Znajdziemy Chimerę i zabijemy Chimerę. Proste.
Ruszamy na wybrzeże?
Mówię po raz setny, tam była.
Zapewne jest już przy klifach.
Wiesz co? Mam dość tej krytyki.
Twoja krótkowzroczność...
Moment, „krótkowzroczność”? Wyśmiewasz mój wzrost?
Twój zakuty łeb.
Dość tego. Rozdzielmy się, poszukamy tropów.
Idźcie razem, wasza więź jest wyjątkowa.
Cudnie, znowu robię za niańkę.
Jasne. Idziemy, luzuj zwieracze.
Mówiłam, wybrzeże.
Masz na myśli klify w pobliżu.
- Zaczekaj! - Dam radę sama.
Jak widać, nie.
Allura!
Kima, padnij!
Co ty, samobójczyni?
Z drogi, mówię!
Mówiłam, że ogarnę.
Kima. Gdzie jesteś?
Kuźwa.
LEGENDA VOX MACHINY
I jak?
Vorugal wciąż tam jest. Czuję to.
To na co czekamy?
Nie zaatakujemy smoka bez planu.
Plan jest taki, że znajdę Kimę i rozerwę jebańca na strzępy.
Ta strategia ma swoje zalety,
ale brakuje nam ludzi.
I kończy nam się czas.
Za godzinę musimy otworzyć przejście.
Skąd ta roztropność?
A gdyby Vex'ahlii coś groziło?
Czekałabyś, gdyby życie Percivala wisiało na włosku?
To zupełnie... Percy i ja nie...
Nie co?
Nie jesteśmy parą.
Nie no, pewnie.
Ale masz rację.
Nadstawiamy dla siebie karku.
Nie bądźmy hipokrytami.
Dziękuję.
O to mi chodziło.
Zaangażowanie prowadzi do komplikacji.
Nie zaangażowaliśmy się.
Co? Skądże.
Czyli prosta sprawa.
Ciekawe, jak radzi sobie reszta.
Zapewne lepiej niż my.
Dlaczego wrota są tak daleko?
Myślisz, że nas złapiesz, fujaro niemyta?
Może nie drwij z mordercy?
Wiem, że tam jesteście. To kwestia czasu.
Chowaj się, szczurze. Znajdę cię.
Ciekawe.
Lód na dole jest cienki. Możemy to wykorzystać.
Mniejsza z lodem. Widzisz Kimę? Jakieś ślady?
Nie z tej odległości.
Więc podejdźmy bliżej.
Cierpliwości. Nie widać smoka.
Kima to przeciwieństwo cierpliwości.
Beze mnie tylko się narazi.
Chodźmy za Allurą. Nigdy nie widziałem jej w takim stanie.
Tym bardziej powinniśmy zachować spokój.
Tak, my i spokój.
Mróz już wam doskwiera?
Pieprzyć to.
Uciekaj, króliczku.
A niech mnie.
Jest!
Teraz cię mam.
Kima, tutaj!
Allie?
Niech to szlag.
Wytrzymaj!
Świetnie.
Czekaj. Spokój, pamiętasz?
- Mam jednego. - Na ziemię!
Co jest, Allie? Wiej, dam radę.
Jakoś tego nie widzę.
Nie!
Tak!
Dalej, walczcie. Zabawmy się.
Pełen spokój.
Niezły strzał. Znajdę Kimę. Widzimy się przy przejściu.
Szukasz wyzwania?
Noż kurwa mać.
Piękna przepaść bez dna, skarbie. Nawet przestronna.
Dzięki. Wyciągniesz mnie stąd?
Wybacz. Łuk nie zawsze mnie słucha.
Masz za głośną broń!
Przykro mi, nie umiem strzelać z cholernych palców!
O rety.
Percy?
Najwyraźniej cię porzucił.
Czyżby? To nie koniec łowów.
Pieprzyć to. Zaszalejmy.
- Nie posłuchałam... - To nic. Znajdźmy nasze damy.
Gdzie to zasrane przejście?
Nie wiem! Skały wyglądają tak samo!
Powinno być na wprost. Zamknięte!
Coś musiało się stać pozostałym.
Keyleth, możesz stąd otworzyć portal?
Czyli ciężko. I tak spróbuj!
Tam!
Mogę zacząć.
Ale muszą aktywować przejście z drugiej strony.
Myślicie, że da nam pięć minut, jeśli ładnie poprosimy?
Czyli nie!
- Allie. - Kima!
Co ty sobie myślałaś? Mówiłam, żebyś się nie ruszała.
Żebyś mogła skoczyć w zębatą paszczę Vorugala?
Ktoś musi cię chronić przed tobą.
Znowu to samo? Dlaczego mi nie ufasz?
Ja nie...
Jesteś nieprzewidywalna i to mnie przeraża.
Wybacz.
To nie tak, że chcę umrzeć.
Po prostu próbuję cię ochronić.
- Drogie panie? - Przejście.
- Tak, zagłada. - Jasne.
Nie moja bajka, ale spróbuję.
O nie! Znalazł nas.
Potrzebujemy czasu.
Zatrzymamy go.
Albo i nie.
Przytrzymajcie go!
- Vax, oszalałeś? - Na to wychodzi.
Vax ma kłopoty!
- Jasne. - Idziemy.
- O Boże. - Scanlan, teraz!
Super, mnie też odbiło!
Grog.
- Kiki! Jak idzie? - Ani drgnie!
Ogień. Może uda mi się go wchłonąć!
Pike, uciekaj!
Zbroja. Chyba działa!
O kurde.
- Kurde, twoja głowa! - Co z nią?
No ja pierdolę!
Patrzcie, przejście!
Kurwa, nie chcę umrzeć łysa!
Ruszcie tyłki!
No już!
Tak, to oni.
- Pomocy! - Goni nas olbrzym!
Szlag!
Co to jest?
Będą się bić czy dymać?
Rzucać demonem w smoka? Świetny plan.
Z takich słyniemy.
- Pike, twoje włosy... - Wal się, de Rolo. Mam zły dzień.
Leć!
Ja pierdolę.
Wszyscy do mnie, już!
Moment!
Dobra, teraz!
Zajebisty pokaz.
Co nie? Pięć sztuk złota na ognistego.
Jakie kombo.
Dawaj go.
Musiało boleć!
Widzieliście?
Może się jednak cofniemy.
Dobry pomysł.
Z drogi, kurwa!
Już po tobie.
To koniec?
Może jest zbyt zmęczony, by walczyć?
Musicie tak zapeszać?
Masz rację. Sorki.
To co? Wiejemy, atakujemy?
Mam pomysł. Czekajcie.
Kima, nie. Cokolwiek chcesz...
Znasz mnie i mi ufasz.
To moje!
A tamta co odpierdala?
Nie obawiajcie się.
To lady Kima z Vord.
Pogromczyni bestii, ocalała z Emberhold, kobieta, którą kocham.
Poradzi sobie.
Tak, zbliż się.
Przyda mi się pomoc.
Słyszeliście!
Jesteśmy, Kima. Dawaj!
Odlatuje!
Patrzcie, co złapałem.
Nie powstrzymacie mnie!
Jakim cudem wciąż żyje?
Nie wiem, to smok.
- Możesz rzucić zaklęcie na ruchomy cel? - Że co?
Kima, żyjesz?
Zdychaj, zwierzyno!
Dzięki, skarbie.
- Gotowa? - Nie, ale jedziesz!
Uważaj, za czym gonisz. Bo możesz to złapać.
Znowu nie zważałaś na niebezpieczeństwo.
Ale to nic, prawda?
Za to cię pokochałam.
No chodź, sztywniaro.
Wiem, nie jesteśmy razem.
Co nie znaczy, że mamy się unikać.
Smocze łuski.
Vorugal.
Kolejna porażka. Wszyscy są bezużyteczni.
Otaczają mnie wrogowie. Ale to nic.
Moje potomstwo się wykluwa.
Potrzebuje tylko pierwszej ofiary.
Czyżby?
Kto idzie?
Znalazłam idealne miejsce.
Włosy. Co za ulga.
- Bez urazy. - Gdzie tam.
Mało komu ładnie z łysą pałą, no nie?
Wkrótce się ściemni.
Allura, możesz nas stąd świstnąć?
Niestety muszę odpocząć, zanim będę mogła cokolwiek świstnąć.
No to zapraszam do Chateau Shorthalt.
Dokąd?
Moja chawira z łóżkiem wodnym.
Bzykalnia. Dymarka. Wiesz, mój klubik.
Nie mamy siły na żarty, Scanlan.
Wierz mi, gdybym żartował, to byś się śmiał.
Tylko że potrzebuję drzwi.
Takich?
Grog, jesteś genialny.
Teraz tylko magiczny klucz i...
Entrez-vous.
Scanlan, co to, kurwa, jest?
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski