ONLAR
ALTINCI GÜN
ZENCİ CENNETİ
Okula gitmiyor muyuz?
-Radyo mu dinliyordun baba? -Hayır.
Okula gideceğiz tabii ki.
Bugün Gracie Jean'in ilk günü.
-Hazır mısınız? -Evet.
-Bazı insanlar nedir? -Aptaldır.
Aynen öyle.
Şimdi gidiyoruz. Aptalları ve aptallıkları umursamıyoruz, değil mi?
Doğruca arabaya.
Öğretmenlerinizi dinleyin.
Kapıyı kilitleyin.
Biliyorum canım.
-Şu saçmalığa bak. -Canım, bana bak.
-Onlara bu zevki tattırma. -Sokayım onlara.
Tamam, bak.
Üç seçeneğimiz var.
Bir, eve geri gireceğim, tabancamı alıp hepsini öldüreceğim.
Hapse gireceğim, kızlar elinden alınacak.
Dürüst olayım, birinci seçeneği sevmiyorum.
İki, evde seninle kalacağım.
İşteki ilk haftanda mı?
Kovulursun.
Birinci seçenek neydi?
Dikkatini bana ver. Bana bak.
O kadar şey yaşadık.
Oyuncak bebekten ne olacak?
Şimdi kızları okula götüreceğim, sonra da işe gideceğim.
İçeri girip kapıyı kilitleyeceksin.
Tamam.
Bunu aşacağız.
Aşacağız.
-Buna ne diyorsun? -Bir başlangıç.
-Haç yakmak çok mu şaşalı geldi? -Ne dediğini anlamadım.
-Çocuklarım bunu gördü. -Kimin suçu peki?
Burası benim... Bizim yuvamız.
Bence insanın yerini bilmesi önemli.
Ben olsam
istenmediğim bir yerde yaşamayı hayal bile etmezdim.
Bir de tek başıma.
Şu an sen tek başınasın.
Onlar yetişemeden iş biter.
Bu bir tehdit mi?
Ne dediğini anlamadım.
Betts? Her şey yolunda mı?
Gayet yolunda tatlım.
Gayet yolunda.
Niye istenmediğin bir yerde yaşıyorsun?
Cidden.
Güneş ışığı.
Havada yasemin kokusu.
-Hoşuma gidiyor. -Ve düşünmen gereken ailen var.
Gördün mü?
Cevabı kendi kendine buldun.
-Çocuklarımın böyle bir... -İyi ki çocuğun yok.
Değil mi?
Yaşayacak başka bir yer bul Bayan Emory.
Çünkü bu gördüğün, buranın sana karşı olabileceği en iyi hâl
ve bir daha asla bu kadar iyi olmayacak.
Aslına bakarsan,
komşuluğun en iyi yanlarından biri de Bayan Wendell,
beni nerede bulacağını bilmendir.
Teşekkürler Emory.
Pekâlâ, partide görüşürüz.
Öğleden sonra olacak. Bu partiler çok sıkıcı oluyor.
Bir sürü eski kafalı insan. Senin için eğlenceli olmaz.
Gitmek zorunda olmasam gitmezdim. Yarım iş gününün tadını çıkar.
Görüşürüz.
Nasılsın?
İsterseniz daha yavaş söyleyebilir veya yazabilirim.
Evi satıyoruz.
İmzaladığınız anlaşmaya bir kere daha bakmanızı isterim.
Bu klasik bir sözleşme değil.
Banka ipoteği yok,
borç da net varlıkta değer artışı olmadan amortize ediliyor.
-Amortismanın anlamı... -Yani bu tefecilik.
Compton'a son yerleştirdiğim siyahi aileye de aynısı oldu.
Thorson Caddesi'ndeki Johnson ailesi.
Buraya taşınmaya can atan yeni siyahi aileler var.
Eminim kısa sürede yalnız olmadığınızı göreceksiniz.
Olacaklar konusunda onları uyaracak mısınız?
-Compton Polisi. -Çavuş Wheatley lütfen.
Sanırım işe yaradı.
Geçen akşam söylediğin şey.
O kadın...
O insanlar...
Yüzsüzlük George.
Ne oldu?
Bilmiyorum Bayan Wendell...
Betty, toplantıda söylediklerin...
Söylemeden edemeyeceğim
ama tüm gece uyumadan bunu düşündüm.
Senin söylediğin
şeyleri düşündüm.
Sözler senet olsa...
Ben Kore'deyken
yapılması gereken bazı şeyler vardı.
Ve...
Belirli türden şeyleri yapmak için
belirli türden insanlar gerekir.
Beni ne mutlu ederdi, biliyor musun?
Bir günlük izin.
Bir karar bile vermek zorunda olmadığım tek bir gün.
Bütün işlerle başkası ilgilenirdi.
Bütün bu karmaşayla.
-Ben gideyim. -Tanrım, ne diyorum ben?
Seni oyaladım. Kış kış.
Hem teslimat için hem uğradığın için teşekkürler.
Her zaman bir zevk, angarya değil.
Annem hep bunu derdi.
Betty, eğer ihtiyacın olan bir şey varsa,
benden isteyeceğin,
her ne olursa,
sormaktan çekinme.
Hadi tüyelim buradan.
Sana bir şey göstereceğim.
Hadi.
Gidelim.
-Yemekteyiz sanıyorlar. -Kimler?
Burada.
-Kim var orada? -Koş!
Yürü!
Koş!
Çabuk! Şuraya gir!
Habersiz geldiğim için özür dilerim.
Özre gerek yok. Misafirleri severim.
Georgia'da evimiz hep insanlarla doluydu.
Kapı her zaman açıktı.
Ne zamandır buradasın?
Çok uzun olmadı. Birkaç hafta.
Birkaç ay.
Burada zaman akıp gidiyor.
Sanırım hep güneşli olmasından dolayı.
Gündüz ile gece resmen birbirine karışıyor.
Kuzey Karolina'da zamanı ağaçlardan anlıyordum.
Kızlarım akşam yemeği saatini hep gölgelerden anlardı.
Ağaçlar... Onları özledim.
Neyse, anlat bakalım.
Ağaçları konuşmaya gelmediğini biliyorum.
Beni arıyordun.
O kadar belli mi?
Bu mahallede her gün siyahi görülmez.
Penceremin önündeki ifadene bakılırsa da epey bir süre olmuş.
Oldu.
Zorluğunu biliyorum.
Bu yer. Bu...
İnsanlar.
Bizi buradan kovmak için her türden kirli iş çevirdiler.
Gece boyunca kapının dışında bağırdılar.
Garaj yoluna çivi döktüler.
Posta kutusuna mektup bıraktılar.
"Küçük zencilerinize göz kulak olun."
Uyumayı bıraktım.
Yemeyi de.
Evden çıkamadım.
Korktum.
İnsanın aklını etkiliyor.
Delireceğimi düşündüm.
Tanrı'yı kabul edin...
Ama er geç her şey yoluna girer.
O adamın dediği gibi.
Adam mı?
Siyah şapkalı adam.
Şeytanın himayesinden kurtulduk!
Hiçbir iblis bu soya karşı koyamaz...
Sana bir sır vereceğim.
Âmin!
Ben daha önce yapmıştım.
Neyi?
Yaptıkları şeyi.
Düzüşmek.
Sen niye amigo değilsin?
Bilmiyorum.
Katılayım diye yalvarıyorlar.
İşte. Böyle daha iyi.
Tamam. Şimdi dudaklarını çıkar. Böyle.
Gözlerini kapat.
Seçmelere katılmalısın.
-Ben mi? -Neden olmasın?
Gördüğüm en güzel siyahi kızsın.
Annemin hep dediği gibi.
"Daha iyisi olabilirsin.
"Her zaman daha iyisi olabilirsin."
Burada ne yapıyorsun?
Buraya girebileceğini kim söyledi?
Derse gitmem gerek.
-Onlardan daha iyi ol. -Bırak beni!
Bıraksana lan beni!
Özür dilerim.
Sorun değil. Seni tutmamalıydım.
-Akıllı bir kızsın. -Beni tanımıyorsun.
Evet, tanımıyorum.
Ama anne ve baban iyiliğini istemese
seni bu çocukların arasına,
bu okula göndermezlerdi.
Başta korkmuştum.
Ama bana öğretti.
Her şeyi olduğu gibi görmeyi öğretti.
Tüm vaktimi penceremin önündeki
o kaba beyazlarla harcıyordum.
Ama aslında kendi evimle ilgilenmem gerekiyordu.
Onu temiz tutmalıydım.
Temiz değil mi?
Küçüklüğümden beri pislikten korkarım.
Pislikten korkan bir taşra kızı.
Buna inanabiliyor musun?
O bunu biliyordu.
Hayatım boyunca o güne hazırlandığımı söyledi.
Kendimle başlamamı istedi.
Saatte bir yıkandım. Hoşuma gitti.
Ovaladım da ovaladım.
Zebur, 51:7.
"Temiz olmalıyım.
"Yıka beni, kardan beyaz olayım."
Temiz olduğumda, oda temiz olduğunda,
mutfak temiz olduğunda da...
İşte,
o zaman sıra oğullarımı temizlemeye gelmişti.
...bir adama rastladı...
Bir annenin işi asla bitmez.
Gracie'nin yaşlarında duruyorlar.
Oğulların kaç yaşında?
Ne yapıyorum ben?
Bayan Johnson?
Okuldalar mı?
Roland, çocuklar nerede?
"...bu topraklardan bir çıkış."
Adam, dağa baktığında büyük bir domuz sürüsü gördü.
Yanındaki şeytanlar dedi ki
"Bizi domuzlara gönder, onların içine girebiliriz."
Böylelikle İsa gidip o ahlaksız ruhlara izin verdi ve...
İşte geldiler.
Çünkü Tanrı sizi özgür bırakmak için var.
Anne, Rabb'imiz geldi.
Tanrı'ya şükürler olsun.
İsa'ya şükürler olsun.
Adına şükürler olsun.
Âmin.
Ne oldu?
Bugünleri göreceğimi düşünmezdim.
Arka tarafta viski yok mu?
Belki zulamda olabilir.
Sessizlik lütfen beyler.
Birinci Dünya Savaşı'nda
piyade eriydim.
Göbeği de bir türlü eritemedim.
İkinci Marne Muharebesi ve Somme derken
eksiksiz olarak, sağ salim bir şekilde geri döndüm.
Fena başarı değil.
Ama geçen hafta itibarıyla daha büyük bir savaş kazandık.
Beyler, Pentagon sözleşmesini imzaladık.
Ve bu sizin sayenizde oldu.
Size teşekkür etme şeklimiz ise
tüm mühendislere bir kâr yüzdesi vermek olacak.
Pekâlâ, teşekkürler. Hepinize iyi geceler.
Bayan Betty. Bu taraftan.
Elizabeth...
Merhaba baba.
Jane'in çocukları nasıl?
Bayağıdır seni...
İyiler.
Sinir bozucular. Bütün oğlanlar gibi.
Peki sen ve...
Clarke.
Çocuklar?
Yok. Biz...
Uygun zaman bulamıyoruz.
Son zamanlar çok yoğun geçti.
İş aradığını söyleme.
Hayır, öyle bir konu değil.
Sadece mahalle durumları.
Nerede?
Compton'da.
Hâlâ oradasın demek.
Ferdinand hâlâ duruyor.
Tabii ki.
Takımı bozmak beni çok üzmüştü.
Griselda'yı özlüyor.
Hâlâ sende mi...
Hayır, yıllar önce attım.
Betts, neden geri döndün?
Consuela geldiğini söyledi.
Nasılsın anne?
İdare ediyorum.
Az kalsın seni tanıyamıyordum.
Yıllar bir kadına acımasız davranabiliyor.
Babana cevap ver.
Neden geri döndün Elizabeth?
YOĞUN EMEKLERİNİZ İÇİN ÇOK TEŞEKKÜR EDERİZ
Emory?
Yarım günün tadını çıkarırsın diyordum. Ben olsam çıkarırdım.
Evet efendim. Gitmeden bir şeyler içeyim dedim.
Bay Stoat'un kadeh kaldırması ve söyledikleri büyük cömertlik.
Evet.
Burada sıkıntılı bir durum var.
Efendim...
Aslında Stoat'a söylemedim, anladın mı?
Yeni mühendisimin şey olduğunu...
Siyahi.
Aynen öyle.
Sadece sesli düşünüyorum, belki daha uygun bir zaman söyleriz.
Tabii, haklısınız efendim. Sıkıntılı bir durum. Anlıyorum.
Güzel. Sana güvenebileceğimi biliyordum.
Sanırım şu tarafta bir kapı var.
İzin verir misiniz efendim?
Teşekkürler.
Beyler.
Ben Henry Emory efendim. 370'inci cehennem bölüğü.
Cehennem mi?
1945'te cehennemi yaşattık.
Vay be.
Merhaba.
Henry Emory ile tanıştırayım.
Evet, dur bakalım...
Peki burada ne yapıyorsun evlat?
Mühendisim. Fayetteville'den mezun oldum.
Henry'nin ailesi Compton'a yeni taşındı.
-Pekâlâ. -Doğu Compton.
-Tamam. -Arles'da bulundunuz mu efendim?
Evet.
Kazdığınız siperler hâlâ duruyor.
Oralara hiç sıçtın mı? Çünkü anca o işe yarıyorlardı.
Evet.
Keşke ben de
o siperlerde sizinle olabilseydim
ama düztabanım.
Sizi tutmayacağım.
Kendimi tanıtmak istedim.
Tanıttın da.
Esaslı adamsın Henry. Zeki ve cesursun.
Sakladığın başka şeyler var mı?
İşlenmemiş bir cevher efendim.
Anında fark ettim. Sizi üzmez Bay Stoat.
Eğer zararına da olsa satabilirsek
sizden alacağımız bir borçla
zahmete girmeden bir ev bulabiliriz.
Belki de burada, Hancock Park'ta olur.
Daha sık ziyaret edebiliriz.
Ya da hiç.
O kadar zamandır gelmediniz ki...
Hatırlamıyorum bile. Peki ya şimdi?
Aynı Elizabeth.
Yedi yıldır hiçbir şey istemedim.
Clarke çalışıyor.
Sadaka istemiyoruz, borç istiyoruz.
Çok geç olmadan.
Bana geldiğin iyi oldu. Elbette yardım edebilirim.
Consuela, çek defterimi getirir misin?
-Derhâl Bay Haber. -Teşekkürler.
Emin misin?
Kızım döndü Esther.
Kusura bakma.
Teşekkürler Consuela.
Gece burada kal.
Bunca yol geldin.
Hiç ziyaret etmiyorsun.
Aslında bu iş yemek sonrasına dek bekleyebilir.
Sana banyoyu hazırlasam ya.
Yol yorgunluğunu atarsın.
Ben...
Gitmezsem Clarke endişelenir.
Annen senin bir şey istediğini düşünüyor.
Sırf o yüzden geldiğini düşünüyor.
Hayır.
Pardon?
Sizi özledim.
Gerçekten özledin, değil mi?
Çeki yazsanız olmaz mı?
Buraya hiç gelmemeni umuyordum Betty.
Sana bir şey göstermem gerek.
-Ne? Şimdi mi? -Evet.
-Peki yemek? -Yemek bekler.
Kızlar, hadi! Gidelim!
Sana bıraktığım soslu tavuğu yedin mi?
Yemeği çocuklardan biriyle yedim.
Ertesi gün daha güzel oluyor zaten.
-Sen neredeydin? -Eve ne zaman döndün?
Bir saat önce falan.
Seni kaçırmışım.
Desmond's'ta indirim vardı.
Alışverişe biraz ara ver Betts.
Mutfağa yeni duvar kâğıdı lazım.
Deseni berbattı zaten, bu yüzden...
Burada olan bitenleri fark etmeni beklemiyorum gerçi.
Toplantına katılmaya çalıştım.
Toplantımıza. Herkes oradaydı, aptal durumuna düştüm.
Marty çok iyi gittiğini söyledi.
Daha önemli olan şey neydi peki?
Biraz rahat ver Betts, olur mu?
Sanki sürekli daha önemli bir şey, bir yer varmış gibi...
Şuna bak.
Mucize.
Elektrik, gaz, sahip olduğun araba, hepsi bir şekilde var.
Evet Clarke. Bunları ödemek için çalışıyorsun.
Bu fazla mesailer banka hesabımıza da yansıyor mu?
Pes!
Peki.
Toplantıya gelmediğim için özür dilerim.
Bana ihtiyacın vardı ve üzgünüm.
Clarke...
Sana ihtiyacım yoktu.
Kendi isteğinle gelmeni isterdim.
Hemen dönerim.
Bayan Emory?
Kendisinin görmesini istedim!
-Neyi? -Neden bahsettiğimi biliyorsunuz.
Luck!
Böyle geldiğimiz için özür dilerim.
Ne?
Çocuklarınız nerede Bayan Johnson?
Oğullarım mı? Bu akşam teyzelerindeler.
Palavra!
Bu kadar yeter! Luck!
Ama gördüm...
Burada ne oldu?
Bana anlatmaya çalışıyordun.
-Anlatabilirsin. -Hiçbir şey anlatamaz Bayan Emory.
Tek kelime etmişliği yok.
Döndüğünden beri böyle.
Hadi canım.
Ama gördüm...
"'Dikkatle izliyorlar.' diye fısıldadı Dick.
"'Geri dönelim efendim.' dedi Greensheve.
"'Çok açıkta duruyoruz, baksanıza.
"'Deniz köpürünce ve arkamızı aydınlatınca
"'köpüklerin önünde bizi görecekler.'
"'Doğru diyorsun.' dedi Dick.
"'Karaya gidelim, ivedilikle.'"
Dick zor durumda, değil mi?
Greensheve onu kurtaracak.
Ya da belki kendini kurtarır.
Alt yazı çevirmeni: Samet Konuksal
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keleş