Po tylu latach nadal tu jesteście.
POPRZEDNIO
Moja przyjaciółka przegoni twoje straszne myśli.
Jak mu na imię?
Aludran.
On cię ogranicza.
Co wiecie o Perrinie Aybarze?
Nie widziałyśmy go.
- Mamo! - Jedna z was jest wiedźmą!
Natti i dziewczynki są w obozie.
Bain, Chiad i ja zakradniemy się tam.
- Perrin! - Gdzie wasza matka?
To twoja sprawka?
Czas pilnowania go dobiegł końca, Egwene Sedai.
Każdej nocy widzę ją w snach.
Potrafisz mnie zabrać w Sen?
Chodzi o coś, co widziałaś w Rhuidean?
- Warto zaryzykować? - Owszem.
Już gościsz w łożu królową, Rahvinie?
Później obwąchacie sobie tyłki.
Sammael.
Bransoleta.
Liandrin szuka pasującej obroży.
Założymy ją Smokowi Odrodzonemu.
TANCHICO, 95 LAT WCZEŚNIEJ
Lepiej nie krzycz, bo będzie zły.
Nie lubi krzyków.
Cicho bądź, gnojku!
Aludran.
Tak cię nazwę.
Ma twoją kurwią twarz.
Dawaj go tu.
Utop je.
Nie!
Won.
Proszę.
Błagam, pomóżcie mi.
Muszę uciec z tego miasta.
- Proszę. - Z drogi.
Błagam.
Zasłużyłaś sobie, dziwko.
Błagam.
Idź żebrać gdzie indziej.
Pomocy.
- Pomóżcie mi! - Spadaj!
Nie odchodźcie!
Witaj.
Liandrin.
Tak ci na imię, prawda?
Pomóc ci?
KOŁO CZASU
Tu jesteś.
Ciężko cię ostatnio znaleźć.
Lady Lanfear.
Niełatwo jest udawać posłuszeństwo, siedząc na tronie.
Zrobiłam, o co prosiłaś.
Zostałam w Wieży, dopóki mogłam.
Brakuje ci jej, prawda?
I tego poczucia, że jesteś ważna.
Żądasz czegoś jeszcze?
Co robisz w Tanchico?
To mój dom, pani.
Pracujesz dla niego?
Dla kogo?
Dla Rahvina.
Nie wiedziałam, że ma wpływy w Czarnym Ajah.
Byłyśmy wierne Ishamaelowi,
ale ponoć zginął.
Jeśli chcesz nas skłócić,
wiedz, że igrasz z ogniem.
Moje podwładne są mi wierne, a ja – tobie.
Zrobię wszystko, pani.
Pięć sióstr wiernych Cieniowi
to zbyt łakomy kąsek, by go zignorować.
Rahvin już którąś omotał.
Taką, która uważa się za mądrzejszą, niż jest.
Zakładałam, że to ty.
Co zrobić, gdy ją znajdę?
Zabić.
Albo pożałujesz, gdy odwiedzę cię we śnie.
Masz czas do jutra.
No dobrze.
Pokażę wam coś, czego Wybrani
by wam nie pokazali.
Oto Spętany Mężczyzna. Posąg starszy niż samo Tanchico.
W porcie została tylko jego część.
To przenoszący okiełznany przez dwie Aes Sedai.
Siostry, które znalazły bransoletę,
mówią, że druga bransoleta i obroża są gdzieś w mieście.
Mamy jedną część z trzech.
Drążcie głębiej, szukajcie uważniej.
Chcę je mieć do jutra.
Inaczej pani będzie zawiedziona.
Co z niebieską?
Ispan Shefar.
Ciemne włosy, białe pasemko. Z Saldaei?
Nie, to Jeaine Caide, zielona.
Co za różnica?
Wystarczy znaleźć Liandrin.
Nie szukamy samej Liandrin.
Szukamy Czarnego Ajah.
I obroży. Jeśli zdobędą ją przed nami,
- Rand... - Nie.
My ją znajdziemy.
Ta woalka to dobry pomysł?
Gotowe?
Taki zwyczaj. Dotyczy też mężczyzn.
Ale koraliki sobie odpuść.
- Co? - Oznaczają twoją cenę.
Podziwiam odwagę,
ale to będzie lepsze.
Cokolwiek robi Czarne Ajah, nie będzie przestrzegać prawa.
Będzie szukać złodziei i przemytników.
Udamy się na nocny targ.
Mat, pograsz w karty i spróbujesz się czegoś dowiedzieć.
Min, użyj wizji.
My zajmiemy się wszystkim, co wymaga subtelnego podejścia.
Zawsze taka jest?
Obie takie są.
Obiecałaś nie wchodzić bez nas do Tel'aran'rhiodu.
Aes Sedai nie mogą kłamać.
Nie jestem Aes Sedai. Skłamałam.
Muszę się dowiedzieć, jak ją powstrzymać w Tel'aran'rhiodzie.
Nie masz tam szans z poświęconymi cieniowi.
Najpotężniejsza jesteś we własnych snach.
Tam mamy cień szansy.
Ukrywasz się przede mną.
Lękasz się.
Co ujrzałaś w Rhuidean?
Czego chcesz?
Miałaś trzymać Egwene z dala od niego.
Trzymam.
Nie można jej zbyt naciskać.
Mam wrażenie, że chcesz być użyteczna,
żebym się ciebie nie pozbyła.
Przyślę niespodziankę.
On ma się nią zająć.
Wiem, że dla ciebie to trudne.
Dokąd idziemy?
Szukałem Egwene.
Studiuje nasz lud z Mądrymi. Ty też powinieneś.
Tak uprawiacie żywność na pustyni?
Nawis skalny daje cień,
więc woda nie wysycha.
Znamy się nie tylko na włóczniach.
Alsera.
Rand al'Thor!
To moje kabaczki. Wielgachne, co?
- Dobrze o nie dbasz. - Wiem.
Aielowie znają się na ogrodnictwie.
I nieźli z nich pasterze, sądząc po kozinie.
O kozy dba moja siostra. Jest koziarką.
Co hodują pasterze?
Pastę?
Coś w tym stylu.
Mogę pomóc.
Co to?
- Szpadel? - Włócznia!
Będę Panną Włóczni.
Nie wolno ci jej tknąć.
Znieważyłeś mnie.
Przyjmij mój toh
za zniewagę twego ji.
Zbierzesz moje warzywa, gdy dojrzeją.
Tylko tak spłacisz swój toh.
Mogłaś mi pomóc.
Nieźle sobie poradziłeś, mieszkańcu mokradeł.
Powiedzmy.
To oni!
Perrin jest ranny, pomóżcie mu.
Do środka z nim.
- Co się stało? - Dźgnięto go.
Sprowadźcie Alannę, prędko.
Trzeba go uzdrowić.
Nic ci nie będzie.
Lećcie po nią!
Teraz nie zdoła nikogo uzdrowić.
Kompres złagodzi ból i spowolni infekcję.
Dziewczęta wróciły, ale Natti...
Ojciec mawiał,
że przywódca może albo dbać o żywych,
albo opłakiwać zmarłych.
Nigdy jedno i drugie.
Co trzeba zrobić, żeby zajrzeć pod tę chustę?
Najpiękniejszą tajemnicą jest twarz kobiety pod woalką.
Najgroźniejszą sekret iskry Iluminatora.
Założę się o wody Andaharu, że nie wiesz,
jak namówić kobietę do zdjęcia chusty.
Mówisz jak prawdziwa Tarabonka.
W końcu pochodzę z Calpene.
To raczej nie dla mnie.
Masz może jakąś biżuterię? Może obrożę?
Podobną do bransolety, o której mówiłem.
Zakładaną tutaj.
Dla ciebie czy dla kobiety?
Dla mężczyzny.
Postawnego i silnego jak ja.
Srebrna.
Wiesz co?
Podzielę się tym z tobą,
jeśli mi taką znajdziesz.
By przysięgli szukać rogu Valere
Skarbu rodem z legend
Momencik.
Gdy nadejdzie Cień
Ten Róg będzie wybawieniem
Niezliczone armie zbierze wróg
W długą noc
Góry zakończą straż Zmarli to ratunek nasz
Powstaną z grobu gdy zabrzmi róg
Wspaniale!
- Cholerny Thom Merrilin! - Nie.
Thom, zaczekaj.
To ja, Mat Cauthon. Pamiętasz?
Jak cię zapomnieć?
Zostawiłeś mnie na pastwę Cienia.
Tak! To ja. A ty żyjesz.
Świetnie wyglądasz.
Odczep się.
W cokolwiek żeś się uwikłał z tym rudzielcem,
mnie w to nie mieszaj.
Dość już mi zabraliście.
Thom, zaczekaj.
Co mi powtarzałeś?
Najlepsze lekcje kosztują najwięcej.
Chodźmy się napić. Ja stawiam.
I wiesz co?
Jak ci się poszczęści, powiem ci, kto zadął w Róg Valere.
- Wspomnienia Mata... - To jego sprawa. I moja.
Jak miło sobie pogadać.
- Patrzysz spod byka. - Wcale nie.
Tak. A to podejrzane.
Taką mam twarz.
Byłaby z ciebie dobra Aes Sedai.
Szkoda.
Pijcie!
Proszę bardzo.
Nie pijesz?
Zamówiłam dla ciebie.
Rozluźnij się trochę. Rozpuść warkocz.
Dziękuję.
To jak działają te wizje?
Widzisz przyszłość klientów tego baru?
Niektórych.
Czasami.
Zwykle wtedy, gdy tego nie chcę.
A gdy ich potrzebuję, jak teraz,
to ich nie ma.
To ci nie przeszkadza?
Niedawno zrozumiałam, że nie mam prawa głosu w tej sprawie.
- Kolego! - Czego?
Poznałeś piękną kobietę, prawda?
Ciemne włosy, białe pasemko. Nosi się na zielono.
Skąd wiesz?
Poślubisz ją. Ujrzałam to we Wzorze.
- Leć, powiedz jej. - Kiedy ja jej nie znam.
Widuję ją czasem w centrum.
Chyba pracuje w pałacu Lounaltów.
No proszę, bogaczka.
Brawo.
Pierwsza wróżba gratis.
Jeśli twoi znajomi chcą poznać przyszłość,
wiesz, gdzie jestem.
Jeaine Caide go poślubi?
Nie. Zabije.
Tak?
Widziałam dziś tę pannę młodą.
Nieźle jej namieszałaś w głowie.
Wydawała się uradowana.
Najszczęśliwsi są ci, co wiedzą najmniej.
Potrafisz spleść coś nieco konkretniejszego?
Chcesz o czymś zapomnieć?
Uczyli tego w Wieku Legend.
Teraz...
Teraz tylko Przeklęci to potrafią.
Dobry wieczór, pani.
Jeszcze raz, Egwene. Wyrzuć mnie.
- Nie mogę. - Próbuj.
- Ty rządzisz w swoich snach. - To na nic.
Co sobie wyobrazisz, to się stanie. Chciej tego.
Jeszcze raz.
O nie.
Egwene.
Porozmawiajmy szczerze. Jak kobieta z kobietą.
Podobało ci się to, co widziałaś?
A może wolisz pospolitego pasterza?
Rand nie wie, kim jesteś.
Wie. Masz tego świadomość.
Gdyby wiedział, że mnie tknęłaś...
Wie o wszystkim.
Zablokowała nas.
Spójrz na mnie, Egwene.
We własnym śnie masz wielką moc.
Dzieje się to, w co wierzysz.
Musisz tylko uwierzyć, że jesteś potężniejsza od niej.
Uwierzyć, że ona cię nie skrzywdzi.
Rozumiesz?
Jeszcze raz.
Milczysz od czasu Rhuidean.
Bo słucham.
Co zobaczyłaś w Pierścieniach?
Straciłem zmysły?
W niektórych wizjach.
Zabiłem Egwene?
W niektórych wizjach.
Zabiłem ciebie?
W niektórych wizjach.
Myślałem, że wyjdziemy, wiedząc więcej.
Ja wiem więcej.
A ty?
Tak.
Wiem, co to jest.
Sakarnen.
Jak okiełznać tak wielką Moc,
gdy ta napływa?
To znaczy?
Mam wrażenie, że mnie przytłacza.
Gdy jej ulegam,
czuję, że mnie pochłonie. Że nic nie zostanie.
To nie ulegaj.
Saidin i Saidar to nie to samo. Męska połowa...
To wszystko Jedyna Moc.
Aielowie i Przeklęci pokazali mi,
że Aes Sedai nie wiedzą o niej wszystkiego.
Gdybym na moment przestał walczyć, byłoby po mnie.
Stawiam opór nieustannie.
Nawet teraz.
Moc...
Ona mnie wzywa. Przyciąga.
Czasem
nie mogę się powstrzymać.
Sięgam ku niej.
Rand.
Nie ulegaj.
Dobrze wyglądasz.
Mocne te górskie zioła.
Dwie Rzeki to intrygujące miejsce.
To fakt.
Nie mówiłaś, skąd jesteś.
Owszem.
Z Saldaei.
Z wojskowej rodziny.
Rodzice byli w generalicji,
a ja i brat służyliśmy.
Mój brat...
Polubiłbyś go.
Co się z nim stało?
Mama...
Sama w to nie wierzę.
Rok temu wyznała mi, że jest sprzymierzeńcem ciemności.
Chciała, żebym złożyła Przysięgi.
Wiedziałam, że jeśli zostanę, czeka mnie śmierć.
Zawsze ją uwielbiałam.
Bałam się, że jeśli zostanę...
Ale odeszłaś.
Tej samej nocy.
Na Polowanie.
- Twój brat... - Mogłam mu o niej nie mówić.
Był dzielny i dobry.
Mogłam przewidzieć, że zechce ją powstrzymać.
Zabiła go.
Własnego syna.
Ja uciekłam, a on za to zapłacił.
Znam to uczucie.
Nie znasz.
Moja żona Laila...
Tamtej nocy zjawiły się trolloki.
Nigdy nie walczyliśmy, tym bardziej z potworami.
Chciałem ją chronić.
To był wypadek, ale...
To moja wina.
Zabiłem ją.
Chciała walczyć.
Spisała się?
Tak.
Nie umniejszaj jej honoru opłakując ją tak długo.
Zadbaj o żywych.
Zawsze sobie myślę...
Grunt, że odmówiłam Przysiąg.
Świat jest pełen mroku, Faile.
Ale w tobie...
widzę tylko Światłość.
Przybyły posiłki.
Co się stało?
Kłopoty z trollokami.
Poradziliśmy sobie.
Słyszałem, że macie problemy z mieszkańcami Dwóch Rzek.
Mogę wam pomóc.
Czyli ten tępak to cholerny Smok Odrodzony?
A ty zadąłeś w Róg?
SAM BYM W TO NIE UWIERZYŁ, GDYBYM...
- Znasz Dawną Mowę? - Szlag.
Na to wychodzi.
Igracie ze Wzorem, ale i Wzór igra z wami.
Zdania nie zmieniłem.
Nie chcę się w to mieszać.
Zaczekaj, Thom. Przyda nam się twoja pomoc.
Nie mieszam się.
- Szukamy Liandrin, Aes Sedai. - Mam to gdzieś.
- Liandrin Guirale? - Tak.
Trzymaj się od niej z dala.
Masz włosy jak Aielka.
Co tu robi córka-dziedziczka Andoru?
Wiesz, kim ona jest?
Dawno temu gościłem na dworze jej matki.
Pójdę już.
Thom.
Jak ci gorzałka nie służy, to nie pij.
Nawet po pijaku rozpoznam córkę-dziedziczkę Andoru.
Żeś się z kozą na łby pozamieniał, jak myślisz,
że siedziałaby tu z kimś takim.
Gdzieś ty się podziewała, zarazo leniwa?
- Co? Za kogo ty mnie... - Mam za swoje.
Pijaczka za uczennicę.
Znowu udaje wielką dziedziczkę?
Jak ostatnio próbowano ją porwać,
sama zgarnęła okup,
po czym kupiła i przepiła łódź.
Cała ona.
Uczennica barda?
Zaśpiewaj, słońce.
W porządku.
No cóż.
Każdy w tym mieście zna tę pieśń.
„Wzgórza Tanchico”.
Co?
Na pewno?
Nie znasz, dziadziu?
Dziadziu?
Znam.
Zatem graj.
Był sobie chłopak, co lat miał dwadzieścia
Tarabończyk bogaty z przedmieścia
O to chodzi.
- Dalej! - Śpiewaj!
Szukał miłości i tak mi go żal
Zaginął w Tanchico Gdzieś pośród wzgórz i hal
Gdzie jedna to mało, trzy to za dużo
A dwie rzucą na kolana, hej!
Te wzgórza Tanchico
Te wzgórza Tanchico, hej!
Te wzgórza mogą załogę ci zmyć
Te wzgórza uczą mężczyzną być
Te wzgórza Tanchico
Te wzgórza Tanchico, hej!
Córka-dziedziczka by tak zaśpiewała?
Moja kumpela!
Moja, a co!
Nie zbliżaj się!
Okrutne.
Muszę przyznać, że chyba dobrze się bawię.
Po raz pierwszy od...
Nie pamiętam kiedy.
Odprężenie ci służy.
Bardziej niż woalka?
Nynaeve al'Mearo, czy to był żart?
Chyba tak.
I już.
Wybacz.
To miasto...
To przez nie Liandrin taka jest?
Liandrin?
- Znasz ją? - Jak każdy w moim wieku.
Widziałeś ją?
Nie,
ale parę tygodni temu ktoś wymordował klan Lounaltów.
Chodzą słuchy, że to Liandrin.
Jej duch.
Może wychylisz kolejkę i mi opowiesz?
Wybacz. Obudziłam cię?
Jesteś osłonięta.
Co robisz?
Eksperymentuję ze splotami.
Myślisz, że tak wyciągnę informacje?
Wiem, że coś znalazłaś.
Chciałam ci powiedzieć.
Mów zatem.
Obroża jest w Pałacu Panarchy.
- Gdzie? - Nie wiem.
Musimy tam wejść.
- Mam potężnych sojuszników. - Wiem.
Ale nie potrzebuję pomocy Wybranych.
Bo do nich dołączę.
Liandrin, nie!
Ispan.
Wróciłaś.
No dobrze.
Co znalazłaś?
Maksim...
- Już czas. - Nie.
Nie, Alanno.
Nie puszczę cię.
Mam już tylko ciebie.
Alanna Sedai ucierpiała, chcąc nas ocalić.
Chcemy podziękować.
To prawda.
Chodźcie.
Alanno, spójrz. Uwielbiasz podziękowania.
Nadal cierpi.
Aes Sedai potrafią uzdrawiać.
Innych.
Ale nie siebie.
Potraficie...
Umiecie przenosić?
Dziewczęta.
Zamknijcie oczy.
Wyobraźcie sobie pączek kwiatu.
Tylko wy go widzicie.
Poczujcie go.
Każdą żyłkę każdego listka.
Wy jesteście tym pączkiem.
A teraz...
otwórzcie się.
Doskonale.
Widzicie, jak rany się goją.
To jak szydełkowanie.
Krew do krwi,
kość do kości,
mięsień do...
Mówiłam.
Mówiłam, że te góry pełne są przenoszących.
Powiedz mi.
Dlaczego masz złote oczy?
Jestem kimś, kogo zwą wilczym bratem.
Rozumiem wilki.
A one rozumieją mnie.
To cię nie dziwi?
Dziwi.
Ale mi nie wadzi.
Twoja kolej.
Polowanie na Róg.
To wymówka, by opuścić Saldaeę?
Czy naprawdę go szukasz?
Pewnie, że szukam. I go znajdę.
- Co cię bawi? - Wybacz.
Dłużej tak nie mogę.
Podaj mi to.
Miałem to dać jego siostrom.
To jest
Mat Cauthon. Przyjaciel.
A to...
To Róg Valere.
Owszem.
Prawdziwy Róg Valere.
Tak.
A to twój znajomy.
Mat.
Dmie w Róg.
Znalazł go i w niego zadął?
Tak.
- I dopiero mi mówisz? - Nie było okazji.
Nawijam jak najęta o tym zakichanym Rogu...
Perrinie.
To niesprawiedliwe.
Wybaczcie, że przeszkadzam.
Szukasz uzdrowicielki?
Uważaj.
Spójrz.
Jakie piękne.
Zostaw.
Trzy to za dużo
A dwie rzucą na kolana, hej!
Te wzgórza Tanchico
Te wzgórza Tanchico, hej!
Nynaeve?
Te wzgórza mogą załogę ci zmyć
Te wzgórza uczą mężczyzną być
Te wzgórza Tanchico
Te wzgórza Tanchico, hej!
Czołem.
A dyskrecja?
Wtapiałam się w tłum.
To Thom Merrilin, stary przyjaciel.
Przyjaciel?
Owszem. Ocalił Elayne przed śmiercią.
Wtapiałam się w tłum.
- Znalazłyście coś? - Tak.
Wiemy, gdzie mieszka Liandrin. W dworze Lounaltów.
Parę tygodni temu zrobiła tam niezłą masakrę.
Idziesz?
- Wybacz... - Obroży nie mam,
ale udało mi się znaleźć bransoletę.
- Skąd ją masz? - Pracujesz u Lounaltów?
Nie. Ojciec ma sklep w dokach.
Gromadzi rupiecie.
Mawia, że wszystko ma wartość.
Masz dziś szczęście. Trzymaj.
Dziękuję.
Chodź.
Druga bransoleta? Obroże też są dwie?
Taka z ciebie znawczyni,
a nie wiesz o Spętanym Mężczyźnie?
To posąg w porcie. Została tylko figura mężczyzny.
Kiedyś były jeszcze dwie kobiety z bransoletami.
On klęczy, a na szyi ma obrożę.
Na kogo czekasz?
Na Sammaela?
Wiem, że wkrótce coś zrobi.
Jest taki niecierpliwy.
A może na Rahvina?
Nie wspominał, że Świat Snów jest niebezpieczny?
Chwileczkę, jesteś...
Kim jesteś?
Nikim.
Pajączkiem, którego strącasz z sukienki i zapominasz.
Co chciałaś powiedzieć Rahvinowi?
Od razu przekażę.
Liandrin!
Dowiedziała się o Nyomi.
Zabiła ją.
Chce zostać Przeklętą.
Dwoje z pięciorga, których szuka Władca, jest w Tanchico.
Jutro zaczekamy pod dworem Lounaltów.
Zobaczymy, dokąd uda się Liandrin.
Niczego nam nie trzeba, dziękuję.
Ale mnie trzeba.
Stańcie w świetle, chcę się wam przyjrzeć.
Jeszcze dziewczęta.
Niewyszkolone.
Choć potężne. Obie.
Zwłaszcza ty.
Zablokowałaś się.
Dlaczego?
Boję się.
Boję się mocy.
Jest olbrzymia. Chyba jej nienawidzę.
Za moich czasów wybiłybyśmy ci z głowy ten strach.
No nic.
Teraz jest mi to na rękę.
Usiądźcie.
Są z wami jakieś inne Aes Sedai?
Tylko my.
No i jesteśmy tylko Przyjętymi.
Amyrlin nie mogła zaufać nikomu innemu.
Szukamy Liandrin i Czarnego Ajah.
Co już wiecie?
- Znamy ich imiona. - Tak?
Ispan Shefar, Jeaine Caide, Nyomi...
Wiem, kim są.
Wiecie, czego szukają?
Seanchańskiej obroży.
Ale dla mężczyzny.
Dla Smoka Odrodzonego.
- Nie oddamy im Randa. - Nie.
Wiecie, gdzie jest Smok?
Nie. Ale byśmy ci powiedziały.
Tak.
Dowiedziałyście się czegoś o bransolecie albo obroży?
Znalazłyśmy dziś drugą bransoletę.
Naprawdę?
Spryciule.
Przynieście mi ją.
Stawiasz mi opór.
Powinnaś być dumna.
Czarnemu Ajah się to nie udało.
Rahvin pragnie waszej śmierci.
Moi Szarzy Ludzie dwukrotnie zawiedli,
ale ja lubię, gdy coś mu się nie udaje.
A wy...
Wy okazałyście się bardzo użyteczne.
Być może jeszcze się spotkamy.
- Bardzo nas to uraduje. - O tak.
Pozwolicie mi na wszystko?
Wykonacie każde polecenie?
Grzeczna.
Nie będziecie tego pamiętać.
Zapamiętacie, że pomyliłam drzwi
i odeszłam.
Pomyliłaś drzwi. Tak.
O czym rozmawiałyśmy?
Nie pamiętam.
Siedziałyśmy na łóżku, a potem...
Zaczekaj.
Jakaś kobieta.
Pomyliła pokój.
I wyszła.
Chyba.
Głowa mi pulsuje.
Za dużo wypiłyśmy.
Trzeba ukryć bransoletę.
Elayne.
Bransoleta.
Gdzie ona jest?
Nynaeve.
Jesteś ranna.
Egwene.
Ona...
Ona jest Przeklętą.
Mogłem powiedzieć.
Przepraszam.
Za co?
Za kłamstwo?
Za nadużycie zaufania?
Za to, że sypiasz z Przeklętą?
Jak możesz być tak głupi?
Wielu rzeczy nie rozumiesz.
O mnie. O tym wszystkim.
Żałuję.
Co mam rozumieć?
Uciekliśmy tu przed nimi.
A ty przez cały czas
spędzałeś z nią noce.
Przybyłam tu dla ciebie!
Spotkałaś Mądre i przestałaś dbać o mnie.
Taka jesteś.
Zawsze taka byłaś.
Kochasz ją?
Zatem już się rozpoczął.
Obłęd.
Możesz tak myśleć, jeśli jest ci łatwiej.
Oboje znamy prawdę.
Nie pragniesz mnie.
Jeszcze w Dwóch Rzekach...
zawsze pragnęłaś czegoś więcej.
Nawet teraz...
choć jestem Smokiem Odrodzonym...
nie wystarczam ci.
Zawsze to szanowałem.
Wiesz...
co ona robiła mi przez cały ten czas?
O czym ty mówisz?
Nie waż się kłamać.
Nie kłam.
Egwene.
Nie wiem, o czym mówisz.
Moje sny.
Te, w których jestem torturowana.
To sprawka twojej Lanfear.
Ona za tym stoi.
Nie wiedziałem.
Stałeś się miękki, Lewsie Therinie.
Uciekajcie!
Alsera.
Była na górze.
Alsero?
Życie to sen, z którego musimy się obudzić.
Nie.
Oddychaj.
Oddychaj!
Rand, przestań. Nie można uzdrowić umarłych.
Ja mogę wszystko!
Jak głoszą proroctwa...
Proroctwa...
Przynoszę zniszczenie.
Ale i życie.
Oddychaj, Alsero.
Oddychaj.
Oddychaj!
- Alsero, oddychaj! - Rand.
Oddychaj.
Nic nie poradzisz.
Rand.
Są ich setki.
To nie byle najeźdźcy.
To armia.
Złotooki niedługo poprowadzi swój lud na wojnę.
Czy tego chce, czy nie.
Był sobie chłopak, co lat miał dwadzieścia
Tarabończyk bogaty z przedmieścia
Szukał miłości i tak mi go żal
Zaginął w Tanchico Gdzieś pośród wzgórz i hal
Gdzie jedna to mało, trzy to za dużo
A dwie rzucą na kolana, hej!
Te wzgórza Tanchico
Te wzgórza Tanchico, hej!
Te wzgórza mogą załogę ci zmyć
Te wzgórza uczą mężczyzną być
Te wzgórza Tanchico
Te wzgórza Tanchico, hej!
Te wzgórza mogą załogę ci zmyć
Te wzgórza uczą mężczyzną być
Te wzgórza Tanchico
Te wzgórza Tanchico, hej!
Te wzgórza Tanchico
Te wzgórza Tanchico, hej!
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska