(ตัวละคร องค์กร และสถานที่ทั้งหมด คือเรื่องที่แต่งขึ้น)
(การถ่ายทำนักแสดงเด็ก กระทำขึ้นภายใต้กฎเกณฑ์ด้านการออกอากาศ)
(ตอนที่ 8)
แวะมาเอาอะไรรึเปล่าคะ
จริงๆ ผมไม่ได้มาเอาอะไรหรอกครับ
งั้นมีอะไรเหรอคะ
ผมมาขอโทษน่ะครับ
โปรคัง นั่งก่อนสิ
ผมแค่กังวลว่าผมทำให้โปรคังเสียใจไปก่อนหน้านี้
ผมลืมสีหน้านั้นของคุณไม่ได้เลยครับ
ฉันแค่…
กำลังหาคำตอบน่ะค่ะ
ทำไมฉันถึงรู้สึกน้อยใจ
มันก็แค่งาน แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกแบบนั้น
ถ้าเป็นโปรอัน
หรืออายองแทน
ฉันจะรู้สึกเหมือนกันไหม
แต่นี่เป็นโปรโนไงคะ
ผมอยู่ในพื้นที่เทาๆ ไม่ได้ครับ
ไม่สิ
ผมไม่อยากอยู่ครับ
คือผม…
การตกแต่งภายในดูโอเคใช่ไหมครับ
ค่ะ
ป่านนี้แล้ว ผมต้องไปแล้วครับ
- ค่ะ - ไม่ต้องไปส่งผมหรอก ข้างนอกมันหนาว
โอเคค่ะ
- ฝันดีครับ โปรคัง - โอเคค่ะ
(แม่ หาเวลามาพบปะครอบครัวเราด้วยนะ)
อะไรเนี่ย คุณจะไปไหนเหรอ
คุณมาทำอะไรที่นี่เวลานี้
ฉันต้องดูอะไรหน่อย ขึ้นไปข้างบนกันเถอะ
เดี๋ยวก่อน
นี่ไม่ใช่บ้านผมแล้ว
ไปคุยกันข้างนอกดีกว่า
สลับบ้านกันอยู่เหรอ
ใช่
ว่าแต่คุณอยากมาดูอะไรเหรอ
คุณกีจุนกับโปรคังคบกันเหรอคะ
ตั้งแต่เมื่อไร
มันไม่ใช่แบบนั้น
งั้นคุณสองคนแค่สลับบ้านกันอยู่เหรอคะ
เขาลืมอะไรไว้งั้นเหรอ
คุณลืมอะไร…
ขอบคุณครับ
คุณสองคนสลับบ้านกันเหรอครับ
ใช่ค่ะ
แต่ของของกีจุนยังอยู่ที่นี่ครับ
เราแค่ตกลงสลับบ้านกันค่ะ
ไม่ได้ย้ายมาอยู่เป็นทางการ
คุณสองคนเป็นอะไรกันครับ
ขอโทษครับ
มันแค่ดูเป็นไปไม่ได้ ที่เพื่อนร่วมงานจะสลับบ้านกันอยู่เฉยๆ น่ะครับ
โปรโนใจดีที่เสนอแบบนี้ให้ฉันค่ะ
"ใจดี" เหรอ
ฉันอยู่ในบ้านเดิมมาตลอดตั้งแต่หย่าค่ะ
งั้นเป็นไปได้ไหมว่าคุณสองคน…
เราสองคนเหรอ
เราเหมือนรากที่สองของสองน่ะ
จำนวนอตรรกยะ
จำนวนที่ไม่สามารถเขียนให้อยู่ในรูปเศษส่วน ที่เศษและส่วนเป็นจำนวนเต็มได้
ในฐานะนักลงทุน ฉันโคตรเกลียดเลย
มันไม่เคยเป็นไปตามรูปแบบ เพราะเป็นทศนิยมที่ไม่ซ้ำกัน
ใช่ มันคือเรขาคณิต
แต่ก็เป็นจำนวนไม่รู้จบด้วย
เพราะงี้ถึงเกิดความคลาดเคลื่อนได้
เพราะมันไม่ใช่ค่าจริง แต่เป็นค่าโดยประมาณ
ถูกของคุณ
แต่ค่าจริงมีเป้าหมาย ในการระบุความคลาดเคลื่อน
ส่วนค่าโดยประมาณจะหาทางลด ให้ความคลาดเคลื่อนน้อยลง
อย่างที่คิดไว้เลย
เราไม่เคยมีโอกาสเลย
ทำเหมือนไม่รู้มาก่อนงั้นแหละ
ฉันแค่อยากยืนยันให้แน่ชัด
แค่อยากให้รู้ไว้ว่ามันไม่มีทางย้อนกลับ
โอเค
อันสีเขียวน่ะขายหมดแล้ว
ไม่มีอะไรหรอก
เอาไวน์มาทำอะไรเหรอ ขอเดาว่าไม่ได้เอามาแบ่งกับผม
ใช่แล้ว ของคนอื่นน่ะ
ไปก่อนนะ
คุณสองคนได้ทำธุรกรรมทางการเงินไหม
ว่าไงนะคะ
ไม่ค่ะ ไม่มีเลย
เราแค่ตัดสินใจสลับบ้านกัน ไม่มีอะไรผูกมัดค่ะ
ถามทำไมเหรอคะ
โนกีจุนที่ผมรู้จักไม่ได้ใจดีกับคนไปทั่ว
- จริงเหรอคะ - ใช่ครับ
คนมักจะมองเขาตรงกันข้าม
เพราะเขาหย่ามาสามครั้งแล้ว
ค่ะ ฉันมั่นใจว่าคนคงมีอคติ…
แต่มันไม่ใช่เพราะว่าเขาไม่มีหัวคิดหรอกนะ
แต่เพราะรับผิดชอบมากไปต่างหาก
เขากลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่แฮปปี้เพราะเขา
หรือพวกเขาจะไม่มีความสุข
นั่นเลยกลายเป็นมาตรฐานของเขา เขาถึงเป็นคนไม่มีมาตรฐานสมชื่อเขาไง
เขาสร้างกำแพงขึ้นมาเพราะเขาตระหนักจุดนี้ดี
แต่ดูไอ้เวรนั่นตอนนี้สิ
ยังไงก็ยินดีต้อนรับนะครับ
- คุณสองคนเป็นเพื่อนซี้กันจริงๆ ด้วยค่ะ - ใช่ครับ
มันค่อนข้างร้อนนะคะ
คุณโอเคไหมคะ
ผมจะกลับแล้วครับ คุณจะได้พักผ่อน
เอ้อ ส่วนนี่คือของขวัญต้อนรับนะครับ
- นี่ครับ - ขอบคุณค่ะ
- ทานให้อร่อยครับ - ขอบคุณค่ะ
- ดูแลตัวเองด้วยนะคะ - ไม่ต้องไปส่งผมนะ
ผมอยู่ในพื้นที่เทาๆ ไม่ได้ครับ
ไม่สิ
ผมไม่อยากอยู่ครับ
(คลินิกแพทย์แผนเกาหลีอนแซม)
บ้าเอ๊ย ตกใจหมด
มายืนเป็นผีหลอกคนอื่นตรงนี้ทำไม
ผมหิว หาข้าวให้ผมกินเร็วเข้า
ทำไมชักช้านักล่ะ
รีบๆ ขึ้นมาสิ
ให้ตายสิ คุณไปก่อนเลย
ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่ค่ะ
ผมก็เหมือนกันครับ
คุณแวะมาหาโปรโนเหรอคะ
ใช่ แล้วกรรมการผู้จัดการอาวุโสล่ะครับ
ในแง่นึงฉันก็มาเพื่อสะสางเรื่องเก่าๆ ให้หมดไป
สะสางหมดรึยังครับ
ค่ะ เกลี้ยงเลย
ดีแล้วครับ
อยากดื่มด้วยกันไหมคะ
หรืออาจจะไม่ เพราะฉันไม่ได้แจ้งล่วงหน้า 24 ชั่วโมง
ไม่หรอกครับ
ยินดีต้อนรับคุณเสมอ 24 ชั่วโมงต่อวันเลย
โล่งใจจังค่ะที่ได้ยินคุณพูดแบบนั้น
ไปกันเลยไหมครับ
ทำไมซุปนี่เค็มจังเล่า
แล้วทำไมไอ้นี่มันจืดชืดแบบนี้
ฟังผมอยู่รึเปล่า
ฟังค่ะ
แล้วทำไมไม่ตอบ
เพราะเราหย่ากันแล้วไงคะ
จากนี้ไปก็ปรุงอาหารเองละกัน
และอย่าลืมเคี้ยวให้ละเอียดด้วย
ทำตัวแบบนี้อีกแล้ว
ผ้ากันเปื้อน…
ผ้ากันเปื้อนหนึ่งผืน
ผ้ากันเปื้อนสองผืน
ผ้ากันเปื้อนสามผืน
ผ้ากันเปื้อนสี่ผืน
ผ้ากันเปื้อนห้าผืน
ผ้ากันเปื้อนหกผืน
ผ้ากันเปื้อนเจ็ดผืน
(นักคณิตศาสตร์ประกันภัยโนกีจุน หลับยังครับ)
(ยังค่ะ เพิ่งมานอนบนเตียงค่ะ)
(โปรอันเขา…)
(นักคณิตศาสตร์ประกันภัยโนกีจุน)
หวัดดีค่ะ
ผมไม่ได้ปลุกคุณใช่ไหม
ไม่เลยค่ะ
มีอะไรให้ช่วยเหรอคะ
ผมแค่อยากรู้ว่าเตียงนอนสบายไหม
สบายมากค่ะ
- ฉันอยากรู้ว่า… - ผมอยากรู้ว่า…
โปรคังพูดก่อนเลยครับ
คุณถามว่าคุณเป็นคนขี้ขลาดไหม เรื่องเคสของคุณยายซอนฮี
ถ้าคุณเป็นคนขี้ขลาด งั้นฉันก็ขี้ขลาดหนักกว่าคุณอีกค่ะ
อะไรทำให้คิดแบบนั้นเหรอครับ
การเผชิญหน้ากับความจริงมันยากเกินไป
ฉันเลยพยายามเลี่ยงมันอยู่เรื่อยค่ะ
กับเคสของคุณยายซอนฮีก็เหมือนกัน
ฉันว่าฉันอยากเลี่ยงมันอีกละมั้งคะ
เพราะฉันไม่อยากเป็นห่วงเธอค่ะ
เป็นเรื่องปกติที่จะคิดแบบนั้นครับ
ตราบใดที่ความรู้สึกของคุณเป็นของจริง
แค่นั้นแหละครับที่สำคัญ
งั้น…
ตอนที่คุณบอกว่าคุณอยากไม่อยู่ในพื้นที่เทาๆ…
ฉันเดาเอาได้ไหมคะว่าความสัมพันธ์ของเรา ตอนนี้เข้าใกล้ข้อสี่มากกว่าข้อสาม
เพราะฉันจะดีใจมากถ้าเป็นแบบนั้นค่ะ
ผมก็เหมือนกันครับ
จากนี้ไปผมตั้งใจจะลดค่าความคลาดเคลื่อน ให้เหลือน้อยที่สุดครับ
"ค่าความคลาดเคลื่อน" เหรอคะ คุณคิดจะทำยังไงคะ
ผมต้องรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติม
เกี่ยวกับคนชื่อคังฮันดึลครับ
โปรคัง
เป็นคำตอบแบบที่นักคณิตศาสตร์ประกันภัยเก่งๆ จะตอบเลยค่ะ
ครับ
ว่าแต่คุณอยากทาอะไรที่ขนมปังปิ้งพรุ่งนี้คะ
ตามใจโปรคังเลยครับ
พวกเขาอาจจะแค่เดตกันเฉยๆ
พวกเขาเล่นอะไรกันอยู่ ทำตัวเป็นเด็กๆ ไปได้
พวกเขาระวังตัวมากขึ้น เพราะพวกเขาไม่ใช่เด็กแล้ว
อย่างนั้นเหรอ
บอกตามตรง ฉันสับสน
ฉันอยากยืนยันให้แน่ใจค่ะ
ฉันถึงถามอยู่เรื่อยๆ
ถามอะไรเหรอ
"ที่ฉันมีความรู้สึกหลงเหลืออยู่มันคืออะไร"
แต่กลายเป็นว่ามันคือเจตนาร้าย
ไม่ใช่ความรู้สึกนึกเสียใจหรือโหยหา
งี้นี่เอง
ผมพูดจริงนะ
อย่าบอกนะคะว่าคุณทำดีกับฉัน เพราะฉันเป็นหัวหน้าคุณ
อย่าบอกนะว่าคุณคิดว่า ผมแสดงทักษะการเข้าสังคมเก่ง
เปล่าค่ะ
ไม่ใช่เลย
เก็บไอ้นี่ไว้นะ
เราจะได้ดื่มกันทุกเมื่อที่ต้องการ
กลับกันดีไหมคะ
ขอฟังเพลงนึงจบก่อนนะครับ
โนกีจุนกับอันจอนมัน จะไปแอบตามคุณตายองกยู
- ได้ครับ - โปรคังกับโปรโจไปหาคุณยายซอนฮีอีกครั้ง
คุณยายอาจจะบอกใบ้อะไรให้บ้าง
- ได้ค่ะ - เดี๋ยวค่ะ
ฉันมีประชุมกับบริษัทหุ้นส่วนค่ะ
งั้นเหรอ
ฉันไปเจอเธอเองก็ได้ค่ะ
โอเค งั้นก็ตามนั้นนะ
อย่าลืมนะ เราทำแบบนี้เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ดีๆ
ขอให้เชื่อในตัวเองเข้าไว้
และบอกว่า "ฉันทำได้"
ไอสามารถเว้ย
ฉันแข็งแกร่ง
ไอล้มช้างได้
ฉันมีค่าเพราะฉันมีตัวตน
ไอ…
ไอหยา
- แยกกันตรงนี้นะครับ - ได้
- โชคดีนะครับ - โชคดีค่ะ
- พี่ฮันดึล - ว่าไง
คุณตายองกยูต้องมีชู้ใช่ไหม เราถึงจะทำภารกิจของเราสำเร็จ
พี่ไม่คิดว่ามันแปลกเหรอ
อือ มันแปลกจริงๆ แหละ
แต่เราไม่ได้หลอกให้เขาไปมีชู้ เพื่อให้ทำภารกิจสำเร็จนี่นา
และถ้าเขามีชู้จริงๆ
พวกเขาก็ควรหย่ากัน
แต่ถ้าเขาไม่มีชู้ล่ะ
งั้นก็ถือว่าเขาทำหน้าที่ขั้นต่ำครบในฐานะสามีแล้ว
เราก็ต้องโน้มน้าวคุณยายซอนฮี
มันไม่ง่ายสำหรับคนวัยเธอที่จะหย่า
แล้วเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
แต่การแต่งงานไม่ใช่แค่การทำหน้าที่ขั้นต่ำให้ครบ
ก็จริง
แต่มีหลายคู่ที่แต่งงานกันและทำไม่ได้ถึงขั้นนั้นเลย
ถ้าเผื่อว่าเขามีชู้จริงๆ
ไม่ว่าเราจะทำภารกิจของเราสำเร็จหรือไม่
เราช่วยให้พวกเขาหย่ากันเถอะ
เข้าท่านะ
- ตอนนี้ใจเย็นก่อน แล้วไปทำงานกันเถอะ - โอเค
ไว้เจอกันนะพี่
โอเคจ้ะ ไว้เจอกัน
คุณยายซอนฮี
คุณยายคะ
คุณยาย
คุณยาย เราเจอกันมาก่อน ฉันเป็นคนอธิบายกรมธรรม์ประกันให้ฟังน่ะค่ะ
แม่สาวขายประกันนี่เอง
ใช่แล้วค่ะ
ดีใจจังที่ได้เจอเธอ
คุณยายมาทำอะไรแถวนี้คะ
อ๋อ ฉัน…
ฉันมีเรื่องอยากรบกวนน่ะ
(รองประธาน จองจองชิ)
- คุณอยู่ไหนคะ - หมายความว่าไง ผมมีนัดมื้อเที่ยง
ทำไมเหรอ มีอะไร
การอนุมัติของบริษัทจากจีนค่ะ
มันใช้เวลานานกว่าที่ฉันคาดไว้
ไม่รู้เหรอว่าการไม่มีข่าวถือว่าเป็นข่าวดี
เราควรติดต่อสอบถามอยู่ดีค่ะ
ไว้ค่อยคุยหลังมื้อเที่ยง โอเคนะ
ได้ค่ะ ไว้เจอกันค่ะ
โอเค กินมื้อเที่ยงให้อร่อยล่ะ
เราคุยกันให้จบเลยดีไหมคะ
ไอ้นี่จะช่วยให้รู้สึกอบอุ่นค่ะ
ขอบใจนะ แม่สาวขายประกัน
กินอะไรมารึยังคะ
กินแล้วจ้ะ
คุณน่าจะโทรหาฉันนะคะ
ฉันจะได้ไปรับคุณเอง
ฉันรีบน่ะ
ฉันกลัวว่าฉันจะลืมอีก
เล่าให้ฟังได้ไหมคะว่าเรื่องอะไร
อันที่จริง…
สาเหตุที่ฉันอยากหย่า…
เขามีชู้จริงๆ เหรอ
คิดดูว่าการนอกใจ
มีส่วนอย่างมาก ในสาเหตุของการหย่าร้างในกลุ่มผู้สูงอายุ…
หัวหน้าเห็นอะไรบางอย่าง เราก็เห็นเหมือนกัน
ดูแล้วผอ.พัคยังฟิตปั๋งอยู่จริงๆ นะ
เข้าไปกันเถอะ
เฮ้ย!
- ได้เลย - บ้าฉิบ
ขึ้นไปทำอะไรบนนั้นเล่า
จะบ้าตาย
เฮ้ย เขากำลังไปที่อื่น
คลินิกเปิดอยู่ไม่ใช่รึไง
ใช่ คราวก่อนเขาก็ทำแบบนี้
ต้องมีอะไรแน่ๆ
- ทำไมไม่รีบตามเขาไปล่ะ - ก็นายทำแบบนี้อยู่ไงเล่า
- ขยับไปสิ - โทษที
- จะว่าไปเบาะรถนี่เยี่ยมเลยนะ - ใช่ไหมล่ะ
แต่ถ้าเราจับเขาได้คาหนังคาเขาล่ะ
เราจะบอกเขาว่าไง ว่าเขาไม่ควรทำตัวแบบนี้เหรอ
ไม่รู้เว้ย ไปถึงค่อยหาทางเอาละกัน
เฮ้ย
หยุดนะ ฉันทำเอง
ไม่เห็นกระดิกเลย
ซื้อรถใหม่เหอะว่ะ
ทำไมเขาต้องไปมีชู้ด้วยนะ
เป็นไปได้เหรอ…
(พี่โซจอง เจ้าหญิง คุณผู้หญิง)
ฉันน่าจะรู้อยู่แล้ว
เธอทำให้ฉันกระวนกระวาย ถึงขั้นต้องมาขุดดูโพสต์ในบัญชีเธอ
(สัญญาบริษัทหุ้นส่วน)
นั่นสินะ
ไม่มีอะไรรับรองได้ว่าฉันปลอดภัย
(โซจอง วันหยุดยาวนี้เราไปเที่ยวกันดีไหม)
(มีที่ไหนที่คุณอยากไปรึเปล่า)
ไหนดูซิ
เชจู…
(ประสบการณ์เยียวยาใจสามวันที่เกาะเชจู)
(คราวนี้ไปทำอะไรมาอีกล่ะ ฉันยุ่งอยู่ มีอะไรก็ว่ามาเลย)
(ผมไม่ได้ทำอะไรผิดนะ ไปเกาะเชจูดีไหม)
(เราจะได้คุยกันระหว่างเดินบนเส้นทางอลเล)
(ตอนนี้ฉันอยู่ที่เกาะเชจู)
บ้าเอ๊ย
(ที่รัก ขอโทษที ผมลืมไป)
(ตอนนี้คุณเดินทางอยู่รึเปล่า)
ทำไมกัน
ทำไมไม่อ่านข้อความล่ะ
ฉันมันทึ่มชะมัด
สมองฉันมันมีแต่ขี้เลื่อย
ฉันนึกว่าจะเต้นได้ตามความรู้สึก แต่แบบนี้มันยากจังค่ะ
คู่แต่งงานพวกนี้อายุเท่าไรครับ
คู่ที่ต้องการความช่วยเหลือด่วนที่สุด อายุ 70 กว่าแล้ว
งั้นเต้นวอลทซ์เหมาะกับพวกเขาที่สุด
- วอลทซ์เหรอ - ใช่
มันง่ายที่จะให้ผู้สูงอายุหัด
หนึ่ง สอง สาม หนึ่ง สอง สาม
จังหวะสามบีตแบบนี้มีอะไรบางอย่าง ที่ทำให้คนมีความสุข
อยากเห็นไหมครับ
ไม่ค่ะ ไม่อยากเห็น
พื้นมันแข็งนะครับ
สมองฉันมีแต่กรวด มันน่าจะหนักอยู่
แต่ไม่หนักเท่ากับภาระที่คุณแบกอยู่หรอกครับ
ฉันหาคำตอบไม่ได้ว่าความสุขคืออะไร
ว่ากันว่าการแต่งงาน จะทำให้มีความสุขมากขึ้นเป็นสองเท่า
แต่การทำงานนี้
มีแต่ทำให้ฉันแน่ใจว่ามันไม่ใช่แบบนั้นแน่
แต่ว่านะ…
"แต่ว่านะ" อะไรครับ
ตอนฉันบอกว่าฉันเลือกที่จะไม่แต่งงาน
คนอื่นขยันบอกฉันจังเลยว่าฉันจะไม่มีความสุข
ว่าสุดท้ายฉันจะตายอย่างโดดเดี่ยว โดยไม่มีใครเคียงข้าง
หยาบคายจังครับ
แต่บางทีฉันก็อดหวั่นไหวกับพูดพวกนั้นไม่ได้ค่ะ
เพราะฉันกลัวว่าอาจจะมีความสุขไม่ได้จริงๆ
แต่มันจำเป็นต้องมีความสุขด้วยเหรอครับ
ผมเคยคิดว่าต้องเต้นถึงจะมีความสุข
แต่ทายสิอะไร มันไม่จริงเลย
การเก็บเกี่ยวผักกาดขาว การได้เป็นผู้ใหญ่บ้าน
และการได้รู้จักคุณต่างหาก
ที่ช่วยให้ผมรู้ว่ามีอารมณ์ความรู้สึกอื่นๆ ที่สำคัญเหมือนกันครับ
เป็นคนที่คุณระบายให้ฟังได้ เวลาอะไรๆ ในที่ทำงานไม่ราบรื่นดีไหมครับ
หรือเป็นคนที่จะเข้าข้างคุณ เวลาคุณด่าหัวหน้าดีครับ
หรือเป็นคนแรกที่จะโทรเรียกรถพยาบาล เวลาคุณป่วยล่ะครับ
คิดว่าไงครับ
- คุณนี่แพรวพราวจริงๆ - อะไรนะ
คุณจีบโดยไม่ต้องพยายามเหมือนที่คุณหายใจเลย
ดีไม่ดี คุณจีบยายแก่ๆ ที่เดินสวนกันด้วยซ้ำ
ฉันไม่อยากให้คุณชอบฉันค่ะ
ผมไม่รู้วิธีเลิกชอบคุณครับ
ถ้าคุณรู้ก็บอกผมด้วยนะ
เลี่ยนชะมัดเลย
หมายความว่าไงครับ
เดิมทีความรัก…
คือการทำตัวเป็นเด็กครับ
คุณกำลังไปไหนเนี่ย
- เขาจะไปอีกไกลแค่ไหน - ตามไปเหอะน่า
(สัญญาณเลี้ยวซ้าย สัญญาณคนข้ามถนน)
เขาทำอะไรน่ะ
- เฮ้ย! - จอดก่อน
ทำไมล่ะ
บ้าเอ๊ย ทำไมจู่ๆ เขาถึง…
เฮ้ย!
- เขาไปต่อแล้ว - เขาเคลื่อนไหวแล้ว
ไปกันเถอะ
- หวัดดีครับ คุณนายชเว - ยินดีต้อนรับค่ะ
- เฮ้ย - อะไร
มาถึงเร็วจังค่ะ
ผมอยากเจอไม่ไหวแล้วครับ
- เชิญเข้ามาเลยค่ะ - ครับ
เวรละสิ
ฉันว่าเขามีชู้จริงๆ ว่ะ
ทำไมเขาไม่ออกมาซะที
เข้าไปข้างในกันเถอะ
ปีนขึ้นไปทำอะไรวะ
บ้าฉิบ
เราเข้าไปไม่ได้ เอาไงดี
- ตายจริง - มีอะไร
ผอ.พัค หลังเป็นยังไงบ้างคะ
เดี๋ยวก็หายครับ ไม่มีอะไรหรอก
- อย่าใช้งานหนักไปนะคะ - หนึ่ง…
- เห็นเขาจากตรงนั้นไหม - ไม่เห็น
- หลังผม… - เกิดอะไรขึ้น
- เข้าไปกันเถอะ - โธ่ถัง หลังผม…
- เฮ้ย! - เป็นอะไรไหมคะ
เป็นอะไรรึเปล่าครับ
จักรเย็บผ้าของผม ดีที่ไม่เป็นอะไร
ขอบใจมาก ขอบใจนะ
ว่าแต่…
พวกนายเป็นใครเหรอ
- ดื่มชาก่อนค่ะ - ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
คุณนายชเว ขอโทษด้วยนะครับที่รบกวน
ไม่เป็นไรเลยค่ะ คุณมาซื้อขายของกับฉัน
และคุณมาเสียเที่ยวหลายครั้งแล้ว เพราะของส่งมาผิด
- ฉันจะปล่อยให้พวกคุณคุยกันนะคะ - ขอบคุณครับ
- ไหนนายบอกว่าชู้ไง - ใครจะไปรู้ล่ะว่ามาซื้อของมือสอง
ว่าอีกทีซิ พวกนายมาจากบริษัทประกันเหรอ
ใช่ครับ เราทำงานในบริษัทประกัน ที่คุณยายอูซอนฮีทำประกันไว้น่ะครับ
นังผู้หญิงนั่นทำประกันอีกฉบับงั้นเหรอ
บอกหน่อยว่าทำไม…
บริษัทประกันของเมียฉันถึงมาตามหาฉัน
เกิดอะไรขึ้นกับเมียฉันรึเปล่า
เปล่าครับ ไม่ใช่เลยครับ
ไม่ใช่เหรอ
งั้นเมียฉันปกติดีใช่ไหม
ครับ แน่นอนครับ เราไม่ได้มาที่นี่เพราะเรื่องนั้น
แล้วพวกนายพยายามหาเรื่องให้ฉันหัวใจวายเพื่อ
- ขอโทษครับ - ขอโทษครับ
ช่างมันเถอะ ประกันประเภทไหนถึงทำให้พวกนายมาหาฉัน
- คุณเป็นหัวหน้าทีม บอกเขาไปสิครับ - ไม่ คุณบอกเลย
- แต่คุณสร้างประกัน - จะดื่มชา… ผมเหรอ
คุณสร้างเอง คุณก็ควร…
บอกมาซะทีว่ามันคือประกันอะไร
- ประกันการหย่าร้างครับ - ประกันการหย่าร้างครับ
ว่าไงนะ ไม่ได้ยิน พูดดังๆ หน่อย
มันคือประกันการหย่าร้างครับ
ประกันการหย่าร้างเหรอ
นังเมียตัวดีของฉัน…
เธอเสียสติไปหมดแล้วรึไงกัน
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอทำประกันการหย่าร้าง
ไม่อยากเชื่อจริงๆ
ฉันไม่…
ผมบอกคุณแล้วนะครับ ดร.อัน ว่าอย่าสร้างประกันแบบนี้เพราะมันไม่ได้ผลหรอก
ทำไมพัฒนาของไร้ประโยชน์แบบนั้น
นายคือคนโน้มน้าวให้ฉันทำไม่ใช่รึไง
เพราะงี้คุณถึงอยากหย่าใช่ไหมคะ
ฉันไม่อยากเชื่อเลยค่ะ ทำไมคุณถึงคิดแบบนั้นเหรอคะ
ฉันไม่อยากเป็นภาระให้สามีฉันน่ะ
แต่ถึงงั้นก็เถอะค่ะ…
เธอเห็นสามีฉันแล้วนี่ เธอก็คงรู้แล้ว
ว่าเขายังมีเรี่ยวแรงเหลือเฟือ ไม่เหมือนฉันเลย
คุณยายคะ…
ตอนนี้เขาอาจดูเป็นที่น่านับถือก็จริง
แต่เขาเกิดมาในครอบครัวยากจน และใช้เวลาทั้งชีวิตเลี้ยงดูน้องๆ
และดูแลพ่อแม่ที่ป่วยไข้ของเขา
เขาผ่านอะไรมาเยอะ
ตอนนี้เขาปราศจากภาระแล้ว และหายใจหายคอได้คล่องซะที
ฉันจะทำให้เขาเจอความลำบากอีกครั้ง เพราะฉันไม่ได้
ถึงงั้นก็เถอะค่ะ คุณยาย…
แม่หนู เธอยังสาว
เธอคงไม่เข้าใจหรอกว่าฉันพูดอะไร
แต่คู่ที่แต่งงานแล้วไม่ได้เลิกกัน เพียงเพราะหมดรักกันเสมอไปหรอก
ฉันอยากจัดการความสัมพันธ์ของฉันให้เรียบร้อย ระหว่างที่สติฉันยังดีอยู่
เพราะงั้นก็ขอละนะ แม่สาวขายประกัน
ได้โปรดอย่าลืม…
มอบเงินประกันให้สามีฉันด้วยนะ
เงินที่ฉันจะได้รับหลังผ่านไป 90 วันน่ะ
ไม่ค่ะ คุณยาย
มันไม่สมเหตุสมผลแต่แรกแล้ว
แต่เงินประกันเป็นของคุณยาย คุณยายควรใช้มันนะคะ
ทำไมถึงยกให้สามีล่ะคะ มันไม่ถูกต้องเลย
ถือว่าเป็นคำขอร้องจากหญิงแก่คนนึงละกันนะ
คุณยายคะ ถ้าคุณยายหย่า
คุณยายกับคุณตาจะไม่ได้เป็นครอบครัวเดียวกันอีก
ไม่เพียงแต่ต้องแยกกันอยู่เท่านั้น
แต่ทั้งสองคน จะกลายเป็นคนแปลกหน้าไปเลยนะคะ
เวลาไปโรงพยาบาล ก็จะไม่มีใครเป็นผู้อนุบาลให้อีกฝ่ายได้ค่ะ
ถ้าเกิดอุบัติเหตุ…
จะไม่มีใครติดต่ออีกฝ่ายนะคะ
คุณยายยอมจากไปเพื่อครอบครัวของคุณยาย
แต่มันจะไม่ใช่ครอบครัวอีกต่อไปนะคะ
เข้าใจใช่ไหมคะ
ซอนฮีของฉันเป็นโรคสมองเสื่อม
งี้นี่เอง
ฉันเป็นหมอแพทย์แผนเกาหลี
ฉันจะไม่รู้ได้ไง
คุณก็ต้องรู้อยู่แล้วครับ
ตอนซอนฮีเริ่มมีท่าทีสับสนงุนงง
เธอเอาแต่หาจักรเย็บผ้าของเธอ
ฉันน่าจะรู้ให้เร็วกว่านี้
มันผ่านมา…
ห้าสิบปีเต็มแล้ว…
ตั้งแต่ฉันสาบานว่าจะตามหาจักรเย็บผ้าของเธอ หลังจากฉันได้เป็นหมอ
เธอเอาของต่างหน้าของแม่เธอไปขาย เพื่อให้ฉันได้เรียนต่อ
นี่คือหนี้บุญคุณที่ฉันติดค้างซอนฮี
พวกนายว่ามันสายไปไหม…
ที่ฉันจะชดใช้หนี้
- ไม่ครับ - ไม่อยู่แล้วครับ
ฉันพยายามทำดีต่อเธอตอนนี้…
และจดทุกอย่างไว้หมด
(ตัวเลือกสำหรับบ้านใหม่)
(สิ่งที่ต้องทำเพื่อซอนฮี)
มันไม่สายเกินไปที่จะทำเพื่อเธอครับ
คุณหาจักรเย็บผ้ามาให้เธอได้แล้วด้วย
ในวัยนี้มันมีแต่เรื่องไม่หยุดหย่อน
ฉันไม่แน่ใจว่าเราจะย้ายบ้านได้ยังไง
มีอยู่ที่นึงที่ฉันเล็งไว้
แต่ฉันแทบไม่มีเวลาทำอะไรเลย หลังจากทำงานที่คลินิก
แล้วลูกๆ ของคุณล่ะครับ
พวกเขาอยู่ที่อเมริกากันหมด
โธ่เอ๊ย
พูดจริงนะ
บ้านฉันมันแย่กว่าร้านขายของเก่าซะอีก ถ้าถามว่าต้องกำจัดของอะไรทิ้งบ้าง
และการย้ายบ้านก็ไม่ใช่เรื่องง่าย สำหรับคนแก่อย่างเรา
แค่พยายามดูยังไม่ไหวเลย
แต่มีบริษัทขนของย้ายบ้านอยู่นะครับ
มืออาชีพพวกนี้ทำกันได้คล่องมากครับ
- มืออาชีพรู้ดีว่าต้องทำยังไง - ใช่
- แล้วทำไมนายไม่ทำแบบนั้นบ้างล่ะ - เออ
ตลอดชีวิตนี้ ฉันดีแต่ทำให้เธอลำบากใจ
ไม่ต้องร้องนะครับ นี่ครับ
ขอโทษที แต่พวกนายช่วยฉันได้ไหม
พวกนายยังหนุ่มยังแน่น
ว่าไงนะครับ
เขาหมายความว่าไง
หมายถึงย้ายบ้านน่ะเหรอครับ
ได้สิครับ
ไม่มีปัญหาครับ เราจะช่วยคุณเอง
เอาจริงเหรอ
หมอนี่เขา…
ไม่ใช่ครับ คนนี้คือดร.อัน ดร.สาขาการย้ายบ้านครับ
- เรื่องย้ายบ้านนี่เขามือโปรสุดๆ ครับ - ใช่ครับ
ผมจบเอกการย้ายบ้านครับ
ผมจะส่งคุณถึงจุดหมายอย่างราบรื่นครับ
ว่าไงนะ คุณยายซอนฮีสมองเสื่อมเหรอ
ใช่ครับ เธอเริ่มแสดงอาการมาพักใหญ่แล้ว
เพราะงี้คุณยายซอนฮีถึงอยากหย่าค่ะ
เธอไม่อยากเป็นภาระให้คุณตา
ให้ตายสิ
เธอทำประกันการหย่าร้างและยื่นเรื่องหย่า
ตอนที่สติสัมปชัญญะของเธอยังดีอยู่
เธอพูดวนไปวนมาเวลารู้สึกสับสนค่ะ
และสามีเธอก็ไม่ได้มีชู้ด้วยครับ
เขาไปที่ต่างๆ เพื่อตามหาของของเธอ
อะไร ของของเธอเหรอ
คุณยายเคยมีจักรเย็บผ้า
แต่เธอเอาไปขายเพื่อจ่ายค่าเทอมให้เขา
เธอออกตามหามัน ตั้งแต่เริ่มมีอาการโรคสมองเสื่อม
เหลือเชื่อเลย
เป็นเรื่องราวที่เศร้าที่สุดเลยนะเนี่ย
สะเทือนใจกว่าเรื่อง "ของขวัญของมาไจ" โดยโอ. เฮนรีซะอีก
ให้ตายเถอะ
แปลว่าคุณตาไม่ได้มีชู้แน่นอนแล้วสินะคะ
ใช่ครับ
ที่สำคัญกว่านั้นคือเขาไม่เคยอยากหย่าเลย
เขาแค่ยอมไปยื่นเอกสาร
เพราะเธอคะยั้นคะยอไม่หยุด
ถ้าเราเจอเขาตั้งแต่แรกก็คงแก้ปัญหานี้ได้แล้ว
ว่าไงนะ
เดี๋ยวก่อน
นัมชังฮี ไอ้เปรตนั่น ฉันจะ…
ปล่อยฉันนะ
- จับเขาไว้ - ปล่อยนะ
- จับเขาไว้ - ใจเย็นๆ ครับ
- บอกให้ปล่อย - อย่าเหวี่ยงสิครับ
ว่าแต่…
สรุปเราทำภารกิจสำเร็จไหม
เรื่องของเรื่องคือ…
ยังครับ
- ยังเหรอ - ใช่ครับ
ทำไมล่ะ ก็พวกเขาไม่หย่ากันแล้วนี่
ตอนนี้เรามีภารกิจของจริงที่ต้องจัดการ
ภารกิจเหรอ
ไม่อยากเชื่อเลย ว่าตอนนี้เราจะมาช่วยคนอื่นย้ายบ้าน
เราทำแบบนี้เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ดีๆ ครับ
อะไร
เอาละ ลุยกันเลย
ห้องนี้…
โห ฝุ่นหนาเตอะเลย
ผอ. แล้วเครื่องซักผ้าล่ะครับ
- ทิ้งเลย - โอเคครับ
ฉันไม่รู้จะขอบคุณนายยังไงเลย
ไม่เป็นไรเลยครับ คุณไปตรวจคนไข้เถอะครับ
เลิกงานแล้วคุณตรงไปที่บ้านหลังใหม่ได้เลยครับ
ขอบใจนะ
คุณยายซอนฮี สิ่งที่คุณต้องทำวันนี้
คือไปเข้าชั้นเรียนร้องเพลง แล้วร้องให้สุดเสียงเลยค่ะ
ขอบใจนะจ๊ะ แม่สาวขายประกัน
รีบไปเร็วค่ะ
ลาก่อนนะแก
เปิดประตูให้ฝุ่นตลบทำไมเล่า
- ทิ้งทั้งหมดนี้เลยไหมครับ - ใช่ ทั้งหมดเลย
ผอ.พัค ที่ผมฝังเข็มคราวก่อน… ตอนนี้หลังรู้สึกไม่ค่อยดีเลยครับ
แวะมาอีกสิ เดี๋ยวจะฝังแบบแรงกว่าเก่าให้
ได้ใช่ไหมครับ
โชคดีนะคะ
ฉันคิดว่าเราอาจต้องการคนช่วยเพิ่ม เลยโทรเรียกคุณอุงชิกมาค่ะ
อุงชิกมาแล้วครับ
วางลงแล้วมาช่วยเราขนของเหอะครับ
ทำอะไรน่ะลุง พวกเรา…
เฮ้ย ไอ้บ้านี่ หยุดเรียกหัวหน้าว่าลุงนะ
- ขอโทษครับ - ลุงคนนี้ปวดหลังจะแย่แล้ว
เดี๋ยวนะ ควรยกไอ้นี่ยังไงดี
- ช่วยกันยกนะคะ - ขอบคุณครับ
- ระวังข้างหลังด้วยค่ะ - โอเคครับ
ช่วยกันยกนะครับ
ฉันยกเองไหว คุณไปกวาดพื้นเถอะ
ช่วยกันดีกว่าครับ
- เอ้านี่ - สู้ๆ นะทุกคน
ทำไมมันหนักจัง
เอาลงได้เลยครับ
ชุดเครื่องนอนคุณภาพระดับโรงแรมนี่นา
ยังดูใหม่อยู่เลย
นั่นสิ ดูเป็นของหรูมากเลยนะ
ดูไม่เข้ากับบ้านหลังนี้ยังไงไม่รู้
ก็ที่นี่มีแต่ของเก่าเต็มไปหมด
บ้านเก่าๆ แบบนี้มักมีของที่ถูกหลงลืมไปนาน
จริง บ้านแม่ฉันก็เป็นเหมือนกัน
แต่แม่บอกว่าฉันเป็นของที่เก่าแก่ที่สุดในบ้าน
และถ้าฉันแต่งงานและย้ายออก แม่จะโล่งใจสุดๆ เลย
แม่ฉันนี่เหลือเกินจริงๆ
นี่พี่ เราควรโยนไอ้นี่ทิ้งไหม
มันคืออะไรเหรอ
ของพวกนี้คืออะไร
เราเจอตอนเก็บห้องของคุณยายซอนฮีค่ะ
ช่วยดูหน่อยนะคะ
(วิธีหุงข้าว)
(วิธีทำข้าวผัดกิมจิ วิธีทำซุปกิมจิ)
(วิธีทำยำถั่วงอก)
(วิธีทำถั่วดำต้มซีอิ๊ว)
(วิธีทำซุปหางวัว)
ทั้งหมดนี้…
(เงินพิเศษครบรอบวันแต่งงาน จากลูกชายคนรอง)
(เงินพิเศษครบรอบวันแต่งงานปีที่ 40 จากสามี)
(เงินพิเศษจากลูกชายคนโต วันที่มาพร้อมลูกสะใภ้)
(เงินพิเศษจากลูกชายคนรองที่ได้งานใหม่)
(เงินพิเศษจากลูกชายและภรรยา ส่งมาจากอเมริกาช่วงเทศกาล)
(เงินพิเศษจากสามีในวันเกิดปีที่ 60 ใช้เงินนี้ส่งฉันไปอยู่บ้านพักคนชรานะคะ)
ทำไมเธอไม่ใช้เงินพวกนี้เลยล่ะ
ทำไมเธอมันงี่เง่าแบบนี้
ที่นี่ที่ไหนเหรอคะ
คิดว่าที่ไหนล่ะ
นี่คือบ้านของเราไง
บ้านเราเหรอ
เดี๋ยวก่อน
เราอยู่ชั้นหนึ่ง
- ชั้นหนึ่งเหรอ - ใช่ ชั้นแรกเลย
ที่ผ่านมา ขึ้นบันไดลำบากใช่ไหมล่ะ
ทีนี้คุณจะได้ไปไหนมาไหนสะดวก
ใช้รถเข็นที่นี่ได้ง่ายเลย
ก็ต้องง่ายสิ เพราะผมเป็นคนเข็นให้นี่นา
นั่นสินะ
เร็วเข้า ไปข้างในกัน
ที่นี่แหละ
เข้าไปข้างในกันเถอะ
(อูซอนฮี พัคยองกยู)
ชอบไหม
แบบนี้ก็ทำความสะอาดง่ายเลย
- ห้องครัวอยู่ตรงไหน - ครัวเหรอ ทางนี้เลย
นี่ไง
ทันสมัยดีจัง
แถมยังเปิดถึงห้องนั่งเล่นเลยด้วย
ดีต่อใจจริงๆ นะเนี่ย
แต่ฉันไม่รู้วิธีใช้ของพวกนี้หรอก
อย่าบ๊องน่า คุณแค่ต้องหัดใช้ดู
มานี่สิ
มาทางนี้
โอ้โฮ
- ไม่อยากเชื่อเลย - คุณตามหามันอยู่ใช่ไหม
ใช่ค่ะ
ฉันกังวลแทบแย่ นึกว่าฉันทำหายไปแล้ว
ฉันอยากลองใช้ดูค่ะ
(ความอุตสาหะมันขมขื่น แต่ผลลัพธ์มันหอมหวาน!)
ขอแค่คุณตั้งใจเรียนก็พอค่ะ
ไม่ต้องห่วงเรื่องอื่นนะ
ลำบากน่าดูเลยใช่ไหม
การเรียนก็ไม่ง่ายเหมือนกัน
แค่ได้ดูคุณเรียนก็ทำให้ฉันมีแรงแล้วค่ะ
ฉันรู้สึกเหมือนได้เป็นภรรยา ของแพทย์แผนเกาหลีแล้วล่ะค่ะ
ที่รัก
ฉันมั่นใจว่าแม่ฉันต้องเข้าใจแน่นอนค่ะ
คุณทำสำเร็จเมื่อไรค่อยเอามาคืนฉันก็ได้ค่ะ
จ่ายคืนพร้อมดอกเบี้ยด้วยนะ
ผมสัญญาว่าจะรีบเอามาคืนคุณเร็วๆ
และผมสัญญาว่าคุณจะมีทุกอย่างที่ต้องการ
สัญญาแล้วนะ
ระวังมือด้วย
โธ่เอ๊ย ฉันหลับตาทำยังได้เลย
เห็นไหม แป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว
- ขอดูหน่อย - คุณจะเอาผ้ากันเปื้อนไปทำอะไร
ตายแล้ว ผู้ชายไม่ควรใส่ผ้ากันเปื้อนนะ
ว่ากันว่าถ้าคนเราเปลี่ยนไป พวกเขาจะตาย
แต่ดูเหมือนว่าคุณจะอายุยืนมากๆ
ผมไม่สนเรื่องอื่นหรอก เพราะงั้นอย่าคิดจะหนีไปไหนอีกล่ะ
ขอแค่อยู่กับผมที่นี่ก็พอแล้ว
คนแปลกหน้าสองคนที่มาอยู่ด้วยกัน แบ่งปันทั้งทุกข์และสุข
นั่นแหละคือครอบครัว
เอาตามนั้นก็ได้ค่ะ
ใครก็ตามที่ล้มก่อน
ต้องเป็นคนโทรแจ้ง 119 ตกลงไหม
อย่าทำเมินเพราะโกรธผมนะ
อย่าทิ้งฉันแล้วชิ่งไปก่อนก็ละกัน
รอแป๊บนึงนะ
จะทำอะไรน่ะ
ตายจริง
(วิธีทำข้าวผัดกิมจิ วิธีทำซุปกิมจิ)
(อูซอนฮี พัคยองกยู)
(ผ่าน)
(ใบสมัคร)
เคสนี้มีเรื่องราวเยอะแยะเลย
ทั้งแอบตามดู ทั้งย้ายบ้าน…
พูดอะไรของคุณ คราวก่อนมีเสือเลยนะ
- จริงด้วย โปรคังกับฉันเห็นจะจะเลย - ฉันเชื่อนาย
เอาละ คราวนี้ไปกินเนื้อย่างของแท้ ให้จุใจกันเถอะ
- ชวนอุงชิกไปด้วยสิ - จริงเหรอครับ
- สันในจ๋า - เนื้อวัวจ๋า
ใครจะไปสนล่ะ ขอแค่เป็นเนื้อวัวก็พอ
เย่ ในที่สุด
- แต่ฉันเห็นเสือจริงๆ นะ - ก็บอกว่าเชื่อไง
(ปิ้งย่างเกาหลี ยินดีต้อนรับ)
ดูน่ากินสุดๆ
- หูย - หิวไส้จะขาด
ในที่สุดเราก็แก้เคสนี้ได้ด้วย
ดื่มให้กับเส้นทางที่ดีดี๊ดีดี๊ดีต่อจากนี้นะ
- ดีดี๊ดี! - ดีดี๊ดี!
สื่อสารกันได้ดี โชคก็ดี
- และผลลัพธ์ก็ดีด้วย - ผลลัพธ์ก็ดี
ดื่มเลย
แด่ประเทศเรา แด่ครอบครัวเรา
- และแด่พวกเราเอง - แด่พวกเราเอง
แด่กางเกงยีนที่เราใส่ ขอให้ดูวัยรุ่นตลอดไป
เราทำสำเร็จแล้ว ดื่มครับทุกคน
- ดื่ม! - ดื่ม!
- ดื่มครับ - ดื่มเลยทุกคน
โนกีจุน นายทำได้อีกแล้ว
สุดยอดเลย ไอ้เปรตหน้าหล่อ
ผมรินเหล้าให้นะครับ หัวหน้า
แก้วมันใหญ่ไม่พออะ
เอาถังมาซิ จะได้ผสมเหล้าทุกอย่างไปเลย
ใจเย็นครับ
ว่าแต่กรรมการผู้จัดการอาวุโสอยู่ไหน
กรรมการผู้จัดการอาวุโสเหรอ คงกำลังมาน่ะ
- เธอมีธุระต้องจัดการก่อน - อ๋อครับ
ถ้าไม่มีคุณ เราคงทำไม่สำเร็จค่ะ
เอาไปเลย
สุกกำลังดีเลย
สุกแล้ว กินเลยครับ
อร่อยดี กินเยอะๆ เลย
สุกเร็วๆ สิ
นายกินแต่สันในนี่นา
ซี่โครงวัวก็กินเว้ย
งั้นสั่งซี่โครงจัมโบ้มาอีกที่
กับเนื้อกะบังลมแล่บางอีกที่ดีไหมคะ
อยากกินอะไรก็สั่งเลย
แค่ที่เดียวเองเหรอ สั่งอีกสิ โปรโจ
- แจ๋ว - ค่อยๆ กิน ไม่ต้องรีบ
เอามานี่นะ
นายจะตายรึไงที่เห็นฉันกินเนื้อ…
ช่างเถอะ กินให้อร่อยนะครับ
ช่วยกันย่างบ้างสิ อย่าเอาแต่กิน
มา ผมย่างให้เอง
ขอโทษที ผมน่าจะย่างตั้งแต่แรก
- ไอ้นี่มันย่างเก่ง - เรื่องจริง
ขอบคุณนะคะ
เฮ้ย สำหรับรอบสองน่ะ
เราไปบาร์คาราโอเกะกันเถอะ
- ไปด้วย - ไปด้วย
คืนนี้ฉันต้องร้องให้สุดฝีมือ ร้องเพลงอะไรดีล่ะ
- "Shintobuli" - "Shintobuli"
เฮ้ย คราวก่อนฉันได้ 100 คะแนนเต็มเลยนะ
ไปกันตอนนี้เถอะค่ะ
- เร็วเข้า - เล่นโบว์ลิงกันดีไหม
ทุกคนดูว่างเหลือเกินนะคะ
- อ้าว! - กรรมการผู้จัดการอาวุโส
หวัดดีครับ กรรมการผู้จัดการอาวุโส เชิญนั่งตรงนี้ครับ
- โต๊ะนี้ขอเพิ่มอีกหนึ่งคนครับ - มานั่งนี่เลยครับ
นั่งนี่เลยครับ ผมจะ…
งานเลี้ยงทีมของเราจะต้องเลิกรากันตรงนี้ค่ะ
ทุกคนกลับบ้านได้แล้วค่ะ
ว่าไงนะ
ถ้าเป็นเพราะเราสั่งซี่โครงวัวมากเกินไป
เราหารกันเองก็ได้ครับ
- หารกัน - จ่ายมาก่อนคนละ 20,000 วอน
ไม่ใช่หรอกค่ะ
จากวันนี้ไป ทีมงานเฉพาะกิจ…
จะถูกยุบทิ้งค่ะ
(ขอขอบคุณพัคยองกยูและชามีกยอง ที่มาเป็นนักแสดงรับเชิญ)
ผมมาจากทีมตรวจสอบครับ
มีสัญญาณการรั่วไหลของข้อมูล จากคอมพ์ของคุณคังฮันดึลครับ
- ว่าไงนะ - พี่ฮันดึลทำข้อมูลรั่วไหลเหรอ
ไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด
เลิกเสียเวลา แล้วเตรียมตัวกลับไปอยู่ทีมของคุณได้แล้วค่ะ
จะให้เรานั่งเฉยๆ แล้วไม่ทำอะไรงั้นเหรอ
ชะตาของประกันการหย่าร้าง และทีมงานเฉพาะกิจอยู่บนเส้นด้าย
บ้าเอ๊ย
สงสัยจังว่าสมาชิกทีมงานเฉพาะกิจรู้ไหม
ว่ากรรมการผู้จัดการอาวุโสจอนนาแรผู้ยิ่งใหญ่ ทำอะไรลับหลังบ้าง
หวังว่าสิ่งที่คุณเลือก จะไม่นำไปสู่อะไรที่แย่กว่านี้นะครับ
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี