ต้องมีใคร
อยากกินลูกพีชแน่ๆ
แม่มาแล้วจ้ะ
แม่อยู่นี่
ว่าไง จ่า
ช่างเป็นวันที่สวยงาม
ค่ะ
สวยงามจริงๆ
คุณไม่ได้หลงทางใช่ไหมคะ
เปล่า ไม่ได้หลง
แค่ออกมาเดินเล่น แล้วเห็นบ้านสวยๆ ของคุณ
- จ่า มานี่มา - ไม่เป็นไรหรอก
ไอ้หนูเอ๊ย เป็นเด็กดีนะ
ชอบฉันใช่ไหมล่ะ
วันเก่าๆ ผ่านไปแล้ว
เมื่อหัวใจฉันยังเยาว์และเบิกบาน
ไม่มีอีกแล้ว
งานหนักในไร่ฝ้ายที่ห่างไกล
พ่อฉันเคยร้องให้ฟังน่ะ
ฉันชอบเพลงนั้นมาก
คุณชอบไหม
ฉันไม่รู้จักค่ะ
ไม่อยู่บนโลกนี้อีกแล้ว
ไปยังดินแดนที่ดีกว่าที่ฉันรู้จัก
ฉันได้ยินเสียงที่อ่อนโยนเรียกหา
ตาเฒ่า... ผิวดำ... ชื่อโจ
จ่า
แม่อยู่นี่จ้ะลูก
นั่นลูกคุณเหรอ
ใช่ค่ะ
- เขาชื่ออะไร - เชสเตอร์
เชสเตอร์
ฉันว่าคุณไปซะจะดีกว่า เดี๋ยวนี้เลย
สามีฉันกำลังจะกลับบ้านแล้ว
ผู้ชายที่ออกจากที่นี่พร้อมกับ... เด็กผู้หญิงสองคน
ประมาณชั่วโมงนึงแล้วใช่ไหม
เราเห็นเขา
ฉันขอเขาได้ไหม
อะไรนะคะ
ลูกชายคุณ
ฉันอยากได้เขามากๆ เลย
คุณยกลูกให้ฉันได้ไหม
ไปเลย ไปให้พ้น
เอาลูกเธอมาให้ฉัน
ฉันอยู่นี่
ขอโทษนะ ลัก หลุมบนถนนน่ะ
คิดว่ามีแต่ที่แชตแทมเสียอีก
ที่นี่ไม่ใช่แชตแทมแล้วนะ แม่
ไม่ใช่แล้ว เกรซี่ จีน นี่คือ...
ที่นี่ไม่ใช่แชตแทมแล้ว
เด็กดี
พวกเธอคือเด็กดีของฉัน
มาริลิน มอนโร
ที่ที่เราจะย้ายไปมีนิโกรอยู่เยอะไหมคะ
ดอริส เดย์
เยอะสิ จำเฮเซิลญาติลูกได้ไหม
- หนูจำได้ - ลูก...
ตอนนั้นพ่อยังไม่คิดจะมีลูกเลย ยัยหนู
เฮเซิลกับญาติเราคนอื่นๆ อยู่ที่นั่น ที่วัตส์
ที่นั่นไม่ดีเท่าที่ที่เราจะไป
- คนขาวไม่เยอะเท่าที่ที่เราจะไป - ไม่เอาน่า...
เฮเซิลกับพวกเขาไม่มีสวนหลังบ้านใหญ่ๆ ให้จ่าวิ่งเล่นนะ
หรือโรงรถที่ไม่ได้เก็บรถได้แค่คันเดียว แต่สองคันเลย
- เราจะซื้อรถอีกคันเหรอคะ พ่อ - อาจจะ
เร็วๆ นี้ คุณว่าไง
ก็อาจจะ สักวันนะ
ใช่แล้ว พ่อจะแสดงให้คนพวกนั้น
ที่โรงงานเห็นว่าพวกเอโมรี่ อย่างเราก็มีดี
หนูจะแสดงให้โรงเรียนเห็น ว่าพวกเอโมรี่ก็มีดี
โรงเรียนตั้งตัวไม่ทันแน่ พอลูกกับรูบี้เข้าเรียน
และวันหนึ่ง หนูจะเป็นครูเหมือนแม่
ฟังดูเป็นไงบ้าง ลัก
ดี ดีมากๆ เลย
ในช่วงปี 1916 - 1970 มีชาวอเมริกัน เชื้อสายแอฟริกาประมาณหกล้านคน
ย้ายจากชนบท ทางใต้ของสหรัฐอเมริกา
ไปยังแถบตะวันออกเฉียงเหนือ มิดเวสต์ และตะวันตก
รู้จักกันอย่างแพร่หลายว่าการอพยพ ครั้งใหญ่ ครอบครัวผิวดำมากมาย
สนใจย้ายไปแคลิฟอร์เนียเพราะคำมั่นสัญญา ว่าจะมีงานให้ทำในภาคอุตสาหกรรม
และโอกาสในการออกจาก ภาคใต้ของจิม โครว์
ในวันที่ 14 กันยายน 1953 เฮนรี่ กับ ลิเวีย "ลักกี้" เอโมรี่
พาครอบครัวย้ายจากมณฑลแชตแทม รัฐนอร์ทแคโรไลนา
มายังคอมป์ตัน รัฐแคลิฟอร์เนีย
อีก 160 กิโลเมตร ถึงชายหาดแซนตามอนิกา
เหตุการณ์ต่อจากนี้เกิดขึ้นในช่วงสิบวัน ที่บ้านใหม่ของครอบครัว
ที่บ้านเลขที่ 3011 พาล์มเมอร์ ไดรฟ์
คนนอก
ไม่นะ ได้ใช้แป้งข้าวโพด อย่างที่ฉันบอกหรือเปล่า
มิดจ์ เธอเคยเห็นครัวตัวเอง หรือเปล่าเนี่ย
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันมีเหลือในตู้เย็น
แน่นอนอยู่แล้ว เธอก็รู้จักฉันดี
คลาร์กบอกว่าเขากับลูกๆ จะกลับบ้านหลังจากแข่งเสร็จ
ไม่ พวกเขาจะมาตรงเวลา พวกเขาไม่ชนะอยู่แล้ว ไม่เคยชนะ
ตายแล้ว... เธอทำสำเร็จแล้ว
ขายแล้ว-ขาย-เซาท์แลนด์ ทรัสต์ เรียลตี 3011 พาล์มเมอร์ ไดรฟ์
สวัสดีค่ะ
ให้ตายสิวะ
คุณนายเวนเดลล์
คิดว่าจะไม่มีวันขายได้ซะอีก
ขอบคุณที่มั่นใจในฝีมือฉันนะคะ
มีข้อมูลบ้างไหม
ลูกสาว สองคนมั้ง ฉันคิดว่านะ
- นักสืบเบ็ตตี้มาก่อนเราอีก - แน่นอน
- มาต้อนรับคนมาใหม่คนเดียว - เธอได้รู้อะไรมาบ้าง
อย่างแรกนะ
เธอไม่ชอบสีม่วง
สาวๆ ดูนี่สิ
นั่นมันตาแก่น่าเกลียด เบล่า ลูโกซี่ กำลังคุ้ยขยะออกจากถังขยะนั่น
ใครคือเบล่า ลูโกซี่คะ
พ่อลูกดูหนังมากไปน่ะ
ขอต้อนรับสู่คอมป์ตัน โดยเซาท์แลนด์ ทรัสต์ เรียลตี
ถึงกันแล้ว สาวๆ
พร้อมนะ
- ลูกต้องลงไป... - พวกเขามากันแล้ว
หวังว่าจะอายุพอๆ กับทอมมี่สักคนนะ
- มาเถอะ - เขาคงอยากมีเพื่อน
ฮัลโหล
มิดจ์
มิดจ์ ช้าๆ หน่อย ฉันแทบจะ...
มาเถอะ
มาเลย
คุณกับคุณนายเอโมรี่
คุณพระช่วย
- นั่นคงเป็นลูกสาวแสนสวยของพวกคุณ - ใช่ครับ
คนนี้ รูบี้ ลี ส่วนนี่คือ เกรซี่ จีน
ลูกๆ ทักทายสิ
สวัสดีค่ะ
- หวัดดีค่ะ - หวัดดีจ้ะ
ใจเย็นๆ จ่า
และนี่เป็นของคุณค่ะ
ขอบคุณครับ
เกรซี่ จีน ระวังนะ
สวยจังเลย
- ขับมาไกลใช่ไหมคะ - ใช่เลย
- ห้าวัน - โอ้โฮ
- นานนะคะ - จ่า
- เพิ่งทาสีใหม่เลย - เอาละ
เรายังต้องทำตรงนี้ให้เสร็จ
- โอเคค่ะ - เอาละ
จ่า... มานี่มา
จ่า มานี่สิ
มาเถอะ สาวๆ
ไฟฟ้าใช้ได้แล้ว
แล้วเซียร์สก็ส่งฟูกของคุณมาเมื่อเช้านี้
ฉันให้พวกเขาเอาไว้ในห้องนอนให้แล้ว
- มีน้ำใจมากครับ - ขอดูห้องเราได้ไหมคะ
ได้สิจ๊ะลูก
ฉันพาไปดูได้จ้ะ
ดูน้องด้วยนะ
ไปสิ
ตรงนี้เองจ้ะ
ใหญ่กว่าในรูปนะ
เห็นทั้งบ้านได้เลยจากตรงนี้
ซึ่งก็ดีนะ
ที่นี่ก็ดีนะ
ก็ดีนะ
คุณเวร่าบอกว่า
มีตรงนี้
แล้วก็มีอีกตู้
ตรงนี้ใหญ่กว่าอีก
กลับมานี่นะ จ่า
มองอะไรน่ะ
หยุดได้แล้ว
- เกรซี่ จีน ลูกไปทำอะไรข้างหลัง - เปล่าค่ะ พ่อ
เธอหาเจอแล้ว
พวกคุณโชคดีจริงๆ ค่ะ แถวนี้ไม่ค่อยมีห้องใต้ดินหรอก
เกรซี่ จีน ถอยมาหน่อย
ถัดไปสองช่วงถนน มีครอบครัวหนึ่งที่มี...
สัญญาขายอสังหาริมทรัพย์
ห้ามขายบ้านบนถนนนี้ให้กับ ใครก็ตามที่ไม่ใช่คนผิวขาว
ห้ามผู้ใดที่มีเลือดนิโกร ถือครองบ้านหลังต่างๆ
ห้ามผู้ใด
เลือดนิโกร
ขอโทษนะคะ นี่มันอะไรกัน
ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกค่ะ
"ห้ามผู้ใดที่มีเลือดนิโกร"
คุณน่าจะอ่านให้เราฟังทางโทรศัพท์ เราจะได้ไม่ต้องเดินทางไกลมา
อย่างที่ฉันบอกค่ะ คุณเอโมรี่
พันธสัญญาบังคับใช้ไม่ได้แล้วตามกฎหมาย
คุณรู้เหรอ
มันไม่มีความหมายอะไร
ก็มีความหมายพอที่จะไม่บอกฉัน
แค่หมึกแดงนิดหน่อย คำพวกนี้ก็หายไปแล้ว
บ้านนี้เป็นของคุณ
ผู้ขาย - เฮเลน คอยสตรา ในนามเซาท์แลนด์ ทรัสต์ เรียลตี
ผู้ซื้อ - เฮนรี่ เอโมรี่
เยี่ยม ขอบคุณค่ะ คุณเอโมรี่
ยินดีครับ ขอบคุณมาก
วันที่หนึ่ง
นอนไม่หลับเหรอ
เที่ยงคืนแล้ว ยังมีพวกคนขาวห้าคน อยู่นอกหน้าต่างนั่น
นอนไม่หลับหรอก
คุณน่าจะบอกฉันเรื่อง "ห้ามผู้ที่มีมีเลือดนิโกร"
- ผมไม่อยากให้คุณกังวล - ช้าไปแล้ว
- มันจะมีประโยชน์อะไร - น่าจะย้ายไปวัตส์ อยู่ใกล้ๆ ครอบครัว
คุณคิดว่าเฮเซิลกับพวกเขา เลือกไปวัตส์เหรอ
เปล่า
พวกคนขาวอยากให้เราไปอยู่ที่นั่น
ใครบอกคอมป์ตันเป็นของพวกเขากันล่ะ
- คิดว่าทุกอย่างเป็นของพวกเขา - ใช่ เรื่องนี้ต้องจบได้แล้ว
ผมเหนื่อยที่จะต้องย้ายที่ เมื่อพวกเขาอยากให้เราย้าย
ถ้าไอ้พวกเวรข้างนอกนั่นคนหนึ่ง ทำตัวแปลกๆ ล่ะก็...
จะไม่เตือนแล้ว
คุณดูดีจังตอนโมโห
คุณนี่บื้อจริงๆ
ก็อาจจะ
แต่ตาบื้อคนนี้มีงานและบ้าน ที่นิโกรทุกคนจะยอมฆ่าคนเพื่อให้ได้มาเลย
- อาจมาฆ่าจริงๆ ก็ได้ - ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก
เมื่อเรามีไอ้นี่ มันมาพร้อมกับคำสัญญา
พวกมันจะไม่มีวันแย่งอะไรไปจากเราอีก
ลูกๆ ผมจะได้สิ่งที่พวกเธอสมควรได้
นี่คือบ้านของเรา
คุณได้ยินไหม
ผมต้องได้ยินคุณพูดออกมานะ ลัก
บ้านนี้เป็นของเรา
ใช่เลย
เขานี่สุดยอดเลย
ยู้ฮู
ลืมไป เขาชอบแต่เบ็ตส์
เขาเซ็กซี่จัง
ใจเย็นๆ ที่รัก เพราะมันจะร้อนมากๆ
ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอลากฉันเข้ามาเกี่ยว
อะไร ก็แค่สนุกกันนิดหน่อยเอง
แค่เราเหรอ
- หวังว่าไม่นะ - ฉันโทรหาดอตตี้ตามที่เธอขอแล้ว
เธอบอกว่าเธอจะรวบรวมสาวๆ มาจากสมาคมผู้ปกครองและครู
พวกเขาไม่มีอย่างอื่นที่ดีกว่านี้ให้ทำหรอก เดี๋ยวก็มากัน
- สวัสดี สาวๆ - ไง
วันที่สอง
อีโง่เอ๊ย
ใช่แล้ว จ่า
หล่อนมันโง่
ขอโทษครับ คุณเอโมรี่
อากาศจะร้อนขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่อุณหภูมิสูงขึ้นเกือบ 37 องศาแล้ว
เฟอร์นิเจอร์ในห้องประกอบเสร็จแล้วครับ
ผมต้องให้คุณเซ็นตรงนี้
- โชคดีครับ - ขอบคุณ
- ทางสะดวก - พ่อคะ น้ำเย็นมากเลย
เราจะให้ช่างมาซ่อม มาเถอะลูกรัก
- รถบัสจะออกในอีก 30 นาที - หนูรู้
- มาเถอะ - หนูหาเสื้อผ้าไม่เจอเลย
ดูดีๆ สิ รูบี้ ลี
อรุณสวัสดิ์
คุณพูดถูก
ที่คุณบอกเมื่อคืน
ไม่หนีอีกแล้ว
ฉันภูมิใจในตัวคุณนะ เฮนรี่ เอโมรี่
ผมภูมิใจในตัวพวกเรา ลิเวีย เอโมรี่
คุณจะไม่เป็นไรใช่ไหม
ผมโทรถามโรงงานได้
ว่าจะเริ่มงานในอีก สองสามวันแทนได้ไหม
เวลาไม่เปลี่ยนอะไรหรอก
อีกอย่างนะ
คุณจะเสียงานนี้ไปก่อนจะเริ่มทำไม่ได้
ทำให้เต็มที่นะ คุณเอโมรี่
พร้อมสำหรับโรงเรียนหรือยังจ๊ะ
พวกเขาเปิดเพลงให้เราฟังเหรอคะ แม่
พวกเขาใจดีที่เปิดเพลงกล่อมเรา ใช่มะ
"ใช่ไหม"
พวกเขาจะทำแบบนี้ไปนานแค่ไหน
ก็คงจนกว่าจะเหนื่อยไปเองล่ะมั้ง
หรือไม่ก็จนกว่าแม่หนูจะจัดการพวกเขา
มานี่มา
ทำไมลูกถึงเป็นรูบี้ของแม่
เพราะหนูเปล่งประกาย
ใช่แล้ว
แล้วทำไมหนูถึงเป็น
เกรซี่ของแม่
เพราะตอนที่พ่อเห็นหนูครั้งแรก พ่อพูดว่า "เอเมน"
ใช่จ้ะลูก ทีนี้ฟังแม่นะ
เราจะทำแบบนี้กันแค่ครั้งเดียว
จะไม่มีครั้งอื่นอีก ได้ยินไหม
ป้ายรถโรงเรียน
มีอะไรให้ช่วยไหม
ได้ค่ะ ถือสายรอสักครู่นะคะ
ท่านคะ เขาถือสายรออยู่ อีกสามนาทีนะคะ ได้ค่ะ
สวัสดีครับ ผมชื่อเฮนรี่ เอโมรี่...
ห้องครัวอยู่ชั้นสาม
ฉันเกรงว่าคุณเฟรดริกส์ อยู่ที่โรงงานที่แดลลัสอาทิตย์นี้ค่ะ
- แต่ถ้าคุณอยากได้เบอร์โทรเขาที่นั่น... - ขอโทษที่รบกวนคุณนะครับ
ผมทำงานที่นี่วันแรก ผมอยากถามทาง...
ห้องครัวอยู่ชั้นสาม เดินผ่านฝ่ายบัญชีไป ไม่หลงหรอก
แทนเนอร์คะ...
คุณนายวินเทอร์สนี่นา ขอโทษค่ะ
วันนี้ยุ่งมากค่ะ ฉันจะต่อสายไปหา
- สามีคุณให้ทันทีค่ะ - คุณครับ
อย่างที่ผมบอก ผมขอโทษที่รบกวน
แต่วันนี้เป็นวันแรกของผม ผมมาหาคุณสจวร์ต เบิร์กส์
แผนกวิศวกรรม
คุณเกรต้า
ผมไปทางนั้นพอดี ผมจัดการให้ได้
คาลวิน ฝากหน่อยนะคะ
ฉันมั่นใจว่าวันนี้ฉันไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้
- ไม่มีปัญหาครับ - โอเค
มาเถอะ ผมจะพาคุณไปที่ที่คุณต้องการไป
พวกเขาให้คุณพักที่ไหนล่ะ
ผมกับครอบครัวอยู่ที่อีสต์ คอมป์ตัน
ให้ตายสิ อยู่ที่นั่น พวกคุณต้องระวังนะ จริงๆ
ฉันคิดว่านิโกรชอบดนตรีซะอีก
ไม่ใช่แบบนี้
พอที่จะทำให้เธอเสียสติเลยใช่ไหม
ได้ยินว่าพวกคนขาวในคอมป์ตันชั่วร้ายมาก
ทำให้คนผิวดำคนหนึ่งกับภรรยาเขา เสียสติและเป็นบ้าไปเลย
ภรรยาเขาเสียสติ
อีโง่เอ๊ย
เอาละ
คุณทำงานที่นี่แหละ
แทนเนอร์ แอโรสเปซ - แผนกโลจิสติกส์ สถานที่ทดสอบ - แผนกรับส่งสินค้า
มาสิ
ไปโชว์ให้พวกคนขาวเห็น ว่าเราเก่งแค่ไหน
อี-สอง วิศวกรรม
คุณเวร่าบอกว่าให้เป็นเด็กดี
- และฟังครูเสมอด้วย - ทำอะไรจ๊ะ เกรซี่ จีน
แม่คะ หนูคิดอะไรไม่ออกเลย เพราะพวกผู้หญิงคนขาวข้างนอกนั่น
จุ๊ปากใส่ใครจ๊ะ
ขอโทษค่ะ แต่คุณเวร่าบอกว่าเด็กดี
เชื่อฟังครูเสมอ
หนูอยากไปโรงเรียนจริงๆ แล้ว
อีกไม่นานหรอกลูก อีกไม่กี่วัน โรงเรียนอนุบาลจะเปิดแล้ว
แม่คิดถึงโรงเรียนไหม
แม่คิดถึงนักเรียนของแม่ทุกวันเลย
แต่แม่มีเด็กที่ฉลาดที่สุด
นั่งอยู่ตรงนี้แล้ว เพราะงั้น ครูคนนี้ก็มีความสุขดี
หนูได้ครูมาแล้ว
หนู "มี" ครูอยู่แล้วจ้ะ
มีครู
หนูมีใช่ไหม
คุณเวร่าแค่อยู่ในหนังสือลูก ลูกจะมีครูจริงๆ เร็วๆ นี้
- แต่เธอสอนหนูร้องเพลงนะคะ แม่ - จริงเหรอ
เพลงอะไร
- พร้อมนะคะ - แม่พร้อมแล้ว
วันเก่าๆ ผ่านไปแล้ว
เมื่อหัวใจฉันยังเยาว์และเบิกบาน
ไม่มีอีกแล้ว
งานหนักในไร่ฝ้ายที่ห่างไกล
ไม่อยู่บนโลกนี้อีกแล้ว
ไปยังดินแดนที่ดีกว่าที่ฉันรู้จัก
ฉันได้ยินเสียงที่อ่อนโยนเรียกหา
ตาเฒ่า... ผิวดำ... ชื่อโจ
เกรซี่
ฉันมาแล้ว ฉันมาแล้ว
เพราะหน้าเราก้มต่ำ
พอได้แล้ว
ฉันได้ยินเสียงที่อ่อนโยนเรียกหา
เกรซี่ พอได้แล้ว ให้ตายสิ หยุดนะ
- แม่คะ แม่ทำหนูเจ็บ - หยุดนะ
- ใครสอนให้หนูร้องเพลงแย่ๆ นั่น - เพลงนี้ไม่แย่นะ เพลงนี้ดี
ไม่ดีสำหรับเด็กตัวเล็กๆ อย่างลูกนะ
- ใครสอนให้หนูร้องเพลงแบบนั้น - คุณเวร่า
คุณเวร่าแค่อยู่ในหนังสือลูก เกรซี่ จีน ใครสอนเพลงลูก
หนูบอกแล้วไง โง่...
แม่ขอโทษ
ไม่เป็นไรค่ะ
แม่ไม่ได้บ้าแล้วใช่ไหมคะ
แม่สบายดี
แม่ไม่เป็นอะไรนะ
ซี.อี.
เธออยากได้... เอานิ้วเธอออกไปนะ
- มีใครสั่งเลมอนเมอแรงก์หรือเปล่า - สวัสดี เบ็ตส์
- ไง - น่าอร่อยจัง
- ที่ฉันวางเตรียมไว้ ฉันซื้อมาหมดเลยนะ - ไม่ได้หนักหนาอะไรหรอก
หนุ่มๆ อยู่ที่โรงรถ
พวกคุณจะไม่กินกันจนหมด ก่อนเราจะได้กินใช่ไหม
เอวฉันขนาดนี้ ได้แต่ดมเท่านั้นแหละ
เราทำแซนด์วิชให้พวกคุณด้วยนะ
- อย่าเมามากก่อนถึงมื้อค่ำล่ะ - ใคร ผมเหรอ
คลาร์ก
อร่อย
เจอกัน สาวๆ
ฉันก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรกับคนผิวสีนะ
ฉันก็มีแม่บ้านผิวสี ถ้าฉันเป็นพวกเขา
ฉันจะย้ายไป ที่ที่ไม่มีใครต้องการพวกเขาทำไมล่ะ
แผ่นเสริมหน้าอก
มาร์ตี้บอกว่าพวกเขาย้ายมาที่นี่ เพราะเอ็นเอเอซีพีสนับสนุน
- รู้ไหมว่ามาร์ตี้บอกว่ามันย่อมาจากอะไร - อะไร
จริงๆ แล้วนิโกรก็เป็นคนผิวสี
ไม่เห็นเหรอว่าเธอเหนื่อยแค่ไหน ตอนมาถึงที่นี่
เธอบอกได้ไงว่าคนผิวสีเหนื่อยหรือเปล่า
เบ็ตส์ ไม่ต้องห่วงหรอก เดลบอกว่าเดี๋ยวพวกเขาก็ย้ายออกแล้ว
ฉันไม่แน่ใจว่าเดลพูดถูกหรือเปล่า
พวกเขาเหนื่อยเพราะว่า ย้ายมาจากที่อื่นที่แย่กว่านี้
คนพวกนั้นมาจากที่ที่แย่กว่านี้เสมอ
แปลว่าพวกเขาอยากอยู่ที่นี่จริงๆ
และถ้าพวกเขาอยากอยู่ที่นี่จริงๆ
จะทำให้พวกเขาย้ายออกคงไม่ง่าย
เราต้องทำให้ที่นี่แย่กว่า
อะไรจะแย่กว่าที่ที่แย่กว่านี้ล่ะ
เราซื้อบ้านมาราคาเท่ากัน
พวกนิโกรมีเงินซื้อบ้าน ราคา 11,000 ดอลลาร์ได้ยังไง
พวกเขาซื้อไม่ไหวหรอก นายหน้าคนนั้น
เฮเลน ยอมขายขาดทุน
เราได้ขายขาดทุนแน่ๆ เธอก็รู้ว่า คนพวกนั้นส่งผลกับราคาที่ดินยังไง
เราน่าจะเอาพายเข้าตู้เย็น ก่อนจะละลายนะ
หรือไม่ก็วิ่งไปที่วอนส์แล้วซื้ออย่างอื่นมา
ฉันยุ่งน่ะ
เพราะมีเรื่องอื่นด่วนกว่าการที่พวกนั้น...
อยู่บนถนนเดียวกับเราเหรอ
ฉันรู้ว่าเธอหาทางได้อยู่แล้ว
ถ้าไม่มีเธอฉันคงแย่แน่ มิดจ์
ช่วยฉันเอาพายนี่เข้าตู้เย็นหน่อยได้ไหม
ฉันเห็นด้วยกับเดล ใช้ก้อนหิน ปาเข้าไปที่หน้าต่าง
- ไม่เอาน่า มีเด็กอยู่ในนั้นนะ - แล้วไง
- อาจโดนเด็กก็ได้ - ยังไงก็กดดันต่อไป
เราจะไม่หยุดจนกว่าพวกมันจะย้ายออก
ใช้หมุด
ฉันอ่านวิธีที่พวกเขา ไล่พวกนิโกรออกจากเบลล์มา
ใช้หมุด โปรยไว้ที่ทางเดินรถเข้าบ้าน ขับทับหมุดพวกนั้นคงจะ...
น่ารำคาญใช่ไหมล่ะ
"น่ารำคาญ" เหรอ
- เพราะยางแบน - พระเจ้า
จ่าเบ็ตตี้กำลังเตรียมสาวๆ ให้พร้อมรบ แต่นายกลับ...
จะใช้หมุด
เริ่มจากหมาก่อนเลย
โยนกระดูกแช่สารฟอกขาวเข้าไปในสวน
- เป็นความคิดที่ดี - รู้ไหมว่าฉันห่วงอะไร พวกเด็กผู้หญิง
- คนโต - คิดว่าเธออายุเท่าไหร่
เป็นไปได้ตั้งแต่แปดถึง 30 ใครจะบอกอายุคนพวกนั้นได้
วัยกำลังอยาก คงอ่อยไปทั่วโรงเรียน
ฉันจะไม่รอให้เอิร์ลลูกฉันกลับมา พร้อมลูกครึ่งคนผิวดำหรอกนะ
- เอิร์ลเพิ่ง 11 เอง ไม่เอาน่า - แต่ตัวใหญ่สำหรับเด็กวัยเขานะ
มันไม่เลยเถิดไปขนาดนั้นหรอก มาช่วยกันคิดดีกว่า
คือที่เราต้องทำ
ก็แค่หาไอเดียที่แย่กว่าการใช้หมุด
ฉันชอบแผนฆ่าหมาพันทางนั่นนะ
ดีเลย มาร์ตี้
ใช่
ราตรีสวัสดิ์
นี่
ผมเดาว่า... ชอบเมอแรงก์กันใช่ไหม
คุณไม่ต้องล้างจานด้วยซ้ำ
มิดจ์ไม่สนเลย
ฉันบอกได้
และพวกคุณก็ไปทำงานกันทั้งวัน
ฉันลุยเดี่ยวไม่ได้หรอก คลาร์ก
คุณกับพวกสาวๆ ทำดีมากแล้ว เบ็ตส์ อย่าเข้มงวดกับตัวเองนักสิ
จำวันแรกที่เราย้ายเข้ามาได้ไหม
มีครอบครัวอื่น ไม่เกินสี่ครอบครัวอยู่ที่ช่วงถนนนั้น
ทางเท้าแทบไม่เคยโดนเหยียบ
ไม่เคยเห็นทางเท้าที่ไหนสะอาดขนาดนั้น
นี่คือบ้านของเรา คลาร์ก
และฉันอยากให้มันเป็นแบบนั้นต่อไป
ทุกคนก็รู้สึกแบบนี้
ก็แค่... หาวิธีที่ดีที่สุด แค่นั้น
- มิดจ์ - อะไร
พวกเขาลงทุนกับบ้านไปขนาดนั้น คิดว่าเธออยากจะปกป้องมันซะอีก
อย่าให้เรื่องนี้ทำคุณเสียสตินะ เบ็ตส์
ใครเป็นของผม
ฉัน ฉัน แล้วก็ฉัน
เข้าข้างในกันเถอะ
พ่อ พ่อทำเสียเรื่องหมด
ก็ได้ พ่ออาจร้องเพลงได้ไม่ดี
แต่สมัยก่อนพ่อเต้นเก่งใช่ไหมล่ะ คุณนายเอโมรี่
ลูกๆ รู้จักท่าเต้นฮักเคิลบั๊กไหม
ขำอะไร ผมทำให้คุณหลงเสน่ห์นะ
พ่อทำให้แม่ลูกหลงเสน่ห์ด้วยท่าเต้นพวกนี้นะ
ระวังนะ
จ่า
แม่คะ
ลูก ลูกรัก
- ลูกรัก เกิดอะไรขึ้น - แม่คะ
เกรซี่ จีน ใครทำแบบนี้กับลูก
แม่คะ มีอะไร
เธอเอาตัวจ่าไป
- ลัก เกิดอะไรขึ้น - มีคนอยู่ในบ้าน
มีคนอยู่ในบ้าน และมันทำร้ายเกรซี่ จีน
เธอเอาตัวจ่าไปค่ะแม่
คุณเวร่าใจร้ายเอาตัวจ่าไป
มีอะไรลูก
อย่าออกมาตรงนี้นะ
ให้ลูกๆ อยู่ตรงนั้น
พระเจ้า
เฮนรี่ หมาอยู่ไหน
อย่าลงมานะ
พ่อคะ จ่าอยู่ไหน พ่อคะ
- อย่า อยู่นี่แหละ - จ่า
- จ่าอยู่ในนั้นค่ะพ่อ - ไม่นะ เกรซี่
ไม่หนีอีกแล้ว
- ไม่ - ไม่เป็นไรนะ
อย่าเข้ามาใกล้บ้านฉัน อย่าเข้ามานะ
อย่าเข้ามาใกล้บ้านฉัน
อย่าเข้ามาใกล้บ้านฉันนะโว้ย
อย่าเข้ามาใกล้ครอบครัวฉัน
อีชั่ว
เรียกหาตาเฒ่า... ผิวดำ...
คนนอก
คำบรรยายโดย ฐานิต พันธุ์เจริญ
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร