Przyjaciele, w ostatnich tygodniach Tal'Dorei nękało zło
o twarzach potworów i ludzi.
Wpuściłem obcych pośród nas,
powierzając im władzę, której nigdy nie powinni mieć.
Vox Machina uchroniła nas od tego zagrożenia.
Moja słabość naraziła królestwo.
Przyrzekam, że to się nie powtórzy.
Dlatego z pokorą
zrzekam się tronu
i przekazuję rządy radzie Tal'Dorei.
Ci mądrzy patrioci zapewnią...
Na bogów!
Co się dzieje?
Nie...
Niemożliwe...
Biją na alarm.
Niepotrzebnie się wystroiłem.
-Tak miało być? -Nie sądzę, stary.
-Do broni! -Z drogi!
-To smoki? -W nogi!
Chronić dzieci! Szybko!
-Kuźwa, wieża zaraz... -Wiejemy!
Zabierz stąd suwerena.
Przecież się zrzekł władzy! Sami się zabierajmy.
Co robić, suwerenie?
Zabierz Saldę i dzieci, chyżo.
Chodź!
Emon upadnie.
Stańcie przy mnie!
Urielu?
Nie!
LEGENDA VOX MACHINY
Dosięgła cię śmierć.
Żałosne.
Pokażę wam prawdziwą potęgę.
Nie!
Żyjesz, bracie?
Vax!
Nadlatuje!
Uwaga!
Na ziemię!
Smoki atakujące w grupie?
-Widzimy się u mnie! -Jasne.
Trzymaj się, siostro.
Szlagu.
Do tyłu, tylko powolutku.
To pradawna istota.
Pożywne smakołyki.
Raishan uwielbia smak strachu.
Ty.
Ja ciebie znam.
Ładne. Chociaż jednocześnie złowieszcze.
Intruzi.
A chuj z tym. Pora na szał!
Moje ulubione siekadło.
Nie tak prędko.
Tylko na tyle was stać?
I jeszcze czaruje?
-Vex, masz jakiś plan? -Pewka.
-Grog! -Idziemy!
Uwaga!
Idziemy dłuższą drogą czy co?
Tak. Dlatego.
Może być dłuższa.
Ludu Emonu, Thordak żąda kapitulacji.
Pokłońcie się Królowi Popiołu.
Schowajcie się za mną!
O nie. Wytrzymaj, Percy!
Everlight, dopomóż...
-Nadlatuje. -Już prawie.
-Pospiesz się, Pike. -Wystarczy.
Z drogi, de Rolo!
Balista, szyj!
W nogi!
Pierwsze drzwi, które się przydały.
Wasze pomniki legną w gruzach, a cywilizacja popadnie w zapomnienie.
Powiadam wam, insekty,
żyjecie dzięki naszej łasce.
Walka lub ucieczka pozbawią was jej.
Nadeszła nowa era.
Rządy Konklawe Chroma.
To przecież koniec świata.
Nie dla nas, Keyleth.
Siostro, jesteś!
„Tak się cieszę, że jesteś cały, Scanlan”.
To sklep Gilmore'a?
Bogowie.
Gilmore! Shaun!
Szlag, gdzie on jest? Halo!
Sprawdźcie każdy kąt.
Gilmore!
Tu jest!
Cofnij się. Ogarnę.
Nie ruszaj się.
-Myślałem, że cię straciłem, druhu. -Mało brakowało.
Chcę tylko spojrzeć w twoje zamyślone oczy,
zanim opuszczę ten padół łez.
Nie umrzesz. Nie dziś.
Wybacz, noga musi zaczekać. Jestem wyczerpana.
Przynajmniej buźkę naprawiłaś, a to najważniejsza część ciała.
No, druga w kolejności.
Weźcie, czego wam potrzeba.
Najlepiej z wyprzedaży. A kij z tym.
Bierzcie wszystko No już!
Poczęstuję się, dziękuję pięknie.
Grog polubił pas.
-Pierwszy, Scanciu. -Znalezione niekradzione.
No nie, miotła? Do bani.
Słynna kopia pogromcy smoków.
No tak.
Chyba blisko.
Szlag, Gilmore. Masz tu jakieś tylne wyjście?
Coś się znajdzie. Zbliżcie się.
-Gdzie Scanlan? -Pędzę!
Podaj rękę!
Tak! Żyję.
Gilmore, wycałowałbym cię,
ale od razu byś się zakochał i tylko by była z tego kaszana.
Powoli.
Dzięki za pomoc.
No i hyc.
Grog, skąd masz to dziwaczne ostrze?
Zabrałem wampirzemu lordowi. Klasa, nie?
Bije od niego czarna magia.
Na pewno jesteś świadom, co potrafi?
Ano.
Siekać smoki.
Jak na mój gust jesteśmy za blisko miasta.
Lepiej wróćmy do Whitestone.
Moja siostra nas ugości.
Przegrupujemy się i zaplanujemy kontratak.
A w międzyczasie upadnie Emon,
stolica kontynentu, kurwa mać.
-Nie możemy jej porzucić. -Ma rację.
Kurde, widzieliście je?
Cztery gigantyczne smoczyska.
Co możemy zrobić? Nasza broń jest bezużyteczna.
To pradawne, potężne istoty. Nie mamy szans.
Tobie też te jaszczury nie przypadły do gustu, Błyskotek?
Określały się mianem Konklawe Chroma.
-Smoki raczej nie trzymają się razem. -To mnie martwi.
Taki sojusz może oznaczać zagładę Tal'Dorei.
Kres naszej cywilizacji.
Niby tak, ale cywilizacja jest przereklamowana.
Walić to, skoczmy do Marquet. Zawsze marzyłem o światowym tournée.
Bohater pełną gębą.
Może przestaniemy uciekać od problemów?
Słuchajcie.
A jeśli to nasza wina?
Zabiliśmy Brimscythe'a, niebieskiego smoka.
Myślicie, że to zemsta?
Jeśli tak, to z rozmachem.
Bez armii nie damy im rady.
Emon miał największą armię Tal'Dorei. Brimscythe ją zdziesiątkował.
To nie jest świeży pomysł.
Ktoś stoi u wrót.
Tak wielu...
Prędko. Tu nic wam nie grozi.
Wszyscy do środka. Będzie dobrze.
Jeśli odwiedzisz moją komnatę, to tylko zwyczajna huśtawka,
nic się nie bój.
Gdzie wasi rodzice?
Boże.
Zaryglować wrota!
Mówiłem. Whitestone!
Rób swoje, Kiki!
Robi się.
Opracujmy plan.
Na Brimscythe'a podziałała zmyłka. Spróbuję.
Iluzja
-Chujcu! -Ty, lodzik, tutaj!
-Kurwa, robię się przewidywalny? -Robisz?
Jeszcze chwila.
Dalej, kulasy, ruchy!
Portal prawie gotowy. Teraz!
Opiekunie, naprawy idą zgodnie z planem.
-Gilmore! Gdzie on jest? -Mam go!
Szybko!
Portal się zamyka. Prędko.
Wróciliście.
Nie sami.
Co się stało?
Emon zaatakowały rozmaite smoki.
Cztery.
Pojawiły się znikąd. Ledwo uszliśmy z życiem.
Dajcie schronienie uchodźcom.
Rannych opatrzcie.
Tak jest.
-Dam radę. -Pomogę ci, chodź.
Zajmę się nim.
Jeśli jest ważny dla ciebie, to i dla mnie.
Dziękuję.
No proszę, jaka mała twardzielka.
No cóż.
Whitestone leży na uboczu. Na razie jesteśmy bezpieczni.
Reszta świata to co innego.
Trzeba to rozgłosić.
Może ktoś potrafi powstrzymać smoki.
A my? Jesteśmy Obrońcami Królestwa.
Wiem, że to nic nie znaczy, ale może powinno.
I jak mamy stawić czoła czterem smokom?
Coś wymyślimy.
Jednego już załatwiliśmy.
Akcja z Brimscythe'm to był fart.
Te skurwiele są dwa razy większe. Nie damy rady.
Może pomogą nam plemiona Ashari.
I tak muszę wyruszyć na Aramenté.
Powinniście wyruszyć do Vasselheimu.
To najstarsze, najlepiej ufortyfikowane miasto świata.
Tam najszybciej zbierzecie armię.
W Vasselheimie rządzą zakony.
Zawsze chciałam tam się udać.
Nie chcesz. Strasznie tam... duszno.
Mnisi i zakonnice kontra smoki? No pogięło cię do reszty.
Jestem szlachcicem.
Mógłbym nawiązać relacje dyplomatyczne
między miastami.
Dyplomacja?
Mowy nie ma. Damy radę.
Mamy jechać do Vasselheimu? Po co?
Żeby więcej ludzi poprowadzić na rzeź?
Scanlanie, musimy spróbować. Prawda?
Niczego nie musimy.
Zmysły postradali, cholera.
No. Nienawidzę przegrywać.
Te zrównały z ziemią całą dzielnicę,
-a my nawet ich nie drasnęliśmy. -No nie?
Wkurza mnie to.
Szukaliśmy was.
A potem dostałem tym w głowę.
Niech ktoś inny załatwi te smoki.
Ktoś wykwalifikowany.
My jesteśmy tylko bandą dupków, która jedzie na farcie.
-Zoba. -Północny posterunek.
Już go odbudowali.
To była ruina, zanim żeśmy uratowali miasto.
Nie uratowaliśmy miasta, tylko ludzi.
Nie mieli już nadziei.
Ktoś musiał się postawić i za nich walczyć.
Wtedy sami się postawili.
Nieźle jak na bandę dupków, która miała farta.
Wszyscy się denerwujemy i boimy.
Ale to nie koniec walki.
To jak, Scanlanie? Może jednak nie odejdziesz?
To oni. Stawili czoła smokowi.
Schowaj się.
No dobra. Do dzieła.
Co to za tournée bez reszty zespołu.
Legendy mówią o wielkiej armii Vasselheimu.
Udajcie się po pomoc do Platynowego Sanktuarium.
Jeśli się nie uda, proście, kogo się da.
Nigdy nie byłam w Vasselheimie.
Mogę się przenieść tylko do drzewa, które widziałam.
Ja je znam. Wystarczy, że sobie je wyobrazisz.
No dobra, może się uda.
-Powiedz, jak wyglądało to drzewo? -Duże.
Ale bez przesady. Różowe pąki.
A może żółte?
Gałęzie kołyszą się na wietrze.
Majestatyczny dąb.
Albo orzech.
Wystarczy, Keyleth?
Naprzód. Do Vasselheimu.
Uroda na przoda!
-Ostatni jest trollim chujem! -Raz kozie śmierć.
Oby im się udało.
Dla naszego dobra.
Wszyscy odesłani?
Większość.
Pewna grupa uciekła dzięki magii.
Mogą zebrać siły przeciw nam.
Wyruszę za nimi.
Nie, Vorugalu. Trzymaj się planu.
Splądruj ziemie i przynieś mi łup.
A ja, panie?
Westruun wręcz kipi od złota.
Zatem mi je przynieś.
A gdy to zrobisz, Umbrasylu, upoluj te szkodniki.
Ześlij na nich gniew Konklawe Chroma.
Z przyjemnością.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski