NAGBALIK NA ANG MULTO
- Papa, makakakuha ba tayo ng mangga rito? - Matagal pa, anak.
- Grade four ka na ngayon, di ba? - Opo.
Kapag nasa Grade 10 ka na, handa na 'yang mga mangga.
- Ang tagal pa. - Lahat ng maganda, pinaglalaanan ng oras.
Parang nagmamadali ka. Tatangkad ka, lalaki rin ang puno.
Oo.
Tapos, babalik tayo't magkakasamang mamimitas ng mangga, okay?
- Puwedeng kumain muna ng mango ice cream? - Oo...
- Ayush. - Magandang ideya.
- Rashmi? - Ayos lang.
Ano'ng ginagawa ng magkaibigan? Kumakain ng ice cream.
- Sige… - Tara.
- Samahan mo sila. - Sige.
Sasama ako.
Nakakatuwa siya.
Kumusta ang gamutan ni Rashmi?
Tuluy-tuloy lang, sir.
Pero sabi ng doktor, pag-antala lang ito sa di na maiiwasan.
Alam mo ang gusto ko sa mga punong ito, Kabir?
Simple lang sila.
Hangin, araw, tubig, at kaunting atensiyon.
At may silbi sila sa mundo.
Para sa mga tao, dagdagan mo lang ng pag-ibig.
Iyon ang basic needs.
Ang ginagawa natin ay ang trabaho natin.
At ang pamilya natin
ang ating basic need.
Kabir, masaya si Rashmi.
Masaya siya sa buhay niya.
Maging masaya ka rin.
Hindi ang buhay ang kasong kailangang lutasin, brad.
Wag kang mag-abang.
Lasapin mo ang bawat sandali. Mabuhay ka lang.
Balang-araw, mamamatay rin tayong lahat.
Ikaw, ako.
Hindi lang sabay-sabay.
Ang mananatili ay ang mga punong ito
at kanilang mga bunga.
Si Vikram at mga pilosopiya niya.
Para bang huminto ang oras, pati ang buhay.
Ang hirap, Kabir.
Kapag nawasak ang lahat sa isang hampas,
paano makakausad ang tao?
Sa isa-isang pagpulot ng mga piraso.
Kumapit ka roon,
at harapin ang mga bagyo.
Na kung tawagin ay buhay.
At kasama mo kami nina Ayush.
Sabihin mo, kumusta ang trabaho?
Ayos naman.
Nine-to-five na trabaho sa housing department.
Na-demote ako dating DCP, naging clerk.
Sakto sa oras akong nakakauwi at nakakakain.
Tuwang-tuwa si Mama.
E, ikaw?
MAKALIPAS ANG ISANG TAON
- Magandang araw, boss. - Magandang araw.
- Handa ka na sa exams? - Opo, boss.
Mag-ingat ka.
Mas mahigpit ang mga examiner ngayon.
Wag kayong mag-alala. Tiyak na positibo ulit ang resulta.
May isa pa akong tanong sa 'yo.
Sige lang po.
Ano'ng pangalan ng anak ni Saeed?
Nafeesa?
Oo, Nafeesa.
Nakakausap mo pa rin ba siya?
Hindi na gaano, boss.
Maiging manatiling ganoon.
Sa landas ng buhay,
may makikilala kang mga manlalakbay na ililihis ka.
Kailangan mong magpasya
kung mahalaga sa 'yo ay ang destinasyon,
o ang manlalakbay.
Bossing...
- Ano 'yon, Nafeesa? - Hello, Mr. Perfume Maker.
Mukhang masaya ka sa Kolkata.
- May nakilala ka ba riyan? - Hindi, di sa ganoon.
- May sasabihin ako sa 'yo. - Ano 'yon?
Sinabi ko na kay Papa ang tungkol sa atin.
Tapos?
Magtatakda raw siya ng petsa ng kasal pagbalik mo.
Petsa ng kasal?
Bakit? Ayaw mo bang ikasal tayo?
Hindi ka ba masaya?
Hindi sa ganoon, Nafeesa.
Masaya ako. Sobrang masaya.
- Ano lang… - Oo, alam ko.
Kailangan mo pa ng oras.
Alam kong mas mahal mo ang trabaho kaysa sa akin.
Pero di ko na papayagan 'to pagkatapos ng kasal, ha?
Itatali kita sa akin.
Tingnan natin kung makakatakas ka sa akin.
Hinding-hindi kita iiwan.
Pangako.
Tapusin na ang trabaho at balik na.
- Paalam. - Paalam.
Bumili ako ng motichoor ladoos sa Lalaram's para sa 'yo.
Hindi ako kumakain ng matamis.
Ayos lang, sir. Kukuha ako ng maalat sa susunod.
Sir, kung mabibigyan mo ako ng puwang sa police quarters, ipagpapasalamat ko.
Buntis ang asawa ko.
Sawa na akong ipaliwanag ito sa 'yo, Jitu, pero araw-araw kang bumabalik.
Walang bakante ngayon.
Sasabihan ka kapag nagkaroon na.
- Umalis ka na. - Sige, sir. Sa susunod na linggo ulit.
- Dalhin mo rin 'to, pakiusap. - Opo, sir.
Okay, sir.
Tumakas si bank manager Amarjeet mula sa Delhi kasama ng pamilya niya pagkatapos.
At ngayon, nagbabagang balita.
May sunud-sunod na pagsabog sa Jaipur
na kumitil sa tinatayang 40 katao
at sugatan ang mahigit 150 katao.
Ayon sa fire department, naganap ang unang pagsabog nang 7:00
sa isang kotse sa labas ng isang tindahan.
Ginagamot ang mga sugatan sa government hospital ng Jaipur.
Oo, Rakesh, narito ako.
- Kabir. Ang tagal na. - Rakesh.
- Ngayon lang tayo nagkita pagka-graduate. - Kumusta?
- Mabuti. Kumusta? - Ang tagal na. Ayos ako.
Labinlimang araw na mula noong pagsabog.
At wala pa rin kaming ebidensiya o kahit anong solidong lead.
May hinaharap pa akong media at political pressure.
Di ko alam kung sa'n magsisimula.
May ideya ako.
Pero kailangan ko ng tulong mo sa pagkumpirma.
Matatagalan ito pero…
Kaya nating lutasin ito nang magkasama.
Rakesh, alam mong kailangan natin ito pareho.
Di ko alam kung paano magre-react na makita ka rito.
Matutuwa ba ako o mai-stress?
Hindi opisyal ang ginagawa ko. Pag may nakaalam, tanggal ako sa trabaho.
Wag kang mag-alala, pare.
Walang makakaalam ng pagkasangkot mo, okay?
Okay.
Wala akong naaalalang
anumang dasal
Ang pag-awit lang ng pangalan mo
ang kailangan ko
Isang daang kalangitan
Di ko kailangan
Isang puwesto lang sa kaluluwa mo
ang kailangan ko
Alam kong walang itsura o hugis
ang pag-ibig
Ikaw ang
mensahero nito
Ano'ng tinitingnan mo?
Di ako makapaniwalang
isang tulad mo ang makakasama ko sa buhay.
Hindi rin ako makapaniwalang
nahulog ang loob ko sa perfume maker.
At lumipat sa Darbhanga mula sa lugar na gaya ng Delhi.
Ikaw ang pinakasalan ko, di ang siyudad.
Nagtitiwala ka sa akin, di ba, Nafeesa?
Bakit kita pakakasalan kung hindi?
Pangako, ilalayo kita sa lahat ng ito.
Ang kinabukasan natin, ng mga anak natin, lahat-lahat,
bubuti itong lahat.
Ilang araw na lang.
Alam ko.
Ang kailangan ko lang ay nasa tabi kita.
Pero parang hindi pa rin kita kilala.
Ang alam ko lang, namatay ang mga magulang mo.
Ang mga kulay ng pag-ibig mo
ay pumapalibot sa 'kin
Nawala ko
ang aking sariling mga kulay
Isinuko ko na
ang lahat ng meron ako
At nararapat sa 'kin
ang kabaliwan mo
Wala na 'kong pakialam
sa mundo
Angkinin mo na ako
Iyon lang ang kailangan ko
Di ko kailangang huminga
Ni di ko kailangan ang kaluluwa ko
Mahal ko, walang tatalo sa 'yo
Bakit ko kailangang isipin ang mundo?
Di ko kailangang huminga
Ni di ko kailangan ang kaluluwa ko
Mahal ko, walang tatalo sa 'yo
Bakit ko kailangang isipin ang mundo?
Walang kalsada
ang nakakaakit sa 'kin
Ang tahanan mo lang
ang kailangan ko
Wala akong naaalalang
anumang dasal
Ang pag-awit lang ng pangalan mo
ang kailangan ko
- Jai Hind, sir. - Nasaan ka, Kabir?
- Sir, nasa… - Nasa Jaipur?
Alam ko, Kabir. Walong beses kang pumunta sa Jaipur sa nakaraang anim na buwan.
Tingin mo, hindi kita binabantayan?
At labag sa batas ang ginagawa mo.
Maaari kang makasuhan dahil dito.
At kilalang-kilala mo ako, Kabir,
pamilya na ang turing ko sa 'yo.
Kaya wala pa akong sinasabihan.
Pero, Kabir, hindi mo dapat binali ang protocol na ito.
Sir.
Pasensiya na sa pagbali ng protocol, sir.
Pero kailangan ito.
Sa nakaraang anim na buwan, inaral ko nang maigi ang pagsabog sa Jaipur.
Iyan po ang pananaliksik ko.
Sir, ngayon, 100% na akong siguradong si Zarar iyon.
Kung kaya niyang magplano ng ganoong pagsabog sa Jaipur matapos ang Delhi,
maaaring naghahanap na siya ng susunod ngayon.
Di natin siya puwedeng patakasin, sir. Nasaan man siya, dapat mahanap siya.
MAKALIPAS ANG ILANG BUWAN DARBHANGA (BIHAR)
Hindi ka dapat narito.
Para sa mga taong ito, ako si Haider, hindi si Zarar.
Alam ko.
Pero mahalaga ito.
Utos ni Principal.
Kausapin mo siya. Si Sir Rafeeq.
- Magandang araw, boss. - Sa 'yo rin.
Ikinatuwa ng lahat dito ang ginawa mo.
Salamat.
Sir Rafeeq, kailan kami makakapunta sa Iran?
Mas makakapagtrabaho ako roon.
Makakabuo ako ng hukbo ng mga Zarar.
Maghintay ka lang, Zarar.
Alam mong hindi madaling landas ito.
At wala nang pagpipilian.
Ang balita, may mga bagong examiner ang Delhi.
Lalo para sa 'yo.
Maghanda ka para sa bagong misyon.
Sundin ang mga tagubilin ni Unaiza.
Isipin mong huling pagsusulit mo na ito.
Pagkatapos nito, diretso ka na sa Iran.
Sige, boss.
At makinig ka,
pinapahina ng relasyon ang tao.
At yaong mga nakatadhanang magdala ng apoy,
hindi naghahanap ng ulan.
Binabati kita sa kasal mo.
Salamat, Sir Rafeeq.
- Ano ang target? - Goa.
Sa pagkakataong ito, tutulungan ka ni Ka Saeed.
Narito ang lahat ng impormasyon. Tutulungan ka nito.
Kabir, gusto kong ipaalam sa 'yong
ipinadala ko ang case study mo sa ministry.
Bumubuo ang Home Ministry ng bagong task force para sa IM.
Ipadadala kita roon.
Sir… Tapos na ang parusa, sir?
Hindi madali 'yon.
Pero alam kong, walang ibang nakakaalam ng kasong ito bukod sa 'yo.
Hulihin mo na siya.
Sir, puwedeng bumali ng protocol?
Salamat, sir. Salamat.
- Bibilhan mo na ako ng hapunan? - Siyempre, sir. Halika po.
Nga pala, bukas sa headquarters, may naghihintay na isa pang sorpresa.
Boys.
- Welcome back, sir. - Rana.
Kumusta?
- Mas mabuti na. Ikaw? - Mas mabuti na't nakita na kita.
Kilala mo ba ang bagong headmaster? Mula sa Gujarat ATS, Delhi Special Cell.
Wirdo ang paraan ng buhay sa pagtatali sa mga tao.
Opo, ma'am. Ang nangyari sa nakaraang meeting…
Hindi ko naisip na magkikita pa ulit tayo.
Pero iginagalang ko si Sir Jaideep. At naniniwala siya sa iyo.
Walang dudang may karanasan ka sa pagharap sa IM.
Pero sana hindi ka na magkamali ngayon, gaya sa Firoza Nagar.
- Gusto ko lang mahuli si Zarar, ma'am. - Walang personalan.
Pasensiya na, pero personal po ang kay Sir Vikram.
Ang totoo, pati ang daan-daang Indian na namatay sa mga pag-atakeng ito.
Para ito sa lahat ng mga inosenteng Indian na nangamatay.
Di ako magsisinungaling, ma'am. Talagang dapat maging personalan ito.
Pinag-aralan ko ang mga pagsabog sa Jaipur.
At gayang-gaya sila ng sa Delhi at Ahmedabad.
Tiyak akong si Zarar iyon.
Gusto niyang ipaalam na di siya napahina ng Delhi.
Di na siya titigil.
Kung gayon, di rin tayo titigil.
Nafeesa, nakita mo ang tuwalya ko?
Siguro, kung saan mo iniwan.
Nafeesa, may bumabagabag ba sa 'yo?
May sinabi ba ang ibang tao?
Hindi, wala.
Naalala ko lang ang nangyari kay Samya.
Pagkatapos ng kasal, bigla na lang nawala ang asawa niya.
Walang balita, liham, o tawag.
Tapos, biglang dumating ang balita
na nagpakasal na ito sa ibang lugar, sa isang dayuhan.
Nafeesa.
Tumawa ka. Sige.
Uy. Makinig ka.
Okay, sige, kuha ko na.
Nga pala,
walang ibang lugar sa mundong ito na hindi magpapauwi sa akin sa 'yo.
Hindi ikaw ang inaalala ko.
Paano kung di ka makauwi?
Kung hindi ako makauwi,
pasasamahin kita sa akin.
Hindi ako ang asawa ni Samya.
Ako ang asawa ni Nafeesa.
At hindi rin ako si Samya na habambuhay maghihintay sa 'yo.
Pipilahan ako ng mga lalaki, okay?
Kung gayon, dapat talaga akong bumalik.
Pero may isa pang problema.
Wala rin akong kilalang dayuhan.
Umuwi ka agad.
Pangako.
Sir, taga-HGFL Bank ako.
Narito ako para pag-usapan ang loan application.
- Pasok, Zarar. - Pagbati, Ka Saeed.
Magandang araw. Pagpalain ka ng Diyos.
Basbasan ka nawa Niya.
- Maayos naman ho ang lahat? - Oo naman.
Wow, Tito, para kang nasa Taj Mahal.
Kumusta si Nafeesa?
Ayos lang si Nafeesa. Nami-miss niya kayong lahat.
Si Imran.
At siya si Shoaib.
Mga kasama natin sila.
- Na-check mo na ang lugar nila? - Oo.
Mag-ingat ka, Zarar.
Mas maingat na ang pulisya ngayon.
Imran at Shoaib,
bilhin n'yo ang materyales.
At kami na sa pagsabog.
Pa'no ang pera sa materyales?
Wag mo nang alalahanin 'yon.
Sikku, katagpuin mo siya ngayon.
- Siya ang bahala sa pera. - Sige, Kapatid.
Tama ang mga tao tungkol sa Goa. Napakaganda rito.
Ang mga puti, ang dagat.
Uy, kapatid, bilhin mo ang mga nakalista at magkita tayo rito.
At makinig ka, dapat makibagay ka.
Subukan mong wag mapansin.
Makinig ka, Mr. Professor, iba na lang ang pangaralan mo.
Kapatid, magpokus ka sa trabaho. Wag kung saan-saan ang tingin.
Magkita tayo mamaya.
Sir, ano hong order n'yo?
- Sir? Order ho? - May isda ba kayo?
- Fish curry? Fish fry? - Fish fry.
- Pa-takeout ng lima. - Okay, sir.
Hello, Romeo.
Nagbalik ka.
Kung tapos ka nang humarot, tara?
Kapatid, sandali. Umorder ako ng pagkain.
- Pa'no ang pambayad? - Meron ako.
- Pag nalaman ni Kuya Zarar… - Kakausapin ko siya.
- Sir, ang order mo. - Ayos.
- Wow. Magkano? - 3,855 rupees.
Heto. Iyo na ang sukli.
- Salamat. - Tara na?
Okay, sir. Okay na po.
- Parang wala siya sa desk. - Sumagot siya.
Sige, ma'am.
Hello? Oo, natawagan ko.
Okay, sige. Maghihintay ako.
Excuse me. Ano'ng maitutulong ko?
- May hinahanap ho ba kayo? - Hindi. Nanay ako ni Kabir.
- Kabir Malik? - Ano 'yon?
Nalimutan niya ang baon niyang lunch. Kaya hinatid ko rito.
Ayos lang.
Magka-team kami ni Kabir.
Akin na po. Ibibigay ko na lang.
- At ikaw si? - Ma, siya si Ma'am Tara.
Tara Shetty.
Naikukuwento ka nga po sa akin ni Kabir.
Sana maganda naman ang kuwento.
- Lunch? - Oo.
Bumisita ka minsan sa bahay. Para maghapunan.
Sige.
Gusto kong marinig ang ikinukuwento ni Kabir tungkol sa akin.
- Sige. - Hati kayo sa pagkain.
- Sige. - Paalam.
Salamat po.
Kumusta ang pagkain, ma'am?
Bago ang lahat.
Nanumpa ba kayo ni Vikram na walang mabuting sasabihin sa akin?
- Masarap nga pala 'to. - Di ba?
Pag wala ako sa Delhi, luto ni Mama ang pinakanami-miss ko.
Bakit ka sumali sa kapulisan?
Baliw lang ang maaaring maging pulis, ma'am.
Mas baliw, mas mataas ang ranggo.
Halimbawa ka na.
Alam mo,
nakikita ko si Vikram sa 'yo.
Nakikita ko rin si Sir Vikram sa 'yo, ma'am.
Pagkatapos mawala ni Rashmi,
hindi mo pa ba naiisip mag-move on?
Hindi.
At sabi ng isang mahusay na manunulat,
"Manatiling single at sasaya ka."
Totoo 'yan.
Kailan lalabas ang libro mo?
Kapag natapos na ang kabanata ni Zarar.
Isusulat mo ba ako roon?
Oo naman. May isang kabanata tungkol sa 'yo.
Talaga? Wow. Isang buong kabanata?
Ano'ng pamagat ng kabanata?
Ang siraulong pulis.
Ma'am, magandang ideya 'yong kabanata, pero 'yong pamagat,
parang dapat Singham, Simmba, Sooryavanshi.
Mas bagay sa akin.
Ubusin mo na lang 'yan.
Ma'am, may natanggap tayong datos mula sa Goa Police.
Mukhang malaki ito.
Ma'am, si Goldie Rodriques po ito, local drug lord ng Goa.
Matagal na siyang tinutugis ng Goa Narcotics.
Naka-surveillance siya. 24-7.
May lalaking kumatagpo kay Goldie sa Goa.
Noong una, mukhang di kahina-hinala. Pero dapat n'yong makita 'to.
Zoom out.
- Si Sikku? - Opo, sir. Si Sikku.
At halatang may transaksiyon sila.
Naka-red alert ang Goa.
At pinaghahanap na rin si Sikku.
Kung nasa Goa si Sikku, malamang naroon din si Zarar.
Ma'am, pumunta na tayo sa Goa.
Tara.
Sir, wala pa pong impormasyon, pero hinahanap ng team namin si Sikku.
At ano'ng tungkol sa Rodriques na ito?
Palabas lang ang palaisdaan, ma'am. Ilegal ang negosyo niya.
Nang makilala namin ang team niya, umamin siyang nakipagkita kay Sikku.
Pero kliyente lang daw niya si Sikku.
- At ano sa tingin mo? - Nagsisinungaling siya, sir.
Malamang, may kaugnayan 'yon.
Gusto namin siyang makita. Ngayon na.
Okay, ma'am.
Pero babalaan ko kayo, ma'am, mapanganib siya.
At kami ang Delhi Police.
- Buksan mo. Makikipagkita kami kay Goldie. - Pero, sir, natanong n'yo na ho siya.
Pakisabi kay Goldie, tatanungin ulit namin siya.
Sir, kailangan ho ba naming ulit-uliting wala rito si Goldie?
Narito ang mga kotse ni Goldie.
Alam naming nariyan siya. Buksan mo na lang.
Ganito, sir.
Kung walang anumang permiso o warrant,
di namin kayo mapapapasok.
- Hinaharang mo ba ang pulisya? - Hindi po, sir.
- Ipinapaalala ko lang ang batas. - Batas?
- Tuturuan mo kami ng batas? - Ashish.
- Sandali lang. - Opo, sir.
Hindi nila tayo papapasukin nang ganito. Gamitan natin ng Delhi tricks.
Rana.
Goldie Rodriques, Tara Shetty.
Special Cell, Delhi Police.
Pasensiya na sa pagpasok namin.
Ang daming tanong ng mga tao mo sa labas.
Goldie, may kinatagpo ka kamakailan.
Sikku ang pangalan niya.
Siya ang responsable sa pagsabog sa Delhi, at nagtatago siya.
Kakausapin ka namin tungkol doon.
- Puwede? - May court order ba kayo?
Maaayos namin 'yon.
Maghanda ka na lang na sumama sa amin sa Delhi.
Tatlong pulis lang ang magdadala kay Goldie pa-Delhi?
Nakita n'yo na ba kung gaano kalawak ang dagat sa Goa?
Walang makakaalam kung mawala roon ang bangkay n'yong tatlo.
- Pinagbabantaan mo ba kami? - Hindi. Polisiya iyon ni Goldie.
Ibinabalik ni Goldie ang mga kinukuha niya sa dagat.
Sige na!
Wala siyang alam, ma'am.
Tumulong lang siya sa pagdadala ng pera.
Sampung lakh. At iyon din, lahat ng pekeng pera.
Paumanhin, ma'am.
Aalukin kita ng hindi mo matatanggihan.
Mahilig sa ginto si Shetty.
At maraming ginto si Goldie.
Pakawalan mo ako.
Gago.
Opo, ma'am. Narinig ko ring mahilig sa ginto ang mga Shetty.
Manahimik ka, Kabir.
Dalhin n'yo na siya.
Kabir, may sapat silang pera para sa isa pang pag-atake.
Ano kaya ang isusunod nila?
Hindi na nila kailangang maglakbay, ma'am.
Peak season, may Carnival,
may mga turista mula sa buong bansa.
Para sa susunod nilang atake, ang Goa ang pinakamaganda.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce