Ang nakaraan sa Reacher…
Nakuha ko ang mensahe.
110th, 10-30. Isang distress call.
Pinatay si Calvin Franz.
Kung tinawagan ka niya, tinawagan niya ang iba sa unit.
Tinawagan ko sina O'Donnell, Dixon, Sanchez at Orozco.
Binayaran ko ang concierge.
Kinilala niya si Neagley…
Bantayan mo lang 'yang hotel. Pati sila.
-Walang makakaalam kung sino ka. -Pero alam mo.
-Hoy, O'Donnell. -Hoy, Neagley.
Listahan lang ng mga pangalang may initials na AM.
Puro numero lang ang nasa akin.
-Walang order, walang kahulugan. -Para sa atin. Sa ngayon.
Ano'ng iniisip mo?
Iniisip kong may gustong-gusto na lipulin ang Special Investigators.
At isusunod na nila tayo.
Mabuti.
Kung may pumupuntirya sa 110th, bakit hindi pa nila tayo hinahabol?
Nasa kasukalan kayo ng pamilya mo, walang makahanap sa akin,
at baka hindi pa nila mahuli si Neagley.
Pumasok sila sa hotel natin.
Baka para kunin o patayin kami, pero kinailangan nilang umalis agad.
Kailangan nating balaan ang iba pa.
-Tatawagan ko sina Sanchez at Orozco. -Sumagot si Dixon.
May itim na sedan sa tapat, ilang bahay ang layo rito,
gaya kahapon.
Mukhang tama ka. Sinusundan tayo.
Ano'ng gagawin mo?
Magpapakilala ako.
Tingnan mo ang isang ito.
Ano kayang gagawin niya?
'Yong ilong ko, brad!
Baril!
Parang gaya lang ng dati.
Oo, nasa gilid ka lang, habang nagtatrabaho ako.
Ito ang baril niya.
NYPD?
Gaitano Russo ang pangalan.
Huwag mo akong tingnan. Ikaw ang gumawa niyan.
Ang masasabi ko lang, matinding diyahe 'yun.
Paggising ni Russo, buong NYPD na ang hahabol sa'yo.
Bakit mo siya pinuruhan?
Hindi ako mahina tumira.
-Nakukulong ang sumasapak ng pulis. -Buwisit ako roon, e.
Akala ko, dawit siya sa pagpatay kina Franzy at Swan.
Ano'ng turo mo sa amin? "Sa imbestigasyon, nakamamatay ang hinala. "
Mali. "Sa imbestigasyon, mahalaga ang detalye. "
Hindi ko siya pinatay. Basag lang ang ilong. Ayos lang siya paggising niya.
Lintik. Gaitano Russo.
Guy Russo. Siya ang investigating officer sa pagpatay kay Franz.
-Nabasa ko sa files. -Pa'no ka niya nasundan?
Nakita ng NYPD ang tawag ni Franz sa'yo, nagpokus sa'yo,
naalerto nang bumili ka ng tiket,
hindi ka na tinigilan mula nang dumating ka. Ang tanong, bakit?
Ang tanong, saan?
Saan magtatago ang 6'5" na kriminal para hindi ka mabilanggo?
Hindi ako aalis. Narito ang kaso.
Baka hindi.
Nang tawagan ko sina Sanchez at Orozco, puno ang voicemail.
Masama 'yun.
Hindi pa huli para tumakas, lalo pa at
sumapak ng alagad ng batas ang isa rito.
Sige. Pupunta tayo sa Atlantic City,
baka mahanap natin sila.
Una, mag-check out tayo sa hotel at maghanap ng karaniwang kotse
bago magkamalay si Russo at pamatyagan tayo.
Kahina-hinala ang Range Rover.
Ikaw ang rason kung bakit bawal na tayo sa maganda.
Teka, hindi ko maunawaan? Car accident ba 'yun?
Hindi. Sinipa lang niya ang kotse.
Paano niya napalabas ang airbag?
Sinipa niya ang kotse,
hinatak ang pulis, at pinabagsak sa unang sapak.
Halimaw ang lalaking ito.
Baka kailanganin ko ng backup.
At bibigyan kita.
Pero sa ngayon, bantayan mo sila. At huwag kang papalpak.
Kuha ko.
Nasa Lot One lang ang short term airport parking.
May 2019 Accord na binebenta sa Tremont nang mas mura sa karaniwan.
Cash lang.
Isa sa mga nakaw sa Bronx at gusto niya nang walang paperwork?
Kapag umupo tayo roon, lagot tayo.
Wala tayong pagpipiliian. Minamatyagan tayo. Wala tayong marentahan.
Kapag gumamit tayo ng nakaw, puwede tayong maaresto.
May solusyon na ako.
Kumusta ang undercover job?
Reacher.
Pa'no mo nalamang undercover ako?
Dahil sa nangyayari, pupunta ka agad.
Hindi 'yun ang nangyari, ibig sabihin, nito mo lang natanggap 'yun.
Kung nasa bakasyon ka, sa opisina ka didiretso.
Maaaring naka-undercover ka, matinding undercover,
kung saan hindi posible ang madalasang check-ins.
Si Reacher ka nga.
Kaso ng corporate embezzlement.
Ang tagal ko sa Texas,
parang gusto ko na ng cowboy boots at high school football.
May fake ID ka pa rin?
-Oo. -Mabuti.
-Gamitin mo sa pagrenta ng kotse. -Bakit may lihim?
Na-flag kami nina Neagley at O'Donnell.
At nanuntok ako ng pulis.
Siyempre.
Buweno,
si Franz…
Oo.
At malamang, pati si Swan.
Nawawala rin sina Sanchez at Orozco.
Okey.
Okey. Kaya inaayos na ito.
Hindi dapat kalabanin ang Special Investigators.
Susunod.
-Tiyakin mong ang kukunin mo ay… -SUV. Alam ko. Kailangang mataas.
Ayos. Masaya akong nandito ka pa rin.
Parang hindi naman ako aalis.
Kung naiulat 'yun sa kahit anong army base sa mundo,
gaano man kaliit ang paglabag, naka-copy na tayo roon.
May nakita ka bang kakaiba?
Oo. Isang napakalaking daga mga 20 minuto na ang nakalipas.
Seryoso?
Bumalik na sa mga kahon diyan.
Kadiri.
Nabanggit na lang din ang daga, parang may bubwit dito.
May kumander sa Afghanistan na naghihinala na may nagnanakaw ng aviation fuel.
Kumukuha ng gas para ibenta sa iba?
Hindi ang tipo ng priority case na gusto ng army na gawin natin.
Tingin ko, walang nagnanakaw at nagbebenta ng kahit ano.
Tingnan mo ang mga ito, lagi silang may sinasabing kuwento.
Napansin kong tuwing nawawala ang fuel sa base,
laging pagkatapos ng partikular na flight.
Tuwing pine-ferry ng C-17s ang Humvees pabalik sa Amerika.
Maliit lang na detalye, pero sa imbestigasyon, mahalaga ang detalye.
Gusto ko 'yun.
Gagamitin ko 'yun.
Anumang akin ay iyo.
Buweno,
may teorya ka?
Oo. Walang indikasyon ng bentahan ng fuel sa black market
sa base o malapit sa base.
Ga'no katagal nang nawawala ang fuel?
Pagsunog ang paraan para mawala ang gas.
Mismo. May karanasan si Neagley sa bulk fuel
at iniisip niyang sadyang sinosobrahan ang fuel sa Humvee flights.
Pero paglapag ng mga eroplano,
ang dami ng gas sa mga tangke ay ang mismong inasahan
at 'yun ang tinatala sa books.
Pa'no nangyari 'yun?
Ginagamit ang sobrang fuel sa pagkarga ng mas mabigat
-kaysa sa alam ng mga nasa plane. -Oo.
May kung anong mabigat at sikreto ang isinasakay roon.
Mismo. May kontrabando sa Humvees.
Mga droga, baril, nakaw na salapi, o lahat ng mga 'yun.
Mahusay, Dixon.
May nahanap kang kasong dapat bigyang-pokus.
Ewan ko kung ikaw rin, pero nauhaw ako sa pagsusuri natin.
Magdiwang tayo?
Puwede mo akong ilibre ng inumin.
Gagawin ko pa ang mga ulat na ito.
-Sa susunod na lang. -Sige.
Pero uulitin ko,
-mahusay, Dixon. -Sige.
Wala 'yun. Gaya ng sabi ko, laging may kuwento sa numero.
May ikinukuwento sa'yo ang mga numero?
Oo, at pelikula ito ni David Lynch, hindi ko maintindihan.
Kung fractions dapat ito, ang pangit nito.
Hindi reduced ang iba.
Napansin ko rin.
Baka hard quantities 'yan.
Tipong, walo-sa-sampu, hindi apat-sa-lima?
Puwede.
Oo, puwede. Bukod doon, may dalawang kapansin-pansin.
Wala rito ang 100%, ibig sabihin, walang siyam-sa-siyam
o sampu-sa-sampu, at may 26 numero sa unang apat na pahina,
ang ikalima ay may 27, at huling dalawa ay may 26 ulit.
Baka aksidente lang. 'Yong posisyon ng impormasyon.
Parang sinadya. Walang punong pahina.
E, ang listahan ng mga AM na pangalan?
Walang silbi. Sang-ayon ako sa inyo. Malamang, alyas ito.
Baka isang taong may galit sa 110th?
Marami na tayong naaresto.
Si James Barr kaya?
Magaling siya at may sapak sa ulo.
Shooter siya. Hindi ko maisip na maghuhulog siya ng tao sa helicopter.
Nakasalubong ko siya sa Indiana ng nakaraang taon.
May utang na siya sa akin.
Ayokong malaman.
"Pine Barrens. "
Nasa milyong tigang na lupain.
Gaya ng lugar sa New York kung sa'n nakita si Franz.
Iniwan lang nila ang bali-bali niyang katawan.
Malay natin, baka naroon din si Swan.
At sina Sanchez at Orozco.
Walang blues station?
Brad, nasa Jersey tayo.
Galing sa phone ko ito.
Pinatutugtog ito ni Franz dati sa HQ kapag wala ka.
Tama na.
Nagrenta sila ng kotse sa ilalim ng pekeng pangalan, pero Karla Dixon.
Kasama nila siya.
Patungo sila sa Atlantic City, baka para hanapin ang mga kasama.
Mabuti. Nasa iisang lugar lang sila.
Pagdating mo roon, patayin mo sila.
Sige.
Tanda mo 'yong nabanggit kong back-up? May mga kilala ako rito.
Isama mo kahit sinong kailanganin mo.
Kami ang magbabayad.
Gusto ko lang mamatay na sila bukas.
Narinig mo? Patay dapat.
Parang opisina lang ni Franz.
At ng hotel rooms natin.
Sabi n'yo, hindi nila ginalaw ang bahay ni Swan.
-Oo. -Idagdag mo 'yun sa mga bagay
na maaaring may kahulugan.
Naisip n'yo bang makakaalis si Orozco nang wala ang lighter niya?
Noon 'yun.
Ako lang ba ang walang litratong ganito?
-Meron ako. -Meron ako.
Nasa bookshelf ko.
Mahirap maglagay ng litrato sa pader kung wala kang pader.
Nag-aaksaya tayo ng oras dito.
Tama. Nasa atin ang kailangan nila, at anumang mahahanap nila,
nasa kanila na.
Saan tayo susunod?
Sa bar.
Tingnan n'yo ang mga litratong ito ni Sanchez at ng babae.
-Sino'ng bata nagpe-frame ng litrato? -Kami.
Maliban sa 110th, ilan pang litrato ang meron ka?
-Kaunti lang. -Pero naka-frame siya, kaya mahalaga siya.
Pupunta tayo sa Lucky Lounge.
Hindi. Dito lang kayong dalawa.
Mukha kayong pulis.
Ano'ng hitsura niyong dalawa?
Lady and the Tramp.
Hoy, pumasok ba ang babaeng ito ngayon?
Sino kayo?
Mga kaibigan ni Jorge Sanchez.
Hoy, Dulls,
mga kaibigan daw sila ni Sanchez, gustong makausap si Milena.
Naroon sa likod, inaayos ang mga gastusin.
Milena.
Umalis ka na rito, ngayon na.
Alam kong naiiba siya,
pero bumibili ang kumander natin ng gamit na panloob?
-Hindi ba 'yun ang babae sa litrato? -Lintik!
Hoy!
Ito na ang pinakalikod.
Ano'ng meron, mga brad?
Tumigil na kayo at huwag niyong idamay ang kaibigan namin.
Brad, mali ka ng…
Huwag mo akong hawakan!
Sandali!
Lakad.
Tama na. Ayoko na.
Mabuti na lang at hindi kami pumasok ni O'Donnell.
Nagkaproblema sana tayo.
Nakikipagkaibigan ka?
Pasensiya na. Hindi sana ako tumakbo kung nakilala ko kayo.
Nakilala ko dapat kayo mula sa mga litrato ni Jorge.
Iniingatan lang nila ako.
May nakakatakot na mamang naghanap sa kanya no'ng isang linggo.
Katrabaho raw nina Sanchez at Orozco sa malaking security job.
Malapad ang balikat at kalbo?
Hindi. May buhok siya.
May peklat sa pisngi.
Gusto niyang malaman kung may iniwan si Sanchez na storage device sa akin.
Wala akong alam sa sinasabi niya.
Masama ang palagay ko sa lalaki. Pag-alis niya, tinawagan ko si Jorge.
Hindi siya sumagot.
Dahil sa trabaho, nagtago rin siya dati, pero ito…
…iba ang dating nito.
Kilala n'yo 'ka mo si Sanchez,
pero mukha kayong mananapak ng tao.
Hindi sa pag-aano. Akala ko lang, masama kayo.
May kontak kaya sina Sanchez at Orozco
kina Calvin Franz o Tony Swan?
Narito siya ilang linggo ang nakararaan. Matagal na silang hindi nagkikita.
Kinunan ko sila ng litrato.
May ginagawa silang kaso.
-Sinabi 'yun ni Sanchez? -Oo.
Ano raw 'yun?
Hindi siya nagsabi ng detalye.
Sangkot si Swan?
Hindi siya pumunta rito.
Pero nabanggit ang pangalan niya.
Tinanong n'yo na ba si Franz?
-Hindi. -Bakit hindi?
May naghulog sa kanya sa helicopter.
Diyos ko po.
Tingin n'yo, patay na rin sina Jorge at Manuel?
Hindi pa namin alam.
Kung buhay sila, hahanapin namin sila, pero kailangan namin ng tulong mo.
May iba ka pa bang natatandaan na hindi mo binabanggit sa amin?
Hindi ko alam.
Huling kita ko kay Jorge, nakaupo siya sa stool na iyon doon.
May tumawag sa kanya. Parang importante.
May sinabi ba siya?
May inulit-ulit siyang mga numero, parang nagulat pa siya roon,
o nag-alala, siguro?
Sabi niya, aalis siya at hindi na siya bumalik.
-Naaalala mo ang mga numero? -Oo.
Sabi niya,
"650, 100K ang isa. " Hindi ko alam ang ibig sabihin.
-Sigurado ka? -Oo.
Sabi niya, "650, 100K ang isa"
Hinalikan niya ako sa pisngi, at tumakbo na siya palabas.
Maaalala mo ang mga huling sinabi sa'yo ng mahal mo.
May mga numero na tayo. May New York plates.
Baka hindi ito tungkol sa taong may galit sa 110th.
Puwedeng pinatay na tayong apat.
Sabi ni Milena, galing dito si Franz.
Kung naisip nilang nasa panganib tayo,
tinawagan sana nila tayo noon pa, hindi pagkatapos.
650, 100K ang isa. 65 milyon ang pinag-uusapan natin.
Ang daming black chips n'on.
Sa maraming lugar. Hindi rito.
Ano ba'ng kinikita ng mga casino sa Atlantic City?
Nasa ilang bilyon ang gross revenue ng gaming kada taon.
Ang 65 milyon, kung maingat na kinukuha,
ay hindi mapapansin agad.
Hindi gano'n katagal. Parang buwitre magmatyag ang mga accountant sa casino.
Maitatago ba 'yun nang matagal ng mga kalaban
bago sila mahuli ng mga accountant?
Nagpi-freelance casino security sina Sanchez at Orozco.
Baka nagsimula sa kanila.
May natuklasan silang malaki, kinailangan nila ng tulong.
Kaya tinawagan nila si Franz, baka pati si Swan.
Baka konektado ito sa gaming.
Ako si Ellie, ang server n'yo. Ano'ng maipaghahanda ko?
Ang Director of Security.
Ngayon na.
Kayo pala ang 110th.
Ang natitira.
Lagi kayong kinukuwento nina Sanchez at Orozco.
Maupo kayo.
Kilala mo sila no'ng buhay pa?
Nagba-background check sila sa lahat ng mga casino sa boardwalk.
Teka. Sabi mo, "No'ng buhay pa. "
Ano 'yo?
Iniisip naming baka patay na sila.
Lintik.
Nakita ko lang sila habang nananghalian sa White House Subs no'ng isang buwan.
-Ano'ng maitutulong ko? -May ibig sabihin ang numerong ito?
Hindi halaga.
Ano'ng meron sa, "650, 100K kada isa"?
Hindi. Ano ito?
Baka may tinatrabaho sina Sanchez at Orozco
na 65$ million gambling scam.
Okey.
Ang "650" rito, puwedeng dinayang slot machines o hand sa poker,
pero 100K kada hand, napakalaki ng taya roon.
At sinasabi ko na sa inyo, maayos ang books namin.
Walang nawawalang pera sa amin.
E, ang mga kalaban n'yo?
Puwede akong magtanong-tanong,
titingnan ko kung may alam sila sa trabaho nina Sanchez at Orozco.
-Baka lumapit-lapit tayo. -Hanapin mo rin ang mga pangalang ito.
Tingnan mo kung nakarehistro sa mga hotel dito.
Baka matagalan ito. Sa'n kayo tutuloy?
Hindi pa namin alam.
Hayaan n'yo na ako.
Hindi na kailangan.
Ay, hindi. Kaibigan kayo nina Sanchez at Orozco.
Mukhang ang meron lang kami ay isang suite.
Mukhang ayos na 'yun.
Sige na, tumuloy na kayo.
-Ayos lang kami sa motel. -Reacher,
kapag may nag-aya ng libreng suite, umoo ka na lang.
Padadalhan ka namin ng matutulugang upuan sa park.
Para ka lang nasa bahay.
Ano 'yong tungkol sa motel, Reacher?
Siguradong may spa rito.
Magsa-sauna ako!
Ako roon sa tanaw ang dagat.
Nahanap nina O'Donnell at Neagley ang bar.
Puno 'yun.
Malilimas na rin. Nag-unpack ka na?
Oo.
Ilang taon na akong hindi nakakapag-hotel sa walang nakalagay na "family-friendly. "
Hindi pa rin ako makapaniwalang nagkapamilya si David O'Donnell.
Nang sadya.
Naaalala ko, may nagyabang dati na ang makakatawag lang sa'yong "daddy"
ay ang mga nakasiping mong babae.
Kasama ko pa rin sa pagtulog ang tumatawag sa aking "Daddy. "
Minsan, tatlo pa sila kung may kidlat sa labas.
Maiintindihan mo rin ako, Dixon.
-Buntis ka? -Ano?
Hindi. Lintik, hindi.
Engaged siya. Ano? Hindi mo alam?
May nakabihag din sa alaga natin.
Hindi.
Hindi ko alam.
Oo, tungkol nga pala roon, kalimutan n'yo na 'yun.
Lintik. Seryoso?
Kilala n'yo ako. Mahilig sa numero, laging may plano sa buhay.
Planong magpakasal sa partikular na edad, na taon.
Tapos, isang araw, may nakita akong mga text sa phone niya.
Ang sabi, "Uy, sweetheart. Sabik na ako sa Friday.
-"Miss na kita, " at kung ano-ano pa. -Hindi!
Walang nanloloko kay Dixon.
Kahit siya.
Galing pala sa pamangkin niya 'yun, na bibisita sa kanya.
Pero napagtanto kong noong inakala kong nagtataksil siya,
parang…
gumaan ang loob ko.
Disente siyang lalaki. Ano lang…
Kung habambuhay mong makakasama 'yun,
hindi ba dapat higit sa ginhawa ang dapat na madama mo?
Hindi ba dapat may kasabikan,
may kaunting kilig kapag nakikita mo siya?
Akala ko, makakawala ako roon nang maayos at hindi nagi-guilty.
Pero nakawala ako roon nang…
Napakagulo at labis-labis ang pagka-guilty.
Mismo.
Mabuti 'yun sa'yo.
Hindi nagpapatali si Karla Dixon.
Salamat.
Kaya ko kinuha ang undercover job.
Para makalayo sa lahat ng 'yun.
Paano nga nauugnay ang undercover work sa forensic accounting?
Ang CEO na nagdidispalko ng milyon-milyon sa isang kompanya sa Texas,
kung saan may baril ang lahat, gagamit siya n'on kapag nakorner siya,
kaya nauugnay 'yun sa pagkakalkula.
Sige.
Ikaw naman, Neagley?
Tuwing titingin ako sa LinkedIn, napo-promote ka.
Masaya ako.
May malalaking kaso, may team na ako ngayon.
Sinubukang makuhang kliyente ang malaking software company.
Nagawa ko, nakalasap ako ng malaking kontrata.
Umuulan ng pera.
Kailangan, e. Kailangan kong makunan ng 24-oras na nursing care si Papa
at rentahan siya ng bahay malapit sa akin.
Bakit renta? Bumili ka na lang.
Hindi, mag-condo ka. Delikado ang mga co-op.
Oo nga.
Ikaw, malaking mama? Ang tahimik mo riyan.
Ang pag-aari ng bahay ay parang pag-aalaga ng ahas o pagsali sa ballroom dancing.
Ayos 'yun, kung 'yun ang gusto mo.
-Hindi ako naaakit doon. -O sa steady na trabaho?
Parang hindi naiiba ang corporate world sa army.
Parang kulungan.
Wala na akong ibang alam pa.
Nasa bar ako minsan, at may tumugtog ng Howlin' Wolf,
kumakanta tungkol sa mga tren sa gabi.
'Yun ang tunay na kalayaan.
Nakikisakay ka sa freight trains gaya ni Boxcar Willie?
Minsan.
Kadalasan, nagbubus ako o nakikisakay.
Sinong baliw ang magpapasakay sa napakalaking palaboy?
-Interesante sila. -Sa'n ka kumakain?
Nagnanakaw ako sa mga bintana.
-Seryoso ako. -Mga diner.
Minsan, ang mga nagpapasakay sa akin, binabahagian ako ng pagkain.
-Minsan, ako ang nagbabahagi. -Sa'n ka natutulog?
Madalas, sa mga murang motel.
Pa'no kung wala kang mahanap?
Mga bangkang walang tao sa mga marina.
Mga flatbed ng nakaparadang trak.
Ang sarap ng tulog ko sa isang duyan minsan
-hanggang nagbukas ang sprinklers. -Diyos ko, pare.
-Kahoy at tela lang ang kailangan mo. -Maraming bagahe 'yun.
May tanong pa kayo?
Oo. Isa na lang.
Hindi ka ba nalulungkot?
May humamon sa nakalagay sa karatula.
Doreen, nagpapainit pa lang ako.
Kung nagustuhan n'yo ang hapunan, subukan n'yo ang almusal sa Neptune's.
Araw-araw, simula ng alas-sais ng umaga.
Salamat.
Mukhang hindi lang ako ang hindi makatulog.
Nare-relax ako sa numero.
Kung magma-math ako, maigi nang pagkakitaan. Stand ako.
Ten at eight ang hawak mo.
Tama. Puwede akong mag-Double Down at itaya lahat para may makuhang malaki,
o mag-stand na lang ako at matiyak ang panalo ko
dahil matatalo ka sa susunod na card.
Sabi ni Lola, "Ang baboy, pinatataba, kinakatay ang alaga. "
Hindi siya alaga.
Hindi nga. Kaya stand ako.
Sige.
Fifteen.
Marami masyado.
Congratulations, ma'am.
Masuwerte ang gabi mo.
Baka gusto mong magdiwang sa concert kasama namin?
-Salamat. -Mga sikat noong '80s.
Kakanta sina Debbie Gibson, Tiffany at Taylor Dayne ng hits nila.
Makakahabol ka sa second half.
Pero nagsasaya pa ako.
Alam naming binibilang mo ang cards.
Hindi ilegal kung sa isip lang ginagawa.
Pero dahil mabait ang chief of security sa pagbigay sa amin ng suite,
pababayaan kita.
Bakit hindi mo gamitin ang muscles mo at buhatin ito sa cashier?
Pakibigay rin ito sa naka-Members Only jacket.
Mukhang magugustuhan niya iyan.
Salamat sa pagsama.
Lumilinaw ang isip ko kapag naglalakad sa gabi,
at nang matanggap ko ang text ni Neagley tungkol kay Franz, nagulo ang isip ko.
Oo.
Nakakagulat, nakakapaglakad ka pa nang puno ng pera ng casino ang bulsa mo.
Magdedeklara ba ng tax niya ang forensic accountant?
Ang mga hayop na 'yun?
Kung meron man akong ma-audit… Pangarap kong trabaho 'yun.
Hindi ka natutuwa sa trabaho mo ngayon?
Hindi, nanghuhuli ako ng mga milyonaryo na nagnanakaw sa mga bilyonaryo.
Ang gusto kong habulin ay korupsiyon at kalat ng gobyerno.
Nagtatrabaho ka dati para sa bansa.
-$600 na mga inidoro. -Mismo.
Kung maayos ang gasta sa buwis, maaayos ang mga daan at tulay
at paaralan, matutulungan ang mga nangangailangan.
Makakagawa tayo ng pagbabago.
Gawin mo.
Tama.
Tiningnan ko kung makakabuo ako ng non-profit na watchdog group,
pero napakalaki ng gastos.
Ang unang hakbang talaga ang pinakamahirap.
Oo nga.
Kaya ba walang nangyari sa atin dati?
Ang unang hakbang talaga ang pinakamahirap?
Nakailang alak ka sa hotel room?
Sapat para matanong kita n'on.
Ano ba, nagpahiwatig pa nga ako sa'yo.
Boss mo ako dati.
Hindi tama 'yun.
Ilang taon ang hinintay ko at mala-Reacher nga ang sagot.
Direkta, tapat, at nasa tama.
Puwede uling magtanong?
Ano'ng gagawin mo sa dalawang sumusunod sa atin?
-Kailan mo napansin? -Pag-alis natin sa casino.
Naisip kong nakita nila tayong mag-cash out at nanakawan tayo.
Iyon din ang naisip ko.
Kita mo 'yong nakaparada
-na may tags ng New York? -Ano?
Nasa likod natin 'yan sa expressway pagdating natin dito.
Pagdaan natin diyan, may lalabas na lalaking may baril.
Pagtalikod natin para tumakbo, malapit lang ang nasa likod natin.
Ano'ng plano?
Hindi natin daraanan ang kotse.
Kapag sinabi kong "takbo, " akyat sa bakod…
Takbo!
Pambihira!
Takbo! Takbo!
Okey. May warrant na siguro sa'yo sa pagsuntok sa pulis.
Kapag nagpaputok sa residential area, tatawag ng pulis, makukulong ka.
Huwag tayong gumamit ng baril.
Mukhang 'yun din ang ideya nila.
Kailangan mo ng tulong?
Kaya ko na.
Lintik. No'ng mga bata tayo, sinusulat lang natin pangalan diyan.
'Yong may Members Only na jacket sa casino.
Naku. Kung hinabol nila tayo, baka sina Neagley at O'Donnell din.
Hindi. Hinintay nilang makalayo tayo sa boardwalk bago sila kumilos.
Hindi sila papasok sa mataong hotel na may mga kamera.
Walang ID.
Halughugin natin ang kotse ng gago.
Mukhang may gumawa ng assignment.
Phone.
Tapos na ba?
Hindi sa paraang inasahan mo.
Maling tao ang kinakalaban mo.
Dapat alam mong pangit ang wakas nito para sa'yo.
Bakit ikaw ang tunog natatakot, kung gayon?
-Mukhang nakuha ko ang atensyon niya. -I trace natin ang number?
Burner phone ito. Naka-burner din ang nasa kabilang linya.
Ghost plates ang dealer tags. Burado ang VINs.
Hindi natin sila makikilala.
Propesyunal ang mga ito.
Dapat nagtira tayo ng isang buhay.
Oo nga. Pinilit nila tayo, okey?
Baka hindi. Wala na tayong magagawa ngayon.
Hindi naman.
Parking lot pass.
-"New Age Technologies. " -Oo.
Kahapon ng umaga ang stamp.
Clue ang tawag diyan.
Ano'ng gagawin natin sa mga katawan?
May ideya ako.
Nauuhaw ako.
Gusto mo ng beer?
May alam ka na sa New Age?
Oo.
Mukhang aerospace company ang New Age.
May koneksiyon sa Atlantic City?
Wala sa nakikita ko. Nasa New York ang headquarters.
Nadaplisan ako. Hindi ko napansin sa tindi ng adrenaline kanina.
Kaunting daplis lang.
Heto…
Ano'ng ginagawa mo?
'Yong ginagawa ng nanay ko kapag mahapdi ang alcohol.
Parang hinihipan mo lang ng germs.
Baka nga. Pero masarap sa pakiramdam.
Salamat.
Walang anuman.
Alam mo, Reacher,
normal lang na maging malungkot minsan.
Sino mang nabubuhay gaya mo, malulungkot.
Hindi mo kailangang malungkot ngayon.
At hindi na kita boss.
DALAWAMPUNG MILYA ANG LAYO SA DENVER, COLORADO
Isasakay sa trak ang 650.
Mata-track mo gamit ang GPS locater na ipinares ko rito.
May dalawang ambush points na nakamarka sa ruta.
Mahusay.
Ang mga tao ko na ang bahala sa iba.
At ang mga armas?
Gagamitin sila sa labas ng bansa? 'Yun ang kasunduan.
Siyempre.
At walang mangyayari sa driver ng trak?
Siyempre.
Wala akong sasaktang kahit sino.
-Magandang gabi, Dixon. -Pag-usapan natin ang kagabi.
Narinig ng buong hotel ang nangyari kagabi.
Sabi sa'yo, ang ingay mo.
Nakita namin ito sa kotseng nakasunod sa atin sa New York kahapon.
Ano'ng nangyari sa driver?
Hindi na niya tayo susundan.
Pati ang dalawa niyang kaibigan.
Lintik.
-Sino 'yan? -Si Wright.
Clear.
Pasok.
Mukhang hindi kayo mapalagay.
Hindi ko kayo masisisi, lalo dahil sa nangyari.
Ayokong magbalita ng masama, pero habang naghahanap ako,
sabi ng Atlantic City PD, may nakitang dalawang bangkay sa upstate New York,
malapit kung saan natagpuan ang kaibigan n'yo.
Base sa pagkakaagnas, matagal na sila roon.
Heto ang kopya ng police report.
Madali siyang ma-ID dahil diyan.
Nang sumali siya sa army, takot ang kapatid niya
na hindi siya makikilala kapag napatay siya.
Hindi niya malalaman ang nangyari.
Puwede raw mawala ang dog tags niya.
Para mapakalma siya, pina-tattoo niya ang pangalan at service number niya.
Mukhang tanga.
Wala siyang pakialam.
Mahal niya ang kapatid niya.
Tatawagan ko siya.
Ako kay Milena, tungkol kay Jorge.
Kagaya ng kay Franzy ang sugat nila.
Ibig sabihin, pinahirapan siya at tinapon sa helicopter.
Isa pa,
wala sa mga pangalang binigay n'yo ang nag-check in sa mga hotel.
At nakausap ko ang mga counterpart ko sa ibang casino.
Hindi nagtatrabaho sina Orozco at Sanchez sa kahit ano para sa kahit sino sa kanila.
Nang banggitin ko sa kanila ang $65 million gambling scam,
magdamag silang nag-audit. Ako rin.
Katanggap-tanggap ang loss margins ng lahat.
Walang tumarget sa mga casino.
Huwag kayong mag-alala.
Nasa New York ang bangkay, galing din doon ang sumunod sa amin.
Pati ang ghost tags, parking pass.
Sa New York ang kasong ito.
Saan ka pupunta?
Kailangan pa natin ng mga baril.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Malikhaing Superbisor: Direk Brian Ligsay