีของหอกอาบยาพิษ คือแค่ต้องแตะตัวข้าศึกให้ได้
ที่ไหนก็ได้ ค่าเท่ากัน
ดังนั้นต้านรับให้อยู่
ต้านงั้นเรอะ แน่จริงเจ้าก็มาต้านเองสิ
ยิ่งต้านรับได้นาน ครอบครัวยิ่งมีโอกาสรอดนานขึ้น
เอาธนูปีกยาวทูริเวอร์สให้ข้า ข้าจะยิงต้านมันทั้งคืน
อย่างเจ้ายิงธนูปีกยาวได้แน่นะ
ดีกว่าเจ้าแล้วกัน เจ้าหนุ่ม
งั้นก็เอาเลย ไปหยิบธนู
เป็นไงบ้าง
พวกเราจะตายกันหมด
เราอาจมีโอกาสมากกว่าที่เจ้าคิด
เจอผู้ใช้พลังได้อีกคน
แรงกล้าเหมือนพวกเด็กๆ
สายโลหิตโบราณฝังลึกในขุนเขาแถบนี้
ข้าคิดผิด ท่านคิดถูก
หวังว่าท่านจะสบายใจ
ตอนที่พวกเราตายกันหมด
ธงนั่น ดูสิ
ข้ารู้นะ
เจ้าชอบใจ
ทูริเวอร์สไม่จำเป็นต้องมีธง ตรานั้นยิ่งไม่จำเป็น
ข้าบอกชาวบ้านไปว่าโทรลลอคกลัวหมาป่า
ผู้คนจะได้มีจุดรวมใจ
แล้วถ้าข้ายังไม่พร้อมล่ะ
เจ้าไม่พร้อมแน่
ถ้าทูริเวอร์สต้องการแม่ทัพ พวกเขาจะเชื่อฟังอลันนา
ถ้าต้องการยอดนักสู้ พวกเขาจะทำตามไอเอล
ทูริเวอร์สติดตามเจ้า เพราะเจ้าเป็นพวกเดียวกับเขา
ถ้าเจ้าสู้อสุรกายได้ พวกเขาก็ทำได้
- ส่งสารถึงลอร์ดลุคแล้วหรือยัง - เรียบร้อย
- เขาบอกจะไปเจอเราที่สะพาน - เรา
ไม่ไปด้วยกันรึ
เราฆ่าเขาตรงนี้เลยดีไหม
เราต้องขอให้เขา ช่วยเราสู้กับโทรลลอค
เสื้อคลุมขาวมีกองกำลัง 200 นาย อยู่ที่วอตช์ฮิลล์ ฝึกรบมาแล้ว
ข้าพูดจริง ฟาอีล
- ทูริเวอร์ส - บุตรบอร์นฮาลด์
น่าชื่นชมมาก
เจ้าคิดจะกันหน่วยลาดตระเวนของเรารึ
ตรงกันข้าม
ข้ามาขอให้ช่วยกันต้านโทรลลอค
แค่เนินเขาแถบนี้มันก็มาตั้งหลายร้อย กองสอดแนมของเจ้าก็ต้องเห็น
เขาว่าอย่างมากแค่สิบกว่าตน
ค่ายของเจ้าต้องมีผู้ลี้ภัย แน่นขนัดพอๆ กับหมู่บ้านเรา
เจ้าว่าจะแค่ไม่กี่สิบจริงรึ
โทรลลอคบุกมาฆ่าพวกเรา มันจะจู่โจมคืนนี้
เจ้าก็รู้เรื่องโทรลลอคพวกนี้ไม่น้อย ทูริเวอร์ส
ข้าไม่ใช่สหายมืด แม้เจ้าจะอยากให้เป็นแบบนั้น
ทำไมข้าต้องอยาก
จะได้ทำใจเกลียดข้าง่ายขึ้น
เท่านี้ก็ง่ายพอแล้ว ทูริเวอร์ส เจ้าฆ่าพ่อข้า
ข้าเสียใจ
ข้าเสียใจจริงๆ
แล้วเจ้าเสียใจที่ลงมือ กับแนทตี้ โคธันบ้างไหม
เผาหญิงบริสุทธิ์ตายทั้งเป็น
ในค่ายตัวเอง ทั้งที่นางเป็นเชลยอยู่แล้ว
- นางเป็นแม่มด - ไม่ใช่
นางตายเพราะเจ้าโศกเศร้า
เหมือนที่พ่อเจ้าตายเพราะข้าโศกเศร้า
แล้วเมื่อไหร่วงจรนี้จะสิ้นสุด
เมื่อแสงพิพากษามอบความเป็นธรรม
ทิ้งชาวทูริเวอร์สให้ถูกสังหาร ไม่ใช่ความเป็นธรรม
ไม่ใช่การแก้แค้นด้วยซ้ำ
แต่เป็นการทรยศต่อ ทุกสิ่งที่เจ้ายึดถือเป็นอุดมการณ์
อุดมการณ์ของพ่อเจ้า
พ่อข้าสู้เพื่อพิทักษ์แสง เจ้าทูริเวอร์ส
ทำไม
ทำไมเราต้องสู้เพื่อปกป้องพวกเจ้า
เพราะเป็นสิ่งที่ควรทำ
ฟังนะ ถ้าเจ้าไปช่วยเราที่ทูริเวอร์ส
ข้าจะไปกับเจ้าหลังจบศึก
ไปเผชิญการพิพากษาจากแสงของเจ้า
เจ้ามาที่นี่เพราะเรื่องนั้นใช่ไหม
มาถึงขุนเขานี้ เพื่อจับข้าไป
ข้าจะไม่ให้ทหารไปตายเปล่า โดยมีเพียงคำสัญญาไร้ค่า
ถ้าพวกโทรลลอคไม่ฆ่าเจ้า เราจะฆ่าเอง
นี่แปลว่าอะไร หลังคำว่า "กษัตริย์"
เป็นพระนาม
"เอมอน อัลคาร์ อัล ธอริน"
กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งมาเนเธเรน ผู้เคยต่อสู้กับโทรลลอคจนสิ้นพระชนม์
"อัล ธอริน"
เหมือนแรนด์ อัลธอร์ คาร์อะคาร์น
ถ้านี่อาจเป็นคืนสุดท้ายร่วมกัน
ข้าว่าจะยอม
เล่นจูบดรุณีด้วยสักตั้ง
ถ้ายังอยากให้ข้าเล่น
นึกแล้วว่าสุดท้ายต้องเปลี่ยนใจ
หัวผักกาดต้ม หรือจะเอาผลฟิกสด
ผลฟิก
ขอบคุณแสง
- ว่าแต่ เจ้าจะขอข้าไหม - ขออะไร
ขอให้ปิดพันธะต่อกันอีก
กว่าศึกจะเริ่มคงอีกสักพัก
เจ้าจะได้อยู่สงบๆ สักสองสามชั่วโมง
เปิดไว้เถอะ
ถ้านี่เป็นคืนสุดท้ายของเรา
ข้าก็ไม่อยากพลาดเสี้ยวส่วนใดๆ ของท่าน
แล้วข้าก็ไม่ได้โกหกเรื่องฟิก
ดูสิ ลูกศิษย์ข้าหามาให้
ตัวแสบ
รู้สึกหรือเปล่า
ผ่านพันธะของเรา
รู้สึกไหมว่าข้าอิ่มเอมแค่ไหน
- เจ้าชอบแบบนั้นใช่ไหม - ไม่
เขามักทำแบบนั้น...
ท่านกับข้า
เราจะสร้างขึ้นใหม่
ถ้าอยากโผล่มาให้ใครตกใจเล่น เก็บมีดในแขนเสื้อก่อนเถอะ
เจ้าไม่มีอารมณ์ขันสักนิด เวลาที่รอความตาย
กลัวก่อนออกรบไม่ใช่เรื่องแปลก
พ่อข้ากลัวเสมอ ทั้งที่ออกรบมาหลายสิบครั้ง
เจ้ากลัวไหม
ไม่เลย ข้าไม่ใช่เด็กๆ
ความตายไม่ได้น่ากลัว
ข้ากลัวก่อนหน้านั้นต่างหาก
ข้าเอาแต่เห็นใบหน้าพวกเขา
จ้องข้าขณะที่รู้ตัวว่าข้าพาไปหาที่ตาย
ไม่มีเจ้าจะยิ่งแย่กว่านี้
- พวกเขาจะไม่คิดสู้เลย - ยังไงก็ต้องสู้
นี่บ้านพวกเขา
แต่ไม่ใช่บ้านเจ้า
แล้วเจ้าจะต่อสู้ไปเพื่ออะไร
ข้ารู้ว่าไม่ใช่แค่เพราะข้า
อาจเป็นเพราะเจ้าถาม
ขณะที่ชายส่วนใหญ่ไม่สนใจ
อาจเป็นเพราะเพื่อนเจ้าเป่าแตร
แย่งโอกาสสร้างเกียรติยศของข้าไป
หรืออาจเป็นเพราะข้าชอบพวกน่าสิ้นหวัง
แต่สำคัญคือข้าอยู่ตรงนี้
ถือว่าเจ้าโชคดี
ข้าไม่อยากเห็นเจ้าตาย
ไม่หรอก ข้าจะอยู่นานกว่าเจ้า
ข้าพูดจริง
ถ้าเจ้ามีใจให้ข้า เจ้าต้องไปเดี๋ยวนี้
ตอนที่ยังไปได้
ไปเถิด
นั่นก็แล้วแต่
เจ้าไล่ข้าไป
เพราะกลัวขวานนั่น จบที่ข้าเหมือนกับเมียเจ้างั้นรึ
พอที
มากเกินไปแล้ว ฟาอีล
ออกไป
- ข้าพูดจริง ไปซะ - ก็ลองดูสิ
แล้วเจ้าจะได้เห็นว่าข้าไม่ต้องให้ใครช่วย
ข้าเลือกที่จะต่อสู้ เหมือนกับทุกคนที่นี่
เหมือนเมียของเจ้า
เจ้าควรนับถือเราก่อนออกศึก และให้เกียรติหลังจากนั้น
เก็บความรู้สึกผิดของเจ้า ไว้ให้ศัตรูที่หนีรอดไปได้
ดูตอนเขาเล่นกับข้า
ถ้าจูบไม่ดี หอกจะจ่อเข้าไป
แต่เราจะทำเขาตายถ้าจ่อลึกกว่านี้
เราลืมขออนุญาตเจ้าของบ้านก่อนจะเล่น
ใช่
ผู้ชายตายเพราะเล่นจูบดรุณีไปแล้วกี่คน
ผู้หญิงด้วย
แต่เพราะหยุดเล่น เจ้าจึงช่วยชีวิตข้าไว้
เจ้าชดใช้โทห์แล้ว
เจ้าเป็นอิสระและกลับบ้านได้
เล่นโกงโทห์ของไอเอล นั่นหมิ่นเกียรติกัน
ขอคุยสักครู่ พี่น้องร่วมแม่
เขาใช้การเล่น เพื่อไล่เรากลับไปก่อนออกศึก
เขาเสี่ยงชีวิตตัวเองเพื่อช่วยเรา
ทั้งสองคน
โทห์ของชีอัดชดใช้แล้ว
แต่ข้ามีโทห์ต่อเจ้าแทน นายช่าง
นางไปไหน ข้าไปด้วย
ข้าเห็นเจ้าสองคนฝึกกับอลันนาเซได
พวกโคธันไม่เคยได้เรื่อง รวมถึงการใช้พลัง
- ไม่จริงเลย - งั้นทำไมพี่แมทไม่กลับมากับพี่
- นั่น... - แตรแห่งวาเลียร์
พี่เจ้าเป่าแตร เขาเป็นผู้กล้าแล้ว
- ทรงเหมือนกระเพาะแกะ - เสียงก็เหมือนแน่เลย
ในไม่ช้าจะมีลำนำขับขานวีรกรรมของเขา เจ้าสองคนน่าจะลองแต่งเพลงแรก
- อย่างแมท ผู้เป่ากระเพาะ - หรือนักล่อแกะ
โทรลลอค โทรลลอคอยู่บนสันเขา
เห็นคบไฟอย่างน้อย 500
โทรลลอคจะต้องมีสหายมืดอยู่ด้วย
เราต้องปรับแผนกันรึเปล่า
จะ 500 หรือ 5,000 โทรลลอคหรือสหายมืดก็ไหม้ตายเหมือนกัน
ข้าพังสะพานไปหมดแล้ว และโทรลลอคข้ามน้ำลึกไม่ได้
ช่องแคบบนภูเขา เป็นทางเดียวที่พวกมันจะมาที่นี่ได้
เราน่าจะยังต้านตรงนั้นไหว
แค่ยื้อไว้ให้นานที่สุดจนมันถอยไปเอง
ถ้าทำที่ช่องแคบไม่ได้ เราจะลองอีกทีตรงหน้าประตู
และตั้งแนวต้านอีกครั้งที่จัตุรัส
อีกครั้งที่ไวน์สปริงนี้ และอีกครั้ง...
ขออภัย ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเรียกเรามาทำไม
เราไม่จับอาวุธ แม้แต่เพื่อการนี้
ข้าไม่มีวันขอให้ทำเช่นนั้น
แต่ไม่มีใคร ฝีเท้าไวเท่าชาวทูอาธาน
หลังจากโทรลลอคบุกมาคราวก่อน
สมาชิกวงจรนารีขุดอุโมงค์ลับ เป็นทางหนีออกจากหมู่บ้าน
จากไวน์สปริงตรงขึ้นไปบนเขา
ถ้าศึกนี้ตั้งเค้าจะแพ้พ่าย
เราขอให้ท่านช่วยพาเด็กๆ หนีไปได้ไหม
เมื่อไร้ซึ่งเมล็ดพันธุ์ย่อมปราศจากใบไม้
ถือเป็นเกียรติของเรา
ขอบคุณ
ไปประจำที่กันได้
ขอแสงสถิตกับทุกคน
แนวต้านเหล่านี้ไม่มีทางอยู่ได้
ตราบใดยังมีกองหนุนโทรลลอค มาจากช่องมรรคา
ข้าต้องปิดทางอย่างถาวร
- ข้าจะไปด้วย - ถ้าเจ้าไปตอนนี้ ชาวบ้านจะสิ้นหวัง
เราจัดการกันได้
ตามนั้น
แต่เมื่อปิดมรรคาแล้ว อย่ากลับมา
กลับบ้าน ไปหาสเตดดิ้ง กลับไปเยียวยารักษาตัวท่าน
นั่นเป็นคำสั่งรึ
คืนนี้ขาดนักสู้สามคนก็ไม่มีผลมากนัก
แต่ถ้าขาดบันทึกกาล พวกเราจะดับสูญ
ท่านต้องทำให้เราเป็นที่จดจำ
เผื่อว่าชนรุ่นหลัง จะได้เรียนรู้เรื่องราวของเรา
และเมื่อยามเงามืดแผ่มาถึง พวกเขาจะยืนหยัดมีชัย
รักษาตัวด้วย โลยัล บุตรแห่งอาเรนท์ บุตรแห่งฮาลาน
นามของท่านดังก้องในโสตข้า
ข้าสาบาน
นามของเจ้าจะดังก้องในโลกา
ลอร์ดเพร์ริน เนตรทองคำ
อย่าเรียกข้าอย่างนั้น
ขอดูดาบหน่อย
คมกริบ
ฝีมือดีมาก
ปิดประตูซะ
ทุกย่างก้าวเราเดินตามบิดา
วิถีกล้ามารดาแผ้วถางให้
แผ่นดินแลกด้วยโลหิตชโลมไว้
นานเนิ่นมา
- ร้องครวญ - ร้องครวญแด่มาเนเธเรน
- น้ำตา - น้ำตาแด่โลหิตเอมอน
- ร่ำไห้ - ร่ำไห้แด่มาเนเธเรน
นานเนิ่นมา
แม็กซิม เตรียมตัว
พลธนู ขึ้นศร
ง้าง ยิง
- แม็กซิม อีกที - ขึ้นศร
ง้าง ยิง!
ธนูปีกยาวทูริเวอร์สไงล่ะ
เร็ว เกราะ!
ปกป้องกันและกัน
ต้านไว้!
มียามเฝ้าไม่กี่คน อยู่ที่โล่งแจ้งกันหมด
ไอ้ชาวลุ่มน้ำโง่เง่า แม้แต่สาวกเงามืดยังอ่อนหัด
- เราต้องเรียกกองหนุน - ตอนนี้เลยรึ
นายท่านสั่งมา
เราต้องคุมช่องมรรคา ก่อนที่กองหนุนพวกนั้นโผล่มา
แม็กซิม ด่วน! แม็กซิม
พลธนู ตามข้า
มองข้า พลธนู ขึ้นศร
ง้าง
ยิง!
ขึ้นศร
ง้าง ยิง!
พวกมันจะฝ่ามาได้แล้ว
แม็กซิม ตอนนี้เลย
เชื่อมพลังกับข้า
ถอย!
ถอย
ถอยก่อน ถอย
ทีนี้นางจะคุยโวไม่เลิก
แบบนี้ดีกว่าสายฟ้าตั้งเยอะ
จบหรือยัง พวกมันยอมแพ้แล้วใช่ไหม
ถ้าเราโชคดี
ไปสิ ดูว่าเกิดอะไรขึ้น
เราจะเฝ้าช่องแคบเอง
ไป
ปิดประตู
อลันนา
- อลันนา เห็นไหมว่าพวกนั้นไปทางไหน - มันถอยไปจัดทัพ
จัดทัพ โทรลลอคน่ะนะ
ไม่ปกติแล้ว
สวมเกราะ มีวินัย นี่ไม่ใช่การออกศึกของโทรลลอค
ต้องมีคนบงการพวกมันอยู่
เป็นอะไรไป
อลันนา ข้างหลัง!
อลันนา
ใครช่วยที
พานางไปหลบ!
ไม่ เดส!
ใครช่วยที
ปกป้องกันและกัน
เด็กๆ พานางไปหลบ
หาที่กำบังให้นาง ไป
เดส กลับเข้ามา
เพราะอายเซไดเหรอ
นางบาดเจ็บ
โทรลลอค มันกลับมาแล้ว
เราสู้ไม่ไหวแน่ถ้าไม่มีอายเซได
ต้องหนีแล้ว เราไม่ใช่ทหาร
การศึกไม่เคยชนะด้วยทหาร
เราชนะเพราะโง่เง่า จนกระทั่งไม่รู้ว่ากำลังบอบช้ำ
ดื้อด้านจนไม่ยอมล้มลงนอนตาย
และร้ายกาจจนไม่ยอมให้วงล้อ บดทับง่ายๆ แทบไม่ต้องขยับหมุน
ว่ายังไง
ชาวทูริเวอร์สทำได้หรือไม่
ได้ไหม
เราจะปิดยังไง มันไม่เปิดด้วยซ้ำ
- อาเวนเดโซรา - เจ้านี่ หยิบจับไปเรื่อย
จะปิดอย่างถาวรต้องทำจากอีกฝั่ง
เจ้าจะคุ้มครองข้าหรือไม่ เบนและชีอัด ดรุณีแห่งคมหอก
เพร์ริน
แม็กซิม ช่องแคบ
ไม่มีอลันนาเราต้านไม่อยู่
เรายืนหยัดสุดความสามารถแล้ว เจ้าควรภูมิใจกับผู้คนของเจ้า
- เราจะไปต้านที่กำแพง - ไม่มีอายเซไดก็ทำไม่ได้
- กำลังพลเราไม่พอ - ข้ารู้
เด็กๆ พวกเจ้าทำอย่างคราวก่อนได้ไหม
สานทอรักษา
เราพยายามอยู่
ข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มันไม่ได้ผล
ไม่เป็นไร วันนี้พวกเจ้าช่วยมากแล้ว
ข้าภูมิใจมากจริงๆ
ข้าขอโทษ
เสียงแตรเหรอ
ใครมา
เสื้อคลุมขาว
- พวกเขาโบกธงแห่งสันติ - เปิดประตู
พวกเขามา ไอ้พวกนั้นมาจนได้
- เจ้ามา - เป็นสิ่งที่ควรทำ
เจ้ามาได้ยังไง
ช่องแคบภูเขา
ผ่านโทรลลอคมาน่ะรึ
โทรลลอคอะไร ที่นั่นร้างหมด
มันเพิ่งยึดไปเมื่อชั่วโมงที่แล้ว จะปล่อยร้างได้ยังไง
พาดาน เฟน เขามากับเจ้ารึ
เฟนเป็นสหายมืด
- ปิดประตู - ต้านไว้
บุก!
พลธนู สอยพวกมัน
ยิงให้ร่วง!
ไปเลย จัดแนวต้านสู้ ยึดจัตุรัส รีบไป!
ยึดจัตุรัสไว้ เข้าประจำที่
- ข้าไม่รู้เรื่องเฟน - เจ้าควรต้องรู้
ไป ไปเดี๋ยวนี้
วงจรนารี ตั้งรับ!
- อารัม - ถึงเวลาแล้วรึ
เราต้องรีบไป
ไม่ต้องกลัวนะ
ชีเอน
เราต้องการกองหนุนพวกนั้น
อีกไกล...
เจ้าทำแบบนี้
ไม่มีอายเซไดรึ
อยู่ใกล้ๆ นะ
- เราต้องเข้าไปหลบลึกๆ ในป่า - ใช่
หนีเร็ว
คืนนี้ทุกคนจะตายเพราะข้า ข้าทำผิดต่อพวกเขา
ความล้มเหลวคืออิสรภาพ เพราะในเวลานี้ยังจะมีอะไรต้องกลัว
เจ้ายอมสละอะไรบ้าง เพื่อทูริเวอร์ส
ทุกอย่าง
งั้นทำให้พวกเขาเห็นสิ
หลบหลังข้า
- เลิกปกป้องข้า... - ฆ่าพวกที่รอดมือข้า
ทูริเวอร์ส ฟังข้า!
ปกป้องจัตุรัส เราจะปกป้องจัตุรัส
ปกป้องจัตุรัส
เพื่อทูริเวอร์ส!
อดทนไว้
ดันมันไป ต้านมัน!
ข้าชอบวงจรนารี
หลบไป เด็กๆ
พวกเจ้านี่เอง
เพื่อแม่!
มันมากันมากเกินไป
ฆ่ามัน
ทำไม ทำไมทำกับเราแบบนี้ ทำไมจึงเกลียดเรา
เกลียดรึ
ข้าไม่สนพวกเจ้าเลย
ข้าไม่สนอะไรที่นี่
ท่านเจ้าผู้ยิ่งใหญ่อยากลบล้าง ทูริเวอร์สออกจากแผนที่
เพื่อส่งสารถึงมังกรจุติ
เยี่ยม
จะฆ่าหรือไม่ฆ่า
ข้ายังมีฝูงโทรลลอค อีกหลายพันมาทางช่องมรรคา
ปีนี้ไม่ได้ปล่อยโคมวันเบลไทน์กันแล้ว
ท่าทางกองหนุนของเจ้าไม่มาแล้ว
ตรงนี้ยังมีเหลือเฟือ
งั้นทำไมตัวเจ้า โชยกลิ่นความกลัวหนักขนาดนี้
เพื่อทูริเวอร์ส
เห็นไหม
พวกเราทำไร่กับเลี้ยงแกะ ไม่มีใครเป็นทหารกล้า
แต่ในที่นี้มีเจ้าคนเดียวที่กลัวตาย
ข้ามีข้อเสนอ
ไม่
ข้าเสนอให้
ถ้าเจ้าอยากรอด
เจ้ามีทางเดียวที่จะรอด
สั่งถอยทัพ
ข้ารู้ว่าเจ้าสั่งการพวกนั้น
เป็นเจ้ามาตลอด
หนีไปให้ไกลแล้วอย่ากลับมาอีก
หรือจะตายที่นี่ตอนนี้ อย่างไร้ค่าไร้ความสำคัญ
เจ้าเชื่อว่าข้าจะรักษาสัญญางั้นรึ
เชื่อเถอะ ข้ารักษาสัญญาแน่ ต่อให้เจ้าไม่ทำ
นักรบ นักรบ
ท่านจะพาเรากลับไปหอคอยด้วยไหม
ไม่
ข้าว่ากระสวนเวลา มีแผนการใหญ่รอเราอยู่
ยิ่งเมื่อพวกเจ้าช่วยชีวิตข้าไว้ถึงสองครั้ง
คนของเจ้าหาเลี้ยงชีพ ด้วยการซ่อมหม้อกับกระทะใช่ไหม
เพราะข้าคิดว่าทูริเวอร์ส ต้องการช่างตีเหล็ก
ถ้าเจ้าอยากอยู่ต่อนะ
ข้าบอกเขา
ข้าสั่งให้เขากลับบ้านไป
เขาทิ้งบันทึกไว้
เขารู้ตัวว่าจะไม่กลับมา
ชีวิตคือความฝัน ซึ่งเราทุกคนล้วนต้องตื่น
ก่อนจะหลับฝันได้อีกครั้ง
ขอให้ดวงวิญญาณของท่านพบน้ำและร่มพักพิง
โลยัล บุตรแห่งอาเรนท์ บุตรแห่งฮาลาน
นามของท่านดังก้องในโสตเรา
"วงล้อหมุนไป
อินทรีแดงแห่งมาเนเธเรน ได้กลายเป็นหมาป่า
ทูริเวอร์สยืนหยัด เดียวดายต่อต้านเงามืด
โดยมีช่างตีเหล็กเป็นผู้นำ
ชายผู้ทำหน้าที่นั้น หาได้ทำเพราะอยากนำผู้คน
แต่เพราะผู้คนอยากติดตามเขา"
ทูริเวอร์ส
เราตกลงกันไว้
เจ้าพูดเรื่องอะไร
จะยอมมอบตัวให้แสงพิพากษา
ตามที่สาบานหรือไม่
พวกเจ้าเรียกตัวเองว่าบุตร
ก็ไม่น่าแปลกใจที่เป็นเด็กนับเลขไม่เป็น
ไม่ หยุดนะ หยุด
ข้าจะไป
เจ้าเสียสติหรือไง พวกนี้จะฆ่าเจ้า
เขาต้องเลือกเอง
เหมือนที่เจ้าเลือกต่อสู้
และข้าเลือกหยุดต่อสู้
เจ้าจะยอมรับได้ไหม
ความรุนแรงจะไม่มีวันยุติ จนกว่ามีใครเอ่ยว่า "พอเสียที"
หยุด อย่ายุ่งกับเขา
"ชายผู้ดำรงเกียรติ
ผู้ซึ่งถูกพรากครอบครัวไป
ทว่าเขาอยู่อย่างสง่าผ่าเผยแม้โศกเศร้า
และปกป้องผู้ที่ตนปกป้องได้
เพร์ริน ไอบารา
สหายของข้า"
สดุดีลอร์ดเพร์ริน เนตรทองคำ
ผู้นำแห่งทูริเวอร์ส
- สดุดีลอร์ดเพร์ริน - ลอร์ดเพร์ริน
ลอร์ดเพร์ริน ลอร์ดเพร์ริน
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลักขณา นาคศิริ