ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ
Ψάχνω τον Καρ'α'κάρν.
"Θα έρθει απ' τη Δύση, πέρα απ' τη Ραχοκοκαλιά του Κόσμου.
"Απ' το αίμα, μα όχι μεγαλωμένος απ' το αίμα"
Έχω χρέος να επιστρέψω τον Ραντ αλ'Θόρ στην πατρίδα μου,
για να σώσει τον λαό μου και να τον καταστρέψει.
Οι Τουάθα'αν δεν θα πείραζαν κανέναν.
Οι περισσότεροι δεν έτρεξαν καν.
Οι Τουάθα'αν ακολουθούν την Οδό του Φύλλου.
Εμείς αποκηρύσσουμε τη βία.
Την τελευταία Eποχή, ο κόσμος ήξερε ένα τραγούδι
που χάριζε αρμονία στον κόσμο.
Η προστασία του Ραντ, η καθοδήγησή του,
είναι το μόνο που μετράει.
Χαίρεται που κάνεις ό,τι λέει τόσο καιρό.
Αδύνατον να τον ελέγξεις.
Έκανα αυτό που έπρεπε για να προστατεύσω τον Αναγεννημένο Δράκοντα.
Δεν θα μου πεις εσύ τι θα κάνω.
Σου το είπα ότι θα τη σκότωνα.
Όχι αν θες τη βοήθειά μου.
Μπορώ να ξεφύγω από τους Σκοτεινούς Όρκους.
Υπάρχει ένα σα'ανγκριάλ. Για γυναίκες. Το Σακάρνεν.
Τι θα γίνει μόλις ανακηρυχθεί Καρ'α'κάρν;
Δεν έχεις κερδίσει ακόμα τον τίτλο.
Δεν πέρασες τη Δοκιμασία του Ρουίντιαν.
Τι σκεφτόσουν; Στο τελευταίο πέρασμα;
Τίποτα.
Θέλει εξάσκηση για να το πετύχεις αυτό.
Ναι. Αυτό μου έδειξε ο πατέρας μου όταν μου μάθαινε το τόξο.
Να φαντάζομαι μια φλόγα και να τα ρίχνω όλα μέσα εκεί,
φόβο, μίσος, θυμό, μέχρι ν' αδειάσει το μυαλό μου.
Να μείνει η φλόγα και το κενό.
Ξιφομάχος δεν ήταν ο πατέρας σου;
Πολλά δεν ξέρω για εκείνον.
Ξέρω ότι ήταν στρατιώτης όταν ήταν νεότερος, πριν γεννηθώ,
αλλά η ζωή μας περιοριζόταν στα πρόβατα και τα βουνά.
Με οδηγό τη βροχή, το χορτάρι.
Πάνω στο βουνό το καλοκαίρι, κάτω τον χειμώνα.
Ξέραμε κάθε μονοπάτι στο δάσος, κάθε λιβάδι, κάθε ρέμα.
Κι αυτό το μέρος μπορείς να το μάθεις.
Όταν η μητέρα ενός αρνιού πεθάνει στη γέννα,
κόβουμε τη νέα μητέρα,
και βάζουμε το αίμα της στο αρνί για να το δεχτεί σαν δικό της.
Μοιάζω με τους Αελίτες.
Το αίμα τους ρέει στις φλέβες μου.
Μα δεν είμαι ένας απ' αυτούς.
Δεν θα γίνω ποτέ.
Θες να γίνεις, όμως;
Πολλά δεν μπορώ να γίνω.
Θα ήταν ωραία να βρω κάτι.
Βασικά...
ξιφομάχος δεν θα γίνεις ποτέ αν συνεχίσεις τα διαλείμματα
και την τεμπελιά.
Κράτα το ξίφος σου όπως σου έμαθα, βοσκέ,
σκέψου τη φλόγα και το κενό,
και τώρα, δεν σου τη χαρίζω.
Έλα.
Είχαμε ένα ρητό στους Δύο Ποταμούς:
"Μια κατσαρόλα δεν βράζει κοιτώντας την".
Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο να μη βράσει.
Εδώ έχει νερό και σκιά, που δίνονται ελεύθερα.
Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι εδώ, όπως και οι Πρωταδελφές.
Μόνο οι Σοφές έχουν υπηρέτες;
Είναι γκαϊ'σάιν, όχι υπηρέτες.
Στον χορό των δοράτων,
το περισσότερο τζι το παίρνει όποιος αγγίξει οπλισμένο εχθρό
χωρίς να του κάνει κακό.
Όσοι αγγίζονται γίνονται γκαϊ'σάιν.
Είσαι πολύ πρόθυμη ν' απαντήσεις ερωτήσεις
που δεν μας ενδιαφέρουν διόλου.
Τι σε ενδιαφέρει, Άες Σεντάι;
Πώς ήξερες ότι θα έρθουμε.
Οι Σοφές βλέπουν πολλά μονοπάτια.
Ό,τι συμβαίνει ή ξεκινάει είναι πιο εύκολα ορατό
από κάτι που θα γίνει ή μπορεί να γίνει.
Δεν είδαμε καθόλου την Εγκουέν.
Ήταν μοιρασμένες οι πιθανότητες
να έρθει ο νεαρός που αυτοαποκαλείται Ραντ αλ'Θόρ.
Αν δεν ερχόταν,
ήταν βέβαιος ο θάνατός του,
όπως και των Αελιτών.
Αλλά έχει έρθει,
και αν βγει ζωντανός απ' το Ρουίντιαν,
θα ζήσουν και κάποιοι Αελίτες. Αυτό το ξέρουμε.
Αν δεν είχες έρθει, θα είχες πεθάνει.
Αν δεν είχε έρθει ο Ααν'αλάιν, θα είχες πεθάνει.
Αν δεν περάσεις από το Ρουίντιαν...
Δεν έπρεπε να σου το πουν.
Εμείς μπορούμε να δούμε πιθανούς τρόπους ύφανσης του μέλλοντος στο Ρουίντιαν.
Τίποτα παραπάνω.
Οι αλλαγές είναι αιφνίδιες, είτε μας αρέσει είτε όχι.
Σου είπα να μην πιάσεις ξίφος.
Οι Αελίτες δεν πιάνουν ξίφη.
Είμαι Αελίτης ή όχι; Φαίνεσαι αναποφάσιστη.
Κανείς δεν πιάνει ξίφη τόσο κοντά στην Πόλη μέσα στα Σύννεφα.
Ούτε εσύ.
Με ζητάς σε χορό, Ααν'αλάιν;
Ήρθε η ώρα.
Φτάνει αυτός ο παραλογισμός.
Τρέχεις με το δόρυ στο χέρι τόσο καιρό.
-Περισσότερο απ' ό,τι θα 'πρεπε. -Είμαι Κόρη του Δόρατος.
Δεν θέλω να γίνω Σοφή.
Δέχτηκες κάλεσμα,
κι αντ' αυτού πέρασες το Τείχος του Δράκοντα αναζητώντας τον Καρ'α'κάρν;
Δεν μπορείς να ξεφύγεις απ' το πεπρωμένο σου.
Κι εγώ είχα αρνηθεί το κάλεσμά μου.
Νόμιζα ότι ήμουν όσο σκληρή μπορούσε να είναι μια γυναίκα.
Στο τέλος, όμως...
έμαθα το χρέος μου,
την υποχρέωσή μου στον λαό.
Το καντιν'σόρ, Αβιέντα.
Τα νέα σου ρούχα θα σε περιμένουν.
Ζητώ την άδεια να μπω στο Ρουίντιαν.
Το ερώτημα τέθηκε. Εγώ απαντώ "ναι".
Απαντώ "ναι".
Αν δεν επιστρέψεις,
τα υπάρχοντά σου θα δοθούν στην οικογένειά σου εις μνήμην.
Το δυνατό μυαλό και η δυνατή καρδιά είναι τα όπλα σου τώρα.
Αν τα κρατήσεις με την ίδια σιγουριά που κρατούσες το δόρυ,
θα ξεπεράσεις τα πάντα.
Σε περιμένουμε.
Θα 'χω γυρίσει μέχρι να φτάσετε στις πλαγιές του Τσήνταρ.
Σκοπεύεις να μπεις στο Ρουίντιαν αύριο;
Οι Σοφές λένε ότι πολλοί άντρες περιμένουν στην πλαγιά για εβδομάδες πριν μπουν.
-Δεν είμαστε το ίδιο. -Αυτή η αλαζονεία...
Ξέρω ότι πρέπει να πάω εκεί.
Τι θέλεις;
Θέλω να μου πεις τι θα κάνεις για να σε βοηθήσω.
Πρώτη φορά θες να βοηθήσεις, Μουαραίν.
Δεν κάνω και τίποτε άλλο.
Νιώθεις ότι ξέρεις όλα όσα πρέπει;
Θες να σου τα εκμυστηρευτώ;
Πες μου πως ό,τι κι αν αποφασίσω να κάνω, δεν θα προσπαθήσεις να με σταματήσεις.
Πες μου ότι δεν θα με χρησιμοποιήσεις για τον Πύργο ή για σένα.
Πες το απλά, για να καταλάβω ότι είναι αλήθεια.
Δεν θα κάνω τίποτα για να σε εμποδίσω να εκπληρώσεις το πεπρωμένο σου.
Έχω αφιερώσει τη ζωή μου σ' αυτό.
Αλλά δεν υπόσχομαι να βλέπω
όσο θα κινδυνεύεις να αποκεφαλιστείς.
Δεν αρκεί, Μουαραίν.
Πλησιάζουμε στο Ρουίντιαν τώρα.
Άρα, έχεις πάει.
-Όλοι οι Αρχηγοί της Φατρίας πάνε. -Για τη Δοκιμασία.
Οι Αρχηγοί μιλούν για την πόλη μόνο σε όσους έχουν πάει.
Αν όλοι οι Αρχηγοί και οι Σοφές πάνε στο Ρουίντιαν,
τότε, σε τι διαφέρει ο Καρ'α'κάρν;
Το Ρουίντιαν σημαδεύει
τους λίγους που βγαίνουν ζωντανοί,
όλους τους Αρχηγούς, στο αριστερό χέρι.
Ο Λαός του Δράκοντα.
Έτσι μας αποκαλούσαν κάποτε.
Ο Καρ'α'κάρν,
που έρχεται με την αυγή, θα σημαδευτεί δύο φορές.
Απ' αυτό θα τον αναγνωρίσουμε.
Μια πόλη στα σύννεφα.
Σάιντο.
Την ειρήνη του Ρουίντιαν να έχετε.
Όποιος έρχεται στο Τσήνταρ πρέπει να επιστρέφει ειρηνικά.
Δεν θα χυθεί αίμα σ' αυτά τα χώματα.
Έφερες Υδρόβιους στο Ρουίντιαν;
Πού είναι ο άντρας σου, Σεβάνα;
Νεκρός.
Ο νέος μου άντρας, ο γιος του ο Μούραντιν, έχει μπει στο Ρουίντιαν.
Και βρίσκεται ακόμα εκεί.
Κι αν αποτύχει ο αδερφός μου, θα μπω κι εγώ.
Δεν ρώτησες, Κουλάντιν.
Αν αποτύχει ο Μούραντιν, ρώτα τότε.
Είμαστε δύο, αρκετές για "ναι" ή "όχι".
Και γιατί ήρθες στο Ρουίντιαν, Ρούαρκ; Σ' έχω δει και καλύτερα.
Μα βλέπω ότι οι Τάαρνταντ έχουν ακόμα τον Aρχηγό τους.
Ζητώ την άδειά σου να μπω στο Ρουίντιαν.
Το ερώτημα τέθηκε. Απαντώ "ναι".
Αυτός ο άντρας δεν είναι Αελίτης!
Θα πεθάνει αν παραμείνει εδώ.
-Η μητέρα μου ήταν Αελίτισσα. -Ο πατέρας σου, ναι, αλλά η μητέρα σου...
Παρουσιάζεται σαν γυναίκα!
Θες να γίνεις Σοφός, Κουλάντιν;
Ντύσου ανάλογα κι έλα να με βρεις. Θα δω αν μπορείς να εκπαιδευτείς.
Μέχρι τότε, θα σιωπάς όταν μιλούν Σοφές.
Μελαίν;
Πρέπει να γίνει. Απαντώ "ναι".
Προσπαθείς να κάνεις αυτόν τον Υδρόβιο έναν από εμάς;
Δεν είναι σκληρός.
Το Ρουίντιαν θα τον σκοτώσει.
Γύρνα στη σκηνή σου, Κουλάντιν.
Κι εσύ μαζί, Ρούαρκ. Κι εσύ, Ααν'αλάιν.
Αυτή είναι υπόθεση των Σοφών
κι εκείνου που έχει θέσει το ερώτημα.
Κι εσύ, Εγκουέν.
Εγώ θα πάω μαζί του.
Αν ρωτήσεις, δεν θα το επιτρέψουμε.
Πρέπει να μάθεις τι είσαι, κι αυτός πρέπει να μάθει τι είναι.
Δεν ακολουθείτε τα ίδια μονοπάτια.
-Ζητώ άδεια να μπω στο Ρουίντιαν. -Μουαραίν.
Δεν έπρεπε να σου το πουν.
Αλλάζει κάτι τώρα που μου το είπαν;
Μπορεί ν' αλλάζουν πολλά. Μπορεί και τίποτα.
Όταν σε είδαμε να περνάς τους Δακτύλιους, όλο εσύ το ζητούσες.
Είδατε τι θα γίνει αν δεν πάω;
Έχουμε πει πολλά ήδη.
Όσοι προχωρούν γνωρίζοντας πολλά για το μέλλον, καταστρέφονται,
είτε επειδή εφησυχάζονται μ' αυτό που θεωρούν ότι έπεται
είτε επειδή θέλουν να το αλλάξουν.
Το ερώτημα τέθηκε.
Απαντώ "ναι".
Ναι.
Μουαραίν Σεντάι...
στο Ρουίντιαν, θα βρεις τρεις δακτύλιους.
Πέρνα μέσα από όποιο θες και θα δεις το μέλλον σου,
ξανά και ξανά, παραλλαγμένο.
Θα δεις χιλιάδες στροφές του Τροχού,
και μέσα απ' αυτές θα καταλάβεις, χωρίς αμφιβολία,
κάτι που προορίζεται για σένα και κάτι που δεν είναι για σένα.
Ραντ αλ'Θόρ...
στις γυάλινες κολώνες,
θ' ακολουθήσεις τα χνάρια των προγόνων σου.
Κάθε βήμα μπροστά είναι κι ένα βήμα πίσω στον χρόνο.
Κάποιες φορές δεκάδες χρόνια, κι άλλες εκατοντάδες.
Για να ηγείσαι πρέπει να ξέρεις από πού έρχεσαι.
Να καταλαβαίνεις το αίμα στις φλέβες σου.
Πρέπει να πας άοπλος στο Ρουίντιαν,
να τιμήσεις τον τελευταίο Αελίτη.
Αν έχεις όπλα, μπορείς να τα αφήσεις εδώ.
Θα σε περιμένουν όταν επιστρέψεις.
Αν επιστρέψεις.
Είναι ταγμένα στο Ρουίντιαν.
Το Ρουίντιαν ανήκει στους νεκρούς.
Μπορεί να μη μιλήσουν ξανά σε ζωντανούς μέχρι να γυρίσουν.
Δεν θα τους δούμε
μέχρι να σταθούν ανάμεσα στους ζωντανούς.
Αυτός είναι το παρελθόν.
Κι αυτή είναι το μέλλον.
Φύγετε απ' τους ζωντανούς.
Μη μας στοιχειώνετε με αναμνήσεις όσων έχουν χαθεί.
Μη μιλήσετε για όσα βλέπουν οι νεκροί.
Έτοιμος;
Όχι.
Ο ΤΡΟΧΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Δεν μοιάζει με έργο Αελιτών.
Όχι.
Κι αυτή η ομίχλη, αυτή η καταχνιά,
είναι πολύ παράξενη.
Και όταν την κοιτάζω, είναι...
Λες και βλέπω νήματα της Μίας Δύναμης,
αλλά μετά χάνονται.
Αβεντεσόρα.
Το Δέντρο της Ζωής.
Πάντα ξέραμε ότι το είχαν οι Αελίτες.
Αλλά δεν γνωρίζαμε το πού.
Λένε ότι είναι σχεδόν 3.000 ετών.
Νιώθεις...
γαληνεμένος από κάτω του.
Είχαμε ένα ίδιο κι εμείς εκεί που μεγάλωσα.
Οι Αελίτες χάρισαν ένα τέτοιο δενδρύλλιο στην Καιρχίν πριν εκατοντάδες χρόνια.
Για να ξεπληρώσουν κάποιο ακόμα παλιότερο χρέος.
Δεν είδαμε τέτοια δέντρα στην Καιρχίν.
Όχι.
Γιατί ο θείος μου ο Λάμαν, όταν έγινε βασιλιάς,
το έκοψε για να φτιάξει τον θρόνο του.
Ήθελε έναν θρόνο που δεν θα αντέγραφε κανείς.
Και δεν το ξέραμε τότε,
αλλά γι' αυτό πέρασαν οι Αελίτες τη Ραχοκοκαλιά,
γι' αυτό άφησαν την Ερημιά, γι' αυτό έγινε ο Πόλεμος των Αελιτών.
Για να σκοτώσουν τον προδότη που δεν προστάτευσε το δέντρο
και κατέστρεψε κάθε ελπίδα γαλήνης μ' αυτό.
Και τον κυνήγησαν, καίγοντας κάθε πόλη στις Δυτικές Χώρες,
μέχρι που τον έπιασαν επιτέλους
στις πλαγιές του Όρους του Δράκοντα
και τον σκότωσαν εκεί.
Γι' αυτό η μητέρα μου ήταν στο Όρος του Δράκοντα όταν με γέννησε.
Και γι' αυτό εκπλήρωσα την προφητεία του Αναγεννημένου Δράκοντα,
επειδή ο θείος σου έκοψε εκείνο το δέντρο.
Συνδεόμαστε πολύ πριν τη γέννησή μου.
Ενίοτε, το πεπρωμένο είναι ακλόνητο,
σαν παλίρροια που μας παρασέρνει παρά τη θέλησή μας.
Ενώ άλλες φορές...
είναι σαν αραχνοΰφαντο ύφασμα.
Κακώς ήρθες εδώ.
Μούραντιν;
Η Σεβάνα είπε ότι θα είσαι εδώ.
Τζάντουιν, τι έχεις πάθει; Πολέμησε!
Τζάντουιν! Έλα, γρήγορα!
Οι στρατιώτες του Λάμαν δεν θα 'ναι μακριά. Βιάσου.
Τη βρήκα.
Πού;
Όχι.
Αγάπη μου.
Αγάπη, βρήκα τον βασιλιά τους.
Τον επίορκο.
Του πήρα τη ζωή...
με το δόρυ μου.
Σκιά της Καρδιάς μου.
Κερδίσαμε.
Το μωρό δεν υπάρχει πουθενά.
Όχι!
Η μητέρα μου.
Ο πατέρας μου.
Κάθε βήμα μπροστά είναι κι ένα βήμα πίσω στον χρόνο.
Η Λάτρα Σεντάι σάς κάλεσε όλους εδώ.
Πρέπει να δεχτείτε ό,τι σας ζητήσει, Μαντέιν.
Θα έρθουν οι άλλοι;
Κάποιοι. Οι περισσότεροι.
Μίλησα στις Αδελφές μου σε ένα όνειρο, κι όλες ονειρευτήκαμε το ίδιο.
Οι Αρχηγοί που δεν θα έρθουν κι εκείνοι που δεν θα συμφωνήσουν
θα χάσουν το όνομά τους.
Αν δεν γυρίσω πίσω,
βοήθησε τα παιδιά μας να κρατήσουν τη σέπτα.
Θα το κάνω, Σκιά της Καρδιάς μου.
Αλλά να θυμάσαι, πρέπει να συμφωνήσεις.
Οι Άες Σεντάι λένε ότι απαγορεύονται τα όπλα στο Ρουίντιαν.
Λάτρα Πόσε Ντέσουμε.
Γιατί μας κάλεσες εδώ;
Επειδή οι τελευταίοι πραγματικοί Αελίτες
έχουν πεθάνει πια.
Γι' αυτό είστε εδώ.
Οι άνθρωποι που έχτισαν τούτη την πόλη, που φύτεψαν αυτό το δέντρο.
Γιατί δεν κουβαλάτε ξίφη;
Απαγορεύεται.
Αλλά δεν ξέρετε γιατί.
Είναι πολλά αυτά που δεν ξέρετε.
Οι Σοφές είπαν ότι θα μας ρωτούσατε κάτι.
Όποιος από εσάς ηγηθεί πρέπει να έρθει στο Ρουίντιαν,
Αρχηγοί και Σοφές μαζί,
να μάθετε τις καταβολές των προγόνων σας
και γιατί δεν κουβαλάτε ξίφη.
Όποιος δεν μπορεί να μάθει, δεν θα ζήσει.
Να έρθουμε σ' εσάς;
Όποιος από εμάς έρθει θα ηγηθεί όλων των Αελιτών;
Όχι.
Αυτός που θα ηγηθεί όλων των Αελιτών θα έρθει αργότερα,
απ' το αίμα, μα όχι μεγαλωμένος απ' το αίμα,
Ο Καρ'α'κάρν θα έρθει από το Ρουίντιαν την αυγή.
Θα σας δέσει με δεσμούς που δεν θα μπορείτε να σπάσετε.
Ο Καρ'α'κάρν θα σας γυρίσει πίσω και θα σας καταστρέψει.
Τι θέλεις από εμάς;
Οι Αρχηγοί σας θα περάσουν από αυτές τις κολώνες
και θ' ακολουθήσουν τα χνάρια των προγόνων σας,
θα δουν τον κόσμο μέσα απ' τα μάτια τους, θα μάθουν ποιοι ήσασταν και ποιοι είστε.
Θα μάθετε γιατί οι Άες Σεντάι σας αποκαλούν επίορκους.
Εγώ θα το κάνω.
Δεν φοβάμαι το παρελθόν μου.
Δεν είμαστε επίορκοι.
Κάθε βήμα μπροστά είναι κι ένα βήμα πίσω στον χρόνο.
Κάθε βήμα μπροστά...
Το Δέντρο της Ζωής.
Το τσόρα.
Το τσόρα Αβεντεσόρα! Δεν ξέρεις τι σου γίνεται.
Γρήγορα. Θα μας προλάβει ο γερο-Άνταν.
Αυτό είναι πριν από το Τσάκισμα.
Λένε ότι σε γαληνεύει και μόνο που κάθεσαι κάτω απ' τα κλαδιά του.
Το νιώθω.
Μακριά απ' αυτό.
Είναι πιο πολύτιμο κι απ' τους τρεις σας.
Αυτό το δέντρο δεν θα μεγαλώσει ποτέ εκεί μέσα.
Ελάτε, παιδιά. Ο γερο-Άνταν είπε
ότι ήρθαμε στην έρημο για να χτίσουμε μια πόλη.
Μια πόλη γαλήνης, μόνο για Αελίτες. Εκεί θα το φυτέψουμε.
Ναι.
Τα δέντρα είναι ό,τι πρέπει για την έρημο.
Μαμά.
Τι συμβαίνει;
Η αδερφή σου.
Μια ομάδα ληστών,
την άρπαξε.
Ενώ έπλενε ό,τι είχε μείνει στο ρέμα.
Πήραν και την Κόλιν.
-Όχι. -Όχι.
Πρέπει να τις φέρουμε πίσω.
Όχι. Ξεχάστε το αυτό.
Όλα θα πάνε καλά.
Τώρα, να χαρείτε.
Πηγαίνετε στην άμαξά σας.
Άντε, τώρα!
Όλα θα πάνε καλά.
Με κάθε τρόπο.
Ακούσατε τι είπε.
Είναι ζωντανές ακόμα.
Είπε ότι τις άρπαξαν.
Πρέπει να κάνουμε κάτι.
Δεν μπορούμε.
Ήταν στο ρέμα.
Αν ακολουθήσουμε τα χνάρια από κει...
Θα νυχτώσει, θα πάμε στα κρυφά και θα τις πάρουμε.
Χωρίς βία.
Τα κορίτσια είναι απ' τη σωστή μεριά της φωτιάς.
Θα τις ξυπνήσω. Ήσυχα.
Θα τις πάρουμε από εκεί όσο κοιμούνται οι άλλοι.
Κι αν ξυπνήσουν;
Εγώ δεν αφήνω την Κόλιν.
Κρατήστε σηκωμένα τα πέπλα για να μη δουν τα πρόσωπά σας.
Μαίγκραν.
Λιούιν! Γιατί είσαι εδώ;
Θα σε κόψω σαν γουρούνι, μικρέ.
Θα στριγκλίζεις σαν την αδερφή σου;
Εσείς μόνο...
Μαίγκραν, σήκω. Πρέπει να σηκωθείς.
-Φοβόμαστε. -Πρέπει να φύγουμε.
Όχι, Λιούιν! Όχι!
Έλεος του Φωτός, έλα σ' εμάς.
-Λιούιν. -Τσάρλιν.
-Τσάρλιν; Είσαι καλά; -Λιούιν!
Όχι.
Όχι, όχι.
Τι κάναμε;
Όχι.
Αυτό είναι όπλο.
Δεν έχει άλλη χρήση.
Το απαγορεύει η Οδός του Φύλλου.
Ένα δόρυ.
Το δόρυ φέρνει τροφή για το τσουκάλι.
Τι έγινε;
Τους σκότωσε.
Αυτούς που μας έβλαψαν.
Ο Λιούιν ήρθε και τους σκότωσε.
Μη λες τέτοια πράγματα, παιδί μου.
Δεν πρέπει.
Είναι αλήθεια;
Είναι;
Προσπάθησαν να μας σκοτώσουν.
Σκότωσαν τον Τσάρλιν.
Σκοτώσατε;
Πήραν τη Μαίγκραν, παππού.
Της έκαναν κακό.
Τι άλλο να κάναμε;
Θα θάψουμε τους νεκρούς μας και θα φύγουμε.
Τι άλλο μένει;
Εσείς...
δεν είστε πια Αελίτες.
Είστε ξένοι, επίορκοι!
Μητέρα;
Σε παρακαλώ;
Μητέρα.
Να χαρείς;
Ποιος είσαι εσύ που με αποκαλείς "Μητέρα";
Κρύψε το πρόσωπό σου από μένα, ξένε.
Κάποτε είχα έναν γιο μ' αυτό το πρόσωπο.
Δεν θέλω να το δω σ' έναν φονιά.
Μαμά.
Κρύψε το πρόσωπό σου.
Μαμά.
Τι κάνουμε τώρα;
Τους προστατεύουμε.
Αυτοί δεν ασκούν βία,
σε αντίθεση μ' εμάς.
Φύγε απ' τους ζωντανούς.
Κάτι που προορίζεται για σένα και κάτι που δεν είναι για σένα.
Αβιέντα.
Πολλές χιλιάδες στροφές του Τροχού.
Πολλές χιλιάδες...
Τι τρέχει, αγάπη;
-Προσοχή. Έρχεται. -Μουαραίν.
-Η Φύλακας των Σφραγίδων. -Κάνεις λάθος.
-Η Φλόγα της Ταρ Βάλον... -Μην το κάνεις.
-Η Έδρα της Άμερλιν. -Εγκουέν! Όχι, μην το κάνεις.
Μουαραίν!
Αλ'Λάν Μαντράγκοραν,
σε ελευθερώνω απ' τον δεσμό σου.
Ραντ αλ'Θόρ...
δέχεσαι τον δεσμό;
Δέχομαι.
Μουαραίν!
Αναγεννημένε Δράκοντα...
Παραδίνομαι σ' εσένα.
Άνταν.
Άνταν;
-Άνταν. -Παππού.
Αγόρι μου.
-Πού είναι η μαμά κι ο μπαμπάς; -Αγόρι μου.
Έλα εδώ.
Τζονάι!
Αρκετά περάσαμε, Τζονάι.
Δεν γίνεται να συνεχίσουμε άλλο.
Τι εννοείς;
ΘΑ ΘΑΨΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ. ΤΙ ΑΛΛΟ ΜΕΝΕΙ;
Τι άλλο μένει;
Θα έρθουν οι άλλοι. Θα μας συναντήσουν στη Ραχοκοκαλιά.
Η κόρη μου ονειρεύτηκε ότι...
Εμείς θα πορευτούμε νότια.
Οι Άες Σεντάι σκότωσαν τον τελευταίο διαβιβαστή.
Η Γη καταλαγιάζει.
Θα βρούμε ένα ασφαλές μέρος,
κάπου όπου θα τραγουδάμε τις μελωδίες του θερισμού ξανά.
Θυμάσαι πώς πάνε;
Τις θυμάμαι. Μη φύγεις.
Έλα μαζί μας, Άνταν.
Σε παρακαλώ.
Δεν σπάω τους όρκους μου.
Θα είσαι πάντα καλοδεχούμενη στη φωτιά μας.
Πήγαινε τώρα εν ειρήνη.
Η Οδός του Φύλλου είναι ειρήνη.
Τι κάνουμε τώρα, παππού;
Θα θάψουμε τους νεκρούς μας και θα προχωρήσουμε.
Τι άλλο μένει;
Η μητέρα σου είδε σπουδαία πράγματα στα όνειρά της.
Σαν τι;
Μια πόλη στην έρημο.
Ένα μέρος όπου εμείς οι Αελίτες θα μπορούμε να είμαστε ασφαλείς...
Δεν θα μπορεί να μας βλάψει κανείς.
Πού είναι;
Στην ανατολή.
Προς την Αυγή. Πέρα από τη Ραχοκοκαλιά.
Ο παππούς μου είχε πει να προσέχω αυτό το δέντρο.
Κάποια μέρα θα το κάνεις κι εσύ.
Πώς θα διασχίσουμε τη Ραχοκοκαλιά;
Παρέα.
Θ' ακολουθήσεις τα χνάρια των προγόνων σου.
Κάθε βήμα μπροστά είναι κι ένα βήμα πίσω στον χρόνο.
Ένα βήμα πίσω στον χρόνο.
Κάποιες φορές δεκάδες χρόνια, κι άλλες εκατοντάδες.
ΛΑΤΡΑ ΣΕΝΤΑΪ.
ΟΙ ΑΜΑΞΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΕΣ.
ΩΡΑΙΑ.
ΕΧΕΤΕ Ο,ΤΙ ΚΟΨΑΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΤΣΟΡΑ;
ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΚΙ ΕΝΑ ΠΙΘΑΡΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΑΜΑΞΑ. 10.000.
ΝΑ 'ΧΟΥΝ ΓΑΛΗΝΗ ΟΣΟΙ ΠΕΡΝΟΥΝ ΚΑΤΩ ΑΠ' ΤΑ ΚΛΑΔΙΑ ΤΟΥΣ.
ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ...
ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.
ΟΧΙ.
ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟ.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΝ.
ΟΙ ΑΕΛΙΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ ΘΑΡΡΟΣ Η ΕΙΡΗΝΗ.
ΓΑΛΗΝΕΜΑ;
ΕΔΩ Τ' ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΕΠΕΣΑΝ ΝΕΚΡΑ
ΑΠ' ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ, ΚΙ ΕΣΥ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ;
ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΟ Τ' ΑΔΕΡΦΙΑ ΖΟΥΝ ΑΚΟΜΗ,
ΒΟΥΤΗΓΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΤΡΕΛΑ.
ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΝ ΒΡΟΥΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΜΗ.
ΜΗΝ ΞΕΧΑΣ ΟΤΙ Η ΑΔΕΛΦΗ ΜΑΣ, Η ΜΙΕΡΙΝ ΣΕΝΤΑΪ,
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ ΤΟΝ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ ΛΑΝΦΙΑΡ.
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟ ΣΑ'ΑΝΓΚΡΙΑΛ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
ΤΟ ΣΑΚΑΡΝΕΝ. ΦΤΙΑΓΜΕΝΟ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ.
ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΑΝΤΡΙΚΟ, ΤΟ ΞΙΦΟΣ ΚΑΛΑΝΤΟΡ,
ΕΙΝΑΙ ΚΡΥΜΜΕΝΟ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΤΡΑ, ΣΕ ΕΝΑ ΑΠΟΡΘΗΤΟ ΟΧΥΡΟ.
Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟ.
ΕΝΑΠΟΘΕΤΩ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ
ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ.
ΘΑ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΑΘΕΣΑΤΕ
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΟ ΘΕΛΗΣΕΤΕ ΞΑΝΑ.
ΤΟ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ.
ΑΣΦΑΛΩΣ.
ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΤΕ, ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΤΕ,
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΑΣΦΑΛΕΣ
ΟΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΒΛΑΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ.
Ο,ΤΙ ΠΕΙΤΕ, ΑΕΣ ΣΕΝΤΑΪ.
ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΡΚΟΥΣ.
ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ, ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ.
ΝΑ ΤΗΡΕΙΤΕ ΤΗΝ ΟΔΟ ΤΟΥ ΦΥΛΛΟΥ.
ΟΡΚΙΣΤΕΙΤΕ.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΣΤΕ, ΑΕΣ ΣΕΝΤΑΪ.
ΣΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ. ΟΡΚΙΖΟΜΑΣΤΕ.
ΟΙ ΑΕΛΙΤΕΣ Θ' ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΟΔΟ ΤΟΥ ΦΥΛΛΟΥ
ΣΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ. ΟΡΚΙΖΟΜΑΣΤΕ.
ΗΤΑΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΣΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΜΕ,
ΤΙΜΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ.
ΦΟΒΑΣΑΙ, ΚΑΛΕ ΜΟΥ;
ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ.
ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ.
ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ.
Φύγε απ' τους ζωντανούς.
Για να ηγείσαι πρέπει να ξέρεις από πού έρχεσαι.
Να καταλαβαίνεις το αίμα στις φλέβες σου.
Κάθε βήμα μπροστά είναι κι ένα βήμα πίσω στον χρόνο.
ΩΡΑΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.
ΜΙΕΡΙΝ ΣΕΝΤΑΪ.
ΑΠΟ ΕΔΩ ΕΙΣΑΙ, ΕΤΣΙ;
ΝΑΙ, ΑΕΣ ΣΕΝΤΑΪ. Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙ ΕΔΩ ΑΚΟΜΑ.
ΤΩΡΑ ΦΕΡΝΟΥΝ ΤΗ ΣΟΔΕΙΑ.
ΠΗΓΑΙΝΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΣ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΜΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ; ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΑΩ ΑΥΡΙΟ.
ΑΥΡΙΟ;
ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ.
ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΛΟΓΟΣ...
ΑΛΛΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΒΡΗΚΑΤΕ;
ΤΟ ΠΙΟ ΛΕΠΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ.
ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΑΝ ΤΟ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ, ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ.
ΚΑΙ ΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ;
ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ...
ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΠΟ ΑΝΤΡΕΣ Ή ΓΥΝΑΙΚΕΣ...
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΥΝΑΜΗ.
ΑΥΤΗ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ, ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ.
ΟΧΙ ΜΟΝΟ Ο ΛΟΥΖ ΘΕΡΙΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΕΣ ΣΕΝΤΑΪ.
ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΣΥ, Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ.
ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΟΥΒΑΛΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗ ΣΟΔΕΙΑ.
ΝΑΙ, ΑΛΛΑ... ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ Η ΑΙΣΘΗΣΗ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΕΞΗΓΗΣΩ.
ΤΟ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΤΟ ΣΙΤΑΡΙ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΣΕΣ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ,
ΤΟ ΧΩΜΑ ΠΟΥ ΟΡΓΩΝΕΣ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ...
ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΑΙΣΘΗΣΗ.
ΠΗΓΑΙΝΕ.
ΔΕΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ.
ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ ΚΙ ΕΣΥ.
ΕΙΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΗ;
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ...
ΑΠ' ΤΟ ΝΑ ΣΤΗΡΙΖΕΣΑΙ Σ' ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ.
...των προγόνων σου.
Η Οδός του Φύλλου.
Επίορκοι.
-Όχι! -Στα χνάρια των προγόνων σας.
Αβιέντα.
Με συγχωρείς.
Δεν το κατάλαβα.
Για το ξίφος. Απλώς...
Και τι; Τώρα κατάλαβες;
Ξέρω αρκετά για να γνωρίζω ότι δεν θα το κατανοήσω πλήρως.
Μήπως...
Μήπως είδες τη Μουαραίν;
Είναι...
Είναι μέσα ακόμα.
Πού πας;
Πίσω.
Στις σκηνές;
Δεν θα 'ρθεις;
Όχι χωρίς εκείνη.
Όπως επιθυμείς, Υδρόβιε.
Φύγετε απ' τους ζωντανούς.
Δεν μπορείς να τα βάλεις με όλους.
Πολλές χιλιάδες στροφές του Τροχού.
Κάτι που προορίζεται για σένα και κάτι που δεν είναι για σένα.
Μουαραίν.
Αυτός ο Πύργος δεν θα υποταχθεί σ' εσένα.
Πέρασαν επτά μέρες.
Η Αβιέντα γύρισε πριν δύο μέρες.
Πρέπει να τους ακολουθήσουμε.
Μα ήθελαν να μείνουμε.
Υποτιτλισμός: Ντέση Βερβενιώτου
Επιμέλεια ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΚΡΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ