MODERN AŞK
Zor bir işe benziyor.
Günümüzün Ulaştırma Güvenliği İdaresinde çalışacağıma
1950'li yıllardaki
bir tımarhanede çalışmayı yeğlerim.
"1950'li yıllardaki" mi?
Yolculara kabin bagajlarını düzelttirmektense
Frances Farmer tedavisini mi yeğlersin?
Açıkçası evet. Yeğlerim.
Bu aralar havalimanına gittin mi? Korkunç insanlar var.
Ne zamandır bu semtte yaşıyorsun?
Burası çok şekermiş.
-Şeker, değil mi? -Evet.
İki yıldır buradayım, öncesinde Astoria'daydım.
-Şeker değil miydi? -İdare ederdi. İhtiyacımı karşıladı.
Biraz durabilir miyiz?
Övülen bir kitap var. Kesin okumuşsundur.
Özel okul öğrencisi kızlar hakkında. Galiba İngiltere'de geçiyor.
Yeni Zelanda da olabilir. Unuttum.
Pikniğe çıkıyorlarmış.
Öğretmenleri de lezbiyenmiş. Galiba...
Herkes kadını lezbiyen sanıyor.
Üstelik etrafı kız öğrenci dolu.
Şerefe.
Garsonluğu ve New York'u bırakıyorsun.
-Spor eğitmenliği için? -Sektör değişimi.
Boks öğreteceğim ama kimseye vurmama gerek kalmayacak.
Mantıklı geliyor mu?
Dövüşmeyi öğrenip de asla dövüşmemeye benziyor.
Robbie, buna sen cevap ver.
-Bu laf Karate Kid'de geçmiyor muydu? -Evet.
Çok komik. Sağ ol.
Sevimli bir adam. Diyorum ya, çok şeker ve komik biri.
-Bir şans ver. -İyi de...
Tek bir randevu.
Bir tane mi?
Beni Nasıl Hatırlıyorsun?
Onunla nerede tanıştın?
Aynı yerde çalışan arkadaşlarımız ayarladı.
Resmini gördüm. Körü körüne kabul etmedim yani.
-Ve? -Tatlı biri.
Yakışıklı. O...
Vizyon tablona uygun değil mi?
Vizyon tablosunun önemi yok Judie.
Sana hiç göstermemeliydim.
Önemli olan çaba göstermem.
-Listeyi tekrar oku. -Niye?
-İçimi rahatlatıyor. -Beni tiye alıyorsun.
Oku şunu.
"Benden en az sekiz yaş büyük. Benden uzun. Güçlü çene hattı.
"Big Little Lies'taki Alexander Skarsgård'a benzesin."
Hor kullanmasın ama.
Şahane.
Anca 22 yaşındaki birinin yapabileceği bir liste.
Gerçi vizyonuna hayranım. Böyle devam et canım.
Karşı masamdaki kadınla arkadaşım ama o kadar, ötesi yok.
-Orada çalışmayı seviyor musun? -Hayalimdeki iş miydi?
Hayır ama katlanmam gerek, yazarlık kariyerim başlayana dek.
Doğru. Sen yazarsın, Leo söylemişti.
Çok güzel. Ne yazıyorsun? Roman mı...
Senaryo yazıyorum.
Öğrendim ki senaryo yazmak başka,
filme çekilecek senaryo yazmak başkaymış.
Bu başkalığı giderme yolunu arıyorum.
Bence sen bu işi rahatça çözersin.
Teşekkür ederim.
Şerefe.
Affedersin.
Açabilirsin. Sorun etmem.
Önemli değil. Ablam Natalie arıyor. Onu sonra ararım.
-Anlıyorum... -Hiç kavga etmedin ki.
-Nasıl boks öğreteceksin? -Kavga ettim. Isırırım.
Nerede kavga ettin? Urban Outfitters'ta mı?
Önce bir siktir git.
Karşı masamdaki kadınla arkadaşım ama o kadar, ötesi yok.
Orada çalışmayı seviyor musun?
Bilmem ki.
Sıkıcı aslında. Peki ya sen?
Öğretmenliği seviyorum. Âşığım. Seveceğimi sanmazdım
ama iki yıllık Teach For America macerası
"Bu işi yapmalıyım." dedirtti. Gururla yapıyorum.
Çok güzel.
Peki planın ne? Uzun vadede yani.
"Uzun vadede" mi?
Bilmiyorum.
Aslında biliyorum ama söylemesi aptalca.
Yok, söyleyebilirsin. Söyle.
Belki bir kadeh sonra.
Pardon. Bir beyaz şarap daha lütfen.
Evin Astoria'da, değil mi?
Hiç hatırlatma. Sesini alçalt.
Dur biraz. Astoria'nın nesi var?
Arkadaşlarım orada. Hoş bir semt.
Olmak istediğim yer değil.
Devren kiralık daire. Bense şehirde yaşamak istiyorum.
Kenar mahallede yaşamak için New York'a taşınmadım.
Senin ev nerede?
Long Island City.
Özür dilerim.
Sağ olun.
Açabilirsin. Sorun etmem.
Önemli değil. Ablam Natalie arıyor. Onu sonra ararım.
Evet. Kurmaca hikâye zaten.
Ama hepsini uydurması müthiş.
Bunu becerebilmesi inanılmaz.
Bir ara senin bir eserini okumak isterim.
Olur, bir şekilde hallederiz.
Finansı sevmiyorsan başka sektöre geçebilirsin.
Amacına ulaşmak için harekete geç.
Çok haklısın.
Kolay olduğunu söylemiyorum ama inan ki...
Mutluluğumuzun sınırını kendimiz çizeriz.
Oprah gibi konuştun.
Evet. Oprah ve çok iyi bir terapist
beni doğru yola sevk ettiler.
Henüz hedefe ulaşmış değilim ama en azından o doğrultuda ilerliyorum.
-Çenem düştü. Affedersin. -Hayır.
Hiç de bile. Ben...
Yakışıklılığına daldım.
Çok randevuya çıkar mısın?
Çok çıkar mıyım? Kısacası, çıkmam.
Biraz daha uzuncası,
geçen yıl bir ilişkiden çıktım ve sosyalleşmeyi ağırdan alıyorum.
Doğru zamanı ancak sen bilebilirsin.
Hazır veya istekli değilsen zorla güzellik olmaz, değil mi?
Şimdi nerelere daldın?
Ayrıca zeki olduğunu düşünüyorum.
Yakışıklı ve zekisin. Önem sırasına göre söylemedim.
Ortaokulda bana fakir beyaz diyen kızı
bisiklet parkına itmiştim.
Fakir beyaz mı?
Günümüzde bu terimi hiç de yeterince kullanmıyoruz.
Haklısın.
Affedersin. Canını mı sıktık?
Hayır. Babam mesaj attı.
Anında cevap mı yazıyorsun? Yılın oğlu.
Hatırımı sormayı sever. Bu huyu hoşuma gidiyor.
Bitirdim.
-Çok tatlısın. -Sağ ol.
-Tahmin edin, kimi perişan hâlde gördüm? -Kimi?
-Shelly Leathers. -Olamaz. Nerede?
-İki gösteri arası caddede dolaşıyordu. -Tabii.
Evet. Operadaki Hayalet ona yaramamış.
Meteliksiz kalmış.
Kürtaj için benden borç almıştı.
The Pines'a gitmedin mi? Nasıl ya?
Hiç gitmedim işte. Uyuşturuculu bir yer değil mi?
"Uyuşturuculu" mu? Yuh! Hayır.
Şimdi şöyle...
Uyuşturucu arıyorsan tabii ki var.
Her mekân için geçerli bu.
Muhtemelen ararsan Metropolitan Müzesi'nde de bulursun.
O kadarını bilemem.
-Her şey yolunda mı? -Evet. Ablammış.
Kusura bakma. Seni duymakta zorlanıyorum.
Daha iyi mi?
Çok randevuya çıkar mısın?
-Niye sordun? -Öylesine. Sosyal birine benziyorsun.
-Kaşar mıyım? -Hayır. Hiç de bile.
Sen...
İnsanlarla konuşmayı beceriyorsun. Benden daha iyisin.
Galiba oldukça sosyal biriyim. İnsanlara kendimi açmaya çalışırım.
Dışarı çıkmak ister misin? Kalkabiliriz.
Şimdi kalkabiliriz.
Harika.
Toby? Toby Dooley? Interlochen'dan Ford ben.
-Vay canına! Nasılsın? -İyiyim.
Buraya geçen yıl taşındım. Sen nasılsın?
Ben de geçen yıl taşındım.
Nasıl bu kadar geç kalabilmişim?
Çok acayip.
...otobanın güney yönünde yavaşladı.
Sağ şeritte istop etmiş bir araç bulunmakta.
-Aman, çok affedersin. Merhaba. Ben Toby. -Toby, bu da Ben.
Selam. Beraber kampa mı gittiniz?
-Evet! -Evet!
Kamptan fazlasıydı.
Gençlerin hayatını kökünden değiştiren bir deneyimdi.
Katılıyorum. Kuklalara dair görüşümü tümden şekillendirmiş olan
Bernarda Alba'nın Evi oyununda yer aldık.
Şimdi her kukla görüşümde
"Elle mi iple mi oynatayım?" diyorum.
Çünkü ipli kukla yani.
Kabuki kuklalar da var.
Bunca çeşit olması delilik. Neyse, ben kaçayım.
NATALIE - CUMA, 24 MAYIS HATIRLATMA MESAJI REDDET - KABUL ET
Fırsat bulunca beni ara.
Olur da sesli mesajlarını dinlersen zaten aramak isteyebilirsin.
Araman da lazım.
-Nerelerdesin? -Özür dilerim. Ben... Ne oldu?
Sana bir sürü mesaj bıraktık.
Özür dilerim. Ne olduğunu söyle.
Deena'nın partisine gitmiştik. Babam et pişiriyordu.
Pişirmeyi bitirdikten sonra tepsiyi bana uzattı ve yere yığıldı.
Ne oldu peki? Kalp krizi mi, inme mi?
Henüz bilmiyorlar.
Tahliller yapıldı ama hâlâ bekliyoruz.
Nasıl yani?
Düştü. Yere yığıldı. Baygın yatıyordu.
Hiçbir ses çıkarmadan öylece düşüverdi.
Tanrım.
Devon ile Michael kalp masajı yaparken ben de ambulans çağırdım.
Korkunçtu.
Ona arka verandada elektroşok verdiler.
Ambulansa aldılar, şimdi de hastaneye geldik.
-Eve gelsem iyi olur. -Bilmem ki. Öyle mi dersin?
Yaşam destek ünitesinde.
Yarını mı beklesen? Durumu netleşir.
-O kadar beklemek istemiyorum. -Öyleyse eve gel.
Tamam, biletimi alınca seni tekrar ararım.
İlk uçaktan ayırtmaya çalışırım.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
-Mutlaka buluşalım. -Özel mesaj at.
-Tamam. -Oldu.
Cevaplamazsam özel mesajdan tekrar dürt. Ben, çok memnun oldum.
Ben de.
-Aynen. -Evet...
Yıllardır görmediğin birine
sokakta denk gelmek çok acayip bir şey.
Hastasıyım. Anca New York'ta olur.
Sikeyim! Sıçayım! Telefonum yok.
-Nasıl ya? -Kahvaltıda unuttum herhâlde.
-Gidip alalım. -Hayır. Çaldırsana.
Peki.
Telefonunu bu ay beşinci kez kaybediyorsun.
Amacın ilgi çekmek mi?
Evet. Cep telefonu ilgisine muhtacım.
Ben de seni.
Ne yapabilirim?
Hiçbir şey.
Yine de sağ ol.
Konuşmak ister misin?
Babam kalp krizi ya da inme geçirmiş.
Komadaymış, ne olacağı belli değilmiş.
Çok üzüldüm.
Uçak bileti almam lazım.
Ben alırım.
Bavulunu yap, ben de uçuşlara bakayım.
Bilgisayarın nerede?
Boş ver. Kendi telefonumdan bakarım.
Memleketini bile bilmiyorum.
Senin için en uygun havalimanı hangisi?
Bu işleri ben hallederim.
Şu anda yalnız olmamalısın. Bırak yardım edeyim.
Yok. Böyle iyiyim. Sağ ol.
İyi olmak zorunda değilsin.
Kötü bir şey yaşadın. Yardımcı olayım.
Gerek yok. Daha yeni tanıştık sayılır.
Peki.
Ama az önce...
Seviştik mi?
Doğru, seviştik ama demek değil ki birbirimizi tanıyoruz.
Haklısın. Özür dilerim.
Açıkçası gitsen iyi olur.
Peki. Ben...
Hiç şaşırmam...
İlgini çekerse Brooklyn Müzesi'ndeki sergiye biletim var.
Ne oldu?
Babam komada.
Ne olacağı belli değil ama bir an önce eve dönmem gerek.
Peki. Tamam.
Ne yapabilirim?
Uçak bileti alayım mı?
O işi ben hallederim. Bilgisayarın nerede, onu söyle.
Kredi kartını verirsen sana bilet alırım.
Bavulunu yaparsın. Veya duş almak mı istersin?
Aç mısın? Bir şeyler hazırlayabilirim...
Hayır, çok tatlısın. Teşekkür ederim.
Gel.
Çok üzüldüm.
Tamam.
Affedersin, bir yanlışım mı oldu?
Hayır. Olmadı.
Ama ben...
Ben duşa gireyim. İyi fikir.
Bilgisayarını göster de sana bilet alayım.
Robbie...
Ben hallederim.
Harika bir akşam geçirdik ama çok kötü bir olay yaşandı.
Bir şekilde yardımcı olayım.
-Bu akşam çok eğlendim. -Aynen.
Haklısın, çok kötü bir şey yaşandı.
Bana en yardımcı olacak şey evimden gitmen olur.
Lütfen.
Ben Nasıl oldu diye merak ettim
Robbie, sana teşekkür etmek istiyorum
Terrance, Hailey ve birkaç arkadaş Milk and Hops'taymış. Gitsek mi?
Hangi arkadaşlar?
Mutlaka tanışman gereken çok yakışıklı bir gey olabilir.
-Pes! -Hadi ama, tek bir içki.
-Selam verip çıkarız. -Ne zararı olur ki?
-Bir içki. -Bir içki.
Çok iyi. İki içki.
İyi misin?
Evet. İyiyim.
Ne harika bir sonbahar günü.
Alt yazı çevirmeni: İbrahim Melih Tu-men
Proje Kontrol Sorumlusu Cem Arıkan Tu-men