İstatistikler gösteriyor ki olimpiyat madalyalı sporcuların
hazırlık kampında üç kuralı var.
Yeterli uyku.
Ayrıntılı bir hazırlık.
Ve dikkat dağıtıcı şeylerden uzak durma.
YAPILACAKLAR GÜNLÜĞÜ
Nobel ödüllü isimler, başkanlar, yazarlar ve bilim insanları
yüzyıllardır burada eğitim görmüş.
Ben de o listeye katılabilirim.
Geleceğim şu duvarların ardında yatıyor.
Bugünü yıllardır bekliyordum.
Sonunda geldi.
- Selam. - Merhaba.
- Selam. - Hey.
- Bu da... - Jude.
Ruby.
- Selam. - Lin, selam.
Maxton Hall - ARAMIZDAKİ DÜNYA
MONA KASTEN'İN "SAVE ME" İSİMLİ ROMANINDAN UYARLANMIŞTIR
- Umarım çuvallamam. - Saçmalama.
Profesörü çöpe atsan yine de kabul edilirsin.
Annen de ondan ders almamış mıydı?
Kabul edilmek için çaba göstermeniz gerekecek.
Evet, kolay olmayabilir. Moral bozma.
Alistair, dur!
Hazır mısın?
Elbette.
Girip kabul belgemizi alacağız ve çıkacağız. Mesele değil.
Ben Jude. Oxford, Saint Hilda's Koleji'nde ikinci yılımı geçiriyorum.
Başvuru sürecinde yanınızda olacağım.
İlk mülakatta
profesörler eleştirel becerilerinizi sınar
ve bir konuda görüş geliştirmenizi ister.
İkinci mülakatta
baskı altında neler yapabildiğinize bakarlar.
Üçüncü ve son mülakatsa tamamen sizinle ilgilidir.
Oxford'a uygunluğunuz ölçülür.
En önemli mülakat o.
İlk tur 45 dakikaya başlıyor.
Beklerken notlarınızı gözden geçirebilir veya bir şeyler yiyebilirsiniz.
Gerginsiniz ama bu salondasınız.
Yani Oxford da sizi istiyor.
Yeter ki kendinize köstek olmayın.
Adınızı söyleyeceğim. Tamam mı?
Ruby Bell. Saint Hilda's.
İyi şanslar.
Hey.
Gerilmene gerek yok.
Yaparsın sen.
Sen gergin miydin?
Gergin mi? Hâlim senden on kat daha kötüydü.
Ama kabul edildim.
Sonra görüşürüz.
Sağ ol.
Bayan Bell, davetimizi kabul etmenize sevindik.
Sağ olun. Seve seve ettim.
Fevkalade. Başlayalım o zaman.
Birkaç yıl önce New York Times'ta
yayımlanan bir makale
Britanya monarşisini müsrif ve çağdışı olarak tanımlıyordu.
Monarşi ve parlamenter demokrasiden oluşan ikili idare sistemimiz
acaba varlığını sürdürebilir mi
yoksa cumhuriyete mi geçilmeli?
Bunu iki yönden ele almak mümkün.
Öncelikle monarşinin sembolik de olsa
istikrar sağladığı söylenebilir.
Öte yandan, bu sembolizmin bekası için
akıtılan çok miktarda para sorgulanabilir.
Hele farklı yönetim biçimleriyle gelişen diğer ülkeler düşünülürse.
Devam edin lütfen.
Piyasa koşulları spekülasyona dayanmaktadır
zira geleceği öngörmek istenen seviyede mümkün değildir.
Oysa kâr şimdiki zamanda üretilir
ve başarılı bir iş modeli bu kârdan faydalanır.
Teşekkürler.
Armut dibine düşermiş.
Hatırlıyorum, babanız da Balliol'dayken sınıf birincisiydi.
Bilgi birikimi ve azmiyle herkesin çok önündeydi.
- Nasıl geçti? - Önce sen söyle.
Çok iyiydi bence.
Onlarla konuşmak keyifliydi.
Platon'dan alıntı yaptım.
Bari sana dik dik bakmamışlar.
Mülakatımdaki profesör aşırı gür tek kaşıyla
öfkeli bir Mr. Bean'e benziyordu.
Gözümü bir türlü alamadım.
- Fark etmiştir. - Yok.
Selam.
İlk tur nasıldı? İyi mi?
- İyiydi. - Evet.
Biraz rahatlamak size iyi gelecektir.
Saat 20.00'de? Oxford tarzında?
Evet!
Karşınızda dünyaca ünlü Turf Tavern.
Bu barın müdavimleri arasında Liz,
Oscar ve görev süresi boyunca Demir Leydi varmış.
Şurada boş yer var. Gelin.
Kimleri görüyorum!
Bir işler dönüyor gibi.
İçkiler de geldi.
Mekânın spesiyalitesi. Oxford'a geliyorsan içeceksin.
Cross Keys.
Önüme su gelse ben de surat asardım.
Şu 18 yıllık viskinin bir tadına bakmalısın.
Bir sorun mu var?
Pardon...
Burada çalışacak barmenlere gizlilik sözleşmesi imzalatıyorlarmış.
Gerçekten mi?
İlk içişimde aynı tepkiyi vermiştim.
Gecenin sonunda yarı çıplak hâlde kampüste koşup şiir okuyordum.
Mümkünse bu deneyimi pas geçeyim.
Öyleyse sen kabul edilince içeriz. Şerefe.
İnanmıyorum!
Cidden sertmiş.
Biraz hava almalıyım. Çantamı versene.
- Acıdı! - Çok belli ediyorsun.
Diyene bak.
İyi misin?
Kinaye yaptın herhâlde.
Mülakatlar yüzünden mi gerildin?
Mülakatların bir önemi yok. Oxford'da okuyamayacağım zaten.
Neden?
Sınıf birinciliğinde beni iki kez geçtin.
- Bir şey lazımsa... - İki aydır regl olmadım.
- Yoksa... - Evet, aldırmamak delilik.
Ama babası en büyük aşkım.
Bebeği de seviyorum.
Ah şu hormonlar!
Oxford'da annelere özel müfredatlar var.
Burs için araştırırken görmüştüm.
Jacinda Ardern hamileyken koca bir ülkeyi yönetti.
Arkadaş olmasak da...
Okuldaki hâlini gördüm.
O süreçte nasıl direndiğini...
Bunun üstesinden gelsen gelsen bir tek sen gelirsin.
Seni niye aklından çıkaramadığı anlaşıldı.
Sana kalsa imkânsız diye bir şey yok.
Durum ne kadar boktan olursa olsun.
Nasıl yani?
Çektiği acının farkında değil misin?
Ayrılan oydu.
Bazen gitmesine göz yummak aşkın en büyük ispatıdır.
Oxford'daki ilk günün ardından skorum. Uyku, sıfır. Dikkat dağınıklığı, on.
Aferin sana Ruby Bell.
Onları dün büyüledin zaten. Sorun yaşamayacaksın.
YENİ ADAYLARIN DİKKATİNE
Bu odada kaç kişi var?
Gibson kuramında olduğu gibi doğrudan algıyı temel alırsak
kendim dışında algıladığım iki varlık bulunmakta.
Dolayısıyla da
göz önündeki cevap üçtür.
Tekrar deneyin.
Bu odada kaç kişi var?
Hey.
İyi misin?
Dün iyi görünmüyordun.
Bir şeyim yok. Parti havasında değildim.
Strestendir.
Bu hengâme bitince memnun olacağım.
Böylece kaldığımız yerden devam edebileceğiz.
Son özgürlük yılımız.
Boş boş oturup ders işliyoruz. Niye ki zaten...
Lydia?
Ne dedin?
Eve, bir yıllığına normale döndüğümüzde memnun olacağım.
Ne oldu?
Değişim hep kötü mü olmak zorunda?
Değişimin kendisine bağlı.
- Bugünkü mülakat nasıldı? - Galiba batırdım.
Dün içkiyi fazla kaçırdım.
Frezya çiçeği güveni simgeliyormuş.
Sandım ki...
Sandım ki Keshav'ı sıkboğaz etmezsem
zaman içinde düşünüp taşınıp bir sonuca varır.
Oysa ailesinin falan görüşlerine uyum sağlama derdinde.
Camille'in kucağına atlıyor.
Kendi doğasına sadık kalamıyor.
Üstelik...
Gitmesine göz yummamalıydım, kafamdan çıkaramıyorum.
Kahretsin. Göz yummamalıydım.
Bence başka seçeneğin yoktu.
Seçenek illaki vardır.
Ya savaşırsın ya pes edersin.
Hiç anlamıyorum.
Niye kendi benliğimizden tırsıyoruz?
Arkada oturup uyuyacağım, belki açılırım.
- Buraya mı oturacaktın? - Sorun değil.
Öğrenci soru cevap oturumuna hoş geldiniz.
Birkaç sınıf arkadaşımı buraya gelsinler diye
abur cuburla kandırdım.
Çoğu aç, susuz ve aldatılmış hissediyor.
Yine de umarım sorularınızı yanıtlarlar.
Sorun bakalım.
Ne sıklıkla ödev veriliyor?
- Özel hayatına zaman kalıyor mu? - Nila?
Başka üniversitelere kıyasla kesinlikle daha sık.
Doğru ama korkmayın, özel hayata da zaman kalıyor.
Başka soru?
Oxford'daki diğer kolejlerle sıkça görüşülebiliyor mu
yoksa onlar ayrı mı?
Dostumla vedalaşmalı mıyım, onu öğrenmeye çalışıyorum.
Kolejler birbirinden ayrıdır.
Örneğin Balliol'ı seçen biri ile
bir Saint Hilda's öğrencisinin
pek ortak noktası bulunmaz.
Elbette. Balliol en seçkin kolej.
Evet, Balliol'da okuyan biri tam da böyle konuşur.
Teşekkürler. Başka soru?
Not ortalaman kaç?
- Pardon? - Bizi buradaki öğrenim hayatına
hazırlayacak vasfa sahip misin diye sordum.
Gerçek soruları olan adaylar var.
Vasıfsız yorumlarınla boş yapacağına onların konuşmasına müsaade mi etsen?
Senin derdin ne?
Bir anda değişip o adama benzeyebilmen korkutucu.
- Kime? - Babana.
- Tamam. Şey mi yapsanız... - Sus be soytarı.
- Onu rahat bırak. - Randevunu mu bozdum?
Buraya niye geldin ki?
Seçkin Balliol'a gitmek istiyorsun ama kararınmış gibi davranma.
- Neyimmiş peki? - Stratejin.
Herkesi küçümseyip itiyorsun ki
kendi istediğini almak için dik durmak yerine
kuklalığı kabul eden bir korkak olduğun anlaşılmasın.
Ruby!
Kaç haftadır beni yok sayıyordun.
O hâle geri dönsek ya?
Haklı olduğunu söylesem?
Hayatımda bir kuklayım,
affedilmez biriyim, yalancıyım, hislerimi gizliyorum.
Ama beni eleştiremezsin çünkü senin için yapıyorum.
- Ne anlatıyorsun sen? - Boş ver.
Bilmeceler yerine açık açık konuş. Beni delirtiyorsun!
Esas sen delirtiyorsun!
Şu an bana ne yaptığının farkında mısın?
Seni görüyor, duyuyorum. Bunu kolay mı sanıyorsun?
Beni terk edip herkesin önünde utandırdıktan sonra
ben yanlış anlamışım gibi davranamazsın.
Yapamam Ruby.
Özür dilerim, tamam mı?
Niye geldin o zaman?
Benimle niye konuşuyorsun?
Çünkü ben...
Ne istediğini bilmediğin için cevabın da yok.
Bir halt bilmiyorsun!
Ne istediğimi biliyorum.
Niye o uğurda savaşmıyorsun?
Çünkü benim isteğimi kimse önemsemedi.
Ben önemsedim.
Ne istediğini her zaman önemsedim.
Benim gibi birinin senin gibisiyle ilgileneceğine
gerçekten inanmadın, değil mi?
Ruby? Ne oldu?
Özür dilerim.
Neden?
Ne oluyor?
Bizimkiler senin yüzünden ne kadar değiştiğimi gördü.
Babamın planları için bir tehdittin.
Haklıydı da.
Senin hayatını bitirmeye ant içti.
Biliyorum, seni ondan koruyamam.
Hak ettiğin şey seni koruyacak biri,
seni kucaklayacak bir aile ama ben bunu sunamam.
Sana sunabileceğim tek şey başa çıkamadığım dertler.
Neden anlatmadın?
Yapıp yapamayacağımın kararı sana düşmez.
Seni incitsin istemedim.
Ondan korkmuyorum.
Nasıl yapıyorsun?
Onun gücünü bilmiyorsun.
İstemiyorum...
Kurtaramam...
James.
Artık sır yok.
Yalan yok.
Söz veriyorum.
Ne yapıyorsun?
Birbirine güvenen çiftlerin yaptığını.
- Çiftlerin mi? - Oynaşım olmadığın kesin.
Senin kadar yüksek zekâlı biri nasıl "oynaş" kelimesini kullanır?
Ukalalığın sırası mı sence?
Ne istersen olmaya razıyım. Sevgilin, oynaşın, ne istersen.
- Ne istersem mi? - Evet.
- Su yataklarını patlatan adam mı bu? - Su yatağı değildi.
Hiç gidesim yok.
- Ne bugün ne yarın. Asla. - Hani Oxford'da okumak istemiyordun?
Bu odadan çıkacağımı söylemedim.
Burada kalırız.
Yarın sabah dünya dönmeye devam edecek.
Herkesinki kadar fırsatın var.
Onlardan faydalan James.
Şaşkın veya mutsuz olduğumda listeler yaparım.
Motive olup kafamı boşaltmamı sağlar.
Bana da liste yapsana.
İlk madde ne olurdu?
Sporu, müziği severim.
Acılı Asya yemeklerini de.
Keşke Bangkok pazarlarında yiyebilsem.
- Kızarmış çekirge gibi şeyler mi? - Aynen.
Peki.
- Daha çok okumak. - Okumak.
Bunlar hayat amacı değil.
Hayaller önemlidir.
Çizim yaparken mutlu oluyorum.
Bir dilek tut!
En önemli şeyi unuttun.
Bayan Bell.
Söyler misiniz, neden Oxford?
Kazığa bağlı fil metaforunu bilir misiniz?
Genellikle birtakım inançlarımızın bizi kısıtladığını anlatır.
Aslında kendimize biçtiğimizin rolün
çok daha fazlasına muktediriz.
Ben de kendimi geleceğime bağladığımı fark ediyorum.
Dolayısıyla içinde yaşadığım birçok ana
hak ettiği ilgiyi göstermiyorum.
James Beaufort?
James Beaufort, Balliol?
Artık biliyorum ki hayatımızı asıl şekillendiren şeyler
yolculukta verdiğimiz molalardır.
Şu anki hayatımızı şekillendirirler.
Bazen bu anlar sınırlarda gezinen bizler için
yepyeni, heyecan verici gelecek tasvirleri çizer.
Cordelia Beaufort'u aradınız.
Sinyal sesinden sonra mesaj bırakın.
Merhaba anne. Umarım iyisindir.
Çok önemli bir haberim var.
Merak etme...
İyi haber.
Seni seviyorum anne.
Görüşürüz.
Gelecekten artık korkmadığımızı anladık.
Çünkü hayalimizin gerçekleşmesine ve istediğimiz insan olmaya
şimdiki zamanda karar veririz.
Şimdiki zamanın ötesini düşünmek cesaret ister.
Ama bazen de başka birinin gözleri
geleceğimize yeni bir ışık tutar.
Hayatımda ilk defa bir yere vardığımı hissettim.
Merhaba. Ben geldim.
Ne ileri ne geri sarasım var. Tam şu anda, burada olmak istiyorum.
Hey!
Bay Beaufort sizi bekliyor.
Oturun.
Oturun, dedim.
Annenize inme indi.
- Nerede? - Ne durumda?
Cordelia öldü.
İki gece önce hastaneye gittik, ellerinden bir şey gelmedi.
Ama bizi aramadın mı?
Cordelia sizinle gurur duyuyordu, mülakatlarınızı aksatmak istemedim.
Söyledim ya, yatırımcıların mutluluğu şu anda bizim için her şeyden önemli.
Hisselerimiz değer kaybetmemeli.
Farkındayım. Lanet olsun.
Meredith taslağı göndermeli.
- Göndermek lazım. - Yapma.
Evet, kahretsin Gordon. Anlıyorum.
Sanat direktörünün seçilmesi basın bülteninden sonra oldu.
James, yapma!
Dur!
Dokunma bana!
Arabada ağzını açmadan öylece oturdun.
Özür dilerim James.
Hayal kurmak, istediği kişi olmak
ve istediğini sevmek için gereken imkânlar
herkesin hakkıdır.
Geleceğim artık eskisinden de aydınlık.
Yapboz parçaları nihayet yerli yerinde.
Tüm kapılar önümüzde açık. Bize sadece onlardan geçmek kalıyor.
Alt yazı çevirmeni: İbrahim Melih Tu-men
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keleş