Downloaded from - MoviesMod.fit
POPRZEDNIO
Gdzie są Harfootki?
Szukam swoich przyjaciółek.
Szukać to jedno,
a znaleźć to co innego, czyż nie?
Ta... magia.
Nauczyłbyś mnie, jak władać laską?
Należy do ciebie, jeśli wykażesz, żeś jej godzien.
Valandil mówi, że w Starym Mieście
modlą się o ciebie dzień i noc.
To ty nawróciłaś mnie na drogę Wiernych.
Razem staniemy do walki.
Nie każdą bitwę wygrywa się mieczem.
Poinformujcie strażnika, że to on wzniecił bunt.
Śpiewające skałom słyszą górę.
Pierścień pozwala mi ją widzieć.
Wydobyliśmy ledwie naparstek z oceanu jej bogactw.
Zmienił się.
Z natury nie jest chciwy. Nigdy nie był.
Czy to możliwe, że ten Pierścień...
Nie. Nie należy winić Pierścieni.
To może winić należy tego, kto je wykuł?
Co tak naprawdę wiesz o tym Annatarze?
Czy ty zmieniłeś Pierścienie krasnoludów?
Nie.
Obaj to zrobiliśmy.
Aby naprawić nasze błędy, wspólnie wykujemy pozostałe Pierścienie.
Zadaniem Dziewięciu będzie okupić skazy tych Siedmiu.
I nas wszystkich.
Orków nie ma w Mordorze.
Cały zastęp zmierza do Eregionu.
Galadriela miała rację. Czym prędzej ślij armię do Eregionu.
Sprowadziłem cię tu
nie jako więźnia,
lecz potencjalną sojuszniczkę.
Gdyż mamy wspólnego wroga.
WŁADCA PIERŚCIENI: PIERŚCIENIE WŁADZY
Zamknij się.
Uznają nas za dezerterów.
Mam to gdzieś.
Wolę to, niż zginąć, pomagając Adarowi w pogoni za zjawą.
Pierścienie Ludzi, czemu odmawiacie mi posłuszeństwa?
Nie żyjecie, nie czujecie,
nie macie woli ni rozumu.
Jaka duma przenika waszą istotę,
że opieracie się mojej dłoni?
Od nowa.
Więcej srebra.
Więcej mithrilu.
Nie mamy więcej.
Krasnoludowie spóźniają się z dostawą.
To ich ponaglijcie.
Próbowaliśmy, panie. Nasze upomnienia pozostają bez odzewu.
Wszystko muszę robić sam?
Pracujemy w pocie czoła.
Niektórzy z nas dostrzegli ostatnio...
że jesteś wyjątkowo poirytowany, panie.
Przypomnij mi, jak ci na imię.
Nie pamiętasz?
Oczywiście, że tak.
Czekaj chwilę.
- Celebrimborze. - Czekaj, mówię!
Zarządzam przerwę.
Mirdania. Ma na imię Mirdania.
Nie sposób o wszystkim pamiętać.
Chodzi nawet o zwykłe drobiazgi.
Mógłbym przysiąc, że zostawiłem tu młotek...
O tym mówisz?
Tak.
Chyba tracę zmysły.
Albo angażujesz się tak głęboko,
że trudno ci się od tego oderwać.
Tak głęboko.
Czasem pewnie kusi cię,
by dłużej przy tym pozostać,
zyskać jasność umysłu.
Nic mi nie dolega.
To tylko zmęczenie.
Zatem zdenerwują cię wieści, które ci przynoszę.
Twoi poddani żądają audiencji.
Nie.
Jesteś władcą Eregionu. Ciążą na tobie obowiązki.
A największym z nich są Pierścienie.
Dopóki nie wykujemy Dziewięciu, nic innego się nie liczy.
Dobrze.
Wedle życzenia.
To nie wszystko.
Krasnoludowie spóźniają się z dostawą mithrilu.
Mógłbyś się tym zająć?
Niezwłocznie.
Najwspanialszy Elfi Kowal jest pochłonięty pracą.
Poprosił, bym przejął sprawy administracyjne.
W czym problem?
Pokażcie mu.
Co takiego?
Zwykle zatrzymują się tu rzemieślnicy i kupcy
w drodze do miasta.
Ale od wczoraj ruch tu zamarł.
Posłaliśmy zwiadowców za rzekę,
by sprawdzili, czy na drodze jest blokada.
Powrócił tylko jeden.
Gdzie jest?
Dziś rano znaleźliśmy ciało na brzegu. Zdaje się, że ma dla nas wiadomość.
Pochowajcie go.
Nikomu ani słowa.
Poinformować lorda Celebrimbora?
Nie.
Prosił, bym zadbał o to, by nikt mu nie przeszkadzał.
Nawet kowale.
Pozbawił nas obowiązków?
Niestety tak.
To przez to, że zapomniał mojego imienia?
Szorstko zareagowałam, ale...
Nie jest sobą, Mirdanio.
Na razie możemy tylko zostawić go samego.
Daj mu trochę czasu. Módl się.
By ukończył dzieło, zanim ono wykończy jego.
Mogę liczyć na to,
że zadbasz, by inni uszanowali jego wolę?
Oczywiście, mój panie.
Panie, te znaki. Na ciele.
Co oznaczają?
„Gdzie On jest?”
Podczas krótkiego pobytu w twojej niewoli widziałem,
jak bardzo chcesz znaleźć Saurona.
Ta myśl wręcz tobą zawładnęła,
jak każdym,
kto wpuścił go do swojego umysłu.
Nie wiesz nic o moim umyśle.
Ty mu uległeś.
Ja się mu oparłam.
Na jakiś czas, być może.
Prędzej czy później przejrzy cię na wskroś.
Nie tylko to, kim jesteś, ale to, kim pragniesz być.
Przewierca cię oczami i wślizguje się do wnętrza.
Przez jakiś czas wydaje ci się, że udzieliła ci się jego moc.
Nieodparta moc,
która daje poczucie, że wszystko jest na wyciągnięcie ręki.
Ocean barw,
przy którym wszystko wydaje się...
Szare i mdłe.
Co ci obiecał?
Armię.
A wiesz, co zaoferował mnie?
Nie dbam o to.
Dzieci.
Więc dał nam to, czego pragnęliśmy.
Widzisz...
to nie jego kłamstwa trzeba unicestwić.
Lecz jego samego.
I ja ci w tym pomogę.
Pomogę ci zniszczyć Saurona.
Jak mógłbyś mi pomóc, orku?
Uruku.
Korona Morgotha. Powiadają, że...
Wiele historii krąży o tym,
co się stało, gdy wykradziono Silmarile.
Ale byłem przy tym, jak Sauron przetopił ją dla siebie.
Gdy klękał, by ją przywdziać.
I to ja użyłem jej mocy, by go zgładzić.
Jeśli to prawda,
czemu powrócił?
Bo wtedy jeszcze nie znalazłem ciebie.
Jaka moja w tym rola?
Podobno Trzy Pierścienie ocaliły elfi ród.
To prawda?
Jeśli tak, to być może
ta korona i wasze Pierścienie będą na tyle silne,
by pozbyć się Saurona na zawsze?
Zwodziciel sądzi, że jest poza moim zasięgiem.
Ale wiem, że ukrywa się w Eregionie.
I podejrzewam, że nie masz wątpliwości...
że Halbrand to Sauron.
Prawda?
Los tego miasta
zależy teraz od tego, czy potrafisz odłożyć dumę na bok.
Radzę, byś to zrobiła.
Jeśli potrafisz.
Wrócę do tej rozmowy.
Nieposzanowanie prawa.
Wywołanie brutalnego starcia, w którym ktoś stracił życie.
Na koniec najperfidniejsza ze zbrodni,
zdrada stanu.
Za wszystkie te przestępstwa należy się kara śmierci.
- Tak jest! - Koniec dyskusji.
- Nie zasługuje na śmierć. - Być może.
Jednakże
przez wzgląd na lata wiernej służby naszemu królestwu
sąd podjął decyzję, by uwolnić oskarżonego.
Uwolnić...
Uwolnić pod warunkiem, że wyrzeknie się swych zbrodni
i przyrzeknie lojalność prawowitemu władcy Númenoru.
Elendilu, synu Amandila, wyrzekasz się swoich zbrodni?
Wyrzekam się.
Uznajesz Ar-Pharazôna za prawowitego króla Númenoru?
Nie.
Mów głośniej, Elendilu,
żeby wszyscy dobrze cię usłyszeli.
Nie uznaję go!
Prawowitą władczynią Númenoru jest i pozostanie do końca swoich dni
Míriel, córka Tar-Palantíra!
A jedynym tu zdrajcą jesteś ty!
I co mamy z nim zrobić?
Dość już narobiłeś.
Niech Valarowie zadecydują o jego losie.
Skoro Wierni chcą żyć zgodnie z tradycją,
niech zgodnie z nią umierają.
Nori.
Chory? Kto jest chory?
Nikt.
Coś... zobaczyłem.
Tajemny Ogień szepcze do nas, gdy jesteśmy skłonni słuchać.
Opowiada różne rzeczy. A nawet pokazuje.
Pokazuje, co się stanie? Czy tylko to, co może się stać?
Pokazuje jutrzejsze chmury tak wyraźnie, jak wczorajsze słońce.
Jak zawładnąć jego mocą? By walczyć z ciemnością.
A cóż Tajemnemu Ogniowi po tym, że nim zawładniesz?
Jeśli nie zawładnę jego mocą, jak mam jej używać?
Jak dotąd poniosłeś same porażki.
Jeśli nie zdasz tej próby,
kolejnej nie doczekasz.
Powiedz, co mam zrobić.
Pójdź za starym Tomem. On ci pokaże.
Czemu tu tkwicie?
Ucieknijcie od nich.
A dokąd dokładnie?
Dokąd tylko zechcecie.
Harfootowie znajdują nowe miejsce co miesiąc.
Ten smajal wykopała dla mnie moja mama z jej rodzicami.
Tu się urodziłam.
Zaczęłam doglądać tego drzewa, od kiedy mogłam udźwignąć grabie.
W jego cieniu poślubiłam Bramgara.
A gdy odszedł zeszłej wiosny,
pod nim go pochowałam.
Kiedyś pochowają mnie obok niego.
Każdy z tych smajalów ma swoją historię.
To coś więcej niż miejsce, w którym mieszkamy.
To nasz dom.
To moja wina.
- Nori... - Narobiłam wam kłopotów.
Może to ja powinnam was z nich wyciągnąć.
Jeśli oddam się w ich ręce,
to może Poppy też stąd wyciągnę.
Chcę cię o coś zapytać. Czemu nazywają cię Nikim?
Moi rodzice nie umieli się zdecydować. Długo wybierali mi imię.
Jak długo?
Rok, może dwa.
To nie tak długo.
Rok lub dwa lata temu.
I tak już do mnie przylgnęło.
Czemu tak się patrzysz?
Chciałem zapytać,
skoro zanosi się na to, że nas zamordują,
czy chcesz...
Nic już nie mów.
- Merimac. - Poppy.
Jadłeś jaszczurki na kolację?
Czemu pytasz?
Ma rację, Nor.
Tamci duzi chcą tylko dopaść Nieznajomego.
Jeśli się poddasz, możesz narazić cały świat.
Nie tylko Stoorów, Harfootów też.
Twoich rodziców. Dilly.
Ile razy mówiłaś, że to ktoś ważny?
Aż boję się przyznać.
Prawda jest taka, że jak w kółko mi coś powtarzasz,
zaczynam w to wierzyć.
Zawalczmy o to.
Mroczny Czarodziej znalazł swoją laskę.
Przyszła pora, byś ty znalazł swoją.
Która to?
Znajdziesz tę właściwą, gdy oddasz się pełnym sercem
służbie Tajemnemu Ogniowi.
Ale tak ich tu dużo.
To może zająć kilka miesięcy.
Masz czas.
Chyba że wolałbyś być gdzie indziej.
Zobaczyłem ją. Nori.
Była...
Coś mi mówi, że umrze, jeśli wkrótce jej nie odnajdę.
Obie umrą.
Umierają ci, co zasługują, by żyć.
Żyją ci, co zasługują na śmierć.
Nie tobie o tym decydować.
Upewnię się, że nic jej nie jest, i wrócę do ciebie.
Nie. Nie wrócisz.
Czasem masz przed sobą dwie drogi i musisz dokonać wyboru.
Jeśli teraz zawrócisz, tej drogi już nie odnajdziesz.
Nie ma innego wyjścia?
Sauron podbija zachód.
Mroczny Czarodziej wschód.
Mieszkańców Śródziemia czeka zguba.
Porzucisz ich na pastwę losu?
To moja przyjaciółka.
Przyjaciółka czy przeznaczenie?
Wybieraj.
Dalej, z życiem.
Panie.
Wzywałeś mnie, ojcze?
Nie.
On to zrobił.
Widzę, że Siedem Pierścieni dobrze wam służy, książę Durinie.
Komuś na pewno dobrze służą. Tu się zgodzę.
Okoliczności się zmieniły.
Słyszę, że szykuje się inwazja na Eregion.
Bez mithrilu Pierścienie Władzy nie zostaną ukończone.
Potrzebujemy więcej.
I to natychmiast.
Ile mogę zaoferować?
Nie ma takiej...
Ile czego?
Wiem, że rozbudowujecie kopalnie.
Możemy zapewnić stałą dostawę drewna
do budowy platform i szybów.
Być może Khazad-dûm woli coś...
cenniejszego?
Ojcze, może omówimy to na osobności?
Nie ma takiej potrzeby.
Już zdecydowałem.
Zatem?
Odpowiedź brzmi nie.
Przeproś w moim imieniu lorda Celebrimbora.
Królu Durinie.
Książę. Żegnam.
Dzięki Aulëmu.
Już myślałem, że całkiem postradałeś zmysły.
Wręcz przeciwnie.
Teraz dopiero mam jasność umysłu.
Nie martw się, synu.
Jeszcze tu wrócą.
Wrócą?
Sam słyszałeś.
W Śródziemiu szykuje się wojna.
A armia wyposażona w broń i zbroje z mithrilu
jest nie do pokonania.
Sami ustalimy cenę.
Oszalałeś?
Cały świat oszalał, synu.
Ale my chwycimy go za gardło.
Każ Narviemu podwoić ekipy. Rozbudujemy kopalnię.
Ojcze.
Zdejmij Pierścień.
Nie.
Jest mój.
Należy do mnie.
Nie.
To ty należysz do niego.
Jeśli tak nie jest, to mi to udowodnij.
Zdejmij go.
Nie muszę ci niczego udowadniać, chłopcze.
Nie pozostawił nam wyboru.
Zagrodzimy wejście do kopalni własnymi ciałami.
Napuściłby na nas całą armię.
Niech spróbuje!
Jeśli Pierścień aż tak go opętał, że napuściłby wojsko na syna,
to krasnoludowie sami zobaczą, że nie powinien nimi władać.
Odbiorą mu koronę.
Jak możesz tak o nim mówić?
Durin.
Chcesz go poniżyć.
Zniszczyć.
Kocham go nie mniej niż ty.
Aulë wie, że mój ojciec do pięt mu nie dorasta.
Ale krasnolud na tym tronie nie jest twoim ojcem.
Przez Pierścień stał się głuchy na wszelkie argumenty, nawet nasze.
Życie krasnoludów wisi na włosku!
Durin!
Durin?
Durin, czy ty...
Nie potrafię.
Nie dam rady, Disa.
Gdy patrzę mu w oczy...
widzę, że to mój ojciec.
Nieobecny i zagubiony, ale to nadal on.
Zawsze dostrzegasz światło na końcu tunelu, ukochany.
Usiądź.
Jeśli nic nie zrobimy, nigdy do niego nie dotrzemy.
Całkiem się zatraci, a wraz z nim przepadnie królestwo.
O świcie zostaniesz wrzucony do morza i poddany Próbie Otchłani.
Przywołują właśnie morskiego węża.
Rozmawiałam z Pharazônem.
Nie chce pogłębiać rozłamu z Wiernymi.
Okaże ci łaskę, jeśli przyrzekniesz...
Mam mu przyrzec lojalność?
Cóż to za łaska wymagać od kogoś, by wyrzekł się swoich zasad?
Ta rodzina poniosła tyle strat, nie zniosę kolejnej.
Błagam, ojcze.
Błagam.
Przełknij dumę.
Jeśli po tym wszystkim widzisz jedynie dumę...
to nie mamy już o czym rozmawiać.
Król wiedział, że tak powiesz.
I że swoją nienawiść do niego skierowałeś także przeciw mnie,
więc nie zechcesz mnie wysłuchać.
Dlatego uklęknęłam przed nim
i błagałam
ze wszystkich sił, by pozwolił mi do niej pójść.
Obym się nie myliła.
To nie miejsce dla ciebie.
Pokłoń się Pharazônowi.
To rozkaz.
Númenor nie przetrwa bez takich jak ty.
Ludzi, którzy obronią wartości. Ludzi wiary.
Szczera wiara objawia się w czynach.
W głębi serca wiem, że jesteś prawowitą dziedziczką królestwa.
Nie mogę się tego wyprzeć.
Nie byłbym człowiekiem, którego chcesz ocalić.
A jeśli się mylisz?
Wolałbym umrzeć z czystym sercem,
niż żyć, zbrukawszy je tchórzostwem.
A co z moim sercem?
Jeśli Valarowie zechcą zachować mnie przy życiu...
to tak się stanie.
A jeśli nie?
„Morze zawsze ma rację”.
Uwaga!
Disa?
Disa, jesteśmy tu z rozkazu króla.
Odejdź, proszę,
w przeciwnym razie zostaniesz usunięta siłą.
Przykro mi.
To nas miało odstraszyć?
Nie to.
One.
Kocham cię.
Odłóż miłość na później.
To dopiero początek.
Wrócą. Będzie ich więcej.
Będziemy gotowi.
Wyrzekasz się wszelkiej ziemskiej władzy i przyjmujesz wyrok Valarów?
Przyjmuję ich wyrok.
Wrzucić go.
Uwolnić go!
Jako że popełnił zbrodnię w moim imieniu,
mam prawo przyjąć wyrok Valarów zamiast niego.
- Jego weźcie! - Nie!
Królowo...
Zgadza się. Tak jest zapisane. Musisz się zgodzić.
To prawda?
Zgodnie z literą prawa.
Zatem tak się stanie!
Nie, weźcie mnie.
Weźcie mnie.
Míriel, nie możesz...
Jeśli mamy podążać ścieżką Wiernych,
to ja muszę wykonać pierwszy krok.
- Patrzcie! Widzę go! - Na horyzoncie!
Zbliża się.
Valarowie uznali ją...
za niewinną!
Królowo.
Chwała Tar-Míriel, Królowej Morza!
Chwała królowej Míriel!
- Chwała królowej Míriel! - Chwała Królowej Morza!
Chwała królowej Míriel!
Tak. Halbrand to Sauron.
Wykuwa w Eregionie Pierścienie, by zapanować nad moim ludem.
- I twoim. - Nad całym Śródziemiem.
Nie ucieknie, dopóki nie ukończy dzieła.
A to daje nam chwilową przewagę.
Nam?
Rozkuj mnie.
Elrond spieszy tu z Lindonu z armią elfów.
I z Nenyą, moim Pierścieniem.
Rozumiem.
Gdy się tu zjawi, otoczy miasto,
uwolni Celebrimbora spod wpływu Saurona, a potem wspólnie,
uruku,
ty i ja usuniemy z tego świata wszelki ślad po Sauronie.
Już tu nie powróci.
A co potem?
Zniszczymy skażone przez niego Pierścienie.
Pytałem o losy uruków.
Czy Najwyższy Król pozwoli nam odejść w pokoju?
Czy nadal będzie planował najazd na Mordor?
Cień padł nie tylko na ciebie, ale na cały elfi ród.
Ostatecznie
swoją chęcią czynienia dobra przysłużysz się Sauronowi.
Łżesz.
Liczysz, że coś ci wyjawię.
Wyjawiłaś mi już
wszystko, i to z nawiązką.
Nadszedł czas!
Możliwe, że Eregion wpadł już w ręce Saurona.
Zastęp twoich dzieci nie wystarczy, by oblegać miasto.
Myślisz, że porwałbym się na potęgę Saurona
z jednym zastępem?
Potwierdziłaś, kim on jest,
i zdradziłaś, kto ma twój Pierścień,
więc Eregion upadnie.
A wraz z nim Sauron.
Nie.
Tego właśnie chce.
Sauron nie ma własnej armii,
dlatego zwabia do siebie twoją.
Chce, byś zaatakował Eregion.
Związać ją. Przyda się nam później.
- Błagam. Nie bądź głupcem. - Idziemy.
Nie rób tego. Nie łykaj jego przynęty.
Sprawię, że się nią udławi.
Nie!
Nie rób tego! Sauron to uknuł!
Tego właśnie chce!
Sauron tego chce!
Tędy. No już!
Ruchy!
Z życiem!
Uderzcie w dzwony.
Jesteśmy atakowani!
Zamknąć bramy! Podnieść most!
Jak idą postępy?
Nie słyszałeś?
Na zewnątrz. Uderzyli na alarm.
Uwierz, sprawy miasta mam pod kontrolą.
Sam się o tym przekonam.
Twoje miejsce jest tutaj.
Nie będziesz mi mówił, gdzie jest moje miejsce!
Puść mnie, przyjacielu.
Jeśli opuścisz tę wieżę,
a ludzie Śródziemia polegną, przysięgam,
że wszyscy w świecie widzialnym i niewidzialnym
dowiedzą się, że to ty sprowadziłeś na nich zagładę.
Musimy wykuć Dziewięć Pierścieni!
- Pewnie. - To koń!
Przez wieki
próbowałem stworzyć przedmioty o wielkiej mocy.
Daremnie.
Prawda jest taka,
że to nie Valarowie potrzebują twojej pomocy,
ale ja sam.
Nie mogę wykuć więcej Pierścieni.
A bez mithrilu...
Nie obawiaj się.
Byłem w Khazad-dûmie.
Ruda mithrilu.
Narvi przerobił ją na proszek.
Z najczystszego złoża w ich kopalni.
Po jednej dziewiątej porcji na Pierścień.
Powinno wystarczyć.
Jesteśmy blisko, Celebrimborze.
Tak blisko osiągnięcia naszego celu.
Przysięgam na swój nieśmiertelny żywot,
że gdy spisana zostanie historia tej ery, Silmarile...
Cóż...
Pozostanie po nich ledwo szept.
Za to twoje Pierścienie,
Pierścienie Władzy,
uznane zostaną za największe skarby w całym Śródziemiu.
Nie cofaj się, gdy twoje stopy dotknęły już progu.
Użyj tego, przyjacielu.
Prześcignij Fëanora.
I samego siebie.
Ten ostatni raz.
Napisałem wiersz, ale i tak
nic nie dorównuje twojej urodzie.
Dzieci!
Dalej!
Wypuścić!
Napisy: Ewa Nowicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska
Downloaded from - MoviesMod.fit