Anteriormente en Cross...
Perdín a miña muller, Maria, hai algo máis dun ano.
Tedes que facervos cargo do caso de Emir Goodspeed.
Apareceu morto hai catro días no seu coche.
Emir levaba o pelo trenzado. Atopárono todo afeitado.
Quen matou a Emir, primeiro converteuno noutra persoa.
Por que?
Non entendo como un negro pode ser policía.
- Alex! - Sentiríame coma un traidor.
Alex!
Tes que superar o de Maria.
- Onde estaba? - No armario de mamá.
Cres que o asasino de Maria a deixou á vista de Damon?
Tavie, non!
Dispararon a Tavio Lemmons en vinganza por matar a Emir.
Só podemos darlle a volta
atopando o verdadeiro asasino.
Tes que ver isto.
Quere saber cales foron as súas últimas palabras?
Quen é?
Verémonos pronto.
Alto aí!
Alex!
Perdoa, papá. Tiña sede.
Tranquila.
Non pasa nada.
Lévaa para a cama mentres eu recollo aquí.
Ven acó. Perdoa.
Síntoo, pequena. Perdóame.
Non pasa nada, papá.
- Ten outro. - Non tal! Só teño dous.
Primeiro alcalde negro?
Marion Barry!
- Si. - Quen?
Damon, Jannie, vamos. Veña.
Nai de Simba?
Nala?
- Sarabi! - Ben. Pensaba que ías perder.
Liscade fóra.
Adeus, tío John.
Ei.
Veña. Fóra de aquí.
Ei, Jannie.
Falemos do que pasou pola noite.
Foi culpa miña.
Tiña que quedar no meu cuarto.
Non, pequecha.
O que pasou non foi para nada culpa túa.
De acordo? Estaba preocupado por cousas de maiores.
Non estivo ben que te asustase así.
Oíches?
Vale?
Que teñades bo día.
Máis che vale ter bo día a ti tamén.
Vale?
En serio?
Apuntaches a Jane coa arma?
Sei que alguén entrou na casa, vale?
Se oio un ruído no medio da noite,
debo protexer a miña familia.
Protexela?
Se alguén fai o mesmo ca ti e lle fas un exame psicolóxico,
mételo nun psiquiátrico.
Para o carro, meu.
Foi o meu mellor momento? Non.
Significa iso que estou tolo?
Non me chega esta vida para dicirche canto te equivocas.
Chamaron do depósito polo de Tavio.
Non hai teléfono.
Tíñao cando o arrestamos.
Mandei uns polis a buscalo.
Debeu de tirar con el antes de morrer.
Puxeron todo patas arriba, pero non atoparon nada.
Tavio foi o último a quen Emir chamou.
E os dous están mortos.
O teléfono é a única pista boa.
Shannon, son Josh.
Pois non o pareces.
Non pretendía asustarte.
Non podo subir fotos reais a estas aplicacións,
porque polo meu traballo recibiría atención indesexada.
Xa. Contos.
Por que os casados sempre facedes igual?
Son solteiro.
A miña última moza púxose moi pesada,
e eu prefiro preservar a miña privacidade.
Outro conto máis.
Inventa algo mellor para enganar a xente.
Non, espera. Perdoa.
Non fun sincero, vale?
Debín contarcho.
Antes de marchares, déixasme invitarte a almorzar?
Pregúntame o que queiras.
E se despois non queres verme máis, entendereino.
Xa estás aquí.
Que mal che vai facer?
Vale, Josh.
- Bo día, detectives. - Merda.
Tes xente buscando un teléfono?
- Seguíchesnos? - Non fixo falta.
Necesitas salchichas e pastel para pensar.
Aí leva razón.
Queres o móbil de Tavio Lemmon.
Sen comentarios.
Bonitas botas.
A vendedora dixo que esta cor axuda coa depresión estacional,
convenceume co desconto.
- Non tiñas elección. - Xa ves.
Hightower, estamos comendo. Se non vas pagar...
Se buscas o teléfono de Tavio,
cres que ten que ver con Emir.
Sen comentarios.
Logo pensas que Tavio matou a Emir.
Ou que quen matou a Tavio, matou tamén a Goodspeed.
Sen comentarios.
Vin o informe de balística.
Non moitos teñen fusís de francotirador.
Quen carallo che deu ese informe?
Sen comentarios.
Temos que cambiar de bar.
O vídeo causou indignación e volveuse viral.
Hai manifestantes diante do concello día e noite.
Isto está a piques de estoupar coma o de George Floyd.
Xusto o que Anderson quería evitar poñéndote a ti ao mando do caso.
Anderson escolleu un negro para gardar as aparencias.
Agora todos están traballando nel. Todas as cores do arco da vella.
Pero de momento deixaremos o de Emir e centrarémonos
en quen matou a Tavio.
Pertencen ao mesmo caso.
Isto non vai de drogas nin queixas.
A Tavio matárono porque sabía algo de Emir.
De ter o seu móbil...
Déixate de móbiles!
A túa orde de busca fodeunos ben.
Quedamos sen persoal e ódiannos.
Se non ocultasen o asasinato de Emir...
Non sigas por aí.
Volve un pouco para atrás.
Que saibamos, Tavio relacionábase cunhas tres bandas máis.
Debiamos estar sacándolles información.
Cantos teñen un francotirador en nómina?
Como pasou nun barrio negro, xa cres que é cousa de bandas?
Máis claro, auga...
Para aí. Vexámolo outra vez.
Colleu o teléfono.
- Non me digas. - Cala xa.
Investigade a moza do móbil.
Os demais pateade o barrio, a ver que atopades.
Hai unha mensaxe de voz de Emir.
E traes esa merda aquí?
Esta xente matou a Tavio, Ness.
Xa o sei, Mel! É que...
Tavie, enreda un pouco coa tableta de mamá, vale?
Coida a Tavie mentres o resolvo.
Debo darlle o móbil a quen poida axudarme.
Por que ti?
Quen se non?
O pai do meu neno será
outro negro asasinado por unha banda.
Se non fago nada por el,
quen o vai facer?
MENÚ INFANTIL
Se vas facer de xusticeira, anda ben protexida.
Grazas.
Tavie, vas quedar uns días coa tía Mel.
Vale?
Non! Eu quero estar contigo.
Dixeches que podía montar a cabalo!
E poderás.
Cando eu volva,
montarás no cabalo todo canto queiras.
De momento, pórtate ben coa tía Mel, vale?
- Quérote. - E eu a ti.
Xa te chamarei.
Bobby, dixeches que estaba solucionado.
Estaba.
Pero a moza de Tavio quitoulle o móbil cando estaba morto no chan.
Cross está a buscala. Di que asasinaron a Emir, que mataron
a Tavio para ocultalo.
Como pode saber iso?
Coido que só ten sospeitas...
Pero, por se non o sabes, dáselle de carallo investigar.
Se está pensado en coller outra, agora non é o momento.
Non vou coller outra.
Vai ser a última.
Coñeces persoalmente a Cross?
Nunca traballamos xuntos nun caso, pero... coñézoo.
Estou pensando en coñecelo un pouco mellor.
Coido que debería sabelo todo sobre el.
Mellor que non se meta con Cross.
Está claro?
Darei coa moza e o móbil eu primeiro.
Ti só tes que relaxarte
e esperar a que se esqueza o de Goodspeed.
Vanessa.
A moza.
Non teño o enderezo. Traballa
no salón de beleza Epheson.
Atópame ese teléfono, Bobby.
Se queres que che siga pagando,
máis che vale portarte ben e facer o que che mando.
Non son un dos seus lacaios.
Como isto me salpique, imos ter un problema.
Seica mordes.
Mordo de carallo.
Damon, que é isto que atopei na túa mochila?
Admitíronte no Early Mozart e non dixeches nada?
Non me interesa.
Que é iso de que non che interesa?
Jannie.
Desde cando es ti quen decide? Ti non es quen manda.
É que non quero.
Tocas de marabilla.
Por que non queres aproveitar unha oportunidade tan boa?
Porque non.
Jannie.
Que?
Que ben se che dá.
Xogas de marabilla.
Xa o sei.
Onde estás?
Estou aquí atrás.
Algo así, tes que contalo.
E non que teña que atopalo eu no fondo da túa mochila.
Vai para dentro.
Tes que facer as tarefas da escola.
Jannie.
Jannie?
Jannie!
Que fas aquí?
Busco o home.
Como? Que home?
O que estaba falando comigo.
Veño en son de paz.
Non son iguais ás túas, pero...
Encántanme.
Quedo con elas cunha condición:
estrealas xuntos.
Ceando.
Os dous sós.
Paréceme xenial.
Ben.
ALERTA CÁMARAS 1-7 DESCONECTADAS
Cortaches os cables?
E que raios ía facer?
Había un dexenerado falándolle pola cámara á miña neta.
Xa che dixen que non debías poñelas.
Non foi así, estivo aquí.
Calquera pode piratealas, querido.
Estivo aquí en persoa.
Un, quince, un, catro, sete.
O 15 de xaneiro ás 13:47.
Exactamente cando morreu Maria.
Encántame esta canción!
Quere unha pedicura? Ten que quitar as botas.
Si.
Quero que ma faga Vanessa.
Seica é a mellor.
Hoxe non veu.
Vale. Pois... Sabes cando volverá?
Non lle sei.
Podes chamala?
Chameina, pero non contestou.
Vale.
Entón, ¿que farías se tiveses
que darlle unha mensaxe... de vida ou morte?
Onde a buscarías?
Quedade vixiando a casa. Chamádeme se vedes algo sospeitoso.
O que sexa.
Chamou Vega.
A moza do móbil é Vanessa Norris.
Disque está coa súa irmá no hotel W, no centro.
Imos aló.
PROHIBIDOS OS TELÉFONOS MÓBILES
Se non podo publicalo, quedades sen publicidade gratis.
Hai quen non sabe desconectar.
Eu debo de ser unha desas.
Non podo vivir sen o teléfono.
Hai tempo, cando a xente usaba os teléfonos para falar,
había algo que se chamaba... Como era?
Libros. Eran deste tamaño, de papel.
Les libros? Libros feitos con papel?
- Leo. - Cal tes na mesa de noite?
Agora estou volvendo ler un dos meus preferidos.
Titúlase The Goldfinch.
De Donna Tartt? Tamén é un dos meus favoritos.
Sabes o que son os libros?
- Tamén les? - Si, mesmo leo en papel.
- Vaia! - Non o contes.
- Que quedo sen carné de Xeración Y. - Queda entre nós.
Ti primeiro.
CODIFICACIÓN REMOTA
Por que din Xeración Y en vez de milenial?
Coidado coa cabeza. Isto pode ser un pouco mortal.
- Ai, Deus. - Si.
Vaia!
Encantaríame expoñer algo así.
Podo poñerte en contacto co representante.
Os hoteis Armada non son famosos pola súa sensibilidade artística.
Non?
O fito desta semana foi pedir 180 imitacións de Rothko
para as cafetarías de todo o país.
Entón, se o de Armada non é o traballo soñado, cal sería?
Comisaria de arte no Ritz.
Liberdade artística.
Presuposto ilimitado.
Unha exposición distinta en cada sitio.
- Como se consegue iso? - Nin idea.
Solicitei o posto un cento de veces e non me chamaron.
Estudo sobre o consumo da morte?
Ou oda a Rocky Balboa?
Non é raro que me guste tanto?
Para nada.
Eu véxoo normal.
A maioría da xente non o recoñece.
A todos nos gusta pasar medo.
Necesitamos sentir algo.
A nosa vida está tan hixienizada, todo vén envolto nun filme de plástico.
¿Por que debería ser raro
que mirar a morte na cara nos faga sentir vivos?
Máis conectados?
Unha foto coa Parca?
Será un pracer para ambos.
Ola, que tal? Son o detective Alex Cross.
Vin falar con Vanessa Norris.
Ben sei quen é, detective Cross. Vanessa non está.
Só serán uns cinco minutos.
Vanessa non está aquí.
- Tía. - Agora non, pequeno.
Non está metida en ningunha lea coa poli.
Logo por que a buscan?
Porque ten o móbil de Tavio.
O videoxogo non funciona.
Mami dixo que podía xogar.
Iso é da túa nai. Eu non sei arranxalo, Tavie!
Merda. Perdoa, Tavie. Síntoo.
Xogas ao Animal Habitats?
Coñezo esa musiquiña. Os meus fillos tamén xogan.
Podo arranxarllo eu, se quere.
A ver onde vas, mangallón.
Quedaches no hábitat desértico. Tenme pasado.
Primeiro tes que escoller a tartaruga, vale?
Entón, cavas na area para saír.
Sabes a diferenza entre a de mar e a de terra?
A de mar pode nadar. Ensinoumo mamá nun libro.
De verdade?
Mamá e ti ledes moito xuntos?
Grazas, detective Cross. Élle hora de marchar.
Tavie, eu quero axudar a túa nai.
- Pódesme dicir onde está? - Si.
Cando a vexa, montarei no cabalo branco.
Lisque xa da miña casa!
Un poli negro.
Contouche algo?
Non, pero o neno de Vanessa si.
Dixo algo de montar un cabalo branco cando vexa a súa nai.
- Se cadra é unha pista. - Iso é todo?
Queres intentalo ti?
Espero que Kayla consiga algo.
Segue buscando o móbil de Tavio.
A ver se volve dar sinal.
Grazas.
Diga?
Ola, Mel.
Ness? Estás ben?
Estou, si.
Cando me ves recoller?
Tavie.
Axiña, vale?
Mañá xa, se cadra.
A policía estivo aquí.
Saben o do teléfono.
Todo o mundo te busca.
Esteas onde esteas agora, marcha de aí.
Vale, si. Mel, seino, vale?
Estou ben.
Ninguén sabe onde estou.
Teño que colgar.
Cousa de bandas ou da policía?
Morto líder de banda, o asasino fuxiu
Ei, que debería beber esta noite?
Whisky ou xenebra?
Chamou a Tania Hightower, do Washington Telegram.
Deixe a súa mensaxe.
Ola, señorita Hightower.
Chámome Vanessa.
Chameina porque sei algo que lle pode interesar.
Trátase de Emir Goodspeed.
Chámeme, por favor.
Como que está aquí? Xa che dixen que non quero.
Tanto me ten o que ti queiras.
Terás todo canto precisas, tanto se che gusta coma se non.
Non. Dous, nove, dous, cero, un, cero.
Necesito a gravación das últimas 24 horas.
Non tocarei o piano cunha vella branca.
Damon, xa abonda.
Non sexa duro con el.
Ola, Damon.
Non son como esperabas, ou?
Se che dá tanto medo tocar, dá igual quen sexa a túa mestra.
- Así que... - Non teño medo.
Non?
Un neno con talento sen interese no programa?
A min paréceme que é porque tes medo.
Pois non o teño.
Nese caso, deberías preguntarme que pode facer o Early Mozart
por ti e polo teu futuro.
Xa o sabía eu, tes medo.
Non, non teño.
- Podemos falar. - Vale.
Déixame ver logo como tocas esas notas.
Jannie, viches os números que pintei na túa mariola?
Jannie? Jannie!
Quero que saibas que es moi guapa.
Tanto coma a túa nai.
Nena.
Que fas aquí?
Vai todo ben, filliño?
Si.
Todo vai ben.
Recoñeces un sol cando o escoitas?
Damon, colocas os dedos dunha forma exquisita.
Quen che ensinou?
Ensinoume miña nai.
Agora imos tocar esta.
Mamá, son eu.
Sei que estás no avión, non podía esperar. Chamáronme do Ritz.
Vanme facer unha entrevista.
Chámame en canto aterres. Quérote. Adeus.
Ola.
Tiña unha reunión pola zona e pensei...
Semella que tes boas noticias.
Si, teño unha entrevista.
No hotel Ritz. Ti...
Que ben.
Ti...? Fuches...?
Quen chamou?
É posible.
- Iso é... Vaites. - Non foi nada.
Gústame axudar a cumprir soños.
Se queres, podo axudarche a preparar a entrevista.
Mañá á maña na miña casa?
Verás... Encántame pasar tempo contigo.
Pero coido que é algo pronto
para que vaiamos un á casa do outro.
Perdoa. Non pretendía insinuar nada.
Non porque non... Ti es moi guapa...
Perdoa, vai ser mellor que cale.
Si.
Perdoa. Que che parece isto?
Maña á maña preparo unha morea de touciño,
un café quente, e pasas pola miña casa
para recibir uns inofensivos, platónicos
e moi amistosos consellos.
Ben. Debería...
E ti deberías volver ao traballo, señorita Witmer.
Non che ensinou mamá que non se vai así vestido a unha cita?
Non penso ir.
Déixate de parvadas.
Se non apareces, perderás a túa oportunidade.
De non resolver o caso, o sueste vai estoupar.
Se non te relaxas, vas estoupar ti.
Non es dos que non desconecta ao chegaren á casa.
Cóntame que pasa.
Un tarado ameaza a miña familia.
Damon pórtase mal.
Case disparo a Jannie.
Iso antes de que o tarado lle falase pola cámara.
- Os nenos son fortes. - Que lles digo?
"Se saídes da casa, colleravos o tarado que matou a vosa nai.
Pero non vos asustedes para non ter TEPT."
Se ti non te coidas, non podes coidar dos demais, querido.
Vai botar un foguete.
Teño que saber quen nos está facendo isto.
Descubrirémolo.
Pedín todos cantos favores puiden.
Conseguín que priorizasen a busca de ADN na bufanda de Maria.
Deixa de pensar e sae un pouco.
Coido eu dos pillabáns.
Doulles leite con galletas, léolles un conto.
E se cadra, mañá levántoos da cama.
Ei, non vai pasar nada.
Trátase de que pase algo.
Ben sei o que significa que unha muller te invite a cear.
- Non, para. - Non vou parar.
Sube esas escaleiras e bota algo para cheirar ben.
- "Cheirar ben"? - Si.
Ti que sabes de olores? Cheiras a naftalina e a Old Spice.
Diga?
Vanessa, son Tania Hightower.
Tes algo para min?
Si. Son a moza de Tavio Lemmon.
Teño o seu móbil.
Matárono por algo que ten nel.
Unha mensaxe de voz de Emir.
Seguro que todo está relacionado...
Onde estás?
Cres que esa muller segue en Washington?
Sabes o que son os cadernos didácticos?
Si, comprábamos miña nai no verán.
Si?
Maria compráballos aos nenos.
Unha hora ao día, todos os días. Sen excusas.
Vin un lote na casa da irmá de Vanessa.
Con todas as páxinas escritas.
Unha nai así... Non pasaría moito tempo lonxe do seu fillo,
por moi asustada que estea. Iso é...
- Esta canción. - Que?
O baile do instituto.
Ah, vale.
Si.
Estaba tola por un home maior.
E durante a última canción,
atrevinme a pedirlle que bailase comigo.
Seguro que non te acordas.
Levabas un vestido verde.
Ensinabas algo os ombros.
Se non me engano, entón acenderon as luces.
Así que me debes medio baile, detective Alex Cross.
Podo?
Sempre me preguntei...
que pasaría se as luces non se acendesen.
Para.
Espera, para...
- Perdoa. - Merda.
Perdóame.
Cría que estaba preparado.
É que...
Podo esperar.
Tranquilo, esperarei.
Ola?
Ola a ti tamén.
Di: "Kayla, es a mellor."
Como?
Enviaron unha mensaxe dende o móbil de Tavio.
Dende onde?
Non te preguntaches por que lle chaman fechadura de seguridade?
Para ti o menú infantil.
E para min, o xoguete.
Non me faga dano, por favor.
Moi ben.
Teclea o código de Tavio,
e darei esta pequena reunión por finalizada.
E aquí non pasou nada.
Non!
- Veña. - Non!
Vamos poñer algo de música.
Que guapo estás.
E que ben cheiras.
Sexa quen sexa ela, dille que sinto interromper.
Kay...
Acenderon o móbil de Tavio?
Durante moi pouco tempo, só puiden localizar unha torre.
Se dá sinal noutra torre, localizareino.
Polo de agora, sabemos que está neste radio.
Aquí en Washington?
Se fose lista, xa non estaría aquí.
Se cadra algún vagabundo atopouno e acendeuno.
Ou non hai tal "cabalo branco"
e perdemos o tempo facéndolle caso á imaxinación dun neno.
Imaxinación dun neno.
Iso lle pasa a Vanessa.
Está pensando coma un neno.
O estrés causoulle un estado regresivo?
Ten lóxica, non si?
A súa vida está patas arriba.
Precisa familiaridade e rutina.
Vai a lugares que coñece.
Así sentirase segura.
Traballa aquí, non si?
Tavie vai aquí á escola.
Seguro que lle compra os cadernos aquí,
logo de recollelo.
O motel Paradise está preto desa tenda.
A ver se adiviñas o que vin diante do motel?
A lista de cancións vai rematar.
Se cando remate, non teño o que quero,
digamos que só un de nós sobrevivirá.
Axuda!
Caralludo. Moito me gusta.
Estou animado. Estou...
Ninguén usa o seu nome real?
Viu esta muller por aquí?
Si, pequena e feitiña.
Cuarto 222.
Que empece o xogo.
Aquí mandas ti, Vanessa.
Queres que pare o tren?
Tira do freo de emerxencia e desbloquea o puto teléfono.
Non sei o código.
Non, por favor. Espera.
Se cadra podo lembralo.
Lembrareino se vexo a pantalla.
Non me fodas, Vanessa.
AB2 a central. Posible delito no motel Paradise.
Agardade. Avisaremos se precisamos reforzos.
ENVIAR ENVIADO
Puta do carallo. A quen llo enviaches?
Quen é "Mamaíña"?
Enviácheste unha mensaxe?
Merda.
Para dentro.
Socorro!
- Axuda! - Vén deste andar.
Puta do carallo.
- Merda. Ti sentíchela? - Si, veña.
Vanessa Norris.
- Merda. - Merda.
Atrás!
Tranquila. Sabes quen che fixo isto?
Dime quen che fixo isto.
Vanessa! Aguanta!
Código 10-14. Temos un civil morto.
Código 10-14.
Manden unha ambulancia ao motel Paradise, cuarto 222.
Hai unha inocente morta.
Non temos o móbil.
Non sabemos quen o fixo.
Esta investigación vai mal.
- Estamos fodidos. - Si, bo resumo.
XEFA ANDERSON
Merda.
Kayla dixo que se enviou unha mensaxe dende o móbil antes de apagarse.
Foi Vanessa.
Coido que mandou unha proba.
- A quen? - A ela mesma.
Manda carallo, Cross. Que cona pasou aquí?
Tiña un neno, sabíalo?
Quixo facer o correcto, pensaba que a axudaría.
Igual aínda podes.
Pídoche un favor.
Dúas horas antes de publicalo.
- Só dúas horas. - Eu non fago favores.
E fas tratos?
Vanessa deu con algo gordo, non si?
A cambio, contestas tres preguntas
e dásme a exclusiva da investigación.
- Cres que Emir foi asasinado? - Si.
As mortes de Tavio e Vanessa están relacionadas?
- Si. - Merda.
Tendes algún sospeitoso?
Non.
En dúas horas, sairá na web do xornal.
Non sei o que tardará en correr a voz.
Ola, Tavie.
Lémbraste de min?
Tía Mel pediume que non che contase nada.
Vale... Non pasa nada, rapaz.
Non quero que teñas problemas.
Vin... Vin dicirche que sei un truco novo para o teu videoxogo.
Non tes que contarme nada. Só quero ensinarcho.
Os meus fillos atoparon un código secreto para un hábitat submarino.
A ver se o dou lembrado.
Velaí tes.
Aínda quere axudar a miña nai?
Tavie...
Hoxe non será un bo día.
Haberá malos días por un tempo.
Por que?
Iso non importa, vale?
O único que importa
é que saibas que todo canto necesitas
para superar cousas malas telo dentro.
Oíchesme?
Seino ben.
Tes moita forza.
A ver eses músculos fortes.
Moi forte.
Tes afouteza.
Aquí dentro.
E sabes por que?
Por que?
Porque cha puxeron papá e mamá aí.
Convertéronte nun superheroe, Tavie.
Pero non se ve por fóra.
Enténdelo?
Que? Para! Non!
Tavie, es un superheroe.
Quero que o digas.
Di: "Son un superheroe."
- Son un superheroe. - Iso é.
- Podes con todo, vale? - Vanessa!
- Di: "Son un superheroe." - Son un superheroe.
- Iso. - Son un superheroe.
- Dío. - Son un superheroe.
- Si. - Son un superheroe.
Non te achegues a el!
- Son un superheroe. - Fóra!
- Dío, Tavie. - Sácalle as mans de enriba!
Vamos, Tavie.
Es un superheroe.
Fixeches o correcto.
Témolo?
Tavio, son eu.
Estiven na casa do fulano, pero algo non me cadra, meu.
Creo que me drogou, non toquei nada.
Algo me fixo. Vente.
Estou no 41 de Prince Street.
PRINCE STREET, 41
MAMÁ Almorza con el.
Se nunha hora non sabes de min, chama a policía.
Os SWAT están preparados. Verás que non vai pasar nada.
Shannon, alégrame que viñeses.
Pasa.
Que casa tan bonita.
Grazas.
Éche algo grande para min só. Pero que queres que che diga?
Encántame a historia.
Ven, pasa.
A que hora tes a entrevista?
Ás 14:30.
Estou nerviosa.
Non durmín nada esta noite.
Podes estar tranquila.
Seguro que...
Sairache moi ben.
Unha mimosa?
Non, grazas. Quero manterme esperta.
Eu non son deses, Shannon.
Xa o sei...
Non pasa nada.
Está ben ser prudente.
Haiche moito tolo solto.
Pero as mimosas non son o problema.
É o xel desinfectante.
O que?
Teslle fobia aos xermes, non si?
Ocúltalo, pero levas un frasco no bolso.
Tes outro na mesa do traballo.
E unha chea deles espallados pola casa.
Como sabes iso de min?
Porque me informei ben, Shannon.
Sabía que se poñía xel onda a porta, habíalo usar.
Acto reflexo.
Coidadiño.
Estás algo mareada? É polo fentanilo.
Sabías que se absorbe pola pel?
Non te achegues a min.
Vaia! Gústame que te resistas.
Saben onde estou. Sábeo miña nai.
Chámaa antes de que isto se descontrole.
Desculpa.
Shan?
Estás ben, filla?
Necesitas a mamá?
Agora mesmiño vou.
Vaites.
Shannon?
Ei, Shannon.
Ola, Aileen.
No próximo episodio de Cross...
Necesito unha orde xudicial.
- Que queres de min? - Xa o saberás.
Chegou a análise do ADN do pelo da bufanda de Maria.
Dáme un nome, John.
MATA A ALEX CROSS
Alguén do pasado quere destruírme.
Non sei quen, pero fago canto podo para descubrilo.
Socorro!
Subtítulos: Beatriz Rivas Pazos
Supervisora creativa: Paula Maneiro