Kim jesteście?
Nazywamy się Cytadela.
W POPRZEDNIM ODCINKU
Dołącz do nas, a dopadniemy zabójców rodziców.
Dokonaliśmy odkrycia, które wymaga działania.
Waszym celem będą agenci Mantykory.
W żadnym razie nie interweniujcie.
- Nie interweniować! - Luca.
- Uspokój się. - To jedyne wyjście.
Mam francuską połowę broni i plan wskrzeszenia włoskiej Mantykory.
Francuska połowa broni.
A druga?
Niemiec ją ma. Uciekł.
To technologia Cytadeli.
Skąd wiesz?
Mówili, że pracowali nad nią osiem lat.
Odbudowali ją ze zniszczonych resztek.
Ryzykujesz, przychodząc tu.
Taka okazja się nie powtórzy. Wiem, co robię.
Co się stało z 3-0-1?
Budzisz zaufanie, nie ma co.
Wiem, że powinniśmy wykonywać rozkazy bez pytania.
Ale byłam w agencji osiem lat temu.
Ukarali nas za przywłaszczenie technologii Cytadeli,
a teraz sami to robią.
Mamy okazję wyrównać rachunki.
Rano widzę się z niemieckim agentem.
Niemcy chcą odkupić francuską połowę
za plecami Francuzów.
Co, jeśli się wyda?
- Chcesz ich na siebie napuścić. - Nic prostszego.
Francja chciała się wymienić,
a straciła agenta i została z niczym.
Czemu myślisz, że jestem po twojej stronie?
Przychodząc tu, zdradziłaś włoską Mantykorę.
Możesz dostać to, czego zawsze pragnąłeś.
Okazję, by zacząć od nowa.
Wskrzesić włoską Mantykorę.
Dobry wieczór.
Czemu nie poszłaś do ojca?
Bo on nie chce rewolucji.
Odpowiada mu status quo.
A tobie co by odpowiadało?
Moje dawne życie.
- Chcesz odejść z agencji? - Tak.
To, co mi mówiono, gdy mnie werbowano,
okazało się nieprawdą.
Mieliśmy walczyć ze skorumpowaną władzą i zakulisowymi siłami,
które wykorzystują obywateli.
A sprzedajemy broń mafii. Chcę się z tego wypisać.
Mam dość.
Agentka specjalna 3-0-8.
Dane osobiste.
Diana Cavalieri wstąpiła do włoskiej Mantykory w 2022 roku.
Bliscy krewni:
Sara Cavalieri, siostra, żona Giorgia Colombo.
Adele Colombo, siostrzenica.
Ściśle tajne dane osobowe:
Francesca i Luigi Cavalieri, rodzice.
Nie żyją.
Przypadkowe ofiary operacji specjalnej 011
z dnia 24 marca 2017 roku.
Zginęli w wypadku samolotu OT9732.
- Nie zgodzisz się? - Muszę sprawdzić broń.
Obiecałam nie ściągać danych.
Zrobię to tak, że nie będzie śladu.
WCZYTYWANIE DANYCH
ODSZYFROWANO
Sama do mnie z tym przyszłaś.
Musisz mi zaufać.
Z Rzymu napływają doniesienia
ze spotkania przywódców partii dominujących
pod kierunkiem premiera
poświęconego projektowi ustawy ułatwiającej dostęp do broni,
który wpłynie do parlamentu w najbliższych dniach.
Spotkanie zaczęło się późnym popołudniem
i trwa mimo późnych godzin nocnych.
Cześć.
- Wszystko dobrze? - Tak.
- Jadłaś kolację? - Jest jedenasta.
- Miałam kolację firmową... - Mogłaś uprzedzić.
Ciągle pędzisz, nic mi nie mówisz.
Zawsze jest coś ważniejszego.
Przyjechałaś robić mi te same, stare wyrzuty?
Zresztą nieważne, zaraz wychodzę.
- Co? - Mam lot, muszę domknąć umowę.
- Teraz? - Tak, teraz.
Teraz.
- Co robisz? - Jadę na stację i do domu.
Opamiętaj się, nie ratujesz świata.
Anomalia systemu.
ANOMALIA SYSTEMU
Skurwysyny.
Wybacz, następnym razem...
Nie składaj pustych obietnic.
Dobra.
Do zobaczenia niebawem. Musimy pogadać o domu.
Jak zwykle coś ukrywasz.
Powodzenia z umową.
Sara...
Co ty odpierdalasz?
Nie pamiętam, kiedy się tak do mnie spieszyłeś.
Nie odbierasz telefonu.
Wiedziałem, co powiesz.
Nie wiem, co myślisz.
Tato.
To życiowa decyzja. Cécile...
Odtwarza technologię Cytadeli z Kleinem
za naszymi plecami, po czym zdradza go z nami?
Kobieta marzeń.
Taka jest Mantykora.
Wszyscy coś kombinują.
Chce wykiwać i nas, i Niemców.
- Wiesz coś, czego ja nie wiem? - Nie.
Ale chce nas wchłonąć.
Dla ciebie to sojusz, dla niej wrogie przejęcie.
Gram na zwłokę, żeby ją zdemaskować.
Jak?
Zaufaj mi.
Już raz ci zaufałem.
To co innego.
Sprytniejszy i ostrożniejszy.
Od ośmiu lat codziennie to sobie powtarzam.
Gdybym był wtedy ostrożniejszy, wciąż miałbyś brata.
A ja drugiego syna.
Kazałabyś Enrico ją poślubić?
Nie musiałbym go prosić.
Wiem, że jesteś inny.
Wiem też, że zdławiłem twoje aspiracje.
Ale w naszym położeniu nie możemy się wychylać.
Ostro negocjowałem z Cécile, dostaliśmy niezłe warunki.
Będziesz miał władzę absolutną.
Zastanów się, Edo. Tylko tyle.
DIANA I co?
DZIEWIĘĆ LAT WCZEŚNIEJ
Miałaś rację.
Wystarczy.
Czas to zostawić i pójść do przodu.
Pomożesz mi?
Przy okazji, znalazłam pracę w Mediolanie.
- Pracę? - Tak.
- Super. - Ale nie pojadę,
jeśli nie chcesz.
Nie wygłupiaj się, jedziesz.
Chcesz mieć pustą chatę dla Giorgia?
Do Mediolanu jest godzina drogi.
Nie martw się, damy radę.
- Będzie super. - Super.
MEDIOLAN
Dobrze cię widzieć.
Czytałam transkrypcje z czarnej skrzynki od ciebie.
Jeśli walczycie z zabójcami moich rodziców i 85 innych osób, wchodzę w to.
Tak myślałem.
Ta katastrofa zniszczyła mi życie.
Nie tylko tobie.
Strącili samolot, bo na pokładzie była nasza agentka.
Chcę wiedzieć wszystko.
- O Cytadeli i Zanich. - W swoim czasie.
Po jedzeniu zawsze pływasz, nie?
Witaj w naszym centrum treningowym.
Że niby tu?
Tak.
A gdzie reszta?
Nie poznasz ich
ani oni ciebie.
Żebym nie sypała nazwiskami, gdy mnie będą torturować.
- Dobrze. - Nie będą.
Nie? Obiecujesz?
Masz moje słowo.
Nauczę cię, jak nie dać się złapać.
Co będę robić?
Podejrzewamy, że Zani nad czymś pracują.
Masz się dowiedzieć nad czym.
Dasz się im zwerbować.
Staniesz się jedną z nich.
Ale pozostaniesz nasza.
SYSTEM ALARMOWY W DOMU
SYPIALNIA SALON 1
SALON 2
Cześć.
- W porządku? Dojechałaś? - Właśnie weszłam.
Dobrze, martwiłam się, że pociąg się spóźni.
Nie, spokojnie.
Super.
Co się...
Co się stało?
Nic. Wydawało mi się, że słyszę Adele.
Wszystko dobrze. Fałszywy alarm.
Wiesz, że was kocham, prawda?
Ja ciebie też. Bardzo.
Dobranoc.
- Myślałem, że zmieniłaś zdanie. - A ja, że ty.
No i?
Co to za broń?
Jeszcze nie wiem.
Nie znam niemieckiej połowy,
ale francuska ma system przechwytywania,
który mogę zmniejszyć do mikroskopijnego.
Coś jak system sterowania?
Niestety nie działa. Przynajmniej w tej połówce.
Dane są nieprawidłowe.
Zawierają błąd.
Jest minimalny, niemal niewykrywalny,
ale wyłącza cały system.
Bardzo zmyślnie umieszczony.
Więc Francuzi nie chcieli wymiany.
Nie.
Chcieli całość dla siebie.
Wykiwać Kleina.
Świetnie, trzeba ich na to naprowadzić.
Muszą sami znaleźć błąd.
Jest dość duży czy trzeba go powiększyć?
- Już się tym zająłem. - Jasne.
Nikt nie może nas z tym połączyć.
Francuzi nie wiedzą, że byliśmy w Lugano.
- Niemiec sądzi, że działam sama. - Dobrze.
Co cię w końcu przekonało?
Zmieńmy Mantykorę.
Mnie też obiecywali co innego.
Jeśli trzeba do tego wojny z sojusznikami,
rozpętamy wojnę.
Lecę.
Muszę dojechać w cztery godziny,
żeby sprawdzić, czy Niemiec na pewno jest sam.
Diana.
Nie daj się zabić.
Wystarczy!
19. DZIEŃ SZKOLENIA
To się poddaj.
To nie jest śmieszne.
Zani szukają konkretnych kandydatów.
Ludzi, którzy mają powód nienawidzić władzy,
przekonanych, że rządzący nas okłamują.
Chodź tu!
Najprostsze wyjaśnienie katastrofy lotu OT9732 jest takie,
że samolot rozbił się z powodu awarii.
Ktoś, kto jak ty nie łyknął ściemy
i pogrzebał głębiej, dowie się,
że tajne służby wysadziły
samolot w powietrzu.
Odkryłabyś to, gdybym cię nie powstrzymał.
I właśnie to teraz odkryjesz,
by zwrócić ich uwagę.
Oni znają głębszą, zasadniczą prawdę.
Gabriele, pomóż mi!
Pomóż mi!
Pogięło cię?
Na kogo się wściekasz?
Zabili ci rodziców,
została ci tylko siostra,
a ty ją okłamujesz. Na siebie powinnaś się wściekać.
Obiecałaś ją chronić, a zostawiasz ją samą.
Spierdalaj!
Pierdol się!
Co ty, kurwa, wiesz?
Ty mnie w to wciągnąłeś!
Zostawiłam ją, żeby zapierdalać dla ciebie!
Jest i gniew.
Wybuchłaś po ilu minutach? Pięciu?
Brawo. Więc tylko chciałeś mnie wkurwić?
Nie wkurwić,
tylko pokazać ci, jak łatwo tracisz opanowanie.
Jesteś jak otwarta książka.
Dla nich też.
A kret nie może się zdradzić.
Nauczę się skrywać emocje tak głęboko,
że sama nie będziesz ich czuła.
To nie jest zdrowe.
Ale uratuje ci życie.
300 KM OD MEDIOLANU
[po angielsku] Mam francuskie pół.
Pokaż pieniądze, to powiem ci, gdzie jest broń.
[po angielsku] Idę w twoją stronę.
[po niemiecku] Sprytne. Prosto w maskę.
Chciałaś nas przechytrzyć? Obserwowaliśmy cię.
Niemiec chwycił przynętę.
To dobrze.
A teraz słuchaj. Musimy...
Halo?
PARYŻ
SIEDZIBA FRANCUSKIEJ MANTYKORY
[po francusku] Czekałam na twój telefon.
- Jak minął ci dzień? - [po włosku] Nieźle, a tobie?
Noc przyniosła odpowiedź?
Miałem nieoczekiwane spotkanie
z naszym agentem.
Chce się zwolnić.
Wrócić do normalnego życia.
Życia?
[po francusku] Burżuazyjny wymysł.
Ma dosyć wykonywania rozkazów, chce odzyskać wolność.
Rozumiem to.
Bo czuję dokładnie to samo.
[po włosku] Nie musiałbyś wykonywać rozkazów ojca.
Tylko twoje?
Mizoginiczny obraz małżeństwa.
Proszę, Cécile...
Nieważne.
Podjąłeś decyzję?
Tak.
Rozumiem.
Zresztą próbowaliśmy, nie?
[po francusku] Dobrze.
Nasze drogi się rozejdą.
Jakieś wieści o 3-0-1?
Nic. Jak kamień w wodę.
Agent nie może nam biegać wolno.
- Zwłaszcza taki. - Wiem.
Robimy, co w naszej mocy.
Matteo.
Chwileczkę.
- Co się dzieje? - Włamanie do systemu.
BRAK DOSTĘPU
Co się stało?
Cały system, bazę danych, siatkę...
Wszystko przejęła.
Cécile pozbawiła nas wszystkiego.
Poznała dane naszych agentów. Nazwiska, adresy.
Eliminuje jednego po drugim.
- Co? - Domyśliła się, że byliśmy w Lugano.
To oficjalny pretekst.
Ostrzegałem cię!
Dokąd jedziesz?
Dać jej się poniżyć.
Chce mi podyktować warunki
największej kapitulacji w historii.
Albo po prostu mnie zabije.
Zrzuć na Kleina.
Powiedz, że przekupili naszego agenta.
Bez dowodów tylko ściągnę na siebie gniew Niemców.
Masz dowody! Powiedz, że namierzyłeś 3-0-1,
który spotkał się z niemieckim agentem,
by mu sprzedać broń.
Nie mam na to dowodów.
Mieliśmy, chętnie byś im je przedstawił.
Ale Cécile zniszczyła je, włamując się do systemu.
Powiedz jej, że zaprojektowałem mechanizm samozagłady
w przypadku włamania.
Zmyślaj.
Blefuj.
W końcu to nasza specjalność.
Wracam.
Francuska Mantykora ściga naszych agentów.
- Co? - Wiedzą o Lugano.
Jesteś pierwsza do odstrzału.
Nie idź do domu.
- Dobrze? - Moja siostra tam jest.
Diana!
No odbierz!
Kurwa, Sara!
Kurwa!
Pozbawisz się tego, co daje szczęście.
47. DZIEŃ SZKOLENIA
Za swój wybór zapłacisz samotnością.
Czujesz zawiść? Czy żal?
Wyobraź sobie sejf.
Jestem szczery?
Na pewno możesz mi ufać?
Już prawie.
Zamykam emocje w sejfie i wyrzucam klucz.
Skup się na tym obrazie, aż zniknie wszystko inne.
[po francusku] To prawda.
Szpiegowaliśmy was.
Odtworzyliście broń bez naszej wiedzy.
[po francusku] Może to był mój posag.
Nie mogę ufać komuś, kto mnie sprawdza
i niszczy owoc ośmiu lat pracy.
Zabroniono im interweniować.
Nie posłuchali.
Bo podkupiono jednego z nich.
Dlatego złamał rozkaz.
Będę zabijać ci agentów, póki nie odzyskam swojej własności.
[po francusku] Zabito ośmiu agentów.
Ściśle mówiąc, agenci 3-0-1 i 3-0-8 zaginęli.
Lucas Pavan i Diana Cavalieri.
Ściągniesz ich czy mam ich znaleźć?
Sara!
Na dziś wystarczy.
73. DZIEŃ SZKOLENIA
Dobra.
Musisz podnieść poziom trudności.
- Tak? - Tak.
Bo jest trochę za łatwo...
Co ci?
Diana!
Usiądź.
Co czułaś?
Piszczało mi w uszach.
- Zawroty głowy? - Tak.
- To się już zdarzało. - To znaczy?
To choroba Ménière'a.
Nieuleczalna.
To efekt uboczny szkolenia.
Chowania do sejfu zbyt wielu emocji.
Więc wiedziałeś, że zachoruję.
Znałem ryzyko.
Ale to złagodzi objawy.
[po francusku] Nie mam drugiej połówki broni.
[po francusku] Szkoda.
[po francusku] Zabito dziewięciu agentów. Trwa atak na 3-0-8.
Nie mogę przerwać ataku.
Ma ją Klein.
Jesteś zbyt inteligentna, by tego nie rozumieć.
Jedyną osobą, której 3-0-1 może sprzedać połówkę,
jest ten, kto ma drugą połowę.
Klein cię zwiódł.
Nigdy nie chciał się wymienić.
Skąd wiesz?
Namierzyliśmy go.
3-0-1 ma się spotkać z niemieckim agentem z Lugano.
Sama sprawdź.
Masz dostęp do moich kamer. Namierz Niemca.
Jeśli jest we Włoszech,
mam rację.
Sara!
Tak?
Cześć.
Przyszła!
Cześć, skarbie.
Proszę. Gdzie byłaś?
Gdzie? W pracy.
Nie odbierałaś, więc poszedłem
- do ciebie. - I słusznie.
Ale zastał mnie i zaprosił na kolację, nie to, co ty.
Nie miałaś wyjechać?
A ty nie jesteś singielką?
Nie mówiłaś o mnie siostrze?
No nie.
Nie mówiłam.
Nie było czasu. Ale zamierzałam rzecz jasna.
W takim razie toast.
- Za nas. - I za koniec tajemnic.
Jak się poznaliście?
98. DZIEŃ SZKOLENIA
Dziura w głowie siostry wyglądała słabo.
- Tak? - Sam zobacz.
- Pokaż. - No spójrz.
Musisz wymienić ludzi od efektów specjalnych,
- bo partaczą. - Masz rację.
Napijesz się piwa?
Tak.
To chodź.
Zapraszałem ją nie raz, nie dwa, a pięć razy.
- Pięć razy? - Pięć.
Wyobraź sobie, że pięć razy dostajesz kosza.
Nie był w moim typie. Co mam powiedzieć?
- Dzięki. - Powiedziałam: „Nie był”.
Czasami mnie zaskakujesz.
Ojciec. Przepraszam.
- Przystojny! - Co robiłaś u mnie w domu?
Powiem ci później. Szybko, zanim wróci.
Czemu o nim nie wiedziałam?
To świeże, nie wiem, czy przetrwa.
Postaraj się. To od ciebie zależy.
- Jeśli on nie... - Nie chcę.
Wiesz, jak na ciebie patrzy?
- Szaleje za tobą. - Upiłaś się?
- Nie. - Tak.
Latami żyłaś przeszłością.
Wygląda na faceta, z którym można pójść do przodu.
Możesz zbudować sobie życie...
poza pracą.
OSIEM LAT WCZEŚNIEJ
Powiesz mi kilka rzeczy?
- Na przykład? - Jak trafiłeś do Cytadeli.
- Długa historia. - Mów.
Cytadela była odpowiedzią na działania służb wywiadowczych,
które wywoływały wojny, obalały rządy, zabijały oponentów.
Więc około stu lat temu grupa odważnych idealistów,
kobiet i mężczyzn,
założyła tajną agencję,
która nie służy żadnemu przywódcy ani państwu,
tylko jednemu celowi:
bezpieczeństwu na świecie.
Dla wszystkich.
To utopijny projekt.
A ty do niego przystąpisz.
Witamy.
Dziękuję.
Zaczynasz jutro.
- Jesteś gotowa. - Nie!
Zwariowałeś?
A szpiegowskie sztuczki jak strzelanie?
- Nie? - Nudne rzeczy zostawiamy im.
- Muszą dostać cię w stanie surowym. - Surowym?
Troszkę.
- Oszlifują cię. - Cham z ciebie.
Będziemy się widywać?
Jak najrzadziej.
Odtąd kontaktujemy się przez to.
Jest nie do wyśledzenia.
A w razie absolutnej konieczności...
Spotykamy się tam, gdzie zawsze.
Cześć.
Diana.
Jesteśmy ci dobrzy.
Zawsze o tym pamiętaj.
Miło było cię poznać.
- Mam nadzieję, że do zobaczenia. - Ja też.
- Pa. - Pa.
Dzięki.
- Odprowadzę cię. - Tak.
Pa.
Poślę ludzi posprzątać u ciebie.
Dzięki.
- Bilans dnia? - Dwunastu ludzi.
Rozumiem.
Wciąż mi coś grozi?
Nie wiem.
Nie doceniliśmy skutków swoich działań,
to się nie może powtórzyć.
Nie teraz. Siostra patrzy.
Patrzyła.
- Czemu miałby to robić? - Nie wiem, jego zapytaj.
Przyjdzie jego kolej. Pytam ciebie.
Nie wiem.
Dlaczego głupi agent miałby kraść nieznany przedmiot?
Może miał dość bycia traktowanym jak głupek.
Poznał kobietę.
Chciał odejść, zacząć nowe życie.
Wykorzystał to, że nikt nas nie obserwował.
Więcej nie wiem.
Idź zaszyć ranę.
Matteo jej wierzy.
Dzięki.
Ja nie.
Sprawiedliwości, której tak pragniesz, nie ma.
Kim jesteś?
Prawdą.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Dziś zaczniecie szkolenie.
Nie wszystko mogę ci wytłumaczyć.
Uruchomiłem nasze kontakty.
Współrzędne Webera.
Muszę wziąć go żywcem.
Każda misja ma margines błędu.
Nauczono cię nikomu nie ufać.
Zapomnij o tym na jeden dzień.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger