Anteriormente...
Van ascender o coronel.
Non sacaremos á luz unha operación de drogas
da que el non se decatou.
Pecharemos a operación.
Señor Reacher, Malcolm Lavoy.
A xente que quere estas armas non pode telas nunca.
Se alguén sabe que estás metido
nos negocios de Little Wing,
imputarante.
Eu podo darche o que necesites.
Por que nos enviaches á emboscada?
O xefe de seguridade deume o enderezo.
Non Tony Swan?
Non. El intenta parar todo isto.
Langston é violento.
Se non cooperaba,
o que dixo que lle faría á miña filla...
Corre cara a alí.
A vida é inxusta.
- Aguanta. - A rapaza.
Está ben.
Ben, temos que levarvos a un lugar seguro.
Pensabas que na de Chad non te atoparían?
Si.
Todos nos que confío,
ou calquera outro, está metido nisto.
Ata Finlay en Boston.
E Roscoe? Confías nela?
Quen é Roscoe?
Unha amiga de Margrave.
O senador Lavoy sabía o que pasou.
Se el o descubriu, Langston tamén
e atoparía a Marlo e Jane en Xeorxia.
Neagley, Dixon, algunha vez na vida
tivestes pouco apego cun sitio?
Dixitalmente, con documentos
ou emocionalmente?
Igual despois do exército.
Porque sabían todo o que faciamos.
Uns meses despois de retirarme, fun a Buffalo,
e traballei cobrando débedas.
Só aguantei seis meses. Un negocio turbio.
Alugaches algo alí?
Si, unha vivenda particular.
Ben, sen rexistro de propiedade.
- Teléfono? - O móbil.
Sen prefixo local.
- Facturas? - Non, incluídas na renda.
É case perfecto. Confías en alguén alí?
No caseiro, Bob Lee. Exbombeiro, un irlandés da vella escola,
vive para os seus netos.
Bombeiro, gústame.
Sentido de deber e honra.
Unha vez esvarei no xeo e quedei inconsciente.
El atopoume, ergueume,
e levoume ao hospital durante a nevada.
Tiña 70 anos daquela.
Non só lle confiaría a miña vida, é que xa me salvou.
Farache un favor?
Envíolle pan de soda o día de San Patricio
e chámame no meu aniversario, así que penso que si.
Pois Buffalo.
Ben, chamareino.
Non será para sempre.
Só temos que matar uns cantos máis.
Quen quere algo?
Había moitas opcións na máquina,
así que collín varias cousas.
Que?
Podemos comer ou seguimos falando de matar xente?
É a única Clark.
Entón cal é o plan?
O'Donnell e Dixon aseguraranse da seguridade de Marlo e Jane.
Neagley e eu visitaremos a Marsh.
O xefe de Russo?
Russo enfróntase a el e morre unhas horas despois.
Temos moito que falar con el.
Ten aí o coche.
Igual está na casa.
Quero que vixíes por se veñen os homes de Marsh.
Recibido.
Reacher?
Onte morreu un bo home nos meus brazos.
Fagas o que lle fagas a Marsh, asegúrate de que o sente.
Ese é o prezo dun policía honesto hoxe en día?
Eu non o intentaría.
Mira, eu non quería que Russo morrese, vale?
Traballamos xuntos desde sempre.
Por iso non o puideches facer ti e chamaches a alguén.
Coma Langston cos moteiros de Boston.
Os covardes non manchan as mans.
Non, non foi así, vale?
Si, díxenlle a Langston o de Russo,
pero nunca pensei que o mataría.
Pensei que o avisaría e que lle ofrecería cartos.
- Coma eses? - Si.
Quen non os aceptaría?
Russo.
E alguén que o coñecese ben, saberíao.
Chamaches a Langston e sabías o que pasaría.
Faino
se pensas que vas disparar antes ca min.
Ou pódesme dicir o que quero saber
e usar o teléfono para entregarte.
O cárcere non é bo sitio,
pero é mellor que a outra opción.
Pouco mellor.
Usaches a boa vontade que tiñas.
Sabemos que o comprador, Mahmoud, Mason, Marino ou como se faga chamar,
pronto vai obter 650 mísiles portátiles de terra-aire.
Reunirase con Langston e cun enxeñeiro
para instalar os chips de Little Wing neles.
Necesito saber onde e cando se van ver.
Non sei de que falas.
Ninguén me falou diso.
Meu Deus!
Deus. Non é... Por favor, xúroche que digo a verdade.
Langston contratoume por Russo,
para avisalo se se achegaba!
Entón rematamos aquí.
Non, espera, para!
Grant seguro que o sabe.
- Quen é Grant? - O que atropelastes.
- Morreu. - Non tal.
Mira as noticias. Non morreu.
Está en coidados intensivos no Monte Sinaí.
Ves?
Non é difícil ser un policía honesto. Pregúntallo a Russo.
Espera, non podes.
O que debía.
Ben, ninguén vos buscará en Buffalo,
pero se necesitades pasear, aínda que sexa pouco,
poñede isto e baixádeas ben, ata as cellas.
Pequenas precaucións, vale?
- Si, grazas. - Vale.
Pagámoslle cinco mil dólares ao condutor.
Iredes seguras ata a casa do amigo de Dixon.
Vale.
Vale, Jane?
Si.
Isto non funciona.
Cando os meus fillos empezaron a xogar ao béisbol,
ensineilles a dobrar a gorra.
E sei que todos pensan que queda mellor sen dobrar,
pero intento recuperar o clásico.
- Queres axudarme? - Claro.
Que tal?
- Ben. - Si? Déixame ver.
Aí está.
Ben.
Ei, estarás ben.
Túa nai é valente, e todo o perigoso xa rematou.
Entón estarás ben. Prométocho.
- Si. - Vale?
Iso é.
Ben,
ás mulleres cústalles despedirse de min,
así que mellor marchade antes de que vos encariñedes.
- Grazas. - Nada.
Respecte a velocidade máxima.
Dánseche ben os nenos.
Serías bo pai dunha nena.
Os nenos son nenos.
É sinxelo non falarlles coma se fosen parvos.
Sabes que nós podemos.
Reacher, Neagley e eu. Ti non tes por que rematar.
Que queres dicir?
Que ti tes máis en xogo ca nós.
Se queres podes liscar coa cabeza ben alta.
- Coa cabeza ben alta? - Si.
Vasme intentar convencer con iso?
Tiña que intentalo.
Xa. A traballar, compañeira.
Sei que coas vacacións
algúns igual xa tendes plans.
E pode que queirades saír da base.
Pois non.
Por que o pensas?
Falei cunha das fontes da operación Papaventos no Ceo.
Hoxe faise a compra.
Onde?
Nunhas terras abandonadas a uns 5 km da base.
Nese terreo?
Os da frota bebían alí.
Coas vacacións e a fin de semana,
pensaron que sería o momento perfecto para facelo.
Equivócanse.
¿Non nos dixeron
que non podía haber arrestos
nin cargos?
Só tiñamos que aceptar que nos fodesen a operación
- e xa. - Si.
Iso foi o que dixeron.
Son o máis vello
e quero saber que entendes
o que implica seguir adiante, Reacher.
Seino ben.
Sei que esta noite sería a fin
de dous anos de traballo incrible dos membros do equipo.
Sei que desacatar unha orde manchará
e rematará moitas carreiras.
Igual non nos botan, pero farán que o desexemos.
Baixarannos o rango.
Enviarannos aos peores sitios.
Pero se o facemos,
acabaremos cunha operación
que trae quilos de heroína ao país,
e faremos que os criminais
que se agochan detrás do exército
saiban que non se librarán.
É un bo trato.
E como só serei o voso xefe unhas 18 horas máis,
deixarei que vós decidades.
Se non queredes involucrarvos, entendereino.
Respéctovos moito,
e todos sodes libres de marchar
coa cabeza ben alta.
Ben, a traballar.
Están aquí, tenente.
NON ENTRAR
Esperade.
Merda.
Non vos movades!
As mans arriba!
Quen o di?
Jack Reacher,
comandante da 110.ª Unidade de Investigación Especial.
Cremos que aquí se transportan
narcóticos de tipo 1.
De xeonllos coas mans na cabeza
mentres revisamos.
Non tendes orde.
Isto é o exército.
Non a necesitamos. De xeonllos.
Xa escoitastes.
De xeonllos.
Veña, rapaces.
Neagley, Lowrey,
vixiádeos.
Merda!
Igual vos informaron mal.
- O'Donnell. - Si?
A navalla.
Luz.
Tamén ten unha marca.
Esta tamén.
Todas a teñen.
Estades arrestados.
Os compradores igual din algo.
Policías! Disparade!
Abaixo!
Grazas, rapaz.
Merda.
- Estades ben? - Si.
- Estás ben?
Escapou un.
A perna. Rompíchesme a puta perna.
Eu rompín o cerrado. A caída rompeuche a perna.
Cala.
Empezo a ver o bo de levar unha vida minimalista coma a túa.
Pódeste unir a min.
Podo levar a guitarra?
- Non. - Pois nada.
Non esquezas isto, irmán.
O chisqueiro da sorte.
Eu gardarei isto para ensinarllo
á futura muller.
CARA DE PITO
Si, pois vas ter que gardalo moito tempo
porque eu non me comprometerei nunca.
En nome de todas as mulleres do mundo, só podo dicir
grazas.
Ei.
Imprimín isto por se alguén quere.
De recordo, xa sabedes.
Aí tes.
Ben. Grazas, Franzy.
Nadiña.
Grazas, parvo.
Si?
Grazas, xefe.
Non por moito tempo.
Pois terei que aproveitalo mentres.
Quen sabe cando nos veremos.
Quen querería ver esta xentalla?
Non falaba deles.
Aí vai. Free Bird.
Versión extendida.
O carallo. Sabes as normas.
Pero teño algo mellor.
Porque lles demos ben a eses malnacidos, non si?
Si!
O meu amor é o vento da tarde que che toca a pel,
o canto doce das follas no vento,
a voz que te chama pola noite,
os bicos na orella baixo a lúa.
- Veña. - Non pode ser!
Non te sorprendas,
ti estás ben.
Meu amor, o pracer é meu.
Deixa que tolee contigo.
Que tolee contigo.
Que tolee...
Pasádelo ben?
A unidade queda disolta.
Todos e cada un de vós seredes disciplinados.
Igual non oficialmente,
pero tranquilos, o Tío Sam impoñerá o castigo.
E a min...
A min acaba de berrarme o coronel en persoa,
e vos decidides facer unha puta festa!
Non fagades como que me respectades.
Díxenche o que quería que fixésedes co caso.
Si, señor.
Por que o fodiches?
Se queres unha desculpa, non a terás.
Sabes o que? Cando creaches a 110.ª,
todos os de arriba dicían que nalgún momento a cagarías.
Alégrame non decepcionalos.
110.ª,
Unidade de Investigación Especial,
quedades relegados das vosas obrigas.
Inmediatamente.
110.ª,
podedes marchar.
Que tolee contigo.
Que tolee, tolee contigo.
Veña, Swan, toca!
Que tolee contigo.
Oxalá tivese a arma.
Os policías notarían a forma da arma no uniforme.
Imos tranquilos, obtemos a información e liscamos.
Vale.
Pero contigo nada é tranquilo.
Ola, Grant.
Se berras, rompóche a tráquea
e pensarás: "Vaia, fíxoo".
Cando e onde se reunirá Langston?
Non o sei.
Eu creo que si.
Es un cabo solto
e interrogarante pronto.
Pensas que Langston non enviou xa alguén para matarte?
Non sei nada.
Asegurémonos.
Que carallo?
Que fas?
Ei! Que...?
Sabes o que é un catéter?
Hai un globo inflado que mantén no sitio a túa vexiga.
Se encho o globo con aire,
romperá e abrirache a uretra coma unha piñata.
Fíxenlles moitas cousas a moitos tipos, pero nunca isto.
Teño curiosidade por ver a reacción.
Así que, se fose ti, falaría xa.
Ben, alá vou.
Non entendo nada do que di.
Vale! Merda!
A reunión é mañá.
A que hora?
- Ás 5:00. - Onde?
Langston non conta todo.
Só sei iso, xúroo.
Merda!
Cala a boca, rapaz.
Xúroche por Deus
que dixen todo o que sei.
Por sorte, sería sospeitoso se estoupases.
Os do hospital revisarían as cámaras,
ven que entramos e teriamos problemas.
Pero se tes unha embolia,
ninguén sospeita nada.
Que?
Un agasallo de Gaitano Russo.
Non.
Rápido, aquí.
- Axuda. - O carro de paradas.
Temos un código azul! Veña!
Por alí.
Aí adiante,
traxe de médico, con estetoscopio.
Só as enfermeiras usan esparadrapo.
Colleu o que puido e púxoo, igual ca nós.
Sen cabos soltos.
Vén por Grant.
Que te fodan!
Merda, quería facerlle preguntas.
Igual aínda temos respostas.
Dáme boas novas.
Claro. Tes un home menos,
pero xa deixei o corpo no depósito.
Moi ben.
Como xa é costume que mates os meus homes,
creei o meu plan de continxencia
e teño dous dos teus.
O carallo.
Aínda coñezo xente no departamento de policía.
Despois da morte do oficial Russo,
revisei o GPS do seu coche.
Nada inusual, só unha visita ao motel Jade East,
un motel no que pagas por horas
que el nunca visitaría, a non ser que tivese un caso.
E resulta que foi a mesma noite
que houbo un accidente en New Age.
Entón, hoxe,
enviei uns dos meus alí, e sabes que atoparon?
Os teus amigos.
Que queres?
Teño unha oficina no condado de Rockland.
Vós entregades as vosas armas
e quedades alí vixiados polos meus homes ata que isto remate.
Despois déixovos marchar.
Non che gustan os cabos soltos.
Isto xa chegou demasiado lonxe.
Pero nós pronto teremos 65 millóns
e xa non vos mataremos.
Máis corpos significa máis problemas.
Entón ti
e a túa amiga vindes ata aquí
e isto rematará antes do que pensas.
A miña amiga chámase Neagley
e está morta.
Matouna o teu amigo.
Despois corteille a gorxa a el.
Entón ven ti agora.
Pero se chamas a policía,
matarei os teus dous amigos.
Está a policía.
Estou nun homicidio dobre e vanme interrogar.
Se marcho, seguiranme.
Queres que o fagan?
Irei hoxe pola noite.
Cando chegue, quero unha proba de que están vivos.
Terala.
Pero se me enganas, terás unha proba da súa morte.
Langston foi policía 30 anos.
Cres que non pode chamar
e saber que non morrín?
Pode ser. Pero mentres tanto, gañamos algo de tempo.
Para que?
Si?
Chámao un tal Jack Margrave?
SENADOR M. LAVOY
Di que é urxente.
Pásamo.
Señor Reacher.
Vou acabar con todo o plan.
Aínda me podes dar o que necesito?
Absolutamente.
A túa seguridade privada.
Tes algún SEAL ou ranger?
Dous SEAL e un ranger.
Ben. Necesítoos.
Se así podes acabar con isto, feito.
Mira, Reacher,
sei que cres que son un político inútil,
pero intentaba facer o correcto.
Si, igual enchín algo os petos,
pero non sabía que morrería xente.
Tes que crerme.
Se queres absolución, fala cun cura.
Isto é o que necesito que fagas.
DIRECTORIO CORPORATIVO
Hai moita luz.
Se intenta entrar alguén, iluminarase coma un estadio.
Sen mencionar a cantidade de cámaras que hai.
Langston dixo que se faciamos algo,
mataríaos.
Se iniciamos un plan desde fóra,
poñerémolos en perigo.
Por iso teño que facelo desde dentro.
Gañar vantaxe.
Vas entrar aí? Non tes nin idea do que che farán.
Non é certo.
Vimos a autopsia de Franz.
Esposas, tortura?
Non, Reacher.
Non te preocupes.
Non vou quedar quieto sen loitar.
Boa canción.
Pensei que só escoitaban merda.
Ei!
Xa vos dixen que era unha propiedade privada. Liscade.
A propiedade empeza no cerrado.
Meus pais pagan as taxas deste camiño.
Se non liscades, non chamarei a policía.
Dareivos unha malleira.
- Veña. - Demóstrallo.
Que che dean, mamalón.
O cerrado ten corrente.
Gústame o rapaz.
Porque se rebela?
Non.
Porque me deu unha idea.
Señor.
Chegas a tempo.
Como ten que ser, pero agradézocho.
Ensínamo.
PROXECTIL EXPLOSIVO
Perfecto.
Este é o enxeñeiro que ten os chips.
Lévame onda el.
O tipo que matou Reacher no hospital?
Estivemos xuntos no exército.
Mataron violentamente alguén con quen serviches?
Vaia,
non sabemos o que se sente.
É chistoso.
Ten comentarios chistosos,
trebellos chistosos...
Estas cousas non fan nada se non as tes afiadas.
A ver que tal as coidas.
Ben.
Xa é a hora.
Espera.
Que?
Nada, só que...
Pensei moito na operación Papaventos no Ceo.
Que raro.
Eu tamén.
Sabiamos que ese caso era unha causa perdida.
E botáronnos a todos.
Teño a mesma sensación.
Matamos tipos malos. Metemos outros no cárcere.
Prefiro o primeiro, pero non perdemos.
Acabou coa 110.ª figuradamente.
E agora están acabando coa 110.ª literalmente.
Iso vai ser unha carnizaría, Reacher.
Este plan...
Igual morremos.
Todos acabamos morrendo.
Seino.
Pero non quería morrer hoxe.
Ti si?
A xente vive e morre.
Se fas as dúas cousas ben, non te arrepintes.
Se isto remata,
non quero ser a última do grupo viva.
Investigamos, preparámonos e agora executamos.
E teño a miña mellor soldado, non?
Abofé.
Ademais,
se isto remata, non serías a última persoa viva da 110.ª por moito tempo.
Mataríante en 24 horas.
Mamón.
Para. Arriba as mans.
Gardareiche isto.
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisora creativa Estefanía Prol