ป่านนี้แล้วยังอยู่ที่นี่กันอีก
(ความเดิมตอนที่แล้ว)
สหายของข้าขับไล่ความคิดน่ากลัวไปได้
เขาชื่ออะไร
อลูดรัน
เขารั้งท่านไว้
บอกเรื่องของเพร์ริน ไอบาราที่เจ้ารู้มา
เราไม่ได้เจอเขาเลย
- แม่ - หนึ่งในนี้เป็นแม่มด
แนทตี้กับลูกๆ อยู่ในค่าย
เบน ชีอัด และข้าจะแอบเข้าไป
- เพร์ริน - แม่เจ้าอยู่ไหนล่ะ
นี่ฝีมือเจ้ารึ
หมดเวลาเฝ้าดูเขาแล้ว เอเกว็นเซได
ทุกคืน ข้าจะเจอนางอยู่ในฝัน
เจ้าท่องฝันไปกับข้าได้ไหม
นี่ใช่ที่ท่านเห็นในรูเดียนหรือเปล่า
- คุ้มที่จะเสี่ยงใช่ไหม - คุ้ม
ราชินีร่วมเตียงด้วยแล้วรึ ราห์วิน
ไว้ค่อยอวยยศกันทีหลังได้ไหม
ซัมเมเอล
กำไล
ลีอันดรินกำลังหาปลอกคอเข้าคู่กัน
เราจะไปล่ามมังกรจุติ
(ทันชีโค 95 ปีก่อน)
เขาไม่อยากให้เจ้าร้องแบบนี้นะ
เขาไม่ชอบให้ร้อง
บอกให้เงียบไง เจ้าหนูสกปรก
อลูดรัน
ชื่อของเจ้า
หน้าตาเหมือนนางแพศยาอย่างแม่มัน
เอามานี่
จับมันกดน้ำ
ไม่!
ไปให้พ้น
ได้โปรด
ช่วยข้าทีได้ไหม
ข้าต้องออกจากเมืองนี้
- ขอร้องละ - หลีกไป
กรุณาด้วย
สมน้ำหน้า เด็กสำส่อน
โปรดช่วยข้าด้วย
ไปขอทานที่อื่น
ใครสักคน
- ใครก็ได้ - ไสหัวไป
อย่าเดินหนีข้านะ
สวัสดี
ลีอันดริน
นั่นชื่อเจ้าใช่ไหม
อยากให้ช่วยหรือเปล่า
วงล้อแห่งกาลเวลา
มาอยู่นี่เอง
ตั้งแต่ออกจากหอคอย เจ้าก็หลบเก่งเสียเหลือเกิน
ท่านหญิงลานเฟียร์
คงลำบากใจแย่ ต้องแสร้งเชื่อฟังประมุขอมีร์ลิน
ข้าทำตามคำสั่งท่าน
ข้าทนอยู่ในหอคอยนานเต็มที่แล้ว
คิดถึงที่นั่นล่ะสิ
เจ้าคิดถึงการได้เป็นคนสำคัญ
ท่านจะให้ข้าทำอะไรอีกรึ
เจ้ามาทำอะไรที่ทันชีโค
ที่นี่บ้านของข้า ท่านหญิง
เจ้าทำงานรับใช้เขาหรือเปล่า
ใครกัน
ราห์วิน
ไม่ยักรู้ว่าเขามีอำนาจในหมู่อาจาห์ดำ
เราทุกคนภักดีต่ออิชามาเอล
แต่ได้ข่าวว่าเขาตายไปแล้ว
ถ้าคิดจะยุแยงเราให้ห้ำหั่นกันเอง
รู้ไว้ด้วยว่าเจ้าเล่นกับอันตราย ลีอันดริน
พวกพ้องข้าภักดีต่อข้า ข้าก็ภักดีต่อท่าน
บัญชาข้าสิ ท่านหญิง
ภคินีห้าคนสวามิภักดิ์ต่อเงามืด
เป็นรางวัลชิ้นงามที่ยากจะมองข้าม
ราห์วินจะต้องเข้าหาคนใดคนหนึ่ง
คนที่หลงคิดว่าตนฉลาดกว่าที่เป็นจริง
ข้าก็ทึกทักว่าเป็นเจ้า
แล้วเมื่อเจอตัวนาง ท่านจะให้ข้าทำยังไง
ฆ่าทิ้ง
ไม่งั้นคราวหน้าที่ข้ามาเยือนในฝัน เจ้าจะนึกเสียใจที่ไม่ได้ทำ
ข้าให้เวลาถึงพรุ่งนี้
ทีนี้
ข้าจะให้ดูสิ่งที่ผู้ถูกเลือก
ไม่อยากให้เจ้าเห็น
นี่คือบุรุษผู้ถูกล่าม รูปปั้นเก่าแก่ ยิ่งกว่าตัวเมืองทันชีโค
แต่ที่ท่าเรือเหลืออยู่เพียงส่วนเดียว
นี่คือบุรุษผู้ใช้พลัง ถูกอายเซไดสองคนล่ามเอาไว้ได้
พวกภคินีที่พบกำไลนี้ยืนยันว่า
กำไลวงที่สองกับปลอกคอ อยู่ในเมืองนี้ แต่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน
เราได้มาแล้วหนึ่งในสาม
ดังนั้นขุดให้ลึก ค้นให้ทั่ว
ข้าต้องการปลอกคอ และกำไลวงที่สองภายในวันพรุ่งนี้
ไม่งั้นนายของเราจะไม่พอใจ
แล้วภคินีชุดน้ำเงินคนนั้นล่ะ
อิสปัน เชฟาร์
ผมดำมีแถบขาว มาจาก... ซัลเดีย
ไม่ใช่ นั่นเจน ไคดา พวกชุดเขียว
แล้วจะสำคัญตรงไหน
ถ้าเจอลีอันดรินก็เจอทุกคน
เราไม่ได้มาหาลีอันดริน ไนนีฟ
เรามาหาอาจาห์ดำ
แต่ที่สำคัญคือต้องหาปลอกคอ ถ้าพวกนางเจอก่อนเรา
- แรนด์จะ... - ไม่
เราจะหาจนเจอ
ใช้ผ้าคลุมผืนนี้จะดีเหรอ
สาวๆ พร้อมหรือยัง
มันเป็นธรรมเนียม ผู้ชายก็ใส่
แต่เบาๆ กับลูกปัดหน่อยก็ได้
- อะไรนะ - จำนวนลูกปัดจะบอกค่าตัว
ข้าน่ะชื่นชมความมั่น
แต่ผืนนี้น่าจะเข้าท่ากว่า
อาจาห์ดำไม่เข้าตามตรอก ออกตามประตูแน่ๆ
พวกนั้นต้องใช้หัวขโมย ลักลอบของเถื่อน โจรผู้ร้าย
งั้นเราก็จะไปตลาดราตรี
แมท ไปเล่นไพ่ ถามไถ่ชาวบ้านเผื่อรู้อะไรบ้าง
ส่วนมินจะใช้นิมิต
ไนนีฟกับข้าจะรับมือ ทุกอย่างที่ต้องใช้ความแนบเนียน
นางชอบทำนิสัยแบบนี้รึ
ใช่ ทั้งคู่นั่นแหละ
เจ้ารับปากไว้ว่า จะไม่เข้าเทลอะรันรีอดโดยไม่มีเรา
อายเซไดโกหกไม่ได้
ข้าไม่ใช่อายเซได แล้วเรื่องนั้นข้าก็โกหก
ข้าต้องหาทางหยุดนางให้ได้ ในเทลอะรันรีอด
อย่าได้หวังประชันกับ ผู้ใฝ่เงามืดในเทลอะรันรีอด
แต่ในฝันของเจ้า พลังอำนาจของเจ้าจะรุนแรงที่สุด
ที่นั่นยังมีโอกาสชนะ แม้จะน้อยนิดเท่าปลายหอก
เจ้าหลบหน้าข้า
ตอนนี้เจ้ากลัวข้า
เจ้ามองเห็นอะไรในรูเดียน
เจ้าต้องการอะไร
เจ้าควรกันเอเกว็นให้อยู่ห่างเขา
ข้าทำแล้ว
แม้ถูกบังคับนางยังไม่ยอม
ข้าเริ่มกังวลว่าเจ้าพยายาม ทำตัวมีประโยชน์ต่อข้า
จะได้ไม่โดนกำจัดทิ้ง
ข้าจะส่งของขวัญไปให้แปลกใจเล่น
ให้เขารับมือเอง
เข้าใจนะว่ามันยากสำหรับเจ้า
เราจะไปไหนกัน
ข้ากำลังหาเอเกว็น
นางไปฝึกกับเหล่ามุนี ศึกษาวิถีของเราอย่างที่เจ้าควรทำ
พวกเจ้าปลูกพืชไว้กิน กลางทะเลทรายด้วยวิธีนี้สินะ
ที่แขวนนี้เป็นร่มบังแดดให้หินตลอดวัน
น้ำจะได้ไม่เหือดแห้ง
เรารอบรู้มากกว่า แค่การร่ายรำเพลงหอก
อัลเซร่า
แรนด์ อัลธอร์
นี่ไง ผลฟักของข้า เห็นไหมว่าผลใหญ่เบ้อเร่อ
- เจ้าดูแลอย่างดีจริงๆ - ใช่แล้ว
เพิ่งรู้ว่าไอเอลปลูกพืชเก่งขนาดนี้
เลี้ยงสัตว์ก็เก่ง เท่าที่ได้ชิมเนื้อแพะตัวนั้น
พี่สาวข้าดูฝูงแพะ เป็นคนเลี้ยงแพะ
แต่ถ้าเป็นฝูงแกะล่ะ
ให้เด็กเลี้ยงเหรอ
ก็ทำนองนั้น
มาช่วยกันลงแรงดีกว่า
นี่อะไร
- พลั่วงั้นรึ - ไม่ นี่หอกของข้า
ข้ากำลังฝึกเป็นดรุณี
ท่านแตะต้องไม่ได้
ท่านหมิ่นเกียรติของข้า แรนด์ อัลธอร์
เพื่อชดใช้ที่หมิ่นจีของเจ้า
ข้าขอมอบโทห์นี้
เจ้าต้องเก็บเกี่ยวในสวนของข้า ตอนที่พืชผลสุกงอม
เมื่อนั้นจะนับว่าชดใช้โทห์ แรนด์ อัลธอร์
เมื่อกี้น่าจะเตือนกันก่อน
เจ้าก็รับมือพอใช้ได้ เจ้าคนลุ่มน้ำ
พอใช้ได้
พวกเขากลับมาแล้ว
เพร์รินบาดเจ็บ ช่วยเขาลงมา
พาเขาเข้าไป เร็วเข้า
- เกิดอะไรขึ้น - เขาถูกแทง
รีบไปตามอลันนาเซได ด่วนเลย
เขาต้องได้รับการรักษา
เจ้าจะหายดี เจ้าต้องไม่เป็นอะไร
เร็วเข้า ต้องให้นางช่วย
เกรงว่านางไม่อยู่ในสภาพรักษาใครได้
สมุนไพรนี้จะช่วยบรรเทาความเจ็บ และชะลอการติดเชื้อ
เด็กๆ อยู่ แต่ว่าแนทตี้...
พ่อข้า
พูดเสมอว่าผู้นำทำได้เพียงดูแลคนเป็น
หรือหลั่งน้ำตาให้คนตาย
แต่ทำทั้งสองอย่างไม่ได้
ผู้ชายต้องทำยังไง ถึงจะได้เชยชมหลังผ้าคลุมนี่
ความลับที่น่าเปิดเผยที่สุดคือ ใบหน้าหญิงหลังผ้าคลุม
ที่อันตรายที่สุดคือประกายไฟของคนจุด
ขอท้าแม่น้ำอันดาฮาร์ว่าอย่างเจ้าไม่รู้
วิธีทำให้ผู้หญิงถอดผ้าคลุมหน้า
เจ้าพูดจาเหมือนชาวทาราบอนแท้ๆ
ทำไมจะไม่ใช่ มาไกลจากคัลเพเนอย่างข้า
ข้าแค่ยังไม่ค่อยถูกใจกับชิ้นนี้น่ะ
ว่าแต่พอมีเครื่องประดับไหม อย่างปลอกคอเล็กๆ
เข้าคู่กับกำไลที่เล่าให้ฟัง
สวมไว้แถวๆ นี้
เจ้าใส่เอง หรือให้หญิงรู้ใจ
เปล่า จะเอาไปให้ผู้ชาย
คนหนุ่มร่างกำยำเหมือนข้าคนนี้
ทำจากเงินน่ะ
เอาอย่างนี้
จะลองให้แตะกองนี้
ถ้าเจ้าหาของแบบนั้นให้ข้าได้
เหล่าผู้กล้ามาเยือนทุกวี่วัน
กล่าวสาบานต่อแตรแห่งวาเลียร์
รางวัลแสนศักดิ์สิทธิ์ตามตำนาน
สักครู่นะ
ยามเมื่อเงามืดปกคลุมถึง
แตรนี้คือที่พึ่งให้พ้นได้
ณ ศึกสุดท้ายอันเปลี่ยวดาย
กลางราตรียาวนาน
ขุนเขาตระหง่าน วิญญาณจะปกปัก
ในหลุมข้ามิพัก ยามเสียงแตรลั่นไป
ไม่น่าเชื่อ
- ธอม เมอร์ริลิน ตัวจริงเสียงจริง - ไม่
ไม่นะ ธอม เดี๋ยวสิ เดี๋ยว
ข้าเอง จำได้ไหม แมท โคธัน อย่าสิ ท่านจำได้นี่
จะลืมลงได้ยังไง
เจ้าทิ้งข้าให้นอนตาย หลังจากสู้กับไอ้ภูติเงา
ใช่ๆ นั่นแหละข้า แล้วท่านก็ยังไม่ตาย
โห ดูเข้า ท่านดูดีจะตาย
ไม่ต้องเลย ไปละ
เจ้ากับเพื่อนหัวแดงจะไปคลุกกับอะไร
ข้าก็ไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วย
เจ้าทำข้าสูญเสียไปมากแล้ว เข้าใจไหม
ธอม เดี๋ยว เดี๋ยวสิ
โธ่ ท่านเคยสอนอะไรข้าไว้
บทเรียนชีวิตชั้นดี มักแลกกับการสูญเสียมากที่สุด
มานี่มา มาดื่มกับข้า
จะบอกให้นะ
ถ้าท่านโชคดี ข้าอาจเล่าให้ฟังว่า ใครเป่าแตรแห่งวาเลียร์
- แล้วแมทกับความทรงจำในหัว - เป็นเรื่องของเขากับข้า
ดีจังเลยที่ได้จับเข่าคุยกัน
- เจ้าทำหน้าบึ้ง - เปล่าเสียหน่อย
ทำอยู่ ดูน่าสงสัยมาก
หน้าข้าก็เป็นอย่างนี้
เจ้าคงจะเป็นอายเซไดได้ดีจริงๆ
เสียดายโอกาส
เอาไป
นี่ของเจ้า
เจ้าไม่ดื่มรึ
ยกให้เจ้าทั้งคู่
เจ้าต้องผ่อนคลายหน่อย เลิกจิกเปียบ้าง
ขอบคุณนะ
แล้วนิมิตของเจ้าทำงานยังไง
กำลังเห็นอนาคตของคนในนี้รึเปล่า
เห็นบางคน
เป็นบางครั้ง
มักจะเห็นตอนที่ไม่อยากเห็นเลย
แต่ในเวลาแบบนี้ ตอนที่อยากเห็นจริงๆ
ดันไม่โผล่มาให้เห็น
แล้วเจ้ารับได้งั้นรึ
ข้าใช้เวลาเกือบทั้งชีวิต กว่าจะรู้ตัวว่าไม่ค่อยมีทางเลือก
- นี่ เจ้าน่ะ - จะเอาอะไร
เพิ่งเจอสาวงามคนหนึ่งใช่ไหม
ผมดำแซมแถบขาว ชอบสวมชุดสีเขียวๆ
รู้ได้ยังไง
เจ้าจะได้แต่งงานกับนาง ข้ามีตาทิพย์มองเห็นกระสวน
- รีบแจ้นไปบอกนางเร็วๆ - ข้าไม่รู้จักนางด้วยซ้ำ
ข้าแค่เจอนางที่จัตุรัสเมือง
ข้าว่านางทำงานที่คฤหาสน์ลูนอลต์
อ้าว งั้นก็รวยด้วยสิ
เก่งมาก
เมื่อกี้ข้าไม่คิดเงิน
แต่ถ้าเจ้ามีเพื่อนฝูงที่อยากรู้อนาคต
รู้นะว่าหาข้าได้ที่ไหน
เจน ไคดาแต่งงานกับเขาน่ะนะ
เปล่า นางฆ่าเขา
มีอะไร
วันนี้ข้าไปเยี่ยมเด็กที่ถูกจับแต่งงาน
เจ้าทำกับจิตของนางอย่างละเอียดถี่ถ้วน
นางดู... พอใจกับชีวิต
ประสบการณ์สอนข้าไว้ว่า คนยิ่งรู้น้อยยิ่งมีสุข
เจ้าสานทอแบบเจาะจงกว่านั้นได้ไหม
มีเรื่องที่อยากจะลืมรึไง ภคินี
ในยุคแห่งตำนานคงทำได้
แต่ตอนนี้
มีแต่ผู้ละแสงเท่านั้นที่ทำได้
สวัสดียามเย็น นายหญิง
ลองใหม่ เอเกว็น ผลักข้าออกไป
- ข้าทำไม่ได้ - ลองใหม่
- ฝันของเจ้าคือเขตของเจ้า เอเกว็น - ไม่ได้ผลเลย
เพ่งจนแจ่มชัดในจิต บันดาลให้เป็นจริง กำหนดมันขึ้นมา
ลองใหม่
ไม่ ไม่นะ ไม่
เอเกว็น
มาเปิดใจกันตามประสาผู้หญิง
เจ้าชอบคนที่เห็นเมื่อคืน
หรือชอบเขาเป็นหนุ่มต้อนแกะมากกว่า
แรนด์ไม่รู้ธาตุแท้ของเจ้า
เขารู้ เจ้าก็รู้แก่ใจ
ถ้าแรนด์รู้ว่าเจ้ากล้าทำร้ายข้า...
เขารู้ทุกอย่าง
นางไล่เราออกมา เรากลับเข้าไปไม่ได้
มองข้า เอเกว็น มองข้าสิ
เมื่ออยู่ในฝันของเจ้า พลังนั้นย่อมเป็นของเจ้า
เจ้าเชื่อสิ่งใดย่อมเป็นสิ่งนั้น
ถ้าเจ้าเชื่อว่ามีพลังมากกว่านาง เจ้าย่อมเป็นเช่นนั้น
ถ้าเชื่อว่านางทําร้ายเจ้าไม่ได้ นางย่อมทําไม่ได้
เข้าใจไหม
งั้นลองใหม่
ท่านไม่คุยกับข้าตั้งแต่กลับจากรูเดียน
ข้าฟังอยู่
ท่านเห็นอะไรในวงแหวน มอเรน
ข้าสติวิปลาสรึเปล่า
บางครั้ง
ข้าฆ่าเอเกว็นใช่ไหม
บางครั้ง
ข้าฆ่าท่านหรือไม่
บางครั้ง
นึกว่าเราจะออกมา โดยรู้มากขึ้น แต่นี่กลับน้อยลง
ข้ารู้มากขึ้น
เจ้าล่ะ
เช่นกัน
ข้ารู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร
นั่นซาคาร์เน็น
เจ้ารับมือกับพลังมหาศาลเช่นนี้ยังไง
ตอนที่ครอบครองมัน
ท่านหมายความว่ายังไง
ข้ารู้สึกว่ามันจะกดข้าให้จมลงไป รู้สึกราวกับ...
เมื่อข้ายอมปล่อยใจเต็มที่
ข้าจะถูกชะล้างมลายสิ้น และไม่หลงเหลือสิ่งใดอยู่อีก
อย่าได้ยอม
ไซดินกับไซดาร์แตกต่างกัน ฝั่งของบุรุษ...
มันคือพลังเอก
ไอเอลกับผู้ละแสงสอนข้าให้รู้ว่า
อายเซไดไม่ได้รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับมัน
ถ้าข้าเลิกต่อต้านแม้แต่ครู่เดียว จิตของข้าจะมลายไป
มันอยู่ด้วยเสมอ
กระทั่งตอนนี้
มัน...
เรียกหาข้า ฉุดรั้งข้า
บางครั้งข้า...
ไม่อาจห้ามตัวเองให้...
เอื้อมไปไขว่คว้า
แรนด์
อย่าได้ยอม
เจ้าดูดีขึ้นแล้ว
สมุนไพรภูเขาคงเป็นยาแรง
ทูริเวอร์สของเจ้าพิเศษกว่าที่ไหนๆ
ใช่ พิเศษจริง
เจ้าไม่เคยเล่าว่าเป็นคนถิ่นไหน
ใช่ ไม่เคย
ข้ามาจากซัลเดีย
ตระกูลนักรบ
พ่อแม่เป็นแม่ทัพทั้งคู่
ข้ากับพี่ชายเป็นนักรบ
พี่ข้า
เจ้าคงจะชอบพี่ข้า
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
แม่ข้า...
ถึงตอนนี้ยังทำใจเชื่อไม่ลง
เมื่อปีก่อน นางบังคับข้าให้ฟัง เรื่องที่นางเป็นสหายมืด
บอกว่าอยากให้ข้าสาบานสัตย์มืดด้วย
ข้ารู้ว่าถ้าอยู่ต่อ แล้วไม่ยอมสาบาน ข้าต้องตายแน่
ข้าเทิดทูนแม่มาตลอด
ไม่รู้สิ ข้าคงกลัวว่าถ้าอยู่ต่ออาจจะ...
แต่เจ้าจากมา
ในคืนนั้นเลย
ไปร่วมกลุ่มล่าแตร
- แต่พี่เจ้า... - ข้าไม่น่าบอกพี่ชายเรื่องแม่
พี่ทั้งกล้าหาญและเป็นคนดี
ข้าควรรู้ว่าพี่ต้องพยายามห้ามแม่
นางฆ่าเขา
ลูกชายแท้ๆ
ข้าหนีมา ปล่อยให้พี่ชายต้องรับกรรม
ข้าเข้าใจความรู้สึกนั้น
เจ้าไม่มีทางเข้าใจ
เมียข้า ไลล่า
ครั้งแรกที่โทรลลอคบุกมา
พวกเราไม่เคยสู้กับอะไร อย่าว่าแต่อสูร
ข้าพยายามปกป้องนาง
มันเป็นอุบัติเหตุ แต่...
เป็นเพราะข้า
ข้าทำให้นางตาย
นางเลือกที่จะสู้
นางต่อสู้เก่งไหม
เก่งสิ
อย่าทำให้นางเสียเกียรติ ด้วยการอาลัยไม่เลิกรา
ต้องดูแลคนเป็น จำได้ไหม
ข้ามักคิดเสมอว่า...
ยังมีค่าอะไรหรือไม่ ที่ข้าไม่ได้สาบานสัตย์มืด
โลกนี้มืดมนเหลือเกิน ฟาอีล
แต่เวลาที่มองหน้าเจ้า
ข้าเห็นเพียงแสงสว่าง
ทัพเสริมของเรามาถึงแล้ว
ไปโดนอะไรมานั่น
เจอโทรลลอคก่อกวนเล็กน้อย
ไม่ได้คณนามือเราอยู่แล้ว
รู้มาว่าเจ้ามีปัญหากับ ชาวบ้านทูริเวอร์ส
ไม่แน่ข้าอาจช่วยได้
แปลว่าเพื่อนหัวทึ่มคือมังกรจุติ
และเจ้าคือผู้เป่าแตร
ฟังนะ ข้าคงไม่เชื่อถ้าไม่ได้...
- แล้วยังหัดเรียนภาษาเก่าด้วย - โห ใช่
จะว่าอย่างนั้นก็ได้
พวกเจ้าเล่นกับกระสวน ไม่ก็โดนกระสวนเล่นงานอยู่
แต่ยังไงก็ยึดคำเดิม
ข้าไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยทั้งสิ้น
ธอม เดี๋ยวก่อน ท่านน่าจะช่วยคนละไม้ละมือ...
ข้าจะไม่ยุ่ง
- เราตามหาอายเซไดชื่อลีอันดริน - ข้าไม่สน
- ลีอันดริน กีราเล - ใช่
อยู่ห่างๆ คนนั้นไว้เถอะ เจ้าหนุ่ม
หน้าแบบนั้น ผมแบบนั้น หลบไม่พ้นหรอก
เจ้าเหมือนคนไอเอล
ธิดารัชทายาทแห่งอันดอร์มาทำอะไรแถวนี้
ธอม ท่านรู้จักนางเรอะ
ข้าอยู่ในราชสำนักแม่ของนาง เมื่อนานมาแล้ว
ข้าไปละ
ธอม
คอไม่แข็งก็ไม่น่ากินเหล้า
ข้าไม่ได้เมาจนไม่รู้ว่าคนตรงหน้า คือธิดารัชทายาทแห่งอันดอร์
ต้องโง่เง่าขนาดไหนถึงได้คิดว่า ธิดารัชทายาทแห่งอันดอร์
จะมาอยู่แถวนี้กับคนอย่างเจ้า
หายหัวไปไหนมา นางขี้เรื้อน
- ขี้เรื้อนอะไร คิดว่าข้า... - สมน้ำหน้าตัวเอง
ดันรับคนขี้เมาเป็นศิษย์
นางเล่นเป็นธิดารัชทายาท แห่งอันดอร์อะไรนั่นอีกแล้วใช่ไหม
คราวก่อนชายสองคน อยากจับนางไปเรียกค่าไถ่
นางฮุบเงินไว้เองคนเดียว
กลับมาพร้อมเงินพอจะซื้อเรือ แล้วก็จ่ายค่าเหล้าหมด
ตามนิสัย
ลูกศิษย์วณิพกเหรอ
งั้นร้องให้ฟังสักเพลงซิ
ได้
ถ้างั้น
เพลงที่ทุกคนในเมืองแสนดีนี้รู้จัก จะต้องเป็นเพลง...
"โนนเนินแห่งทันชีโค"
"โนนเนิน..."
แน่ใจนะ
ตกลงว่ารู้ไหม ตาเฒ่า
ตาเฒ่ารึ
รู้จักสิ
งั้นเริ่มเลย
จะกล่าวถึงหนุ่มวัยยี่สิบปี
เด็กทาราบอน เงินทองมากมี
ต้องอย่างงี้สิ
- เอาเลย - เอ้า ร้องเลย
อยากจะมีรัก น่าสมเพชสิ้นดี
เพราะหลงโนนเนินแห่งทันชีโคแล้วซี
แค่หนึ่งไม่พอ สามก็มากไป
ได้สองช่วยกัน หนุ่มพลันระทวยใจ เฮ้!
โนนเนินแห่งทันชีโค
โนนเนินแห่งทันชีโค เฮ้
โนนเนินนี้จะล่มเรือราบคาบ
โนนเนินนี้จะแก้ชายให้หายขลาด
โนนเนินแห่งทันชีโค
โนนเนินแห่งทันชีโค เฮ้!
เป็นไงล่ะ ธิดารัชทายาทแห่งอันดอร์
นั่นเพื่อนข้า
นั่นแหละเพื่อนข้า
เจ้าอย่ามายุ่ง
โหดชะมัด
ต้องยอมรับว่าข้าก็เพลินอยู่
เป็นครั้งแรกในรอบ...
จำไม่ได้แล้ว
เวลาเจ้าไม่เครียดก็ดูดีนะ
ดีกว่าผ้าคลุมนี้ไหม
ไนนีฟ อัลมีรา นั่นเล่นตลกเหรอ
ก็น่าจะใช่
เครียดอีกแล้ว
ขอโทษ แค่...
เพราะเมืองนี้น่ะ
เจ้าว่ามันทำให้ลีอันดริน กลายเป็นแบบนั้นหรือเปล่า
พูดถึงลีอันดรินอยู่รึ
- รู้จักนางด้วยรึ - คนรุ่นข้าน่ะรู้จัก
ท่านได้เจอนางรึเปล่า
ไม่เจอหรอก
แต่ตระกูลลูนอลต์เก่าแก่ โดนฆ่าล้างโคตรเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน
ลือกันว่าเป็นฝีมือของลีอันดริน
วิญญาณของนาง
ถ้าข้าเลี้ยงเหล้า ท่านช่วยเล่าเรื่องนางอีกได้ไหม
ขอโทษ ข้าทำให้ตื่นรึ
เจ้าโดนเกราะกั้น
ทำอะไรน่ะ
กำลังทดลองแบบทอของเจ้า
คิดว่าจะทำให้เค้นข้อมูลจากเจ้าได้ไหม
ข้ารู้ว่าเจ้าไปเจออะไรมา
ข้าก็ว่าจะบอก
บอกสิ
ปลอกคออยู่ที่ราชวังพานาร์ก
- ที่ไหน - ข้าไม่รู้ตำแหน่งแน่ชัด
แต่เมื่อเข้าไปได้ เราจะหาให้เจอ
- ข้ามีพันธมิตรที่มีอำนาจ - ข้ารู้
แต่ข้าไม่จำเป็นต้องให้ผู้ถูกเลือกคนใดช่วย
เพราะข้าจะเป็นผู้ถูกเลือกเสียเอง
ลีอันดริน ไม่ ไม่!
อิสปัน
ดี เจ้ากลับมาแล้ว
แล้ว
ได้เรื่องอะไรมา
แม็กซิม
- ถึงเวลาแล้ว - ไม่
ไม่ อลันนา
ข้าไม่ยอมให้ท่านไป
ข้ามีแค่ท่านคนเดียว
ได้ข่าวว่าอลันนาเซไดบาดเจ็บ เพราะไปช่วยพวกเรา
เราอยากมาขอบคุณ
นางบาดเจ็บจริงๆ
มานี่สิ
อลันนา ดูสิ เจ้าชอบให้คนขอบคุณนี่
นางยังเจ็บอยู่เลย
ไหนว่าอายเซไดมีพลังรักษา
รักษาคนอื่นน่ะได้
แต่รักษาตัวเองไม่ได้
นี่เจ้า...
ใช้พลังได้ใช่ไหม
เด็กน้อย
หลับตา
นึกภาพดอกไม้ตูมดอกหนึ่ง
มีแต่เจ้าที่มองเห็น
สัมผัสได้
เส้นสายของใบไม้ทุกใบ
เจ้าคือดอกไม้ตูมนั่น
ทีนี้
ลืมตา
ดี
นึกภาพบาดแผลปิดสนิท
เหมือนถักทอเส้นไหม
จากเลือดถึงเลือด
กระดูกถึงกระดูก
กล้ามเนื้อถึง...
ข้าบอกแล้ว
บอกแล้วว่าขุนเขานี้มีผู้ใช้พลัง
ข้าจำเป็นต้องรู้
ดวงตาเจ้า ทำไมเป็นสีทอง
เขาเรียกข้าว่าพี่น้องหมาป่า
ข้าเข้าใจพวกเขา
พวกเขาก็เข้าใจข้า
เจ้าไม่คิดว่าประหลาดเลยรึ
ข้าคิด
แต่ไม่เห็นจะเป็นไร
ตาเจ้าแล้ว
การล่าแตร
เป็นข้ออ้างให้หนีจากซัลเดีย
หรือเจ้าตั้งใจจริงจัง
ต้องจริงจังสิ ข้าจะหาให้เจอจนได้
- ขำอะไรนักหนา - ขอโทษ
ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ไหวละ
หยิบให้หน่อย
ข้าตั้งใจจะเอาให้น้องสาวเขา
แต่เห็นไหม
นี่คือแมท โคธัน เพื่อนข้า
และนี่
คือแตรแห่งวาเลียร์
ใช่
แตรแห่งวาเลียร์ของจริง
ใช่
และนั่นเพื่อนเจ้า
แมท
เป็นผู้เป่าแตร
เพื่อนเจ้าเจอแตรและเป่าไปแล้ว
ใช่
- ทำไมเพิ่งบอกตอนนี้ - ไม่เคยมีจังหวะให้บอก
เจ้าปล่อยข้าพล่ามถึงแตรผีสิงนั่นอยู่ได้
เพร์ริน ไอบารา
ไม่ยุติธรรมเลย
ขอโทษถ้าเรามาขัดจังหวะ
ได้ยินว่าเจ้าอยากให้รักษา
ระวังหน่อย
ดูนั่นสิ
สวยมากเลย
อย่านะ
สามก็มากไป
ได้สองช่วยกัน หนุ่มพลันระทวยใจ เฮ้!
โนนเนินแห่งทันชีโค
โนนเนินแห่งทันชีโค เฮ้
ไนนีฟ
โนนเนินนี้จะล่มเรือราบคาบ
โนนเนินนี้จะแก้ชายให้หายขลาด
โนนเนินแห่งทันชีโค
โนนเนินแห่งทันชีโค เฮ้
เฮ้
ว่าไง
ไหนว่าต้องแนบเนียน
รับรองได้ว่าทำตัวกลมกลืนอยู่
นี่ธอม เมอร์ริลิน เพื่อนเก่า
เพื่อนเหรอ
เอ่อใช่ เขาเพิ่งช่วยเอเลย์นจากคมมีด
ตอนนั้นก็ทำตัวกลมกลืนอยู่
- ตกลงทางเจ้าได้เรื่องบ้างไหม - ได้
เรารู้แล้วว่าลีอันดรินพักอยู่ที่ คฤหาสน์เก่าแก่ของลูนอลต์
ดูเหมือนเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน นางไปละเลงเลือดที่นั่น
ไปไหม
- นี่ เสียใจด้วย... - ข้าหาปลอกคอให้ไม่ได้
แต่เจอกำไลเหมือนในภาพที่เอาให้ดู
- ไปได้มาจากไหน - เจ้าทำงานในคฤหาสน์ลูนอลต์เหรอ
เปล่า พ่อข้าเปิดร้านแถวๆ ท่าเรือเก่า
เขาชอบสะสมของเก่า
บอกว่าสักวันอาจมีค่าขึ้นมาก็ได้
วันนี้เป็นวันโชคดีของเจ้าแล้ว นี่ รับไปเลย
ขอบใจ
มัน...
เอ้านี่
กำไลวงที่สอง แปลว่าปลอกคอสองชิ้นด้วยรึเปล่า
อุตส่าห์เชี่ยวชาญประวัติศาสตร์ทาราบอน
แปลกใจที่เจ้ากลับไม่รู้เรื่อง บุรุษถูกล่ามแห่งทันชีโค
รูปปั้นที่ท่าเรือ ตอนนี้เหลือแค่ตัวบุรุษ
แต่ก่อนเป็นรูปปั้นสตรีสองคน สวมกำไลแบบนี้
บุรุษคุกเข่าและสวมปลอกคออยู่ด้วย
เจ้ารอใครอยู่
ซัมเมเอลงั้นรึ
เดี๋ยวเขาก็ลงมือ ข้ารู้เลยละ
ไม่รู้จักอดทน
หรือว่าราห์วิน
เขาไม่ได้บอกเจ้ารึ โลกความฝันมันอันตราย
เดี๋ยว เจ้า...
เจ้าเป็นใคร
ไม่ใช่ใครทั้งนั้น
แค่แมงมุมที่เจ้าปัดทิ้งจากกระโปรง และไม่ใส่ใจถึงมันอีก
บอกมา เจ้าจะบอกอะไรกับราห์วิน
แล้วข้าจะไปรายงานทันที
ลีอันดริน!
นางรู้เรื่องไนโอมิ
นางฆ่าไนโอมิแล้ว
นางอยากเป็นผู้ละแสง
และพวกห้าคนที่เจ้าอนธการตามล่า สองคนมาที่ทันชีโค
พรุ่งนี้เราจะไปรอนอกคฤหาสน์ลูนอลต์
คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของลีอันดริน
ขอโทษนะ เราไม่ต้องการอะไร ขอบคุณ
แต่ข้าต้องการ
มาใกล้ๆ แสงนี่ ข้าจะได้เห็นพวกเจ้าชัดๆ
เป็นเพียงเด็กสาว
แทบไม่ทันได้ฝึกหัด
แต่แกร่งกันทั้งคู่
โดยเฉพาะเจ้า
เจ้ากั้นตัวเองจากพลัง
ทําไมกัน
ข้ากลัว
พลังของข้า
พลังมหาศาลขนาดนั้น ข้าคงจะเกลียดมัน
ถ้าเป็นสมัยข้า เราคงจะรีดเค้นความกลัวออกจากตัวเจ้า
แต่ช่างเถอะ
เวลานี้มันมีประโยชน์ต่อข้า
มา นั่งนี่
มีอายเซไดคนอื่นอยู่ด้วยรึเปล่า
มีแค่เรา
เรายังไม่ใช่อายเซได แค่ศิษย์รับรอง
อมีร์ลินไม่ไว้ใจใครอื่น
ให้ตามหาลีอันดรินกับอาจาห์ดำ
แล้วพวกเจ้าได้รู้อะไรบ้าง
- ชื่อพวกนาง - ชื่อพวกนาง
อิสปัน เชฟาร์, เจน ไคดา, ไนโอมิ
ข้ารู้ชื่อพวกนั้น
รู้ไหมว่าพวกนางหาอะไรอยู่
ปลอกคอชอนชัน
แต่ชิ้นนี้ใช้กับบุรุษ
เราว่าเอาไปใช้กับมังกรจุตินะ
- เราปล่อยให้นางล่ามแรนด์ไม่ได้ - ไม่ได้
เขาอยู่ที่ไหนรู้ไหม มังกรน่ะ
ไม่ แต่ถ้ารู้แล้วเราจะบอกท่าน
ใช่ๆ
แล้วได้เรื่องอะไรเกี่ยวกับกำไล หรือปลอกคอนั่นไหม
วันนี้เราเจอกำไลวงที่สอง
เจอแล้วรึ
เก่งมาก
ไปเลย ไปเอามาให้ข้า
เจ้าต่อต้านข้า
เจ้าควรภูมิใจนะ
เจ้าทำสิ่งที่อาจาห์ดำยังทำไม่ได้
ราห์วินจะอยากฆ่าพวกเจ้าทั้งคู่
คนเทาของข้าได้ลองและพลาดถึงสองครั้ง
แต่ข้าชอบเวลาที่เขาไม่ได้ดั่งใจ
ส่วนเจ้า...
คืนนี้เจ้าสองคนพิสูจน์ว่ามีประโยชน์ต่อข้า
ไม่แน่ ข้าอาจจะแวะมาหาอีก
- เราจะดีใจมาก - ใช่
เจ้าจะทำตามที่ข้าอยากให้ทำใช่ไหม
เชื่อฟังข้าทุกอย่าง
เด็กดี
เจ้าจะจดจําเหตุการณ์นี้ไม่ได้
นอกจากที่ข้าเคาะประตูผิดบาน
แล้วไปตามทางของข้า
ประตูผิดบาน ได้เลย
เมื่อกี้เราคุยอะไรกันนะ
ข้าจำไม่ได้
เรานั่งบนเตียงมั้ง แล้วเรา...
เดี๋ยว
มีผู้หญิง...
นางมาผิดห้อง
นางไปแล้ว
คิดว่านะ
ข้าปวดหัวตุบๆ
สงสัยเราจะดื่มหนักไป
เราควรเก็บกำไลไว้ในที่ปลอดภัย
เอเลย์น
กำไล
มันอยู่ไหน
ไนนีฟ
หน้าเจ้า
เอเกว็น
นางเป็น...
นางเป็นผู้ละแสง แรนด์
ข้าควรบอกเจ้า
ข้าขอโทษ
ขอโทษเรื่องอะไรแน่
ขอโทษที่โกหกข้า
ที่ทำลายความไว้ใจของข้า
หรือที่หลับนอนกับผู้ละแสง
ทำไมเจ้าถึงโง่ได้ขนาดนี้
มีอะไรอีกมากที่เจ้าไม่เข้าใจ
เรื่องของข้า เรื่องทั้งหมดนี้
ข้าก็อยากให้เจ้าเข้าใจ
เข้าใจงั้นรึ
เรามาแดนเวสท์เพื่อจะหนีพวกนั้น
แต่ตลอดเวลามานี้
เจ้าอยู่กับนางทุกคืน
ข้ามาเพื่อเจ้า
พอได้เจอมุนี เจ้าก็เลิกสนใจข้า
เจ้าชอบทำอย่างนั้น
เจ้าทำอย่างนั้นเสมอ
เจ้ารักนางหรือเปล่า
แปลว่ามันเกิดขึ้นแล้ว
ความวิปลาส
ถ้าเชื่อแล้วจะทำใจได้ง่ายกว่าก็เชื่อไป
เราต่างรู้ความจริง เอเกว็น
เจ้าไม่ต้องการข้า
แม้แต่ตอนอยู่ที่ทูริเวอร์ส
เจ้าต้องการมากกว่านั้นเสมอ
แม้แต่ตอนนี้
ข้าเป็นมังกรจุติ
นั่นก็ไม่พอ
ข้าเคารพเจ้าเรื่องนั้นมาตลอด
เจ้ารู้ไหม
ที่ผ่านมานางทำอะไรข้า
เจ้าพูดเรื่องอะไร
อย่ากล้าดีโกหกข้า แรนด์
อย่าโกหกข้า
เอเกว็น
ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพูดถึงอะไร
ในฝันของข้า
ที่ซูลดัมนั่นทรมานข้า
เป็นเพราะลานเฟียร์ของเจ้า
เป็นฝีมือนางตั้งแต่แรก
ข้าไม่รู้
เจ้าอ่อนหัดลงมาก ลิวส์ เธริน
ออกไป
อัลเซร่า
นางอยู่ข้างบน
อัลเซร่า
นี่ อัลเซร่า
อัลเซร่า
ชีวิตคือความฝัน ซึ่งเราทุกคนล้วนต้องตื่น
ไม่ๆ
หายใจ
หายใจสิ
หายใจ
หายใจ!
แรนด์ เจ้าทําไม่ได้ นางตายไปแล้ว ความตายรักษาไม่ได้
ข้าทำได้ทุกอย่าง
แต่เหมือนในคำทำนาย
เหมือนในคำทำนาย
ข้ามอบการทำลายล้าง
ทั้งยังให้กำเนิด
หายใจสิ อัลเซร่า
หายใจสิ
หายใจ
- อัลเซร่า หายใจสิ - แรนด์
หายใจ
แรนด์ เจ้าทำแบบนี้ไม่ได้
แรนด์
นั่นต้องเป็นร้อยๆ
ไม่ใช่แค่กลุ่มบุกปล้นธรรมดาแล้ว
นั่นคือกองทัพ
ในไม่ช้า เนตรทองคำ จะต้องนำผู้คนเข้าสู่สงคราม
ต่อให้ใจเขาไม่ต้องการ
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลักขณา นาคศิริ