ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ
Ο αδελφός μου θυσίασε τη ζωή του κυνηγώντας τον Σάουρον.
Η αποστολή του είναι τώρα δική μου.
Η ύπαρξη αυτού του σημαδιού αποδεικνύει ότι ο Σάουρον απέδρασε.
Το ερώτημα τώρα είναι, πού;
Το κακό χάθηκε.
Τότε γιατί δεν χάθηκε από εδώ μέσα;
Θα απονέμουμε στους ήρωες την τιμή να περάσουν στην αντίπερα όχθη
στις Αθάνατες Χώρες του Βάλινορ.
Είσαι λιποτάκτης.
Το καθήκον απαιτούσε να επιστρέψω στη Μέση Γη.
Ήταν το σημάδι του βασιλιά του λαού σου;
Ο λαός μου δεν έχει βασιλιά.
Είσαι κάτι περισσότερο από ό, τι ισχυρίζεσαι.
Ο λαός σου δεν έχει βασιλιά, διότι εσύ είσαι ο βασιλιάς.
Έλα μαζί μου στη Μέση Γη.
Μαζί θα λυτρώσουμε και τις δυο γενιές μας.
Πρόσεχε. Δεν είμαι ο ήρωας που αναζητάς.
Με θυμάσαι;
Όχι.
Μετά την ήττα του Μόργκοθ, σκότωσα τον Σάουρον.
Δεν σε πιστεύω.
Νιώθω πως είναι δική μου ευθύνη.
-Έτσι νιώθεις για όλους. -Όχι.
Θα μπορούσε να πέσει οπουδήποτε, αλλά έπεσε εδώ.
Αυτός ο ξένος δεν είναι άνθρωπος ή Ξωτικό...
Είναι κάτι άλλο.
Κάνε πίσω!
Έτσι θα τον βοηθήσουμε.
Θέλει να τον βοηθήσουμε να βρει τα αστέρια.
-Πού πας; -Να βοηθήσω τον φίλο μου.
Είσαι η καλύτερη φίλη μου σ' αυτόν τον μεγάλο, άγριο κόσμο.
Θυμάσαι τίποτα περισσότερο;
Μου ήρθαν κι άλλα. Για να ανακαλύψω τα υπόλοιπα, πρέπει να πάω στο Ρουν.
Ακούγεται σαν περιπέτεια.
Το φως των Έλνταρ χάνεται.
Παρά την κάθε προσπάθειά μας, η παρακμή μας απλώς επιταχύνθηκε.
Αν τα Ξωτικά εγκαταλείψουν τη Μέση Γη τώρα, θα είναι το τέλος,
όχι μόνο του λαού μας, αλλά όλων των λαών.
Είμαστε στα πρόθυρα της δημιουργίας ενός νέου είδους δύναμης.
Όχι της σάρκας, αλλά να ελέγχει τη σάρκα.
Ξαφνικά, οι δυο σας αποκτήσατε οικειότητα.
Απλώς προσφέρω όση ταπεινή βοήθεια μπορώ.
Δεν υπάρχει βασιλιάς των Νότιων Χωρών.
Η γενιά έσβησε.
Πες μου τ' όνομά σου.
Είχα πολλά ονόματα.
Ο Σάουρον ζει εξαιτίας σου!
Γκαλάντριελ, πού είναι ο Χάλμπραντ;
Έχει φύγει. Κι αμφιβάλλω αν θα επιστρέψει.
Κι αν ποτέ επιστρέψει, κανείς μας να μην έχει επαφή μαζί του.
Τι συνέβη δίπλα στο ρυάκι;
Πάντοτε, μετά από μια ήττα...
η σκιά παίρνει άλλο σχήμα και μεγαλώνει ξανά.
Ο Μόργκοθ χάθηκε.
Μας άφησε μόνους και ατιμασμένους.
Μα σήμερα, μια νέα Εποχή αρχίζει.
Υπό την εξουσία μου.
Είμαι ο νέος σας αφέντης.
Ο Σάουρον.
ΦΟΡΟΝΤΓΟΥΕΪΘ Η ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
Και με μια νέα Εποχή, προσφέρω ένα νέο όραμα.
Μια πορεία στην άνευ όρων κατάκτηση.
Διότι αναζητώ μια νέα δύναμη.
Όχι της σάρκας, αλλά να ελέγχει τη σάρκα.
Μια δύναμη του αθέατου κόσμου.
Μια δύναμη με την οποία θα υποτάξουμε τους λαούς της Μέσης Γης.
Πολλοί Ορκ θα πεθάνουν.
Από το χάος, όμως, θα σφυρηλατήσουμε μια νέα και απόλυτη τάξη.
Δεν θα μας κυνηγούν πλέον ως δαίμονες που χάλασαν τη Μέση Γη,
αλλά θα μας λατρεύουν ως σωτήρες που επιτέλους τη θεράπευσαν.
Ένωσαν τους λαούς της μαζί, ώστε να τους εξουσιάζουν όλους ως έναν!
Ο Σάουρον λέει ψέματα!
Επικίνδυνο να με αμφισβητείτε.
Δεν έχετε πού αλλού να στραφείτε. Οι Βάλαρ δεν θα σας συγχωρήσουν ποτέ.
Τα Ξωτικά δεν θα σας αποδεχτούν ποτέ.
Οι Άνθρωποι...
Οι Άνθρωποι θα σας κοιτούν μόνο με τρόμο και αηδία.
Διεφθαρμένη και ποταπή φυλή που αξίζει να σας κυνηγούν και να σας σκοτώνουν.
Εγώ είμαι το μόνο σας μέλλον, και ο δρόμος μου είναι ο μόνος σας δρόμος!
Ποιος από σας τολμά να πει το αντίθετο;
Χαίρε, άρχοντα Σάουρον!
Ο νέος Σκοτεινός Άρχοντας.
Χαίρε, Άνταρ!
Παιδιά μου... είστε ελεύθεροι.
Χαίρε, Άνταρ! Χαίρε, Άνταρ!
Χαίρε, Άνταρ! Χαίρε, Άνταρ! Χαίρε, Άνταρ!
Χαίρε, Άνταρ!
Από κει παραμονεύει ο θάνατος, φίλε.
Άρα αυτός είναι ο δρόμος μου.
Ένα στράτευμα Ορκ εναντίον Ανθρώπων.
Εμείς σταθήκαμε τυχεροί.
Ίσως οι τυχεροί να ήταν οι πρώτοι που πέθαναν.
Ξέρω ότι υπέφερες.
Το βλέπω στα μάτια σου.
Υπάρχει μια άλλη ζωή που σε περιμένει.
Απλώς πρέπει να στραφείς προς αυτήν.
Εκείνο το έμβλημα.
Τι είναι;
Έμβλημα βασιλιάδων, πεθαμένων από καιρό.
-Οικογένειά σου; -Όχι.
Η οικογένειά μου τους υπηρετούσε.
Και γιατί το φοράς;
Μου υπενθυμίζει ότι η μοίρα μας δεν είναι ποτέ βέβαιη,
ότι οι τύχες αλλάζουν, ακόμα και για τους πιο ισχυρούς.
Ζοφερή υπενθύμιση.
Ή ελπιδοφόρα.
Ένα σίγουρο μονοπάτι ίσως καταρρεύσει,
αλλά πάντα υπάρχει άλλο.
Συχνά, μας οδηγεί σε καλύτερους τόπους.
Σε έναν τόπο καλό.
Υπάρχουν τόποι στην αντίπερα όχθη όπου κάποιος μπορεί να ξεφύγει από το παρελθόν.
Να βρει άλλο δρόμο.
Ίσως και μια άλλη ζωή.
Έλα μαζί μας, αν θέλεις.
Ή, προχώρα.
Συνέχισε να κυνηγάς τον θάνατο.
Η επιλογή είναι δική σου, φίλε.
-Είσαι καλά; -Όχι.
Εφιάλτες πάλι;
Τι σε στοιχειώνει τόσο;
Έκανα κακό.
Όλοι μας κάναμε πράγματα που δεν θέλουμε να ομολογήσουμε.
Όχι όπως εγώ.
Βρες συγχώρεση.
Είσαι ζωντανός επειδή επέλεξες το καλό.
Μα τι θα γίνει αύριο;
Πρέπει να το επιλέξεις ξανά.
Και την επομένη και την επομένη.
Ώσπου να γίνει κομμάτι της φύσης σου.
Πιάσου από κάτι.
Βοήθεια!
Εδώ.
Οι παλίρροιες της μοίρας ρέουν.
Εσύ μπορεί να έχεις πλημμυρίδα ή άμπωτη.
Ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΩΝ: ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΑ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ
Έλροντ, σταμάτα, δώσ' τα μου!
Δεν επιθυμούμε να προσβάλλουμε, διοικήτρια Γκαλάντριελ,
αλλά ο κήρυκας Έλροντ διατάζει να έρθεις μαζί μας.
Αληθεύει;
Υψηλέ Βασιλέα.
Ο κήρυκας Έλροντ έχει τρία Δαχτυλίδια.
Μέσο για να σταματήσουμε την εξασθένηση και να σώσουμε τον λαό μας.
Θα συζητήσουμε για τα Δαχτυλίδια μόλις απαντήσεις στην ερώτηση.
Ο Έλροντ με ενημέρωσε ότι ο σύντροφός σου, αυτός ο Χάλμπραντ
δεν ήταν αυτός που ισχυριζόταν.
Κι όμως επέλεξες να το κρύψεις από εκείνον και τον Κελεμπρίμπορ.
Αληθεύει;
Ναι.
Ποιος είναι;
Δεν είναι αυτός που πίστευα.
Και είναι ο λόγος που έκανα αυτό που έκανα.
Γιατί μιλάς με περιστροφές και δεν αποκαλύπτεις την αλήθεια;
Υψηλέ Βασιλέα
Πίστεψε ότι δεν θα εξέθετα το είδος μας εν γνώσει μου σε κίνδυνο.
Θα σε πιστέψω όταν δεν θα βλέπω πια το ψέμα πίσω από τα μάτια σου.
Λέγε, ποιος είναι αυτός ο Άνθρωπος;
Δεν είναι Άνθρωπος.
Ήταν... μεταμφιεσμένος σε Άνθρωπο.
Εμφανίζεται με ευχάριστη μορφή για να κρύψει τον πραγματικό εαυτό του.
Είναι ο Σάουρον.
Πώς μπόρεσες;
Έπρεπε να το ξέρεις.
Με εξαπάτησε. Εξαπατήθηκα!
Όχι, Γκαλάντριελ, ήσουν τυφλή. Τυφλώθηκες από την περηφάνια σου.
Εσένα ποια αδυναμία σε τύφλωσε, Έλροντ;
Σιωπή!
Σε ποιο μονοπάτι μας έριξε η αποτυχία σου στο Καζάντ-ντουμ;
Ήσουν φίλη μου.
Σιωπή!
Τα Δαχτυλίδια. Δείξ' τα μου.
Μην το κάνεις, Υψηλέ Βασιλέα. Ασφαλώς τα έφθειρε.
Δεν τα άγγιξε, Υψηλέ Βασιλέα.
Βδομάδες δούλευε με τον Κελεμπρίμπορ. Δεν ξέρουμε το βάθος της επιρροής του.
Σύντομα, το τελευταίο χρυσόφυλλο θα πέσει,
και θα έχω χρέος να ενημερώσω το Λίντον ότι ο χρόνος μας εδώ τελείωσε,
και τα Ξωτικά θα πρέπει να εγκαταλείψουν αυτές τις ακτές για πάντα.
Με ενημερώνετε ότι εμφανίζεται ξανά ο πιο πανούργος εχθρός μας.
Αν φύγουμε τώρα, οι λαοί της Μέσης Γης
θα μείνουν να υποφέρουν κάτω από την τυραννία ενός νέου Σκοτεινού Άρχοντα.
Αυτά τα Δαχτυλίδια είναι κάτι παραπάνω από τελευταία μας ελπίδα,
ίσως είναι η τελευταία ελπίδα για όλη τη Μέση Γη.
Πρέπει να ριψοκινδυνέψουμε.
Δώσ' τα σε μένα.
Υψηλέ Βασιλέα,
ο Σάουρον δεν έχει ακόμα συγκεντρώσει τόσο μεγάλη δύναμη.
Με αυτά τα Δαχτυλίδια ίσως την αποκτήσει.
Πρέπει να καταστραφούν.
Αυτή η απόφαση είναι υπεράνω του προνομίου σου,
που το θέτεις σε κίνδυνο κάθε στιγμή που αρνείσαι να υπακούσεις.
Τα Δαχτυλίδια, Έλροντ.
Είναι διαταγή του Βασιλιά σου.
Δεν θα την ξεστομίσω πάλι.
Υπάκουσέ τον.
Εσύ μου το λες αυτό;
Είναι ο μόνος τρόπος. Υπάκουσέ τον!
Δεν μπορώ.
Ξέρεις ότι δεν μπορώ.
Συλλάβετέ τον!
Έλροντ, όχι!
Βρείτε τον. Βρείτε τα δαχτυλίδια.
Εμπρός!
ΜΟΡΝΤΟΡ
Ακολουθήστε! Εμπρός!
Κούνα τα πόδια, βασιλιά.
Πάρε αυτό.
Καλώς ήρθατε στη Μόρντορ.
Δουλέψτε τη γη της καλά, και θα τραφείτε καλά.
Δουλέψτε την κακά, και θα θρέψετε το χώμα.
Εσύ, παλικάρι, ορκίζεσαι πίστη στον Άνταρ, Άρχοντα-πατέρα των Ουρούκ;
Οι Νότιες Χώρες δεν υπάρχουν πλέον!
Στη Μόρντορ, σκύβεις το κεφάλι ή ματώνεις.
Λοιπόν, εσύ εκεί. Ορκίζεσαι πίστη στον Άνταρ;
Θα πάρω αυτόν!
Ο Βασιλιάς των Νότιων Χωρών παραδόθηκε, Άρχοντα-πατέρα.
Λέει ότι θέλει να διαπραγματευτεί.
Άσε τους δικούς μου.
Αλλιώς θα πεθάνουν οι δικοί σου.
Ο λαός μου νίκησε τους Ανθρώπους αυτών των τόπων.
Νικήσαμε τα Ξωτικά που ήρθαν να τους βοηθήσουν.
Νικήσαμε και τους συμμάχους τους, τους Ανθρώπους πέρα από τη θάλασσα.
Δεν έμεινε κανείς για να τον φοβηθούμε.
Υπάρχει ένας.
Μετά την ήττα της, η Γκαλάντριελ γύρεψε έναν νέο σύμμαχο.
Έναν αρχαίο μάγο, για να καθοδηγήσει τα Ξωτικά να σφυρηλατήσουν ένα νέο όπλο.
Αυτό που της πρωτοείπες.
Δύναμη που θα ελέγχει τη σάρκα.
Θυμάσαι αυτές τις λέξεις;
Μια δύναμη που θα του επιτρέψει να χρησιμοποιήσει τα παιδιά σας
ως σκλάβους ακόμα μία φορά.
Ελευθέρωσε τον λαό μου, και θα σου πω πού μπορεί να βρεθεί.
Για να τον καταστρέψεις και να απαλλάξεις και τους δυο μας από το κακό του.
Όχι, Μεγαλειότατε.
Θα μου πεις όλα όσα νομίζεις ότι ξέρεις γι' αυτόν τον μάγο τώρα.
Αλλιώς θα κάνω τα λόγια να χυθούν απ' τον λαιμό σου.
Αν πεθάνω, όλα όσα ξέρω θα πεθάνουν μαζί μου.
Δεν μπορείς να με σκοτώσεις.
Με τον καιρό, θα με παρακαλάς.
Μεγαλειότατε.
Αυτό που είπε, Άρχοντα-πατέρα...
ο Σάουρον... δεν θα μπορούσε να γυρίσει, έτσι;
Όχι.
Ο Σάουρον πέθανε.
Στα γόνατα, σκουλήκια!
Έχεις εκείνο το βλέμμα στα μάτια.
Είδες πάλι το όνειρο χθες το βράδυ, έτσι;
Αν μου πεις τι είναι αυτό που βλέπεις, ίσως θα μπορούσα...
να σε βοηθήσω να το λύσεις.
Ίσως είναι ένα στοιχείο για το τι θα βρούμε...
όταν φτάσουμε σ' εκείνα τ' αστέρια.
Φταίει η ζέστη. Αυτό είναι όλο.
Όχι. Δεν μπορεί.
Πέτρινα δέντρα.
Κάνουμε κύκλους.
Πρέπει να υπάρχει κακό σ' αυτήν τη γη, που μπερδεύει τον δρόμο μας.
Παραδέξου το. Χαθήκαμε.
Ο πανικός είναι το γεύμα του ανόητου, Νόρι.
Καλύτερα να γευματίσουμε υπομονή.
Δεν έχουμε φάει τίποτα από τότε που ξεμείναμε από σαλιγκάρια.
Δεν υπάρχει τίποτα να φάμε εδώ.
Όχι. Όχι.
Έλα.
Μπορεί να βγάλει καρπούς. Τουλάχιστον προσπάθησε.
Ξέχασες τι συνέβη την τελευταία φορά που δοκίμασα κάτι τέτοιο;
Πιο πέρα.
Πιο πέρα, Νόρι.
Εντάξει;
Τα κατάφερες. Μέρες θα τρώμε.
Μην είσαι σκυθρωπός.
Σου ζήτησα να δημιουργήσεις φαγητό και το έκανες.
Κανείς δεν έπαθε κακό.
Έχασα τον έλεγχο.
Θα μάθεις να μη χάνεις τον έλεγχο.
Στο όνειρο, υπάρχει ένα είδος... κλαδιού.
Κάτω από τ' αστέρια.
Όταν απλώνω το χέρι μου να το πιάσω...
Τι είναι, τι συμβαίνει μετά;
Κάποια πράγματα καλύτερα να μην τα λες δυνατά.
Μόνο που κατά κάποιο τρόπο το είπες δυνατά.
Δεν είναι δίκαιο να είσαι τόσο αινιγματικός τώρα, έτσι;
Ίσως, όμως, οι μάγοι να μην είναι πάντα δίκαιοι.
-Νιώθω τα πόδια στον λαιμό. -Αυτό είναι το καλύτερο.
Χορεύουν.
Η Πόπι κι εγώ τραγουδούσαμε μαμουνοτράγουδα
για να έχουν μια μουσική να χορεύουν όταν...
Ναι.
Ένας Τριχοπόδαρος μπορεί να νοσταλγεί το σπίτι του.
Ήξερα ότι θα ήταν δύσκολο. Μόνο που...
Ξέρεις.
Αυτό το δύσκολο είναι διαφορετικό.
Παράξενο το πώς αυτοί που μένουν πίσω, μπορεί να γίνουν το μεγαλύτερο βάρος.
Κι εγώ νοσταλγώ το σπίτι μου.
Εσύ δεν θυμάσαι καν το δικό σου.
Όχι.
Ορισμένες φορές, αντιλαμβάνομαι μια αναλαμπή του.
Μια λαχτάρα για ένα συναίσθημα που δεν θυμάμαι ούτε μπορώ να ονοματίσω.
Όμως ξέρω ότι είναι αληθινό.
Πέρα από το ηλιοβασίλεμα.
Φαίνεται ότι μας ακολουθούν.
Έλα, Μεγαλειότατε.
Ούτε οι βασιλιάδες ζουν χωρίς φαγητό.
Γιατί δεν ανοίγεσαι;
Πες στον γέρο Γουόλντρεγκ όλα όσα ξέρεις για τον Σάουρον.
Ο πόνος πρέπει να είναι κάτι που απολαμβάνεις.
Όταν με ελευθερώσει ο Άρχοντας-πατέρας, θα σε σκοτώσω.
Ο Άνταρ δεν θυμάται καν ότι βρίσκεσαι εδώ.
ΛΙΝΤΟΝ ΤΑ ΓΚΡΙΖΑ ΛΙΜΑΝΙΑ
Τελειότητα.
Η τελειότητα υπάρχει μόνο στο Βάλινορ.
Ευχαριστώ, αφέντη Κίρνταν.
Δεν χρειάζεται να κρύβεσαι πια.
Αφέντη Κίρνταν.
Συγχώρησε την απρόσμενη φύση της επίσκεψής μου,
αλλά δεν έχω πού αλλού να στραφώ.
Είσαι ο πιο παλιός και σοφός του είδους μας.
Εμείς τα Ξωτικά αντιμετωπίζουμε τη μεγαλύτερη δοκιμασία μας.
Αντιλαμβάνομαι ότι κουβαλάς ένα βάρος πάνω σου.
Κάτι που φωνάζει πιο δυνατά από τη θάλασσα.
Τι έφερες εδώ;
Πρέπει να δοθεί στα χέρια του άρχοντα Κελεμπρίμπορ.
Πρέπει να ενημερωθεί
ότι ο Χάλμπραντ είναι ο Σάουρον.
Ταξίδεψε με γρηγοράδα,
και μην εμπιστευτείς κανέναν ξένο στον δρόμο σου.
Ναι, άρχοντά μου.
Πρέπει να σ' ευχαριστήσω. Που μ' εμπιστεύτηκες με τα Δαχτυλίδια.
Σ' εμπιστεύτηκα;
Ας μιλήσουμε ανοιχτά, Διοικήτρια.
Συμπλέουμε προσωρινώς για έναν μόνο λόγο,
αφού οι πράξεις σου δεν μας άφησαν άλλη επιλογή.
Εξαιτίας σου, ο εχθρός μας ζει.
Δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να δοκιμάσουμε την αρετή των Δαχτυλιδιών.
Θα έπρεπε να σε ρίξω στα σίδερα
και να σε εξορίσω στα Έτενμουρ γι' αυτό που έκανες.
Γιατί δεν το έχεις κάνει;
Το σκέφτομαι.
Σου ορκίζομαι, Υψηλέ Βασιλέα...
δεν θα σταματήσω αν δεν καταστραφεί αυτός και δεν επανορθώσω.
Δεν θα ήσουν εδώ τώρα αν πίστευα το αντίθετο.
Υψηλέ Βασιλέα, δεν βρήκαμε τα Δαχτυλίδια.
Ψάξαμε όπου το νερό συναντά την πέτρα, παρ' όλα αυτά,
δεν βρήκαμε ούτε ίχνος του.
-Ίσως η πτώση... -Όχι.
Ο Έλροντ ζει.
Διευρύνετε την έρευνα.
Βάλτε σκοπιά σε κάθε πέρασμα. Δεν πρέπει να αποδράσει.
Δεν σχεδιάζει να αποδράσει.
Δηλαδή;
Είπε ότι θα καταστρέψει τα Δαχτυλίδια.
Ο Έλροντ θα αναζητούσε κάποιον που να εμπιστεύεται.
Κάποιον μεγαλύτερο, πιο σοφό...
Του οποίου η φωνή θα ενέπνεε σεβασμό.
Ακόμα και σ' εσένα.
Κάποιον που θα άλλαζε την πορεία των πραγμάτων προς όφελός του.
Μπορείς να τα εξετάσεις.
Έχω ξαναδεί δουλειά του Κελεμπρίμπορ.
-Είναι εκπληκτικός. -Πράγματι.
Τον θυμάμαι να λέει ότι κάποια μέρα, θα έφτιαχνε αντικείμενα τέτοιας δύναμης,
που θα άλλαζαν την καρδιά όποιου τα κοιτούσε.
Αν, όπως λες,
αυτά τα Δαχτυλίδια έστρεψαν Ξωτικό εναντίον Ξωτικού...
φαίνεται ότι τα κατάφερε.
Ίσως δεν ήταν το χέρι του Κελεμπρίμπορ που προκάλεσε αυτήν την επίδραση.
Αν αυτό που μου είπες αληθεύει,
αυτά τα τρία Δαχτυλίδια έγιναν χωρίς το άγγιγμα του Σάουρον.
Ο Εχθρός είναι πανούργος.
Τα Δαχτυλίδια ίσως είναι ένα τέχνασμα από μέρους του.
Στρατήγημα κάποιου ευρύτερου σχεδίου, τον στόχο του οποίου δεν βλέπουμε.
Τι θα μου ζητούσες;
Τα Δαχτυλίδια πρέπει να καταστραφούν.
Αν το κάνεις, η Εποχή των Ξωτικών θα τελειώσει.
Θα εγκαταλείψουμε όλη τη Μέση Γη στη μοίρα της.
Θα το δεχόσουν αυτό;
Αν κάνουμε αλλιώς, σημαίνει ότι θα γίνουμε θηράματα του Εχθρού, οπότε...
Ναι.
Κάνεις περήφανο τον πατέρα σου.
Πριν καιρό, έγινε μια μάχη.
Και χρησιμοποίησαν για όπλα τα ίδια τα οστά των ηπείρων.
Ακόμα και τώρα, στο σημείο που ο όρμος μας συναντά τη θάλασσα,
υπάρχουν απομεινάρια στον βυθό, ουλή τόσο βαθιά,
που μόνο ο ίδιος ο Μάνγουε ξέρει πού τελειώνει.
Αν κάποιος ρίξει αυτά τα Δαχτυλίδια στα βάθη της...
Άσε με να του μιλήσω πρώτα.
Παρακαλώ, Υψηλέ Βασιλέα.
Δώσε μου μια τελευταία ευκαιρία να λογικέψω τον φίλο μου.
Λογίκεψέ τον γρήγορα.
Έλροντ...
Ήρθα οικειοθελώς να σε καλοπιάσω.
Αν αποτύχω, ο Υψηλός Βασιλέας θα σε απομακρύνει με τη βία.
Πολλές αποτυχίες γνώρισα, παλιόφιλε.
Βοήθησέ με να πετύχω αυτήν τη φορά.
Έπρεπε να σε εμπιστευτώ, όπως σου ζήτησα να μ' εμπιστευτείς.
Αν, όμως, δεν εμπιστευτούμε τα Δαχτυλίδια τώρα, όλα θα χαθούν.
Με τρία, υπάρχει ισορροπία.
Δεν το θυμάσαι;
Μαζί επιλέξαμε αυτήν την πορεία.
-Όχι, την επέλεξες για μένα. -Έλροντ...
Τι σε φοβίζει τόσο, που δεν σκέφτεσαι
την πιθανότητα να διαφθείρουν;
Διότι στην καρδιά μου...
ξέρω ότι εκείνος δεν επηρεάζει τα Τρία Δαχτυλίδια.
Εσένα, όμως;
Το φως του Βάλινορ έλαμψε στο πρόσωπό σου, Γκαλάντριελ,
και του γύρισες την πλάτη.
Το έκανες για να πολεμήσεις το σκοτάδι ή μήπως σε καλούσε το σκοτάδι;
Δεν βλέπεις; Ίσως είναι σχέδιο δικό του.
Έκανα αυτό που θεωρούσα σωστό.
Και μόνο ο χρόνος θα αποκαλύψει αν αυτό ήταν ανόητο ή σοφό.
Πόσο χρόνο νομίζεις ότι έχεις;
Πού είναι ο Κίρνταν;
Έκανες αυτό που έπρεπε, Γκαλάντριελ.
Όπως κι εγώ.
Έλροντ.
Πού είναι τα Δαχτυλίδια;
Πόπι!
Μελόψωμα.
Ποτέ δεν ήμουν πιο ευτυχισμένη απ' όσο είμαι τώρα.
Πώς είναι όλοι στην πατρίδα;
Περίπου το ίδιο.
Η μαμά σου μ' έβαλε να κάνω τις δουλειές σου,
αλλά ο μπαμπάς σου είπε να μην τις κάνω.
Ήρθες να μας βρεις.
Δεν ήταν δύσκολο. Δεν πήγατε και πολύ μακριά.
Ναι, φαίνεται ότι χαθήκαμε.
Τώρα το παραδέχεσαι.
Δεν θα είστε χαμένοι για πολύ. Ορίστε.
Φυλλομετρούσα το παλιό βιβλίο του Σάντοκ.
Οι Τριχοπόδαροι πρέπει να ταξίδεψαν εδώ πριν πολύ καιρό.
Υπάρχει μια προειδοποίηση
"Μην ξεχάσεις τα λόγια του τραγουδιού, αλλιώς θα κάνεις κύκλους. "
Τραγούδι; Ποιο τραγούδι;
Μάντεψε.
Τραγουδήστε μου, τραγουδήστε μου, Μέρη μακρινά
-Το τραγούδι για το βάδισμα. -Νομίζω ότι είναι οδηγίες.
Ο λαός μας περιπλανιόταν χρόνια.
Φαίνεται ότι αυτός ο δρόμος τους ήταν σημαντικός.
Λέω να σκαρφαλώσουμε.
"Της πέτρας τα δέντρα... το φως στον πύργο, δεν είναι για μένα πια σπίτι. "
Εκεί.
"Μάτια φωτιάς χλομής. "
"Μαύρη άμμος για κρεβάτι. "
"Ανταλλάζω όσα ξέρω για το άγνωστο μπροστά. "
Καλώς ήρθατε στη γη του Ρουν.
Ελάτε. Τι περιμένετε;
Αυτή είναι μονάχα η αρχή.
Γιατί το κοιτάζεις έτσι;
Πώς, δηλαδή;
Σαν να έχεις ξανάρθει εδώ.
Μόνο στα όνειρα.
Βρέθηκα στη θέση σου κάποτε.
Στην πρεσβύτερη των Πρεσβυτέρων Ημερών.
Δεκατρείς από εμάς επιλέχθηκαν να ευλογηθούν από το χέρι του Μόργκοθ,
με την υπόσχεση της δύναμης.
Μια νέα γέννηση.
Οδηγήθηκα σε μια σκοτεινή κι ανώνυμη κορυφή.
Αλυσοδεμένο με παράτησαν.
Και μετά από μια ατελείωτη δίψα και πείνα...
το είδα.
Το πρόσωπο του υπηρέτη του.
Το πρόσωπο του Σάουρον.
Και ήταν πανέμορφο.
Μου πρόσφερε κρασί, κόκκινο σαν αιμάτινο φεγγάρι.
Μου πρόσφερε κρασί, και σε εκείνη τη σκοτεινή κι ανώνυμη κορυφή,
το ήπια.
Το ήπια όλο.
Οι δικοί σου αφέθηκαν ελεύθεροι.
Πες μου τι ξέρεις για τον Σάουρον.
Ο Σάουρον επέστρεψε με μια νέα μορφή.
Δεν είμαι ακόμα σίγουρος τι σχήμα έχει πάρει.
Τότε σε τι μου χρησιμεύεις;
Έχω κάτι που εσύ δεν έχεις.
Την εμπιστοσύνη των Ξωτικών.
Ελευθέρωσέ με,
και θα πάω σ' εκείνους να τον ξετρυπώσω,
ώστε να οδηγήσεις τις λεγεώνες σου και να τον καταστρέψεις.
Ορκίζεσαι πίστη στον Άνταρ,
Άρχοντα-πατέρα των Ουρούκ;
Ναι.
Γονάτισε, λοιπόν.
Ορκίσου το.
-Ορκίζομαι... -Με το κεφάλι στα πόδια μου.
Ορκίζομαι να υπηρετώ τον άρχοντα της Μόρντορ.
Μέχρι το τέλος των ημερών μου...
και των δικών του.
Τι κάνεις; Μην πλησιάζεις.
Φρόντισε να τον παρακολουθούν. Σε κάθε βήμα.
"Θα σε σκοτώσω. "
Σοβαρά, Μεγαλειότατε;
Ζήτω ο βασιλιάς.
Ω, φυλή των Ξωτικών!
Πολύ καιρό κατοικήσαμε Στην Εξώτερη Ακτή
Και τώρα, ένα στέμμα ξέθωρο
Θα μας ταξιδέψει στο Βάλινορ
Ω, φυλή των Ξωτικών!
Έρχεται ο χειμώνας
Η γυμνή και άφυλλη μέρα...
Ω, φυλή των Ξωτικών!
Τα φύλλα πέφτουν στο ποτάμι
Το ποτάμι ρέει μακριά
Το φως του Έλνταρ έχει ξεθωριάσει.
Σαν κάρβουνα από καιρό βγαλμένα από την εστία,
πρέπει να γυρίσουμε στην πατρίδα μας ή να σβήσουμε στην ατέρμονη νύχτα.
Και έτσι αποφασίστηκε,
οι μέρες μας στη Μέση Γη... να τελειώσουν.
Η τελειότητα δεν υπάρχει μόνο στο Βάλινορ, Υψηλέ Βασιλέα.
Είναι εδώ.
Ο Κελεμπρίμπορ την έφερε στη Μέση Γη.
Όχι!
Γκαλάντριελ.
Όχι.
Το νέο σιδηρουργείο είναι αξιοθαύμαστο, άρχοντά μου.
Είναι, όντως.
Ας ελπίσουμε ότι πέτυχαν τα Δαχτυλίδια για να μπορέσουμε να το χρησιμοποιήσουμε.
Συγχώρησέ με, άρχοντά μου, αλλά μόλις έφτασε ένας μαντατοφόρος.
Ειδήσεις από το Λίντον;
Αντιθέτως, άρχοντά μου. Ο μαντατοφόρος είναι από τις Νότιες Χώρες.
Λέει ότι θέλει να διαπραγματευτεί.
Λοιπόν, άρχοντά μου; Θα του επιτρέψουμε την είσοδο;
Έχω δει βουνά να γκρεμίζονται.
Νερά να στεγνώνουν.
Και σύννεφα μαύρα να μαζεύονται πάνω από πύργους λευκούς.
ΠΡΟΣΕΧΩΣ - Ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΩΝ: ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΑ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ
Έρχεται καταιγίδα.
Προετοιμαστείτε.
Σε περιμένω.
Κάτι τους αφύπνισε.
Όχι. Κάποιος.
Λένε ότι πήρε νέα μορφή για να ξεγελάσει τους εχθρούς του.
-Ποιος είσαι; -Ο Άναταρ.
Ο Άρχοντας των Δώρων.
Ο Σάουρον είναι μόνος, χωρίς στρατό ή σύμμαχο.
Δεν χρειάζεται στρατούς... αλλά Δαχτυλίδια.
Εφτά τα Δαχτυλίδια. Εφτά οι Νάνοι. Και δεμένη στο καθένα, δύναμη.
Έσωσες τα Ξωτικά. Φτιάξε Δαχτυλίδια για Ανθρώπους.
Δεν μπορούμε να δώσουμε Δαχτυλίδια στους Ανθρώπους.
Ο κίνδυνος της φθοράς είναι πολύ μεγάλος.
Η πραγματική δημιουργία απαιτεί θυσία.
Όταν επιλέξατε να φορέσετε τα Δαχτυλίδια,
επιλέξατε να γίνετε συνεργάτες του.
Βγάλε το Δαχτυλίδι.
Θα τον νικήσω. Με κάθε τίμημα.
Όχι! Αυτό θέλει ο Σάουρον!
Ένιωσα δεμένος. Θα προσπαθήσω να κάνω κάτι ξεχωριστό.
Πρέπει να παραμείνεις ήρεμος στο μάτι της καταιγίδας.
Αυτήν τη μαγεία. Μπορείς να μου τη διδάξεις;
Αν αποδείξεις ότι είσαι άξιός της.
Ο Σάουρον ανέρχεται στη δύση. Ένας Σκοτεινός Μάγος στην ανατολή.
Κάθε ψυχή στη Μέση Γη κινδυνεύει.
Θα τους εγκαταλείψεις στον χαμό τους;
Μαζί μπορούμε να το διορθώσουμε.
-Κανείς δεν ξεστρατίζει. -Και κανείς δεν βαδίζει μόνος του.
Χρειάζομαι τώρα το τσεκούρι σου, παλιόφιλε.
Κελεμπρίμπορ, εμείς οι δύο έχουμε δουλειά.
Υποτιτλισμός: Γιώργος Λυκούδης
Επιμέλεια: Γιώργος Μικρογιαννάκης