Mama?
Wszystko w porządku?
Śpij, Ruby Lee.
Mamie nic nie jest.
Mamo?
Chodzisz we śnie?
Śpij dalej, maleńka.
Mamusia czuje się świetnie.
ONI
Ładnie teraz wyglądam?
Auć! Mamo!
-Gracie Jean! Przepraszam. -Co jej zrobiłaś?
Oparzyła mnie!
DZIEŃ 7
Odstęp między obudową gondoli a napędem?
Nie mam na głowie całego wydziału, więc się nie spiesz.
0,15875 cm.
Tak. Dobrze.
Tylko...
gdzie adnotacja?
McCluskey zajmuje się napędem.
Ja tylko gondolą.
Ty tylko...
To wysiłek zbiorowy, Emory. Właśnie to próbuję ci wpoić.
Tak jest.
Tak sobie myślę. Może,
gdybyś nie tracił czasu na podlizywanie się szefom,
nie miałbyś zaległości?
Co ty sobie wyobrażasz?
Że Stoat zaprosi cię na golfa?
Nie nadajesz się nawet do noszenia kija.
Murzyński college na Południu jest dobry dla początkujących,
ale coś ci powiem. To...
To kontrakt z Pentagonem.
Chyba nie jesteś gotowy.
Nie jestem gotowy?
Bo nie wykonałem za kogoś roboty?
Pyskujesz? Dobrze mi się wydaje?
Coś ci powiem. Za takie coś wylecisz.
Tylko spróbuj. Proszę.
Posłuchaj.
Potrafię przyznać się do błędu.
Za szybko dałem ci szansę.
Zwalnia mnie pan,
panie Berks?
Nazbierało ci się.
Nie.
Ale wypadasz z projektu dla Pentagonu.
Pan Stoat powiedział: „Co zbudujesz, to twoje”.
To moje dzieło.
A ja mówię...
że na udział w zyskach trzeba zasłużyć.
Nie słyszałem, by czarni zarabiali tyle, co ty,
więc nie próbuj się użalać.
Pocieszę cię, masz potencjał.
Idź do działu komercyjnego
i pracuj nad profilem DC-7.
Tak, proszę pana.
Słucham?
Tak, proszę pana.
Zuch.
Chwileczkę!
Bo ja wiem? Skoro pytasz,
to powiem ci, co myślę,
choć pewnie ci się to nie spodoba.
Wiem, że masz mnie za wariatkę.
Żebyś wiedziała.
Bo zamieszkałaś u białych w Compton.
Nie... Dziś rano skrzywdziłam Gracie Jean.
Oparzyłam ją.
Bo nie znasz się na czesaniu włosów.
Nawet Ray Charles by ci to powiedział.
Ale nigdy nie skrzywdziłabyś swoich córek.
Zastanawia mnie tylko,
czemu nic mi nie mówisz.
O czym? Nie wiem, co...
O tym, co się stało.
Z twoim synkiem.
Możesz mi powiedzieć lub nie.
I tak możesz na mnie liczyć.
Przeprowadźcie się. Zwolniło się mieszkanie obok. Dwie sypialnie.
Z dala od białych, którzy doprowadzają nas do szału.
Ta kobieta...
Mówiliście o kolorowych z Compton, którzy coś zrobili...
Byliśmy ubzdryngoleni, nie przejmowałabym się...
Hazel. Mówiłaś, że mogę na ciebie liczyć.
Co tam się stało?
Widzę, że coś wiesz.
Nie patrz na moją minę.
Już tak mam.
Hazel.
Cholera.
Tak, rodzina Beaumontów.
Kolorowi jak wy.
Mieszkali w East Compton, ale tylko do czasu,
gdy ci sukinsyni
doprowadzili tę kobietę i jej rodzinę do szaleństwa.
Co się stało?
Zabiła ich.
Zabiła.
Nieszczęsna nazywała się Arnette Beaumont.
Zamknęli ją w stanowym wariatkowie.
A w takim miejscu... cholera...
w takim miejscu to ani człowiek...
Przyszłam bez niego.
Mąż musi przyjść i to podpisać.
Muszę dopilnować...
-Czym mogę służyć? -Betty Wendell do pana Fullera.
Tak. Proszę tędy.
Przeprowadzka? Tak szybko? Mieszkacie w Compton...
To prawda.
Zwróci wam się wasz wkład?
Mamy oszczędności. Znajdziemy coś ładnego.
Tak między nami, Compton bardzo się zmieniło.
Co? West Compton, owszem, trochę tam...
Santa Ana przywiała śmieci na wschód.
Wielka szkoda.
Clarke powinien przy tym być.
To ja założyłam konto.
Tak. A on jest sygnatariuszem i twoim mężem.
Przejęzyczyłam się.
Mój ojciec założył to konto.
Mogę zadzwonić i powiedzieć mu,
że pańska firma broni jego córce
dostępu do jej własnych pieniędzy.
Nie masz do nich dostępu, bo już ich tam nie ma.
Przykro mi.
Na koncie było ponad 6000 dolarów.
Nie wolno mi...
Sprawy pomiędzy małżonkami to rzecz święta.
Nie tknęłam ani centa.
Ile wypłacił mój mąż?
Proszę go zapytać.
Pytam pana.
Zostało niecałe 400 dolarów.
Dziękuję, że poświęcił mi pan czas.
Berek!
Kończę lunch.
Mam niespodziankę.
Poprosiłam i dostałam zgodę.
Staram się o przyjęcie do cheerleaderek. A ty ze mną.
Czemu ze mną gadasz?
Czego ode mnie chcesz?
Niczego.
Przyjaźnimy się.
Czemu wybrałaś mnie?
Nie masz innych przyjaciół?
Widzę cię, Ruby Emory.
Nie zdołasz się tu ukryć.
Więc nie próbuj.
Przynajmniej będą mieli powód, by się na ciebie gapić.
Sala gimnastyczna po szkole. Przyjdziesz?
SZPITAL CENTRAL STATE W KALIFORNII
Pani Beaumont zgodziła się na wizytę.
Czemu zawdzięczam tę wizytę?
Piętnaście minut.
Pani Beaumont,
przyjechałam z Compton.
Z East Compton.
Masz męża?
Dzieci?
Tak.
Dwie córki.
Zanim je zamordujesz,
pomyśl, jak ci ich będzie brakowało, gdy ich już nie będzie.
Luck?
...ten model DeSoto zasługuje na miano „automatyczny”.
Sami zobaczcie dlaczego.
Udajcie się do dilera DeSoto Plymouth.
Spróbujcie jazdy pięknym, stylowym
i nietuzinkowym DeSoto, model 1954 automatic.
Dostępny w dwóch seriach:
wspaniały Firedome o mocy 170 koni mechanicznych
oraz genialny Powermaster Six.
Przekonajcie się, że w tym roku DeSoto...
Robert Young...
oraz Jane Wyatt.
Z Elinor Donahue, Billym Grayem i Lauren Chapin
w serialu Ojciec wie najlepiej.
Tak jest.
Poznasz po wyglądzie, czy ktoś mógłby popełnić zbrodnię?
Przeważnie tak.
Urodzonego przestępcę można poznać po rysach twarzy.
Gorzej, gdy to okoliczności zwiodą zwykłą osobę na ścieżkę zbrodni.
Kogoś takiego w końcu wyda strach.
Przed wymiarem prawa lub Bogiem.
Twoja zdolność do wzbudzania strachu pewnie przynosi skutki.
Tak. Zwykle winny sam się przyznaje
i nie musimy go ścigać.
Otwarcie bym tego nie wyznał,
ale kolega po fachu sam wie,
przypisują nam niesłychane zasługi.
Otóż to...
Wystraszyły ich nie tylko te bębny,
ale kości, którymi się pan bawi.
-Bzdura. -Bzdura.
No może. Ale oni wiedzą,
że te kości kiedyś się tu przechadzały,
a ci, którzy mieli je w sobie...
Mój Boże, brzuch mi pęknie ze śmiechu przez te wygłupy.
Skąd się wziąłeś?
To mój dom.
Nieźle wybuliłeś.
Zgadza się.
Zapłaciłem za to.
Za to wszystko.
Ja.
A przez tego białasa teraz nie wykarmisz dzieci.
To ci ladaco!
A ja mówię, że na udział w zyskach trzeba zasłużyć.
Panie Henry, idealna imitacja.
Wielki Boże, cóż to znowu za wygłupy?
Za kogo on się ma?
Zaspokoiłem pragnienie, panie Henry,
i wreszcie umysł mi się rozjaśnił.
Co teraz zrobisz?
Widziałem już ten wyraz twarzy.
Szykują się kłopoty.
...sztandarowi
Stanów Zjednoczonych Ameryki
i republice,
którą symbolizuje.
Jednemu, niepodzielnemu narodowi,
gwarantującemu wolność i sprawiedliwość
Kto wyrecytuje przysięgę przed całą klasą?
Gracie Emory.
Przysięgam wierność
sztandarowi Stanów Zjednoczonych Ameryki
i republice, którą symbo...
Republice...
Republice, którą symbolizuje... Bardzo dobrze.
Republice, którą symbolizuje...
Repu...
Kota do wora.
-Kota do wora. -Gracie, wystarczy.
Kota do wora.
Nie śmiać się.
Gracie Jean Emory, dość!
Gracie? Przestań!
Gracie, dość.
Dość tego, Gracie!
Szczęściara ze mnie... taka skóra.
Mniej się spocisz, więcej zarobisz.
Tak mawiała moja mama.
Bogactwo nie szkodzi,
ale kolorowi nie mogą całkiem się nim cieszyć.
Pieniądze nie pomogą ci zapomnieć, kim jesteś.
Mama miała takie powiedzonko:
„Byle było biało"
Ale wcale nie myślałam o tych słowach
ani o niej
przez całe lata.
Ani razu.
Do czasu, gdy zamieszkaliśmy w East Compton.
Zanim to się stało, od wielu dni nie wychodziliśmy z domu.
WYBIELACZ
To, co zrobiłam swojej rodzinie,
było niecne i bezbożne.
Ale coś mną powodowało,
coś mnie nakłoniło.
Nie powiedziałam o nim policjantom.
O kim?
O kim, pani Beaumont?
Człowieku w czarnym kapeluszu.
Przyszłaś!
Koszykarze zajęli salę.
Dziewczyny są na dole. Chodź.
Przepraszam, że musiałam panią wezwać.
Obawiam się, że mamy...
-Gracie Jean, weź... -Pani Emory.
Idziemy.
-Przepraszam, mamo. -Za co?
Pani córka ma pewne trudności.
Jakie?
Znam to na pamięć. Przysięgam.
Gracie, powiedziałaś już swoje.
Czy mówią pani coś słowa „kota do wora"?
Pani Emory, Gracie nie jest gotowa na ten poziom edukacji.
To źle wpływa na resztę uczniów, którzy chcą się czegoś nauczyć.
Od pani?
Według mnie to nieodpowiednie miejsce dla córki.
Żeby pani wiedziała.
Nasi zabłysną! Nasi chłopcy zabłysną!
Nasi chłopcy dziś zabłysną Zagrają jak nikt!
Gdy zajdzie słońce, wzejdzie księżyc
Nasi chłopcy zabłysną
Nasi zabłysną! Nasi chłopcy zabłysną!
Nasi chłopcy dziś zabłysną Zagrają jak nikt!
Gdy zajdzie słońce, wzejdzie księżyc
Nasi chłopcy zabłysną
Nasi zabłysną! Nasi chłopcy zabłysną!
Nasi chłopcy dziś zabłysną Zagrają jak nikt!
Gdy zajdzie słońce, wzejdzie księżyc
Nasi chłopcy zabłysną
Nasi zabłysną! Nasi chłopcy zabłysną!
Nasi chłopcy dziś zabłysną Zagrają jak nikt!
Gdy zajdzie słońce, wzejdzie księżyc
Nasi chłopcy zabłysną
Nasi zabłysną! Nasi chłopcy zabłysną!
Nasi chłopcy dziś zabłysną Zagrają jak nikt!
Przepraszam.
Do ciebie mówię.
Pomóc w czymś?
Czemu się tu kręcisz?
Patrz na mnie, jak do ciebie mówię.
Przepraszam. Chyba się zgubiłem.
Też tak sądzę.
No tak.
Mamusiu, jestem zmęczona.
Mam cię nieść na rękach?
Jesteś duża. Nie marudź.
Nie jestem taka duża jak ty.
Gracie Jean, w szkole...
Nie zrobiłam nic złego.
Wiem.
-Niczego. -Wiem.
MURZYŃSKIE NIEBO
Przypomnij sobie.
Dlaczego powiedziałaś
„kota do wora”?
Widziałaś dziś panią Verę w szkole?
Nie bój się, nie będę zła.
-Nie podoba mi się tu. -Mnie też nie.
Wyniesiemy się stąd.
Pani Emory?
Posprząta pani wreszcie ten bałagan?
Cywilizowani ludzie tak nie postępują.
Doprawdy, pani Wendell?
Czarnuchy.
Potrzymaj mi torebkę.
Zaczekaj tu, dobrze?
Niektórzy z nas mają potąd...
Właśnie, mamusiu. Spierzemy im tyłki.
Pieprzona suka!
Pieprzona czarna suka!
Tak.
Proszę mnie połączyć z Metcalf 8442.
Halo.
Tak. Tu Betty Wendell.
Nie chcę cię kłopotać, ale...
jednak poproszę o przysługę.
Natychmiast.
Napisy: Ewa Nowicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski