MODERN AŞK
-Bay Hugh, masaya geçer misiniz? -Geçmem.
Lolipop versem?
Delikten geçirin, yavaşça. İşte oldu.
-John nasıl? -Gayet iyi, sağ olun.
-Ne oldu? -Yükseldi.
Şaka.
Efendim?
Doktor Curran? Bir anne geldi. Dört yaşındaki çocuğu ateşlenmiş.
Biliyorum, geç oldu ama yine de sorayım dedim.
-Niye ben? -Binada bir tek siz kaldınız.
Sabaha erteleyebilirim.
Ciddi değildir. Ateşi çok yüksek değil.
-Kaç derece? -Bir saniye.
-Otuz dokuz. -Kahretsin.
İçeri gönder.
Hafta sonunda içiniz rahat olsun diye antibiyotik yazıyorum.
Ateşi parasetamol ile düşmezse alırsınız.
Buralardayım. Endişelenirseniz arayın.
Numaram sizde var. Güle güle civciv.
-İyi akşamlar. -Size de Dr. Curran.
Olamaz, yapma kızım. Hadi ama.
Rica ediyorum.
Kaderime sokayım.
TAMİRCİ
Bu şekilde görüşmeyi kesmeliyiz.
-Seni aramadan duramıyorum. -Açmadan edemiyorum.
Hızlı arama listemdesin.
Otuz yıllık spor arabayı sırf canın isteyince kullanırsan müstahak.
Bu arabalar sürülmek ister Doktor Curran.
Sadece güzel havalarda çıkarıyorum. Tavanı su akıtıyor.
Kaputu aç.
Annen nasıl Jerry?
Bildiğin gibi, aynı. Mekân değişikliği iyi geldi.
Selamımı söyle. Hafta sonu uğrayacakmış, dersin.
-Ziyaretin çok kıymetli. -Onunla görüşmeyi seviyorum.
Ne diyorsun peki?
Maalesef durum vahim Doktor. Arabanız ölüyor.
Tek ihtiyacı biraz ilgi.
Kırk yaşında. Benden genç.
Senden de.
Evet. İnsan yaşı olarak öyle.
Ama araba yaşı bakımından klasik olmak için fazla genç,
işlevsellik için fazla yaşlı.
Orta yaş krizi geçiriyor. Ona biraz Xanax vereceğim.
Maalesef bu arabanın hurdalığa doğru son yolculuğuna çıkması lazım.
Asla. Bu araçları diriltebiliyorsun.
Ama o süreçte beş parasız kalıyorsun.
Eski model araba sahibinin en iyi iki günü
arabayı aldığı ve sattığı günlerdir.
Aradaki süre ızdırapla doludur.
Bu hatundan vazgeçin. Hastanız değil sonuçta.
Yedek vantilatör kayışım var mı, gidip bir bakayım.
Üstü Açık Arabayla, Dolambaçlı Yolda
-Ben geldim. -Merhaba anne.
-Neredesin? -Oturma odasındayım.
Babanın resmini istemiştim. Çizdin mi?
Evet, seninle evi de çizdim.
-Babana büyük kulak yaptın mı? -Evet, yaptım.
İyi, bir bakayım.
En çok buna bayıldım.
Bu resimde salata için ağaçtan elma koparıyorsun.
-Havva gibisin. -Elma...
-Havva gibisin. -Hayır.
-Müthiş ressamlığını kutlarız. -Kutlarız.
-Pastaya ve resimlere. -Küçük sanatçıma.
Ailesiyle nasıl anlaşacağım, önce onu görelim.
-Evet. Tabii. -Kardeşim nasıl?
"Pasta" yaparak mutfağı tahrip ediyor.
-Merhaba abla. -Selam kardeşim.
-Bana mektup gönder. -Pasta göndereceğim.
Neli pasta?
Tamam. Kapatmam lazım.
Connor'la içmeye gidiyoruz. Yaz bana. Seni seviyorum.
Ben de seni. Connor'ı çok merak ediyorum.
Anlatsan... Peki madem.
Spor salonu üyeliğine elveda. Sokakta koşarız.
Tamam.
Sıradaki maddemiz Stag.
Masrafsız. Nadiren çalıştırıyorum.
Kredi kartı ekstreni gördüm.
Arıza ve parça onarımına bu yıl 1.200 avro harcamışsın.
Ekstrelerimi mi kurcaladın?
Vergi beyanı için vermiştin ya? Teşekkür ettin sayıyorum.
Doğru, sağ ol. Peki ya senin teknen? Birkaç bin avro eder.
Peki. Olur.
Hayır, yapma!
Hadi ama.
Aşkım, yine mi? Lütfen ama.
Lütfen.
Kahretsin.
Sen bu araçtan kurtulana dek numaramı değiştiriyorum.
BU ARABA SATILIKTIR (086 814 6304)
Alo?
Evet.
Kusura bakmayın. Evet.
Evet, 5.000 avroya satıyorum.
Tabii. Gelecekseniz hafta sonu müsaitiz.
Olur mu? Tamam. Detayları mesaj atarım.
Sağ olun. Görüşürüz.
Arabaya alıcı çıkmış olabilir.
Bir kişi daha. Ne güzel.
Şimdiye kadar beş kişiye satmıştın.
-Kahve? -Evet.
Frenler ağır. Dikkatli olmanız gerekecek.
Direksiyonu kremayerli.
Burçlar çok fena aşındı, go-kart arabası sürmek gibi oluyor.
Satın alacaksanız tamir ettirmeniz şart.
Ama herhâlde almazsınız.
Bir kadın olarak arabadan anlıyorsunuz.
Tansiyonunuza baktırmanız gerekecek
çünkü bu arabalar genç erkekler için tasarlanmış.
Özür dilerim.
Eşim ve kızlarım hiç ilgilenmezler.
Oysa her pazar oğlumla ben akşama kadar araç tamiriyle uğraşırız.
Bu arabaya dair her şeyi kocamdan öğrendim.
Tabii. O da meraklı mıdır?
O mu? Hayır. İlk kocamı kastettim.
Bu arabayı öğrenciyken aldı.
Üniversite boyunca iki işte çalışıp para biriktirdi.
Ben veya başkası arabaya binecekse bu cefası bilinsin isterdi.
Fiyatta indirim yaparsanız...
Mesela 4.700 avroya inerseniz anlaşırız. Ne dersiniz?
Gerçekten mi?
Satmaya niyetiniz var mı?
Var.
Bu eski külüstür niye burada?
-"Külüstür" mü? -On şilin veririm.
Saçmalama. Eskiden harika bir arabaydı bu.
Senin arabanı alan adama benzemiyor mu anne?
Hayır tatlım. Bu adam kaba bir hurdacı.
-Arabayı alansa epey kibar biri. -Çok şükür.
Prius'ınızı mı satıyorsunuz?
Hayır.
Stag'i satmaya karar verdim.
-Dökülüyor artık. -Babamın arabasını mı satıyorsun?
Sana sormadan satmam.
İstersen senin için saklarım. Ama...
Ne zaman binsem bozuluyor.
Tekeri dönsün diye binlerce avro bayılıyorum.
-Garajımız da yok. -Öyledir.
Canım, sorun edecek misin? Yapma böyle.
E-posta attım, belli ki okumadın.
İyi be! O arabayı seviyorum. Tamam, anlıyorum.
-Sokakta parçalara ayrılsın istemem. -Emin misin?
Evet.
Yatma vakti küçük hanım! Merhaba.
Merhaba Niall. Şu hâlinize bak. Seni küçük maymun.
Sensiz evin tadı tuzu yok.
-Sekiz gece kaldı. -İyi hatırlattın. Gel bakalım.
-Ne diyordun? İyi geceler! -İyi geceler.
İyi geceler Shannon. Birkaç gün sonra görüşürüz.
Masal okumaya birazdan geliyorum.
-The Crown izleyecektim. -Sana demedim.
Kesin uykumu getirir.
Satmamı istiyor.
Adam haklı. Yetişkin dediğin bunu yapar.
Eşyalara fazla anlam yükleme, derdi babam.
Alt tarafı bir araba. Önemli olansa onunla yaptıklarımız.
O anılar sonsuza dek bizimle yaşayacak.
Evet. Belki de satılmaz.
Adam beni tekrar arayacakmış.
Eşiyle görüşmeliymiş. Satılmayabilir yani.
Bazı şeyleri anlamıyorsun.
Melissa'nın üniversite çağına 15 yıl var.
Ne yaşadığını tahmin edebiliyorum.
Ama her akşam görüntülü konuşup yüz yüze bakınca
ayrılık süreci daha da zorlaşıyor.
Telefon daha iyiydi.
Onca ilerlemeye rağmen 21. yüzyılda âdetlerimiz bozuluyor.
Evet. Dört yıllık üniversite hayatımda annemle tek tük konuşmuştum.
O devir daha iyiydi.
Bilmem ki. Belki de annem gizlice ağlamıştır.
Onun kuşağı daha güçlüydü.
Shannon'a duyduğum özlemin yüzde birini Melissa bana yaşatsa
-perişan olurum. -Sahi mi? Hiç belli etmiyorsun.
İkimiz de sulu gözlü olamayız.
Bir kez bile ağlamadım. Yalnızlık çekiyorum, hepsi bu.
Kızlara aksettirmiyorum.
Biliyorum.
Özür dilerim.
Hayır, yapma. Lütfen yapma.
Peki, affedersin. Niyetim...
-Yardımcı olmak istedim. -Pardon.
Yalnızlık çekiyorum, dedin.
Yalnız olmadığını göstermek isteyince beni bir sinek gibi kovaladın.
Tamam, dediğini anlıyorum. Yanı başımdasın.
Sırnaşmana gerek yok bence. Hepsi bu.
Seni şefkatle düzeltemezsem ne anlamı kalıyor ki?
Ne düzeltmesi? Bozuk bir şarkı mıyım ben?
-Arızalanmadım. Sadece... -Ne?
İstemediğim bir şeyi yapmaya zorluyorsun!
-Konu yine o araba mı? -Evet! Olabilir!
Shannon'a bu gece söylerken içim burkuldu.
Satma o zaman. Sıfırı tüketmeyelim diye uğraşıyordum.
-Sıfırı tüketmeyeceğiz ki. -Tanrım.
Ciddi misin sen? Küsecek misin?
Küsmedim.
Tasarruf edebileceğimiz başka yollar düşünüyorum.
Radyo Dublin'in Canlı Öğlen Yayını'nda haber başlıkları böyleydi.
Harika bir kış günündeyiz
ve havadaki bu değişime bayılıyoruz.
Ağaçlara sonunda renk geldi.
Evet, yüreğimizi ısıttığı kesin Louise.
Alo?
Hâlâ satmadıysanız fiyatta anlaştık.
Şahane.
Eşim son kez izin verdi.
Didik didik Stag aradığımı bildiğinden
fazla üstüme gelmedi.
Tamam. Tebrik ederim. Noel hediyenizi erkenden alacaksınız.
Cumartesi gelebilir misiniz? Arabayı hazırlarım.
-Banka çeki versem? -Kabul.
Detayları mesaj atarım.
-Görüşmek üzere. -Tamam.
Shannon'ın çıktığı varmış. Oğlan kürek takımındaymış.
Tıp okuyormuş. Hem de yakışıklı.
Ama Shannon'ı rekabete sokacak kadar değil.
Oğlanın doktor olma ihtimali kendi adıma övünç kaynağı.
Shannon beş gün sonra geliyor ve resmen gün sayıyorum.
Niall ile geçen gün konuşuyorduk.
Bizim nesil çok güçsüz.
Okula bırakırken ağlarız.
Anneler yazışarak ayrılık kaygısını yenme öğütleri verir.
Bu kadarı da fazla.
Niall duygusunu belli etmiyor. O da öyle bir insan.
Büyük haberi vereyim.
Arabayı satıyorum ve yüreğim sızlıyor.
Faturaları ödemek için.
Araba yaşlanıyor, bense zenginleşmiyorum.
Seninle evin arkasında veya muayenehanede konuşamam.
İnsanlar beni deli zanneder.
Ama burada konuşursam kime ne?
Varlığını hissedebiliyorum sanki.
Satıştan 5.000 papel alacağım.
Bu fiyata verdiğim için canıma okur muydun acaba?
Gerçi bu modellerin şu anki piyasasına göre iyi rakam.
Tamam, arabaya çok harcama yapmıştın.
Tepe tepe kullandık ama, değil mi?
Onunla geldiğin ilk günü hiç unutmayacağım.
Tanışalı bir yıl olmuştu ve spor araba almanı çılgınca bulmuştum.
İki meteliksiz öğrenci.
Kantinde mi yiyelim yoksa şehre mi inelim?
Kantinde yersen ölürsün.
-Şehre gidiyoruz. -Evet.
-Arabayla mı gitsek? -Neyle mi gitsek?
Arabayla mı gitsek?
Arabaya mı binsek?
Ne?
-Satın mı aldın? -Evet!
-Şaka mı bu? -Değil.
Niye spor araba aldın?
Binince anladım.
Tanrım! Vay canına.
-Kullanabilir miyim? -Hayır.
Vitesi erkenden atma. Kırmızı çizgiye gelene dek bekle.
Evet.
-Güzel. -Tekrar atsam mı?
Olur, tekrar at.
İşte optimum noktası, saatte 60 mil.
Her yere bu arabayla gittik.
Hanımlar, bizim kızı 60'a çıkarıyorum.
Eşarplarınız hazır mı?
Hayatımdaki tüm güzel anlara tanıklık etti.
İlk hatırladığım şeylerden biri Battenberg kek sevdiğini söylemen.
-Senin uydurman, demiştin. -Keki ben mi uydurmuşum?
Hayır, bu anıyı ben uydurmuşum.
Yok ya, Battenberg kek severim. Minyatür satranç tahtası gibidir.
Niye söyleniyorsun o zaman?
Çünkü tadı iğrenç ama görüntüsünü seviyorum.
-Anladım, renklerini seviyorsun. -Pembe ve sarıyı severim.
-Cevabın evet mi? -Evet.
Pardon! Hamile var!
Sakın yavaşlama. Bu kadar hız yapma fırsatımız olmuyor.
Lazım olduğunda çok usta bir şofördün.
-Dikkat et. -Tamam.
-Tuttum. -Aldın mı?
Bence en iyisi...
-Tut. -Selam. Merhaba.
Joe Jackson mı Van Morrison mı canım?
-Wiggles. -Van Morrison çalıyorum.
-The Wiggles istedi. -Days Like This istemez misin?
Hayır! Onu isteyen sensin.
Çünkü The Wiggles'ı sabahtan beri on defa dinledik.
Kendi sevdiğin şarkıları çalıyorsun. Onun da fikrini almalısın.
The Wiggles sevdiğinde hemfikiriz.
İyi şarkılar dinleteyim de müzik zevki gelişsin.
İşe yaramaz ki.
Tam zıddını sevecektir. Bilime kulak ver.
Doğru diyorsun. Van Morrison dinlesin istiyorsak
Michael Bublé dinletmemiz gerekir.
Michael Bublé de kim?
Shannon, onu okuldan aldığın akşamları çok severdi.
Havalı baba.
-Tamam. Görüşürüz. -Görüşürüz.
-Sürsem mi? -Hayır. Ben süreyim.
Peki.
Kötü günler de oldu.
Gerçekten berbat ötesi günler.
AYAKTAN HASTA KLİNİĞİ
Mutlu Noeller.
-Bu mu? -Tuttun mu?
Hayır.
-Biz taşırız. -Tuttum.
-Biz taşırız. -Bırak.
Birlikte geçirdiğimiz o Noel için minnettarım.
Bir şeyim yok.
Ben ne olacağım?
Shannon. İşte bu.
-Maymunlu bir ağacımız var. -Güzel yüzlü bir maymun.
Bir şarkı söyle.
Geçiresin mutlu bir Noel
Yüreğine nur yağsın
Sen hiç üşümezsin ki. Nasıl oldu da üşüdün?
Burası.
Sonrasında Shannon bana çok yardımcı oldu.
Elinden geldiği kadar.
Bu akşam yemeği ben yapacağım.
Harika.
Ne pişireceksin?
-Lazanya? -Olur.
Bazen de yardım edemedi.
Seninle bir daha bu şekilde konuşamam diye korkuyorum.
Konuşur muyum sence?
Meditasyon gibi mi olur?
Her yerde yapılabilir mi?
Shannon'ın erkek arkadaşıyla bayramda tanışacağım.
Oğlanı sana anlatmak istiyorum.
Neyse işte. Seni seviyorum ve özlüyorum.
Shannon da.
Seni düşünmeden geçirdiğim bir günüm bile olmuyor.
Arabanın nağmesi bu.
Pardon, geciktim.
Fevkalade.
-Çeki getirdiniz mi? -Evet, elbette.
-Tamam. -Buyurun.
-Sağ olun. -Eksik yok. 4.700.
-Tamam, ben artık... -Frenler yavaş kalıyor ve...
İkinci vitesten üçe geçerken zorlanıyor.
Optimum noktası var ama bu civarda olmaz.
-Teşekkürler. -Rica ederim. Tamamdır.
Gidiyoruz. Görüşmek üzere!
Hadi ama, niye şimdi bozulmadın ki canım?
Tekneyi sattım.
İyi yapmışsın. Kaç paraya?
-Üç bin beş yüz. -Çok iyi.
-İyi misin? -Evet, iyiyim.
Doğru olanı yaptım.
Sattırdığın için sana içerlememeliyim.
Ailemizi ayakta tuttuğun için seni ödüllendirmeliyim.
Değil mi?
-Araba beni alıkoyuyordu. -Nasıl yani?
Zaman makinesi gibiydi.
Ona bindiğim zaman resmen başka yere ışınlanıyordum.
Ve...
Bazen "onunla" konuşuyordum.
Bunun için de üzgünüm.
"Onunla" mı konuşuyordun?
Sanki yanımda oturuyor gibiydi.
Arabada tek başımayken oluyordu sadece.
-Niye daha önce anlatmadın? -Delirdiğimi sanma diye.
Ya da...
Geçmişime saplanıp kaldığımı düşünme diye.
Ya da...
Onu yaşatmaya çalıştığımı zannetme diye.
Kontrolünde olan bir şey değil bu.
Dolabımın arkalarında poşet içinde süveteri duruyor.
Bazen çıkartıp kokluyorum.
Kollarını bana dolamış gibi oluyor.
Yanlış mı bu? Benden ayrılmak mı istiyorsun?
Kimi insan vardır, birini kaybeder.
Merhumun anısını yaşatırken çok zorlanır.
Çabucak toparlanıp hayatına devam eder ve bu yüzden de pişmanlık duyar.
Kimisi de ölümü kabullenmekte zorlanır.
Yaşadığı süre boyunca merhumdan kopamaz.
Aşk ve yas böyledir işte.
Belli bir kuralı yok.
Michael'ın hâlâ hayatımda olması seni rahatsız ediyor mu?
Öldüğünde onu seviyordun, değil mi?
Aşk öyle anlarda pekişir.
Tutulan yas biter, hatırası er geç silinir ama aşk...
İlişkimize başlarken ona olan aşkını biliyordum.
Kocaman adamım.
Ama kalbinde herkese yer olduğunu da biliyorum.
Beni sana çeken de buydu.
Dünyada bulunduğum en büyük yer senin kalbindi.
Herkese yaklaşımından biliyordum bunu. Aileme, hastalara, kızlarına.
Ondan biraz bile nasiplensem
hayattan beklentimi fazlasıyla aşmış olacaktım.
Ciddi misin?
Ofiste kırık dökük bir kupam var, eskiden anneme aitti.
Onu evin penceresinde görüyorum.
Ben çocukken o kupaya sürekli naneli çay dolduruşunu.
Nedendir bilinmez ama beni ışınlıyor.
Bazen o kupadan içiyorum.
Annemi öpmüş gibi oluyorum.
Şu hayatta talih nasıl iki kez yüzüme güldü?
Bana bir kez güldüğüne minnettarım.
Bir şey söyleyeceğim.
Hatırlıyor musun? Bir gün arabayla gidiyordum.
Gözümü kapatıp direksiyonu bıraktım, demiştim.
Eminim ki biri direksiyonu tuttu
ve beni tekrardan yola soktu.
Sana dönebileyim diye.
Tamam.
Nasılsınız?
-Siz nasılsınız? -Çok iyiyim, müsait misiniz?
Müsaitim.
Merhaba! Mutlu Noeller!
-Mutlu Noeller tatlım! -Hayırdır? Hani satmıştın?
-Uzun hikâye. -Ne oldu?
Niall teknesini sattı, gelen parayla da arabayı geri aldı.
-İkiniz de kaçıksınız. -Evet.
Hadi. Kemerini tak. Gidelim!
-Taktın mı? -Evet.
Sıkıcı bir tren seferine hazırlanmıştım.
-Daha iyi bir sürpriz olamazdı. -Evet, yemişim trenleri.
Boş yol gibisi yok.
Yün şapkanı taksan iyi olur, yolculuk soğuk olacak.
Muhtemelen araba bozulacak, ayrıca yolda kaybolabiliriz.
Baban ne derdi, hatırlıyor musun?
Hatırlıyorum.
Birlikte kaybolalım.
İşte başlıyoruz!
Tüm sömestir bunu dinledim.
Bu albümü biliyor musun?
Olacak böyle günler
Kimsenin şikâyet etmediği Olacak böyle günler
Cuk oturacak
Annem demişti bana Olacak böyle günler
Alt yazı çevirmeni: İbrahim Melih Tu-men
Proje Kontrol Sorumlusu Cem Arıkan Tu-men