(ความเดิมตอนที่แล้ว)
ข้ากำลังตามหาคาร์อะคาร์น
"เขาจะมาจากตะวันตก เลยทิวเขาสันหลังโลกไป
เกิดจากสายโลหิต แต่สายโลหิตมิได้ชุบเลี้ยง"
ข้ามีหน้าที่พาแรนด์ อัลธอร์ กลับคืนสู่บ้านของข้า
เขาจะได้กอบกู้ผู้คนของข้า และทำลายล้างเรา
ชาวทูอาธานไม่มีวันทำร้ายใคร
ส่วนใหญ่ไม่วิ่งหนีด้วยซ้ำ
ชาวทูอาธานใช้ชีวิตตามวิถีใบไม้
เราปฏิเสธความรุนแรง
เมื่อครั้งมหายุคก่อน คนของเราควรต้องรู้บทเพลง
ที่นำความสมานฉันท์มาสู่โลก
ข้ารู้แค่ต้องปกป้องและนำทางแรนด์
เพียงเท่านั้นที่สำคัญ
ที่ผ่านมานางบงการเจ้าตามใจชอบ
ท่านคุมเขาไม่ได้
ข้าทำสิ่งที่จำเป็น เพื่อปกป้องมังกรจุติ
ท่านสั่งอะไรข้าไม่ได้แล้ว
ข้าบอกแล้วว่าจะฆ่านางทิ้ง
ถ้าทำแล้วอย่าคิดว่าข้าจะช่วย
ข้าอาจหลุดพ้นจากสัตย์มืดได้
ซาอันเกรลของสตรี ซาคาร์เน็น
แล้วจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อเขาเป็นคาร์อะคาร์น
เจ้ายังไม่ได้พิสูจน์ว่าคู่ควรกับตำแหน่งนั้น
เจ้ายังไม่ได้ผ่านด่านรูเดียน
เมื่อครู่นั่นเจ้าคิดอะไรอยู่
ไม่ได้คิด
ต้องฝึกอย่างหนัก หากจะทำให้จิตว่างจากความคิด
ใช่ พ่อข้าเคยสอนไว้ตอนที่ข้าหัดยิงธนู
ให้นึกภาพเปลวไฟแล้วป้อนทุกอย่างเข้าไป
ทั้งความกลัว เกลียดชัง โกรธแค้น จนกระทั่งในจิตปราศจากทุกสิ่ง
มีเพียงเปลวไฟกับความว่างเปล่า
พ่อเจ้าเป็นยอดนักดาบใช่ไหม
มีเรื่องของพ่ออีกมากที่ข้าไม่เคยรู้
ข้ารู้ว่าในวัยหนุ่มเขาเป็นนักรบ ก่อนจะมีข้า
แต่ชีวิตเรามีแค่ฝูงแกะกับภูเขา
ไปตามสายฝน ทุ่งหญ้า
ขึ้นเขาในช่วงหน้าร้อน กลับลงมายามหน้าหนาว
เรารู้ทางเดินในป่า รู้จักทุ่งหญ้า ลำธารทุกสาย
ต่อไปเจ้าก็จะรู้จักที่นี่เช่นกัน
เวลาที่แม่แกะตายระหว่างคลอด
เราจะกรีดเลือดแม่ใหม่
ละเลงเลือดแม่ใหม่บนตัวลูกแกะ เพื่อให้มันรับเป็นลูก
ข้าดูเหมือนพวกเขา
ข้ารู้ว่าสายเลือดนั้นไหลเวียนในกายข้า
แต่ข้าไม่ใช่พวกเขา
ไม่มีวันเป็นได้
แต่เจ้าอยากเป็นหรือไม่
มีอะไรมากมายที่ข้าไม่อาจเป็นได้
ถ้าเจอสิ่งที่เป็นได้ก็คงดีไม่น้อย
เอาละ
เจ้าจะไม่มีวันเป็นยอดนักดาบ หากเอาแต่หยุดพัก
ทำตัวเกียจคร้าน
จับดาบตามที่ข้าสอน เจ้าหนุ่มต้อนแกะ
คิดถึงเปลวไฟและความว่างเปล่า
คราวนี้ข้าจะลองเอาจริงสักหน่อย
มาสิ
ทูริเวอร์สเรามีคำพังเพย
กาน้ำต้มไม่เคยเดือดเมื่ออยู่เฝ้า
ถ้าห้ามกาต้มน้ำไม่ให้เดือด ได้ง่ายปานนั้นก็ดีสิ
เรามอบน้ำและร่มกำบังอย่างเต็มใจ
ที่นี่ต้อนรับทุกท่าน ดั่งพี่น้องร่วมแม่
มีแต่เหล่ามุนีจึงจะมีข้ารับใช้รึ
พวกเขาคือไกชาน ไม่ใช่ข้ารับใช้
ในการร่ายรำเพลงหอก
นับเป็นจีอันสูงส่ง ถ้าได้สัมผัสศัตรูผู้มีอาวุธแล้วไม่เข่นฆ่า
หรือทำร้ายในทางใด
ผู้รับสัมผัสจะกลายเป็นไกชาน
เจ้าพอใจกับการตอบคำถามเสียเหลือเกิน
ทั้งที่เราไม่สนใจคำตอบ
แล้วเจ้าสนใจอะไร อายเซได
เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเราจะมา
มุนีมองเห็นหลากวิถี
ทางที่ดำเนินอยู่ หรือเพิ่งเริ่มต้นนั้นมองเห็นได้ง่าย
กว่าทางที่จะเป็น หรือเป็นไปได้
แต่เราไม่เห็นเอเกว็นเลย
มีเพียงความเป็นไปได้
ที่จะมีชายหนุ่ม นามว่าแรนด์ อัลธอร์เดินทางมา
ถ้าเขาไม่มา
ย่อมเป็นอันแน่นอนว่าเขาจะตาย
และไอเอลจะดับสูญ
แต่เขามาแล้ว
และหากเขารอดจากรูเดียน
จะมีไอเอลส่วนหนึ่งรอดไปด้วย เรื่องนั้นเรารู้แน่
ถ้าเจ้าไม่มา เจ้าคงตายไปแล้ว
ถ้าอะอันอัลเลอินไม่มา เจ้าคงตายไปแล้ว
ถ้าเจ้าไม่เข้าสู่รูเดียน...
เจ้าไม่ควรให้ใครต้องบอก
ในรูเดียน สตรีจะได้เห็น บางวิถีซึ่งอนาคตอาจถักทอไว้
ไม่มากไปกว่านั้น
การเปลี่ยนแปลงโถมมาดั่งหิมะถล่ม แม้เราจะไม่ปรารถนา
บอกแล้วว่าอย่าจับดาบ
ไอเอลไม่จับดาบ
งั้นตกลงข้าเป็นไอเอลหรือไม่ เจ้าดูจะตัดสินใจไม่ได้
ไม่ว่าใครก็ห้ามจับดาบ ยิ่งเมื่อเข้าใกล้เมฆานคร
รวมถึงเจ้าด้วย
จะชวนข้าร่ายรำรึ อะอันอัลเลอิน
ถึงเวลาแล้ว
หยุดเรื่องโง่เขลานี้เสียที
เจ้าอยู่กับหอกมานานพอแล้ว
- นานเกินกว่าที่ควร - ข้าเป็นดรุณีแห่งคมหอก
ข้าไม่อยากเป็นมุนี
เจ้าถูกเรียก
แต่เจ้ากลับปีนข้ามดราก้อนวอลล์ ไปออกตามหาคาร์อะคาร์น
เจ้าไม่อาจหนีจากสิ่งที่เจ้าต้องเป็น
ข้าก็เคยปฏิเสธเมื่อถูกเรียก
เคยนึกว่าตัวเองแกร่ง และทรหดไม่แพ้สตรีคนใด
แต่สุดท้ายแล้ว ข้า...
ข้าเรียนรู้หน้าที่
รู้จักภาระที่มีต่อผู้คนของข้า
ชุดคาดินซอร์ของเจ้า อาวีเอนดา
อาภรณ์ชุดใหม่จะรอเจ้ากลับมาสวมใส่
ข้าขอลาจากไปเข้าสู่รูเดียน
ได้รับคำเอ่ยขอ ข้ามอบให้
ข้ามอบให้
ถ้าเจ้าไม่กลับมา
สัมภาระของเจ้า จะถูกยกให้ครอบครัวเป็นที่รำลึก
บัดนี้อาวุธของเจ้าคือจิตและใจที่เข้มแข็ง
จงยึดให้มั่นดั่งยามที่เคยจับหอก
มันจะนำเจ้าผ่านพ้นทุกสิ่ง
กลับมาหาเรา
ข้าจะกลับมา ก่อนท่านไปถึงเชิงเขาชาเอนแดร์
เจ้าคิดจะเข้ารูเดียนพรุ่งนี้ใช่ไหม
มุนีบอกว่าบุรุษมากมายหยุดรอที่เชิงเขา นานหลายสัปดาห์กว่าจะเข้าไป
- ข้าไม่ใช่คนเหล่านั้น - ความจองหองจะทำให้...
ข้ารู้ว่าต้องไปที่นั่น
ท่านต้องการอะไร
ข้าอยากให้บอกมาว่าจะทำสิ่งใด ข้าจะได้ช่วยเจ้า
ท่านไม่เคยพยายามช่วยข้า มอเรน
ที่ผ่านมานี้ข้าทำอยู่เรื่องเดียว
เจ้ารู้สึกว่าได้รู้ครบถ้วนแล้วหรือยัง
อยากให้ข้าระบายความในใจด้วยรึ
บอกสิว่าต่อให้ข้าคิดทำอะไร ท่านก็จะไม่ห้าม
บอกมาว่าท่านไม่จะหลอกใช้ข้า ทำประโยชน์ให้หอคอยหรือให้ตัวท่านเอง
ใช้คำง่ายๆ ข้าจะได้รู้ว่าท่านพูดจริง
ข้าจะไม่ขัดขวางเจ้า จากการทำตามชะตาจนลุล่วง
ข้าอุทิศชีวิตเพื่อการนั้น
แต่ข้าไม่สัญญาว่าจะนิ่งดูดาย
ระหว่างที่เจ้าเอาคอพาดแท่นประหาร
นั่นไม่ดีพอ มอเรน
เราใกล้ถึงรูเดียนแล้ว
แสดงว่าท่านเคยมา
- หัวหน้าเผ่าทุกคนต้องมา - เป็นด่านทดสอบ
หัวหน้าเผ่าพูดถึงเมืองนี้ได้แค่กับผู้ที่เคยมา
ถ้าหัวหน้าเผ่าและมุนีทุกคน ต้องเข้ารูเดียน
งั้นกับคาร์อะคาร์นต่างกันตรงไหน
รูเดียนจะตีตราเรา
มีแค่ไม่กี่คนที่รอดชีวิตมาได้
หัวหน้าทุกคน ที่แขนซ้าย
กลุ่มชนแห่งมังกร
คนเคยเรียกเราด้วยชื่อนั้น
คาร์อะคาร์น
เขาผู้มาพร้อมอรุณรุ่งจะถูกตีตราซ้ำสอง
นั่นละเราจึงรู้ว่าเป็นเขา
เมฆานคร
ไชโด
สันติแห่งรูเดียนคุ้มครองเจ้า
ขอผู้ที่มาถึงชาเอนแดร์ ได้กลับสู่คุ้มแดนอย่างสันติ
เราจะไม่หลั่งเลือดลงดิน
เจ้าพาชาวลุ่มน้ำมารูเดียนงั้นรึ
สามีเจ้าอยู่ไหนกัน เซวันนา
ตายแล้ว
สามีใหม่ของข้า มูราดิน บุตรชายเขาเดินเข้าสู่รูเดียน
และยังอยู่ในนั้น
หากพี่ชายล้มเหลว ข้าจะเข้าไป
เจ้ายังไม่ได้ขอ คูลาดิน
ถ้ามูราดินพลาดพลั้ง เวลานั้นเจ้าค่อยขอ
เรามากันสองคน เพียงพอให้ตอบคำเอ่ยขอนั้นได้
เจ้ามาที่รูเดียนทำไม รวร์ก เจ้าเคยดูดีกว่านี้นะ
แต่ดูเหมือนทาร์ดัดจะยังมีหัวหน้าคนเดิม
ข้าขอลาจากไปเข้าสู่รูเดียน
ได้รับคำเอ่ยขอ ข้ามอบให้
ชายคนนี้ไม่ใช่ไอเอล
มาเหยียบแผ่นดินนี้จะต้องพบกับความตาย
- แม่ข้าเป็นไอเอล - พ่อเจ้าคงใช่ แต่แม่...
เขาทำตัวเยี่ยงสตรี
เจ้าอยากเป็นมุนีงั้นรึ คูลาดิน
แต่งชุดแล้วมาหาข้าสิ จะดูว่าอย่างเจ้าฝึกได้ไหม
แต่ถ้ายังไม่ใช่ จงหุบปากเมื่อมุนีเสวนา
เมเลน
การนี้จำเป็น ข้ามอบให้
ท่านอยากให้ไอ้คนลุ่มน้ำ เป็นพวกเดียวกับเรางั้นรึ
เขาอ่อนแอ
รูเดียนจะสังหารเขาแน่
กลับเข้ากระโจมไป คูลาดิน
เจ้าด้วย รวร์ก และเจ้า อะอันอัลเลอิน
นี่เป็นกิจของมุนี
กับบุรุษผู้เอ่ยขอเท่านั้น
เจ้าก็เช่นกัน เอเกว็น
ข้าจะไปกับเขา
หากเจ้าขอ เราก็ไม่ให้
เจ้าต้องรู้จักตัวเอง เขาจะต้องรู้จักตัวเขา
วิถีของเจ้าทั้งสองไม่ประสานกัน
- ข้าขอลาจากไปเข้าสู่รูเดียน - มอเรน
เจ้าไม่ควรให้ใครต้องบอก
ถ้ามีใครบอกแล้วจะต่างไปจากนี้รึ
อาจจะต่างมาก หรือไม่ต่างกันเลย
ตอนที่เราเห็นเจ้าเข้าสู่วงแหวน เจ้าเป็นผู้เอ่ยขอทุกครั้ง
แล้วเจ้าเห็นอะไรตอนที่ข้าไม่เข้าไป
เราบอกมากเกินไปแล้ว
ผู้ใช้ชีวิตโดยรู้อนาคตมากไป ล้วนพบกับหายนะ
ไม่ว่าจะพึงใจกับผลที่คาดว่าต้องเกิด
หรือเพียรพยายามจะเปลี่ยนแปลง
ได้รับคำเอ่ยขอแล้ว
และข้ามอบให้
ข้าให้
มอเรนเซได
ในรูเดียน เจ้าจะพบวงแหวนสามวง
เมื่อก้าวเข้าสู่หนึ่งในนั้น เจ้าจะเห็นอนาคตปรากฏตรงหน้า
ซ้ำๆ แตกต่างกัน
เจ้าจะเห็นวงล้อหมุนเวียนนับหมื่นแสนรอบ
ในการนั้นเจ้าจะได้รู้แจ้งแก่ใจ
ทั้งเหตุที่เกิดแก่ตน และเหตุที่ต้องมิให้เกิดขึ้นได้
แรนด์ อัลธอร์
ภายในเสาแก้ว
เจ้าจะเดินตามรอยบรรพชนสายโลหิต
ทุกย่างก้าวที่มุ่งหน้า เท่ากับหนึ่งก้าวย้อนผ่านกาลเวลา
บางครั้งหลายสิบปี บางทีหลายร้อยปี
การจะเป็นผู้นำต้องรับรู้รกรากที่มา
เข้าใจสายเลือดในกายตน
เจ้าต้องเข้าสู่รูเดียนอย่างตัวเปล่า
เพื่อให้เกียรติไอเอลแท้จริงคนสุดท้าย
ถ้าพกอาวุธมา ขอให้ทิ้งไว้ที่นี่
มันจะอยู่รอเจ้ากลับมา
ถ้าได้กลับมา
พวกเขาปฏิญาณต่อรูเดียน
รูเดียนเป็นของคนตาย
ไม่อาจคุยกับคนเป็นได้อีกจนกว่าจะหวนคืน
เรามองไม่เห็นพวกเขา
จนกว่าจะกลับมาอยู่ท่ามกลางคนเป็น
เขาเป็นของอดีต
และนางเป็นของอนาคต
จงไปเสียจากเหล่าคนเป็น
อย่าได้หลอกหลอนเราให้รำลึกสิ่งที่สาบสูญ
อย่าได้พูดถึงสิ่งที่คนตายเห็น
พร้อมไหม
ไม่
วงล้อแห่งกาลเวลา
นี่ดูไม่ใช่ผลงานของไอเอล
ไม่ใช่
และหมอกแห้งแล้งนี้
ช่างประหลาดนัก
มองดูแล้วราวกับ...
ราวกับมองเห็นไจด้ายพลังเอก
แล้วก็หายไป
อาเวนเดโซรา
พฤกษ์ชีวิต
เรารู้มานานแล้วว่าอยู่กับไอเอล
แต่ไม่รู้อยู่ที่ใด
ว่ากันว่ามีอายุเกือบ 3,000 ปี
รู้สึก...
สงบที่ใต้ต้นไม้นี้
บ้านเกิดเมืองนอนของข้าในวัยเด็กก็เคยมี
หลายร้อยปีก่อน ไอเอลมอบหน่ออ่อน ต้นอาเวนเดโซราแด่ไคเรียนเป็นของกำนัล
แทนหนี้บุญคุณที่ติดค้างในอดีตกาล
ข้าไม่เคยเห็นต้นไม้แบบนี้ ตอนเราอยู่ที่ไคเรียน
ไม่
เพราะอาของข้า เลมัน เมื่อเขาได้เป็นกษัตริย์
เขาโค่นไม้มาทำบัลลังก์
เขาต้องการบัลลังก์ที่ใครก็เลียนแบบไม่ได้
และเวลานั้นเราไม่รู้
แต่นั่นคือสาเหตุที่ไอเอลข้ามสันหลังโลก
เป็นเหตุที่พวกเขาออกจากแดนเวสท์ และก่อเกิดสงครามไอเอล
เพื่อมาฆ่าเขา ฐานตระบัดสัตย์ ไม่ปกปักพฤกษ์ชีวิต
และทำลายปฏิญาณแห่งสันติไปพร้อมกัน
ไอเอลไล่ล่าเขา เผาเมืองทุกแห่งในเวสต์แลนด์
กระทั่งสุดท้ายก็จับเขาได้
บนเนินดราก้อนเมาท์
และสังหารเขาที่นั่น
แม่จึงอยู่ที่ดราก้อนเมาท์ ตอนให้กำเนิดข้า
ทำให้ข้าต้องทำตาม คำพยากรณ์ของมังกรจุติ
เพราะอาของท่านโค่นต้นไม้นั่น
เราเชื่อมโยงกันตั้งแต่ก่อนข้าเกิด
บางครั้งกระแสชะตาก็ช่างแรงกล้า
หอบพัดพาเราอย่างไม่อาจต้าน
และบางครา
กระแสนั้นเป็นเพียงเยื่ออันเปราะบาง
ท่านไม่ควรมาเลย
มูราดิน
เซวันนาบอกว่าท่านอยู่ที่นี่
จันดูอิน เป็นอะไรไป สู้สิ
จันดูอิน มา เร็วเข้า
นักรบของเลมัน ไม่ควรมาไกลถึงบนเขา เร็วเข้า
ข้าเจอนางแล้ว
ที่ไหน
ไม่นะ
ยอดรัก
ยอดรัก ข้าเจอตัวกษัตริย์แล้ว
ผู้ตระบัดสัตย์
ข้าปลิดชีพเขา
ด้วยหอกของข้า
ร่มพักใจข้า
เราชนะแล้ว
ไม่มีวี่แววของทารก
ไม่
แม่ข้า
พ่อข้า
ทุกย่างก้าวที่มุ่งหน้า เท่ากับหนึ่งก้าวย้อนผ่านกาลเวลา
ลาตราเซไดเรียกทุกคนมาที่นี่
เจ้าต้องยอมทำทุกอย่างที่นางขอ มันเดอิน
คนอื่นๆ จะมาไหม
มานิดหน่อย ส่วนใหญ่จะมา
ข้าคุยกับพี่น้องในฝัน เราทุกคนฝันตรงกัน
หัวหน้าเผ่าที่ไม่มาและพวกที่ไม่ยอมทำ
ชื่อของพวกเขาจะสาบสูญ
ถ้าข้าไม่กลับมา
เจ้าต้องช่วยลูกๆ ของเรานำกลุ่ม
แน่นอน ร่มพักใจข้า
แต่จำไว้ด้วย เจ้าต้องยอมทำตาม
อายเซไดสั่งห้ามนำอาวุธ เข้าสู่รูเดียน
ลาตรา โพเซ่ เดคูเม่
เรียกพวกเรามาทำไม
เพราะไอเอลที่แท้จริงกลุ่มสุดท้าย
ได้ตายจากไปหมดแล้ว
เพราะเหตุนี้จึงต้องมา
ผองชนผู้สร้างนคร และลงพฤกษ์ชีวิต
ทำไมเจ้าไม่จับดาบ
เพราะเป็นสิ่งต้องห้าม
แต่เจ้าไม่รู้สาเหตุ
เจ้ายังไม่รู้อะไรอีกมาก
มุนีบอกว่าท่านมีเรื่องจะขอจากเรา
ผู้จะนำพาผองชนของเจ้า ต้องเข้าสู่รูเดียน
ทั้งหัวหน้าเผ่าและเหล่ามุนี
ต้องเรียนรู้รากที่มาของบรรพชน
และเหตุผลที่ไม่จับดาบ
ผู้ไม่เรียนรู้ย่อมไม่อาจใช้ชีวิต
แค่ไปกับท่านใช่ไหม
คนที่เข้าไปจะได้เป็น ผู้นำไอเอลทั้งปวงใช่ไหม
ไม่
ผู้นำปวงชนไอเอลจะมาในคราวหลัง
เกิดจากสายโลหิต แต่มิได้ชุบเลี้ยงด้วยโลหิต
คาร์อะคาร์นจะออกจากรูเดียนยามอรุณรุ่ง
และพันธนาการเจ้า ด้วยสัมพันธ์ที่มิอาจทำลาย
คาร์อะคาร์นจะรับเจ้ากลับไป และทำลายสิ้น
ท่านต้องการอะไรจากเรา
หัวหน้าเผ่าต้องเดินผ่านเสาแก้ว
และเดินตามรอยบรรพชนสายโลหิต
เห็นพิภพผ่านสายตาบรรพชน เพื่อเรียนรู้อดีตและปัจจุบันของตน
เข้าใจสาเหตุที่พวกเราอายเซได เรียกเจ้าว่าพวกตระบัดสัตย์
ข้าไปเอง
ข้าไม่กลัวอดีต
เราไม่ใช่พวกตระบัดสัตย์
ทุกย่างก้าวที่มุ่งหน้า เท่ากับหนึ่งก้าวย้อนผ่านกาลเวลา
ทุกย่างก้าวที่มุ่งหน้า เท่ากับหนึ่งก้าวย้อน...
พฤกษ์ชีวิต
ชอร่า
ชอร่า อาเวนเดโซรา เจ้าสูบยาหนักไปนะ
ให้ไวเลย เดี๋ยวตาเฒ่าอาดานก็จับได้
นี่มันของจากก่อนยุคทำลายล้าง
เขาว่าแค่นั่งใต้ร่มไม้ก็ช่วยให้ใจสงบ
ข้ารู้สึกได้
เฮ้ ไปให้พ้นเลยนะ
นี่น่ะมีค่ามากกว่าพวกเจ้าคนไหน
อยู่ในกระถางจิ๋วนั่นยังไงก็ไม่มีวันโต
ไม่เอาน่าสหาย ตาเฒ่าอาดานก็บอก
เรามาสร้างเมืองกลางทะเลทรายนี่
เมืองแห่งสันติ มีแค่ไอเอล และเราจะลงต้นไม้ที่นั่น
ใช่
ต้นไม้เติบโตดีเหลือเกินในทะเลทราย
แม่
เป็นอะไรไป
น้องสาวเจ้า
มีโจรป่ากลุ่มหนึ่ง
ฉุดนางไป
ตอนซักล้างในลำธารครั้งก่อน
มันฉุดคอลลีนไปด้วย
- ไม่นะ - ไม่
เราต้องช่วยพวกนางกลับมา
ไม่ได้ๆ อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีก
ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี
ขอร้องละ
ไปที่เกวียนของเจ้าเถอะ
ไปสิ
ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี
และทุกวิถีของสรรพสิ่งจะสงบราบรื่น
เจ้าได้ยินที่นางพูด
พวกนางยังมีชีวิตอยู่
นางบอกว่าพวกโจรฉุดไป
เราต้องทำอะไรสักอย่าง
ทำไม่ได้
พวกนั้นอยู่ที่ลำธาร
ถ้าแกะรอยตามไปจากตรงนั้น
เราจะรอถึงกลางคืน แล้วแอบไปช่วยพี่น้องกัน
ไม่ใช้ความรุนแรง
พวกนางอยู่ฝั่งขวาของกองไฟ
ข้าจะไปปลุก แบบเงียบๆ
เราจะลอบพาออกมา ระหว่างพวกผู้ชายหลับอยู่
แล้วถ้าพวกมันตื่นล่ะ
ข้าไม่ทิ้งคอลลีนหรอก
เอาดินพอกหน้าไว้ พวกมันจะได้ไม่เห็นเรา
เมกราน
ลูวิน มาทำอะไรตรงนี้
ข้าจะแล่เนื้อเจ้าให้เหมือนแล่หมู ไอ้หนู
จะกรีดร้องเหมือนน้องเจ้าด้วยไหม
หรือคนอย่างเจ้าจะ...
เมกราน ลุกสิ ลุกเดี๋ยวนี้
- เรากลัว - เราต้องหนีแล้ว
ไม่นะ ลูวิน ไม่
แสงเมตตา โปรดสถิตกับเราด้วย
- ลูวิน - ชาร์ลิน
- ชาร์ลิน เป็นอะไรไหม - ลูวิน
ไม่นะ ไม่
ไม่
ไม่ ไม่จริง ไม่ๆ
เราทำอะไรลงไป
ไม่
มันเป็นอาวุธ
ไม่มีประโยชน์อย่างอื่น
เป็นสิ่งต้องห้ามตามวิถีใบไม้
หอก
หอกใช้หาของกินใส่หม้อได้
เกิดอะไรขึ้น
เขาฆ่าพวกนั้น
พวกโจรที่ทำร้ายเรา
ลูวินมาฆ่าพวกนั้น
อย่าพูดแบบนั้นเด็ดขาดนะลูก
อย่าพูดเด็ดขาด
จริงหรือเปล่า
จริงรึ
พวกนั้นจะฆ่าเรา
มันฆ่าชาร์ลินไปแล้ว
เจ้าคร่าชีวิตรึ
พวกนั้นฉุดเมกรานไป ท่านตา
พวกเขาทำร้ายนาง
จะให้เราทำยังไง
เราฝังคนตายแล้วไปกันต่อ
จะมีอะไรอีกเล่า
เจ้า...
ไม่ใช่ไอเอลอีกต่อไปแล้ว
คนแปลกหน้า คนตระบัดสัตย์
แม่
ขอร้องละ
แม่
ได้โปรด
เจ้าเป็นใครมาเรียกข้าว่าแม่
ซ่อนหน้าไว้อย่าให้เห็น เจ้าคนแปลกหน้า
ข้าเคยมีลูกชายที่มีใบหน้านั้น
ข้าไม่อยากเห็นฆาตกรมีใบหน้าเดียวกัน
แม่
ซ่อนหน้าไว้
แม่
เราจะทำยังไงกันต่อไป
ปกป้องพวกเขา
พวกเขาใช้ความรุนแรงไม่ได้
แต่เราทำได้
จงไปเสียจากเหล่าคนเป็น
ทั้งเหตุที่เกิดแก่ตน และเหตุที่ต้องมิให้เกิดขึ้นได้
อาวีเอนดา
วงล้อหมุนเวียนนับหมื่นแสนรอบ
วงล้อหมุนเวียน...
เป็นอะไรไป ยอดรัก
- ทุกคนจงฟัง นางมาแล้ว - มอเรน
- ผู้พิทักษ์แห่งผนึก - ท่านกำลังทำผิด
- เปลวเพลิงแห่งทาร์วาลอน - อย่าทำข้าเลย
- ประมุขแห่งอมีร์ลิน - เอเกว็น ไม่ อย่าทำแบบนี้กับข้า
มอเรน
อัลลาน มันดราโกรัน
ข้าปลดปล่อยท่านจากพันธะของเรา
แรนด์ อัลธอร์
จะยอมรับพันธะนี้หรือไม่
ข้ายอมรับ
มอเรน
มังกรจุติ...
ข้าขอสาบานตนต่อเจ้า
อาดาน
- อาดาน - ท่านตา
หลานรัก
- พ่อแม่ข้าอยู่ไหน - หลานรัก
มานี่มา
โจนาย
เราเหลือทนแล้ว โจนาย
เราไปต่อไม่ไหว
หมายความว่ายังไง
เราฝังคนตายแล้วไปกันต่อ จะมีอะไรอีกเล่า
จะมีอะไรอีก
เดี๋ยวคนอื่นๆ จะมา พวกเขาจะข้ามทิวเขาสันหลังไปเจอเรา
ลูกสาวข้าฝันว่า...
เราจะลงใต้
อายเซไดเพิ่งกำจัด บุรุษคนสุดท้ายผู้ใช้พลัง
ผืนพิภพเริ่มทรงตัว
เราจะหาที่ปลอดภัย
สักที่ที่เราจะร้องเพลงเก็บเกี่ยวได้ใหม่
ท่านยังจำเพลงได้ใช่ไหม
ข้าจำได้ อย่าไปเลย
เจ้าไปกับเราได้นะ อาดาน
ไปเถอะนะ
ข้าจะไม่ผิดคำสาบาน
กองไฟของเราจะต้อนรับเจ้าเสมอ
จงเดินทางไปอย่างสงบ
วิถีใบไม้คือทางสงบ
ยังไงต่อดี ท่านตา
เราฝังคนตายแล้วไปกันต่อ
จะมีอะไรอีกเล่า
แม่เจ้าเห็นนิมิตยิ่งใหญ่มากมายในฝัน
เช่นอะไรบ้าง
เมืองกลางทะเลทราย
ที่นั่นไอเอลอย่างเราอยู่ได้อย่างปลอดภัย
ไม่มีใครมาทำร้าย
มันคือที่ไหน
ตะวันออก
ทางอรุณรุ่ง ข้ามสันหลังโลกไป
ตาของข้าสั่งให้ดูแลต้นไม้นี้
วันหนึ่งเจ้าจะต้องทำเช่นกัน
เราจะข้ามสันหลังโลกไปยังไง
ไปด้วยกัน
เจ้าจะเดินตามรอยบรรพชนสายโลหิต
ทุกย่างก้าวที่มุ่งหน้า เท่ากับหนึ่งก้าวย้อนผ่านกาลเวลา
หนึ่งก้าวย้อนผ่านกาลเวลา
บางครั้งหลายสิบปี บางทีหลายร้อยปี
ลาตราเซได
ขบวนรถพร้อมแล้ว
ดี
เจ้าเพาะชำกิ่งชอร่าไว้แล้วใช่ไหม
ต้นไม้ใส่กระถาง อยู่ในรถทุกคัน รวมหนึ่งหมื่น
ผู้ที่เดินใต้ร่มไม้นั้นคือผู้รู้สันติ
ยังมีอีกสิ่งหนึ่ง
ข้าต้องให้เจ้านำไปด้วย
ไม่ได้
มันล้ำค่าเกินไป
พวกเขาจะต่อสู้ปกป้องมันไม่ได้
ชาวไอเอลได้พิสูจน์แล้วว่า สันติวิถีคือความกล้า
สันติงั้นรึ
ภราดาของเราตายตกแทบเท้า
ด้วยน้ำมือของเจ้า แล้วยังจะพูดถึงสันติงั้นรึ
ภราดาหลายคนยังอยู่
บางคนจวนเจียนจะวิปลาส
ข้าหวั่นใจว่าพวกเขาจะก่อการร้าย หากรู้ว่ามีสตรีร่วมมือด้วยได้
อย่าลืมว่าเมียรินเซได ภคินีของเรา
เป็นผู้ทำลายคุกขังเจ้าอนธการ และใช้นามว่าลานเฟียร์
สิ่งนี้คือซาอันเกรลที่มีอิทธิฤทธิ์สูงสุด
ซาคาร์เน็น สร้างมาไว้เพื่อสตรี
ซาอันเกรล คู่ของมัน ดาบคัลลันดอร์ของบุรุษ
ซ่อนอยู่ในหิน ภายในปราการที่ไม่อาจทำลาย
สิ่งนั้นอาศัยสงครามและความกลัว คุ้มครองให้ปลอดภัย
ข้าขอฝากความปลอดภัยของสิ่งนี้
ไว้กับสันติ
เราจะอารักขาสิ่งที่ท่านมอบให้ดูแล
จนกว่าท่านจะต้องการมันอีกครั้ง
ข้าสาบาน
แน่นอน
แต่จงเดินทางไปอย่าหยุดพัก
จนกว่าจะพบสถานที่ปลอดภัย
ที่ซึ่งไม่มีใครทำร้ายเจ้าได้
รับบัญชาท่าน อายเซได
รักษาคำสาบานนี้ไว้
ทั้งลูกหลานและทายาททุกรุ่นสืบไป
จงรักษาวิถีใบไม้
สาบานมา
เราขอสาบาน อายเซได
สาบานด้วยเลือดเนื้อเชื้อไขของเรา
ไอเอลจะดำรงตามวิถีใบไม้สืบไป
สาบานด้วยเลือดเนื้อเชื้อไขของเรา
ถือเป็นเกียรติที่ได้รับใช้ท่าน
เป็นเกียรติของเราทุกคน
เจ้ากลัวรึ ยอดรัก
ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี
และทุกวิถีของสรรพสิ่ง
จะสงบราบรื่น
จงไปเสียจากเหล่าคนเป็น
การจะเป็นผู้นำต้องรู้รกรากที่มา
เข้าใจสายเลือดในกายตน
ทุกย่างก้าวที่มุ่งหน้า เท่ากับหนึ่งก้าวย้อนผ่านกาลเวลา
เพลงเพราะมาก
เมียรินเซได
เจ้าเป็นคนที่นี่ใช่ไหม
ใช่แล้ว อายเซได ครอบครัวข้ายังทำไร่ในแถบนี้
ตอนนี้เก็บเกี่ยวพืชผลกันอยู่
เจ้าควรไปเยี่ยมพวกเขาบ้าง
วันนี้เป็นวันสำคัญของท่านนี่ ข้าค่อยไปพรุ่งนี้ก็ได้
พรุ่งนี้
พรุ่งนี้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
ข้ารู้ว่าไม่ควรถาม
แต่มันคืออะไรกัน
สิ่งที่ท่านเจอมานี้
ส่วนที่บางที่สุดของกระสวนเวลา
ถ้าเราต่อยให้ทะลุก็อาจมองเห็นอีกฝั่งได้
แล้วในนั้นมีอะไรรึ
พลัง...
ใช้ได้ทั้งบุรุษสตรี
ขุมพลังแท้จริง
มันจะเปลี่ยนทุกสิ่งอย่าง
คิดดูสิ สิ่งซึ่งทุกคนทุกหนแห่งใช้ได้
ไม่ใช่แค่ลิวส์ เธรินกับอายเซได
แม้แต่เจ้า ครอบครัวเจ้า
พวกเขาจะไม่ต้องคอยก้มหน้า ใช้มือเก็บเกี่ยวพืชผล
จริงอยู่ แต่มันรู้สึกดีนะ ข้าก็อธิบายไม่ถูก
เวลาที่มือเราได้สัมผัสรวงข้าว
สัมผัสดินที่เราไถพรวนใต้ฝ่าเท้า
มันรู้สึกดี
ไปเถิด
ไปหาครอบครัวของเจ้า
ไปร้องเพลงของเจ้า
ท่านแน่ใจรึ
ไม่มีอะไรสําคัญไปกว่า
การยึดมั่นกับคนที่เรารัก
บรรพชนสายโลหิต
วิถีใบไม้
พวกตระบัดสัตย์
- ไม่ - บรรพชนสายโลหิต
อาวีเอนดา
ข้าขอโทษ
ก่อนหน้านี้ข้าไม่เข้าใจ
เรื่องดาบ แค่...
แล้วยังไง เจ้าเข้าใจแล้วรึ
ข้าเข้าใจพอจะรู้ว่า ไม่มีวันเข้าใจกระจ่างแจ้ง
เจ้า...
ได้เจอมอเรนหรือเปล่า
นาง...
นางยังอยู่ในนั้น
จะไปไหนน่ะ
กลับ
ไปที่กระโจมรึ
แล้วจะไม่กลับรึ
นางต้องกลับไปด้วยกัน
ตามใจ เจ้าคนลุ่มน้ำ
จงไปเสียจากเหล่าคนเป็น
เจ้าสู้กับเราทั้งหมดไม่ได้ มอเรน
วงล้อหมุนเวียนนับหมื่นแสนรอบ
ทั้งเหตุที่เกิดแก่ตน และเหตุที่ต้องมิให้เกิดขึ้นได้
มอเรน
หอคอยนี้จะไม่มีวันสยบต่อเจ้า
ผ่านมาเจ็ดวันแล้ว
อาวีเอนดากลับมาสองวันก่อน
เราควรเข้าไปตาม
พวกเขาอยากให้เราอยู่รอ
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลักขณา นาคศิริ