LYDIA BEAUFORT
Todos merecemos un mundo cheo de oportunidades.
Ter os nosos propios soños,
ser quen queiramos,
amar a quen queiramos.
Todos temos a capacidade de moldear o noso destino,
sexa que a usemos
ou non.
Estás chamando a James Beaufort. Deixa a túa mensaxe.
James, fastidieina pero ben. Papá vai alucinar.
Segues na de Cyril? Non sei que facer.
Velaí está.
O rei da noite.
O máis grande.
O máis guapo.
O soño de toda muller.
James...
Beaufort!
Como che foi coa maciza?
Non faledes así da miña irmá, carallo.
Tranquilos.
- Xa está ben. - Aí van!
Veña! Sen compaixón!
Ola, Lydia!
Botámoste en falta onte.
James, acaba de chegar túa irmá. Non está de moi bo humor.
Lydia!
Lyd, que pasa?
Respira.
Non te pases.
Ei.
Que pasou?
Apareceu da nada.
Sen avisar.
Quen?
Ruby. Ruby Bell.
A prensa vaime esnaquizar.
Papá non me vai pasar outro escándalo.
Respira fondo.
Amodo, colle aire.
Que pasou entón?
E quen é Ruby Bell?
CATRO HORAS ANTES
Quere sentar?
Si, por favor. Graciñas.
MAXTON HALL DEZ QUILÓMETROS
- Ola, Sr. Sutton. - Ruby!
Que tal as vacacións?
Lin todos os libros da lista de Oxford. Dúas veces.
Así que ben.
Isto é para vostede.
Con isto hai para unha biografía.
Conta cunha carta de recomendación.
Todos merecemos un mundo cheo de oportunidades.
E se hai algún lugar onde se pode conseguir
é na Universidade de Oxford.
O mundo é dos que estudaron alí.
E se o semestre vai como espero,
estarei en Oxford en menos de 365 días.
Maxton Hall é o meu billete de entrada.
É máis que unha escola,
é unha das mellores.
BENVIDOS
Merda!
Levo meses esforzándome
para conseguir unha bolsa de estudos.
Coma todos os que estudan aquí.
Familias coma os Beaufort teñen máis poder e diñeiro
que algunhas familias da realeza.
O mundo aos seus pés.
Velaí a nobreza británica.
O fillo do adestrador do Manchester.
A sobriña do emir de Dubai.
Todos están aquí. Van ás mesmas festas, teñen os mesmos traballos,
casan coas mesmas persoas.
Un microcosmos de millonarios.
Ademais de cartos e influencia,
teñen algo máis en común.
Para eles, non existo.
Axiña entendín que iso é un superpoder.
Se quero acabar o curso, non me podo permitir erros.
Sobre todo diante dos compañeiros.
Canto menos saiban de min, mellor.
- Xa llo entregaches? - Veño de facelo.
Arrepíntome de non pedirlle unha recomendación.
É o mellor.
A Sra. Campbell tamén é boa.
- Primeira da promoción en Oxford. - En 1890.
Lin era unha deles ata que os pais quedaron sen traballo e divorciáronse.
Como puido aturalo...
non volo sei.
AXENDA
É o que atopei en Internet.
Pero os ensaios que nos recomendou sobre a teoría da xustiza
reflicten mellor a base da Metafísica dos costumes...
ENTREGAR DOCUMENTOS
- ...e da Crítica da razón pura. - Grazas. Certo, moi ben.
Por iso volo digo sempre.
Este libro...
é o Google dos vosos avós.
Volvendo a Kant. Sr. Smith, vostede que pensa?
Kant di:
"Facede a outros o que vos gustaría que vos fixesen."
Iso é da Biblia, non de Kant.
Quizais co seu imperativo categórico, Kant quere dicir
que ignoremos as consecuencias dos nosos actos
se sentimos que é o mellor.
Srta. Bell?
A base da filosofía de Kant é a razón, non as emocións.
Entón quizais Kant non é tan relevante.
Todos podemos usar a razón, pero adoitamos movernos polas emocións.
Por iso é tan interesante.
Podermos escoller outra opción define a nosa fortaleza moral.
Certo.
Ben dito.
Veña...
Seguinte capítulo.
A festa de benvida xa é pasado mañá.
Pasei medio verán falando con electricistas
e empresas de restauración.
Que non falten uns DJs fumados.
Hoxe hai que contratar o sobrio.
O que non fagamos polo expediente...
Merda.
Que?
Esquecín algo.
Teño que ir onda o Sr. Sutton. Vémonos!
Vale.
Señor...
Ruby, eu...
Ruby...
Podo explicalo...
Non é o que semella. Ruby!
Maxton Hall UN MUNDO ENTRE NÓS
BASEADA NA NOVELA SAVE ME DE MONA KASTEN
Espera aquí, Percy.
Veño agora.
Ruby, vai todo ben?
Ruby.
Benvidos á primeira reunión do comité de eventos do semestre.
Como van os preparativos para a festa?
- Os carteis xa están. - Perfecto.
Falei coa empresa de seguridade e cos ténicos.
Traerán a pantalla e o proxector para o vídeo promocional.
Kieran?
Case está. Metín varias imaxes feitas cun dron.
Xenial.
Lexington quere ao equipo de lacrosse no vídeo.
Igual son campións por terceira vez. Eu encárgome das fotos.
Ese vídeo non o perdo.
Un plano de James Beaufort suando.
- Que? - James Beaufort mirándote.
Non tal.
Que si. Vén dereito cara a ti.
James Beaufort é a personificación de todos os males dos ricos.
Enormes privilexios, arrogancia e ignorancia.
Ola.
Ata agora, fora capaz de manter as distancias con el.
Deixádesme falar coa vosa amiga?
Claro.
Ben.
Robin, verdade?
- Ruby. - Ruby. Sabía que empezaba por r.
Sabes quen son?
Sei como te chamas.
Son o irmán de Lydia.
Está na túa clase de filosofía.
Colle isto.
E recorda:
o que viches no despacho do Sr. Sutton non pasou.
Aquí tes 10 000.
Cala ata fin de curso e terás outro tanto.
Mira ti.
Es aínda máis imbécil do que pensaba.
Espera.
Isto non rematou.
Vasme ofrecer un deportivo e xoias?
Sei que precisas os cartos.
Terías para unha mochila nova.
Teño 17 libras e 28 peniques na carteira.
É máis do que preciso.
Necesitas moedas para o comedor?
Non?
Volve meter isto no teu fondo fiduciario.
En serio?
Que pasou? Que che quería?
Humillarme? Non preciso o seu diñeiro. Sei gañalo soa.
Complementámonos coma irmás.
- Ti es rica e eu, guapa. - Non tiñas mates?
Á profe deulle algo porque Victor lle organizou unha cita en Tinder.
Saímos antes.
A que botas en falta a nosa escola cando che conto cousas así?
Foi divertido.
- Ola. - Ola, miñas trasniñas!
Espera un momento, cámbiome decontado.
Non fuxades! Imos facer a cea.
Unha pouca cabaciña!
Gustouche?
Encantoume.
Pero é triste.
Lino cando tiña os teus anos e cambioume a vida.
E que tal Death Note?
- Aínda vas pola metade? - Perdoa?
Levoume un mes entender como se le.
Adiantei bastante.
Despois de Joyce, agradece que non ten 1000 páxinas.
- Que tal? - Vaia!
Ember, estás xenial!
Desde que nacín.
- Que tal o vestido? - É precioso.
Cando estea rematado quedará xenial. Ao mellor cun lazo...
Un momento.
Esa blusa é miña.
Hai 15 anos que a tes. Xa me vai tocando herdala.
Vale.
Brindemos polos variados talentos das nosas fillas.
Como saímos tan ben?
Hai anos que papá non pode subir.
O elevador que nos deu o seguro avariouse
uns meses despois do accidente.
Ten que ser horrible, pero xamais dá unha queixa.
Por iso non sabe que aforro para un novo.
ELEVADOR
Necesito os papeis que lle dei para a carta.
Por suposto.
Xa escribín a recomendación.
Só os papeis, por favor.
Todo o que escribín na carta é certo.
A súa vida non é asunto meu.
Pero como alguén o saiba,
a súa carta non me vai servir.
Xa atoparei alguén.
Volve falar con Sutton...
Non lle dei ben a documentación, e xa non ten tempo.
- Non o creo. - Foi culpa miña.
Levas rara desde o de Beaufort.
Que pasou entre vós?
Nada.
Nada de nada.
Ninguén se atreveu a pedirlle a recomendación ao director Lexington.
Mellor aínda.
- Negociemos outra vez. - Vai ser así todos os días?
- Como volvas a... - Deixa de facerte a santa.
Que queres da miña familia?
Agora mesmo, unha orde de afastamento.
A nai Teresa collería os cartos para dárllelos aos pobres.
Paréceche gracioso?
Todos temos un prezo.
Cal é o teu?
Que fas?
Queres pasalo ben co tío máis guapo da escola?
Esta é a primeira vez que te prostitúes?
Non ía coller o diñeiro. Sei que andas mal de pasta.
Que che dean, Beaufort.
Pensas que así me vas quentar?
Se dás un paso máis,
levas unha patada nas bólas.
- Pois dime o que queres, Robin. - Chámome Ruby.
Non teño todo o día.
Se cambiaches de idea, non che sei se aínda me apetece.
Vouche dicir o meu prezo.
Non te achegues a min.
Non te achegues a menos de dous metros.
Non quero verte diante nunca máis.
Lexington vai estar no partido. Bule!
Rapaces, achegádevos aquí.
A maioría de vós entraredes en Cambridge ou Oxford o ano que vén.
É a última oportunidade de facerdes historia en Maxton Hall.
O meu amigo Beaufort
leva dous anos conseguindo que este equipo teña unha reputación que perder!
Saíde ao campo e dádelle unha malleira a East View!
- Queda claro? - Si!
- Maxton! - Hall!
Nin se che ocorra vingarte de McCormack, eh?
A por eles!
Déixao estar.
Benvidos ao partido de volta do Maxton Hall e East View College.
Tras o último enfrontamento,
conseguirá o equipo do Maxton Hall...?
Maxton Hall!
Máis rápido!
Tira!
Un a cero para Maxton Hall.
Desde o cambio na dirección hai dous semestres,
o equipo non fixo máis que mellorar.
O adestrador Freeman pode estar orgulloso.
Alistair, non!
Xogador, que fas?
Puto McCormack.
Tranquilos!
Isto está fóra de lugar.
Que che dixen?
Que merda facedes?
Case lle parte o colo a Kesh no último partido.
- Merecíao. - Ellington!
Fóra do campo!
Xa!
McCormack, á enfermaría, e Ellington, ao banco.
Vanse calmando os ánimos. Continúa o partido.
Vemos a aliñación...
Maxton Hall!
Se buscas o campo, telo aí.
Grazas.
En realidade vin pola liorta.
Por min, McCormack levaba algunha máis, pero a árbitra foi rápida.
Igual East View gañaba se ela se lles une.
Beaufort!
Alistair.
Nótase que che encanta o lacrosse.
Si, non perdín ningún partido. Non me viches?
No campo sempre ando algo ocupado.
Batendo nos teus rivais?
Podemos sacarlle unha foto?
Parécelle ben aquí?
Coidado!
Encantada, Alistair.
Xenial. Unha máis?
Señor, ten un momento?
Agora non, Srta. Bell.
Só serán dous minutos.
Podería escribirme unha carta de recomendación para Oxford?
Iso xa debería estar feito.
Vostede é a mellor referencia. Pensei que debía preguntarlle se podería.
Ambos sabemos que é vostede unha alumna exemplar.
Pero iso non abonda para unha recomendación. Non para Oxford.
Agora que o penso,
hai dous anos que non sei de vostede, Srta. Bell.
A que se debe?
Este ano presido o comité de eventos con Lin Wang.
Moi ben.
Como lles vai coa festa de benvida?
Estamos cos preparativos.
Esa festa
é a primeira impresión para os novos alumnos e os seus pais.
Pagan decenas de miles de libras ao ano.
Este ano, temos algúns alumnos importantes.
- É importante que saia ben. - Entendo, señor.
Se demostra que pode liderar un equipo e todo sae ben...
escribirei esa carta de recomendación.
Srta. Bell.
Faríame un favor?
Déixeme sacar a foto.
Si!
Rápido, mire aquí!
Que lle querías a Alistair?
Nada.
Por?
Non sei a que andas, Bell.
E tanto me ten.
Nós somos intocables para alguén coma ti.
No es ninguén, saíches dun burato,
sen diñeiro, sen contactos.
Así que ti verás.
TAREFAS PENDENTES
Seica se pasou ao rugby?
Once a cinco.
O éxito está en mellorar, non en gañar.
Platón?
Tiger Woods.
Que sabes de Ruby?
Só sei que dirixe esa parvada do comité de eventos.
O que organiza as festas da escola?
Sutton está calado?
Si.
Como se eu nunca existise.
Como debe ser.
O elefante é un dos animais máis fortes.
Por iso, a metáfora do elefante encadeado
sempre me cativou.
O elefante pode tirar da estaca á que está enganchada a cadea.
Pero por moi forte e grande que sexa,
está convencido de que non pode,
e fica encadeado.
Coas persoas é o mesmo.
Os nosos medos e prexuízos impídennos
maximizar o noso potencial.
Acadar os nosos soños.
Por sorte, sei que a estaca que me ata é pequena.
Eu vou tirando dela, pouco a pouco.
Un pouco máis cada ano.
Non permitirei que nada me ate.
E moito menos alguén coma James Beaufort.
BENVIDOS A MAXTON HALL
Só esta festa se interpón entre a recomendación para Oxford mais eu.
E vou facer o que faga falta,
sexa o que sexa, para que saia perfecto.
Gozade da velada.
Douno todo por unha festa cutre.
- Imos arriba, rapaces? - Si, bulide.
Atendede, fans. Vémonos!
Podo...
falar un momento contigo?
O que viches foi
totalmente inaceptable.
Sabía que en realidade che gustan morenas.
Non é o que pensas.
A Srta. Beaufort mais eu non nos coñecemos como alumna e profesor.
Xa nos coñeciamos antes...
- Non é asunto... - Non volverá pasar.
Sinto moito que te vexas nesta situación pola miña culpa...
Señorita Bell.
Parabéns.
É tal como imaxinaba.
Grazas, señor.
Grazas, xa abonda.
Ruby!
Eh! Apaga a música!
Apágaa xa!
"Arruinástesme a festa! Merda!"
Veña, vamos.
Ola, Robin. Vai todo ben?
Sabes canta xente se matou a traballar para esta festa?
Como non quixeches verme espido, pensei que estes serían máis o teu tipo.
Se non podo facerche ter a boca pechada,
vou facer que ninguén te crea cando a abras.
Ei,
Lexington quere falar.
Cos dous.
Hoxe, ambos me decepcionaron.
Moito.
Déixese de fachendas, señor Beaufort.
Vírono pagándolle ao DJ.
Vaia.
Queda suspendido do equipo de lacrosse.
E non lle escribirei a súa carta de recomendación.
Pensaba que tería este evento baixo control
como presidenta do comité de eventos.
Debido á brincadeira do Sr. Beaufort,
non podo dicir que teña dotes organizativas.
A menos que...
me falte información sobre esta situación.
Sobre vostede,
ou sobre o Sr. Beaufort.
Non, señor.
Son consciente de que debo mellorar, e tómoo en serio.
Pode contar comigo para a gala benéfica.
Terá a oportunidade de valorar as miñas dotes organizativas.
Non podemos permitir
outro desastre así.
Prométolle que non se repetirá.
Non o permitirei.
Nese caso,
o señor Beaufort
investirá o seu tempo libre no comité de eventos
para compensar o seu erro.
E os dous repararán o dano causado á reputación desta institución
organizando unha gala perfecta
ata o último detalle.
Despois falaremos da recomendación, Srta. Bell.
- É un soberbio e un inútil! Non confío... - Eu non organizo festas! Meu pai...
- Estarás contento. - Isto é máis ben cómico.
Non vou deixar que alguén coma ti me dea ordes.
- Claro, como es un Beaufort. - Por iso mesmo.
Ponte como queiras. Non che teño medo.
Fago moi bo traballo no comité, e non vou deixar que arruínes o de Oxford.
Así que...
ti verás.
Queres guerra, Ruby Bell?
Terás guerra.
Subtítulos: Beatriz Rivas Pazos
Supervisora creativa: Paula Maneiro