W poprzednich odcinkach.
No to pójdę z tobą.
W milczeniu.
Ani słowa.
Gdzie Annie Grover?
Chcę ją mieć.
- Co będę z tego miał? - To, czego chcesz. Mnie.
- Naprawdę cię lubię. - Ja ciebie też.
Muszę już iść.
Jestem skarbnikiem. Połączyłem fakty.
Wiem, ile czeków wystawił ci Scott.
Czego, kurwa, chcesz?
- Co się dzieje? - Odpierdol się.
Mama zapłaciła trenerowi tenisa, żeby mnie wydymał.
Nie chciałam tego powiedzieć.
Przykro mi, że cię to spotkało.
Jeszcze nie wygrałeś.
Grajmy.
OKRUTNE INTENCJE
Co jest, kurwa? Odpierdolcie się.
Tędy.
Idziemy.
Dalej.
- Tędy. - Na pomoc!
Idziemy.
Tak!
Masz 21 lat!
- Pierwszy legalny drink! - Serio?
Sto lat
Niech żyje, żyje nam
Darujcie.
Niech nam żyje Lucien
Niech żyje nam
Pij do dna!
Do dna!
Nareszcie wiem, jak smakuje alkohol.
- A teraz shoty! - Tak jest!
Sto lat.
Przyniosłaś mi prezent?
Ty nim jesteś.
To urodziny, nie koncert życzeń.
- A jeśli mam życzenie? - Nie dziś.
Ale mam dla ciebie coś innego.
Coś, czego pragniesz.
Poza tobą niczego nie pragnę.
Mocniej.
Mówiłam ci, musisz zasłużyć.
Zamierzam. Dziś.
Prezent ode mnie dla mnie.
Uznaj to za ostrzeżenie i użyj wosku, na czym trzeba,
bo jeszcze dziś domknę temat.
Depiluję.
Wydajesz się bardzo pewny siebie, zważywszy...
Tak już mam.
Czeka na ciebie nagroda pocieszenia.
Będziesz tryskać radością.
Chętnie potryskam.
Cześć, Annie. Jak się masz?
Co robisz?
Żaden z niego Alfa.
Pieprzyć go!
Nie ma szans.
Wywal go!
- Magnes na cipy! - Tak!
- O to chodzi. - Tak.
Ależ żyły.
Alfa Gamma, dalej!
- Spokojnie. - Niech zdycha.
Nieładnie.
- Sorki. - Wywal go!
Moment. To Scholl, od lekarzy.
Pewnie ma zjebany fetysz stóp.
- Wygląda jak homoś. - Mamy już ciebie, Blaise.
Dobra, wywalamy. Następny.
Tak jest.
- Dobra. - Rządzisz.
Co słychać?
Co u ciebie?
Niewiele. Władza ci służy.
Dzięki.
- To wszystko czy... - Tak.
Tak zagaduję.
Nie mówiłeś, jak poszło z Annie.
Mam z tobą gadać o laskach?
No tak.
Jasne.
To koniec.
Wybacz, że się czepiam szczegółów,
ale dziewictwo już za tobą.
To była sekunda. Włożył i wyjął.
A potem uciekł.
- No ale włożył. - Nie mów tak.
I wyjął. Sorki.
- Nie liczy się. - Tak?
- Tak. - Scott pewnie też tak myśli.
Dla niego też się nie liczyło.
- Też był prawiczkiem? - Tak mówił.
To urocze.
Trochę przypomina Chadwicka.
- Scott? - Profesor jest prawiczkiem?
Powiedziałam „trochę”.
Zasadniczo do stosunku doszło.
Uprawiałaś seks, Scott był w tobie.
Był twoim pierwszym.
Zrozum.
Sama swojego żałuję.
Mówimy o Annie.
Daruj nam swoje przebicie błony.
To inna historia.
Przepiękny palomino o imieniu Lucky.
Idź już.
Nadal potrzebujemy smakołyków na przyjęcie Luciena.
- Już się robi. - No.
- Dobrze. - Postaram się.
Smakołyków nikomu nie zabraknie.
- Nie dziś. - Wspaniale.
Pa.
- Buziaki. - Buziaki.
Nie słuchaj jej.
Cokolwiek się stało, to nie był seks.
To było pouczające doświadczenie.
Weź się w garść i myśl o sobie.
Tylko nie szukaj kogoś, żeby zapomnieć.
No tak.
Właśnie.
Masz rację. Radzę sobie.
- Dobrze. - Super.
Oby poszło gładko.
Mogę w czymś pomóc?
Nie.
Chcę, by Lucien dobrze się bawił.
Z pewnością będzie.
Tak.
Urodziny zawsze były dla niego trudne.
Dlaczego?
Jest tam kto?
Mam własne życie poza czekaniem,
aż banda gryzipiórków postanowi się wziąć za żałosną robotę.
Ja pierdolę.
- Czego? - Długo tam jesteś?
Za długo na żałosną robotę.
- Robisz coś czasem? - Czego chcesz, Blaise?
Biuro kongresmena Russella prosi
o mój wykaz ocen.
Pomimo trzech próśb tutejsi najbystrzejsi
zdają się nie być w stanie wcisnąć „wyślij”.
Chodź.
DZIEKANAT
Blaise Powell.
Chyba wiem, w czym problem.
W niekompetencji?
Nie naszej.
Chętnie prześlemy oceny,
gdy tylko opłacisz zaległe czesne.
Mój tata chwilowo utrudnia mi życie,
ale w końcu wyśle pieniądze.
Będę zobowiązany, jeśli mi to wyślesz.
Nie mogę. Nie bez pieniędzy.
Beatrice...
Masz zaległości.
Nie mogę ci legalnie pomóc.
A nielegalnie?
Znam pewną lukę.
Ale to ryzykowne.
Czy to szantaż?
Raczej propozycja wymiany przysług.
Dostaniesz swoje oceny.
Potrzebuję tylko dostępu.
To raczej niemożliwe.
Zasada zamkniętych drzwi.
Dobrze.
Kiedy będziesz już zdesperowany, wróć, może ponegocjujemy.
- Cześć. - Cześć.
Żadnych życzeń?
Sto lat.
Co tu robisz?
Myślałem, że mamy już to za sobą.
Odprowadziłem cię, byłem dżentelmenem.
Tak, ale mam już plany.
- To co robimy? - My? Nic.
Mam spędzić urodziny samotnie?
Nie chcę być wredna. Nie spodobałoby ci się to.
Jeśli ty tam będziesz, ja też.
Mam urodziny.
Sam się prosiłeś.
Nie wypada tak mówić.
- Obwiniasz... - Jeśli idziesz, to nie gadaj.
Zamknij drzwi.
- Kto wam kazał to tu postawić? - Ty.
W wejściu?
Mam włazić na puszki, żeby sięgnąć po listy?
A BHP?
Co to jest?
A jeśli Caroline będzie musiała wyjść?
Mam napoje.
Chciałam kokę, nie colę.
Motyw to Raj utracony.
Kojarzy ci się to z colą?
Z imprezą też nie.
Mało uroczysty motyw.
Rozmawiałem z Chadwickiem.
Mówi, że to motyw kary za nieposłuszeństwo.
Dość już o Chadwicku.
Chciał tylko pomóc.
Jego perspektywa jest stymulująca.
- Za dużo masz tej stymulacji. - To znaczy?
Jesteś rozkojarzona,
- spóźniasz się, gadasz o nim. - Nie.
- Skojarzył ci się z tortem. - Szwarcwaldzkim.
Nie musisz czegoś odstawić albo brać więcej?
- Prozac nie pomoże. - Lit?
Lit nie leczy miłości.
CeCe, to nie jest miłość.
To epizod maniakalny.
Dlatego byłam taka chora.
Pewien leń i włóczęga to potwierdził.
- Lucien i miłość? - To samo powiedziałam.
To obsesja.
Jak z tym trenerem od tenisa.
- Adrian był inny. - Zawsze to samo.
Fantazjujesz. Nie chcę, żebyś znów ucierpiała.
Musisz go całkowicie usunąć z głowy.
Mam zrobić detoks sokowy?
Masz go zerżnąć. Im szybciej, tym lepiej.
- To nie pomoże. - Pomoże.
Zrealizowana fantazja przestaje być interesująca.
Jej potęga wynika z potencjału.
Zabierz go, a nic nie zostanie.
Dalej, uwiedź go.
Chyba bym nie potrafiła.
Udało ci się z tym...
Blandsmanem?
Nie przyjdę na wykład w bieliźnie i z lodem.
Dobra, znasz go? Wykorzystaj to.
Zerżnij go i z głowy.
- Chyba mam pomysł. - Zwróć napoje.
- Wrócę później. - Dokąd idziesz?
Po nagrodę pocieszenia.
Jesteśmy.
Dzień dobry.
- Annie Grover. Dziękuję. - Oczywiście.
Chodź. Szczęśliwy?
Ostatni raz w dzieciństwie.
Naprawdę to zaplanowałaś czy to dla mnie?
Nie podoba ci się tu?
Przeciwnie. Jest cudnie.
Wiedziałam.
Chce się żyć.
Zaczekaj na czyszczenie basenów.
Tym się tu zajmujesz?
Tak. Mnóstwo gąbek, mnóstwo podcierania.
Wycierania tego, co trzeba wytrzeć.
Podopiecznym też się podoba.
Z pewnością. Bo poprawiasz im cewniki?
Rozmawiam z nimi. Zboku.
Ja zbokiem? Ty ich podcierasz.
Mają ciekawe historie.
Zapewne o zupkach i ubezpieczeniu.
Nie. Mówią głównie o pieprzeniu.
Tak, tu jest pełno chorób wenerycznych.
No dobra.
Chodźmy schodami.
- Tak? - Chyba tak.
- Chodźmy. - Dobrze.
A mogłeś spędzić urodziny
na shotach z pępków striptizerek, zamiast grać w karty z Doris.
Jak dobrze to rozegram,
będę pił z pępka Doris.
Mówiłaś, że są napalone.
Zamknięte.
Oczywiście.
Może nauczę Doris madżonga?
- Niezły jestem. - Rozbieranego?
To zależy. Też grasz?
Szlag.
Opłaca się mieć ogonek z agentów.
Nie mam zasięgu. A ty?
Nie.
Nie chcę zawracać głowy, ale potrzebuję twojego podpisu.
Po co?
Do zwrotu kosztów za imprezy.
Zostaw w pokoju. Podpiszę, jak skończę.
To zajmie dosłownie chwilę.
Czego tu szukasz? Nie ćwiczysz.
Tak, wiem.
Podpisz to tylko,
- bo nie mam teraz kasy. - Sam zapłać.
Potem to ogarnę.
W porządku.
Cześć.
Zastałem może irytującego rudzielca z dziekanatu?
Cześć, Yolando.
Panno Caroline.
Przykro mi, panienki rodziców nie ma.
Wiem.
Mnie też nie.
Dziękuję.
Do widzenia.
Do zobaczenia.
Muszę...
Nie, dziękuję.
- Świetny wykład. - Dziękuję.
Ostatnio myślę...
Tylko ostatnio?
O zajęciach.
Myślałem o tym, jak zainteresować studentów.
I co wymyśliłaś?
Seks.
Życie seksualne faszystów.
Jakoś się nad nim nie zastanawiałem.
Otóż to. Właśnie o tym mówię.
Nikt o tym nie myśli.
Ale to nowa perspektywa.
Może wiele obnażyć.
To znaczy?
A co, jeśli pragnienie i tłumiona energia
wpłynęły na ich poglądy?
Twierdzisz, że faszyzm jest wynikiem frustracji seksualnej?
Być może.
Wszyscy wiedzą, że Hitler był nieszczęśliwy z Evą.
Mógł szukać sobie ujścia.
I Napoleon.
Miał obsesję na punkcie Józefiny.
Dlatego podejmował nierozsądne decyzje.
Nie sądzi pan,
że od pragnienia można oszaleć?
Przekonałaś mnie.
Warto to przeanalizować.
Przygotujesz plan wykładów?
Pomyślimy.
Plan wykładów.
Jasne, zrobię to dla nas.
Dla pana. Uwielbiam wykłady.
Świetnie.
Zatrzasnęły się?
Halo!
Jest tam kto?
Pewnie się dymają i powyłączali aparaty słuchowe.
- Chyba nas nie słyszą. - W końcu usłyszą.
Albo zauważą, że nas nie ma.
Halo!
Masz świetną ochronę.
Annie Grover, córka wiceprezydenta,
uwięziona.
Nie chodzą wszędzie. Nie jestem prezydentem.
Nawet ich nie chcę.
Jak myślisz, kiedy zauważą?
Zwykle siedzę tu kilka godzin.
Dobrze się bawisz?
- Mogło być gorzej. - Jesteśmy zamknięci.
Co z tego?
No tak, zapomniałam.
Lucien Belmont, chłopiec, któremu nie zależy.
Po pierwsze, dziś kończę 21 lat, więc mężczyzna, jeśli już.
Po drugie, zależy mi na wielu rzeczach.
Nie mów, że nie.
Zależy mi na porządnej amerykańskiej zabawie.
Na poprawkach do konstytucji.
Wolność słowa.
Ta o broni.
I...
Może zależy mi na tobie.
Jeśli ci na mnie zależy, pomożesz mi nas stąd wydostać.
Blaise, zaczekaj.
Uwaga na skrzydła.
Jestem z nim.
Świetna impreza.
Persepolis, ale mniej ognia.
- Ani słowa. - Cham.
Oceny same się nie przyślą.
To też słowa.
Zaczekaj.
Znów słowo. W moim kierunku.
Jak chcesz. Nie muszę nic mówić.
- Będę ozdobą. - Wiesz, jak wyglądasz, prawda?
Wróciłaś.
Znalazłam chłopaka.
To nie tak.
Dobrze.
Potrzebuję drinka albo lobotomii.
Rum z colą zero.
Boże, nienawidzę cię.
Dziękuję.
- Cześć. - Cześć, Caroline.
Lucien już jest?
O ile wiem, jeszcze nie.
Uwielbia wejścia z hukiem.
- CeCe. - Tak.
Coś nowego?
Nie milczałaś tak,
odkąd mama zadrutowała ci szczękę.
Rok bez orala.
Nie zerżnęłaś go.
Próbowałam, przysięgam.
Wszystko robiłam dobrze.
Byliśmy sami.
Zrobiłam wszystko.
Podchody jak harcerz.
Bez szczegółów.
Kazał mi tylko zrobić sylabus.
Pewnie się nie zorientował.
Zorientował się. Po prostu mnie nie chciał.
To niemożliwe.
- Skąd wiesz? - Chodzi z plecakiem.
- Ja też. - Właśnie.
- To musi być boleśnie oczywiste. - Bardziej się nie da.
Idźcie gdzieś.
- A jak znów mnie odrzuci? - Nie odrzuci.
Raz już to zrobił.
To facet, CeCe.
A faceci chcą jednego.
Rżnąć.
Moja kolej.
Wybierasz drużynę na bezludną wyspę. Ja czy twoja mama?
Moja mama, proste.
To była runda próbna. Ja czy Beatrice?
Nie bądź fiutem.
Uważasz, że to było podłe,
a to wiele o tobie mówi.
- Dobra, Beatrice. - Oszalałaś.
Ja czy Scott?
Za wcześnie?
Nie chcę już w to grać.
Nie powiedziałaś, co się stało.
I nie zrobię tego.
Wiesz, że jeśli coś odwalił,
jeśli potrzebujesz pomocy...
Jestem tutaj.
- Słabo ci idzie. - Uczucia nie są moją mocną stroną.
Ale się staram.
Na przykład gdy zobaczyłem cię ze Scottem, poczułem...
uczucia.
Otworzyłeś się.
Byłem zazdrosny. Wybacz.
Naprawdę?
Cieszę się, że poczułeś zazdrość.
Cieszę się, że się cieszysz.
To nie jest dobry pomysł.
Mnie się podoba.
Po prostu nie sądzę, że powinniśmy to zrobić akurat dziś.
Oboje jesteśmy w dziwnym miejscu.
- Ja nie. - Jesteś.
Ludzie wydziwiają w urodziny.
Wydziwiam?
Skupmy się na wyjściu stąd.
Caroline szykuje ci imprezę.
- Chodzi o Caroline? - Nie.
Tak, ale...
Martwi się.
Caroline się martwi?
Niech zgadnę.
Po tym wszystkim, co zaszło
między tobą a Scottem, musisz myśleć o sobie.
I o tobie.
Urodziny są dla ciebie trudne
przez to, co spotkało twoją mamę.
Caroline ci powiedziała?
Martwi się.
Pieprzyć to.
Lucien, zaczekaj.
Lucien. Dokąd idziesz?
Zaczekaj.
Lucien!
WYJŚCIE AWARYJNE – DRZWI AKTYWUJĄ ALARM
Skarbie, szukam solenizanta.
Nie jestem nim.
Dobra, nieważne.
Jest i solenizant.
To nie ja, on żartuje.
Nie mam czasu. Muszę kogoś uwieść.
No cóż.
Profesorze Chadwick, jest pan.
Tak, dostałem wiadomość.
- Znów źle się czujesz? - Nie, skłamałam.
Muszę z tobą porozmawiać.
A gdzie jesteśmy?
Wykluczone.
Przepraszam. Ja pierdolę.
Wciągnęłam wcześniej jakiś gaz,
odbija mi, przepraszam.
Proszę mnie nie zwalniać.
CeCe, nie zwolnię cię.
Ale udawajmy, że to się nie wydarzyło.
Oczywiście. Przepraszam, wygłupiłam się.
Bo ja...
Ostatnio mam tyle na głowie. Nic już nie wiem.
Do tego ta choroba.
Poczułam coś do pana i uznałam,
że jeśli pana to nie brzydzi, możemy się bzyknąć.
Taki detoks sokowy.
Miałam, czynią cuda.
- Ze skórą. - Co takiego?
Usuwają z organizmu toksyny.
Pytam o to wcześniejsze.
Mówię, że dotarło do mnie,
że pan do mnie nic nie czuje...
Czuję.
Muszę już iść.
Co pan czuje?
Jesteś niesamowita.
Przepraszam, nie ogarniam.
- Pocałunek był okej? - To bez znaczenia.
Nie zapomnimy o uczuciach, śpiąc ze sobą.
Czyli nie okej?
Nie możemy tego robić.
Jestem wykładowcą. Twoim szefem.
To nie wypada.
To sama mam odejść czy co?
To byłoby najgorsze.
Dobrze nam się współpracuje.
I zachowajmy profesjonalizm.
Żyjmy, jak dotąd.
Tak jest, jak dotąd.
W sensie?
Powinnaś spotykać się z innymi.
Ja też.
W tym czasie poznamy się lepiej.
A gdy skończysz szkołę, zobaczymy.
Chce pan tego?
Tak. Bardzo.
Muszę już iść.
Kogo ja widzę.
Lucien, sto lat.
Nasz solenizant.
Nie teraz.
Wyjść.
Sto lat. Masz wszystko, czego chciałeś?
Cały czas miałaś kontrolę nad Annie.
Mam dla ciebie prezent.
Mieliśmy grać razem.
Pewnych granic nie przekraczamy.
To dotyczy matek.
Dobrze wiesz, że między nami nie ma granic.
W tym cała frajda.
Naprawdę myślałeś, że ci to ułatwię?
- Przegięłaś. - Chciałeś wyzwania.
- Oto ono. - Tu nie chodzi o wyzwanie.
Boisz się.
Boję się? Ciebie?
Widziałem to w twoich oczach. Przy twojej mamie.
Pragniesz mnie i to cię przeraża.
Jesteś najgorszym z koszmarów.
Dostaniesz, czego chcesz.
Ale na moich warunkach.
Dość grania po twojemu.
Najwyższy czas złamać bat.
Straciłaś atut, Caroline.
Lucien. Boże, tu jesteś.
Przepraszam cię.
Niepotrzebnie to powiedziałam.
Czuję się okropnie.
Nic się nie stało.
Stało się.
Nie złość się na Caroline. Powiedziała mi, bo cię kocha.
Nie masz pojęcia, co ona kocha.
To twoja siostra.
Mój tata ożenił się z jej mamą.
W 12. urodziny znalazłem swoją, jak zwisała z krokwi.
Myliłaś się.
Co do Chadwicka.
Nie jest jak Adrian, seks tu nie pomoże.
Nie, żeby wtedy pomógł.
On też mnie kocha.
Musimy poczekać do końca szkoły i będziemy razem.
- Brawo. - Ja też się cieszę.
To mi rozpierdoli emocje,
ale będzie warto.
Przepraszam, nie wiedziałam.
Co robisz?
- Ja pierdolę. - Odwal się od niej.
- Scott, przestań. - Idź już spać.
Odwal się od mojej dziewczyny.
Dziewczyny? Jesteś gejem.
Czas na tort.
Co się stało?
Sto lat
Policja, nie ruszać się!
Koniec tego!
Scott, chodź!
- Dalej! - Wypierdalać!
Dość!
Czas najwyższy.
Balony też sprawdźcie.
To nie był hel.
Pewnie już spłukują ten szajs w kiblu.
Mieli jakieś pigułki.
Do tego jabłka,
ale takie nie do jedzenia.
Boże. Chodź.
Idziemy.
Ruchy.
Dalej.
Ruchy!
Tędy, szybko.
„A” jak „Alfa” i „G” jak „Gamma”.
Mogę opisać ze szczegółami, podać nazwiska.
No i przede wszystkim Delta Fi Pi.
Czyli „D” jak „Delta”...
Zapisać panu?
W następnym odcinku.
Niech opinia publiczna
osądzi stowarzyszenia.
Brakuje pieniędzy. Zrobiłeś ze mnie przestępcę.
Żaden z nas nie jest przestępcą.
Chadwick zaprosił mnie na zebranie wydziału.
Wiele razy poświęcałaś się dla oszustów.
Uwierz mi, znam go.
A ja znam facetów.
Witajcie na ostatnim balu.
Przejdziecie próbę.
Niewyobrażalną.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski