Downloaded from - MoviesMod.fit
ANTERIORMENTE
As pepeludas, onde están?
Contaba ver as miñas amigas.
Pois, está o que buscamos
e está o que atopamos, verdade?
Esa... maxia.
Poderíasme aprender como manexar un bastón?
O bastón xa é teu, se demostras ser digno del.
Valandil di que no Barrio Vello
pregan día e noite por ti.
Ti abríchesme o corazón de novo ao camiño dos Fieis.
Xuntos podemos loitar.
Non toda batalla se libra para gañala.
Informade o carcereiro de que el empezou a rebelión.
As cantoras da pedra din que oen a montaña.
Con este anel, eu véxoa.
Apenas sacamos unha pinga do océano da riqueza dela.
Cambiou.
A avaricia non vai con el. Nunca foi así.
É posible que o anel que puxo...?
Non. É imposible que haxa unha falla nos vosos aneis.
Daquela a falla está en quen os fai!
Que sabes realmente dese Annatar?
Alteraches os aneis dos ananos ou non?
Non.
Foi xuntos.
Debemos emendar os nosos erros completando os aneis xuntos.
Os Nove deben redimir os Sete.
Deben redimirnos a todos.
Non están en Mordor.
Os orcos van cara a Eregion.
Galadriel tiña razón. Enviade o exército a Eregion decontado.
Tróuxente aquí
non como prisioneira,
senón como posible aliada.
Temos un inimigo común.
O SEÑOR DOS ANEIS: OS ANEIS DE PODER
Cala a boca.
Chamarannos desertores.
É igual o que nos chamen.
Mellor iso que morrermos cazando pantasmas con Adar.
Vós, aneis dos homes, por que seguides porfiando?
Vós, que non vivides, que non respirades
nin posuídes razón nin vontade?
Que orgullo tedes tecido no máis fondo do ser,
para resistirdes a miña man?
Outra vez.
Máis prata.
Máis mithril.
Non queda mithril.
Os ananos van atrasados coas entregas.
Pois insistídelles!
Facémolo, meu señor. Non responden as misivas.
Teño que facelo eu todo?
Traballamos todo o que podemos.
Algúns observamos que parecedes...
bastante irritable ultimamente, meu señor.
Como te chamas, ferreira?
Como? Non vos acordades?
Claro que me acordo.
É que... Dáme un momento.
- Lord Celebrimbor. - Un momento!
Tomade todos un descanso.
Mirdania. Chámase Mirdania.
Non se espera que o recordes todo.
Non, son cousas sinxelas tamén...
Antes, xuraría que deixara o martelo de encartar aquí e...
Falas deste martelo?
Si.
Estáseme indo a cabeza.
Ou tanto te somes no pensamento,
que saír del che custa moito.
Tan fondo,
que ás veces te sentirás tentado
a quedar aí un tempo
para buscar claridade.
Estou ben.
Só estou fatigado.
Pois non che gustarán as novas que traio.
O teu pobo pide audiencia.
Non.
Es o señor de Eregion. Tes responsabilidades.
Teño, e a meirande é cos aneis.
Ata que os Nove estean feitos, o demais non importa.
Moi ben, logo.
Como desexes.
Hai algo máis.
Os ananos van atrasados co mithril.
Poderías encargarte?
Decontado.
Ao máis grande ferreiro elfo esgotouno o traballo.
Pediume que me ocupase da administración no canto del.
Cal é o problema?
Ensínallo.
Ensinarme o que?
Esta porta sempre se enche de artesáns e mercadores
que veñen á cidade.
E deixaron de chegar onte.
Foi un grupo á outra beira
a ver se había atrancos no camiño.
Pero regresou só un soldado.
Onde está?
Trouxérono as augas hoxe. Parece que porta unha mensaxe.
Soterrádeo.
Que non o vexan.
Informo a Lord Celebrimbor?
Non.
Pediume que me encargase de que ninguén o moleste.
Nin os ferreiros.
Relevounos dos nosos deberes?
Relevou, si.
Foi porque non recordaba o meu nome?
Fun brusca con el, pero...
Non é o de sempre, Mirdania.
Por agora, o mellor é deixalo só.
Darlle tempo e pregar.
Que termine o traballo antes que acabe con el.
Podo confiar en ti,
para facer que os outros respecten o desexo del?
Xaora, meu señor.
Meu señor, o gravado. No cadáver.
Que dicía?
"Onde anda El?"
Durante o breve tempo que me tiveches cativo,
parecías decidida a atopar a Sauron.
Mesmo te vía consumida por iso.
Como está calquera,
cando el se che coa coma un verme na mente.
Non sabes nada da miña mente.
Ti rendícheste a el.
Eu resistín.
Por un tempo, talvez.
Pero tarde ou cedo, el vete.
Non só quen es, senón quen queres ser.
Fúrache a mente co ollo e entra reptando nela.
Por un tempo, ata che fai crer que o poder del agora é teu.
Un poder irresistible
que fai que a satisfacción de todo desexo pareza inevitable.
Un océano de cores,
fronte ao que todo parecerá despois...
Gris, insulso.
Que che prometeu a ti?
Un exército.
Queres saber o que me ofreceu?
Éme igual.
Fillos.
Pois parece que nos deu o que desexabamos.
Escoita,
non son as mentiras del o que hai que extinguir.
É a el.
E podo axudarche a facelo.
A destruír a Sauron.
Que axuda poderías prestarme, orco?
A coroa de Morgoth. Dixéronme...
Hai moitas historias do que pasou
cando arrincaron os Silmarils do seu engaste.
Eu estaba alí cando Sauron a forxou de novo para el.
Cando se axeonllou para que o coroasen.
Fun eu quen usou o poder dela para o matar.
Se o que dis é certo,
por que volveu?
Porque eu aínda non te atopara.
Que parte teño nisto?
Din que os Tres aneis élficos salvaron a vosa raza.
É así?
Se é certo, pode ser que xuntos,
a coroa e os aneis teñan poder
para destruír a Sauron de vez.
O Argallante cre que segue fóra do meu alcance.
Pero sei que se agocha en Eregion.
E sospeito que ti ben sabes...
que Halbrand é Sauron.
Non si?
O destino desa cidade
depende de que ti deixes de lado o orgullo.
Será ben que procures facelo.
Se podes.
Volveremos falar.
Desprezo pola lei.
Incitación a un conflito violento que fixo perder vidas.
E por último, o máis odioso:
o delito de alta traizón.
Sumados, eses crimes infames merecen unha sentenza de morte.
- Si. - E cortamos de raíz.
- Non merece a morte. - Igual si.
Non obstante,
dados os seus moitos anos de servizo fiel ao reino,
este tribunal decidiu que o acusado quede libre.
Quedará libre...
Quedará libre, sempre e cando recoñeza os crimes
e lle xure lealdade ao auténtico rei de Númenor.
Elendil, fillo de Amandil, recoñeces os teus crimes?
Recoñezo.
E aceptas a Ar-Pharazôn como lexítimo rei de Númenor?
Non o acepto.
Máis alto, Elendil,
para que os presentes te oian ben.
Non o acepto!
A lexítima soberana de Númenor é e será, ata a fin dos seus días,
Míriel, filla de Tar-Palantír!
E o único traidor aquí es ti!
Que facemos agora con el?
Ti xa fixeches abondo, rapaz.
Que os Valar decidan o destino del.
Se os Fieis queren vivir segundo as tradicións antigas,
que morran por elas.
Nori.
Non ri? Quen non ri?
Ninguén.
É que... vin algo.
O Lume Secreto borboríñanos, se sabemos escoitar.
Cóntanolo todo. E amosa cousas.
Amosa cousas que serán? Ou as que igual poderían ser?
Amosa as nubes de mañá tan claras coma o sol de onte.
Como aprendo a dominar o seu poder, a loitar contra a escuridade?
Por que necesita o Lume Secreto que o domines?
Se non o dou dominado, como o vou usar?
Con tódalas tarefas que te puxeches ata agora, fracasaches.
Fracasa na que está por vir
e non haberá outra.
Dime que debo facer.
Sigue o vello Tom. El mostraracho.
Por que non marchades?
Afastádevos deles. Fuxide.
E onde iriamos entón?
Onde queirades.
Os pepeludos buscan unha morada nova tódolos meses.
Este smial, miña nai e os pais dela escavárono para min.
Nacín aí dentro.
E coido desa árbore dende que dei collido un angazo.
Casei co meu Bramgar á sombra dela.
E a primavera pasada, cando el finou,
soterreino embaixo dela.
E un día, soterraranme onda el.
Cada un destes smials ten unha historia así.
Este sitio non che é só onde vivimos.
É o noso fogar.
Fun eu.
- Nori. - Metinvos eu neste sarillo.
E tócame a min sacarvos del.
Se eu me entrego,
igual salvo a Poula tamén.
Dime unha cousa. Por que che chaman Ninguén?
Meus pais son pouco decididos. Tardaron en escoller un nome.
Canto tempo?
Un ou dous anos.
Tanto non é.
Foi hai un ou dous anos.
E xa me quedara o de Ninguén.
Por que me miras así?
Queríache preguntar,
que como igual nos matan a todos...
Se querías ir...
Anda, cala.
- Merimac. - Poula.
Ti ceaches lagarto?
Por que o dis?
Ela ten razón, Nor.
Esa xente grande só nos persegue polo Estraño.
Se te entregas, valos poñer a todos en perigo.
Non só os rexos, tamén os pepeludos.
A túa nai e a teu pai, a Dilly.
Canto repetiches que el é importante?
Un monte de veces, supoño.
O caso é, Nor, que tarde ou cedo, cando ti insistes en algo,
acabo créndocho.
E digo que loitemos.
O Mago Escuro atopou o bastón del.
Agora chega o momento de que ti atopes o teu.
Cal será?
Atoparás o teu bastón cando de corazón penses
só no servizo ao Lume Secreto.
Pero hai moitos.
Podería botar meses buscándoo.
Tes o tempo que necesites.
Non sendo que queiras ir a outro sitio.
Vina. A Nori.
Estaba...
Sei ben que se non a atopo axiña, morrerá.
As dúas morrerán.
Moitos que morren merecen a vida.
Algún que vive merece a morte.
Quen es ti para llela dar?
Cando saiba que está ben, volverei contigo.
Non. Non podes.
En ocasións, un camiño convértese en dous e debes elixir.
Se dás a volta agora, non poderás retomar este camiño.
Non hai outro xeito?
Sauron álzase no oeste.
Un Mago Escuro no leste.
Todos os da Terra Media están en perigo.
Pensas abandonalos ao seu destino?
É a miña amiga.
A túa amiga ou o teu destino?
Debes escoller.
Botádelle gana ao asunto!
Señor.
Querías verme, padre?
Non.
Era el.
Vexo que os Sete vos serven ben, príncipe Durin.
Sérvenlle ben a alguén, iso é certo.
As circunstancias cambiaron.
Descubrín que Eregion sofre a ameaza dunha invasión.
Sen o mithril, non daremos acabado os Aneis de Poder.
Necesitamos máis.
E necesitámolo xa.
Canto debo ofrecervos?
Nada do que ofrec...
Canto de que?
Estades expandindo as vosas operacións mineiras.
Podemos ofrecervos abasto constante de madeira
para construírdes plataformas e pozos mineiros.
Ou talvez Khazad-dûm preferiría algo...
máis valioso?
Padre, igual sería ben falármolo primeiro en privado.
Non hai nada que falar.
Xa decidín.
E?
A resposta é non.
Por favor, descúlpame con Lord Celebrimbor.
Rei Durin.
Príncipe. Adeus.
Grazas a Aulë!
Por un momento pensei que xa perderas o xuízo todo.
Ao contrario.
Nunca rexín mellor.
Tranquilo, meu fillo.
Volverán.
Que volverán?
Xa o oíches.
A guerra chega á Terra Media.
E o exército que teña armas e armaduras de mithril
será case invencible.
Poderemos poñer o prezo.
Toleaches?
Toleou todo o mundo, meu fillo.
Pero nós temos que aproveitalo.
Dille a Narvi que dobre as cuadrillas. Expandimos a escavación.
Padre.
Quita o anel.
Diso nada.
É meu.
Perténceme.
Non.
Perténceslle ti a el.
E se non é así, por favor, demóstramo.
Quítao.
Non teño nada que che demostrar, rapaz.
Pois non nos deixa outro remedio.
Chantarémonos diante da mina se é necesario.
Botaranos o exército enriba.
Déixao!
Se tan escravo é do anel que volve as tropas contra o fillo,
os ananos de Khazad-dûm verán que xa non pode reinar.
Quitaranlle a coroa.
Como podes falar del así?
Durin.
Estás a falar de humillalo,
de destruílo.
Eu ámoo tanto coma ti.
Aulë sabe que é máis pai para min do que foi o meu.
Pero o anano que está nese trono non é teu pai!
Mentres leve ese anel, estará xordo a tódalas voces, mesmo á nosa!
E tódolos ananos desta montaña perigan!
Durin!
Durin.
Durin, estás...?
Non podo.
Non podo facelo, Disa.
Míroo, e neses ollos...
Aínda vexo a meu pai.
Perdido e lonxe, si, pero aínda segue aí.
Ti sempre ves a luz ao final da cova, meu amor.
Veña.
Se non actuamos decontado, non a alcanzaremos.
El vaise destruír e afundirá este reino con el.
Ao albor, levarante ao mar para sometéreste ao Xuízo do Abismo.
Están invocando o dragón de mar.
Falei con Ar-Pharazôn.
Non quere contrariar máis os Fieis.
A oferta de clemencia segue en pé, se xuras...
Se lle xuro lealdade?
Non é clemencia pedirlle a un que queime a integridade.
Co que perdeu xa esta familia, non te podo perder tamén.
Por favor, padre.
Por favor.
Traga o orgullo.
Se despois de todo isto só ves orgullo,
xa non nos queda máis que falar.
O rei dixo que dirías iso.
Que o teu odio por el se convertera en odio por min
e que non escoitarías a miña voz.
Por iso me axeonllei perante el
e supliqueille,
coa cabeza no chan, que me deixase falar con ela.
Espero que acertase.
Non deberiades estar aquí.
Cede ante Pharazôn.
Ordénocho.
Para perdurar, Númenor necesita homes coma ti.
Que defendan o máis valioso. Homes de fe.
A fe non é fe, se non se vive.
E de corazón sei que es a lexítima herdeira do trono.
Non podo renegar diso.
Pois deixaría de ser o home que queres salvar.
E se te enganas?
Preferiría morrer cun corazón enteiro,
que cun roto pola covardía.
E o meu corazón?
Se é a vontade dos Valar que eu conserve a vida,
así será.
E se non?
O mar sempre ten razón.
Vamos!
Disa?
Disa, temos ordes do rei.
Por favor, afasta,
ou terei que afastarte eu.
Ben que o sinto.
Queres asustarnos con iso?
Non.
Con iso.
Ámote.
Ámame despois.
Isto só é o principio.
Volverán. E virán máis.
Estaremos preparados.
Renuncias a toda autoridade terreal e aceptas o xuízo dos Valar?
Acepto o xuízo deles.
Ao mar con el!
Soltádeo!
Xa que cometeu os crimes no meu nome,
quero enfrontarme ao xuízo dos Valar no lugar del.
- Debe ir el. Botádeo a el. - Non!
Raíña?
Ten razón. Pono aí. Pode.
É certo?
Segundo di a lei, si.
Daquela, sexa.
Non, levádeme a min.
Levádeme a min!
Míriel, non podes...
Se imos percorrer o camiño dos Fieis,
debo dar eu o primeiro paso.
- Velaí anda! Mirade! - Polo horizonte.
Si, xa vén.
Os Valar declarárona...
- Aí está! - Inocente!
MIña señora.
Salve, Tar-Míriel, raíña do mar!
Salve, raíña Míriel!
- Salve, raíña Míriel! - Salve, raíña do mar!
Salve, raíña Míriel.
Si, Halbrand é Sauron.
Está en Eregion para forxar aneis cos que dominar a miña raza.
- E a túa. - Todas as da Terra Media.
Pero non vai fuxir ata rematar a súa obra.
E iso dános unha vantaxe momentánea.
A nós?
Libérame.
Agora mesmo, Elrond bole desde Lindon cun exército de elfos.
E con Nenya, o meu anel.
Entendo.
Cando chegue, pechará a cidade,
liberará a Celebrimbor do dominio de Sauron e xuntos,
uruk,
ti e eu erradicaremos todo rastro de Sauron deste mundo.
Nunca regresará.
E despois que?
Os aneis que el tocara deberán ser destruídos.
Preguntaba que será dos uruks.
O teu Alto Rei permitiranos volver á casa en paz?
Ou continuará cos seus plans de invadir Mordor?
A sombra non te envolveu só a ti, senón todo o reino dos elfos.
Ao final,
a arela por demostrares a túa virtude contribuirá aos plans de Sauron.
Todo iso son lerias,
para que che revele algo.
Xa me revelaches
todo o que esperaba e máis.
Moi ben.
Chegou a hora!
Todo Eregion podería estar xa controlado por Sauron.
Fará falla máis ca unha lexión dos teus fillos para o asediar.
De veras pensas que intentaría desafiar o poder de Sauron
cunha soa lexión?
Como xa me confirmaches sen dúbida quen é,
e dixeches quen leva o teu anel,
Eregion caerá.
E Sauron con el.
Non.
Iso debe ser o que el quere.
Sauron non ten exército de seu,
por iso intenta atraer o teu.
Quere que ataques Eregion.
Atádea! Seranos útil máis tarde.
- Prégocho. Non sexas necio. - Métete aí!
Non o fagas. Non caias na trampa del.
Fareino afogar nela.
Non!
Non o fagas! É o que el argallou!
É o que Sauron quere!
É o que quere!
Por aquí. Veña.
Veña! Bule!
Máis forte!
Tocade as campás!
Atácannos!
Pechade as portas! Izade a ponte!
Como van eses progresos?
Non sentiches iso?
Fóra. Parecía a alarma de asedio.
Asegúroche que teño os temas da cidade controlados.
Iso decidireino eu mesmo!
O teu lugar é este, amigo.
Xa vou farto de que me digas onde debo estar!
Sóltame, amigo.
Se saes desta torre,
cando caian os homes da Terra Media, xúroche
que as almas do mundo visible e invisible
saberán que ti fuches o arquitecto da súa desgraza.
Quedan nove aneis por forxar!
O mellor cabalo.
- Si, ho! - É un cabalo.
Durante séculos,
intentei crear obxectos de gran poder,
pero fracasei.
A verdade é
que vin a Eregion non porque os Valar te necesitasen,
senón eu.
Eu...
Non podo forxar máis aneis.
E sen mithril, non...
Acouga.
Estiven en Khazad-dûm.
Mineral de mithril.
Refinado en po por Narvi en persoa.
Do máis puro das minas deles.
Unha novena parte por anel
debería abondar.
Estamos cerca xa, Celebrimbor.
De conseguir o que nos propuxemos.
Prométoche, polo meu ser inmortal,
que cando escriban a historia desta idade, os Silmarils,
verás...
Merecerán pouco máis ca un murmurio.
Pero os teus aneis,
os Aneis de Poder,
serán considerados as creacións máis valiosas da Terra Media.
Xa.
Non retrocedas agora, xa tocando as túas botas o limiar.
Úsao, meu amigo.
Supera a Fëanor.
A ti mesmo.
Unha última vez.
Fixen un poema, pero a túa beleza
eclipsa todo o que eu poida escribir.
Vide, nenos!
Si!
Ide para alí! Veña!
Soltade!
Subtítulos: Magdalena Sánchez
Supervisora creativa: Luisa Lage Garea
Downloaded from - MoviesMod.fit