ROEMENIË - 2003
Identificatie.
Staf groep drie, sector Q naar douches voor het ontsmettingsproces.
Groep 4, sector Q begint over één minuut. Stafleden moeten zich melden.
Het is goed. Ik breng je bij mama.
Het is goed.
Ja, ga kijken... Ga eerst daar kijken
en dan terug naar sector B.
Identificatie.
Ga je aankleden.
We moeten gaan.
Schiet op.
Ze gaan vast naar het Bukovina-bos.
Bel nu naar de basis.
Ja.
Waar zijn ze?
Ik weet het niet.
-Zijn we weggekomen? -Geen idee.
Mama en papa nemen je mee.
Het is goed, schat.
Het is goed.
Wat is dat?
Blijf kalm.
Hou je vast.
Doelwit in zicht.
Niet schieten.
Schieten.
We zijn het doelwit kwijt. Ze zijn van de weg af.
Ga hoger en doorzoek het gebied.
We moeten de overkant bereiken.
Dan zijn er honderden kilometers bos.
Niet doen. Dan zien ze ons.
Niet doen.
We hebben geen keus.
Hou je vast.
Dat is goed.
Goed.
Maar ik heb je al gedood.
Je krijgt geen tweede kans.
Het eten is klaar.
-Ben je gewond? -Nee.
Ik stond drie seconden achter je.
Dat is te lang.
De volgende keer doe ik het beter.
In het Duits?
Frans?
Hannover.
Duitse industriestad.
Inwoners: 700.000.
En drie geweldige Amerikaanse films.
Casablanca, Godfather en Jaws.
Nummers van de Beatles?
'Love Me Do', 'Help',
'Let It Be'.
Goed.
En mensen zijn...
Gevaarlijk en niet te vertrouwen.
-Als je er een ziet? -Dan zoek ik jou.
-Als er geen tijd is? -Ik verstop me.
Als dat niet kan, val ik aan.
Heel goed.
...54, 55,
56, ga door, 57...
Geef het niet op.
Kom op.
Niet stoppen.
Geef niet op.
Waarom mag ik niet voorbij de rode tekens?
Je weet waarom.
Waarom kunnen we dit bos niet verlaten?
Dat is niet veilig.
De mensen die je moeder hebben gedood,
zouden ons ook doden.
Dus we blijven hier voor altijd, hè?
Ja.
Als we nooit weggaan,
waarom train je me dan?
Ooit zal ik er niet meer zijn om je te beschermen.
En dan moet je het alleen redden.
Maar geen zorgen,
dat duurt nog heel lang.
Ga nu maar slapen.
Hanna?
Hé.
Jij bent niet Pools.
Oké.
Ik spreek een beetje Engels.
Ben je verdwaald?
Waar kom je vandaan?
Daar?
Daar is niets.
Heb je honger?
Wacht.
Kies maar.
Heb je een naam?
Die heb je niet. Oké.
Ik wel. Ik heet Arvo.
Gaat het wel?
Ik kan mijn vader bellen en hulp vragen.
Nee, niet doen.
Nee. Het is in orde.
Het is geen probleem. We zullen je helpen. Wat je maar wilt.
Geef dat terug.
Shit.
Gestoord wijf.
Waar ga je heen?
Val dood.
Vertel het niemand. Alsjeblieft.
Ga zitten en eet.
Ik heb geen honger.
Waarom niet?
Waar ben je vandaag geweest?
Jagen, net als altijd.
Als altijd?
Eén konijn. Noem je dat jagen?
Ik heb je geroepen.
Ik heb je niet gehoord.
Je hoort me altijd.
Misschien wilde ik het niet horen.
Je liegt.
Je hebt het gebied verlaten.
Ik ben je vader. Zeg de waarheid.
Nee, dat doe jij.
Wat voor mensen hebben mama gedood?
Slechte mensen.
Maar wie waren het?
Waarom moet ik jou alles vertellen
en vertel jij mij niks?
Hallo.
Wat?
Ben je boos op me?
Wat had je verwacht?
Ga terug naar het hol waar je uit gekropen bent.
Heb je nog een Slickers-reep?
Snickers. Ze heten Snickers.
Heb je er een?
Je eet als een beest, weet je dat?
Waar woon je?
In het bos.
-Met wie? -Mijn vader.
Wat doet hij?
Hij zorgt voor me.
Nee. Dat bedoel ik niet.
Wat doet hij voor werk?
Shit.
Oké?
Wat is er aan die weg?
Alleen het huisje.
Daar slaap ik met mijn vader als we komen houthakken.
Is dat alles wat er is?
Voor 100 kilometer. Hoezo?
Ik wil weten wat er achter het bos is.
Serieus?
Heb je nooit iets anders dan het bos gezien?
Waarom?
Mensen zijn gevaarlijk. Niet te vertrouwen.
Niet allemaal.
Het spijt me dat ik je pijn heb gedaan.
Dat heb je niet gedaan.
Echt?
Wil je iets geweldigs zien?
Misschien.
Stap op.
Wat is dit?
Het is...
Als je belt of een sms stuurt
naar de andere kant van de wereld, gebeurt dat hier.
Cool.
Wat is een sms?
Dat is een grapje, toch?
En als er iemand komt?
Geen zorgen. Hier komt niemand.
Dat is de Ursa Minor, de kleine beer.
-Ken je de sterren? -Ja.
Die wijst naar Andromeda en dat is Ursa Major
en dat is Venus.
Die zie je alleen als hij niet te dicht bij de zon is.
En die?
Die ken ik niet.
Die zegt ons iets.
Kijk goed.
Zie je?
Hij beweegt.
Prachtig.
Wat doe je?
We hebben niet veel tijd.
Ik moet terug en jij ook.
Dat wil ik niet.
Wat is dat?
Shit. Ik weet het niet.
Snel, schiet op.
Shit.
Stop.
Hé, wat nou?
Wat weet je van hem?
Hij hakt hout.
Hij gaf me iets te eten.
Het was leuk.
Hebben ze je gezicht gezien? Die mannen?
Hebben ze je gezicht gezien?
Geen idee.
Probeer het te herinneren.
Ik weet het niet. Misschien.
Misschien is niet goed genoeg.
Hebben ze je gezicht gezien?
Ja, ik denk het wel.
Heb je met ze gepraat?
Je hebt niks gezegd. Zeker weten?
Er was geen tijd voor.
Komen ze achter ons aan?
Dat weet ik niet.
Het spijt me.
Het geeft niet.
Dank je.
Hij probeerde...
Hij wilde me aanraken.
Hij is gewoon een jongen.
Het betekende niks.
Je wilt in die wereld leven, hè?
Zelfs als het gevaarlijk is?
Misschien.
Zelfs als het je dood wordt?
Wie is dat?
De vrouw die je moeder doodde.
Als we vertrekken,
moeten we haar vinden voor ze ons vindt.
Daar heb je me voor getraind.
En nu ben ik klaar.
Misschien.
Nee. Echt.
Ja, inderdaad.
Het komt van de NAVO-beveiliging
in de Kvansk-satelliet in Noord-Polen.
Drie nachten geleden is er ingebroken.
Terrorisme?
Gewoon vervelende jongens.
Maar er gebeurde iets vreemds tijdens hun ingreep.
Ze arresteerden een jongen. Een Pool van 17. Arvo Gombrowitz.
En?
Hij was met een meisje.
Ze wilden haar ook arresteren, maar ze verdween in het bos.
De jongen zei dat ze daar met haar vader woont.
Weten ze een naam?
Die wilde ze hem niet zeggen.
Hoe oud?
Hij zei misschien 16. Hij wist het niet zeker.
Ik weet dat je nog onzekerheid hebt over agent Erik Heller.
Hij werd voor het laatst 90 kilometer ten zuiden van daar gezien.
Hij doodde zijn vriendin. Verdween met zijn dochtertje.
Vijftien jaar geleden.
Carl, hou dit nog even voor je.
Ik wil de agenten spreken die ze hebben gevonden.
Directe lijn naar mijn kantoor, versleuteld, over een uur.
Pap?
Wat is er?
Motoren.
Drie.
Om ons heen.
Ik hoor ze niet.
We gaan.
Ik wil 20 meter dekking bij 270 west.
We hebben hun grot gevonden.
Klaar om die te doorzoeken.
Iemand moet op die heuvel kijken.
Kijk naar rechts. En achter je.
Jezus.
Met Werber.
Ik ben 20 meter ten westen van de rivier.
Ik denk dat ik ze heb.
Begrepen. Er komt hulp aan.
Je hebt code rood om de volwassene te doden.
Het meisje willen we levend.
Begrepen.
We zijn omsingeld. Ik voel het.
Werber, bevestig je status.
Bevestig, alsjeblieft.
Ik herhaal, bevestig je status.
Meld je.
-We splitsen de geur. -Als we elkaar niet vinden...
Ik stuur een kaart naar het adres dat je me gaf. Peter Olsson.
-En dan? -Dan ga ik naar Berlijn.
Heine Strasse 224. Ik kom elke dag om 12.00 uur.
Als iemand vraagt waar je woont?
Ik woon in Amsterdam, Nederland. Ik ga naar het Klaus Kohle Gymnasium.
Een heel goede school.
Ik heb een hond, Bruno, die op het tapijt poept.
Marissa Wiegler?
Ik weet het. Vertrouw haar niet. Ze liegt.
Ga.
Ik heb Heller in het vizier.
Bevestig code rood.
Code rood bevestigd. Schiet hem neer.
Help me.
Shit. Ik ben hem kwijt.
We hebben gps-gegevens van Werbers walkietalkie.
We gaan erheen.
Deze kant op.
Hoe heet je?
Hanna.
Je bent nu veilig.
Hij liet me achter. Hij zei dat ik te langzaam was.
Is Kamp G nog open?
Officieus wel.
Breng het meisje erheen.
Registreer haar als terreurverdachte.
Controleer alle Poolse grenzen.
Ze moeten Heller meteen neerschieten.
Geen geluid.
Als iemand ernaar vraagt,
bestaat dat meisje niet.