ANTERIORMENTE
Busco o Car'a'carn.
"Virá polo oeste, polo Espiñazo do Mundo.
Será do sangue, pero non criado por nós."
É o meu deber levar a Rand al'Thor ao meu fogar,
para que salve a miña xente e a destrúa.
Os Tuatha'an son bos.
Moitos nin escaparon.
Os Tuatha'an seguimos a Filosofía da Folla.
Renunciamos á violencia.
Na última era, os nosos sabían unha canción
que trouxo harmonía ao mundo.
¡Sei que protexer a Rand, guialo,
é o único que importa!
Manipuloute todo este tempo.
Non podes controlalo.
Fixen o que tiña que facer para protexer o Dragón.
Ti xa non me dis o que facer.
Díxenche que a mataría.
Se queres axuda, non.
Podo escapar dos Xuramentos.
Existe un sa'angreal para mulleres. O Sakarnen.
Que pasará cando o declaren Car'a'carn?
Aínda non tes o título.
Tes que pasar a proba de Rhuidean.
En que estabas a pensar desta vez?
En nada.
Para iso precisas moita práctica.
Xa. Ensinoumo meu pai cando aprendín a usar o arco.
Imaxino unha chama na mente e aliméntoa co que teño:
medo, odio, ira... Ata que libero a mente.
Só quedan a chama e o baleiro.
Era un mestre espadachín?
Non sei moito del.
Sei que foi soldado cando era novo, antes de eu nacer,
pero a nosa vida eran as ovellas e a montaña.
Seguiamos a choiva, a herba.
Subiamos no verán, baixabamos no inverno.
Coñeciamos todos os camiños, todos os campos, os regatos.
Podes coñecer este sitio tamén.
Cando unha ovella morre no parto,
facémoslle un corte á nova nai
e untamos o año nese sangue para que ela o acepte.
Parézome a eles.
Sei que levo o seu sangue,
pero non son un deles.
Nunca o serei.
E queres selo?
Non podo ser moitas cousas.
Estaría ben saber que podo ser.
Pois...
nunca serás un mestre espadachín se segues descansando,
se es vago.
Colle a espada como che ensinei,
pensa na chama e no baleiro,
e desta vez irei con todo.
Veña.
Dicía un refrán de Dous Ríos
que quen espera, desespera.
Coma se fose tan sinxelo non desesperarse.
Aquí temos auga e refuxio, todo gratuíto.
Recibimos a todo o mundo coma se fosen irmás.
Só as Sabias teñen serventas?
Son gai'shain, non serventas.
No baile das lanzas,
obtense o ji se tocas un inimigo armado sen matalo
nin mancalo.
Os tocados convértense en gai'shain.
Véseche cómoda respondendo preguntas
que non nos interesan nada.
Que che interesa, Aes Sedai?
Como sabiades que viñamos.
As Sabias ven moitos camiños.
É máis sinxelo ver o que está pasando
que o que pode suceder.
Non vimos a Egwene.
Existía a posibilidade
de que o rapaz chamado Rand al'Thorn viñese.
Se non viña,
morrería seguro,
e os Aiel tamén.
Pero veu.
E se sobrevive en Rhuidean,
algúns Aiel tamén sobrevivirán. Iso sabémolo.
Se ti non viñeses, morrerías.
Se Aan'allein non viñese, ti morrerías.
Se non vas a Rhuidean...
Non debería contarcho.
As mulleres vemos certas cousas que poden acontecer en Rhuidean.
Nada máis.
Aínda que non o queiramos, o cambio achégase coma unha avalancha.
Díxenche que deixases a espada.
Os Aiel non usan espadas.
Son Aiel ou non? Non te decides.
Ninguén toca as espadas estando tan preto da Cidade da Néboa.
Ti tampouco.
Queres que bailemos, Aan'allein?
Chegou a hora.
Déixate de parvadas.
Usaches as lanzas canto puideches.
- Máis do que debías. - Son unha Doncela Lanceira.
Non quero ser unha Sabia.
Chamáronte,
pero ti atravesaches a Parede do Dragón para buscar o Car'a'carn.
Non podes escapar do teu destino.
Eu tamén me neguei ao principio.
Pensei que era todo o forte que unha muller pode ser.
Pero ao final...
era o meu deber,
o meu compromiso coa miña xente.
Quita o cadin'sor, Aviendha.
Terás a nova roupa cando volvas.
Pido permiso para entrar en Rhuidean.
Pediches permiso, e eu concédocho.
Concédocho.
Se non volves,
daránsenlle as cousas á túa familia como recordo.
As túas armas agora son unha mente e un corazón forte.
Pero cólleos coa confianza coa que collías as lanzas
e axudaranche en todo.
Volve xunta nós.
Volverei antes de que cheguedes a Chaendaer.
Vas entrar en Rhuidean mañá?
As Sabias din que moitos esperan semanas nas ladeiras antes de entrar.
- Non son coma eles. - A arrogancia...
Sei que teño que ir.
Que queres?
Quero que me digas que vas facer, quero axudarche.
Nunca intentaches axudarme.
Foi o único que fixen.
Cres que sabes todo o que hai que saber?
Queres que confíe en ti?
Dime que, decida o que decida, non me vas parar.
Dime que a Torre non me usará, que ti non me usarás.
Dío de xeito simple, así saberei que é certo.
Non farei nada que che impida cumprir co teu destino.
Iso fixen toda a vida.
Pero non vou quedar quieta
e ver como arriscas a túa vida.
Non é suficiente, Moiraine.
Achegámonos a Rhuidean.
Estiveches alí.
- Van todos os xefes. - Para a proba.
Os xefes só falan da cidade cos que pasaron por ela.
Se todos os xefes e as Sabias van a Rhuidean,
existe algo diferente para o Car'a'carn?
Rhuidean márcanos,
aos poucos que saímos vivos,
aos xefes, no brazo esquerdo.
O Pobo do Dragón.
Así nos chamaban antes.
Ao Car'a'carn,
ao que vén co amencer, marcarao dúas veces.
Así é como o recoñeceremos.
Unha cidade na néboa.
Shaido.
Que a paz de Rhuidean vos acompañe.
Que os que veñen a Chaendaer volvan en paz.
Non se derramará sangue na terra.
Trouxestes forasteiros a Rhuidean?
E o teu home, Sevanna?
Morreu.
O meu novo marido, o seu fillo Muradin, entrou en Rhuidean.
Aínda está alí.
E se o meu irmá falla, entrarei eu.
Non pediches permiso, Couladin.
Se Muradin falla, podes pedilo.
Somos dúas, abonda para decidir.
E ti que fas en Rhuidean, Rhuarc? Vinte mellor do que estás.
Pero parece que os Taardad conservan o seu xefe.
Pido permiso para entrar en Rhuidean.
Pediches permiso, e eu concédocho.
Este home non é Aiel.
Estas terras provocaranlle a morte.
- Miña nai era Aiel. - Teu pai era, pero túa nai...
Preséntase coma unha muller!
Queres ser unha Sabia, Couladin?
Pon un vestido e ven comigo, a ver se te podo adestrar.
Ata entón, cala a boca cando falen as Sabias.
Melaine?
Hai que facelo. Concédocho.
Queredes converter este forasteiro nun de nós?
É moi brando.
Rhuidean matarao.
Volve á tenda, Couladin.
Ti tamén, Rhuarc. E ti, Aan'allein.
Isto é cousa das Sabias
e do home que pediu permiso.
Ti tamén, Egwene.
Eu vou con el.
Non che concederemos o permiso.
Tes que saber o que es, e el ten que saber o que é.
Os vosos camiños non se aliñan.
- Pido permiso para entrar. - Moiraine.
Non cho debiamos dicir.
Que importancia ten que o saiba?
Pode que moita. Pode que ningunha.
Cando te vimos pasar os aneis, sempre pedías permiso.
E que viades se non ía?
Xa dixemos demasiado.
Os que saben demasiado do futuro só atopan o fracaso,
xa sexa porque saben o que lles espera
ou por esforzarse en cambialo.
Pediches permiso.
Eu concédocho.
E eu.
Moiraine Sedai...
atoparás tres aneis en Rhuidean.
Atravesa calquera deles e verás o teu futuro,
repetidamente, con variacións.
Verás como a Roda xira milleiros de veces,
e con isto saberás, sen dúbida,
o que será para ti e o que non.
Rand al'Thor,
nas columnas de cristal
percorrerás o camiño dos teus antepasados.
Cada paso que deas será un paso atrás no tempo.
Ás veces pasan ducias de anos. Outras veces, centos.
Liderar é saber de onde vés,
entender o sangue que tes dentro.
Debedes ir a Rhuidean desarmados
para honrar o último Aiel.
Se tedes armas, podedes deixalas aquí.
Seguirán aquí cando volvades.
Se volvedes.
Comprométense con Rhuidean.
Rhuidean pertence aos mortos.
Non volverán falar cos vivos ata que retornen.
Non os veremos
ata que volvan estar entre os vivos.
El é do pasado.
Ela é do futuro.
Marchade de xunta os vivos,
e non nos persigades cos recordos do perdido.
Non faledes do que ven os mortos.
Preparado?
Non.
A RODA DO TEMPO
Non parece obra dos Aiel.
Non.
E esta néboa, esta néboa seca,
é moi rara.
E cando a miro, é...
coma se vise fíos do Poder Único,
pero desaparecen.
Avendesora.
A Árbore da Vida.
Sabiamos que a tiñan os Aiel,
pero non sabiamos onde.
Din que ten case 3000 anos.
Síntome...
moi en paz debaixo dela.
Tiñamos unha así onde eu me criei.
Os Aiel confiáronlle a Cairhien un abrocho de Avendesora hai anos.
Foi o pagamento dunha débeda moi antiga.
Non vimos ningunha árbore así en Cairhien.
Non.
O meu tío Laman, cando foi rei,
cortouna para construír o trono.
Quería un que ninguén puidese copiar.
Daquela non o sabiamos,
pero por iso os Aiel viñeron ao Espiñazo,
por iso deixaron o Ermo e empezou a guerra.
Querían matalo por non protexer a árbore como xurara,
por destruír a promesa de paz.
Perseguírono, queimaron todo nas Terras Occidentais,
ata que por fin o colleron
nas ladeiras do Monte do Dragón
e matárono.
Por iso miña nai estaba no Monte do Dragón cando eu nacín.
E por iso cumprín a profecía do Dragón Renacido,
porque teu tío cortou esa árbore.
Estabamos conectados antes de eu nacer.
Ás veces, o destino parece forte,
coma unha marea que nos arrastra sen control.
Outras veces...
é fráxil coma un gasa.
Non tiñas que vir.
Muradin?
Sevanna dixo que estabas aquí.
Janduin, que che pasa? Pelexa!
Janduin! Ven, axiña!
Os soldados de Laman non deberían estar aquí.
Atopeina.
Onde?
Non.
Meu amor.
Meu amor, atopei o seu rei,
o que rompeu o xuramento.
Mateino...
coa miña propia lanza.
Sombra do meu corazón.
Gañamos.
Non hai rastro do neno.
Non!
Miña nai.
Meu pai.
Cada paso que deas será un paso atrás no tempo.
Latra Sedai chamouvos a todos.
Temos que aceptar o que nos pida, Mandein.
Os outros van vir?
Algúns. Case todos.
Falei coas miñas irmás nun soño, e todas soñamos o mesmo.
Dos xefes que non veñan e dos que non acepten,
perderase o seu nome.
Se non volvo,
axuda ao nosos fillos co septiar.
Fareino, sombra do meu corazón.
Pero lembra que tes que aceptar.
As Aes Sedai din que non se poden levar armas.
Latra Posae Decume.
Por que nos chamaches?
Porque os últimos Aiel verdadeiros
están todos mortos.
Por iso estades aquí.
A xente que construíu esta cidade, que plantou a árbore.
Por que non levades espadas?
Está prohibido.
Pero non sabedes por que.
Hai moitas cousas que non sabedes.
As Sabias dixeron que nos pedirías algo.
Quen vaia liderar, terá que vir a Rhuidean,
tanto os xefes como as Sabias,
para coñecer a orixe dos devanceiros
e saber por que non levades espadas.
Quen non consiga sabelo, non vivirá.
Vir aquí?
O que veña liderará os Aiel?
Non.
O que liderará os Aiel virá máis tarde.
Será do sangue, pero non criado por vós.
O Car'a'carn sairá de Rhuidean ao amencer
e uniravos con vínculos que non podedes romper.
O Car'a'carn levaravos de volta e destruiravos.
Que queres de nós?
Os vosos xefes pasarán polas columnas
e percorrerán o camiño dos antepasados.
Veredes o mundo a través dos seus ollos e saberedes quen fostes e quen sodes.
Saberedes por que as Aes Sedai dicimos que rompestes os xuramentos.
Irei eu.
Non lle temo ao pasado.
Non rompemos os xuramentos.
Cada paso que deas será un paso atrás no tempo.
Cada paso que deas será un paso atrás...
A Árbore da Vida.
A sora.
A sora Avendesora! Fumaches demasiado.
Apura. Vainos pillar o vello Adan.
É de antes do Desmembramento.
Din que só con sentarte debaixo dela xa sentes paz.
Podo sentilo.
Liscade de aí.
É máis preciada ca calquera de vós.
Non medrará nunca nese testo pequeno.
Veña, rapaces. O vello Adan di
que viñemos ao deserto construír unha cidade.
Unha cidade de paz, só dos Aiel, e alí plantarémola.
Si.
As árbores danse ben no deserto.
Mamá.
Que pasou?
Túa irmá.
Un grupo de bandidos...
levárona.
Estaba lavando no regato.
Tamén levaron a Colline.
- Non. - Non.
Temos que rescatalas.
Non, non faremos nada diso.
Todo vai estar ben.
Veña, por favor.
Volvede á vosa caravana.
Xa!
Todo vai estar ben.
E todo vai saír ben.
Xa escoitastes.
Están vivas.
Dixo que as levaran.
Hai que facer algo.
Non podemos.
Estaban no regato.
Se seguimos as pegadas...
Sairemos pola noite e traerémolas de volta.
Sen violencia.
As rapazas están no lado dereito.
Espertareinas. Silenciosamente.
Rescatarémolas mentres os homes dormen.
E se espertan?
Non deixarei a Colline.
Poñede o pasamontañas e non nos verán a cara.
Maigran.
Lewin! Que fas aquí?
Voute abrir coma se foses un porco, rapaz.
Vas rosmar coma túa irmá?
Vós só...
Maigran, veña. Tendes que erguervos.
- Temos medo. - Hai que liscar.
Non, Lewin! Non!
Que a Luz teña piedade de nós.
- Lewin. - Charlin.
- Charlin? Estás ben? - Lewin!
Non.
Non, non.
Que fixemos?
Non.
É unha arma.
Non ten outro uso.
A Filosofía da Folla prohíbeo.
A lanza.
Coa lanza conseguimos comida.
Que pasou?
Matounos.
Os homes que nos feriron,
Lewis veu e matounos.
Non debes dicir esas cousas, filla.
Non debes.
É verdade?
É certo?
Intentaron matarnos.
Mataron a Charlin.
Matastes?
Levaron a Maigran, avó.
Mancárona.
Que podiamos facer?
Enterramos os nosos mortos e seguimos.
Que máis podemos facer?
Vós...
xa non sodes Aiel.
Forasteiros! Rompestes os xuramentos!
Madre?
Por favor.
Madre.
Por favor.
Quen é o que me chama "madre"?
Tapa a cara, forasteiro.
O meu fillo tiña a mesma cara ca ti.
Non quero vela nun asasino.
Mamá.
Tapa a cara.
Mamá.
Que facemos agora?
Protexelos.
Non poden usar a violencia,
pero nós si.
Marchade de xunta os vivos.
O que será para ti e o que non.
Aviendha.
A Roda xira milleiros de veces.
Milleiros de veces...
Que pasa, meu ben?
- Atención. Xa entra. - Moiraine.
- A Vixiante dos Selos... - Equivócaste.
- A Chama de Tar Valon... - Non.
- A Sede Amyrlin. - Egwene, non o fagas.
Moiraine!
Al'Lan Mandragoran,
libérote do vínculo.
Rand al'Thor...
aceptas o vínculo?
Acéptoo.
Moiraine!
Dragón Renacido...
Prométoche lealdade.
Adan.
Adan?
- Adan. - Avó.
Meu neno.
- Onde están mamá e papá? - Meu neno.
Ven aquí.
Jonai!
Xa abonda, Jonai.
Non podemos seguir.
Que queres dicir?
Enterramos os nosos mortos e seguimos. Que máis podemos facer?
Virá máis xente. Atoparémolos no Espiñazo.
A miña filla soñou...
Imos cara ao sur.
As Aes Sedai mataron o último home que canalizaba.
A Terra aséntase.
Atoparemos un lugar
onde poidamos cantar as cancións da colleita.
Lembras a canción?
Lémbroa. Non marchedes.
Podes vir connosco, Adan.
Por favor.
Non romperei os xuramentos.
Sempre seredes benvidos nas nosas fogueiras.
Ide en paz.
A Filosofía da Folla é a paz.
E agora que facemos, avó?
Enterramos os nosos mortos e seguimos.
Que máis podemos facer?
Túa nai viu grandes cousas nos seus soños.
Que viu?
Unha cidade no deserto.
Un lugar onde os Aiel estaremos a salvo...
e onde ninguén nos mancará.
Onde está?
No leste.
Indo cara aos Penedos do Amencer, ao pasar o Espiñazo.
Meu avó díxome que coidase desta árbore.
E un día ti tamén o farás.
Como atravesaremos o Espiñazo?
Xuntos.
Percorrerás o camiño dos teus antepasados.
Cada paso que deas será un paso atrás no tempo.
Un paso atrás no tempo.
Ás veces pasan ducias de anos. Outras veces, centos.
As caravanas están listas.
Moi ben.
E tes os anacos da sora?
Unha árbore e un testo en cada caravana. 10 000.
Coñecerán a paz os que camiñen baixo as súas ramas.
Hai algo máis...
que tes que levar contigo.
Non.
É demasiado valioso.
Non poden loitar para protexelo.
Os Aiel demostraron que existe a coraxe na paz.
Paz?
Os nosos irmáns morren,
matámolos nós, e ti falas de paz?
Algúns deles aínda viven
e atrapounos a loucura.
Teño medo do que poidan facer se atopan unha muller coa que traballar.
Non esquezas que foi a nosa irmá, Mierin Sedai,
a que sacou o Escuro da súa prisión e se fai chamar agora Lanfear.
Este é o sa'angreal máis poderoso do mundo.
O Sakarnen, feito só para mulleres.
O equivalente para o home, a espada Callandor,
está agochado nunha pedra, nunha fortaleza á que non se pode entrar.
Da súa seguridade encárganse a guerra e o medo.
Que se encargue agora
a paz.
Coidaremos do que nos encomendas
ata que ti queiras.
Xúroo.
Ben.
Pero seguide movéndovos
ata que atopedes un lugar seguro
onde non vos fagan dano.
Como digas, Aes Sedai.
Sigue estes xuramentos.
E que o fagan tamén os teus fillos e netos.
Seguide a Filosofía da Folla.
Aceptádeo.
Aceptamos este xuramento, Aes Sedai.
Aceptámolo co noso corpo e sangue.
Os Aiel sempre seguirán a Filosofía da Folla.
Aceptámolo co noso corpo e sangue.
Servirte foi unha honra
para todos nós.
Tes medo, meu ben?
Todo vai estar ben.
E todo
vai saír ben.
Marchade de xunta os vivos.
Liderar é saber de onde vés,
entender o sangue que tes dentro.
Cada paso que deas será un paso atrás no tempo.
A canción é fermosa.
Ti es de aquí?
Si, Aes Sedai. A miña familia traballa nestes campos.
Van traer a colleita.
Deberías visitalos.
Hoxe é un día importante para ti. Irei mañá.
Mañá?
Mañá todo será diferente.
Sei que non debería preguntar...
Pero que é iso
que atopaches?
Unha pequena parte do Padrón.
Un lugar que podemos atravesar... e ver o que hai do outro lado.
E que hai?
Un poder...
que poden usar homes e mulleres...
O verdadeiro poder.
Vaino cambiar todo.
Algo que todos poden usar, non só os que naceron con el.
Non só Lews Therin e as Aes Sedai.
Ti e a túa familia tamén.
Non terían que cargar coa colleita.
Xa, pero... fainos sentir ben. Non podo explicalo.
Sentir o trigo que plantaches nas mans,
a terra que labraches baixo os teus pés...
Faiche sentir ben.
Veña.
Vai ver a túa familia.
Canta a túa canción.
Segura?
Non hai nada máis importante...
ca coller da man os seres queridos.
Os antepasados.
A Filosofía da Folla.
Romper os xuramentos.
- Non! - Os antepasados.
Aviendha.
Síntoo.
Antes non entendía...
o das espadas. Só...
E agora enténdelo?
Entendo que nunca o entenderei de todo.
Viches...?
Viches a Moiraine?
Ela...
segue dentro.
Onde vas?
Vou volver.
Ás tendas?
Ti non?
Non volverei sen ela.
Como queiras, forasteiro.
Marchade de xunta os vivos.
Non podes loitar contra todas.
A Roda xira milleiros de veces.
O que será para ti e o que non.
Moiraine.
Esta Torre non se dobregará ante ti.
Pasaron sete días.
Aviendha volveu hai dous.
Temos que ir buscalos.
Eles querían que quedásemos.
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisora creativa Natalia L. Prieto