เราต้องไปทันชีโคคืนนี้เลย
อิชามาเอลจะถอนนิมิตให้ข้า แต่ข้าดันเลือกเจ้า
- เศษสวะอย่างมัน - แม่
พวกเสื้อคลุมขาว จับแนทตี้ โคธันกับลูกๆ ไป
เพร์ริน ไอบารา สังหารพ่อเจ้าอย่างเลือดเย็น
ข้าเคยเสียผู้พิทักษ์ไปหลายคน
แต่เมื่อหนึ่งในสามจากไป
ใครกันจะครองความเศร้านั้น
ข้าเอาแต่ฝันถึงผู้หญิงที่ทำร้ายข้า
แปลว่าหญิงที่อยู่ในฝันของเจ้ายังไม่ตาย
ข้ามีทางหลุดพ้นจากสัตย์มืดได้
ขวางข้าวันนี้ อย่าหวังมีวันที่ข้าลืม
ท่านอยากให้ทำยังไง
เราต้องลงคะแนนในโถงผู้แทน เพื่อตามล่าแรนด์ อัลธอร์และจับมาขัง
ภายในเสาแก้ว
เจ้าจะเดินตามรอยบรรพชนสายโลหิต
มีซาอันเกรลที่อิทธิฤทธิ์สูงส่ง เทียบเท่าคัลลันดอร์
เป็นของสตรี ซาคาร์เน็น
ในรูเดียน เจ้าจะพบวงแหวนสามวง
เมื่อก้าวเข้าสู่หนึ่งในนั้น เจ้าจะเห็นอนาคตปรากฏตรงหน้า
ซ้ำๆ แตกต่างกัน
มันคืออะไร มอเรน
มันทำให้ท่านรู้สึกอย่างไรล่ะ
เป็นสุขล้นพ้น
รู้สึกเช่นไรอีก
ข้าไม่รู้
ความหิวโหย อยากกระหาย...
แต่ลึกซึ้งกว่านั้น
ท่านเห็นอะไรในวงแหวน
วงล้อแห่งกาลเวลา
หัวหน้าเผ่าคนอื่นๆ ว่ายังไงกัน
จะประกาศให้แรนด์ เป็นคาร์อะคาร์นหรือเปล่า
มุนีคุยกันในฝันเท่านั้น
ทุกคนจะพาหัวหน้าเผ่าไปอัลแคร์ดัล เพื่อเจอแรนด์ อัลธอร์ที่นั่น
บางคนจะมีทีท่าเหมือนพวกไชโด ตอนที่เขากลับจากรูเดียน
แปลกใจตรงไหนที่เซวันนา กับคูลาดินไม่ยอมรับ
เขาไม่ใช่พวกเรา
นั่นเป็นเพราะเจ้า
ข้าสอนคนที่ไม่คิดจะเรียนรู้ไม่ได้
ไม่ได้จริงรึ
ไม่ได้
เจ้าต้องเจอหน้าแรนด์ อัลธอร์ ทุกวันยามเขาตื่น
และไม่อยู่ห่างกาย จนกว่าเขาจะห่มผ้าเข้านอน
นี่คือขั้นแรกของการฝึกฝน
เพื่อจะกลายเป็นมุนี
เขาคือคาร์อะคาร์น
ต่อต้านไปก็เท่านั้น
นี่คือถิ่นโคลด์ร็อกส์ ถิ่นของทาร์ดัด
เราจะอยู่รอหัวหน้าเผ่าคนอื่นๆ มารวมตัวกันที่อัลแคร์ดัล
ข้าขอเข้าสู่คูหา เจ้าของบ้าน
ข้าให้เข้าได้ หัวหน้าเผ่า
ร่มพักใจข้า ข้าให้เจ้าได้เสมอ
ขอขอบพระคุณ เจ้าของบ้านพักใจข้า
ทุกคนได้พบแบร์ เมียข้าแล้ว
ทีนี้พบเมียอีกคน ลีอาน
ท่านตา
นี่หลานสาวข้า อัลเซร่า
ท่านคือคาร์อะคาร์นใช่ไหม
ท่านยายบอกว่าใช่
ใช่แล้ว
หมดเวลาเฝ้าดูแล้ว เอเกว็นเซได
เรากำลังจะท่องฝัน ไปกับเราไหม
กลิ่นแป้งร่ำกุหลาบของท่านฉุนจมูกนัก
โชยเข้าห้องก่อนตัวจริงเสียอีก
ข้าจำกลิ่นนี้ได้ ตั้งแต่ยังเป็นศิษย์ฝึกหัดที่ร่ำเรียนกับท่าน
ห้องศักดิ์สิทธิ์ที่สุด
ในอาคารทรงสิทธิ์ที่สุดในโลกหล้า
ท่านกลับทำให้เป็นกระท่อมหญิงประมง
จะนัดพบส่วนตัวไม่ใช่เรื่องง่าย
คาดว่าท่านคงอยากหารือ เรื่องที่สำคัญกว่ารสนิยมของข้า
ท่านคาดว่ารสนิยมไม่สำคัญ แต่ไม่จริงเลย มาตา
หอคอยนี้เคยเป็นประภาคารส่องโลก
มาบัดนี้
ราชินีและราชา กี่องค์แล้วที่ต้องนั่งเก้าอี้ธรรมดาดาษดื่น
ต้องสัมผัสพรมหยาบระคายฝ่าเท้าเช่นนี้
ใช่ว่าทุกคนจะชอบ กลิ่นกุหลาบชวนคลื่นเหียน
เอเลย์นอยู่ไหน
พี่ๆ ของนางตามหาอยู่
นางออกเดินทางตามคำสั่งของข้า
ได้รับการคุ้มครองอย่างดี
ข้าแจ้งให้ราชินีมอร์เกซทราบแล้ว
แหของเจ้าใกล้จะขาดสะบั้น มาตา
ใครๆ ก็เห็น
ข้าจะเรียกร้องให้ลงคะแนนในโถงผู้แทน
ให้จับมังกรจุติมาขัง อย่างที่ควรทำมานานแล้ว
งั้นคอยดูแล้วกันว่าผลจะออกมายังไง
คราวนี้ท่านคงเตรียมการไว้ดีกว่าเดิม
เทียบกับคราวก่อนที่ประชันกับข้าในโถง
มอเรนเซไดอยู่ที่ไหน
นางถูกเนรเทศ
นางยังคอยส่งสารถึงเจ้าอยู่แน่
ข้ายังจำได้ว่าตอนเป็นศิษย์ฝึกหัด เจ้าหลงเพ้อรักนางราวกับลูกสุนัขตัวน้อย
นั่นมันนานมาแล้ว
คนเราไม่เปลี่ยนง่ายๆ หรอก มาตา
เจ้าอาจตบตาคนได้มากมาย แต่ข้ารู้ธาตุแท้ของเจ้า
สวะริมตลิ่ง
ไม่ผิดจากวันแรก ที่เจ้าเดินเข้าหอคอยตอนเก้าขวบ
เท้าเปล่าและโสโครก
มีอะไรอีกไหม
ประมุขอมีร์ลินไม่ได้มีเวลาทั้งวัน
ไม่มีแล้ว มาตา
ขอบคุณที่สละเวลา
พร้อมดื่มชาหรือยังภคินี
จากนั้นค่อยกินของหวานเสียหน่อย
มัน...
ร้อน
แค่กำลังพอดี
หรือไวน์สักแก้วอาจจะถูกใจเจ้ามากกว่า
- เวริน - มาตา
ตัวเลขชัดเจนแล้ว
อาจาห์ดำทำงานเป็นกลุ่มใจ หนึ่งใจมีภคินีสามคน
แต่ละคนมีสายนอกกลุ่มของตนอีกหนึ่ง
ป้องกันไม่ให้ภคินีคนเดียว เปิดโปงทั้งหมดได้
ลีอันดรินเชื่อมโยงถึงสี่หัวใจ
นั่นเท่ากับภคินี 12 คน
วันนั้นมีผู้โจมตีเรา 11 คน
แปลว่าอย่างน้อยยังอยู่ที่นี่อีกหนึ่ง
ข้าต้องรู้ว่านั่นคือเอไลดาหรือไม่
ลีอันดรินหนีไปแค่ไม่กี่วัน ก่อนเอไลดามาถึง
ผู้นำหายไปหนึ่ง อีกคนย่อมเข้ามาแทนที่
ข้าอยากค้นหาความจริงเหนืออื่นใด
แต่เราไม่ควรด่วนทึกทัก ยึดความสงสัยเป็นความแน่นอน
ถ้านางฝืนสัตย์สาบาน สามประการได้ นั่นคือข้อพิสูจน์
แต่ถ้านางไม่ใช่อาจาห์ดำ นั่นจะเป็นการเดินหมากระยะยาว
โจอิยากับอมิโก
ถ้าเอไลดารู้ว่ามีภคินี ถูกขังไว้ในหอพิทักษ์ที่สิบสาม
นางอาจบุกไปช่วย
หรือปิดปากพวกนั้น
ดี
วางกับดัก ซุ่มเงียบไว้
หาความจริง ข้าจะได้เชือดเอไลดาทิ้งเสีย
เวริน
จะว่าไป ท่านแต่งตัว แบบชาวบ้านทูริเวอร์สบ้างก็ได้
คิดอีกที เราน่าจะลงเรือ ไปเที่ยวเมืองชายฝั่ง
ท่านชอบร้านนั้นในเอบูดาร์
อยากไปแล้วรึ
ยังไม่ทันไร
นึกว่าเจ้าเล็งหนุ่มอบขนมปังคนนั้นอยู่
เล็งอยู่จริง
แต่ลองกินขนมปังเขาหรือยังล่ะ
กองกำลังเสื้อคลุมขาว เพิ่งเคลื่อนทัพเข้ามาบนภูเขา
ถ้าอยากช่วยพวกโคธัน ต้องรีบไปเดี๋ยวนี้
ชาวลุ่มน้ำไม่ใช้คู่รักร่วมกัน
ปกติก็ไม่
ถือเป็นคำขอที่หนักหนาจากใครสักคน
อาจจะหนักเกินไป
- น่าสงสารเอเกว็น - เจ้าไม่ต้องคุยกับข้าก็ได้
เวลาที่ไอเอลกินดื่ม เราจะชวนคนข้างๆ พูดคุยตามมารยาท
ยกเว้นพวกเราที่จำเป็นต้องสอน แทนที่จะได้นั่งกินเฉยๆ
- เจ้าไม่จำเป็นต้องสอนข้าด้วย - ใช้มือขวา
ชอบผลฟักไหม แรนด์ อัลธอร์
ชอบ
ข้าปลูกเองนะ แรนด์ อัลธอร์
จริงเหรอ
ดีงามที่สุด
โมไท
อร่อยนะ
อย่ากินหัว มันจะกัดคอท่านลงไปถึงท้อง
อร่อยดี
มอเรนเซได สักตัวไหม
ข้าอิ่มแล้ว ขอบคุณ
ไม่ต้อง อยู่ต่อเถอะ
ข้าพร้อมแล้ว
ถ้าเช่นนั้นฟังข้า เอเกว็น
เจ้าต้องตั้งใจฟัง จดจำ และทำตามคำบอก
แต่เหนืออื่นใด อย่าเข้าไปยังเทลอะรันรีอดอีก
จนกว่าเมเลนหรือข้าจะบอกให้เข้าได้
เจ้ารับได้ไหม
- ข้ารับได้ - ดี
รู้ไว้
ทุกคนอาจสัมผัสเทลอะรันรีอด
แต่น้อยคนที่จะล่วงเข้าไปได้จริง
มันไม่ใช่ของพลังเอก แม้ว่าอายเซไดจะเชื่อเช่นนั้น
ข้าใช้พลังไม่ได้ แต่ข้าท่องฝันได้พอๆ กับแบร์
เราจะเข้าสู่โลกความฝัน ณ บัดนี้
การทําเช่นนั้นต้องยอมเสี่ยง
การตายในโลกความฝัน จะเท่ากับตายที่นี่ด้วย
ข้าพร้อมแล้ว
นอนลง
เมื่อเข็มทองเหลืองร่วงตก เจ้าจะได้ยินเสียงนั้นในโลกความฝัน
เราจะพาเจ้ากลับมาถ้าหลงทางไป
หลับตา
- เรา... - ใช่ นี่คือเทลอะรันรีอด
แต่มันดูเหมือนเดิม
ไม่เหมือน ภายในนี้ มีสิ่งที่ทำลายหัวใจเจ้าแตกเป็นเสี่ยง
มันกัดกินหัวใจเจ้าได้
- ได้ยังไง... - เจ้ากลัว เจ้าจึงต้องการเกราะ
จิตที่ขาดการควบคุมจะก่อปัญหา ในโลกความฝัน ต้องคุมให้อยู่
ตอนหลับไป ข้า...
ย้อนกลับไปอยู่ในคอกขังที่ฟาล์ม
นั่นคือความฝันของเจ้า ไม่ใช่เทลอะรันรีอด
- ความฝันไม่ได้เหมือนกันหมดรึ - ไม่
บางครั้งคนธรรมดา
อาจสะดุดฝันของตน แล้วหลงเข้าสู่เทลอะรันรีอดไปชั่วครู่
ชาวลุ่มน้ำชอบสงสัยว่าทำไม คนมากมายจึงหลับใหลแล้วตายไป
งั้นหญิงที่ไล่ล่าข้า...
นางเข้ามาในฝันของข้าได้งั้นรึ
เจ้ามีอำนาจบงการฝันของเจ้า
ถ้าอยากไล่นางไป แค่ต้องเชื่อว่านางไปแล้ว
ถ้าเจ้าอยากไปที่ใด แค่ต้องเชื่อว่าเจ้าอยู่ที่นั่นแล้ว
ง่ายๆ แค่นั้น
แบร์ เมเลน
นี่ ข้าไม่ได้ตั้งใจ...
แบร์
ดีใจจริงๆ ที่เจ้ามา
จริงด้วย
นางถูกผู้ใฝ่เงามืดคนหนึ่งติดตาม
เจ้าโชคดีนักที่รอดมาได้
เจ้าออกจากวิหารนี้ภายในฝันได้ยังไง
ข้า... ข้าเชื่อว่าข้าออกไปได้
นางร้อนรนเกินไป นางรับรู้มากและเร็วเกินไป
ผู้ใฝ่เงามืดคือใครกัน
ชาวลุ่มน้ำเรียกว่าผู้ละแสง
ข้ารู้ว่าในอดีต เจ้ามักจะเข้าข้างสวอน แต่ว่า...
อาจาห์ขาวไม่เข้าข้างใครทั้งนั้น
นอกจากตรรกะและเหตุผลเรียบง่าย
บ่อยครั้ง ตรรกะมักอยู่ข้างมาตา
แล้วถ้าไม่อยู่ข้างนั้นล่ะ
ถ้าหากข้าเผยให้เห็นว่า นับแต่นางนั่งบัลลังก์
นางเฝ้าวางแผนทำลายหอคอยจากภายใน
ความจริงจะนำทางเรา
เข้าใจแล้ว
อัลวีอารินเซได
ขอบคุณ
อเดเลียสเซได
หือ
- สวัสดี - สวัสดี
กุหลาบ
ให้ข้าช่วยไหม ท่านจะไปไหน
- เวรินเซไดบอกว่า... - ไปให้พ้น
มิฉะนั้นข้าจะเฆี่ยนเจ้าให้หนังหลุด ต่อให้เป็นศิษย์รับรอง
ข้าไม่ได้พบท่านโดยไม่มีพี่สาว ตั้งแต่ท่านบาดเจ็บ
ท่านเป็นอย่างไรบ้าง
นางฮุบเหยื่อแล้วรึ
ขอบใจ
น้องท่านทำได้จริงๆ รึ ในสภาพเช่นนั้น
น้องข้าทำได้ทุกอย่าง
พี่ท่านไปไหนแล้ว ท่านพอนึกออกไหม
ไม่บอกๆ
บอกเถิด
ปัญญาเฉียบแหลมของนาง พบสิ่งที่น่าสนใจเสมอ
ข้าตามหานางอยู่
แต่ไม่รู้นางแอบหลบไปที่ไหน
นางต้องการข้า
นางอยู่ที่...
- สิบสาม... - หอพิทักษ์งั้นรึ
ใช่ๆ
แล้วนางอยากให้เราหาอะไรกันแน่
อาจาห์ดำ
ทันชีโคแผ่ไปทั่วเนินเขา สามลูกในอ่าวทันชีโค
คนรวยส่วนมากอาศัยบนยอดเขา...
อ้อ น่าทึ่งมาก
แต่ความมั่งคั่งในทันชีโคไม่เสถียรนัก
- การลักขโมยมีอยู่ทั่ว... - พอแล้ว
เรื่องพรรค์นั้นช่วยเราหาอาจาห์ดำไม่ได้
ลีอันดรินมีสิ่งที่ต้องใช้ ไม่ว่าจะเดินทางไปเมืองไหน
เจ้าคงคิดว่าการเดินทาง
หมายถึงมีคนแบกหามเสลี่ยงทอง มีเด็กๆ ยืนเรียงราย
- คอยโปรยดอกไม้แทบเท้าสินะ - งั้นเจ้ามีแผนยังไง
ดื่มเหล้าให้เมาสลบ
แล้วรอถามทางไปหาอาจาห์ดำ ด้วยภาษาโบราณงั้นสิ
พอทีเถอะทั้งคู่
เราจะหาครอบครัวลีอันดริน
เรารู้ชื่อนาง ไม่แน่อาจมีญาติอยู่ในเมืองนั้น
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากีราเล เป็นนามสกุลจริงหรือเปล่า
พอเลย พอกันที ไม่เอาแล้ว เข้าใจไหม
เราอยู่ข้างล่างนี้มาสองสัปดาห์ ข้าจะขึ้นไปข้างบนแล้ว
อย่า แมท ไม่ได้นะ
เราต้องอยู่ในห้องนี้
นั่นเป็นสัญญาข้อเดียวที่ให้ไว้กับแม่เรือ
แลกกับการได้เดินทางไปทันชีโค
ก็แค่เพราะนางไม่อยากให้ไนนีฟโดดน้ำ
ยังเลือกได้หรือเปล่า
เราต้องอยู่ในนี้
สัญญากับชาวทะเลต้องเป็นสัญญา
เอาที่สบายใจเลย องค์หญิง
ไม่นะ
ไม่ได้สิ เรากำลังจะผ่าน คาบสมุทรวินด์ไบเตอร์สฟิงเกอร์
แหม สอนภูมิศาสตร์อีกละ วิเศษไปเลย
เราล่องเรือมาแค่ 14 วัน
ข้ารู้ว่าเรือชาวทะเลแล่นเร็ว แต่เดินทางไกลขนาดนี้ นั่นเป็นไปไม่ได้
- ข้าอาจจะดูผิด อาจจะ... - ใช่แล้ว
ขึ้นไปหาคำตอบกันเถอะ
- ความคิดบรรเจิด องค์หญิง - ไม่ แมท
เราสัญญากับแม่เรือไว้ว่าจะอยู่...
แมท
ช่วยพยุงข้าขึ้นบันไดหน่อยนะ
ไม่ๆ
- เราตกลงกันแล้ว อายเซได - ขออภัยแม่เรือ คือว่าเรา...
เจ้าเป็นชาวเขา
เจ้ายืนจิกเท้าแน่นราวกับจะหยั่งราก
ผ่อนคลายหน่อย
ปล่อยขาสบายๆ
ให้เรือขยับไประหว่างที่กายอยู่นิ่ง
ดีขึ้นไหม
ดีขึ้นนิดหน่อย
เราขออยู่บนนี้ได้ไหม ข้ากลับไปข้างล่างไม่ไหวแล้ว
อยากจะอยู่ที่ดาดฟ้าก็ตามใจ
ลูกเรือ!
เห็นฝั่งแล้ว
อะไร... มิน!
มิน เจ้าเองรึ
ให้เลือดตกตาย เจ้าควรอยู่ในห้องไม่ใช่รึไง
ช่างหัวมัน ข้าไม่สน ไหนบอกมาซิ
เจ้ามีห้องพักหรือเปล่า ขอไปอยู่กับเจ้าแทนพวกนั้นได้ไหม
- มาเลย - เอ้อ
ไม่เป็นไรนะ
พรุ่งนี้กองหนุนน่าจะมาถึง
พร้อมเคลื่อนทัพเข้าทูริเวอร์สในวันถัดไป
- เขามาแล้ว - ไม่เป็นไร
ข้าอยากค้นหาความจริง เรื่องที่อยู่ของเพร์ริน ไอบารา
หากเจ้ายอมให้ทำ
ไม่
ไม่เป็นไร
หิวน้ำไหม
ไม่ต้องห่วง จะไม่มีใครเจ็บตัว
ข้าอยากให้บอกเรื่อง เพร์ริน ไอบาราเท่าที่เจ้ารู้มา
คนว่ากันว่าเขากลับบ้านมาแล้ว
ข้าขอยืนยัน
เราไม่ได้เจอเขาเลย
ข้าแทบจำเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ
แต่ข้ารู้ว่าเขาจะไปที่ไหน
ถ้าเขากลับมาจริงๆ
ที่ไหนรึ
ทำไปทำไม
นางแม่มด
หนึ่งในนี้เป็นแม่มด
ข้าเอง
ไม่นะ อย่าทำแบบนี้นะแม่
- อย่า ได้โปรด - ออกมา
อย่านะ ได้โปรด
อย่านะ ไม่ แม่จ๋า
ปล่อยนางนะ
นางคนนี้พร้อมให้เจ้าไต่สวน
แนทตี้กับลูกๆ อยู่ในค่าย
เบน ชีอัด และข้าจะแอบเข้าไป
ข้าด้วย
อะไรนะ ไม่ เจ้าไม่ต้อง
ข้าด้วย
นางด้วย
โลยัลจะรอที่นี่ และเตรียมม้าไว้
มีคนบอกว่าข้าบุกแบบซุ่มเงียบไม่ค่อยเก่ง
คืนนี้เดือนเพ็ญ
ฟ้าใสไร้เมฆ
ข้าจะสร้างกำบังให้
ไม่ ท่านต้องอยู่ที่นี่เผื่อต้องรักษาเด็กๆ
เราตกลงกันไว้
ข้าจะสร้างกำบัง
บนนั้นคือพวกเสื้อคลุมขาว
รู้ไหมว่าพวกมันจะทำยังไง หากเอะใจว่ามีผู้ใช้พลัง
ข้าจะสร้างกำบัง
ตามนั้น
ข้าไม่ยอม อลันนา
เจ้าไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจแทนข้า
เราตัดสินใจร่วมกัน อย่างน้อยก็เคยทำ
พักหลังมานี้ไม่ค่อยรู้สึกว่าเป็น "เรา"
ถามจริง ท่านพูดแบบนั้นกับข้าได้รึ
ข้าคือคนที่ตามท่านมาอยู่บนเขากันดาร
ทั้งที่ท่านไม่บอกสักคำว่าเรามาทำอะไรที่นี่
เราต้องมาเพราะแค่เจ้าคนเดียวยังไม่พอ
ศึกสุดท้ายกำลังมา
ข้าสาบานไว้ตอนที่สวมแหวนวงนี้ ว่าข้าจะพร้อมชนะศึก
รู้ไหม ข้าคิดอะไรขึ้นมาได้ ตอนที่อาจาห์ดำโจมตี
พวกนั้นพร้อม แต่พวกเราไม่
เราไม่อาจชนะสงคราม ด้วยการเมืองและคำพยากรณ์
เราชนะด้วยกองทัพ
ถ้าไม่มีใครคิดสร้างทัพ ข้าจะจัดขึ้นเอง
กองทัพชาวไร่น่ะรึ
มังกรจุติ
ไนนีฟ อัลมีรา เอเกว็น อัลเวียร์
ผู้ใช้พลังสองคนที่แกร่งที่สุด เท่าที่เราเคยพบเจอ
ผู้เป่าแตร
พวกเขาล้วนมาจากที่นี่
สายเลือดมาเนเธเรนไหลเวียน ณ ที่นี้
สายเลือดนักรบ
ข้าไม่สนทั้งอมีร์ลินหรือมังกร
หรือศึกสุดท้ายสาปสางอะไรนั่น
สิ่งเดียวที่ข้าเคยสนใจในชีวิตนี้
คือไอวาน
แล้วท่านล่ะ
นั่นคือสิ่งที่ข้าจะสู้พลีชีพให้
ถ้าท่านอยากทิ้งชีวิตตัวเอง เหมือนที่ทำกับไอวาน เชิญเลย
แต่ข้าจะไม่ทนยืนดูซ้ำอีก
ข้าจะไปทำเรื่องที่มีความหมาย
เรื่องที่เราควรทำแต่แรก
ข้าจะไปตามล่าลีอันดริน
แล้วฆ่านางซะ
แม็กซิม
ไปกับข้าเถอะ
เรียบร้อย
ข้าปิดพันธะให้แล้ว
ข้าละอายแก่ใจที่ไม่เคยรู้จักมัลเคียร์
เป็นกษัตริย์เช่นไรจึงได้ลืมเลือนผู้คน
ไม่รู้จักแผ่นดินของตน
อัลลาน มันดราโกรัน ครั้งแผ่นดินล่มสลาย ท่านเป็นแค่ทารก
บอร์เดอร์แลนด์เป็นแดนลำเค็ญ
เป็นมาตั้งแต่ก่อนแดนมรณะเข้าสูบกลืน
แต่ท่ามกลางความลำเค็ญนั้น
ผู้คนของเรากลับสร้างสรรค์ความงาม
เทศกาล บทกวี ร้องรําทำเพลง
ค่ำคืนยาวนานทั้งหลาย หลังจากเต้นรำกัน
ท่านคิดถึงอะไรมากที่สุด
เสียงหัวเราะ
เจ้าจะออกไปรึ
เราไม่ได้อยู่สองต่อสองตั้งแต่ที่รูเดียน
มุนีอยากให้ข้าไปนอนด้วย
จะได้ฝึกกันต่อ
- แต่ข้าอยู่ได้ - ไม่ต้อง ไปเถอะ
แน่ใจนะ
ข้าเห็นแล้ว ลาน ข้าเห็น
ข้าจะไม่ได้อยู่ร่วมศึกสุดท้าย
ทุกอย่างที่ทำมา รวมถึงทุกสิ่งที่สูญไป
ทั้งหมดล้วนไร้ค่า เพราะข้าจะไม่อยู่ตรงนั้น
ท่านแน่ใจได้ยังไง
เพราะอนาคตทุกแห่งที่มีข้าอยู่ แรนด์ตาย
และทางเดียวที่เขาจะรอด
แปลว่าต้องไม่มีข้า
มานี่
ไม่เป็นไร
พูดอะไรหน่อยสิ
ท่านตายคืนนี้หรือเปล่า
อะไรนะ
ท่านเห็นในวงแหวนหรือไม่ว่าต้องตายคืนนี้
ไม่
ดีแล้ว
งั้นท่านยังมีคืนนี้
ให้นั่งเคียงสหาย
และดื่มสังสรรค์
โธ่ ลาน
ท่านเคย...
ได้ลอง
เหล้าอูซกวายของไอเอลนี้หรือยัง
- ยังไม่เคย - งั้น...
ลองแล้วจะติดใจ
ต้องขออีก
- ได้ยินไหม - อะไร
ไม่มีอะไรน่ะสิ
ไม่มีเลย ไม่มีเสียงอาเจียน
ไม่มีเสียงบรรยายแสนสนุก เรื่องการเมืองและวัฒนธรรม
กับเนินเขาชื่อก้องของทันชีโค
ทีนี้ก็ขอเดาว่าเจ้าตามข้ามา
เพราะแอบหมกมุ่นกับข้า
ถูกไหม
เพราะอมีร์ลินหมกมุ่นกับข้าเรอะ
ไม่มีใครหมกมุ่นกับเจ้าหรอก
แหม ทำเป็นพูด แต่ตัวเองก็ยังมา
- จ๊ะเอ๋ อะไรล่ะนี่ - แมท
แม่ศิลปินเอก
- แม่ศิลปินเอกซ่อนของดี - ไม่นะ เดี๋ยวสิ
มิน
มิน อะไรเนี่ย
นี่มันอะไร
นิมิตของข้า
ข้าพยายามนึกรายละเอียดไว้จะได้...
ยับยั้งมัน
อ้อ
อ้อ งั้นเราก็โชคดี เพราะนิมิตเจ้าเป็นจริงเสียที่ไหน
จริงไหม
อย่างข้าก็ไม่ได้ฆ่าแรนด์เสียหน่อย
แล้วก็จะไม่ฆ่าตัวตายด้วย
ก็คงจะไม่
เว้นแต่ต้องกลับไปอยู่ห้องใต้เรือนั่นอีก
ขอที
ตรงนี้ก็ไม่ได้ดีกว่ากัน
ผนังห้องข้าติดกับห้องเจ้าสามคน
เชื่อเถอะว่าผนังบางมากด้วย
ไนนีฟ ดูสิ
ตื่นเร็ว ดูสิ
ดูที่นางทำอยู่สิ
นี่ละถึงได้ห้ามอายเซไดอยู่บนดาดฟ้า
เวลาเดินทางกับชาวทะเล
หอคอยบอกว่าชาวทะเลใช้พลังอ่อนหัด
จึงไม่มีวันเป็นภคินีได้
ถึงฝั่งแล้วเจ้าควรเชื่อแบบนั้นต่อไป
ทำไมท่านต้องเลี่ยงการฝึกที่หอคอย
เพราะมีหลายทางให้เป็นผู้ใช้พลัง
มีหลายวิธีให้เป็นสตรี
เจ้าสัมผัสขุมพลังไม่ได้
ข้าทำได้
เป็นบางครั้ง
แต่ข้าควบคุมไม่ได้
ต้องไม่ได้แน่
การใช้พลังก็เหมือนกับทะเล
ไม่ให้เราควบคุม
มันไหลหลั่งต่อให้เราไม่ต้องการ
เจ้าไม่ชอบสละการควบคุมใช่ไหมนี่
ข้ามองออก เห็นกระทั่งจากเท้าของเจ้า
เจ้าคนหนึ่งสู้เพื่อปักหลักมั่น
ส่วนอีกคนอยากให้ทะเลซัด นำออกจากเส้นทางที่เคยเลือกไว้
ดังนั้นคนหนึ่งจึงเมาคลื่น อีกคนปกติ
เจ้าต้องให้สัญญากับข้า
จะไม่บอกหอคอย เรื่องนักแสวงลมของเรา
ข้าให้สัญญา
เราจะไม่บอก
ดีมาก
ไปเก็บของได้แล้ว อีกไม่นานก็จะถึงทันชีโค
หายไปไหนมา นึกว่าตกเรือไปแล้วเสียอีก
บังเอิญเจอเพื่อนมา
นี่มิน
มิน นี่ไนนีฟกับเอเลย์น
เจ้าเคยอยู่ที่หอคอย เป็นข้ารับใช้
- ใช่ - ที่จริงนางสอดแนมให้อมีร์ลิน
คงไม่เก่งหรอกมั้ง ถ้าทุกคนรู้กันหมด
ฟาลดารา
ร้านเหล้า เจ้าคือผู้หยั่งรู้ที่บอกแรนด์ ว่าเขาคือมังกร
นางก็บอกว่าข้าฆ่าแรนด์ด้วย
เพราะงั้นจะว่าไป เจ้าทำงานอะไรไม่เก่งสักอย่าง
เจอฝั่ง!
เอาละ ไปกันเถอะ
เจ้าจะไปด้วยเหรอ
ข้าเคยไปที่ทันชีโค พวกเจ้ามีใครเคยบ้างล่ะ
อีกอย่าง ข้าอยากช่วย
อยากจริงๆ
ข้ารู้นะว่าพวกเจ้ามองหาอาจาห์ดำ
บังเอิญข้ามีประสบการณ์ส่วนตัว กับลีอันดรินเซได
ก็มีกันทุกคน
เราไว้ใจนางได้ไหม แมท
ได้
ถอยไป เร็วเข้า
อย่าส่งเสียงดัง โดยเฉพาะเจ้า องค์หญิง
อย่าอวดเงินล่อตาใคร
ห้ามสบตาคนอื่น
เจ้าก็เหมือนกัน แมท
ข้าไม่ได้พูดเล่นนะ ที่นี่อันตรายมาก
ก็ได้ ข้าจะทำตัวดีที่หนึ่ง
มาเร็ว
พวกนั้นกลับมาแล้ว
ไม่ใช่พวกนั้น
แปลกใจไหมที่เจอข้า ภคินี
เอไลดาเซได
เปิดปากพูด
บอกชื่อภคินีอาจาห์ดำมาทั้งหมด
เราไม่มีวันตระบัดสัตย์
หรือหักหลังภคินีของเรา
ต่อให้เจ้าถามกี่ครั้ง
ข้าเชื่อ
บอกชื่อพวกนางมา
ข้ารู้แค่คนเดียว
บอกชื่อมา
ข้าบอกอมีร์ลินไปว่าจะต่อรอง ถ้าสามารถ...
ข้าไม่เหมือนสวอน ซานเช
นี่ไม่ใช่การต่อรอง
อย่าคิดจะรอดออกจากคุกนี้
เจ้าจะรู้จักเพียงความเจ็บปวด จนกว่าจะบอกชื่อมา
นางชื่อ...
มีผู้ส่งคนเทามาปิดปากโจอิยากับอมิโก
ในหอคอยต้องยังมีอาจาห์ดำเหลืออยู่แน่
เจ้า...
เจ้าลวงข้ามาที่นี่
ข้าคงมองท่านผิดไป ภคินี
ทางนี้
หมอกนี้...
มีอะไรหรือท่าน
นางแม่มดก่อนหน้านี้เป็นแค่ตัวหลอก
อยากรู้วิธีจับสตรี ผู้มีพลังแท้จริงไหม บุตรไบยา
- เพร์ริน - เรามีเวลาไม่มาก
เงียบไว้ ฟังคำสั่งนาง เราจะช่วยออกไป
เพร์ริน ทำไมตาพี่เป็นแบบนั้น
พี่แมทอยู่กับพี่หรือเปล่า
ไม่อยู่ แต่เขาปลอดภัยดี
ไม่ๆ
ไม่เป็นไร นี่เพื่อนกัน
มาเลย เร็วเข้า
ไม่เป็นไรนะ
- แล้วแม่เจ้าอยู่ไหน - พวกนั้นพาแม่ไป
พวกนางจะคุ้มครองเจ้า ข้าจะไปช่วยแม่
เราต้องรีบไป
เดี๋ยวนี้เลย
แม็กซิม
ทูริเวอร์ส
มาจนได้
ฝีมือเจ้ารึ
- หลงคิดว่าเจ้าเป็นคนดี - ข้าเคยดี
ก่อนมาเจอเจ้า
ฟาอีล
ไม่
ไม่นะ ลุกขึ้น
เจ้าต้องลุกเดี๋ยวนี้ เร็วเข้า
จับให้ได้ รีบไปเร็วๆ เข้า เร็ว!
หาข้าเจอได้ยังไง
ท่านเปิดพันธะเมื่อลูกศรห้าดอกที่แล้ว
ข้าอยู่นี่ ข้าอยู่นี่แล้ว
ก็ว่าเจ้าคงอยู่ตรงนี้
เจ้าไม่เคยมาที่นี่
เจ้าเคยมา
ข้าเห็นมาที่นี่บ่อยๆ
ณ ที่แห่งนี้ ข้าเคยคิดว่า ข้ากำหนดชีวิตตัวเองไม่ได้
เคยคิดว่าทางเลือกของคนอื่นๆ กระสวนเวลาคงกำหนดได้มากกว่าข้า
กระสวนถูกถักทอ แรนด์
แต่คิดว่าใครเป็นผู้ถักทอมัน ถ้าไม่ใช่เรา
ข้าเห็นเจ้าในรูเดียน
ก่อนจะปล่อยเจ้าอนธการ
ก่อนเคยสาบานสัตย์มืด
ข้าไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว
ยังใช่นะ
ข้ายังเห็นผู้หญิงคนนั้น
ข้าเห็นนาง ตอนที่เจอเจ้าครั้งแรกในไคเรียน
เจ้าอยากให้ข้าเป็นคนแบบนั้นหรอกรึ
เป็นแค่เจ้าของเรือนแรมหัวอ่อน
เจ้าไม่ใช่คนหัวอ่อน เจ้าทั้งเด็ดเดี่ยวและกล้าหาญ
เจ้าอยากให้โลกดีกว่านี้ อยากให้คนมีมากกว่าที่เคยมี
ข้ายังต้องการแบบนั้น
มากกว่านั้น
ข้าต้องการเจ้า แรนด์
ข้ารักเจ้า
ทั้งด้านมืดและแสงสว่าง
ข้าหลงรักด้านที่เจ้าอยากกอบกู้โลกนี้
และรักด้านที่รู้เสมอมาว่าเจ้าต้องทำลายมัน
มุนีบอกว่าท่านอยากเจอข้า
พวกนั้นสอนเจ้าเรื่องโลกความฝันใช่ไหม
ใช่
แล้วเจ้าทําได้ไหม
ท่องฝันกับข้า เพื่อไปพบใครคนหนึ่งได้หรือไม่
ไม่รู้เหมือนกัน อาจจะทำได้
ข้ามีสารต้องนำส่ง
เทลอะรันรีอดมันอันตราย มอเรน ข้า...
- ทำไม - น่าขำดีนะว่าไหม
เจ้าต้องเตือนข้าเรื่องอันตรายในความฝัน
ทั้งที่เมื่อหลายปีก่อน ข้าเคยเตือนเจ้าด้วยคำเดียวกัน
นี่ใช่เรื่องที่เห็นในรูเดียนหรือเปล่า
ใช่
- คุ้มที่จะเสี่ยงใช่ไหม - ใช่ คุ้มสิ
งั้นก็ได้
ข้าจะลองดู
พร้อมไหม
พร้อม
นี่คือเทลอะรันรีอดงั้นรึ
นี่คือความฝันของท่าน
ข้าว่าในนี้ปลอดภัยกว่า
ข้าจะลองพาท่านตรงไปเข้าฝันของนาง
จำไว้ ท่านจะตื่นเมื่อได้ยินเสียงเข็มร่วงตก
มอเรน
ข้าต้องใช้วิธีนี้เพื่อมาหาเจ้า เพราะข้าไม่มีเวลาแล้ว
เจ้าอยู่ไหนกัน
- ข้าเดินเข้าวงแหวนแห่งรูเดียน - รูเดียน
เจ้าอยู่ที่ไอเอลเวสท์
ข้าได้เห็นอนาคตนับหมื่นแสน
และรู้ว่ามีสองเรื่องที่เป็นจริง
ถ้าหอคอยไม่ยอมสยบ ใต้บัญชาของแรนด์ อัลธอร์
เขาจะพ่ายศึกสุดท้าย
มีแค่นั้น
ไม่ๆ อย่าสิ อย่าทำแบบนี้
อย่าทำกับข้าแบบนี้
เป็นเจ้าจะทำยังไงที่ไคเรียน ถ้าได้รู้อย่างที่ข้ารู้
เป็นเจ้าจะทำยังไง
ทำเหมือนเจ้า
- หรือเลวร้ายกว่านั้น - แล้วทำไมต้องลงโทษข้า
คิดว่าข้าไม่ได้ลงโทษตัวเองรึ
เราต่างมีหน้าที่
หน้าที่ของข้าคือตามหามังกรจุติ
หน้าที่ของเจ้าคือเตรียมหอคอยให้ทำตาม
เจ้าจะล้มเหลวอีกไม่ได้
ควรจะเป็นเจ้า
เจ้าควรอยู่ที่หอคอยแต่แรก
เจ้าเข้มแข็ง ฉลาด ไม่ไว้หน้าใคร
เจ้าจะไม่สูญเสียตัวตนไปกับบัลลังก์
ข้าสร้างศัตรูเก่งเกินไป
ข้าไม่มีทางชนะจนได้ครองบัลลังก์
ถ้าเลือกได้
ถ้าเลือกได้ ข้าไม่อยากให้เรา เข้าไปหากิทาร่าวันนั้น
น่าจะขโมยม้าสองตัว
หนีไปใช้ชีวิตริมน้ำที่เทียร์มากกว่า
ใช่
ไม่ ระหว่างเรามันพังไปแล้ว สวอน
เราแก้ไขไม่ได้ในชาติภพนี้
งั้นข้าจะตามหาเจ้าในภพหน้า
ภพแล้วภพเล่า จนกว่าเราจะได้ครองคู่
ข้าก็จะรอเจ้า
ทุกชาติภพ
ทุกๆ ชาติ
ข้ารักเจ้า
ไนนีฟ
ไนนีฟ อยู่หรือเปล่า
ได้ยินข้าไหม
ตั้งใจฟังนะ เจ้าได้ยินอะไร
เสียงลม
ได้ยินอะไรอีก
ฟังนะ ต่อไปพวกเจ้าไม่ต้องนอนกับพื้นอีก
แม่ภูมิใจในตัวเจ้า
สวยใช่ไหมล่ะ
เนอะ
เพร์รินทำเอง
งานช่างทูริเวอร์สของแท้
ฮอปเปอร์ หมอบ
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลักขณา นาคศิริ