POSTACI, MIEJSCA I ORGANIZACJE SĄ FIKCYJNE
DZIECI FILMOWANO ZGODNIE Z WYTYCZNYMI
Z dniem dzisiejszym zespół zadaniowy
zostaje rozwiązany.
- Co takiego? - Co?
Jeśli to żart, to mało śmieszny.
Mam lepsze rzeczy do roboty niż wymyślanie żartów.
Naprawdę rozwiązują zespół? Tak po prostu?
To nie w porządku.
Humorek zniknął.
Siadaj.
Dyrektor Jeon, jestem porządnie wstawiony,
więc nie bardzo rozumiem.
Wiesz, że pracowaliśmy dzień i noc.
Odnieśliśmy sukces, więc mamy prawo świętować.
Porozmawiamy jutro.
WICEPREZES
Halo? O co chodzi?
Co takiego?
To identyczny produkt na takich samych warunkach.
Wstrzymali naszą polisę.
Rozwiąż zespół zadaniowy i się wycofaj, zanim będą problemy.
Ale…
Firma Najlepsze Ubezpieczenia
wystąpiła do KNF o zgodę na ubezpieczenie od rozwodu.
Co takiego?
To odpowiada na twoje pytanie?
Czyżby…?
Co? Wiesz coś?
Prawdę mówiąc…
ostatnio przez przypadek spotkałam prezeskę tej firmy.
No i?
Studiowałyśmy razem.
Poszłyśmy coś razem zjeść.
Wiedziała o naszej polisie.
Uznałam, że ludzie z branży słyszeli o tymczasowej sprzedaży.
Nie wyciągała od ciebie informacji?
Nie.
Powiedziała, że to ciekawe, i życzyła powodzenia.
To wszystko.
Produkt jest w fazie pilotażowej. Warunki nie są ustalone.
Tak szybko go opracowali i wystąpili o zgodę?
To niedorzeczne.
Więc ktoś musiał…
przekazać im informacje o naszej polisie…
Jeszcze nic nie wiemy.
Zespół ds. audytu to sprawdzi. Porozmawiamy jutro w pracy.
Ale… dyrektor Jeon!
Dyrektor Jeon!
Noh Ki-jun, co teraz?
Co, jeśli wszystko pójdzie na marne? Co z nami będzie?
Na razie wracajmy do domu.
Nie zimno ci? Wezwiemy taksówkę?
Nie trzeba.
Spacer pomaga, gdy mam dużo na głowie.
A w ogóle,
pamiętasz skargę, którą złożono do KNF?
Myślę, że ma związek z tą sytuacją.
Tak. Też tak sądzę.
Musimy poczekać na wyniki audytu.
Na to wygląda.
NAJLEPSZE UBEZPIECZENIA
I tak odpadną z gry.
ODCINEK 9
Proszę to załatwić, jak należy. Żadnych błędów.
Do zobaczenia.
NAJLEPSZE UBEZPIECZENIA PREZES LEE JEONG-SIN
Czyli mamy pakować manatki?
Nie.
Zgodę wstrzymano, nie cofnięto.
Musi być jakiś sposób.
Ki-jun i ja pójdziemy do zespołu ds. audytu.
Han-deul, skontaktuj się z KNF.
Dobrze.
Chodźmy.
O co chodzi?
Jestem z zespołu ds. audytu.
W jakiej sprawie?
Z komputera Kang Han-deul wyciekły dane.
- Co? - Proszę współpracować.
Słucham?
Wyciek danych? Ode mnie?
Chwileczkę.
Jesteście pewni?
Proszę się odsunąć.
Dobrze.
Kang Han-deul, proszę z nami.
Tędy.
Kang Han-deul.
Niedługo wrócę.
- Ale… - Chodźmy.
Han-deul.
Kang Han-deul.
Połączenie nie może być zrealizowane.
Połączenie nie może…
Dyrektor Jeon.
Widzę, że nie masz czasu odbierać telefonów.
Dzwoniłaś do mnie?
Miałem wyciszony dźwięk.
O co chodzi?
Co to za pytanie? Przecież wiesz.
Jestem rozproszony, bo to koniec roku.
Zespół ds. audytu bada wyciek danych.
Najlepsze Ubezpieczenia muszą stracić zgodę na tę polisę.
Dyrektor Jeon.
- Zapomniałaś, czego chciałaś? - Słucham?
Zamierzałaś ukraść
świetne produkty opracowane przez zespół
i zabrać je do Chin, żeby awansować na wiceprezes chińskiego oddziału, prawda?
Nie było tak?
Do czego zmierzasz?
Do tego, że produkty ubezpieczeniowe
to dla ciebie środek do celu.
Czy ubezpieczenie od rozwodu to jedyny sposób? Kto tak powiedział?
W obecnej sytuacji
nie ma sensu się nad tym rozwodzić.
Zespół ds. audytu bada tę sprawę.
Wycofaj się, zanim nas w to wciągną.
Ale to my stworzyliśmy ten produkt.
Będą inne, opcji jest mnóstwo.
Zbierzmy nowy zespół i opracujmy nową polisę.
W aktualnej sytuacji nie możesz ufać
nikomu w tym zespole.
Prawda?
O co chodzi? Co to za mina?
Nie mów, że się z nimi zżyłaś.
Chodzi o to, że to praca zespołowa?
Praca zespołowa?
Nie. Nie było ani krzty pracy zespołowej.
Okej.
To dobrze.
Przyłóżmy się i spróbujmy jeszcze raz.
Czemu nie odbierałeś?
- Przepraszam. Co z biurkiem Han-deul? - Wpadł zespół ds. audytu.
Twierdzą, że wysyłała gdzieś dane.
- Co? - Nie powiedzieli, że to ona.
Znaleźli dowody wycieku danych z jej komputera.
Zespół ds. audytu bada tę sprawę.
Wycofaj się, zanim nas w to wciągną.
W aktualnej sytuacji nie możesz ufać nikomu w tym zespole.
Han-deul ujawniała dane?
To jakiś absurd.
Myślicie, że jakaś szuja podwędziła jej identyfikator pracownika?
To możliwe.
Ale to amatorszczyzna.
Kompletnie bez sensu.
Ktoś wam przychodzi do głowy?
Nikt nie widział zdrajczyka, który się tu kręcił?
Może czegoś się dowiemy,
jak porównamy czas logowania z nagraniami monitoringu.
Ale w naszym biurze nie ma kamer.
Na korytarzu jest jedna.
Nie wiem, czy dadzą nam dostęp.
Sprawdzę, czy dostaniemy informacje o logach.
Idę z panem.
- Dokąd? - Muszę zrobić, co się da.
Błagam.
Od czego są koledzy?
Pomóż mi. To pilne.
Pominięcie procedury jest nielegalne,
chyba że zarząd się zgodzi.
Wybacz, że zapytałem.
Nie realizujemy prywatnych próśb.
Potrzebna będzie zgoda zarządu.
SERWEROWNIA
Dziękuję.
Jak poszło?
Potrzebujemy zgody zarządu, by zobaczyć nagranie.
Do tego też?
To samo powiedzieli o logach.
Dyrektor Jeon jest w zarządzie.
Racja. Mamy dyrektor Jeon.
Właśnie. Jest tu osoba, która może rozwikłać tę sprawę.
- Zapytam ją. - Powodzenia!
Ale…
Dyrektor Jeon jest drażliwa,
ale nie jest zołzą, prawda?
Oczywiście, że nie.
Proszę.
Dyrektor Jeon.
- O co chodzi? - Musisz nam pomóc.
Zespół ds. audytu znalazł dowód, że dane wyciekły z jej komputera.
W tej chwili pozostało nam tylko czekać.
Mamy siedzieć bezczynnie i nic nie robić?
Ważą się losy polisy i naszego zespołu.
Zespół jest pod moim nadzorem.
Jeśli coś powiem, oskarżą mnie, że chronię swoich.
Noh Ki-jun.
Nie marnujcie czasu i wracajcie do swoich zespołów.
Nie mówisz poważnie.
Wiesz lepiej niż ktokolwiek inny,
że tylko ty możesz ocalić Kang Han-deul i nasz zespół.
Co tak długo?
An Jeon-man?
- Tak? - Stresujesz się?
Nie. Rozmowa na pewno idzie dobrze.
Prawda?
Pozytywne myślenie.
Wrócił.
I jak?
Poczekajmy jeszcze trochę.
Praca zespołowa?
Nie. Nie było ani krzty pracy zespołowej.
STATUS INSTALACJI OPROGRAMOWANIA
DANE DOTYCZĄCE SIECI I LOGOWANIA
KANG HAN-DEUL
Ciekawe, czy Han-deul skończyła rozmawiać z audytorami.
Kang Han-deul.
Han-deul.
- W porządku? - Tak.
To pewnie nic miłego. Jak poszło?
Prawdę mówiąc, sama nie wiem.
Twierdzą, że są ślady wycieku danych,
ale nie powiedzieli, kiedy ani jak do tego doszło.
Byłam taka zdezorientowana, że nie zadałam konkretnych pytań.
Powiedzieli, co teraz będzie?
Na razie…
zostałam zawieszona.
Robiliśmy, co w naszej mocy, żeby pomóc, ale…
Przykro mi.
Dziękuję za waszą troskę.
I przepraszam, że sprawiłam kłopot.
- Han-deul. - Co ty gadasz?
Wszyscy wiemy, że to nie ty.
Tak. Jesteśmy zespołem. Oczywiście, że wiemy.
Głowa do góry, dobra?
To był długi dzień. Odpocznij w domu.
- Wszyscy skończmy dziś wcześniej. - Dobrze.
Han-deul, trzymaj się.
Niech tylko dorwę tego drania, to…
Dzięki.
Prawie co do minuty
pokrywa się to z czasem korzystania z komputera po godzinach.
Racja.
Jaki poziom uprawnień pozwala zobaczyć identyfikatory pracowników?
Trzeba być przynajmniej CFO.
Czyli…
Zewnętrzny dyrektor i obecny wiceprezes.
Naprawdę?
Co mam zrobić z kopią nagrania?
Na razie proszę mi ją zostawić.
Dobrze.
BIURO WICEPREZESA
BIURO ZESPOŁU DS. AUDYTU
Dzień dobry.
Witam.
Wsiada pani?
AN JEON-MAN POROZMAWIAJMY. CZEKAM.
Nie. Nie wsiadam.
Jestem zajęta. Nie mogę tak wychodzić.
O co chodzi?
Spójrz na niebo.
O tej porze zachód jest piękny.
Od małego miałem słaby wzrok.
Dlatego mama kazała mi patrzeć w dal.
Mówiła, że patrzenie w niebo poprawi mi wzrok.
Nie chciałem nosić okularów, więc się w nie gapiłem.
Nic to nie dało.
Wzrok po prostu się nie pogorszył.
Czemu mnie tu wezwałeś?
Żebyś patrzyła przed siebie.
Mam nadzieję…
że twoja decyzja nie pogorszy sytuacji.
Czyżbyś… coś wiedział?
Po prostu usłyszałem.
Jak dużo?
Że nie było ani krzty pracy zespołowej.
Rozczarowałaś mnie.
Bardzo.
Musiałam to powiedzieć,
żeby nie wyjawić mu, co naprawdę myślę.
Czyli?
Nie mogę ci powiedzieć.
To byłby śmiertelny cios.
Więc zachowaj to dla siebie.
Po prostu załóżmy, że wszystko wiem.
Poczujesz się lepiej.
Dostaniesz nowe życie.
To nie jest gra.
Nie żartuj.
Wydajesz się odporna na śmiertelne ciosy.
Mylę się?
Masz rację.
Naprawdę ładny zachód.
Musi ci być ciężko.
Wiem, że tak jest.
Ale nie poddawaj się
i słuchaj głosu swojego serca.
Zaufaj mi.
Mówię to jako Jeon-man, a nie współpracownik.
Jesteś głodna?
Zjemy po drodze coś pysznego?
Wybacz, ale nie mogę.
Czemu? Coś się stało?
Muszę wstąpić do rodziców.
Tak?
Gdzie mieszkają?
Nie, wysadź mnie tutaj.
- Zawiozę cię. - Nie trzeba.
Kang Han-deul.
Za tobą ciężki dzień.
Pozwól się zawieźć.
Zmykaj do środka.
- Dzięki za podwiezienie. - Nie ma sprawy.
Han-deul.
Mama?
Dobry wieczór.
W porządku. Idź.
Tato, to ja.
Proszę, kawałek tortu.
Wiem, że lubisz słodkości.
Nie mów,
że rozwiodłaś się z Su-inem, bo masz innego.
Mamo.
Więc kim on jest?
To kolega z pracy.
Uważaj na to, co robisz.
Niedawno się rozwiodłaś.
Nie dawaj ludziom powodu do plotek.
Mamo.
Rozmawiałaś z Su-inem?
A po co?
Mówiłam, żebyś zaprosiła go na rodzinne spotkanie.
Mamo, on już nie należy do rodziny.
Bez niego nawet nie przychodź.
Powiem, że jesteś zbyt zajęta.
Nie planowałam się zjawić.
Co?
Jak mogę przyjść, skoro się mnie wstydzicie?
Zero skruchy.
Naprawdę chcesz przynieść rodzicom hańbę, tak?
Czy jako rodzice
nie powinniście się interesować tym, czy zdrowo się odżywam i dobrze śpię?
Nie możecie mnie o to pytać?
Mimo wszystko
jestem twoim dzieckiem, tato.
Jestem twoją córką, mamo.
Rozwiodłaś się. Czym tu się szczycić?
Co takiego Su-in ci zrobił, żeby sobie na to zasłużyć?
Zrobiłam to, bo było mi ciężko.
Nie jesteś jedyna.
Każdy jakoś to znosi i żyje!
Tak to jest w małżeństwie!
Czy znosząc wszystko…
jesteś szczęśliwa, mamo?
Ja teraz jestem.
Brak mi słów.
Nie do wiary.
Jest zimno.
Jedziemy?
DOSTĘP DO DOKUMENTÓW
Nie jesteśmy drużyną?
Nie żartuj. Nasze cele od początku się różniły.
Co takiego?
Jesteśmy zespołem.
Mieliśmy inną perspektywę,
ale ten sam cel.
Pod tym względem niczym się nie różnimy, prawda?
Przyniosłaś kilka kartek
i czujesz się rozgrzeszona?
Ciekawe, czy zespół wie,
co wspaniała Jeon Na-rae
wyprawia za kulisami,
podczas gdy oni harują jak woły.
Jeon Na-rae.
Jesteś taka sama jak ja.
Trzymaj gębę na kłódkę,
jeśli nie chcesz mieć kłopotów.
Szlag! Gorące!
Co z tobą?
Sorki. Mój błąd.
Czemu ty…?
Zrobiłaś to celowo! Dopiero co je kupiłem.
Czemu to nie schodzi?
Jesteś taka sama jak ja.
Ale nie poddawaj się
i słuchaj głosu swojego serca.
No dobrze.
Pomysł jest obiecujący.
Dobra robota!
To nic takiego.
SPECJALISTA DS. RYZYKA AN JEON-MAN
Han-deul.
Zawieszenie nie znaczy, że musisz pakować rzeczy.
Nie chcę być problemem.
- Han-deul. - Kang Han-deul, zaczekajmy jeszcze.
Nasz zespół i tak ma zostać rozwiązany.
Musimy wytrzymać tak długo, jak się da.
Gdzie się podziewałeś?
Tu i tam.
Czyli gdzie?
Szukałem dowodu, że to nie Kang Han-deul.
Okej. Dobra robota.
Dzięki waszemu wsparciu
prawda na pewno wyjdzie na jaw.
Oczywiście, że tak.
A gdzie, do diaska, jest An Jeon-man? Rozpłynął się w powietrzu.
A niech go.
O wilku mowa.
Gdzieś ty…?
Dyrektor Jeon.
Widzę, że wszyscy tu jesteście.
WARUNKI
Co to jest?
I czemu po chińsku?
Ubezpieczenie od rozwodu
miało być wypuszczone przez oddział w Chinach
dzięki mnie i wiceprezesowi.
Koniec świata. Postarzeję się dzisiaj o dziesięć lat.
Gdy wiceprezes zasugerował, żeby wprowadzić polisę w Chinach,
zgodziłam się, bo uznałam ją za świetny produkt.
Ponieważ stworzył ją wykwalifikowany zespół,
sądziłam, że zrekompensuje opóźnienie w utworzeniu chińskiego oddziału.
Coś w tym stylu.
To ja zasugerowałam,
żeby warunki polisy wysłać z komputera zespołu.
Żeby wyglądało to naturalnie.
Kang Han-deul.
Bardzo cię przepraszam.
Wszystkich was
bardzo przepraszam.
Czemu nam to mówisz?
Może już za późno, ale chcę wszystko naprawić.
Ze względu na Kang Han-deul i polisę.
I nasz zespół.
Mogłaś udać, że nic nie wiesz.
Jestem pewna, że podjęcie takiej decyzji
nie było dla ciebie łatwe.
Dziękuję, że nam powiedziałaś.
Oto logi z twojego komputera.
Trzeba udowodnić, że nie było cię wtedy w biurze.
Ktoś zalogował się pod twoją nieobecność.
To nasz cel.
Chwila. Tamtego dnia…
Właśnie. Pojechaliśmy wtedy do wioski Gorangae.
Pokaż. No to sprawa załatwiona. Sprawdzimy, o której przyszła i wyszła.
Złożyliśmy wniosek o zgodę?
Śpieszyło nam się, więc…
Już tak blisko. Znowu wiatr w oczy.
Niech pomyślę.
Zdjęcie.
To zdjęcie.
Z ceremonii kontynuacji.
Racja. Zrobiliśmy sobie wtedy zdjęcie.
- Masz je? - Zadzwonię do Woong-sika.
Szybko.
To ja. Wyślesz mi teraz zdjęcie z ceremonii kontynuacji?
Okej.
Szybko.
Przyszło.
- Sprawdź datę. - To ten dzień!
Dwudziesty siódmy!
Dzięki ci, panie!
Co za ulga.
Więc co teraz?
Ten człowiek.
Musimy się dowiedzieć, jakie powiązania ma z wiceprezesem.
- Co? - Niech zerknę.
Chwileczkę, to jest…
- To… - Przepraszam.
Stary pryku. Znaczy panie Na.
- Ty durniu. - Poprawiłem się.
- Można obrócić tablet. - Wybacz.
Niech spojrzę.
Ta różowa koszula…
Czy to nie jest Oh Jeong-do?
Tak.
- Ostatnio nosi tylko różowe. - Racja.
Czyli…
Panie wiceprezesie.
Dzień dobry.
To dlatego tych dwóch…
Nie będzie się teraz ukrywał?
Nie, to by mu zaszkodziło.
Panie Na?
Idźcie we dwóch. Zaufajcie mi.
Wiesz, gdzie jest Oh Jeong-do?
Nie bardzo.
Skąd mam wiedzieć?
Jakby co, przekaż mu, żeby się ze mną skontaktował.
Dobrze.
- Numer 502, prawda? - Tak.
Wisi tam pranie.
Chodźmy.
- My… - Kim panowie są?
Czy to mieszkanie pana Oh Jeong-do?
Nie.
- Możemy tylko…? - Ej.
- Panie Na? - Co tam, Noh Ki-jun?
To zły adres.
Czemu to…?
Ten notatnik jest wart miliard wonów.
Mam tu sędziów, prokuratorów i senatorów.
- To musi być to. - Tak.
O rany.
Pan Oh?
Panie Oh, dokąd to?
- Gdzie? - Panie Oh!
- To na pewno on? Pan Oh? - Tak.
- Chodźmy schodami. - Racja.
W którą stronę?
Tam.
- Nie tędy! - Szlag!
Ostrożnie.
Które to piętro?
Panie Oh!
Ej!
Panie Oh!
Łap go!
Szlag! Panie Oh!
Panie Oh!
Niech pan zaczeka!
Chce pan się zabić?
Niech pan się podda!
Stop!
KAWIARNIA „POGODA NA DZIŚ”
Poświęciłem tej firmie młodość.
Oczywiście. Wiemy o tym.
Znamy się nie od dziś.
Niech pan przekaże dowody.
Niedawno się pan ożenił.
Wstawicie się za mną?
Oczywiście. Ile razy mamy to powtarzać?
Do diaska z tym.
NAJLEPSZE UBEZPIECZENIA PREZES LEE JEONG-SIN
A to niespodzianka.
Proszę się napić.
Przejdę do rzeczy.
Proszę się wycofać z tej polisy.
Właśnie dlatego ten produkt jest taki kuszący.
Jaka szkoda.
Skoro tak się spodobał, trzeba było nie zostawiać śladów.
Jeden z naszych pracowników wysłał do pani prywatnego mejla.
O czym pani mówi?
Zastanawiałam się dlaczego.
Właśnie spotkałem się z prezes Najlepszych Ubezpieczeń.
Wyślij info o polisie na mejla, którego ci dałem.
Nie daj się złapać nikomu z zespołu zadaniowego.
Inaczej będzie po nas.
WICEPREZES JEONG JEONG-CHI
Drań zostanie objęty wewnętrznym dochodzeniem.
Oberwie wam się za ten szemrany układ.
Jak pani sobie z tym poradzi?
Naruszenie własności intelektualnej, ustawy o technologii,
ustawy o nieuczciwej konkurencji…
Rany, sporo tego jest.
Jeśli jest pani inteligentna,
to na pewno pani wie, że w tej chwili daję pani szansę.
Dyrektor Jeon?
DYREKTOR JEON NA-RAE
O rety, wcześnie pani przyszła.
Witam, wiceprezesie.
Co ty tu robisz?
Pani Lee, wszystko wyjaśnię.
Czy nie mówiłam:
„żadnych błędów”?
Tak.
Naszej umowy nigdy nie było.
Pani Lee?
Pani Lee!
Jeon Na-rae.
Myślisz, że dzięki temu zostaniesz bohaterką?
Sądzisz, że pójdę na dno sam?
Chyba oszalałem.
Dyrektor Jeon.
Odpuść mi ten jeden raz.
Tylko raz, proszę.
Sprawię, że cała sprawa z Chinami zniknie.
Pomóż mi ten jeden raz.
Pójdziesz na dno sam.
Nie mam zamiaru
pogarszać swojej sytuacji.
Jeon Na-rae.
Jeon Na-rae!
Cholera.
Kim jesteście?
Puszczajcie! Nie wiecie, kim jestem?
Wiceprezesie, jesteśmy z zespołu ds. audytu.
Proszę współpracować.
Martwiłem się.
Nie odbierałaś i nie było cię w firmie.
Byłam zajęta.
Zarówno wczoraj, jak i dzisiaj.
Dobrze się spisałaś.
Na pewno czułaś się osamotniona.
Byłam zapracowana.
Ale od jutra
chyba naprawdę będę sama.
An Jeon-man, chodź tutaj!
Ej!
O kurczę.
Nasz zespół wrócił do gry.
Prezes to zatwierdził.
Cieszę się.
Mówiłem, że zawsze jest jakieś wyjście.
Dokładnie.
Z naszym projektem nie było żadnego problemu.
Poza liczbą przeszkód.
Świetnie się spisaliście.
O rany. Ty też, Kang Han-deul.
No to kończymy pracę na dziś?
Wszystko załatwione, więc…
- Nie patrz, idź! - Co?
Idźcie i nie oglądajcie się za siebie!
Chodźmy!
- Wychodzimy! - Do domu, kochani!
O rany.
Ostatnio każdy dzień ciągnął się w nieskończoność.
Ulżyło mi, że wszystko się ułożyło.
Dzięki dyrektorce.
Na pewno zrobiła, co mogła. Szczerze jej zależało.
Nie miej do niej żalu.
Gdyby nie ona, już by mnie tutaj nie było.
Dobrze.
- Wskakuj. - Dzięki.
- Jesteś głodna? - Cóż…
Skąd wiesz?
Jedźmy na coś pysznego.
Okej.
No to jedziemy.
Od kiedy jest tu knajpka z dobrym jedzeniem?
Nie wiedziałaś?
No to zobaczysz.
Witamy.
Co tu jest grane?
Wejdź, jest zimno.
Co to jest?
Momencik.
Tadam!
I jak? Nie jest już puste, co?
Wygląda pięknie.
I przytulnie.
Wygląda na lekkie i smaczne.
Podano do stołu!
Miałem niewiele składników, więc wykorzystałem to, co było.
Spróbuj.
I jak?
Serwują tu pyszności.
Wiedziałem.
Dzięki.
Nie ma za co.
O co chodzi? Chcesz coś innego?
Nie. Co do tamtego dnia…
Którego?
Gdy zawiozłeś mnie do rodziców.
Moja mama cię zaskoczyła, prawda?
To musiał być szok.
Nie spodziewałam się, że zobaczysz mnie w takim stanie.
Nie, w porządku.
Prawdę mówiąc, rodzice nadal się wstydzą…
że ich córka się rozwiodła.
Rozumiem.
Wiem, o czym mówisz.
Rodzice od lat tkwią w małżeństwie bez miłości.
Jakby z przyzwyczajenia.
Dziwne, co?
Wiele małżeństw tak żyje.
Namów ich na ubezpieczenie od rozwodu.
Moich rodziców? Nie mogę.
Ja zmusiłem szwagra.
Szwagra?
Tak.
Tak naprawdę to po prostu ubezpieczenie.
A w ogóle, to myślę, że taka wymiana doświadczeń
pomaga zminimalizować margines błędu.
Jak sądzisz? Nie czujesz, że się zbliżyliśmy?
Dość tego myślenia. Jedzmy, bo wystygnie.
Dobra. Zjem ze smakiem.
Pycha.
Dobrze przyprawione?
Doskonale.
Może być pizza?
Pewnie. Ostatnio była dobra.
O, pamiętasz.
To zjawisko zdarza się co 100 lat.
Fajnie byłoby zobaczyć kolejny deszcz meteorytów.
Państwa zamówienie jest gotowe.
Dziękuję.
No dobra. Za ubezpieczenie od rozwodu!
Do boju!
Odrzucona umowa załatwiona. Pora wprowadzić polisę!
Najgorsze za nami. Teraz pójdzie gładko.
Oczywiście. Na razie cieszmy się tą chwilą.
Popieram.
- Han-deul, ależ to dobre. - Przepyszne.
Patrzcie. Jest taka puszysta,
że rozpływa się w ustach.
Panie Na, mam dobre przeczucie.
Ta polisa to będzie hit.
- Wyeliminowaliśmy problemy. - Racja.
Co będzie teraz z dyrektor Jeon?
Ale od jutra
chyba naprawdę będę sama.
Wprowadzała trochę nieprzyjemną atmosferę,
ale naprawdę nam pomogła.
Wiem. Martwię się o nią.
Na pewno nic jej nie będzie.
Trochę dziwnie tu bez niej.
Normalnie już by tu była i…
Stuk, stuk, stuk. Tak by weszła.
A potem: „Macie czas na jedzenie pizzy?”.
Przepraszam. Zabrzmiałaś jak ona.
Kim pan jest?
Pan Kim?
- Znasz go, Ki-jun? - Tak.
Spotkaliśmy się w sprawie skargi złożonej do KNF.
Ciekawe, o co chodzi.
Chcę…
się rozwieść.
Serio wróciliśmy do gry.
Zjedzone, tak?
Może pan przedstawić mi swoją sytuację?
Spokojnie, nie ma pośpiechu.
Jesteśmy małżeństwem na pokaz.
„Na pokaz”?
Han Yeo-reum? Ale numer.
Znasz ją?
O co chodzi?
Nazywa się tak samo jak influencerka, którą obserwuję.
- To się często zdarza. - Racja.
Ale tamta i jej mąż są zakochani po uszy.
Mieszkają w wypasionym domu.
A to, jak wspiera męża, naprawdę robi wrażenie.
- Tryskają miłością. - Poważnie?
UBEZPIECZENIE OD ROZWODU
Nie pamiętam, gdzie pracuje jej mąż.
Nie w ubezpieczeniach?
Na pewno nie.
Spotkam się z panią Han.
Ah-young, weź umowę i chodź ze mną.
Słucham?
- Co? - Do zobaczenia później.
Aha, dobra.
Idź. Masz umowę?
Tak. Do zobaczenia.
- Do zobaczenia później. - Powodzenia!
Jaki mąż wzgardziłby wsparciem żony?
- Ino wariat. - Z małżeństwami nigdy nie wiadomo.
Mówisz?
Chcę się rozwieść.
Wiem, że nikt tego nie zrozumie.
Moja żona bardzo się starała.
Pewnie przeżywa, że sprawy nie poszły po jej myśli.
Ale nie ma dla nas nadziei,
więc jeszcze gorzej na siłę być razem.
Jak ten czas leci.
Mam nadzieję, że nie zająłem za dużo czasu.
Ależ nie. To część procesu.
Liczę na panią.
Oczywiście. Dam znać.
Gdzie Noh Ki-jun?
Prawie na miejscu.
Była już ceremonia kontynuacji i przeprowadzka.
Ciekawe, co jeszcze nas czeka.
Nie było łatwo, ale wszystko się udało.
Prawda, Han-deul?
Tak. Ma pan rację.
- Wróciłam. - Dobra robota.
Nie uwierzycie, co się okazało.
Pamiętacie tę zakochaną po uszy parę? To oni.
Serio?
Widzi pan? Z małżeństwami nigdy nie wiadomo.
Wszystko się udało?
Nie naruszono warunków umowy i nie jest to rozwód na pokaz.
Co więcej, pani Han Yeo-reum nie chce rozwodu.
Naprawdę?
Jeśli dobrze się dogadywali,
mogą to rozwiązać, o ile znajdą wspólny język.
Problem w tym, że to nie takie łatwe.
Weźże.
Zrobimy wszystko, co się da. Ten rozwód…
Musi się odbyć.
Co ty powiedziałaś?
Nie możemy go powstrzymać.
Pan Kim Seon-man i pani Han Yeo-reum muszą się rozwieść.
A w ogóle, czemu mnie zaprosiłeś?
Nasza polisa.
Może razem doprowadzimy to do końca?
Kupiłem z myślą o tobie.
Zwróć go.
Wszystko przez tę polisę.
Nie rozwiodę się.
- Hej, Słoneczka! - To też wrzucisz na social media?
Przejmujesz się, co myślą inni, a mnie nie zauważasz.
Muszą się rozwieść.
Mamy ograniczyć liczbę odrzucanych umów.
Wystarczy.
Nie mamy na to czasu.
Nie powinniśmy zastanowić się, czemu stworzyliśmy tę polisę?
Napisy: Joanna Kuboń