Wszyscy znamy niesamowite historie.
Ta jest najbardziej zwariowana ze wszystkich.
Kurwa!
Uważaj!
-Gazu! -Szybciej się nie da!
Skończymy w piachu!
Skręć w prawo!
-Znów się zbliża! -Nie damy rady!
Będzie pruć!
Skurwysyn!
Wszystko zaczęło się od telefonu trzy dni temu.
KLUB RÉDY
-Tak, Réda? -Przyjedź natychmiast.
Bez szans, dłubię w aucie.
Réda to lokalna szycha.
Od 20 lat widuję go codziennie. To mój brach.
On wspiera mnie, a ja jego.
Po śmierci rodziców rodzina Rédy mnie adoptowała.
Jestem jak ich trzeci syn.
Zaczekaj chwilę!
-Poczekaj na innych. -Mama zawsze najpierw jemu podaje!
Réda chciał zostać mistrzem boksu,
ale nie miał jaj, by walczyć.
Więc trenuje dzieciaki w klubie z własną fotą na ścianie.
Dość!
Jeszcze raz. Dość!
I mnie.
Ufasz mi?
Znam tego gościa. Wstań i wykończ go.
Rozpykasz go!
I zawsze wpędza mnie w kłopoty.
Nie było jeszcze gongu. Zacznijmy od nowa.
Mówię do ciebie! Niech...
A to jego młodszy brat.
Brahim.
Chciał zostać influencerem, naśladując swojego idola, Pabla Escobara.
Właśnie przez to wylądowaliśmy w tym bagnie.
Czołem, ziomki. Jestem Pablito.
Wiadomość dnia to porwanie influencera w Kolumbii...
...przez kartel z Medellín...
W sieci występuje jako Pablito...
...znany z bycia sobowtórem Pabla Escobara.
Narcos wykorzystali jego media społecznościowe...
...do udostępnienia bardzo niepokojącego filmiku.
Nie wiemy, czy wciąż żyje...
Przemytnicy narkotyków...
...do tej pory nie zażądali okupu.
Oto nagranie.
Ten sukinsyn zarabia forsę na Pablu Escobarze.
-Pomocy! -Na moim szefie!
Obraża go tymi wąsami!
I te włosy! Nie wierzę, to niedopuszczalne!
Jesteśmy kartelem z Medellín. Kasa albo kule, dupku!
-Gadaj, chłopcze! -Proszę, pomóżcie mi!
Pomóżcie mi!
Ale narcos nie wiedzieli, że Brahim ma starszego brata.
Ani że poważnie go wkurzyli.
Ej, sparujesz czy palisz fajki wodne?
Allahu Akbar, znokautowany...
Nie jestem w nastroju, jasne? Wszyscy na ring!
-Wyglądamy na głąbów? -Nie!
-Jesteśmy głąbami? -Nie!
-Pokażmy, że z Francuzami nie ma żartów. -Tak!
-Co się dzieje? -Nie wiesz?
-Nie. -Jacyś narcos porwali jego brata.
-Co? -No! Posłuchaj!
Pokażemy im, że to nie jest serial telewizyjny.
-Tak! -Jesteście gotowi na wojnę?
-Tak! -Widzimy się jutro na lotnisku.
-Będziecie? -Tak!
-Odbijemy mojego brata! -Tak!
Jutro rano na lotnisku!
Plan Rédy był tyleż prosty, co szalony.
Zebrać ekipę na jatkę w Kolumbii
i walczyć z kartelem, by odbić brata.
LOTNISKO W PARYŻU
Uwaga, pasażerowie.
Ostatnie wezwanie dla podróżujących do Medellín.
Prosimy o niezwłoczne udanie się do bramki numer cztery.
Te gnidy nas wystawiły!
-Nie możesz ich winić... -Co tam gadasz?
Wystawili mnie. Wszyscy!
Nie wszyscy, panowie.
Ja przyszedłem.
To Chafik.
Zaufajcie mi, wszystko będzie dobrze.
Łatwo go przegapić, ale też należy do klubu bokserskiego.
Gość jest nieustraszony.
-Co słychać? -Hej!
Jak można być karłem i być tak pewny siebie?
Mówiłem: „Jeszcze mocniej! Wal!”.
Ale lubimy go. Znamy się od małego.
-Dobra, nie lećmy. -W drogę.
-Że co? -Nie możemy.
-Nie! Lecimy! -Dwóch gości przeciwko kartelowi?
-Też tu jestem. -Owszem, dwóch.
Ci faceci są z ulicy i ja też.
Pożałują, że mi podskoczyli!
-O czym ty gadasz? -Przestańcie się żreć!
Za mną, idziemy.
-Jak możesz mi to robić? -Co?
-W drogę. -Znamy się 30 lat.
Wyślesz mnie samego na ratunek bratu?
Myślę, że wyciągniemy go stamtąd w jakiś inny sposób.
Jaki? List do prezydenta?
Kurwa!
Ja lecę!
Jeśli mu nie pomogę, nikt tego nie zrobi!
-Panowie! -Jest całkiem sam!
Tu chodzi o życie mojego braciszka.
Pogadam z nimi.
I zachowasz zimną krew?
Panowie, ja tu czekam!
-To nie jest jasna odpowiedź. -Tak!
Oczywiście, że nie zamierzał tego robić.
A ja nie zamierzałem puścić go samego.
Dziękuję.
Dziękujemy panu.
-Jak leci, bracie? Skąd jesteś? -Z Francji.
-Bonsoir! -Bonsoir!
Dobrze...
-Proszę, trzy pokoje. -Dziękuję.
Tak między nami, najlepszy jest apartament Escobara.
-Idealny na wielką imprezę... -Dzięki. Nie przylecieliśmy się bawić.
-Hiszpański też znasz? -Tak.
To mój brat. Był w tym hotelu w zeszłym tygodniu.
-Dziwny jest, nie? -No jaha.
Poznajesz?
-Tak. -Wiesz coś?
-Dokąd poszedł? -Tak...
Ten bar w tle...
to Barraputa.
Barraputa? Co to jest?
-Klub ze striptizem. -Tak?
Ale nie dla turystów.
Wciska mu turystyczne bzdury.
Jest niebezpieczny?
Piesze wycieczki, knajpy...
Z niebezpiecznymi typami?
Tak? Mam trop. Barraputa.
Przebierzmy się i spotkajmy tu.
Jestem wyczerpany i męczy mnie jetlag. Zostanę tu.
-Ciekawe co to ta Barraputa? -Bar z dziwkami.
Nie przylecieliśmy tu spać, szukamy jego brata.
Zgadzam się.
Nie widzę zbyt wielu lasek.
-Naprawdę idziemy do środka? -Boisz się?
-Nie... -Jesteś ze mną.
-Jasne, ale... -Mam dobre przeczucie.
-Byle nie w tym kapelutku. -Nie gadam z tobą o modzie.
-Dobra, chodźmy. -Wchodzimy.
-Jakiś problem? -Nie zaczynaj.
Ilu was jest? Trzech?
Jeśli będzie tak patrzeć, to się zakocham.
Jesteście Francuzami?
-A ty mówisz po francusku? -Trochę.
-Świetnie! -Świetnie!
No świetnie, tak.
Możemy pogadać? Mamy kilka pytań.
-Pracuję. -Oczywiście, chce...
Ona pracuje, więc...
-Dziękuję. -Chodź tu.
-No chodź! -Spokojnie, bracie.
Proszę. Znasz go?
-Widziałaś go? To mój brat. -Nie.
-W porządku. -Skoczę po drinka.
Proszę pani?
Ten bar jest dla ludzi z kartelu, tak?
Chcę pogadać z ludźmi z kartelu Medellín.
Nie. Tu się o nich nie mówi.
Mogę robić, co chcę!
Złe podejście. Ja się tym zajmę.
Przepraszam, jak ci na imię?
Cynthia.
Cynthio, przyszliśmy tu, bo jacyś faceci porwali jego brata.
Jeśli możesz nam pomóc, jeśli coś wiesz, masz mój numer no i...
Może wyskoczylibyśmy później na drinka.
Nie umawiam się z klientami.
Nie możecie tu zostać.
Są bezpieczniejsze bary dla was.
Jest wspaniała.
-Powiedziała, że powinniśmy wyjść. -Czemu?
-To niebezpieczne miejsce. -No to chodźmy.
Nie. Tutaj możemy uzyskać odpowiedzi.
-Chodź. -To zły pomysł.
No super.
Poproszę piwo.
-Te laski na mnie lecą. -Świetnie.
-Chcą mnie bzyknąć. -To niebezpieczne miejsce.
Zaproponowały mi kokę.
-I co powiedziałeś? -Odmówiłem.
-Oczywiście. -Jasne, dobrze.
A ty co byś odpowiedział?
-Ja? -No.
-Nie ma mowy, zwariowałeś? -Ja też.
Nie tykam tego gówna.
Ale tu jest czystsza niż we Francji.
-Tu ją produkują, więc jest naturalna. -Nie ma żadnych wkładek.
-To pewnie miłe przeżycie. -No.
Co masz na myśli, mówiąc „miłe”? Chcesz spróbować?
Odbiło ci? Trzymam się od tego z daleka.
-Pewnie kosztuje fortunę. -Mylisz się. Dwa euro za gram.
-Taniocha. -Nawet gdyby za darmo...
-Mówię, że dobrze dla konsumenta. -Ekstra.
-Ale dla nas? -Pieprzyć to.
-Nie przylecieliśmy wciągać koksu. -Dobra jakość, tanio...
Wyskakujcie z kasy, spróbujemy.
Niech żyje impreza!
Karzeł!
SZEF
APARTAMENT PABLO
Nie znacie mnie, ale jestem obrzydliwie bogaty.
Jestem potężnym dilerem.
Szukam paru narcos. Znacie jakichś?
Forsa nie stanowi problemu, zapłacę.
Powiedzcie, gdzie ich znaleźć.
Udając rekina dilerki,
Réda dostał odpowiedzi, których potrzebował.
Myślałem, że to była najbardziej szalona noc w naszym życiu.
Ale to, co jeszcze nas czekało, przebiło wszystko.
Tu radio El Bardo, twój towarzysz dnia.
Idź sobie.
Spadaj.
Nie!
Impreza!
Nie! To boli.
Nie czuję się zbyt dobrze.
A ty?
Co się dzieje?
Kiepsko ze mną.
Nie wiem czemu, ale chce mi się płakać.
Mnie też.
Czuję się jak gówno.
-Réda! -Nie mogę wstać!
-Réda, obudź się! -Boli mnie głowa.
Nas też.
Chłopaki, chyba mamy ostry zjazd.
Tu piszą, że ludzie są smutni dzień po wciągnięciu koksu.
Mam cztery nieodebrane połączenia od mamy!
O nie!
-I nawet nikogo nie bzyknąłem! -Co się z nami dzieje?
Chciałem posadzić klocka.
Ja też. Noc na kiblu.
Dobra, przestańcie.
Panowie,
-nigdy więcej tego gówna. -Nie.
Nigdy.
Miałem jakieś porąbane koszmary, śniły mi się pojebane rzeczy!
W tym śnie rąbnęliśmy auto z ulicy.
Tam ktoś jest.
-Ruchy! -Wsiadaj!
Ty chciałeś iść do Barraputy, tam czekaliśmy na narco.
-Poczekaj na mnie, synu. -Ten.
Gdy wyszedł, ruszyliśmy za nim.
Nie, zrobi to...
Jechaliśmy powoli, a gdy się z nim zrównaliśmy...
-Pójdziesz? -Nie, ty.
-Nie. -Ja robię za wsparcie.
Kłóciliśmy się, bo żaden nie chciał,
a wtedy ten się rzucił na typa.
Jak jakaś latająca wiewiórka! Złapał go i upadli na ziemię.
Zaczął go naparzać.
Co?
Nie!
Co to ma być?
Nie, kurwa...
Naprawdę nam odjebało. Musimy go wypuścić.
-To koniec. -Nie.
Przeciwnie.
To dopiero początek.
I... akcja!
Dobra, pogadajmy. Na poważnie.
Macie jednego z nas. Mojego brata.
A my mamy jednego z was.
Mamy narco.
Tacy z was twardziele? Z nas też!
Jesteśmy niebezpieczni!
Więc zróbmy wymianę.
Wymienimy tego typa!
To nie są żadne gierki.
Nie żartuję! Mówię poważnie! Jasne?
Więc odezwijcie się prędziutko przez konto tego typa
albo na jego telefon, co? Nie zrobimy wam krzywdy.
Ciao. Nie!
Brahim albo kule.
My też oglądaliśmy ten serial.
I cięcie!
-Jak wypadłem? -Bardzo przekonująco.
-I to za pierwszym razem. -Chcesz pokazać twarz?
-A co oni mi zrobią? -No tak.
Udostępnimy to na jego koncie, to się dowiedzą.
-Zastanówmy się przez chwilę. -Za późno.
-Poszło. -I z głowy.
Nie ma na co czekać.
-Pokaż. -Patrz.
Dobra, pogadajmy. Na poważnie.
Przystojniak ze mnie!
Macie mojego brata.
To numer Brahima. Mówiłem, że zadzwonią.
-Tak trzeba z nimi postępować. -Okej.
Wiedzą, że muszą mnie szanować.
Wreszcie zakumaliście!
Réda? Mówi Brahim.
Brahim?
-Nic ci nie jest? Gdzie jesteś? -Właśnie obejrzałem filmik.
-Dlaczego to zrobiłeś? -Bo...
to nasza strategia.
Powiem ci coś, tylko się nie denerwuj.
Co?
Chciałem nagrać viralowy filmik i zyskać obserwujących.
Nikt mnie nie porwał.
Obserwujących? Czyli...
Nikt cię nie porwał? O czym ty mówisz?
Co to jest viralowy? Co...
Skoro nikt cię nie porwał, to gdzie jesteś, dupku?
W Kolumbii, ale nie tam, gdzie ty.
Gdzie? Jak wypuszczę tego typa, to przyjadę po ciebie!
Chyba że dorwą cię jego ludzie.
-Kto? -Co ty mówisz?
Facet, którego porwałeś,
to Don Nacho, syn El Diabla.
Najgroźniejszego narco w Kolumbii.
To syn...
Mamy przejebane.
Dlatego się śmieje.
Réda? Gniewasz się?
Réda!
Bracia!
Tak się dzieje, kiedy ktoś mnie okłamuje.
Gdy nie wykonuje moich rozkazów.
Nie okazuje mi szacunku.
Ale mam dziś dobry humor.
Który chce mnie przeprosić, żebym go nie odstrzelił?
Ma pan rację, szefie.
Daliśmy ciała, ale to się więcej nie powtórzy.
Proszę nam wybaczyć.
Przeprosiny przyjęte, bracia.
Traktuję was jak synów.
Szefie, to ważne.
Dobra, pogadajmy. Na poważnie.
Macie jednego z nas. Mojego brata.
A my mamy jednego z was.
Mamy narco.
Tacy z was twardziele? Z nas też!
Jesteśmy niebezpieczni!
Panie Nacho, przyniosłem panu kawę.
Ale może woli pan herbatę?
Zamówiłem też rogaliki. Podobno są całkiem smaczne.
„Kawę”. Sukinsyn!
On cię obraża.
-Zamknij mu mordę! -Zabiję cię, skurwysynie!
-Zamierzam... -Spoko, kumam.
Morda w kubeł!
TATA
Chłopaki, „Tata”.
To jego ojciec.
-Może ja powinienem odebrać. -Myślisz, że się cykam?
Możesz stracić panowanie nad sobą.
To nie miejscowe szczeniaki, na które drzesz japę.
-Wcale nie drę japy. -Dobra. Niech będzie.
Załatwię to.
-Zrobimy to razem. -Nie jestem wkurzony.
-Dobra, jak chcesz. -Świetnie.
Tak, z uśmiechem.
Śmiało. Ze spokojem.
Dzień dobry panu. Jak się pan miewa?
Świetnie.
Posłuchaj mnie bardzo uważnie.
Słuchamy.
Nie wiem, kim jesteś, ale znajdę cię i zapłacisz mi za to.
Właśnie w tym problem.
Ale możemy się dogadać.
Porozmawiajmy, żaden problem!
-To nic wielkiego. -Nic wielkiego.
Posłuchaj mnie, ty mała, francuska kupo gówna.
-Proszę mnie tak nie nazywać. -Ma prawo być zły.
Pewnie, ale nie może mnie wyzywać.
Znajdę cię i się z tobą policzę.
Umrzesz.
Co?
-Nie! Nie rób tego! -Umrę?
-Za kogo ty się uważasz? -Przestań!
-Nie masz prawa tak do mnie mówić! -Miałeś zachować spokój.
Uspokój się! On ma prawo się wkurzyć!
Skurwielu, nie mów do mnie w ten sposób!
Hej, dupku!
Nie mówię po francusku!
Mam wielu przyjaciół w Kolumbii!
Znam wszystkich w Kolumbii, dupku!
I mam twojego syna!
Twojego bezużytecznego synalka! Kurwa!
-„Bezużytecznego synalka”. -Tak.
-Miałeś zachować spokój. -Zachowałem, ale był bardzo niegrzeczny.
A jaki miał być! Porwałeś mu syna!
To nie znaczy, że może być niegrzeczny!
Panowie, zachowajmy rozsądek.
-Tego potrzebujemy... Tak. -Więc wiesz wszystko?
To co teraz zrobimy?
-Jedziemy po Brahima i do domu. -Pestka?
Nic trudnego.
-Nie zapomniałeś o czymś? -O czym?
Co z nim zrobimy?
Moim zdaniem
-należy go puścić, jak znajdziemy Brahima. -Tak?
Będziemy jeździć z zakneblowanym narco?
-Inaczej wygada, że go porwaliśmy. -Właśnie.
To co zrobimy?
-Przepraszam. -Co?
Nie!
Wspaniale.
Naprawdę świetnie.
-Mam plan. -Masz plan?
Nie możemy tu zostać.
-Gdzie auto? -Na dole. Szybciej!
Za dużo wypił! Totalnie pijany!
Ruchy, nim nas przyuważą!
Otwórz bagażnik.
Właź do środka.
-Nogi się nie mieszczą -Wepchnij je, przecież nie odetniemy.
Pospiesz się!
-Brahim przysłał adres? -To trzy godziny drogi stąd. Jedźmy.
-Nie mów tak do mnie. -Jak?
Słaby z ciebie dowódca operacyjny.
-Pozwalam ci prowadzić, nie? -Słucham?
-Tak! -Bo sam nie umiesz!
-Nie masz prawa jazdy! -Zamknij się!
-Odpal auto i zamknij się! -Nie.
-No już! -Nie.
-Naprawdę jaja sobie... -Panowie, proszę.
Jesteśmy zestresowani, ale wszystko się ułoży.
-Możesz ruszyć, proszę? -Tak lepiej. Podoba mi się.
Uważaj!
Trzymajcie się.
-Co ty... -Nie mam wyboru.
Co ty wyprawiasz?
Kurwa!
Szybciej!
Uważaj!
Motor!
W lewo!
-Czerwone! -Widzę!
Nie!
Doganiają nas!
-Uważaj! Są tu! -Wiem!
-Gazu! -Szybciej się nie da!
Zepchnij go!
Skończymy w piachu!
Nie damy rady!
Będzie pruć!
-Skurwysyn! -Dogonił nas!
Ale jazda!
Jedziemy dalej!
Dogonią nas na autostradzie.
Jest dobrze, zmieścimy się.
Wiem, co robię.
Co? Mam nadzieję, że to nie to, co myślę.
-Widziałem to w necie. -Jak wszyscy, kretynie! To bujda!
-Bujda? -Tak!
-Uda nam się. -To bujda!
-Damy radę. -Sprawdzę ten filmik.
-Daj spokój! -Nie!
-Nie uda się! -Ależ tak!
-Nie! -Tak!
To bujda.
Udało się!
-A nie mówiłem? -Kurwa.
-Tak jest! -Tak!
-Udało się! -Co teraz zrobimy?
To!
Nie!
Kolumbijski numer, to ta striptizerka.
-Rozłącz się. -Dlaczego?
Nie rozumiesz? Trzyma z narcos.
Nie ma mowy.
To Brahim.
-Réda? -Jesteśmy w drodze, niedługo będziemy.
Za późno, są pod hotelem.
Mamy go!
Do roboty, panowie!
-Wytrzymaj! -Mówię, że są przed hotelem!
Wyjdź z pokoju. Oni wiedzą, gdzie jesteś.
Jesteśmy w drodze!
-Pójdziemy schodami! -Wy tam, a my tu.
Zablokujcie wyjścia!
-Kurwa, idą tu! -Wynoś się stamtąd!
Na schody!
Pospiesz się!
-Tam jest! -Idą schodami.
-Widzieli mnie, mam przejebane! -Prędzej!
-Nie... -Damy radę!
Nie!
-Mamy go! Tu! -Dawać!
Za tym sukinsynem!
Kurwa!
Brahim! Otwórz te drzwi!
-Sprawdź wszystkie drzwi! -Zamknięte.
Dawaj kolejne! Próbuj dalej, Brahim!
Szlag!
-Dalej! -Nie ucieknie!
Tędy!
Jest tam!
Dalej!
Otwórz te drzwi!
-Wywarz je! -Otwieraj, suko!
-Wyjdź, sukinsynu! -Wyważ je!
Otwieraj, dupku!
Nie mam wyboru.
-Nie mam wyboru! -Łapać go!
Co się dzieje?
Wyskoczył z okna?
-Brahim, wszystko gra? -Tak.
-Skrewiłem, ale się wydostałem. -Wynoś się stamtąd!
Nie rozłączaj się, będziemy za dziesięć minut.
Znalazłem wyjście. Zmywam się!
Zamierzam...
Mamy go!
-Ostrzegaliśmy cię, dupku. -Jest nieprzytomny.
Cholera!
Dam ci wody, ale bądź cicho.
-Zabiję was... -Nie.
Kurwa, Stan.
Odpalaj.
Zobacz, gdzie jest twój brat.
Oddaj mi syna albo psy rozszarpią go na kawałki!
Nie! Proszę, nie róbcie mi krzywdy!
Nie, kurwa!
Panowie, muszę przyznać, że mamy przejebane.
Réda!
Kurwa mać...
Zadzwoń do nich i powtórz dokładnie to, co powiem.
Nie.
-Mam lepszy pomysł. -Jestem pewien, że nie masz.
A jednak.
Twoi kumple chyba nie rozumieją, że nie żartuję.
Do dzieła. Kupa gówna.
Dość!
Nie! Puść mnie!
Dość!
Chcesz nakarmić psy moim bratem?
W takim razie ja nakarmię rekiny twoim synem.
Ojciec cię ukatrupi, dupku!
Rekiny, kretynie!
Tato!
Przestańcie!
Skurwiel!
Tak, pogadaj sobie. Co teraz zrobimy?
-Może się wymienimy? -Ty gównojadzie, zabiję cię!
Wyciągnijcie go z wody!
To zależy od ciebie, ale radzę się pospieszyć.
Chafik.
Dobra! Zgadzam się na wymianę.
No proszę! Wreszcie oznaka rozsądku!
Nie do wiary...
Panowie, tu coś jest! Wyciągnijcie mnie!
Rekin! Pomocy!
Pomóżcie mi!
Tam jest rekin!
Rozmawiam.
Ostrzegam cię...
Jeśli spadnie mu choćby jeden włos...
Ten za nim jest spory.
-Nic mu nie będzie, obiecuję. -Tam...
Nic mu się nie stanie!
Zamknij się! Ciao.
Musimy go wyciągnąć, zbliża się olbrzym.
-Kurwa! -Pomocy!
-Płyń! -No dalej!
-Czemu nic nie mówiliście? -Mówiłem!
Kraulem!
-Kurwa, on nie umie pływać! -Płyń szybciej!
-Pomocy! -Płynie prosto na niego!
-Jezus! -Pomocy!
-Dalej! -Szybko!
-Płyń! -Szybciej!
Dalej, dalej!
-Dawaj! -No już!
Było blisko!
O włos!
Coś nie tak? Co się dzieje?
To nie do końca nasza wina.
No nie wiem...
Trzeba zatamować krwawienie?
-Tak, w obu nogach. -Racja.
Najbliższy szpital jest 30 kilometrów stąd.
-Nie przeżyje. Jest coś bliżej? -Weterynarz.
-Weterynarz? -Tak!
Proszę pana, to nagły wypadek!
Już zamknięte.
Ugryzł go rekin, proszę, on umrze!
-Nie, muszę zjeść. -Proszę!
Muszę iść. Już zamykam.
Nie! To klinika dla zwierząt!
-To nie... -Proszę otworzyć drzwi!
-Nie! -Niech pan otworzy!
To klinika dla zwierząt...
Cześć, jestem Bernardo Gutiérrez,
weterynarz i miłośnik zwierząt.
Dzisiaj chciałbym polecić
najlepszą suchą karmę z najlepszymi witaminami!
PSIA KARMA
Pyszna, niesamowita, wykwintna i bardzo pożywna...
Bogata w magnez, cynk i witaminy.
Witaminy! Mnóstwo witamin!
Chce dokonać wymiany jutro, na starym cmentarzu w Medellín.
Świetnie.
Brahim za połowę jego syna?
Nie wiedzą, że tyle zostało.
Dość szybko się zorientują.
Daj mi trochę odpocząć.
Halo?
Tu Cynthia z Barraputy. Co ty wyprawiasz?
-Nadal nie mówię po hiszpańsku. -Porwałeś człowieka?
Ja nie, ale kumpel...
Odbiło wam? Czemu to zrobiliście?
Żeby wymienić go na jego brata, mówiłem ci.
Wymienić go? Z kim rozmawialiście?
-Z jego ojcem. -Z ojcem?
Rozmawialiście z ojcem?
-Kiedy dojdzie do wymiany? -Jutro.
-Gdzie? -Na starym cmentarzu w Medellín.
Czemu pytasz? I czemu jesteś wkurzona?
Halo?
Będziemy za dziesięć minut.
Wiem, gdzie jutro będzie El Diablo.
No cześć.
Czemu siedzisz sama w klatce?
Możesz mi to przetłumaczyć?
-Kurwa, śpię. -Proszę.
Zamierzają uśpić tę suczkę, ktoś ją porzucił.
Proszę pana.
Jak on się ma?
-Podwiązałem tętnice... -Okej.
-... i zabandażowałem kikuty. -No.
Ale stracił dużo krwi.
Bez natychmiastowej transfuzji umrze.
Potrzebuje krwi albo umrze.
Krwi? Skąd weźmiemy krew?
-Może... -Nie.
Z chęcią, ale ostatnio dużo oddałem,
-więc nie mogę. -Okej.
A ty? Wyglądasz całkiem krwiście.
-Ja? -Tak, cóż...
Uprawiałem dużo seksu bez zabezpieczenia, a to kiepsko.
-To znaczy... -Tak?
-Nie, że nie... -Nie martwcie się, panowie.
Jestem uniwersalnym dawcą. Uratuję tego człowieka.
Co?
-To świetnie. -Oczywiście.
Doktorze, nie marnujmy czasu.
Już wiem.
Wygląda jak puste opakowanie po soku.
-Tak jest! -Nie?
Dość...
Chyba nie przeżyje.
-Kto, on? -Nie, on!
Jest mały, ale silny.
Nie. Dość... Pusty.
-Jeszcze pięć minut. -Sukinsyny!
-Cholera. -Pomóż mi! Porwali mnie...
Kabluje na nas.
-Proszę mi pomóc! Nakarmili mną rekiny. -Nie!
Tak!
-Nie. Chwila. -Co tu się dzieje?
-Prawie utonąłem! -Nie!
A potem...
Dupki...
To na pewno wasz przyjaciel?
Oczywiście!
Stary przyjaciel.
-Tak, stary przyjaciel! -Rozumiem...
-Musimy ruszać. -Dobrze.
-Nie. Nie jestem... -Tak. Dziękujemy panu.
Weź leki!
Nawet pusty swoje waży.
Pospiesz się!
Teraz pasuje idealnie.
Słabo się czuję. Muszę coś zjeść.
Nie!
-Dlaczego ją zabierasz? -Chcieli ją dziś uśpić.
-Zabierz ją stąd. -Nie zrobi ci krzywdy.
Pamiętasz plan?
Tak, ale powtórz.
-Sprawdzę, czy Brahim jest w aucie. -No.
Wrócę, a oni wyślą kogoś, żeby sprawdził synalka.
Wymienimy się kluczykami i odjedziemy ich furą.
Gładko pójdzie.
-Tak, to znaczy... -Uda się.
Tak, jasne.
Bez żadnych numerów.
-Mój kumpel ma cię na oku. -I tak umrzesz.
-Wszystko w porządku? -Tak. Spoko.
Coś ci zrobili?
No już, spadaj, gościu.
Dobra, dość tych krzyków.
To koniec.
-Wynośmy się stąd. -Przepraszam.
Nie bój nic. Jesteśmy z tobą.
Cóż, miło było cię poznać.
Przepraszamy za wszelkie niedogodności.
Spokojnie, będzie dobrze.
Woła nas. Dobra, chodźmy.
-A kluczyki? -To kradziona bryka, nie mam kluczyków.
O nie!
Nie!
Zabić ich!
Łapcie tych skurwieli!
-Co z Brahimem? -Biegnij!
Kurwa!
Kierują się w stronę dzielnicy Escobara.
Prędzej!
Chłopaki, zaczekajcie na mnie!
Jesteście za szybcy!
Czekaj.
Pospiesz się!
-Szybko! -Zaczekajcie na mnie!
Z życiem!
Spadamy.
Tędy.
Kurwa, nie dam rady.
Pomóżcie mi!
Ruchy!
Tam!
Zdychajcie!
Dzięki Bogu te dupki nie mają cela!
Dobra. Tędy?
Co tu robicie, łajzy?
Pogadaj z nim.
Proszę się uspokoić.
Jesteśmy turystami, to nieporozumienie.
No dalej!
-Powinniśmy mu pomóc? -Radzi sobie.
Skończę z nim i możemy iść!
Skurwysyn!
Stój.
-Zajmij się nim. -Czemu ja?
Jesteś bliżej. No już!
Kurwa!
Wsiadajcie!
Tylko bez głupich akcji.
No już, jedź!
Dokąd to?
Dasz radę!
Kurwa!
Nie!
Skurwiel!
Chyba nie zamierzasz tego zrobić?
Nie rób tego!
Wsiadajcie, ale już!
-Trzymajcie się! -Zaczekaj.
Pospiesz się!
Wskakuj!
Kurwa...
Dość!
Daj już spokój!
No chodź!
Mój brat nie żyje.
Zabili go.
Zaraz, ona jest gliną?
Jesteś gliną?
A gdzie posiłki?
Nie ma. Macie tylko mnie.
Więc się zamknij, muszę pomyśleć.
Szlag...
Wybacz, szefie. Ugryzł mnie pies.
-Nie martw się, rozumiem. -Dziękuję.
Dokąd jedziemy?
Zabieram was na granicę z Wenezuelą.
Przykro mi z powodu twojego brata.
Mój szef nie wyraził zgody na misję ratunkową.
Są skorumpowani.
Skorumpowani... Pewnie, czaję. Wielkie dzięki, gliniarze!
Posłuchaj! Bardzo ryzykowałam! Beze mnie bylibyście martwi.
Ma rację.
Przez rok tańczyłam w tej spelunie, by zbliżyć się do Nacho.
Namierzałam jego ojca.
A teraz nas zwolnią, a moje śledztwo legło w gruzach.
A mnie porwali brata!
Pewnie! Bo porwaliście jego syna! Czego się spodziewałeś?
Nieważne.
Zabiją ciebie i twoją rodzinę!
Nie kumasz tego?
Co powiedziała?
Że narcos przyjdą po nasze rodziny we Francji.
-To bzdura. -Było już tak, ta sama historia.
-Pisali w prasie. -Więc jaki masz pomysł?
Porwiemy ich matkę, by nie zabili naszej?
Znalazłem. W 2012 roku narcos pojechali do Marsylii
wyrównać stare rachunki. Ostatecznie...
doszło do masakry.
Co z nią?
Co się z nią stanie?
Nie wiem, chcieli ją dziś uśpić.
Lepiej jej z nami, prawda? Pomimo tego bagna...
Nie masz na imię Cynthia.
Nie. Nazywam się Marissa.
Dobra, Marisso, czemu nam pomogłaś?
Moje śledztwo legło w gruzach.
Mój wydział jest skorumpowany. Nie pozwolę El Diablo was zabić.
Przepraszam.
Myśleliśmy, że Brahimowi coś grozi.
Żal mi was.
Dziękujemy za pomoc.
Stan! Dostałem wideo od numeru Brahima!
By pomścić mojego syna...
-Nie... -Co to jest?
...zniszczę wam życie.
Zabiję każdego członka waszej rodziny.
-Powoli... -Szlag, nie...
...i w mękach! Zaczynając od brata!
Wszyscy będą cierpieć tak, jak cierpiał mój syn!
Jeśli chcesz to zakończyć, wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Musimy się poddać.
To nic nie da.
Zemszczą się bez względu na to, co zrobicie.
To co mamy zrobić?
Czekać, aż rozwalą głowę mojemu bratu?
Nie możemy pozwolić mu umrzeć, musimy coś zrobić.
Jest ktoś...
Jedyny gość w Kolumbii, który może wam pomóc. Ale...
Żadnych „ale”.
Nie mamy wyboru.
Co za facet mieszka sam w tak dużym domu?
Skryty, taki który nie lubi, gdy mu się przeszkadza.
Więc róbcie, co każę.
Co powiedziała?
To typ faceta, z którym nie ma żartów.
Chodźmy.
Tędy.
Nikogo tu nie ma.
Zamknięte.
Robbie!
Nie strzelaj! Jestem Marissa.
Mój tata był twoim partnerem w walce z narcos.
Poznaliśmy się, gdy byłam dzieckiem.
Przyjechaliśmy, bo potrzebujemy twojej pomocy.
Proszę.
Mój Boże, ale wyrosłaś! Chodź tu i mnie uściskaj.
W porządku.
-Jemu nie nawciskasz? -Jest miły, nie ma takiej potrzeby.
-Patrzy się na ciebie. -Nie, na ciebie.
-Co? -Patrzy, ale w miły sposób.
Powiedz coś.
-Wypasiona chałupa. -Wypas.
Więc w skrócie, nie ma wyboru.
Dlatego tu jesteśmy i prosimy cię o pomoc.
Bo nie mamy nic. Nie wiemy, gdzie on jest.
Nie wiemy, jak stawić czoła ludziom El Diabla, by go uwolnić.
Wiemy tylko, że każda minuta
przybliża jego brata do śmierci.
Jesteście gotowi zrobić wszystko, by ocalić rodzinę?
Co powiedział?
Pyta, czy masz ulubieńca w rodzinie.
Nie. Zapytał, czy zrobiłbyś dla nich wszystko.
Właśnie.
Tak, jestem gotowy.
Kim jest ten facet? Co to za odjechane miejsce?
To tajna baza wojskowa USA.
Robbie walczy z narcos całe życie.
Czemu wciąż jest w Kolumbii?
Jego córka tu mieszka.
Jest zaangażowana w politykę, a on nie chce jej zostawić.
Po tej misji wymażecie mnie ze swojej pamięci.
-Czu to jasne? -Tak jest.
Jak słońce.
Dla mnie?
Podoba mi się.
Okej, dzięki.
-Twój jest lepszy. -Mój ma celownik.
-Twój jest lepszy. -Zamieńmy się.
-Daj mi go. -Nie.
Zamknijcie się!
-To on. -Nie, to on.
To ty!
To nie jest, kurwa, gra. Trzymaj go porządnie.
Jasne.
Ja też chcę walczyć.
Wyluzuj, malutki. Mamy dla ciebie lepsze zadanie w tej misji.
Naprawdę?
-Gotowi? -Tak.
Idziemy.
Dobra, zróbmy to.
-Ty pierwszy. -Nie, ty.
-Szczerze mówiąc, to bez różnicy. -Skoro tak, to zacznij.
Zacznijcie, cholera, strzelać!
Tak, proszę pana, ale... my jesteśmy cywilami, nie żołnierzami.
Celuj i strzelaj albo rozwalę ci ten pierdolony łeb. Ale już.
OK.
Teraz wiesz, że umiesz strzelać. Twoja kolej.
Już strzelam.
Poćwicz przez godzinę. Bez pudła.
Do dzieła.
Na początek musimy zlokalizować Brahima.
Następnie trzeba go stamtąd wydostać.
A na koniec zostaje ucieczka.
Jeden z nas będzie musiał robić za przynętę.
Wejdziesz do środka z GPS-em w środku
i wszystko się uda.
Z GPS-em w środku?
-Ale gdzie w środku? -W dupie.
-W mojej dupie? -Oui.
To najbezpieczniejsze miejsce.
-Jeśli to konieczne, to trzeba. -Nie możemy odmówić.
-Jest malutki. -To boli?
Nie! On jest profesjonalistą.
-Robił to wiele razy. -W wojsku to chleb powszedni.
Sami byśmy to zrobili, ale on wybrał ciebie...
No weź!
Robił to wiele razy.
Wie, co robi.
Powinieneś być dumny, stary.
Sami byśmy to zrobili, ale on wybrał ciebie...
Taki bohater.
Niech będzie.
Gratulacje.
-Gratulacje. -Gratki, ty...
-Dostałeś najlepszą fuchę na tej misji. -Tak, ale...
Fajnie masz.
Panowie...
Pomóżcie mi!
Do łazienki!
-Niech te psy się przymkną! -Do toalety, proszę!
-Uważaj na mastifa. -Nagła sprawa!
Daj im całe żarcie.
Nie...
-Szczeniak się piekli. -Niech zgnije.
Panowie!
Nie!
Sukinsyny!
Panowie!
Załaduję samochód.
To te łajzy!
Gdzie jest mój brat? Gadać!
Znam to miejsce.
Dobra. Jedziemy?
Powodzenia.
Powodzenia? Nie jedzie pan z nami?
Przykro mi, panowie. To wasze gówno. Wy to załatwcie.
Ale pozostaniemy w kontakcie.
Będzie dobrze.
Bez niego to nie to samo.
Wierzę w was. Dajcie z siebie wszystko.
-Powodzenia. -Dziękuję panu.
Spotkamy się na ostatnim etapie planu.
Mam nadzieję.
Bądź ostrożny.
No, chłopie!
Weź się w garść! Teraz albo nigdy!
Brahim!
Brahim, jesteś tam? Słyszysz mnie?
Posłuchaj, uwolnimy cię, bracie.
Mamy szalony plan.
Który wypali.
Tak dla pewności...
kumasz, co zamierzamy zrobić?
Wszystko albo nic.
To prawda.
I miałeś rację.
Kiepski ze mnie szef operacyjny. W ogóle kiepski ze mnie szef.
Możesz dowodzić.
Słyszycie mnie?
Odbiór?
Tak, Robbie.
Już czas. Wyjmijcie drona.
OK.
Tędy.
Chodź.
Tam?
Spójrzcie w lewo.
Tutaj!
Włączcie swoje kamery.
Twój brat jest na drugim piętrze. Idźcie tunelem, gotowi?
Tak.
No to idziemy.
Powodzenia.
No dalej! Bierz go!
-Właśnie tak! -Tak!
Idźcie wzdłuż ściany. Po cichu. Jest tuż przed wami.
-Jest tu. -I żyje!
Jest!
-Chodźmy. -Nie. Co z nim zrobimy?
Wyeliminujemy go. Zajmij się tym.
Dasz radę. No już!
Stan! Tu jestem!
Dzień dobry panu.
Nie! Spokojnie!
-Kim jesteś? -Wszystko w porządku. Szukam kumpla.
-Cofnij się, dupku. -Kurdupel z wąsami.
Jest tam.
Dobry cios!
Jestem przy tobie.
Świetny rzut!
Nie poddawaj się!
Wygrywa!
Spadamy!
Już idę.
Ruchy.
Natychmiast się stamtąd wynoście!
Wychodzimy!
Z życiem!
Tutaj!
Tędy!
Réda, wysadź te drzwi.
Schowajcie się.
Tak jest! Dobra robota, chłopaki.
Wsiadamy!
Udało się!
Tak!
Dobra, jedź!
Chłopaki...
-Chłopaki! -Co?
Gdzie karzeł?
On...
On nie jest...
Karzeł jest...
Cóż...
No co?
-Co? -Chcesz go tam zostawić, dupku?
-Tego nie powiedziałem. -Widziałem!
To nic nie znaczy. To ty chcesz go zostawić.
-Widziałem cię! -To ty!
-Miałeś oczy jak... -Nie, ty!
-Powinieneś się wstydzić. -To ty!
Chcesz go porzucić, ja jestem gotowy go ratować.
-Chcesz iść? -No.
To idź. My tu poczekamy.
A ty nie idziesz?
Proszę?
Robbie,
mamy problem.
Wiem. Szybka adaptacja. Czas na plan B.
Brahim, posłuchaj mnie bardzo uważnie.
Zaczekasz tu na nas.
Jeśli coś pójdzie nie tak...
-masz uciekać. -Okej.
Weźmiesz mój telefon i zadzwonisz do Marissy.
Do Marissy.
-Mogę iść z wami? -Nie.
Zapomnieli o mnie, dupki!
Skurwysyn!
Na górę! Dorwiemy ich stamtąd!
Idziemy!
Na górę!
Dajesz!
Gdzie my jesteśmy?
To tu produkują koks. Wynoście się stamtąd!
-Idziemy. -Otwierać!
Chodź.
Tutaj!
Skurwysyn!
-Tam! -Prędzej!
-Szlag! Mamy przejebane. -Nie jest źle.
-Zamknięte. -Rozpierdol tę kłódkę!
-Dwóch facetów na schodach. -Nie!
Zabij ich albo oni zabiją was.
Nikogo nie zastrzelę.
-Strzelaj, do cholery. -Nie zabiję ich. Odmawiam.
Wy albo oni.
-Nie! -Strzelaj!
Kurwa.
Udało się.
Chodź!
Idziemy!
Zabiłem ludzi.
Nie myśl o tym. To dopiero początek. Po lewej.
-Są tu. -Nie mamy wyboru.
Skurwysynu!
Inni są w drodze!
Pomocy!
-Potrzebujemy więcej ludzi! -Widzę go!
Zastrzel ich!
Szybko!
Dalej!
Mam amunicję! Wykończ go, Tony!
Do dzieła.
Zastrzel chuja!
Za drzwiami!
Cholera!
Potrzebujemy wsparcia!
Otoczyć skurwiela!
Twój czas...
Nadchodzą!
Klatka po lewej.
-Zamknięte. -Cofnij się.
W porządku!
Mam go!
-Gazu! -No już!
-Uwaga, nadchodzą! -Czekaj!
-Skończyły mi się naboje. -Wiem.
Za nimi!
-Dobra. -Bracie!
-Chodź. -Zaraz. Ja też mam!
-Chodź. -Ostatni.
To nie zabawa!
-Też chcę się zabawić! -Spadamy!
Ruchy!
Tędy.
Czysto.
Jest jeszcze jeden.
To koniec!
-Chłopaki... -To już koniec.
-Czemu nie strzelasz? -Bo mam pusto.
-Został mi granat. -Dość już granatów.
Co robimy?
Załatwię to.
Kolego.
Mamy dwa pistolety, ty tylko jeden. Rzuć go
i stoczmy walkę wręcz, jeden na jednego.
Dobra. Złożymy broń jednocześnie.
Okej, odłóż broń.
Co ty mu powiedziałeś?
Że będziecie walczyć jeden na jednego.
-Pokonasz go. -Nie, razem.
-Panowie, ja też tu jestem. -Dobra, zrobimy to razem.
Jasne, załatwię zwycięzcę.
Do roboty.
Pięknie!
-Widziałeś? Znokautowałem go. -Dobra robota!
Po kłopocie. Idziemy.
No dalej!
-W porządku? -Tak...
-Mamy problem. -No.
Stań na nogi.
-Potrzebujemy nowego planu. Szybko. -Czekaj.
Kop go po nogach!
OK...
Nie...
O tak.
-Gdzie on jest? -Wstawaj.
-Na wprost. -No już.
-Rozwaliłem go? -No pewka.
-Wygrałeś. -Dobrze.
Dobra. W porządku.
Nie, mój przyjacielu!
Nie!
Uspokój się.
Zachowaj zimną... krew.
O cholera!
Prosto w twarz!
Zabierajmy się stąd!
Ruchy!
Wstawaj!
Może od razu opuścimy kraj?
Doprowadzimy to do końca albo nas namierzą.
Chłopaki, słyszycie? Znikacie mi.
Tak, Robbie.
Dobra robota. Powodzenia na przyszłość.
-Okej. -To jeszcze nie koniec.
Wiecie, co trzeba zrobić.
Powodzenia.
Wielkie dzięki, Robbie. Jesteś gość.
Wiecie, gdzie jesteśmy?
To jeden z domów Escobara, widziałem zdjęcia.
-Okej. -Taki jest ostateczny plan.
Marisso, to jest Brahim.
Przepraszam.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Chodźmy.
Czaicie te wszystkie odjechane rzeczy, które się tu działy?
Jesteś gotowa?
Tak, prawie.
Niewiarygodne.
Chłopaki...
to tajne przejście.
Co masz na myśli?
Widziałem to w dokumencie o Escobarze.
Spróbuj.
Niewiarygodne. A nie mówiłem?
Był geniuszem.
Geniuszem.
To tylko drzwi do ogrodu.
Robbie miał rację.
Wystarczy wystartować.
Ja pierdolę!
To helikopter El Patróna. Chafik, daj telefon.
Jest sprawny. Umiesz tym latać?
Zdążę się nauczyć.
Nazywam się Pablo Emilio Escobar Gaviria, a wy jako pierwsi...
Przestań, kurwa!
Dość! Nie możesz inspirować się kimś innym?
Pablo Escobar, Tony Montana, to gnidy!
Zostań fanem kogoś, kto robi dobre rzeczy!
Czemu tak się rzucasz?
Gdzie popełniłem błąd? Co ty sobie myślałeś?
Czemu sfingowałeś porwanie?
Wiesz, to...
dla obserwujących...
By zdobyć więcej fanów...
-By nagrać viralowy filmik. -Dość tego viralowego gówna!
-Dość! -Nie sądziłem, że ruszysz mi na ratunek.
Ani że zrobi się z tego chryja...
Zrobiła się chryja,
bo myśl, że coś może ci się stać, doprowadzała mnie
do szaleństwa.
Ja...
-Spieprzyłem sprawę. -Tak.
-Dałem ciała. -Ja też.
Na maksa.
Kocham cię, bracie.
Ja ciebie też.
Wracajmy do domu.
Tylko o tym marzę.
Jesteś pewien, że się uda?
Niedługo się przekonamy.
Réda.
Mamy problem.
Jaki?
Jaki problem?
Nie mogę niczego obiecać, ale myślę, że dam radę.
Więc zakończmy to.
Do roboty.
-Wszystko w porządku? -Oczywiście.
Chodźmy.
-Musi być widać dom. -Tak.
Jest dobrze.
Gotowi?
Dobra.
Szefie, naliczyliśmy 16 ciał, a Francuzi uciekli.
Proszę spojrzeć.
Nie doceniłeś Francuzów.
Gdzie są teraz narcos?
Karzeł skopał wam tyłki!
Sam jeden pozamiatałem, jak się patrzy!
-Tak jest! -Tak!
Mówiąc szczerze, nie chcemy już nigdy o tobie słyszeć.
-Tak jest! -Alaikum Salaam, narcos!
-Czy to Hacienda... -Wiem!
Słuchajcie!
Potrzebuję każdego człowieka.
Całego kartelu.
Każdej sztuki broni.
Zamierzam ich zniszczyć.
-Ruszcie się! -Do dzieła!
Dziękuję.
Za wszystko.
Nie znamy się zbyt dobrze, ale zawdzięczam ci życie.
Bardzo ci dziękuję.
-Dzięki. -Nie ma za co.
Dziękuję.
Nie mogę cię zabrać.
Dbaj o nią, dobrze?
I...
ona nie umawia się z klientami, ale ja nie jestem klientem,
a ona nie jest striptizerką, więc...
coś mogło między nami być.
Kto wie.
Opiekuj się nią.
Dziękuję za pomoc.
Uważaj na siebie.
Do widzenia.
Serio? Tak po prostu? Przynajmniej...
Dobrze?
Jesteśmy w helikopterze. Chciałbym omówić układ sterowania.
Po lewej mamy dźwignię skoku ogólnego i mocy.
Z jej pomocą
można zmieniać kąt w tę i z powrotem...
-Są nasi przyjaciele. -Przyjąłem.
Uruchamiam silnik.
-Gotowy do lotu. -Do dzieła.
Naprzód. Wy na prawo!
-Dalej! -Zabijcie wszystkich!
Nikt nie przeżyje!
Zajmijcie się nimi!
Teraz!
Zastrzelcie ich!
Za nimi!
W końcu mnie znalazłeś.
No chodź.
Nie mogli daleko uciec.
-Gdzie Réda? -Idzie dachem.
Za nimi!
Znajdźcie ich!
Szefie!
Obrót w płaszczyźnie poziomej w lewo i w prawo...
Dzięki orczykowi...
Réda, są blisko! Co ty tam robisz?
Prędzej!
Nie dotrę.
O czym ty mówisz?
Wynośmy się stąd!
Nie mogę aktywować urządzenia spoza domu.
Co ty mówisz?
-Wynoś się stamtąd! -To ściany pancerne.
Sygnał się nie przedostanie. Środki bezpieczeństwa Escobara.
Zwabiłem ich zgodnie z planem, ale...
muszę wysadzić dom od środka.
Nie odlecę bez ciebie.
Słyszysz mnie? Nigdzie się nie ruszam!
Już za późno. Nie mam wyboru.
Wynoście się stąd.
Uciekajcie, Stan.
Stan, po prostu leć! Natychmiast!
Jeśli nie odlecicie, też zginiecie.
Stan, co robisz?
Zatrzymaj to! A Réda?
Nie wygłupiaj się!
Co ty wyprawiasz?
Daj mi Brahima.
Ja wyskoczę! Dlaczego wystartowałeś?
Zatrzymaj maszynę!
-Réda! -Brahim, braciszku.
Brahim, opiekuj się mamą, dobrze?
-Nie... -Dbaj o nią.
Kocham cię.
Nie, Réda! Proszę!
Posłuchaj mnie.
Nie, Réda!
Réda!
To jakaś ściema, nie rozłączaj się!
Stan! Wyląduj z powrotem!
Stan, proszę!
-Otwieraj! -Co się dzieje?
Wystarczy!
Zostańcie tu. Pójdę sam.
Przegrałeś, skurwielu!
Wstań.
Nie. Trzeba było ze mną nie zadzierać.
Wstawaj!
Gnij w piekle z jebanym Escobarem!
Nie!
Réda!
Proszę bardzo.
W ten oto sposób trzech zwykłych gości
zniszczyło najgorszy kartel w Medellín.
Dobra, jedziesz!
Jeszcze raz!
Świetnie.
Nogi cały czas pracują!
SPOCZYWAJ W POKOJU MISTRZU
Napisy: Marta Kowalczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Maciej Kowalski