இது ஒரு புனைவு.
அனைத்தும் கற்பனையே.
இப்படம் வன்முறையை ஊக்குவிக்காது. பார்வையாளர் கவனத்திற்கு.
அம்மு.
நிஜமா நீ நம்ம பக்கத்து வீட்டு ரவி மாமாவை கல்யாணம் செய்யப் போறியா?
ஆமா! ஏன்?
நிஜமா அவரை பிடிக்குதா?
பிடிக்கும்னு தோணுது.
ஏன் அவரை பிடிக்கும்?
எனக்கு தெரியல.
அப்போ, ஏன் அவரை கல்யாணம் செய்ற?
ஏன் கேட்குற?
உனக்கு அவரை கட்டிக்கணுமா?
நானா? சீ!
சீயா?
அவரை பார்த்தா ரொம்ப பயமா இருக்கு! அம்மா!
ஏன் பயப்படுற? உன்னை ஏதாவது செஞ்சாரா?
ஒன்னும் செய்யலை.
ஆனா, அவரை பாத்தாலே பயம் வருது!
எவ்வளவு பெருசா இருக்கார்.
அவர் பைக்குக்கு பக்கத்தில் விளையாடும் போதெல்லாம்,
எங்களை பாத்து முறைப்பார்.
எல்லாரும் பயந்து ஓடிப் போவாங்க.
அம்மு, உனக்கு பயமில்லையா?
நீயே ஒரு பெரிய ரவுடி!
எல்லாரும் உன்னை பாத்து பயம்
உனக்கு என்னடி பயம்?
-அம்மு... -இல்லை, அம்மு.
நீ என்ன செய்ற?
உன் சேலையை கசக்கீட்டீயா!
சின்ன குழந்தையா நீ?
எல்லாரும் காத்திருக்காங்க.
விளையாடிட்டு இருக்க.
-வா. -அம்மா!
என்ன?
எல்லாம் சரியா?
எல்லாம் சரிடா!
வா.
வந்து உக்காருமா. கூச்சம் வேணா.
எதுக்கு சங்கோஜம்
என்ன அம்மு?
உன்னை முதல் முறையாவா பார்க்குறோம்?
எப்பவும் போல இரு.
அன்னிக்கு, தண்ணி கொண்டு வர்றவன் கூட சண்டை போடுறதை பாத்தேன்.
தைரியமானவனு நினைச்சேன்.
இப்போ, ரொம்ப பாவமா இருக்கா.
அதே பொண்ணுதானான்னு ஆச்சர்யமா இருக்கு!
சந்தேகமே இல்லை. அவளேதான்.
உன்னை அளக்குறாங்க.
அதெல்லாம் மலையேறிப் போச்சு.
இப்ப அவ உங்க மருமகள்.
அடக்கமா இருந்தா நல்லது.
இவ்ளோ காலமா, பக்கத்தில இருந்தோம்.
இவங்க காதலிச்சிருந்தா நம்ம பிரச்சினை குறைஞ்சிருக்கும்.
-ஆமா. -அவ வளர்ப்பு அப்படி!
அது உண்மைதான்.
பிள்ளைங்க நம் மானத்தை காத்தாங்க.
அம்மு, உன்னையே பாக்குறார்.
தெரியும்.
அம்மு, வந்து ரவி பக்கத்தில் நில்லு.
எப்படி இருக்கீங்கனு பார்ப்போம்.
-போ, ரவி. -அப்பா.
-அட, போப்பா. -போ.
ஏய்! என்ன ஆச்சு?
ஏய்! ஏன் சிரிக்கிற?
அம்மு?
எத்தனை மணிக்கு ஸ்டேஷனில் இருக்கணும்?
7 மணிக்கு.
முதல் நாளே தாமதமாக முடியாது.
சாப்பிட்டிட்டு போங்க.
சரி.
மதிய உணவு? வீட்டுக்கு வருவீங்களா?
முடியாது.
ஆரம்ப நாட்களில் முடியாது.
பார்த்துக்குறேன். பக்கத்தில் உணவகம் இருக்கும்.
சரி... தனியா இருக்க முடியுமா?
இல்லை! அதை ஏன் ஞாபகப்படுத்துறீங்க?
ஏற்கனவே பயந்து போயிருக்கேன்!
வாழ்க்கையிலே தனியா இருந்ததில்லை.
எதுக்கு பயம்?
இன்ஸ்பெக்டர் மனைவிகிட்ட யார் வம்பிழுப்பா.
தைரியமா பண்ணா இன்ஸ்பெக்டர் என்ன செய்வார்?
சத்தியமா. அவனை கிழிப்பேன்.
என் கணவர் ஒரு ஹீரோ!
முன்னால் தெரியும் மூன்று சிங்கங்கள் நீதி, நேர்மை, நியாயம் என்றால்
பின்னால் உள்ள நாலாவதுதான் இந்த போலீஸ்.
ஆஹா! பிரமாதம்!
உனக்கு என்ன வேணும்?
-அந்த வரிகளுக்கா? -இல்ல.
இப்போ நமக்கு கல்யாணம் ஆயிடுச்சுலே, பரிசு தர விரும்புறேன்.
சொல்லு. என்ன வேணும்?
ஒரு வாரம் யோசி.
ஸாரி! ஸாரி! இப்போ ஞாபகம் வந்தது.
என் தையல் மிஷினை அம்மாகிட்ட கொடுத்துட்டேன்.
எனக்கு புது தையல் மிஷின் வேணும்.
டெடி பியர், சாக்லெட், புடவைனு நினைச்சேன்.
அதிக செலவாகும் போல.
இது வேணுமா?
பொம்மைகளும் மிட்டாயும் கேட்கும் குழந்தைனு நினைசீங்களா?
நிச்சயமா.
-இல்லையா? -இல்லவே இல்லை!
ஆனா எதுக்கு தையல் மிஷின்?
கொஞ்சம் பணம் சம்பாதிக்க.
சீ சீ!
மனைவியை வேலைக்கு அனுப்புறவன் ஆம்பளையே இல்லை!
ஏன்? நான் சம்பாதிப்பதில் பிரச்சினை இருக்கா?
சோம்பேறியா இருக்க பிரச்சினை இல்ல!
ஆனா உன்னை பார்த்துப்பேன்னு உன் பெற்றோருக்கு உறுதியளித்தேன்.
ஒரு சிறந்த கணவனா மனைவியின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றணும்.
எல்லா ஆசைகளையும் செய்வீங்களா?
-ஆமாவா? -ஆமா.
ஏய்!
காபி.
-இங்க இல்ல. -என்ன?
-இன்னொன்று வேணுமா? -வேணாம்.
-அற்புதம். -புடிச்சிருக்கா?
புடிச்சிருக்கு.
குளிக்கும் போது பார்த்தேன்.
உன்னோடதுதானே?
என்னோடது இல்லை.
உன்னோடது இல்லையா?
-நீ என்ன செஞ்ச? -சொன்னேனே.
இது லின்னி, பக்கத்து வீடுதான்.
-பள்ளி ஆசிரியர். -ஹலோ.
சார். புது சிஐ, ரவீந்திரநாத்.
கே. சுரேந்தர் ரெட்டி
நீயும் அம்மாவும் என்ன பேசினீங்க?
நேரம் போகலை, எப்போ குழந்தை பெத்துப்பீங்க்னு கேட்டாங்க.
அவங்களுக்கு நேரம் போகலை, உனக்கு?
உனக்கு எப்படி?
யாரும் மதிய உணவு கொண்டு வந்ததில்ல ஸர்.
உங்க மனைவி உங்களை ரொம்ப நேசிக்கிறாங்க.
கடவுளே!
கண் படக்கூடாது ஸர்!186
மேடம், உங்க கணவர் அனுப்பிய பரிசு.
நிஷா வண்டர் ஸ்டிட்ச்
-உன்னை நேசிக்கிறேன்! -என்ன?
உன்னை நேசிக்கிறேன்.
-திடீர் ஆய்வா? -ஆமா, சார்.
அப்பப்ப, டிஐஜி திடீர் ஆய்வுக்கு போவார்.
சிஐ ஏதோ வேலைக்காக வெளியே போயிருந்தார், அவ்ளோதான்.
ஆயுத அறை பூட்டாமல் இருந்தது, எஃப்ஐஆர் பதிவுகள் ஒழுங்கா இல்லை,
சிலர் சுத்தமா சவரம் செய்யலை.
இடைநீக்க கடிதத்தை சிஐகிட்ட நேரடியா கொடுக்க காத்திருந்தார்.
மொத்தத்தில், ஒரு சிஐ, இரண்டு எஸ்ஐகள், இரண்டு கான்ஸ்டபிள்களை
யோசிக்காம வீட்டுக்கு அனுப்பினார்.
-எந்த ஸ்டேஷன், சார். -வாயை மூடு.
என் மக நிலைமையை பாருங்க...
-ஐயா. -ஐயா.
-உக்காருங்க. -என்ன வழக்கு?
துன்புறுத்தல் வழக்கு, சார். புகார் பெறுகிறோம்.
உட்காருங்க. தேவையானதை செய்யுங்க.
-இக்பால் சார். -சார்.
அவனுங்க என் மகளை என்ன செஞ்சாங்கனு பாருங்க.
உங்க மகள் எங்கே போறாள்னு கவனிச்சிருந்தா, விஷயம்
இந்த தூரம் போயிருக்காது
இப்ப அழுது என்ன பிரயோஜனம்?
நான் வேற என்ன செய்ய?
நாள் முழுக்க வேலை செஞ்சு ராத்திரி வீட்டுக்கு வருவேன்.
அவ அப்பா ஒரு உதவாக்கரை.
அவளை எப்படி கண்காணிப்பேன்?
போலீஸும் ஓரளவுக்குதான் கவனிக்க முடியும்.
10 போலீஸ்தான் இருக்கோம்.
ஒவ்வொரு தெருவா கவனிக்க முடியாது. அவ உங்க மகள். நீங்கதான் பார்த்துக்கணும்.
-மன்சூர்! -சார்!
நம்ம உதவிக்காக வந்திருக்காங்க.
நம்ம உதவாட்டி, யாரு உதவுவா?
இல்லை ஸர்..
அவங்களை காப்பது நம் கடமை.
அவங்க மட்டுமில்லை, எல்லா பெண்களையும்.
என்ன நினைச்சேன்னா--
அழாதீங்க, மேடம்.
நிச்சயமா அவங்களை பிடிப்பேன்.
அதுமட்டுமில்ல...
வேற யாரும் இதை அனுபவிக்க கூடாது.
அது போதுங்க.
பாருங்க...
நீங்க வெட்கப்பட தேவையில்லை.
தப்பு செஞ்சவங்கதான் வெட்கப்படணும்.
நீங்க இல்லை!
நல்லது!
பெண்ணை கொண்டு போங்க.
நன்றி, சார்.
-ஸாரி, சார். -பரவாயில்லை.
-இக்பால் ஸர். -சார்.
மக்கள் நமக்கு உதவ, தன்னார்வ திட்டத்தை அறிவிக்கணும்.
உதவிக்கு ஆளுங்க தேவை.
அவங்க ரோந்து போணும்.
சந்தேகப்படுற மாதிரி ஏதாவது இருந்தா சொல்லச் சொல்லுங்க.
-சரி, சார். -நிறைய ஆட்கள் தேவை.
கர்நாடகாவின் "சுரக்ஷா மித்ரா" திட்டம் மாதிரியா?
-ஆமா. -சரி.
சமூக காவலை கூட்டினால், பாதுகாப்பு அதிகரிக்கும்.
-ஆமா, சார். -நமக்கு அதிக தகவல் கிடைக்கும்.
எல்லாருக்கும் இது தெரியணும்.
இந்த பகுதியின் எல்லா தெருவிலும் தன்னார்வலர் வேணும்.
அது ரொம்ப நல்ல யோசனை.
ஆனா இதைசெயல்படுத்த டிஐஜியின் அனுமதி வாங்கணும்.
நான் டிஐஜிகிட்ட பேசுறேன்.
-சரி. -அவர் அறிவிச்சால் நல்லது.
-சரியா? -சரி, சார்.
சரி, சார்.
-அருமை, அம்மு. -இல்லையா?
இது புது மாடல். விலை ₹10,000.
உன் கணவர் உன்னை ரொம்ப நேசிக்கிறார்.
-ஆமாம். -சரி.
அப்போ, ரொம்ப நாளுக்கு பிறகு..
நேத்து அவரிடம், "ஐ லவ் யு" என்றேன்.
என் செல்லம்!
-அவரா? -ஆமாம்.
-ஹலோ, நான் கொஞ்சம்... -நீ எங்க போன?
-என்ன? -மதியம் ஒரு மணிக்கு மேலாச்சு.
எங்க இருக்க?
-வீட்டில் இருக்கேன். -வீட்டிலா?
-நீ என்ன செய்ற? -நான் வந்து...
மதிய உணவுகாக காத்திருக்கேன் தெரியலை?
மதிய உணவா?
ஆமாம். மதிய உணவு கொண்டு வர்றியா இல்லையா?
அது... மதிய உணவு செய்ய தாமதமாச்சு.
கொண்டு வர்றேன். உடனே கிளம்புறேன்.
ஹலோ!
நீ என்கிட்ட உண்மையை சொல்லணும்.
தயவு செய்து!
நீ தாமதமா சமைச்சியா?
இல்ல உணவு கொண்டு வர மறந்துட்டியா?
இல்ல எனக்கு உணவு கொண்டு வருவது உன் வேலை இல்லைன்னு நினைக்கிறியா?
அம்மு தெரியும்லே..
இது காவல் நிலையம். அப்புறம் நான் ஒரு போலீஸ் அதிகாரி.
நீ பொய் சொன்னா எனக்கு தெரியும்.
நான் உணவு கொண்டு வரணும்ன்னு எனக்கு தெரியலை.
என்ன ஆச்சு, ரவி?
உன் தானம் எனக்கு தேவையில்லை.
நீ உணவு கொண்டு வந்ததுக்கு நன்றி.
இல்லை! அப்படி சொல்லலை, ரவி.
தயவு செய்து, ரவி. வந்து சாப்பிடுங்க.
-இனி தாமதமாக்க மாட்டேன். -தெளிவா புரிஞ்சுது.
இனி உன்னை தொந்தரவு செய்யமாட்டேன்.
நானே என்னை பார்த்துக்குறேன்.
தொந்தரவுக்கு ஸாரி.
ரவி. மன்னிச்சுக்கோங்க
-அப்படி இல்ல... -நிறைய வேலை இருக்கு.
உன்னை போலில்லை...
முடியும்னா,
இங்கே பத்து நிமிஷம் இருந்துட்டு போ.
நீ உடனே கிளம்பினா... ஆளுங்க கிசுகிசுப்பது பிடிக்காது.
ரவி, ஏன் இப்படி சொல்றீங்க?
ப்ளீஸ், ரவி,சாப்பிடுங்க.
-வாங்க, வந்து... -அம்மு!
எஸ். ரவீந்திரநாத் இன்ஸ்பெக்டர்
ரவி!
-ரவி! -சத்யா!
என்னங்க, ஸர்.
-மேடத்தை ஆட்டோல ஏற்றி விடு. -சரி, ஸர்.
நாள் எப்படி போச்சு?
சாப்பிடுங்க.
எனக்கு பசிக்கலை. நீ சாப்பிடு.
குட் நைட்.
-என்னை தூங்க விடுவியா? -இல்லை, மாட்டேன்.
என்னடி, ஒரு நாள் செக்ஸ் இல்லாம இருக்க முடியாதா?
-வணக்கம், மேடம். -ஹலோ.
-அவருக்கு உணவு கொண்டு வந்தேன். -வாங்க.
"சுரக்ஷா மித்ராஸ்."
போலீஸ்
மக்களிடமிருந்து தேர்ந்தெடுப்போம்.
அவங்க 24/7 கண்காணிப்பாங்க.
என்ன நடக்குதுனு அவங்க எங்களுக்கு சொல்வாங்க.
உடனடியாக நடவடிக்கை எடுப்போம்.
என் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் ஸ்டேஷன்களில் அமல் படுத்துவோம்
அதுக்குப் பிறகு குற்றங்கள் குறையும்னு எதிர்பார்க்கிறேன்.
இதுக்கு காரணமானவர் நம் சிஐ, ரவீந்திரநாத்.
சிறப்பான போலீஸ் அதிகாரிகளில் ஒருவர்.
உடனே, "சுரக்ஷா மித்ரா"வை அறிமுகம் செய்வோம்.
பெருமையா இருக்கு ஸர்.
-அருமை ஸர். -ஆமா, ஸர்.
சார், நீங்க குடிக்கணும்.
-ஆமாம், சார். -ஆமா!
-இல்லை. -எங்களுக்காக.
-என்ன, சார்? -ரொம்ப காலமாச்சு. அதனால...
ரொம்ப யோசிக்க வேணாம்.
-குடிங்க. -இன்று மட்டும்.
-ப்ளீஸ், ஸர். -இந்தாங்க.
-ப்ளீஸ். -இந்தாங்க.
மேடம், என்ன சொல்றீங்க? குடிக்கட்டுமா?
என்கிட்ட ஏன் கேட்குறீங்க?
ஒரு தடவை குடிக்கட்டும்.
ப்ளீஸ் அனுமதி குடுங்க.
நான் ஏன் அவரை தடுக்கணும்?
-மேடம் சரினு சொன்னாங்க. -ஆமாம்.
-சரினு சொன்னாங்க. -ஆமா.
-குடிக்க வைங்க. -ஆமா.
-சரி, தாங்க. -அருமை!
-வேகமா! -கலக்குங்க.
மொத்தமா!
சியர்ஸ்!
திரு. இக்பால், தொடங்குங்க.
திரு. இக்பால், உன்னதமான பாடல்.
அருமை, சார். அடுத்த வரியை பாடுங்க.
-ஒரு நிமிஷம்! -என்ன, ஸர்?
இக்பால், நான் ஒன்னு சொல்லணும்.
நரேஷ், நீ ரொம்ப பாக்கியசாலி.
உன் மனைவிக்கு உன் மேலே எவ்வளவு பாசம், அன்பு.
ரொம்ப காதலோடு இருக்க.
நல்ல மனைவி கிடைச்சிருக்கு.
நீ செஞ்ச பாக்கியம்.
கடவுள் உனக்கு நல்ல மனைவியை தந்திருக்கார்.
சார்!
ஆனா எனக்கு அந்த பாக்கியமில்லை.
கடவுளே, மன்னிச்சுடு. நான் ஒரு பாவி.
-என்ன, சார்? -என்ன இது, சார்?
என்ன, சார்?
என்ன இது, சார்? என்ன சொல்றீங்க?
சார், மேடம் ஒரு மாசமா உணவு கொண்டு வர்றாங்க.
சார், உங்க மேலே ரொம்ப பாசம் சார்.
ஆமா, சார்.
-அதிர்ஷ்டசாலி. -உண்மை.
ஐயோ இக்பால், உனக்கு என்ன தெரியும்
ஒரு நாளைக்குதான்.
மறுநாள் மறந்துவிட்டாள்.
நிஜமாவா? என்ன இது, மேடம்?
அவளை கூப்பிட்டு சாப்பாடு கொண்டு வரக் கெஞ்சிக் கேட்டேன்.
போதும், ஸர். அவங்க நல்லவங்க.
என்னை நம்பவில்லையா. சத்தியமா.
அவள் என்னை கவனிப்பதே இல்லை.
நாள் முழுக்க தையல் மிஷினோடு இருக்கா.
என் மனசு வலிக்குது.
இல்லவே இல்லை, சார்.
காமம் ஒரு வாரம், காதல் ஒரு மாசம்.
அதுக்கு பிறகு, மரணத்துக்காகதான் காத்திருக்கணும்.
இதோ தொடங்கிட்டார்.
நனைஞ்சிட்டோம், இல்லை?
என்ன ஆச்சு?
ஏன் சோகமா இருக்க?
உங்களுக்கு தெரியாதா?
எல்லார் முன்னாடியும் ஏன் அவமானப்படுத்துனீங்க?
வருத்தமா இருந்தது.
அது ஜோக்கு. தீவிரமா எடுத்துக்கிட்டியா?
அது ஜோக்கு இல்லை.
உங்களைதான் இரவு பகலா நினைக்கிறேன்.
-உங்களுக்கு தெரியாதா? -நிஜமாவா?
உலகிலேயே நீதான் அன்பான மனைவின்னு நினைக்கிறியா?
அப்படி சொல்லலை.
என்ன சொல்றேன்னா, என் முயற்சிகளை புறக்கணிக்க வேணாம்.
முக்கியமா கூட வேலை பார்க்குறவங்க முன்னாடி.
எவ்ளோ மோசமா நினைச்சிருப்பாங்க!
அது முக்கியமா?
இல்லையா பின்னே?
உங்களுக்கு பரவாயிலையா?
சரினு தோணுதா?
சரி.
தினமும் நான் எப்போ மதியம் சாப்பிடுறேன்னு தெரியுமான்னு கேட்டா?
அதுக்கு பதில் இருக்கா?
கொஞ்சம் யோசிங்க.
நீ என் கூட வர்றியா இல்லையா?
முதல, எனக்கு பதில் சொல்லுங்க.
என்னை பத்தி கவலை உண்டா?
நான் சாப்பிட்டேனான்னு இல்லையான்னு ஒரு முறை கேட்டதுண்டா?
இதை யாருகிட்ட சொல்லுவேன்?
நல்லது, வீட்டுக்கு நடந்து வா.
ரவி!
ஆட்டோக்கு காசு குடுக்கணும்.
-ஹேய்! -சார்!
-ஸ்டேஷனில் வாங்கிக்கோ. -சரி, சார்.
பாடம் கத்துக்கிட்டியா?
திரும்பவும் மோசமா பேசினா,
உள்ளே விடமாட்டேன்.
மறுபடியும் இப்படி செஞ்சா, திரும்ப வரமாட்டேன்.
மன்னிச்சிக்கோ!
அப்படி செஞ்சிருக்க கூடாது.
நீ கூட வர விரும்பாதது என்னை பாதிச்சுது.
நீ இல்லாமல் என்னால் வாழ முடியாது.
எப்படி அதை சமாளிப்பேன்?
அதை பற்றி யோசிச்சியா?
கட்டுப்படுத்த முடியல.
வழக்கமா இப்படி நடந்துக்கமாட்டேன்.
உணர்ச்சிவசப்படுவேன்.
இல்லை.
உன் உடையை நாசமாக்கினேன்.
மன்னிச்சுக்கோ.
ரொம்ப நேரம் காத்திருந்தியா?
உனக்கு பசிக்குதா? தோசை சாப்பிடுறியா?
நீ உடை மாத்திட்டு வா. நான் தோசை செய்றேன்.
சே!
அழுக்கு பண்ணிட்டேன், இல்லையா?
நான் சுத்தம் செய்றேன். நீ போ.
இது என்ன, மாப்பிள்ளை?
கல்யாண செலவுக்காக கடன் வாங்கினீங்கன்னு தெரியும்.
இது என்னால் முடிஞ்ச சின்ன உதவி.
இல்ல, மாப்பிள்ளை. இது சரி கெடையாது.
அத்தை, ரவின்னு கூப்பிடுங்க.
நான் அதே ரவிதான்.
மரியாதை எல்லாம் வேணாம்.
என் பெற்றோருக்கு ஏதாவது தேவைன்னா யோசிப்பேனா?
அம்மு, வாங்கிக்க சொல்லு.
வாங்குங்க, அப்பா.
நன்றி, மாப்பிள்ளை.
-அத்தை? -ரவி... ரவி.
சரி. சந்தைக்கு போய் மீன் வாங்கீட்டு வர்றேன்.
மதிய சாப்பாடு அற்புதமா இருக்கணும்.
-சரி! -நான் வர்றேன்.
அம்மு, என்ன ஆச்சு?
ஏன் அழுவுற?
அம்மு, என்ன இது?
அம்மாகிட்ட சொல்லு.
-ஏதாவது பிரச்சினையா? -அம்மா.
எனக்கு இவ்ளோ சீக்கிரம் ஏன் கல்யாணம் பண்ணீங்க?
சீக்கிரமா?
உனக்கு 25 வயசு.
இன்னும் தாமதமாயிருந்தால், வயசாகியிருக்கும்.
உங்க கூட இருந்தால் என்ன ஆகியிருக்கும்?
நினைச்ச மாதிரி உங்களை பார்க்க முடியலை.
வாழ்க்கை இப்படிதான்.
இந்த வாழ்க்கை பிடிக்கலை.
உங்க கூட இருக்க விரும்புறேன்.
இந்த கல்யாணத்தை நீங்க நடத்தியிருக்கவே கூடாது.
அம்மு, என்ன இது?
மன்னிக்கணும், சுத்தம் செய்றப்போ வழுக்கிடுச்சு.
உங்களுக்கு ஏன் தொந்தரவு? நான் செய்றேன்.
பரவாயில்லை. பழக்கமாச்சு.
என் மேல கோபமா?
-இல்லை! -தெரியும், கோபம் இருக்கு. என்னாச்சு?
எனக்கு சோஃபால உக்காந்து சாப்பிடுவது பிடிக்கும்னு தெரியுமே.
-எனக்கு தெரியும். -ஏன் அவங்ககிட்ட சொல்லல?
உங்க கூட சாப்பிட விரும்பினாங்க.
அதனால், சொல்லலை.
-ஒரு தடவைதானே? -யாரும் என்னை பத்தி கவலையிலை.
இது என் வீடா அவங்க வீடா?
சின்ன விஷயத்தை பெருசாக்குறீங்க?
ரவி, நில்லுங்க.
-என்ன ஆச்சு? -இனி இங்கே இருக்க முடியாது.
-ரொம்ப பேசுற. -ரவி
ரவி, பேசறதை கேளுங்க
போகாதீங்க. நல்லா இருக்காது. ப்ளீஸ்.
ரவி
போகாதீங்க, ரவி.
அப்பா அம்மாவிடம் என்ன சொல்வேன்?
முதல் தடவையா வந்திருக்காங்க.
சந்தோஷமா இருக்கேன்னு நினைச்சு நிம்மதியா போவாங்க.
-ப்ளீஸ். போக வேணாம்... -சந்தோஷமா இல்லையா?
சரி, சந்தோஷமா இல்லாட்டி...
எதுக்கு இங்கிருக்கே?
அவங்க கூட நீயும் போ.
திரும்ப வரும் போது யாரும் இருக்கக் கூடாது.
ரவி. உன்னோட பேசீட்டு இருக்கேன்.
அம்மு.
அம்மு, அம்மு. சொல்றதை கேளு.
அம்மு, சொல்றதை கேளு.
சொல்றதை கேளு.
மன்னிச்சுக்கோ.
என்னை... மன்னிச்சுக்கோ.
ப்ளீஸ், சொல்றதை கேளு. வேணுன்னு செய்யலை.
சரி, சரி. இப்போ கோபமா இருக்க.
நான் வேணும்ன்னே செய்யல.
வெறுப்பேத்தி சாவியை எடுத்து வந்த.
மன்னிச்சுக்கோ.
அம்மு, அம்மு, அம்மு, தயவு செய்து.
உன்னை எவ்ளோ நேசிக்கிறேன்னு தெரியும்ல.
உன் அம்மா அப்பா விரும்பின மாதிரி,
நாம சந்தோஷமா இருக்கணும்.
அட, அம்மு. நேசிக்கிறேன்.
அம்மு, உன்னை நேசிக்கிறேன்.
அம்மு, ஸாரி.
அம்மு, ஸாரி. உன்னை நேசிக்கிறேன்.
அம்மு, மன்னிச்சுக்கோ.
அம்மு, அம்மு, அம்மு.
என்னை மன்னிச்சுக்கோ. மன்னிச்சுக்கோ. ஸாரி.
சரி.
சரி. சரி.
-ரவி! -என்ன?
நாம கோயிலுக்கு போகலாமா?
ஐஸ்க்ரீம் சாப்பிட்டு போலாமா?
போகலாம்.
பயப்படாதே.
சிரி!
ஏதோ வழக்குக்கு 12 வருஷம் முன்னாடி இங்க வந்திருக்கேன்.
-சரி. -எஸ்பி கூட வந்ததா சொன்னீங்களே?
-அது இங்கதானா? -ஆமா.
கல்பனா.
நாங்க போய் கால் கழுவுறோம். போங்க.
-வா. -சரி.
அம்மு. அதை பாரு.
அழகா இருக்கு, இல்லையா?
இருவரையும் பார்க்கும் போது,
என் சந்தோஷத்தை சொல்ல முடியலை.
வர்றதுக்கு முன்னாடி, பயமா இருந்தது...
எப்படி இருப்பயோ...
அவர் உன்னை நல்லா பார்த்துக்குறாரா இல்லையா.
அப்போ தண்ணீர் சுத்தமானது.
ஆனா என் எதிர்பார்ப்புகளை கடந்துட்டார்.
என்னை அடிச்சார்.
அம்மா, அடிச்சார்.
ஏன்? நீ என்ன செஞ்சே?
அம்மா, என் தப்புன்னு ஏன் நினைக்கிறீங்க?
அவர் நல்லவர் மாதிரி.
-தப்பு செய்யாட்டி... -அப்போ!
நான் தப்பு செஞ்சா அடிக்கறது சரியா?
அம்மு, அப்படி சொல்லலை.
சண்டை போடாதே.
நான் என்ன சொல்லணும்னு நினைக்கிற?
எனக்கு தெரிஞ்சு இந்த மாதிரி நேரத்தில் அம்மா சொல்றதுதான்.
உன் அப்பா என்னை அடிச்சப்போ, என் அம்மா சொன்னது...
அதையே உனக்கும் சொல்றேன்.
அப்பா அடிச்சாரா?
ஒரு முறை.
ஆனா, ரொம்ப மோசமா தோணுச்சு.
அப்போ என் அம்மா சொன்னாங்க...
கணவன் மனைவியை அடிப்பது சகஜம்.
"அதை அனுபவிக்கும் முதல் ஆளு நீ இல்லை.
"உன்னோட அது நிக்காது.
"அது திரும்ப திரும்ப நடக்கலாம்."
"ஒரு ஆணுக்கு கோபம் வரும்
"ஏன்னா அவன் வேலை செய்றான்.
"ஆயிரம் பிரச்சினைகள் இருக்கும்.
"எங்க அந்த கோபத்தை காட்டுவான்?
"நம்ம மேலதான்.
"முழு பாசமும் உனக்கு வேணும்னா,
"அந்த வேதனையையும் நீ அனுபவிக்கணும்.
"குழந்தை பெத்துக்கிட்டா எல்லா பிரச்சினைகளும் தீரும்."
எனக்கு என் அம்மா சொன்னாங்க.
என் அம்மா சொன்னது போல, நீ பிறந்ததும் என் பிரச்சினை எல்லாம் தீர்ந்தது.
ஆனா, என் அம்மா அப்படி சொல்லிருக்க கூடாது.
வேற எப்படி?
ஒரு கணவன் மனைவிய அடிக்க கை ஓங்க கூடாது.
அப்படி செஞ்சா,
அந்த மனைவி அவனோட இருக்கக் கூடாது.
அம்மா, நான் என்ன செய்றது?
அம்மு...
உன் விருப்பம் போல செய்.
இல்லாட்டி, எதிர்காலத்தில்
உன் அம்மா சொன்னதையே நீ உன் மகளுக்கு சொல்லுவ.
பை, அம்மு. ரவி, பை.
அம்மு, உள்ளே வா.
அம்மு?
நான் கோப்புகளை கொண்டு வர்றேன்.
எதுக்கு அவசரப்படுத்துறீங்க?
எட்டு அல்லது 8:30க்குள்ள இருப்பேன்.
டிஐஜி கிளப்பியாச்சா?
சரி. வர்றேன்.
ஏய், சீக்கிரம்.
-நான் வேகமா போகணும். -சரி.
அசையாதீங்க. குத்திடப் போகுது.
ஏதோ கருகுது போல.
இல்லை.
கிளறுங்க.
அது என் வேலையா?
ரெண்டு கைதான் இருக்கு.
பொட்ட நாயே.
ஒரு வேலை கூட சரியா செய்யாதே.
நீர்வீழ்ச்சி ஆரம்பிச்சாச்சா?
எல்லாம் சொதப்பிட்டு என்னை குற்றம் சொல்லு.
தேம்பி அழுது சண்டையில் ஜெயிக்கிற.
கடைசில, நான்தான் வில்லன்.
நீ ஒரு நாயி.
நல்ல வளர்ப்பு.
பார்த்து பேசுங்க.
ஏதோ எரியுது.
புத்தி இருக்கா?
உன்னை கட்டினதுக்கு அடிச்சுக்கணும்.
முட்டாள்.
வரும் போது வீட்ல இருக்காதே.
திரும்பி உன்னை பார்த்தேன், செத்த நீ.
மேடம்...
அப்பா!
கண்ணீர் எதுக்கும் உதவாது.
தைரியமா பிரச்சினையை சந்திக்கணும்.
இல்ல கோழையா வாழணும்... அம்மா.
வேற வழியே இல்லை.
சார்... உங்களைதான்!
உன்னை நான் கேட்டேனா? வேலையை பாருங்க.
இதுதான் என் வேலை.
நாள் முழுக்க இங்கே உக்காந்திருப்பேன்,
மக்களிடம் பணம்கேட்டு பிச்சையெடுப்பேன்.
என்னை பத்தி என்ன தெரியும்?
என்ன தெரியுமா? கழுத்தில் தாலி தொங்குது...
காயம்பட்ட முகம்...
கண்களில் கண்ணீர், கையில் பை.
கணவரை விட்டுப் போகணுமா வேண்டாமானு குழப்பம்.
அத்தானே?
நிறைய பெண்கள் இப்படி இருக்காங்க.
எல்லாருக்கும் அறிவுரையா?
எனக்கு மனிதர்களை பிடிக்காது.
நாய்கள்தான் பிடிக்கும்.
ஏன்னா என்னை போல அதுகளும்,
மனிதர்கள் கைவிட்டுடுவாங்க. எங்க போறதுன்னு தெரியாம இங்க சுத்தும்.
நாய்க்குட்டிகள் இருக்குலே,
தொலைந்து போய் காயப்பட்டுக்கும்,
யாராவது அன்பு காட்டுனா, குரைச்சு கடிக்கும்.
சார்... ஆனா அது சக்தியை காட்டுறதுக்காக இல்ல.
அது பயம்.
அதன் பயத்தை போக்க, ஒரே வழிதான் இருக்கு.
என்ன அது?
பணம் இருக்கா?
ஏதாவது சொல்வீங்கனு நினைச்சா, என்
காசுல பிரியாணி சாப்பிடுறீயா?
உனக்கு தெரிஞ்ச விஷயதை உனக்கே எப்படி சொல்ல முடியும்.
எனக்கு என்ன தெரியும்?
ஒன்னும் தெரியாது.
என்னை அடிக்கிற அளவுக்கு என்ன தப்பு செஞ்சேன்னு கூட தெரியாது.
ஒரு விஷயம் மட்டும் தெரியும்.
அடி வாங்கி வெட்கமில்லாம அழுறது.
சே! என்ன வாழ்க்கை இது?
பாத்தியா?
நான் தப்பு செய்யாட்டியும்,
என்னையே திட்டிக்கிறேன்.
நான் ஏன் இப்படி ஆனேன்?
என் மேல ஏன் கோபப்படறார்?
அவர் ஏன் அடிக்கிறார்?
என்ன தப்பு செஞ்சேன்? ஒன்னும் புரியலை.
அவர் மோசமான ஆளு இல்லை.
அவர் மிருகமும் இல்லை.
என்னை நல்லா கவனிச்சுக்குறார்.
என்னை பிடிக்காம எல்லாம் இல்லை.
ஆனா அப்பப்ப...
பிடிக்காத விஷயங்கன்னா..
அவர் இப்படி நடந்துக்கறார்.
கோப்புகள் எரியாம இருந்திருந்தா,
அடிச்சிருக்கமாட்டார்.
அது அவர் தப்பே இல்லை.
ஆனா .. ஆனா மனசு ஒத்துக்கலை.
இது தினமும் நடக்காது.
சில நாட்கள் சந்தோஷமா இருப்போம்.
சண்டையே இருக்காது.
அப்படி பார்த்தா, எல்லா நாளும் சுமூகமானது.
சில நேரங்களில், இது போன்ற சம்பவங்கள் நடக்கும், அவ்ளோதான்.
ஏன்னா ஏதோ ஒரு சமயம் இப்படி நடக்குதுன்னா
நாங்க பிரியக் கூடாது, இல்லையா?
அப்படீங்கறீயா?
இல்லையா பின்னே?
இதுக்கப்புறமும் அவரை நேசிச்சால்,
அவரை நல்லா புரிஞ்சுக்கிட்டால்,
அவர் மாறமாட்டாரா?
என்னை காயப்படுத்தாத அளவுக்கு அவரை நான் நேசிக்கணும்.
அவரை என்னை நேசிக்க வைச்சே ஆகணும்.
என்ன சொல்ற?
என்ன ஆச்சு?
இப்படி ஆயிடக்கூடாது.
-என்ன? -பிரியாணி.
அடுத்த முறை வரும்போது பிரியாணி கொண்டு வா, சாப்பிடுறேன்.
கடவுள் ஆசீர்வதிப்பாருமா.
என்னை விட்டு போக நினைச்சியா?
ஆமா, நினைச்சேன்.
ஆனா முடியலை.
ஏன்?
நீங்கதான் என் உலகம்.
தெரியும்.
எப்பவும் என்னால் விட்டுப் போக முடியாது.
தெரியும்.
எப்பவும் கூட இருப்பேன்.
நீங்கதான் என் உயிர்.
என்ன இது? அலுவலக நிகழ்ச்சிக்கு போறோம்.
யாரை மயக்கப் போற?
ஒன்றுமில்லை. நம்ம பக்கத்து வீட்டு
சுதா அத்தையோட சினிமாவுக்கு போக நினைச்சேன்.
மதிய உணவு யார் கொண்டு வருவா?
தேவை இல்லை.
-ஒரு வாட்டி மட்டும்? -புரியலையா?
தேவையில்லை.
இனிப்பு. மனைவி கர்பமா இருக்கா.
நிஜமாவா?
இப்போ எனக்கு குழந்தை வேணாம்.
ஆனா அவருக்கு புரியாது, டாக்டர்.
அப்படின்னா, நீ மாத்திரைகள் சாப்பிடணும்.
ஆனா அமைதியா இருப்பது உதவாது.
இல்லை, டாக்டர்.
எங்களுக்குள் சரியாகும். நம்பிக்கை இருக்கு.
டாக்டர், ஒரு உதவி செய்வீங்களா?
வேறு நாட்களில் உறவு வைப்பதால் எந்த மாற்றமும் வராது.
ஆனா குழந்தை கிடைக்க, மாதவிடாய் முடிந்து 11, 12, 13ஆவது நாட்களில் உறவு வைக்கணும்.
-ஏய், லின்னி. -நம்ம பகுதியோடு சுரக்ஷா மித்ரா.
இரவு ரோந்து போவாங்க, சந்தேகபடுற மாதிரி இருந்தா போலீசுக்கு சொல்வாங்க.
அம்மு, சந்தோஷமா இருக்கியா?
என்னை நல்லா பார்த்துக்குறார்.
அம்மா, கவலைப்படாதே.
அம்மு. அம்மு.
சொன்னது புரியுதா?
ஆமா, டாக்டர்.
கர்ப்பமா இருக்கேன்.
ஆனா எப்படி?
அம்மு, கருத்தடை மாத்திரைகள் சாப்பிட்டா புரோஜெஸ்ட்டிரோன் அளவு அதிகரிக்கும்,
ஆனா உனக்கு அது சாதாரணமா இருக்கு.
ஆனா நான் தவறாமல் மாத்திரைகள் சாப்பிட்டேன்.
ஒருவேளை...
நீ மாத்திரை சாப்பிடுவதை தெரிஞ்சுட்டு...
உங்க கணவர் அதை மாத்தியிருக்கலாமா?
நல்ல சேதி குடுக்க நினைச்சேன், ரவி.
ஆனா, அவளுக்கு மாதவிடாய் வரலை.
ஆமா, ஆமா, பிசிஓடி காரணமா இருக்கலாம்,
ஹார்மோன் ஏற்றத்தாழ்வு இல்ல சில நேரம் மன அழுத்தம்.
அம்மு கர்ப்பமா இல்லை.
அதை உறுதியா சொல்வேன்.
ரவி, இன்னும் ஒரு விஷயம்.
ரொம்ப பலவீனமா இருக்கா.
குழந்தைக்கான ஆசை மட்டும் போதாது.
மனைவியை நல்லா கவனிச்சுக்கோங்க.
நீங்க அவளை நல்லா கவனிச்சுக்கணும்.
புரிஞ்சுதா?
-என்ன? -சார்.
ஒரு பொண்ணு கத்தினது கேட்டது.
யாரோ அவளை அடிச்ச மாதிரி இருந்தது.
எங்கிருந்துன்னு தெரியலை.
நான் தூங்காமல் உன் கூட வேலை செய்யணுமா?
தொந்தரவு செய்ய நினைக்கல. ஸாரி.
-சத்தியாவை கூப்பிடு. -சரி, சார்.
லின்னி, நில்லு.
நானும் ஒரு முறை கேட்டேன்.
அப்படியா?
சரி. இப்படி செய்.
சத்யாவை உன்னோட வர சொல்றேன்.
ஒவ்வொரு வீடா போய் விசாரிங்க.
சரி, சார். நன்றி.
-சரி. -ஸாரி, சார்.
-பரவாயில்லை. -குட் நைட்!
என்ன? உள்ள போ.
அம்மு, நேற்றிரவு யாரு கத்தினதுன்னு தெரியல.
ஒவ்வொரு வீடா போய் பார்த்தோம்.
முடிஞ்சவரை எல்லார்கிட்டயும் விசாரித்தோம், ஆனா எந்த பலனும் இல்லை.
அவளை கண்டுபிடிப்போம்னு நினைச்சோம்.
அது மாதிரி விஷயங்களை பெண்கள் சொல்ல மாட்டாங்க.
ஏன்? அவங்களுக்கு உதவத்தானே போறோம்.
அது மாதிரி பெண்களை தெரியும்.
கணவர் அடிச்சா ஒத்துக்கமாட்டாங்க.
நேர்மாறா, அவங்களை ஆதரிப்பாங்க.
முட்டாள் பெண்கள்.
எனக்கு இது புரியலை.
அவங்க இடத்தில் இருந்தால் புரியும்.
சரி. இது மதிய உணவு நேரம்.
எங்களோட ஸ்டேஷனுக்கு வர்றீங்களா?
இல்லை.
-சரி, கிளம்புறேன், அம்மு. -சரி, மேடம்.
நில்லுங்க!
ஒரு கதவை நீங்க தட்டலை.
வேற ஒருத்தரிடம் சொன்னா எனக்கு
சங்கடமா இருக்கும்.
என்னையே வெறுக்கிறேன்.
அவர் என்ன செஞ்சாலும்,
வாயை மூடிக்கிட்டு தூங்கிடறேன்.
குழந்தை பொறந்தா அதை மாத்தலாம்னு,
சில சமயம் நெனப்பேன்.
ஆனா அவர் மாறாவிட்டால்?
அதனால், அவருக்கு தெரியாமல் மாத்திரைகள் சாப்பிட்டேன்.
ஆனா, என் திறமை அவருக்கு பக்கத்தில் கூட இல்லை.
இந்த குழந்தையை வச்சுக்கிட்டு என்ன செய்யப் போறேன்னு தெரியலை.
அதை வளர்க்கணுமா கலைக்கணுமா?
ஆனா முடிவு என்னோடதா இருக்கணும்.
அவரோடது இல்லை.
வேற யாரோடதும் இல்லை.
எனக்கு தெரியாமல் அவர் எப்படி இதை செய்யலாம்?
என் உடல் மேல அவருக்கு என்ன உரிமை இருக்கு?
என்ன உரிமையிருக்கு சொல்லு?
அப்படிப்பட்டவரை கல்யாணம் செஞ்சேனா?
அதுக்குதான் என்னை கல்யாணம் செஞ்சாரா?
என்ன செய்றதுனு தெரியாமதான் வந்திருக்கோம்.
வேற வழி இல்லை. டிஐஜி ரெட்டிகிட்ட புகார் கொடுக்கணும்.
என்ன? இது தப்பு. யார் செஞ்சாலும் தப்புத்தான்.
நான் புகார் செய்ய விரும்பவில்லை.
வேற எங்காவது போறேன்.
போ! அவரை மட்டும் சும்மா விடாதே.
அவ்ளோ தைரியம் இல்லை.
என்னால் செய்ய முடியாது.
விவாகரத்துக்கு ஒரு காரணம் வேணும்.
இது தான்.
என்னால் முடியாது.
பயம் ஏன். நாங்க இருக்கோம்லே?
அம்மு, தைரியமா இரு.
உனக்கு ஒன்னும் ஆகாது.
சரி, மேடம். ஆனா டிஐஜி மீட்டிங்ல இருக்கார்.
-ப்ளீஸ் வாங்க. -எங்க?
தினமும் ரவி இங்கே வருவார்.
மேடம் இங்கிருப்பதை அவர் பார்த்தா...
என்ன அம்மு இது?
இதை நீ செய்யக் கூடாது.
தினமும் இங்கே வர்றேன்.
இருந்தாலும், டிஐஜி கிட்ட புகார் கொடுத்தா..
என்னை பத்தி என்ன நினைப்பாங்க?
அம்மு, நீ இதை செய்யக் கூடாது.
வா. உக்கார்.
சத்யா, உட்காருங்க.
அம்மு, என்ன பிரச்சினை?
உனக்கு என்னை பிடிக்கலை. எனக்கு தெரியும்.
ஆனா இந்த வெறுப்பா?
-சார். -மிஸ் சத்யா.
தயவுசெய்து தலையிட வேணாம்.
இது தனிப்பட்டது.
நீங்க மேடத்தை அடிப்பது தனிப்பட்டதில்ல.
அடியா?
உன்னே அடிச்சேனா?
அப்படிதான் சொல்றியா?
மிஸ் சத்யா, ஒரு வருஷமா என்னை தெரியும்தானே?
அவளை அடிப்பேனா?
அப்படி தோணுதா?
பொதுவா தம்பதிகளுக்குள் கருத்து வேறுபாடு இருக்கும்.
ஆனா அதை பெரிய பிரச்சினையாக்கி
டிஐஜி வரை கொண்டு வர்றது,
உனக்கு புரியலையா?
அவ மனநிலை சரியில்லை.
நம்பிக்கை இல்லையா?
அம்மு, உன்னை அடிக்கறேனா?
எல்லாரும் பார்க்குறாங்க. சொல்லு, அம்மு.
நான் உன்னை அடிக்கறேனா?
இது போதுமா சத்யா?
அம்மு, போலாம். வா.
என்ன செய்ற, அம்மு?
சுத்தம் செய்றேன்.
தூசியும் குப்பையுமா கிடக்கு.
இப்படி இருந்ததில்லை.
இதை நான் கண்டுக்கலை, இப்படி ஆயிடுச்சு.
வீடு மட்டுமில்லை.
என்னையும் நான் கவனிச்சிக்கலை.
எனக்கு வெட்கமில்லாம போய்டுச்சு.
அதனால்தான், என்னை எல்லார் முன்னாடி அவர் இழுத்து வந்தாருலே..
ஒன்னும் செய்ய முடியலை.
ஆனா, இதை சகிச்சிக்கமாட்டேன்.
மத்தவங்க உதவிக்காக காத்திருக்க முடியாது.
ஏதாவது செய்யணும்னா, அதை நானேதான் செய்யணும்.
என்ன செய்ய முடியும்?
இதை சுத்தம் செஞ்சிட்டு, அவர் பிரச்சினைக்கு வர்றேன்.
-என்ன? -அவருக்கு பாடம் புகட்டணும்.
உலகுக்கு அவரின் நிஜ முகத்தை காட்டணும்.
எனக்காக மட்டுமில்லை.
அவர் வேற யாரையும் அடிக்கக் கூடாது.
அப்புறம் அவரை நேரா பார்த்துட்டு கிளம்புவேன்.
திரும்பி வரமாட்டேன்.
எப்படி, அம்மு? நமக்கிருந்த ஒரே வாய்ப்பையும் விட்டுட்டோம்.
எப்படின்னு தெரியலை. ஆனா அது நடக்கணும்.
ஏதாவது வழி இருக்கும்.
ஒரு வழி...
ஒரு பொம்மலாட்ட நிகழ்ச்சி
வாழ்க்கை ஒரு மாயை
ஒரு பொம்மலாட்ட நிகழ்ச்சி
வாழ்க்கை ஒரு மாயை
மரத்தின் மேல் ஒரு கிளி இருக்கு
அழகாக இருக்கு
மோசமான கூட்டத்துக்கு நடுவில் இருக்கு
அவ கல்யாணத்துக்கு என்ன அவசரம்?
போன தடவை பார்த்தப்போ, சின்னப் பொண்ணு.
என் குட்டிப் பொண்ணு.
என்னை போலீஸ் கொண்டு போனப்போ அவள் பார்த்த விதம்.
இப்பவும் ஞாபகமிருக்கு.
அந்த பார்வை மாறியிருக்காது.
கல்யாணத்தில் என்னை பார்க்கணுமா?
ஏன் பார்க்கணும்? பிரச்சினை பண்ணுவா.
நான் தங்கச்சி கல்யாணத்துக்கு போகணும்.
இது என் கடைசி வாய்ப்பு.
முதலில் தங்கச்சியை பார்க்கணும்.
இப்போதான் வெளிய வந்த.
மெதுவா, அவளை சாயங்காலம் பார்க்கலாம்.
இல்லை, இப்பவே.
சொல்றதை கேட்கமாட்ட.
மாமா, எங்க சின்ன வயசு படம்.
-கீதா இருக்காள். -மாமா, அவளை பார்த்ததும் போகலாம்.
அவளை பார்த்தியா? சந்தோஷமா?
சந்தோசம், மாமா.
அவள் வளர்ந்துட்டா. எங்க அம்மா மாதிரியே இருக்கா.
நாம ஸ்டேஷனுக்கு போகணும்.
-புகாரா? -குடும்ப பிரச்சினைகள்.
-என்ன உறவு? -மருமகன், சார்.
-சரி. -பேரு...
-நீங்க அவனோட பாதுகாவலரா? -ஆமா, சார்.
-பரோல் நிபந்தனைகள் தெரியுமில்ல. -ஆமா சார்.
இங்கே தினமும் வரணும்,
-கையெழுத்து போடணும். -சரி, சார்.
-மீன் குழம்பா? -என்ன?
இது மீன் குழம்பா?
குழந்தையா இருக்குறப்போ அம்மா எனக்கு செஞ்சு கொடுத்தாங்க.
அப்பா நீரோடையிலிருந்து மீன் பிடிச்சு கொண்டு வருவாரு.
அவங்க அதை மெல்லிசா வெட்டி, உப்பு காரம் போட்டு,
சமைக்கும் போது அம்மா எனக்காக கொஞ்சம் வெல்லம் சேப்பாங்க.
செம்மே!
ருசி தூக்கம். வேற விதம்.
உள்ள போய் சாப்பாடு எடுத்து வை, வர்றேன்.
நீ அதிகமா பேசுற.
நீ சிறையில் பிரபலமாம்.
உன் வார்டன் பெருசா பேசினார்.
ராவ் சாரா? அவர் ரொம்ப நல்லவர், சார்.
உன் வித்தை அவருகிட்ட பலிக்கும், ஆனா இங்கே அப்படியில்ல.
இது என்னோட இடம்.
உன் வாலை ஆட்டினால்,
உன்னை அடிச்சு ஜெயிலே அடைப்பேன்.
சிறை எஸ்பியின் விதிப்படி,
நீ தினமும் காலையிலும் மாலையிலும் கையெழுத்து போடணும்.
நீ ஒரு நாள் தவறினாலும் உன் பரோலை ரத்து செய்வேன்.
இரண்டு முறைதானா?
நான் இருநூறு முறை வருவேன்.
-கையெழுத்திட்டு போடுமா? -நில்லு!
என்ன அவசரம்?
-ஏதாவது மீட்டிங் போகணுமா? -இல்லை, சார்.
ஒரு விஷயம் சொல்லணும்.
உனக்கு சங்கடமா இருக்கலாம்.
-சார்? -எங்க கழிப்பறை குழாய் அடைச்சிடுச்சு.
எங்க ஆளுங்களால் சரி செய்ய முடியலை.
உன்னால முடியும்னா..
பெரிய வேலையில்ல. சீக்கிரம் முடிச்சிடலாம்.
பிரச்சினைன்னா வேணாம்.
பரவாயில்லை, சார். நான் செய்றேன்.
-தேடுங்க. -துப்பாக்கி கிடைகாட்டி, என் வேலை போகும்.
அங்கே கீழே தேடுங்க.
ஏய் நில்லு!
சார்!
அலமாரியில் பாருங்க.
-என்ன, சார்? -போ!
சார்!
உனக்கு எப்படி கிடைச்சது?
-கண்டுபிடிச்சேன். -கிடைச்சுதா திருடினியா?
நான் ஏன் திருடணும்?
இது அம்மாவோடதுலே?
இவ்ளோ காலம் இருந்ததா?
இல்லை.
அவரிடமிருந்து எதுவும் வேணாம்.
அம்மாவோடது என்றாலும்.
கீதா...
நான் செஞ்சது பெரிய குற்றம்.
ஒரு தடவை மன்னிச்சிடு.
மன்னிக்காட்டி செத்திடுவேன்.
செத்துப் போ.
என்னை பத்தி நினைச்சிருந்தா, அவங்களை கொன்னிருப்பாரா?
என் தங்கச்சி என்னை மன்னிச்சா...
டேய் குருடா?
-மாமா வேணா, அவங்க போகட்டும். -ஸாரி.
பைத்தியமா? பரோலில் இருப்பவன்...
-பிரபு கையெழுத்து போடலை. -அப்போ?
அவன் வராட்டி...
நாம தொலைஞ்சோம்.
முக்கியமா சார்.
ஹலோ. என்ன ஆச்சு?
இரண்டு கொலை செய்தவன் இன்னொன்னு செஞ்சா?
வந்தான் சார்.
என்னை விடுங்க.
எங்க போயி தொலைஞ்ச?
சார், ப்ளீஸ் மன்னிச்சிடுங்க.
இது மறுபடியும் நடக்காது.
அவன் மறுபடி செய்தா, சத்தியமா...
எப்பவும் ஜெயில்தான்!
மேஜைக்கு அடியில், அந்த கோப்புகள்...
அழுக்கான கூரைகள், கழிவறைகள்.
அம்மு, என்னாச்சு?
-பயந்துட்டியா? -இல்ல.
குழந்தை மாதிரி பயந்துட்டா.
என்கிட்ட வா.
அம்மாவோடது அதனால எடுத்துக்கறேன்.
ஆனா உன்னை மன்னிக்கவேமாட்டேன்.
ஏய்! ஏய்!
எல்லாரும் கேளுங்க.
தங்கச்சி மன்னிச்சிட்டா.
இன்று கொண்டாடுவோம்.
சரக்கு. என் செலவு.
ஹேய்!
நல்ல மனநிலையில் இருப்பதால் உன்னை விடுறேன்.
தங்கச்சிக்கு நன்றி சொல்லு.
அப்படின்னா, அவளை எங்கிட்ட அனுப்பு டா.
ஏய் பெரிய மனுஷனுங்களா!
பக்குவமானவங்கன்னு நினைச்சேன்.
ஆனா ஸ்கூல் பசங்க மாதிரி, வழக்கு குடுத்திருக்கீங்க.
இவ்ளோ அடி வாங்கியும், மாறவே மாட்டீங்கிற.
வெட்கமே இல்லை!
சார்!
இது பத்து வருஷம் முன்பு நடந்திருந்தா,
என்னை தொட விட்டிருக்கமாட்டேன்.
ஆனா நீங்க சூப்பர் சார்.
பலவீனமானவரை பாத்து தேர்ந்தெடுக்குறீங்க.
சரியான ஆளை தேர்ந்தெடுத்து அடிக்கிறீங்க.
மேடம், சரியா?
சத்யா மேடம், சரியா?
-திவாகர். -சார்!
இவன் திருந்துவான்னு தோணலை. லெட்டர்பேட் எடு.
-சொல்றதை எழுது. -சரி, சார்.
"அன்புள்ள சார். பொருள்...
"இருவரை கொன்ற, பிரபு...
"அவன் பரோலை ரத்து செய்யணும்."
இல்ல, சார். வேணாம், சார். ப்ளீஸ்.
"பல முறை எச்சரித்தும்..."
வேணாம், சார்.
"பிரபு சட்டத்தை கையிலெடுத்து, இருவரை அடித்து,
"மோசமா காயப்படுத்தினான்."
அண்ணே, அண்ணே.
-புகாரை பின்வாங்குங்க. -பலமான காயம்.
-கெஞ்சி கேக்குறேன். -"எஃப்ஐஆர் பதிவானது."
இக்பால், ப்ளீஸ்.
கேட்கமாட்டார்.
நீயே அவரிடம் கேளு. போ.
"அவன் பரோலை ரத்து செய்ய கேட்கிறேன்."
எதுவும் செய்ய முடியாது, பிரபு. நீயே அவரிடம் கேளு.
"தேவையானதை செய்யுமாறு கேட்கிறேன்."
மன்னிச்சிடுங்க.
தங்கச்சி கல்யாணதுக்காக.
"உங்கள் பணிவுள்ள, எஸ் ரவீந்திரநாத்."
-என் தங்கச்சி. -வட்ட ஆய்வாளர்.
"மஹாராணிப்பள்ளி பிஎஸ்."
ப்ளீஸ், சார், மன்னிச்சிடுங்க.
-இப்போ போக விடுங்க. -தள்ளு!
தங்கச்சி கல்யாணத்துக்கு போகணும்.
சார், ப்ளீஸ், சார்.
பத்து வருஷம் முன்னாடினு சொன்னியே...
இது உன் பரோல் ரத்துக் கடிதம்.
-சார்! -ஜெயில் எஸ்பிக்கு ஃபேக்ஸ் செய்றேன்.
அப்படி செய்யாதீங்க.
என்ன வேணாலும் செஞ்சுக்கோ.
-திவாகர். -ஜெயிச்சுடீங்க, சார். ஜெயிச்சுட்டீங்க.
நான் யாருமில்ல, சார்.
நான் பூஜ்யம், சார். யாருமில்ல.
வேணும்ன்னா தண்டிங்க, சார்...
நிறுத்து, பிரபு!
எனக்கு சாப்பாடு தர வந்த?
அதை மட்டும் செய்.
நிறுத்துங்க. அவன் போகட்டும்.
-செத்துருவான். விடு. -ஹேய்.
சேகர்சொல்லுங்க.
என்ன?
சார், டிஐஜி ஆய்வுக்கு வர்றார்.
ஆயுத அறையை பாருங்க.
எஃப்ஐஆர்கள் சரியான்னு பாருங்க.
லாக்கப், கழிவற, கேன்டீன் சுத்தமாக்குங்க.
உங்க சீருடையும்.
-இக்பால்? -சார்?
-எங்க போறீங்க? -வீட்டுக்கு, சார்.
இல்லை, சார், எஃப்ஐஆர் போட்டு கைது செய்யுங்க.
-கையை கட்டி, கழிவறைல போடுங்க. -சரி, சார்.
பிறகு எஃப்ஐஆர் போடுறேன்.
அவனை கொண்டு போங்க.
ஏய், அம்மு. டிஐஜி வறார்.
நீ வெளிய போ.
அம்மு, பைத்தியமா? ஒன்னையும் சரியா செய்யமாட்டியா?
-சத்யா. -ஆமா, சார்.
-சுத்தம் செய். -சரி.
போகலாம், சார்.
நான் செய்றேன்.
சார், டிஐஜி கார் வந்திடுச்சு.
சத்யா, நீ பார்த்துக்கோ.
-நீ இங்கே வா. -எங்கே?
டிஐஜி உன்னை பார்த்தா, தொலைஞ்சேன்.
-கழிவறையிலா? அவன் இருக்கான். -வா.
அது பிரச்சினையா? உன்னை ஆதரிச்சான்.
-ரவி. -உள்ளே போ.
ரவி!
சார்!
-சார்! -சார்!
துணியை எடுக்குறேன்.
பேசாமல் இருங்க. ப்ளீஸ்.
வாயை மூடுங்க, ப்ளீஸ்.
பேசாம இருந்திருந்தால் அடி வாங்காம இருந்திருப்பலே.
நீங்க அமைதியா இருந்தும் அடி வாங்குறீங்கலே.
திரும்ப சொல்லு?
என்னை பற்றி என்ன தெரியும்?
எல்லாம், மேடம்.
வளரும் பருவத்தில, பெண்களை பார்த்திருக்கேன்...
அவங்க வாழ்க்கையும் இப்படிதான்.
என் தங்கச்சியை பார்த்த பிறகு,
பெண்கள் முன்னேறினதா நினைச்சேன்.
அப்போ ஆண்கள் எப்படி?
நீயும் அவரும்,
ஒரே மாதிரிதான்.
மேடம், நானும் அவரும் ஒன்னு இல்லை.
எப்படி இல்லை?
அவர் அடிப்பாரு, நீ கொல்லுவே.
இருவரும் ஒரே மாதிரி.
சரிதான், மேடம்.
ஒரு நாள் கூட அதுக்கு வருந்தாமல் இருந்ததில்லை.
சரி, என்னை விடுங்க.
ஏன் எல்லாம் சகிக்குறீங்க?
உங்க வாழ்க்கை வாழலாமே,
அவரை விட்டுடலாமே?
நான் என்ன செஞ்சா உனக்கென்ன?
என்னைபத்தி உனக்கு என்ன அக்கறை?
எனக்கு அக்கறை இல்லை.
அப்போ விட்டுடு.
ஓ, கடவுளே!
எனக்கு எப்படி அறிவுரை சொல்லலாம்?
கழிவறைகளை கழுவச் சொன்னாரு
ஸ்டேஷனை சுத்தமாக்க வச்சார்
மோசமா அடிச்சார்.
நீ என்ன செஞ்சே?
திரும்பி அடிச்ச. என்னாச்சு?
உன் பரோல் ரத்தாச்சு.
தங்கச்சி கல்யாணத்துக்கு போக முடியுமா?
எனக்கு கேட்பாறில்லை.
ரொம்ப முயற்சி செஞ்சேன்,
ஆனா தோத்தேன்.
சரி. சரி.
சொன்னது சரி.
-நான்... -பிரபு.
சின்ன வயசிலிருந்து எதையும் நான் சரியா செஞ்சதில்லை.
காயப்படுத்தியிருந்தா, மன்னிச்சுக்கோ.
என் தங்கை!
இதுதான் என் தங்கச்சி கல்யாணத்துக்கு போறதுக்கு கடைசி வாய்ப்பு.
கடைசி வாய்ப்பு.
ஆனா என் கோபத்தால்...
அதை இழக்கமாட்டேன்.
கல்யாணத்தைப் பாப்பேன்.
போவேன்.
நிச்சயமா பாப்பேன்.
நான் தப்பிப்பேன்.
இங்கிருந்து போக முடிஞ்சா...
கல்யாணத்துக்கு போலாம்.
அப்போ உங்க கணவர் அனுபவிப்பார்.
இப்படிதான் பழிதீர்ப்பேன்.
நான் தப்பிப்பேன். இங்கிருந்து தப்பிப்பேன்.
மேடம்... இதையெல்லாம் கணவர்கிட்ட சொல்லமாட்டீங்கதானே?
எதை?
என் தப்பிக்கும் திட்டம்.
நிஜமா தப்பிப்பியா?
ஆமா.
காவலிலிருந்து எப்படியாவது தப்பிச்சு தங்கச்சி கல்யாணதை பாப்பேன்
நான் தப்பிப்பேன், மேடம்.
-சார்... -ஸாரி, மேடம்.
டிஐஜி இப்போதான் போனார்.
ரவி சார் அவரை வழி அனுப்பறார்.
எப்படி துணியை எடுத்த?
-எந்திரி. -சார்.
நகரு.
சார். பிரபு!
என்னங்கமா?
சார், ஒரு நிமிஷம்.
எனக்கு ஒரு திட்டம் இருக்கு.
அதை சரியா செய்தா, உன் விருப்பம் நிறைவேறும்,
என் விருப்பமும் நிறைவேறும்.
பிரபு, என்ன செய்ற?
-சார். -என்னை விடு. அவனை பிடி.
அவனை புடி! புடி! புடி!
-புடி! -நில்லு, எங்க வேலை போகும்.
அவனை புடி. அவனை புடி.
அவனை புடி. அவனை பிடிக்க முடியலை.
என்ன சொல்றே, திவாகர்?
உனக்கு பைத்தியமா?
இது ஸ்டேஷனா என்ன?
அவன் என்ன அவ்ளோ பலசாலியா?
இவ்ளோ போலீஸ் இருக்குறப்போ எப்படி தப்பினான்?
எல்லாம் கேலி செய்வாங்க!
என்ன செய்வீங்கன்னு தெரியாது,
6 மணிக்குள் அவன் உள்ள இருக்கணும்.
இல்லே எல்லாரையும் தொலைச்சிடுவேன்.
என்ன பார்க்குறீங்க? போங்க
-திவாகர், இங்கே வா. -சார்.
-ஃபேக்ஸ் அனுப்பினியா? -ஆமா.
-அப்புறம் என்ன பார்க்குற? போ! -சரி, சார்.
எங்கேடா போய்டே?
அருமையா இருக்கு! இந்த அரண்மனை!
அடுத்து என்ன?
அவன் ஸ்டேஷனுக்கு வந்தானு ஊடுக்கே தெரியும்.
தப்பிச்சுட்டான்னு சொல்றீங்க?
என்ன சொல்ற?
அவனை நாங்க அடிச்சு கொன்னு புதைச்சோமா?
எங்களை தாக்கினான்.
யாருகிட்ட வேணா புகார் குடு.
நான் என்ன செய்றேன்னு பாருங்க.
எத்தனை பேரை வேணாலும் கொண்டு வா, பாத்திடுறேன்.
ஏன் அவனுக்கு யோசனை குடுக்குறீங்க?
பிரபு எங்கே?
பிரபு எங்கே? பிரபு எங்கே?
நீதி வேண்டும்.
எங்களுக்கு நீதி வேண்டும்.
அவன் வந்ததுக்கு ஆதாரமிருக்கு.
ஆனா தப்பிச்சதுக்கு ஆதாரம் இல்லை
நாம அழிஞ்சோம்.
பிரபு இங்க வந்த உடனே எங்களுக்கு சொல்லுங்க.
அம்மு.
அம்மு!
வர்றேன். வர்றேன்.
அம்மு. கதவைத் திற.
-எங்க போயி தொலைஞ்ச? -ஸாரி, பாத்ரூமில் இருந்தேன்.
எப்பவும் ஒரு சாக்கு!
இன்று என்னாச்சு தெரியுமா?
என்ன தெரியும் உனக்கு. முட்டாள்.
போலீஸ்தான் காரணம்னு மக்கள் சந்தேகிக்கறாங்க,
ரெண்டு கொலை செய்த பிரபு தாஸ் காணாமல் போனதுக்கு.
போலீஸ் சட்டத்தை கையில் எடுத்தாங்களா?
பிரபு எங்கே இருக்கார்? அவர் இருக்காரா இல்லையா?
அவர்களது கேள்விக்கு யார் விடை குடுப்பா?
பிரபு எங்கே?
நீதி வேணும்!
-பிரபு எங்கே? -பதில் வேணும்!
எங்களுக்கு பதில் வேணும்!
மகாராணிப்பள்ளி காவல் நிலையம்
பதில் வேணும்!
மீடியாவிடம் என்ன சொல்றது?
உன்னை நம்பி இதை ஒப்படைத்தது என் தப்பு.
இப்ப என்னாச்சு பாரு.
-வணக்கம், ஐயா. -வணக்கமா
-நலமா? -ஆமாங்கய்யா.
சாப்பாடு.
-போய் சாப்பிடு. -ஸாரி, சார்.
-இல்லை, சார். -போ.
சாப்டு வா.
-நீங்க என்ன செய்றீங்க? -சார்.
நாலு நாளா ஒருத்தனை காணோம்.
-எதுக்கு இங்க வந்த? -லஞ்ச்
அவனை பிடிக்க முடியாதா?
நாளையிலிருந்து நீ வர வேணாம்.
சாப்பாடு கொண்டு வராதே. போ.
-மடையர்கள். -ஸாரி, சார்.
-என்ன ஸாரி? -சார்.
நாலு நாளா ஒருத்தனை காணோம்.
-நேரம் போகுது? -சார்...
சுத்தமா சரியில்லை.
தகுதியில்லை.
நீங்க என்ன பண்றீங்க?
அவனை கண்டுபிடிச்சு கொண்டு வர்றோம்.
-ப்ளீஸ் போங்க. -மாட்டோம்.
பிரபு வேணும்.
அவங்களை இரண்டு மூணு நாள் விடுங்க.
அதற்குள் அவனை பிடிக்கப் பாருங்க.
-புரிஞ்சது, சார். -முடியலன்னா, சஸ்பெண்ட் செய்யுங்க.
நம்ம துறை தொடர்பான குற்றங்களை விசாரிப்போம்.
மூன்று நாட்களில் பிரபுவை பிடிக்காட்டி,
நமக்கு தண்டனை கிடைக்கும்.
அம்மு எல்லாம் திட்டப்படி போகுது.
கல்யாணத்துக்கு முன் ரவி சஸ்பெண்ட் ஆவார்.
காணவில்லை பிரபு
குண்டாயிட்டேன், இல்லையா?
உடனே பிரபுவை விடவும்
டிஐஜி தந்த அவகாசம் முடிஞ்சது, சார்.
நாம அவ்ளோதான்.
கடைசி வாய்ப்பு.
தங்கச்சி கல்யாணதுக்கு வராட்டி,
நீ அவ்ளோதான்.
தயவு செய்து அழாதே. கீதா. தயவு செய்து.
எங்களுக்கு பதில் வேணும்
மகாராணிப்பள்ளி காவல் நிலையம்
பிரபு...
மன்னிச்சிட்டாளா?
ஆமா.
இன்னொரு விஷயம் தெரியுமா?
இப்போ, கீதா கல்யாணத்தை நிறுத்தணும்னு சொன்னா.
ஆனா மத்தவங்க புரிய வச்சாங்க.
போராட்ட இடத்திலேயே அவ கல்யாணம் நடக்கும்.
காவல் நிலையத்திற்கு வெளியே.
நாளைக்கு உன்னை பாத்தா எப்படி சந்தோஷப்படுவா
என்ன சொல்ற அம்மு?
கல்யாணத்துக்கு போனா இவர் மாட்டிப்பார்.
-தெரியும். -அப்படீன்னா?
எனக்கு தெரியும்.
உனக்கு பைத்தியமா? இதை கெடுக்கதான் இவ்ளோ தூரம் வந்தியா?
எனக்காக இருக்க சொல்றது நியாயமில்லை.
இது அவருக்கு நான் செஞ்ச சத்தியம்.
எப்படி செய்யாம இருக்க?
முடிவு செஞ்சிட்டேன். நாளைக்கு சரணடையிற.
கல்யாணத்துக்கு பிறகு ஜெயிலுக்கு போ.
அம்மு, அப்ப நீ என்ன செய்வ?
ஸாரி, மேடம்.
கணவரை உடனே விட்டு போக விரும்புறீங்கனு நல்லா தெரியும்.
இருந்தும் போக சொல்றீங்க.
ரொம்ப பெருந்தன்மை உங்களுக்கு.
உங்களை மாதிரி ஆட்களை மியூசியத்தில் பாதுகாக்கணும்.
இன்னைக்கு நான் போயிருந்தா,
அம்மா மன்னிக்கமாட்டாங்க.
அப்போ கல்யாணம்?
அவள் என்னை மன்னிச்சுட்டா.
எனக்கு வேறென்ன வேணும்?
ரொம்ப சந்தோஷம்.
இன்னொரு தியாகம் செய்றியா?
இல்லை! நீங்க செய்யும் தியாகம் என்னோடதை விட சிறந்தது.
நாம இருவரும் மியூசியத்தில் இடங்களை பதிவு செய்லாமா?
நான் பதிவு செய்யட்டுமா?
அப்படியே சிரிங்க. நல்லா இருக்கு.
வேலையை பாப்போம்.
பிரபு, "நன்றி"யை தவிர வேற என்ன சொல்றதுனு தெரியலை.
நன்றி, ஸாரி அலுத்திடுச்சு.
நடப்பதை பாப்போம். வாங்க
சமைக்க போங்க, நான் என் இடத்துக்கு போறேன்.
சார், அவன் கல்யாணத்துக்கு வரலை.
என்ன செய்றது?
வாங்க.
என்ன?
டிஐஜி, ஏஎஸ்பி மற்றும் எஸ்பியை விசாரணையை தொடங்க சொல்லியிருக்கார்.
அப்போ, நமக்கெதிரா எஃப்ஐஆர் பதிவாகும்.
ரொம்ப சுலபம், இந்த விசாரணையிலிருந்து தப்பிக்க,
நாம ஒற்றுமையா இருக்கணும்.
இல்லாட்டி நாம அவ்ளோதான்.
இன்றிரவுக்குள் அவனை கண்டுபிடிக்காட்டி,
விசாரணையில் நாம் சொல்வது ஒரே மாதிரி இருக்கணும்.
-நீங்க போகலாம். -சார்.
-திவாகார். -சார்.
பிரபுவை அடிக்கும் சிசிடிவி பதிவை நீக்கணும்.
-சரி, சார். -யாருக்கும் சந்தேகம் வரக்கூடாது.
அது தற்செயலா இருக்கணும்.
சரி, சார்.
ரொம்ப காலத்துக்கு பிறகு, நேற்றிரவு நான் பாடினேன்.
உன்னோட பாட்டு.
அதுக்காக, உன் மற்ற உதவிகளுக்கு "நன்றியா" விருந்து தர்றேன்.
-நீ வரணும். -ஏன் அங்க வரணும். இங்கேயே போதும்.
இல்ல. நீ அங்க வந்து என்னோட சாப்பிடணும்.
என்ன விசேஷம்?
இக்பால் கூப்பிட்டிருந்தார்.
என் கணவருக்கு நாளைக்கு சஸ்பென்ஷன் கிடைக்கலாம்.
இந்த நாடகத்தை அப்ப முடிக்கலாம்.
அப்போ நீ இங்க இருக்க வேணாம்.
அதனால்...
நான் வர்றேன்.
பிரபு எங்கே? எங்களுக்கு நீதி வேணும்.
சட்டம் ஒழுங்கை பராமரிக்கணும்.
வேகமா அவங்களை அப்புறப்படுத்தணும்.
நான் சொல்வதை அப்படியே செய்யுங்க.
சரி, சார்.
பிரபுவை விடுதலை செய்.
பிரபுவை உடனே விடுதலை செய்.
பிரபு எங்கே?
எங்களுக்கு பதில் வேண்டும்.
வந்து உக்காருங்க.
அவங்க யாரு?
முக்கியமில்லை.
ஆதரிக்க வந்திருக்காங்க.
பிரபுவை விடுதலை செய்.
-போங்க. -சரி, சார்.
நகருங்க.
நகருங்க, நகருங்க.
-நகருங்க. -மூடுங்க.
-பிறகு பேசுவோம். -மூடுங்க.
இப்போ அதை மூடு.
பிரபு எங்கே?
எங்கள் பிரபு எங்கே?
பிரபுவை விடுதலை செய்.
ஏதோ சந்தேகமா இருக்கு.
பிரபுவை விடுதலை செய்.
பிரபு எங்கே?
நிறுத்து. அதை நீக்கு.
எங்களுக்கு பதில் வேணும்.
இதையும் நீக்கிடு.
பிரபு எங்கே?
நீதி வேணும்!
பிரபு எங்கே?
எங்களுக்கு நீதி வேணும்.
பிரபு எங்கே?
பிரபுவை விடுங்க.
பிரபு எங்கே?
பிரபுவை விடுதலை செய்.
நிறுத்து! நிறுத்து!
பின்னாடி!
நிறுத்து! போடு.
மேடம், சார்.
சார், என்னாச்சு?
எல்லாம் சரித்தானே?
என்ன ஆச்சு சார்?
இக்பால், சார் வெளி வந்துட்டார்.
-இக்பால். -சார்.
ஒன்றும் இல்லை.
சார்.
நீ இப்போ பாடுறேலே? பாடு.
சார், சும்மா பாடினேன்.
எனக்காக பாடு.
-சார். -"பாட" சொன்னேன்!
-ஏய்! நிறுத்து! -வாழ்...
இந்த பாட்டு எப்படி தெரியும்?
சார், பிரபு எப்பவும் பாடுவான்.
-பிரபு? -அன்னிக்கு கூட இங்க பாடினான்.
ஏன் கேட்டீங்க? என்னாச்சு?
-இக்பால்... -சார்?
எங்கும் பிரபுவை தேடினோமா?
ஆமா, சார்.
இல்லை.
சார்.
-இது... -என்ன...
மீன் குழும்பு உங்க அம்மா மாதிரியா?
இப்போ தூக்கி எறிங்க.
இப்போ போடு.
ஸ்டேஷனை குறிவைங்க.
நீ யார்? அதை நிறுத்து.
நிறுத்துங்க.
யார் ஆளு? நிறுத்து.
ஏய்!
பிரபுவுக்காகவா?
மாமா...
சாய்...
அடிங்க!
எங்களை அடிக்காதீங்க.
எங்களை ஏன் அடிக்கறீங்க?
போலீஸ் ஒழிக, ஒழிக!
-கீதா! -போலீஸ் ஒழிக, ஒழிக!
-சாய்! -போலீஸ் ஒழிக!
இங்கிருந்து போங்க.
ஏய்!
கீதா, இங்கே வா.
இங்கே வா.
இங்கே வாங்க.
உடைங்க.
அவன் எங்கே?
சொல்லு! அவன் எங்கே?
அவன் குரலை கேட்டேன்! எங்கே?
சொல்லாட்டி கழுத்தை உடைப்பேன்.
நீங்க என்ன சொல்றீங்க புரியலை.
எதுக்கு அப்பாவியா நடிக்கிற?
தெரியாதுனு நினச்சியா?
உன்னை அடிச்சதால் இப்படி செஞ்சியா?
அவனை தப்பிக்க வெச்சு, என்னை பழி வாங்குறியா?
தெரியாதுனு நினைச்சியா?
என்னை நம்புங்க.
எதுவுமே புரியலை.
ப்ளீஸ் என்னை அடிக்காதீங்க.
நான் கேட்பதுக்கு காரணமிருக்கு.
இவ்வளவு செஞ்ச அப்புறம் அடிக்கக் கூடாதா?
ஏன் அடிக்கக் கூடாது?
-ஏன்? -கர்ப்பமா இருக்கேன்.
ரவி...
-என்ன? -அப்பாவாக போறீங்க.
வெட்கமில்லாத நாயே.
ஏன் இப்படி பொய் சொல்ற?
ரவி, கர்ப்பமா இருக்கேன்.
உங்களுக்கு ஆச்சரியம் குடுக்க இனிப்பு செய்துட்டிருந்தேன்.
அம்மு...
ரவி.
டாக்டரை கூப்பிட்டு கேட்டுப் பாருங்க
நிஜமா, கர்ப்பமா இருக்கேன்.
அம்மு சொன்னது உண்மை. கர்ப்பமா இருக்கா.
கலைக்க விரும்பினா...
ரகசியமா வைத்தாள்.
குழந்தை வேணும்னு இன்னிக்கி சொன்னா.
உங்களை நல்லா தெரியும். அதனால் சொல்றேன்.
இனி முதலாவது, அவளை கவனிங்க.
ரவி.
நான் பயந்துட்டேன்.
கருவை கலைக்க விரும்பினேன்.
ஆனால் என்னால் முடியலை.
ஏன்னா அது உங்க கனவுன்னு தெரியும்.
இப்போ அது நனவாகப் போகுது.
அதை நான் உங்களிடம் சொல்லலை.
மன்னிச்சிடுங்க.
ரவி.
அவன் எங்கே?
எங்கேனு சொல்லு!
அவன் குரலை கேட்டேன்.
என்ன ஆச்சு?
தூங்க முடியலை.
நடந்துட்டு வர்றேன்.
சரி.
சாப்பிட்டுட்டு போங்க.
இல்லை. வெளில சாப்பிட்டுக்கறேன்.
ஒரு வாரத்தில் நூல் அலங்காரம் செய்ய முடியாது.
போன முறை, நீ தைத்த உடை...
லின்னி, மீன் குழம்பு வைக்க கத்துக்குடுறீயா
மீன் சேர்க்கணும்.
புளி சேர்கணும்...
உள்ளே வா.
இது உன் அம்மா மீன் குழம்பு மாதிரியா?
அம்மா அளவு சுவை இல்ல.
பரவாயில்லை.
சே!
என்ன?
ஏன்? என்ன ஆச்சு?
நான் கொல்லப்படலாம், எனவே வீடியோ எடுக்கிறேன்.
என் பெயர் பிரபு.
என் தங்கச்சி கல்யாணத்துக்காக பரோலில் வந்திருக்கேன்.
எதிர்பாராத விதமாக, மகாரனிப்பள்ளி இன்ஸ்பெக்டர் ரவியோட சண்டை.
மனசுல வச்சுக்கிட்டு,
பரோலை ரத்தாக்கி, என்னை துன்புறுத்தி, கைது செய்தார்.
அவர் மனைவி உதவியோட கல்யாணம் பாத்தேன்.
அவங்க வீட்டில் தங்க வச்சாங்க.
அவங்களால்தான் கல்யாணத்தை பார்த்தேன்.
டிஐஜி அலுவலகத்தில் சரணடைய போறேன்.
நடுவுலே எனக்கு ஏதாவது நடந்தா,
மொத்த பொறுப்பு இன்ஸ்பெக்டர் ரவி மட்டுமே
சர்க்கரை
-சர்க்கரை வேணுமா? -வேணாம்.
அவனை எனக்கு தெரியாமலா மறைச்ச?
நீ புத்திசாலி.
விவரமான நாயி!
நன்றி! நீங்க ஒண்ணும் செய்ய முடியாது.
கைது செய்ய முடியாது.
அப்படி செஞ்சா...
கைது செஞ்சா, டிஐஜியிடம் ஒப்படைக்கணும்.
இருந்த இடத்தை கேட்பார்.
என் வீட்டில் இருந்தான்.
சஸ்பென்ஷன் கிடைக்கும், கைது செய்வாங்க.
அதுதானே உன் திட்டம்?
அதனால், வீடியோவில் மிகையா பேசி என்னை சிக்க வைத்தான்.
அவன் கைதானாலோ தப்பித்தாலோ எனக்கு பிரச்சினையாகும்.
அருமை. அவனை விட நீ பெரிய கிரிமினல்.
குரு உங்ககிட்ட படிச்சது.
என்னை மொத்தமா கவுத்த.
இப்போ, உன்னை நிஜமா நேசிக்கிறேன்.
உன்னை அழுத்தமா முத்தம் வைக்கணும்,
அப்புறம் சுவரில் உன் தலையை இடிக்கணும்.
ரத்தம் ஒழுக, உன் சாவை பாக்கணும்னு ஆசை.
அது நடக்கணும்னு விரும்புறேன்...
-ஆனா... -ஆனா?
சரி, நீயே ஜெயிச்சிட்ட.
என்ன வேணும் சொல்லு.
சுலபமானது...
விவாகரத்து.
நிச்சயமா.
இதுக்கப்புறம் எப்படி ஒன்றாக இருப்பது?
-சம்மதம். -அதுமட்டுமில்லை.
என்னை அடிச்சதா வீடியோ வாக்குமூலம்.
உன் நிஜ முகத்தை அம்பலப்படுத்தணும்.
ஜோக் அடிக்காதே.
பிரபு விஷயத்தில் சஸ்பென்ஷன் கிடைக்கலாம்.
ஆனா அடிச்சதை சொன்னா, கைது செய்யப்படுவேன்,
என் வேலை போகும்.
முட்டாள் மாதிரி தெரிதா?
விவாகரத்து வேணுமில்லை,
எடுத்துக்கோ, சந்தோஷமா இரு.
எதுக்கு வாக்குமூலம்?
விவாகரத்து ரொம்ப காலமாகும்.
பிரச்சினை தர வாய்ப்பிருக்கு.
பிரபு வழக்கு முடிஞ்சா, நீ பிரச்சினை தரலாம்.
அந்த ஆபத்து வேணாம்.
இப்பவும் செய்யலாம்.
உன்னை கொன்னு பிரபு மேல பழி போடுவேன்.
என்ன சொல்ற? செய்யட்டுமா?
கர்ப்பம்ன்னு தெரிஞ்சும் கொல்வீங்களா?
அம்மூ, அம்மூ...
நீ என் குழந்தையை சுமப்பதால்,
காயப்படுத்தமாட்டேன்னு தோணுதா?
உன் புரிதல் இவ்வளவுத்தானா?
வேற ஒருத்தி கூட குழந்தை பெத்துப்பேன்.
அது பெரிய விஷயமில்லை.
பிரபு எங்கேன்னு சொல்லு.
காப்பியில் சர்க்கரை போதுமா?
நான் என்ன கேக்குறேன், நீ என்ன பேசுறே
பைத்தியமா உனக்கு?
நான் தந்த போது எடுத்திருக்கணும். தப்பு பண்ணிட்டீங்க
-சீக்கிரம்! வேகமா! -சரி.
அம்மு நீ எல்லையை மீறீட்ட.
கடுங்கோபத்திலே..
எனக்கு உங்க மேல பயமில்லை.
இது நானாக இருந்தால், தாமதிக்கமாட்டேன்.
சே!
இந்த வழக்கை ஏன் இழுத்தடிக்கறீங்க?
-ரவியை வந்து பார்க்க சொல்லுங்க. -சரி.
இங்க என்ன நடக்குது?
போங்க, சார். பார்த்துக்கறோம்.
-அண்ணா வந்திருப்பாரா? -சாத்துங்க.
யாரும் நுழையக் கூடாது.
பிரபு வந்தாச்சு.
-பிரபு. -எப்படி இருக்க?
-நல்லா இருக்கேன். -நலமா?
-எப்படி இருக்க? -நலம்.
-சந்தோசம். -பத்திரம்தானே?
மன்னிச்சுக்கோம்மா.
அது நான் சொல்லணும், நீங்க இல்லை.
பிரபு வா.
கவலைப்படாதே.
சார், எங்க கூட்டி போறீங்க?
சார், அவனை விடுங்க.
-விடுங்க. -என்ன?
பிரபு.
பார்த்தாச்சா? போடா.
போய் தொலை.
-சார். -என்ன?
-டிஐஜியை பார்க்கணும். -முடியாது.
அங்கே காத்திருங்க.
-பார்த்து. -சரி, சார்.
ஹேய்!
நீ பெரிய தப்பு பண்றே.
திரும்ப ஜெயிலுக்கு போவே..
நான் உன்னை என்ன செஞ்சாலும்,
யாரும் கண்டுக்கமாட்டாங்க.
சார், என்னை பயப்படுத்த முடியும்னு தோணுதா?
சொல்றதை புரிஞ்சுக்கோ.
-என் பேச்சை கேளுடா -சார், அமைதி.
அங்கே உட்காருங்கம்மா.
அம்மு, வேற எங்காவது உட்காரணுமா?
பரவாயில்லை. இனி அவர் என்னை துன்புறுத்த முடியாது.
அம்மு, சொல்றதை கேளு.
பெரிய அதிகாரிகள் இருக்காங்க.
இங்கிருந்து போயிடு.
எனக்கு இப்படி செய்யாதே.
கெஞ்சறேன். ப்ளீஸ்!
உட்காரு.
உக்காருங்க.
நினைவிருக்கா பல தடவை கெஞ்சினேன்.
கவலைப்பட்டீங்களா?
அம்மு, நான் உன்னை அடிச்சிருக்கக் கூடாது.
என்னை மன்னிச்சிடு.
ப்ளீஸ் வெளிய போ
தயவு செய்து!
எனக்கு இப்படி செய்யாதே.
ப்ளீஸ், அம்மு. ப்ளீஸ். புரிஞ்சுக்கோ.
என் வாழ்க்கை, வேலை பிரச்சினையாகும்.
கேளு, அம்மு. தயவு செஞ்சு.
அம்மூ, எப்படி...
-அந்த முட்டாள் ரவி எங்கே? -சார்.
ஸாரி சார்.
நில்லு! நில்லு! அம்மு, ஏன் இப்படி செஞ்ச?
சார், இங்க நான் முதல் தடவை வரலை.
போன தடவை வந்தப்போ,
அவர் தடுத்தார்னு நினைச்சேன்.
இல்லை.
நானே தடுத்துகிட்டேன்.
ஆனா இந்த முறை...
எனக்கு புரியலை.
சொல்லு, ரவி. என்னை அடிக்கறதுண்டா?
உண்மையை சொல்லு. எல்லாரும் இருக்காங்க இல்லே!
என்னை நீ அடிக்கறதுண்டா? இல்லையா?
மேடம்...
கிடைச்சுதா?
-என்னது? -நன்றியைவிட மேலான சொல்.
நான் உண்மையை சொல்லணும்.
அரண்மனையை ரொம்ப ஏங்குவேன்.
என்ன தோணுது?
திரும்ப பாப்போமா?
அங்கே நில்லுங்க.
ஆமா, அடுத்து என்ன?
இந்த கேள்வி வரும்போதெல்லாம் எனக்கு பதட்டமாகும்.
இந்த பயம் என்னை சரியான...
முடிவெடுக்க விட்டதில்லை.
ஆனா இப்போ மாறிடுச்சு.
இப்பத்திலிருந்து உனக்கு எல்லாமே நல்லதா நடக்கும்.
அப்புறம் குழந்தை?
அப்புறம்..
குழந்தை வேண்டாம்னா நீ மோசமானவளா ஆயிடமாட்டே.
தெரியும்.
பசிக்குது, லின்னி.
என்ன சாப்டலாம் சொல்லு
சந்தைக்கு பக்கம் ஹோட்டல் இருக்குலே?
கலர் கலர் லைட்டோட.
ரொம்ப நாளா அங்க போகணும்னு ஆசை.
-போலாமா? -சரி.
ஐந்து நிமிஷம்.
அம்மு
கடைசியா கெளம்பி போறீயா?
-சந்தோசம். -உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?
இப்போ உனக்கு பதட்டம் இல்லை.
தைரியம் வந்திருக்கு.
வா, உக்காரு.
ஆஹா, அருமையான வாசனை.
சாப்பிடு.
நான் செய்தது தப்புனு தெரிஞ்சும், ஏன் நீங்க ஒண்ணும் சொல்லலை?
முடிவு எதுவாக இருந்தாலும்,
அதை நீயே எடுக்கணும். புரிஞ்சதா?
ஆஹா, பிரியாணி ருசியோ ருசி!
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு பிரதீப் குமார்
படைப்பு மேற்பார்வை நந்தினி ஸ்ரீதர்