Nararapat na ang lahat ay mabuhay sa mundong puno ng pagkakataon.
Mangarap ng sarili nilang pangarap,
maging sinumang gusto nilang maging,
mahalin ang sinumang gusto nila.
Lahat ay dapat may kapangyarihang hubugin ang sariling kapalaran,
gamitin man natin ito...
o hindi.
Voicemail ni James Beaufort. Mag-iwan ng mensahe.
James, nagkaproblema ako. Magagalit si Daddy.
Na kina Cyril ka ba? Hindi ko na alam ang gagawin.
At iyon na nga siya.
Ang bida kagabi.
Ang pinakamagaling.
Ang pinakaguwapo.
Ang gusto ng mga babae.
Si James...
Beaufort!
Kasing galing ba siya ng ganda niya?
Manahimik ka. 'Wag mong ganyanin ang kapatid ko.
Huminahon ka.
- Tama na! - Oh, lintik, oh!
Sige! Sige lang!
Uy, Lydia.
Di ka namin nakita kagabi.
James, nandito ang kapatid mo at wala siya sa mood.
Lydia?
Lyd, bakit?
Hinga nang malalim.
Seryoso?
Uy!
Ano'ng nangyari?
Basta na lang siya pumasok.
Walang pasabi.
Sino?
Si Ruby. Ruby Bell.
Sisirain ako ng press.
Ayaw na ni Dad ng isa pang eskandalo.
Huminga ka nang malalim.
Kumalma ka, simulan mo sa umpisa.
Ano'ng nangyari?
At sino si Ruby Bell?
APAT NA ORAS BAGO NANGYARI ITO
Gusto mo bang umupo?
Gusto ko nga 'yan. Salamat.
MAXTON HALL ANIM NA MILYA
- Hello, Mr. Sutton. - Ruby!
Kumusta ang bakasyon?
Binasa ko ang lahat ng libro sa listahan ng Oxford. Dalawang beses.
Maganda kung gayon.
At ikaw naman.
Puwede na itong pantalambuhay.
Di magiging problema ang recommendation letter.
Nararapat na ang lahat ay mabuhay sa mundong puno ng pagkakataon.
At kung may isang lugar kung saan posible iyon,
sa Oxford University iyon.
Tinatanggap ng mundo ang sinumang nag-aral doon.
At kung maging maayos ang lahat ngayong semestre,
makakapasok ako roon sa loob nang wala pang 365 na araw.
Maxton Hall ang tiket ko para makapasok.
Hindi lang ito basta paaralan,
isa ito sa mga kilalang paaralan.
MALIGAYANG PAGDATING
Buwisit!
Ilang buwan akong nagsikap
para makakuha ng scholarship.
Ganoon din ang iilan dito.
Ang mga pamilyang gaya ng Beaufort ay mas may kapangyarihan at pera
na ilang henerasyon na kaysa ilang royal family.
Lahat ng pinto, bukas sa kanila.
Maharlika ng British.
Anak ng coach ng Manchester United.
Pinsan ng Emir ng Dubai.
Pare-parehong party ang pinupuntahan, pare-parehong trabaho ang makukuha,
pakakasalan ang mga kagaya rin nila.
Isang munting daigdig ng mga milyonaryo.
At oo. Liban sa pera at impluwesiya,
may isa pang pagkakatulad ang mga kapwa ko estudyante.
Hindi nila ako nakikita.
Nalaman ko agad na magaling na kapangyarihan iyon.
Kung gusto kong mag-enroll sa loob ng isang taon, di ako dapat magkamali.
Lalo na sa harap ng mga taong ito.
Mas kaunti ang nalalaman nila sa akin, mas maganda.
- Ipinasa mo ba? - Ngayon lang.
Sana nanghingi rin ako ng rekomendasyon kay Mr. Sutton.
Napakagaling niya.
Ayos din naman si Mrs. Campbell.
- Nangunguna siya noon sa Oxford, di ba? - Oo, noong 1890.
Isa sa kanila noon si Lin pero nawalan ng trabaho ang magulang niya't naghiwalay.
Kung paano niya kinaya iyon...
Hindi ko alam.
Iyon ang nasaliksik ko sa internet.
Pero sa mga teorya ng hustisya na inirekomenda mo,
dapat may Metaphysics of Morals...
IBIGAY ANG MGA DOKUMENTO
...at ang Critique of Practical Reason. Salamat. Oo, ganoon nga.
At kaya lagi kong sinasabi.
Ito...
Ito ang Google ng mga lolo at lola n'yo.
Balik tayo kay Kant. Mr. Smith, ano sa tingin mo?
Ang sinasabi lang ni Kant,
"'Wag mong gawin sa iba ang ayaw mong gawin sa iyo."
Bibliya iyan, hindi si Kant.
Maaaring sinasabi sa atin ng categorical imperative ni Kant
na di natin dapat pansinin ang kahihinatnan ng mga ginawa natin,
kung tama ang pakiramdam nito.
Ms. Bell?
Katwiran ang sentro sa pilosopiya ni Kant. Hindi damdamin.
Baka hindi na talaga naaayon sa kasalukuyan si Kant.
Kayang mangatwiran ng mga tao pero madalas kumikilos sila base sa damdamin.
Kaya nga ang interesante nito.
Na kaya nating mamili nang taliwas sa damdamin, iyon ang tibay ng moralidad.
Oo.
Magaling.
Sige...
Ang sunod na kabanata naman.
Sa isang araw na iyong welcome party.
Halos buong summer nang mga electrician ang kausap ko
at mga magagaliting caterer.
Pati mga laging nagma-marijuana na DJ.
Kailangan nating maka-book ng matino ngayon.
Ang mga ginagawa natin para sa mga resume natin.
Naku.
Ano?
May nakalimutan ako.
Pupuntahan ko si Mr. Sutton. Mamaya na lang.
Sige.
Excuse me...
Ruby, ako...
Kaya kong magpaliwanag...
Iba ito sa inaakala mo. Ruby!
Maxton Hall ANG MUNDO SA PAGITAN NATIN
BATAY SA NOBELANG "SAVE ME" NI MONA KASTEN
Maghintay ka na rito, Percy.
Di ito magtatagal.
Ruby? Ayos ka lang ba?
Ruby.
Ito ang unang meeting ng event committee ngayong semestre.
Kumusta na iyong para sa welcome party?
- Nakapaglagay na ng mga poster. - Magaling.
Kinausap ko iyong security company at mga technician.
Magbibigay sila ng screen at projector para sa promo video.
Kieran?
Ginagawa ko na. Naglagay rin ako ng ilang kuha sa drone.
Magaling.
Gusto ni Lexington na nasa promo video ang lacrosse team
dahil pangatlong titulo na nila ito. Ako na sa mga litrato.
Magandang panoorin ang promo.
Pawis na pawis sa malapitan si James Beaufort.
- Ano? - Nakatingin sa iyo si James Beaufort.
Hindi.
Nakatingin. Papunta siya sa iyo.
Na kay James Beaufort ang lahat ng kamalian sa pagiging mayaman.
Sobrang mapribilehiyo, arogante, at ignorante.
Hoy.
Hanggang ngayon, nagawa kong ilayo ang sarili ko sa kaniya.
Puwede ko ba siyang mahiram sandali?
Oo naman.
Sige.
Robin, tama?
- Ruby. - Tama, alam kong may R iyon.
Kilala mo ako.
Kung iyong pangalan mo, oo.
Kuya ako ni Lydia.
Kaklase mo siya sa pilosopiya.
Gusto kong tanggapin mo ito.
At tandaan mo,
anuman ang nakita mo sa opisina ni Sutton, di iyon nangyari.
Di kami magbibigay ng lagpas 10,000.
Manahimik ka hanggang matapos ang taon. Madodoble iyan.
Wow!
Mas tarantado ka pa sa inaakala ko.
Sandali.
Di pa tayo tapos dito.
Mag-aalok ka ng Maserati at isang Fabergé egg?
Alam kong magagamit mo ang perang ito.
Para sa bagong backpack?
May 17 pounds ako at 28 pence sa pitaka ko.
Higit pa iyon sa kailangan ko.
Kailangan mo ba ng barya para sa cafeteria?
Hindi?
Sige, e, di ibalik mo na ito sa trust fund mo.
Seryoso ka ba?
LIN ANO IYONG KANINA? ANO'NG GUSTO NIYA?
Para ipahiya ako? Pero di ko kailangan ang pera niya. Kaya kong kumita.
Bagay tayo sa isa't isa, bilang magkapatid.
- Mayaman ka at maganda ako. - May math ka, di ba?
Nalungkot si Ms. Wemsey kasi nag-set up si Victor ng Tinder date para sa kaniya.
Maagang nagpauwi.
Alam kong pag nakakarinig ka ng ganoon, nami-miss mo iyong dati mong paaralan.
Sabi ko nga, nakakatawa iyon.
- Huy. - Huy, mga duwende!
Sandali lang. Magpapalit lang ako, mabilis lang.
'Wag kayong umalis. Magluluto tayo.
Teka, pipino!
Ano?
Maganda.
Malungkot pero maganda.
Nang binasa ko ito sa ganiyang edad mo, binago nito ang mundo ko.
Kumusta iyong Death Note?
- Nasa kalahati ka pa lang? - Ano?
Isang buwan ang inabot ko para maisip kung paano basahin ito.
Malayo-layo na ako.
Pagkatapos ni Joyce, magpasalamat kang di ito mahaba.
- Tsaran! - Wow!
Ember, ang ganda mo!
Oo, mula nang ipinanganak ako.
- Iyong bestida ba? - Napakaganda.
Di pa tapos, pero magiging maganda ito. Kung may laso siguro...
Teka...
Blusa ko iyan.
Labinlimang taon na ito sa iyo. Tama lang na manahin ko na ngayon.
Sige.
Isang tagay para sa magnanakaw at talentado nating mga anak.
Ba't kaya kami nagkaganito?
Ilang taon nang hindi nakakaakyat si Tatay.
Nasira ang stairlift na binigay ng insurance company
ilang buwan lang matapos ang aksidente.
Napakahirap siguro noon para sa kanya, pero di siya nagrereklamo.
Hindi niya alam, nag-iipon na ako ng pambili ng bago.
MADALING PAG-AKYAT
Kailangan ko ang mga dokumento ko para sa sulat ko, sir.
Oo naman.
Isinulat ko na iyong liham.
Iyong dokumento lang.
Walang kasinungalingan dito.
Wala akong pakialam sa personal na buhay mo.
Pero kung may makaalam,
wala nang halaga iyang liham mo sa akin.
Maghahanap ako ng iba.
Ba't di na lang uli si Sutton...
Napaghalo-halo ko iyong mga dokumento, wala na tuloy siyang oras ngayon.
- Kalokohan. - Kasalanan ko iyon.
Nag-iba ka mula nang makausap mo si Beaufort.
Ano'ng nangyari sa inyong dalawa?
Wala.
Walang-wala.
Walang sinuman ang nanghingi ng rekomendasyon kay Principal Lexington.
Kaya nga umaasa ako rito.
- Pag-usapan uli natin. - Araw-araw na ritwal na ba ito?
- Pag sinubukan mong... - 'Wag ka ngang magpaka-santa.
Ano bang gusto mo sa pamilya ko?
Sa ngayon, gusto ko ng restraining order.
Tatanggapin ni Mother Teresa ang pera at ibibigay sa mahihirap. Sinasabi ko lang.
Akala mo nakakatawa ito?
May katumbas na pera ang lahat.
Ano'ng sa iyo?
Ano iyan?
Munting karanasan para sa pinakanakakaakit na lalaki sa paaralan?
Unang beses mo ba itong ibinenta ang sarili mo?
Di ako magpapabayad. Alam kong gipit ka ngayon.
Mamatay ka na, Beaufort.
Iyan ba ang ideya mo sa pang-aakit?
Pag lumapit ka pa,
tutuhurin ko ang bayag mo.
- Kaya nga deretsohin mo na, Robin. - Ako si Ruby, buwisit.
Abala ako.
Kung nagbago ang isip mo, di ko alam kung gusto ko pa rin.
Sige, pepresyuhan ko.
Lumayo ka sa akin.
Masyado nang malapit ang dalawang metro.
Ayoko nang makita ako na kasama kita.
LIN PUPUNTA SA LARO SI LEXINGTON. BILIS!
Mga bata. Pumarito ang lahat.
Dahil ang karamihan sa inyo ay pupunta ng Cambridge o Oxford sa susunod na taon,
ito na ang huling pagkakataon n'yo para gumawa ng kasaysayan sa Maxton Hall.
Sa nakaraang dalawang taon,
sinigurado ng bata kong si Beaufort na mabigyan ng reputasyon ang pangkat na ito!
Kaya lumabas kayo roon at talunin ang East View!
- Naiintindihan? - Opo!
- Maxton! - Hall!
'Wag na 'wag kang lalapit nang limang metro kay McCormack.
Galingan n'yo roon!
Hayaan mo na iyon.
Maligayang panonood ng pangalawang laro ng Maxton Hall laban sa East View College.
Matapos ang huling laro laban sa East View,
ang tanong, magagawa ba ng pangkat ng Maxton Hall...
Maxton Hall!
Bilis!
Tira na!
Isa sa zero para sa Maxton Hall.
Mula nang magbago ang namamahala 2 semestre ang nakararaan,
napakalaki ang iniusad ng pangkat.
Maipagmamalaki ni Coach Freeman ang mga bata niya.
Alistair, 'wag!
Manlalaro, ano'ng ginagawa mo?
McCormack, sira-ulo ka.
Huminahon ka!
Malinaw na maling-mali iyon.
Ano'ng sinabi ko sa iyo?
Ano'ng kalokohan iyan?
Muntik na niyang mabali ang leeg ni Kesh noong nakaraan.
- Dapat lang iyon sa kaniya. - Ellington!
Umalis ka sa field!
Ngayon din!
Gagamutin si McCormack at ibabangko si Ellington.
Mukhang kumalma na ulit ang sitwasyon. Magpapatuloy na ang laro.
Nakikita natin dito sa lineup...
Maxton Hall!
Kung hinahanap mo iyong field, nasa likod mo.
Salamat.
Pero wrestling lang ang ipinunta ko.
Gusto ko pang bugbugin si McCormack, pero ang bilis ng referee.
Magkakaroon ng pagkakataon ang East View pag sumali siya.
Sige, Beaufort!
Alistair.
Kitang-kita kong masugid kang tagahanga ng lacrosse.
Oo, lagi akong pumupunta sa mga laro. Di mo ba napapansin?
Lagi akong abala roon.
Manggulpi ng kalaban?
Kuhanan ko po kayo ng litrato?
Dito siguro?
Ingat!
Masaya akong makilala ka, Alistair.
Magaling. Isa pang ngiti?
Sir, puwede ka bang makausap?
Abala ako, Ms. Bell.
Dalawang minuto lang po.
Iniisip ko kung mabibigyan n'yo ako ng rekomendasyon para sa Oxford.
Dapat naasikaso mo na iyan.
Ikaw ang pinakamagandang gawing reference. Kung may oras sana kayo.
Alam nating napakagaling mong estudyante.
Pero di iyon sapat para sa napakahalagang rekomendasyon. Hindi pang-Oxford.
Maalala ko,
di naman talaga kita napansin nitong nakaraang 2 taon, Ms. Bell.
Alam mo ba kung bakit?
Ako ang namumuno sa event committee ngayong taon, kasama si Lin Wang.
Tama.
Kumusta na iyong welcome party?
Inaasikaso na ang lahat.
Ang party na ito
ang unang makikilala sa atin ng mga bagong estudyante at ng mga magulang nila.
Libo-libong pounds ang ibinabayad nila taon-taon.
Ngayong taon, may mga kilalang bagong estudyante tayo.
- Mahalagang maging maayos iyon. - Naiintindihan ko po, sir.
Kung maipakita mong magaling kang lider at maging maayos ito...
gagawan kita ng recommendation letter.
Ms. Bell.
Puwede bang makahingi ng pabor?
'Wag mong harangan ang litrato.
Ayos!
Sige, bilis po, tingin dito.
Ano'ng kailangan mo kay Alistair?
Wala.
Bakit?
Di ko alam ang pinaplano mo, Bell.
At wala akong pakialam.
Di mo malalabanan ang mga katulad namin.
Kung sino ka lang, na galing sa kung saang lupalop
na walang pera o mga koneksiyon.
Kaya sige, subukan mo lang.
Rugby na ba ang laro mo ngayon?
Labing-isa sa lima.
Nasusukat ang tagumpay sa paglakas, hindi sa panalo.
Kay Plato?
Kay Tiger Woods.
Ano'ng alam mo kay Ruby?
Wala. Maliban lang sa siya ang namumuno sa walang kuwentang event committee.
Iyong nag-oorganisa ng mga party?
Nananahimik pa rin si Sutton?
Oo.
Para bang wala ako.
Hindi nga.
Isa sa pinakamalakas na hayop ang elepante.
Kung kaya ang talinghaga ng nakakadenang elepante
ay lagi akong pinapahanga.
Isang elepanteng kayang-kayang hugutin ang kadena sa lupa.
Pero kahit gaano pa ito kalaki at kalakas,
ang paniniwalang wala itong lakas
ang nagpapanatili rito sa kadena.
Walang pinagkaiba ang tao.
Ang mga takot at pangamba natin ang pumipigil sa atin
na abutin ang buo nating kakayahan,
na sundin ang ating mga pangarap.
Masuwerte akong maliit na balakid lang ang pumipigil sa akin.
At pinagsusumikapan kong pagtagumpayan ito nang paunti-unti.
Paunti-unti kada taon.
Di ko hahayaang mapigilan na naman ako.
At hindi ng isang tao na gaya ni James Beaufort.
MALIGAYANG PAGDATING SA MAXTON HALL
Ang gabing ito ang daan para sa rekomendasyon ko sa Oxford.
At sisiguraduhin kong ang lahat,
talagang lahat-lahat, ay tatakbo nang maayos.
Magandang gabi.
Gagawin ko lahat para sa nakakabagot na event.
- Akyat tayo, mga kapatid? - Sige, bilis.
Sa lahat ng tagahanga ko, kita tayo mamaya!
Puwede ba...
kitang makausap sandali?
Iyong nakita mo ay
talagang di katanggap-tanggap.
Sabi na, mahilig ka sa mga kulay brown ang buhok.
Pero di iyon ganoon.
Di kami nagkakilala ni Lydia na guro at estudyante.
Kilala namin ang isa't isa bago pa...
- Sir, wala akong... - Di na iyon mangyayari.
Gusto kong malaman mong humihingi ako ng tawad na inilagay kita sa ganito...
Ms. Bell.
Binabati kita.
Ganitong-ganito ang iniisip ko.
Salamat, sir.
Salamat, sapat na iyon.
Ruby!
Hoy! Patayin n'yo ang tugtog!
Patayin ang tugtog!
"Sira na ang party ko! Buwisit!"
Tara na.
Hi, Robin. Ayos lang ba ang lahat?
Alam mo ba kung gaano karaming tao ang naghirap para sa party na ito?
Ayaw mong maghubad ako, kaya naisip ko na itong mga lalaking ito ang tipo mo.
Kung di kita mapapatahimik,
sisiguraduhin kong walang maniniwala sa iyo pag nagsalita ka.
Huy,
gusto kang kausapin ni Lexington.
Kayong dalawa.
Parehas n'yo akong binigo ngayong gabi.
Sobra.
Tigilan mo na iyang pagmamalaki mo, Mr. Beaufort.
Nakita kang binayaran mo iyong DJ.
Oops.
Suspendido ka sa lacrosse team.
At di kita gagawan ng recommendation letter.
Inasahan kong kontrolado mo ang event na ito,
bilang nangunguna sa event committee.
Salamat sa munting kalokohan ni Mr. Beaufort,
wala akong masasabi para sa kakayahan mo sa pag-oorganisa.
Maliban na lang kung...
may iba pa akong kailangang malaman sa sitwasyon na ito.
Tungkol sa iyo.
O kay Mr. Beaufort.
Wala, sir.
Naisip kong kailangan ko pang galingan, at seryoso ako roon.
Kaya talagang maasahan n'yo ako sa darating na donor gala.
Magkakaroon pa kayo ng pagkakataong makita ang kakayahan ko sa pag-oorganisa.
Ang gulong gaya nito,
di na ito puwedeng maulit.
Hindi na ito mauulit.
Hangga't ako ang namamahala.
Kung ganoon,
si Mr. Beaufort
ay maaaring gamitin ang mga libre niyang oras sa event committee
para pagbayaran ang pagkakamali niya.
At kayong dalawa na dinungisan ang reputasyon ng institusyong ito,
ay aayusin ito sa pamamagitan ng gala, na perpekto
ang bawat detalye.
Saka natin pag-usapan ang rekomendasyon mo, Ms. Bell.
- Arogante siya at di maasahan! Ayoko... - Di ako nagpaplano ng party! Ang tatay ko...
- Sana masaya ka na. - Mas natatawa siguro.
Para namang mauutus-utusan ako ng kagaya mo.
- Kasi Beaufort ka, tama? - Oo. Ganoon nga.
Magyabang ka hangga't gusto mo. Di ako takot sa iyo.
Magaling ako sa committee, at di mo masisira ang pagkakataon ko sa Oxford.
Kaya...
Subukan mo lang.
Gusto mo ng giyera, Ruby Bell?
Sige, kung gayon.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Christianne Osorio-Erni
Mapanlikhang Superbisor Miray Lozada-Balanza