Anteriormente en Reacher...
Recibín a mensaxe.
110. ª, 10-30. Chamada de socorro.
Mataron a Calvin Franz.
Se te chamou a ti, chamaría o resto da unidade.
Chamei a O'Donnell, Dixon, Sanchez e Orozco. Non responden.
Subornei o conserxe.
Neagley rexistrouse...
Ti vixía o hotel. E a eles.
- Ninguén saberá quen es. - Pero vós si.
- Ola, O'Donnell. - Ola, Neagley.
Unha lista de nomes coas iniciais A. M.
Eu teño páxinas con números.
- Sen orde nin significado. Nada. - Para nós, por agora.
Que pensas?
Penso que queren acabar cos investigadores especiais.
E que veñen por nós.
Ben.
Se perseguen os da 110. ª, como é que a nós non nos atacaron?
Ti estabas no monte, a min ninguén pode atoparme,
e igual aínda non deron con Neagley.
Estiveron no noso hotel.
Igual querían matarnos e tiveron que liscar por algún motivo.
Temos que avisar os outros.
- Chamarei a Sanchez e Orozco. - Eu a Dixon.
Hai un coche negro unhas casas máis alá,
o mesmo de onte.
Tiñas razón. Séguennos.
Como o imos facer?
Voume presentar.
Mira esta marabilla.
Que carallo pensa facer?
O meu nariz, tío!
Arma!
Coma nos vellos tempos.
Si, ti descansando e eu facendo o traballo.
Rapaces, esta era a arma.
NYPD?
Chámase Gaitano Russo.
A min non me mires. O traballo fixéchelo ti.
A verdade, tío, vaia metedura de zoca.
Cando Russo esperte, o NYPD vaite buscar.
Por que lle deches tan forte?
Non dou amodo.
- Pasarás un tempo no cárcere. - Cabreoume o do can.
Supuxen que estaba implicado no de Franzy e Swan.
Que nos ensinaches? "Na investigación, as suposicións matan. "
"Na investigación, os detalles contan. "
Non o matei, só lle rompín o nariz. Estará ben cando esperte.
Merda. Gaitano Russo.
Guy Russo. É o que investigaba o homicidio de Franz.
- Vino nos arquivos. - Como nos localizou?
O NYPD viu que Franz te chamara, buscaron o nome,
viron que mercaras os billetes,
séguente desde que aterraches, pero por que?
Pero onde?
Onde agochas alguén de 2 m para que non remate no cárcere?
Non marcho. O caso está aquí.
Igual non.
Sanchez e Orozco teñen a caixa de mensaxes chea.
É un mal sinal.
Igual non é bo momento para liscar, sobre todo
porque o amigo mallou un policía.
Ben. Iremos a Atlantic City,
a ver se os atopamos.
Primeiro deixamos o hotel e buscamos outro coche
antes de que Russo esperte e emita unha orde de busca.
O Range Rover é moi grande.
Non podemos ter nada pola túa culpa.
Espera, non o entendo. Tivo un accidente?
Non. Só lle deu unha patada.
Entón como carallo saltou o coxín de seguridade?
Deulle ao coche,
sacou o policía e deulle tan forte que caeu ao chan.
É unha besta.
Igual despois necesito reforzos.
E teralos.
De momento, vai detrás deles. E non a cagues.
Entendido.
Aparcamento temporal só na primeira planta.
Venden un Accord 2019 en Tremont por debaixo do valor de mercado.
Só efectivo.
É un dos coches que máis rouban no Bronx e non quere papelame?
Collémolo e estamos perdidos.
Non nos queda outra. Temos unha alerta, non podemos alugar nada.
Se conducimos un coche roubado, igual nos arrestan.
Teño a solución.
Que tal o traballo encuberto?
Reacher.
Como sabes que era encuberto?
Dadas as circunstancias, virías axiña.
Non viñeches, entón é que non recibiches a mensaxe.
Se estiveses de vacacións, revisaríalas.
Tiñas que ir encuberta, moi encuberta,
onde non puideses revisalas.
O Reacher de sempre.
Malversación de fondos.
Botei tanto en Texas
que pensei que me gustaban as campeiras e o fútbol.
Tes o DNI falso?
- Si. - Ben.
- Aluga o coche con el. - E tanto segredo?
Neagley, O'Donnell e eu temos unha alerta.
Mallei un policía.
Como non.
Entón,
Franz...
Si.
E parece que Swan tamén.
Sanchez e Orozco non aparecen.
Vale.
Ben, pois encargámonos nós.
Ninguén se mete cos investigadores especiais.
Seguinte.
- Colle un... - SUV, seino. Necesitas espazo.
Ben. Alégrame ver que estás aquí.
Non vou marchar nunca.
Se hai algún informe militar,
sexa cal sexa a infracción, cópiannos a nós.
Viches algo raro?
Si, unha rata coma un cabalo hai uns 20 minutos.
De verdade?
Está por esas caixas.
Que noxo.
Pois falando de ratas, creo que atopei unha.
Un comandante de Afganistán pensa que lle rouban combustible dos avións.
Roubar combustible para revendelo?
Non é a prioridade que busca o exército.
Non creo que o rouben e o revendan.
Mira estas cifras, sempre din algo.
Vin que faltaba combustible na base
sempre despois dun voo específico.
Cando os C-17 Humvee volven aos Estados Unidos.
É un detalle pequeno, pero na investigación, os detalles contan.
Gústame.
Vouno usar.
Todo o meu é teu.
Entón,
tes unha teoría?
Si. Non hai indicios de ventas ilegais
en ningures nin preto da base.
E como desaparece o combustible?
O mellor é queimalo.
Xusto. Neagley sabe sobre combustible
e pensa que eses voos levan máis combustible a propósito.
Pero cando aterran,
a cantidade de combustible é xusto a que se espera
e rexístrano no caderno.
Como pasa iso?
Ese exceso úsano para transportar máis peso
- do que a xente pensa que hai. - Si.
Transportan algo pesado e secreto.
Xusto. Contrabando nos Humvee.
Drogas, armas, cartos roubados, todo iso.
Bo traballo, Dixon.
Atopaches un caso que merece atención.
Non sei ti, pero toda esta historia deume sede.
Imos celebralo?
Podes invitarme a unha copa.
Teño que traballar nos informes.
- Outro día. - Si.
Pero iso,
- bo traballo, Dixon. - Xa.
De nada. As cifras sempre din algo.
Ben, as cifras dinche algo?
O mesmo ca unha película de David Lynch. É incomprensible.
Se son fraccións, fixeron unha chafallada.
Algunhas non se reduciron.
Eu tamén o vin.
Igual son datos concretos.
Igual "oito de dez", no canto de "catro quintos"?
Igual si.
Si, igual si. Ademais diso, hai dúas cousas.
Ningún representa o 100 %, non hai 9/9
nin 10/10, e nas primeiras catro páxinas hai 26 números,
na quinta, 27, e nas dúas últimas, 26 outra vez.
Puido ser un erro. Igual están así colocados e xa.
Parece intencionado. Non están cheas.
E a lista de nomes con A. M. ?
Non me di nada. Estou de acordo, serán alias.
Pode ser alguén que lle teña rancor á 110. ª?
Arrestamos moita xente.
E James Barr?
Ten habilidades e está tolo.
Barr é tirador. Non o vexo guindando a ninguén dun helicóptero.
Ademais, vino en Indiana o ano pasado.
Débeme unha.
Non o quero saber.
"Pine Barrens. "
Unha chea de terras solitarias.
Igual que onde apareceu Franz en Nova York.
Deixaron o corpo alí para que podrecese.
E Swan igual tamén está por aí.
E Sanchez e Orozco.
Non hai nada de blues?
Estamos en Nova Jersey.
É do meu teléfono.
Franz adoitaba poñer isto sempre cando ti non estabas.
Déixaa.
Alugaron un coche cun nome falso, pero é Karla Dixon.
Está con eles.
Van cara a Atlantic City, irán buscar os amigos.
Ben, todos xuntos no mesmo sitio.
Cando chegues alí, acaba con eles.
Recibido.
Acórdaste do que falamos dos reforzos? Coñezo alguén.
Leva a quen necesites.
Pagaremos nós todo.
Quero que mañá estean mortos.
Escóitasme? Mortos, hostia.
ATLANTIC CITY, NOVA JERSEY
Coma na oficina de Franz.
E nas habitacións do hotel.
Dixeches que a casa de Swan estaba ben.
- Si. - Engade iso nas cousas
que igual significan algo.
Sabedes onde iría Orozco sen o seu chisqueiro?
Tempos mellores.
Son eu o único que non ten esa foto?
- Eu téñoa. - Eu téñoa.
No meu estante.
É difícil colgar unha foto se non tes paredes.
Estamos perdendo o tempo.
Certo. Temos o que queren os asasinos, e se había algo máis,
xa o colleron.
Onde imos logo?
A un bar.
Mirade as fotos de Sanchez con esta muller.
- Quen con menos de 50 enmarca fotos? - Nós.
Ademais da foto da 110. ª, cantas fotos tes?
- Non moitas. - Pero ela está aí, entón é importante.
Vamos ao Lucky Lounge.
Non, vós os dous quedade aquí.
Parecedes policías.
E vós que parecedes?
A dama e o vagabundo.
Ei, esta muller traballa hoxe?
Vós quen sodes?
Amigos de Sanchez.
Ei, Dulls,
son amigos de Sanchez e queren falar con Milena.
Lévaos atrás, está coas contas.
Milena.
Colle isto e lisca de aquí, xa.
Entendo que é diferente,
pero o comandante merca calzóns usados?
- Esa non é a da foto? - Merda!
Ei!
Só imos ata aquí.
Que pasa, amigos?
Deixade de vir e molestar os nosos amigos.
Mira, tío, equivócaste...
Non me toques!
Espera!
Move o cu.
Para. Xa está.
Menos mal que O'Donnell e eu non entramos.
As cousas podían saír mal.
Facendo amigos, mangallón?
Síntoo. Non liscaría se soubese quen erades.
Debín recoñecervos polas fotos de Jorge.
Eles só coidaban de min.
Un tipo preguntou por ela hai unha semana.
Dixo que traballaba con Sanchez e Orozco en algo secreto.
Bastante grande e calvo?
Non, tiña pelo.
E unha cicatriz na meixela.
Quería saber se Sanchez me deixara algún almacenamento dixital.
Non sabía de que me falaba.
Cheiroume mal o asunto. Cando marchou, chamei a Jorge.
Non respondeu.
Desapareceran antes, cousas do traballo, pero...
isto é diferente.
Dis que coñeces a Sanchez,
pero pareces dos que andan dando malleiras.
Sen ofender. Non parecías de fiar.
Sabes se Sanchez e Orozco falaron
con Calvin Franz ou Tony Swan?
Pois si, estivo aquí hai unhas semanas. Había moito que non se vían.
Tireilles unha foto.
Traballaban nun caso.
- Díxocho Sanchez? - Si.
Que clase de caso?
Non deu detalles.
Swan participaba?
Non veu aquí.
Pero escoitei o seu nome.
Preguntásteslle a Franz?
- Non podemos. - Por que?
Tirárono dun helicóptero.
Meu Deus.
Credes que Jorge e Manuel morreron?
Aínda non o sabemos.
Se están vivos, atoparémolos, pero precisamos a túa axuda.
Lembras algo máis que non nos contases?
Non o sei.
A última vez que vin a Jorge estaba aí sentado.
Chamárono. Parecía importante.
Dixo algo?
Repetiu uns números, coma se se sorprendese ao escoitalos,
ou igual se preocupou.
Dixo que ía saír e non volveu.
- Lembras os números? - Si.
Dixo:
"650 a 100 mil cada un. " Non sei que quería dicir.
- Estás segura? - Segurísima.
Dixo: "650 a 100 mil cada un. "
Deume un bico na meixela e saíu correndo.
Lembras as últimas palabras dos que queres.
Temos os números e as matrículas de Nova York.
Igual non é alguén que odie a 110. ª.
Se non, nós xa estariamos mortos.
Franz veu hai unhas semanas.
Se pensasen que estabamos en perigo,
chamarían axiña, non semanas máis tarde.
650 a 100 mil cada un. Son 65 millóns de dólares.
Son moitas fichas negras.
En moitos sitios si. Aquí non.
Os de Atlantic City reciben moitos cartos.
O total bruto será dun par de miles de millóns no ano.
Sesenta e cinco millóns, se o fas con coidado,
podería non notarse.
Non por moito tempo. Os contables sempre están pendentes.
Poderían os malos agochalo e liscar
antes de que se decatasen?
Eles traballaban na seguridade do casino.
Igual empezou con eles.
Atoparon algo grande e necesitaban axuda.
Entón chamaron a Franz, e igual a Swan.
Igual ten que ver co xogo.
Son Ellie. Serei a vosa camareira. Que vos traio?
O director de seguridade.
Agora.
Así que sodes a 110. ª.
O que queda.
Sanchez e Orozco falan de vós todo o tempo.
Por favor.
Coñecíaos ben?
Si. Revisan os antecedentes en todos os casinos de por aquí.
Espera. Dixeches "coñecíalos".
En pasado.
Cremos que igual están mortos.
Hostia.
Aínda os vin o mes pasado mentres collía a comida no White House Subs.
- Podo axudar? - Sabe que significan os números?
Non o sei.
E a frase "650 a 100 mil cada un"?
Non. Que é todo isto?
É posible que investigasen
unha estafa de xogo duns 65 millóns.
Ben.
Os "650" poderían ser máquinas comecartos ou partidas de póker amañadas,
pero a 100 mil cada unha, sería moi arriscado.
E xa vos digo que a nosa contabilidade está ben.
Non nos falta nada.
E os competidores?
Podo preguntar,
a ver se alguén sabía en que estaban traballando.
- Igual iso axuda. - Poderías buscar estes nomes?
Mira se están rexistrados nalgún hotel.
Isto igual leva unhas horas. Onde vos aloxades?
Non sabemos.
Pois permitídeme.
Non é necesario.
Non, sodes amigos de Sanchez e Orozco.
Pois parece que só temos dispoñible unha suite.
Iso abondará.
Veña, lévovos ata alí.
- Quedaremos nun motel. - Reacher,
se alguén che ofrece unha suite gratis, dis que si.
Pediremos un banco do parque para ti.
Estarás coma na casa.
Que era iso do motel, Reacher?
Seguro que hai spa.
Voume dar un baño!
Quero as vistas ao mar.
O'Donnell e Neagley atoparon o bar.
Está cheo.
Non por moito. Remataches?
Si.
Había anos que non estaba nun hotel que non fose familiar.
Non podo crer que David O'Donnell procrease.
Querendo.
Lembro aquel que dicía que só lle chamarían "papi" as mulleres
coas que durmise.
Aínda durmo con xente que me chama "papi".
Ás veces con tres se hai tormenta.
Xa o descubrirás, Dixon.
- Estás embarazada? - Que?
Non, raios, non.
Está comprometida. Non o sabías?
Alguén conquistou a nosa rapaza.
Non.
Non o sabía.
Sobre iso, podedes esquecer a data.
Hostia, en serio?
Xa me coñecedes. Son de números, sempre cun plan de vida.
Plans para casar a certa idade, nun ano concreto.
E un día vin unha mensaxe no seu teléfono.
"Ola, meu ben. Que ganas de verte.
- Bótote de menos" e iso. - Non!
Non se engana a Dixon.
E el non o fixo.
As mensaxes eran da sobriña que viña de visita.
Pero deime conta de que cando pensaba que me enganaba,
sentinme...
aliviada.
É dicir, é un bo home. Eu...
Se vas pasar a vida con alguén,
non deberías sentir algo máis ca comodidade?
Se cadra emoción,
sentir algo cando o ves?
Por un momento pensei que sairía sen problemas e sen culpa.
Pero no canto diso, saín con...
Moitos problemas e moita culpa.
Bingo.
Ben feito.
Karla Dixon non se asenta.
Grazas.
Por iso aceptei o traballo.
Para afastarme un pouco.
Como se relacionan o traballo encuberto e a contabilidade?
Un directivo malversaba millóns dunha empresa de Texas.
Alí todos teñen armas. El usaría a súa se o acurralaban.
Entón pareceume intrigante, e tamén o tema dos números.
Moi ben.
E ti, Neagley?
Entro en LinkedIn e sempre estás ascendendo.
Pásoo ben.
Ando en casos grandes, levo un equipo.
Quero traballar cunha empresa de software.
Se o consigo, levarei unha parte.
Que chovan cartos.
Non teño opción. Quero alguén que coide de meu pai
e alugarlle algo preto de min, e custa cartos.
Por que alugar? Merca accións.
Non, merca un piso. As cooperativas son repúblicas bananeiras.
Si.
E ti, mangallón? Estás moi calado.
Ter unha casa é coma criar serpes ou coma as competicións de baile.
Están ben se che gustan.
- A min non me gustan. - E os traballos estables?
O mundo corporativo é coma o exército.
E sempre me sentín engaiolado.
Non coñecía nada máis.
Estaba nun bar e soaba Howlin' Wolf,
que falaba de trens viaxando pola noite.
Iso parecíame a liberdade.
Vas de tren en tren coma Boxcar Willie?
Ás veces.
Adoito ir en bus ou a dedo.
Quen recollería o vagabundo máis grande do mundo?
- Son interesantes. - Onde comes?
Roubo tortas das ventás.
- Falo en serio. - Cafeterías.
Ás veces a xente que me recolle comparte a comida.
- Outras veces compártoa eu. - Onde dormes?
En moteis baratos.
E se non atopas un?
Os barcos non vixiados están ben.
As plataformas dos camións.
Unha vez durmín moi ben nunha hamaca
- ata que se activaron os aspersores. - Ceo santo.
- Só necesitas pau e manta. - Demasiada equipaxe.
Algunha pregunta máis?
Si, só unha.
Nunca te sentes só?
COME TODO O QUE POIDAS
Alguén tomou en serio o cartel.
Doreen, isto é só o quecemento.
Se che gustou a cea, asegúrate de probar o almorzo de Neptuno.
Todos os días dende as 6:00.
Grazas.
Non son o único que non podía durmir.
Os números reláxanme.
Se ía calcular, podía gañar cartos mentres. Paro aquí.
Ten dez e oito en dúas das súas mans.
Certo. Podería dobrar a aposta e arriscar todo
ou podo parar e gañar seguro
porque a seguinte carta farate perder.
Miña avoa dicía: "A avaricia rompe o saco. "
Non é avariciosa.
Non o son. Entón, paro.
Como queira.
Quince.
Demasiados.
Parabéns, señora.
Ten sorte esta noite.
Igual quere celebralo cun concerto?
- Grazas. - Mulleres dos 80.
Cantarán Debbie Gibson, Tiffany e Taylor Dayne.
Pode ir á segunda parte.
Estouno pasando ben.
Sabemos que conta as cartas.
Non é ilegal se o fas na cabeza.
Pero como o seu xefe de seguridade nos deu unha suite,
terei piedade.
Por que non usas os músculos para levar isto ao portelo?
Dálle as entradas ao da chaqueta de Members Only.
Gustaralle o das mulleres dos 80.
Grazas por vir.
Pasear pola noite despéxame a cabeza,
e despois da mensaxe de Neagley sobre o de Franz, teño a cabeza revolta.
Xa.
Sorpréndeme que poidas andar con todos os cartos do casino.
Entendo que a contable o vai declarar nos impostos?
Eses delincuentes?
Se puidese auditar a alguén, sería o traballo dos meus soños.
O teu traballo non che gusta?
Non. Persigo millonarios que rouban a multimillonarios.
O que quero é traballar na corrupción do goberno.
Ti xa sabes do que falo.
- Cagadeiros de 600 dólares. - Xusto.
Se se usasen os impostos eficientemente, amañaríanse estradas, pontes
e escolas. Poderiamos axudar xente que o necesita.
Marcar a diferenza.
Deberías facelo.
Si.
Busquei para crear unha organización sen ánimo de lucro,
pero custaba demasiado.
O primeiro paso é o difícil.
Si.
Por iso non pasou nada entre nós daquela?
O primeiro paso era difícil?
Canto bebiches no cuarto do hotel?
O suficiente para preguntarcho.
Veña, non é que non che dese pistas.
Era o teu xefe.
Non estaría ben.
Levo anos esperando a resposta e é totalmente Reacher.
Directa, honesta, ben pensada.
Podo facerche outra pregunta entón?
Que queres facer cos dous que nos seguen?
- Cando os viches? - Cando saímos do casino.
Pensei que nos verían cos cartos e querían roubarnos.
Iso pensei eu.
Ves ese coche
- coa placa de Nova York? - Si.
Viña detrás nosa na autopista camiño de aquí.
Cando pasemos por el, sairá un tipo cunha arma.
Cando nos xiremos para correr, estarán preto eses dous.
Cal é o plan?
Non imos pasar xunta o coche.
Cando diga, salta o cerrado.
Agora!
Merda!
Vamos!
Ben, emitirían unha orde por lle pegares ao policía.
Se disparamos aquí, chaman a policía e encérrante.
Fagámolo sen armas.
Creo que eles pensan o mesmo.
Necesitas axuda?
Apañareime.
Cando eramos cativos, escribiamos aí o nome.
É o da chaqueta de Members Only do casino.
Merda. Se viñeron por nós, irán por Neagley e O'Donnell.
Non. Esperaron a que saísemos do paseo para atacar.
Non irán a un hotel concorrido con cámaras.
Non ten DNI.
Busquemos no seu coche.
Parece que estaba preparado.
Teléfono.
Está feito?
Non como esperabas.
Méteste co tipo equivocado, Reacher.
Isto non remata ben para ti.
E entón por que es ti o que ten medo?
- Teño a súa atención. - Rastrexamos o número?
É de prepagamento. O outro tipo seguro que tamén ten un.
A placa é falsa. Borraron o número de identificación.
Non temos nada para identificalos.
Eran profesionais.
Debimos deixar un vivo.
Xa. Non nos deron moitas opcións, non?
Igual non. Agora non temos nada.
Non é certo.
O aparcadoiro.
- "New Age Technologies. " - Si.
Selado onte pola mañá.
Isto chámase pista.
Que imos facer cos corpos?
Teño unha idea.
Teño sede.
Unha cervexa?
Algo sobre New Age?
Si.
Parece que é unha empresa aeroespacial.
Relacionada con Atlantic City?
Creo que non. A sede está en Nova York.
Deume algo aquí. Non me dei de conta con toda a adrenalina.
Só che rozou.
Toma...
Que fas?
O que facía miña nai cando o alcohol proía.
Seguro que estás botando xermes.
Pode ser. Pero senta ben.
Grazas.
De nada.
Sabes que, Reacher?
É normal sentirse só ás veces.
Quen vivise coma ti tamén o sentiría.
Hoxe non tes que estar só.
E xa non es o meu xefe.
A UNS 30 KM DE DENVER, COLORADO
As 650 estarán no camión.
Podes localizalo co GPS que conectei con isto.
Hai dous puntos marcados para unha emboscada na ruta.
Xenial.
Os meus homes encargaranse.
E as armas?
Usaranse no estranxeiro? Ese era o trato.
Claro que si.
E non mancaredes o condutor do camión?
Claro.
Eu nunca mancaría a ninguén.
- Bos días, Dixon. - Temos que falar do de onte.
Todo o hotel oíu o que pasou onte.
Es ruidoso.
Isto estaba no coche que nos seguiu dende Nova York.
E o condutor?
Non nos volverá seguir.
Nin os seus dous amigos.
Carallo.
- Quen é? - Wright.
Despexado.
Entra.
Parecedes intranquilos.
Non vos culpo, dadas as circunstancias.
E sinto traer malas novas, pero cando estaba investigando,
a policía de A. C. díxome que atoparan outros dous corpos en Nova York,
preto de onde apareceu o voso amigo.
Pola descomposición, parece que levaban tempo alí.
Teño unha copia do informe.
É fácil identificalo con iso.
Cando entrou no exército, súa irmá
tiña medo de que o desfigurasen.
Nunca sabería que pasou.
Quitaríanlle a identificación.
Para calmala, tatuou o seu nome e número nas costas.
Era ridículo.
Non lle importaba.
Quería a súa irmá.
Terei que chamala.
Eu direillo a Milena.
As feridas son coma as de Franzy.
Torturárono e tirárono dun helicóptero.
Outra cousa,
non hai niguén nos hoteis rexistrado cos nomes que me destes.
E falei cos outros casinos.
Orozco e Sanchez non traballaban para ningún deles.
Cando lles dixen o dos 65 millóns de dólares,
revisaron as contas. Eu tamén o fixen.
Todo está dentro das marxes de perda aceptables.
Non atacaron ningún casino.
Non te preocupes.
Os corpos estaban en Nova York, o coche era de alí.
Matrícula e aparcadoiro de Nova York.
O caso está en Nova York.
Onde carallo vas?
Necesitamos máis armas.
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisora creativa Estefanía Prol