ANG MGA TAUHAN, ORGANISASYON, AT MGA LUGAR AY KATHANG-ISIP LAMANG
ANG FILMING SA MGA BATANG AKTOR AY GINAWA SA PAMANTAYAN NG BROADCASTING
Pataas na yata tayo sa bundok.
Sigurado kang hindi gumagana ang GPS dito?
Ang totoo,
namatay na kanina ang battery ko.
Sa 'yo ba?
Kung may battery pa 'ko, kanina ko pa tinawagan si Ah-young.
Hindi ko ginagamit kasi patay na.
Oo nga naman.
Huwag kang mag-alala. Mahahanap natin ang daan pabalik.
Konektado ang bawat daanan.
-Di ito ang oras para magtapang-tapangan. -Kasi bilog ang mundo.
Baka may makasalubong tayong nakakatakot dito.
Seryoso ka ba? Pa'no mo nasabi 'yan?
Huwag kang gagalaw.
Huwag mong tingnan sa mata.
At huwag mo 'tong tatalikuran.
Uy, kuting.
"Kuting"?
Walang kikilos.
Mabait na kuting. Nakakatuwang kuting.
Isa…
Dalawa…
Say cheese.
Kainis!
Takbo na!
Sa'n tayo pupunta?
Inay ko!
Miss Kang.
Miss Kang, ayos ka lang ba?
Tigre!
Di ako makapaniwalang nakuhanan ko ang obra-maestrang 'to!
Nakunan ko ng picture ang tigre!
Mawalang-galang na, pero ayos ka lang ba?
Nakunan ko ng picture ang tigre.
Oo nga.
Ang balbas niya.
Mawalang-galang na.
Ikaw ba si Mr. Shin Hyeon-jae?
Kilala n'yo 'ko?
Buong araw ka na naming hinahanap, Mr. Shin.
Gano'n ba?
Naghanap ako ng bagong puwesto para mag-set up at maghintay.
Di ako makapaniwalang may lilitaw na totoong tigre.
Himala 'to.
Salamat, sir. Kung di dahil sa 'yo, naging pagkain na kami ng tigre.
Ako nga ang dapat magpasalamat sa inyo.
Sinunod ko lang ang tip na nakuha ko.
Pero tigre sa Gangwon Province?
Kung mag-isa lang ako,
di ko matatakasan ang tigre, o kaya makunan ito ng picture.
Tinupad n'yo ang matagal ko nang pangarap. Pa'no ko kayo mapapasalamatan?
Ang totoo, may pabor kaming hihingin sa 'yo.
Sabihin n'yo, at gagawin ko.
Makipagkita ka kay Miss Gu!
May nangyari ba kay Mi-rae?
Mukhang wala ka ngang ideya.
Salamat sa kape.
Kung may kailangan kayo, magsabi lang kayo.
-Opo, sir. -Aalis na 'ko.
Kaya pala siya nandito.
Salamat.
Binigyan din kami ni Miss Gu ng mainit na inumin.
Tama 'yon.
Ngayon ko lang napagtanto, magkamukha kayo.
Oo, kasi…
Di kami ang pangkaraniwang mag-asawa.
Kakaiba ang mga hitsura namin,
at hinahabol namin ang hindi makatotohanan.
Kaya nga siguro
nahulog kami sa isa't isa unang kita pa lang namin.
Gano'n pala.
Pero heto ang kinahantungan namin.
Naniniwala ang asawa ko sa tarot readings pero di sa mga ligaw na tigre.
Nakakatawa, ano?
Naniniwala siya sa mga bagay na hindi mapapatunayan,
pero hindi niya kayang maniwala sa 'kin
kasi hindi ko siya mabigyan ng pruweba.
Pero mapapatunayan mo na 'yon ngayon.
Baka magbago ang isip niya kapag ipinakita mo 'yong larawang 'yon.
Hindi.
Mukhang sobrang huli na.
Kung magkikita kami ni Mi-rae ngayon,
mukhang magdi-divorce nga kami.
Kung maglalagay ka ng pusa at vial ng lason
na puwedeng mabasag anumang oras sa selyadong kahon,
mamamatay ba ang pusa o mabubuhay?
Kasi…
Hindi ako sigurado. Hindi ko alam.
Tama?
Hindi mo malalaman.
Maliban na lang kung bubuksan mo ang kahon.
Gano'n pala.
Hindi ko malalaman ang mangyayari sa hinaharap…
kung hindi ako makikipagkita kay Mi-rae.
Natatakot ako…
Pero…
makikipagkita ako kay Mi-rae.
Sige.
Para akong nanaginip.
Oo. Maniniwala akong panaginip kung 'yon ang sasabihin mo.
"Panaginip"?
Sabi mo pumunta ako sa Gorangae Village kaagad.
Ano bang napanaginipan n'yo at ngayon lang kayo nagpakita?
Oo nga. Nakalimutan kong tinawagan kita.
Nakalimutan mong tinawagan mo 'ko?
Kasi may nakasalubong kaming tigre.
Tigre?
Ah. Nakasalubong kayo ng tigre.
Ba't di n'yo galingan ang pagsisinungaling?
Ano'ng akala n'yo sa 'kin?
Seryoso? Tigre talaga?
'Yon ang totoo.
At nahanap namin si Mr. Shin Hyeon-jae.
Ba't ganito kayo magtrabaho?
Walang plano o diskarte. Sobrang padalos-dalos.
Ako ang nagmungkahing pumunta, ma'am.
Naisip naming kailangang makipagkita sa mga sangkot para mapigilan ang divorce.
Ma'am.
Ano'ng basehan mo para papuntahin ang team members dito?
Hindi kita tinawagan, Miss Jeon.
Pagod na 'ko. Para akong hihimatayin.
-Naghanap kami saan-saan, pero wala siya. -Wala siya rito.
Bakit nandito si Miss Jeon?
Bakit parang hindi ako welcome dito?
Ako ang nagdala sa kanya rito.
Isa pa, parte si Miss Jeon ng team.
Babalik na ba tayo?
Pagod ka na, Mr. An. Dito na lang tayo matulog at umalis bukas.
Sige.
Pares kayo.
At pares tayo.
-Miss Ah-young. Tadhana 'to. -Hindi nga.
Sa kotse ko ako matutulog. Napagod ka, magpahinga kang mabuti.
Heto. Salamat para rito.
Ba't di na lang kayong mga babae sa bahay?
Tara na.
-Ha? -Sabi ko tara na.
-Saan? -Basta umalis na lang tayo.
Pagod na pagod na 'ko.
Handa na.
Ano sa tingin mo'ng ginagawa mo?
Bigla mo 'kong tinawagan, bigyan mo naman ako ng matutulugan.
Bumalik ka sa Seoul.
Limang oras ang biyahe namin, itataboy mo 'ko 'tapos ng limang minuto?
May gusto ka ba sa 'kin?
Kaya nga gusto kitang tabihan.
Salamat, ha, sira-ulo.
-Saan ka pupunta? -Matulog ka na!
Hay, ang tarantadong 'yon.
Ano'ng mali sa 'kin?
Kung gusto mong mangumpisal, pumunta ka sa pari.
Wala pa akong kasalanan, kaya hindi 'to pangungumpisal.
E, ano?
Kailangan ko ng payo.
-Pumili ka ng isa. -Pumili ng ano?
Una, friend mode.
Pangalawa, Homo sapiens mode. Pangatlo, AI mode.
Pang-apat…
Ex-husband mode.
-Matutulog na 'ko. -Pang-apat.
Ano'ng ginagawa mo?
Akala ko natutulog ka na.
Hindi ako nakakatulog kapag may ibang tao.
Lalo na kung ibang babae.
Pasensiya na at pinapunta pa namin kayo rito.
Gusto mo ba?
Gusto mo tingnan natin? Banda ro'n…
Hindi 'yon.
Gusto mo bang kasama si Mr. Noh?
Di ba sinabi naming nahanap namin si Mr. Shin Hyeon-jae?
Oo nga, ang tigre.
Nawala sa isip ko 'yon, tumatak kasi 'yong kuwento ng tigre.
Pasensiya na kung na-offend ka.
Ang bilis mong humingi ng tawad.
Mabilis ako sa lahat.
Mabilis akong nagpakasal at mabilis ding nag-divorce.
Mabilis din ako pagdating sa trabaho.
Mukhang madali lang sa 'yo ang lahat, Miss Jeon.
Talaga?
Hindi ibig sabihin niyon hindi ako nag-e-effort.
Pasensiya na. Hindi ko sinasadyang maliitin ka.
Mahirap ang lahat para sa 'kin.
Kaya siguro 'yon ang dahilan
kung bakit hindi kami bagay.
'Yong paggantsilyo.
Paggantsilyo?
Masyadong mabagal, magaspang at hindi pantay.
Nakakainis lang 'yon at nakakayamot.
Magdadating-gawi na lang ako at pupunta sa designer store
at bibilhin ang gusto ko.
E, ikaw naman, Miss Kang?
Maggagantsilyo ako hanggang matapos.
Talaga?
Pero matatagalan pa 'yon.
Siguro nga, pero titibay 'yon sa katagalan.
Kung gano'n, iisipin kong sumusuko ka na,
at aangkinin ko na ang berde.
Nagsimula ito nang malanta ang bulaklak at natapos bago umiba ang kulay ng dahon.
Hindi nga kami umabot ng isang season.
Hindi lahat ay tungkol sa oras.
Siguro nga, pero mahalaga pa rin 'yon.
Matindi 'yon
pero marupok din.
Hindi 'yon nagtagal.
Nakakalungkot naman.
Oo. Di rin 'yon nakakatuwa para sa 'kin.
Sigurado ka bang tapos na?
Oo.
'Yon din ba ang tingin ng isa?
Para sa 'kin, tapos na.
Mukhang sigurado ka na.
Hindi madali ang umabot sa puntong 'to.
Hindi rin naging madali sa 'kin.
Alam ko.
Kaya nga natatakot ako.
Kailangan ko bang banggitin uli ang Schrödinger's cat?
Hindi mo kailangang laging buksan ang kahon.
Kung di mo pa rin kayang buksan pagkatapos magbago ng season,
bumalik ka para sa karagdagang payo.
Sa number one ako kapag nangyari 'yon.
'Yon ang option na kausap mo sa simula pa lang.
An Jeon-man.
Ano 'yon, Noh Ki-jun?
'Yon ang default mode ko.
Naku, 'yong oras.
PLUS GENERAL INSURANCE
K… H…
BAGONG MAIL
Huwag na tayong magbatian.
-Opo, ma'am. -Opo, ma'am.
Magandang umaga!
Nag-almusal na ba kayo?
Nagtatanong ako bilang ex-ex-ex-wife mo.
Ano'ng mayro'n sa inyong dalawa?
Sa 'ming dalawa?
Magkaibigan kami no'ng elementarya.
-Ma'am. -Tama.
Binurong dapa 'to at millet
na may binalot na repolyo at kanin.
Espesyal na delicacy 'to ng Gangwon Province.
Kumain ka, Miss Ah-young.
-Salamat na lang. -Nganga ka.
Pambihira!
Ano'ng lasa?
Sobrang sarap.
Ang sarap, di ba?
-Ang sarap, ano? -Oo.
-Marami pa ba? -Marami pa sa loob.
-Kumuha ka pa. -Kukuha pa 'ko.
Salamat sa pagpunta.
-Nahanap n'yo na ang asawa ko? -Oo.
Nasa'n siya?
Naghihintay siya sa bench malapit sa pine tree.
Dito tayo.
Wala tayong magagawa kundi ang maghintay.
Maghihintay lang tayo at umasang magbubukas ang kahon.
Pa'no kung bumukas at divorce ang kalalabasan?
Kung gano'n…
Pakakainin natin sila ng binurong dapa at binalot na repolyo.
-Seryoso? -Ah.
Ang talino niyon.
Seryoso ka ba?
-Gusto kong kumain ulit niyon. -Nagutom ako bigla.
-Ako rin. -Kakain ba tayo uli?
Ano…
Kasi…
Nakakita ako ng tigre.
Ano?
Naririndi na 'ko sa lintik na tigreng 'yan.
Dumayo pa 'ko rito, pero mas mahalaga ang tigre, tama?
Ano ba'ng aasahan ko?
Sawang-sawa na 'ko sa ganito.
Paparating na sila.
Kainis. Ba't di sila sabay?
Nagkaproblema ba?
Nakapag-usap na ba kayo?
Gusto ko ng seremonya ng divorce.
Mas mahalaga ang mga tigre sa taong 'yon.
Salamat sa pagkumpirmang tama ang pasya ko.
Hindi, sandali lang naman.
Mr. Shin, kausapin mo siya.
Huwag, please.
-Ano'ng ginagawa mo? -Sandali.
Pasensiya na.
Pakiusap, subukan n'yo uli.
-Pasensiya na. -Ano'ng ginagawa mo?
-Ba't mo ginagawa 'to? -Pasensiya na, ma'am.
-Pasensiya na talaga. -Sandali.
Pasensiya na.
Kailangan n'yong dalawang ilabas 'yan at sabihin ang iniisip ninyo
gaya ng ibang mag-asawa.
Pasensiya na.
-Ano na? Aalis ba tayo? -Ano'ng nangyayari?
-Umalis na tayo! -Miss Jeon!
Mi-rae.
Ano na?
Ikukuwento mo na naman ang lintik na tigre?
Oo, tungkol 'to sa tigre.
Pero…
gusto kitang bigyan ng pruweba.
Gusto kong patunayan na ang inaakala mong hindi totoo ay totoo talaga.
Hindi ko hiningi sa 'yong patunayan ang kalokohang 'yon.
Ayoko lang…
ayoko lang na mapag-isa.
Lagi mong hinahanap ang ibang bagay,
pero hindi ako na nasa tabi mo.
Gusto kong ipakita sa 'yo para kilalanin mo.
Naisip kong kung kikilalanin ng mga tao sa mundo ang mga litrato ko,
kikilalanin mo rin ako.
Kilalanin?
Naalala mong inabot mo ang kamay mo no'ng pasuko na 'ko sa Santiago
kahit noon lang tayo nagkita?
No'ng tinanggap ko ang kamay mo,
kinilala na kita.
Kaya umasa akong
sabay tayong maglalakbay habambuhay at hindi na ako mag-iisa.
Hindi…
Patawad.
Patawad dahil pinaramdam kong mag-isa ka.
Pero hindi ko talaga alam 'yon.
Ba't di mo 'to sinabi sa 'kin dati?
Kasi ayokong aminin na nagkamali ako ng pinili.
Alam mong mataas ang pride ko, tama?
Binurong dapa 'to at millet
na may binalot na repolyo at kanin.
Heto, tikman mo.
-Salamat. -Sige.
Espesyal na delicacy 'to ng Gangwon Province.
Oo, sige.
Bilis, tikman mo.
-Bilis na. -Sige.
Kinakain ba nila?
Masarap, di ba?
Sobrang sarap, ano?
Marami niyan, kaya sabihin n'yo lang kung gusto n'yo pa.
-Naku. -Uy.
Kaya iniisip ko
kung gusto mong makita ang picture ng tigre na kinuha ko.
Patingin.
Sandali lang.
Narinig mo? Tigre raw.
-May nakita talaga kami. -Seryoso?
Heto.
Naiinis ka, ano?
Alam mo naman pala.
Pero totoong tigre pa rin naman.
Binabati kita.
Kung gano'n…
Uuwi na siguro ako.
Sandali lang.
Nag-e-enjoy ba kayo…
Ang dami pang tirang pagkain.
Dapat suklian natin ang pagod ng taong naghanda nitong pagkain,
kaya ba't di natin ubusin 'to?
At naghanda kami ng hindi n'yo pa nakikita.
Ihahanda namin 'yon agad, kaya kumain lang muna kayo.
-Tutuloy na 'ko… -Hindi.
Hindi, kumain lang kayo.
-Hindi, ang totoo… -Huwag kayong magmadali.
-Ano'ng ginagawa mo? -Tara na.
-Miss Jeon, kilos na. -Hoy.
Puwede bang dito ka muna?
-Ano 'yon? -Ano'ng nangyayari?
Parang may kailangan tayong gawin.
Kita mo na? Padalos-dalos ka talaga.
Kaya hahayaan na lang nating mag-divorce sila?
Ano pa ang magagawa natin para sa kanila?
Kainis.
Isang continuation ceremony.
-Continuation ceremony? -Continuation ceremony?
Hindi seremonya ng divorce kundi continuation ceremony.
Isang seremonya para himukin ang pagpapatuloy ng pagsasama nila.
Parang seremonya ng vow renewal.
Pero pa'no mo gagawin ang continuation ceremony?
Magagawa ba natin 'yan ngayong araw?
At hindi lagpas sa 30,000 won?
Sobrang hirap nito.
Mr. Pinuno ng Nayon.
Ha?
Pumayag sina Miss Gu at Mr. Shin sa continuation ceremony.
-Iniisip ko kung may araw akong ganito. -Oo naman.
Gusto ko ulit bitbitin 'tong bouquet at magpakasal uli.
Puwede mong ayusin nang ganito.
Ang husay.
Sobrang ganda.
Dagdagan pa natin ng isa.
Ako na riyan.
-Ayos lang. -Ako na.
Nagpalaki ako ng siyam na anak sa bahay na 'to.
Mahirap mang paniwalaan, pero moderno ang kasal ko no'n.
Sobrang ganda po nito.
Naalala ko tuloy ang asawa ko.
Mag-asawa siguro kayong dalawa.
Po?
-Hindi. -Hindi po.
"Hindi mo kasalanan. May dahilan ang mga nangyayari."
Paniwalaan n'yo 'to para makapamuhay nang magkasama.
Alam n'yo ba kung sino ang pinakamalungkot na tao sa mundo?
Iyon ay ang taong
walang nag-aangat sa kanila kapag bumagsak sila.
Kaya nagsasama ang mga mag-asawa.
Para mayro'ng taong mag-aangat sa 'yo kung bagsak ka.
Opo, ma'am.
Opo.
Salamat po, sir.
No'ng naging minero ako sa Germany,
nurse ang asawa ko.
Ito ang suit na pinatahi ko ro'n para sa kasal namin.
"Glück Auf."
Ibig sabihin, "Galingan mo at umahon nang ligtas."
Tinahi 'to ng asawa ko sa pag-asang babalik ako nang buhay.
Pero hindi ko alam kung ba't pangit ang trato ko sa kanya no'n.
Wala namang mawawala sa 'kin kung nagsabi ako ng magaganda sa kanya.
Maging mabuti kayo sa isa't isa hangga't kaya n'yo.
Huwag kayong mabuhay sa pagsisisi gaya ko.
Opo, sir.
Salubungin natin ang bride!
Mga binibini at ginoo,
salamat sa pagdalo sa continuation ceremony na ito.
Baka sobra na 'ko, pero bilang pinuno ng nayon, may sasabihin lang ako.
Nabubuhay ang nayon natin sa pagyakap sa hangin.
Hindi madaling sakahin ang mga tanimang 'to
at umani sa tabi ng bundok
kung saan bagsak ang temperatura.
Maliit at kakaunti ang ani natin kumpara sa mga tanim sa kapatagan.
Pero,
masarap naman ang mga tanim natin.
Nakakagulat na regalo 'to mula sa mahirap na lagay ng pagsasaka.
Napagtanto ko nang magsimula akong magsaka
na kahit ang hamog at yelo ay may papel sa pagsasaka.
Katulad ng repolyong tumutubo sa matigas at mabatong bukirin,
sana kayong dalawa ay patuloy na mabuhay na may parehong katatagan.
-Congratulations! -Maging masaya kayo!
Congratulations!
-Ang ganda mo! -Congratulations!
-Congratulations!
Bagay kayo!
-Maging masaya kayo! -Congratulations!
Maghahawak-kamay ulit ang dalawang 'yon at maglalakbay nang magkasama, tama?
Tingin ko maganda 'yon.
Ang alin? 'Yong pagbabalikan?
Maganda na hindi ka sigurado.
Puwede kang maging malaya at matatag nang sabay.
'Yong may partner ka na aalalayan ka kahit pakiramdam mo nawawala ka…
mapapalad lang ang makakaranas niyon, tama?
Mag-picture tayo para markahan ang okasyon.
Isa, dalawa, tatlo.
-Halina kayo. -Salamat na lang po.
Halina kayo.
Hindi ko sinabi sa 'yo 'to dati,
pero no'ng inabot ko ang kamay ko sa 'yo,
pasuko na ako no'n kasi sobrang hirap para sa 'kin.
Naglakbay ako nang hindi buo ang tapang.
Nakumpleto ko lang ang paglalakbay dahil nakilala kita.
Nakakagulat.
Akala ko adventurous ka kasi naghahanap ka ng mga tigre.
Ano kasi…
Sa totoo lang…
A…
Duwag ako.
Palabas ko lang 'yon.
Natatandaan mo 'yong panandang bato na may kabibe?
Oo naman.
Doon ako umiiyak habang nasa lupa.
Ingat sa paglalakbay.
May mga sapatos na nakasabit mula sa puno ng eucalyptus.
Nagtataka tayo kung pa'no nila isinabit 'yon.
"Maligayang pagdating."
-'Yong Korean na sulat sa pader. -Oo. Naalala mo?
Siyempre naman.
Isinulat sa iba't ibang lenggwahe ang mga salita sa pader,
pero nahanap mo 'yon.
Pa'no ko 'yon makakalimutan?
Mga alaala 'yon na sa 'ting dalawa lang.
Tama. Secret code natin ang mga 'yon.
Maaalala rin natin…
ang sandaling 'to, tama?
Nagawa na natin.
Isa lang ang ipangako mo sa 'kin.
'Wag kang magpapahaba ng balbas.
Dapat guwapo ka.
Salamat.
Mukhang desperado ka nang tumakas.
Puwede mo 'kong tulungang tumakas?
Siyempre naman.
Dalhin mo 'ko sa hotel na sampung minuto ang layo.
Ha? Ano?
Kailangan kong matulog.
Sigurado kang hindi aabot ng 30,000 won ang continuation ceremony?
Oo, tumulong naman sa paghahanda ang mga taganayon.
'Yong papel para sa confetti ay 2,700 won.
'Yong meryenda ng mga bata, 7,800 won.
'Yong dagdag na inumin, 16,200 won.
Kaya gumastos tayo ng 26,700 won.
At may tira pang 3,300 won.
Magaling.
Gusto mong kunin ang sukli?
Ano'ng gagawin ko sa perang 'yon?
Kung masuwerte ka, makakabili ka ng pagkain sa convenience store.
Dalawang triangle gimbap sa presyo ng isa at isang kape.
Itago mo ang sukli. Sabay tayong kakain.
Ako na ang magmamaneho.
Ikaw ang nagmaneho papunta rito.
Oo nga naman.
Isa, dalawa. Tara.
-Huwag na 'yan. -Kami na ang bahala.
Kami na lang dito, para makaalis na kayo.
Tama siya, Han-deul. Makakaalis na kayo ni Mr. Noh.
-Pa'no si Miss Jeon? -Nakaalis na sila ni Mr. An.
Kami na ang bahala rito.
Tara na. Parang nakakasagabal tayo rito.
Tama ka. Tutuloy na kami, kung gano'n.
-Ipapaubaya na namin sa inyo. -Kita tayo mamaya.
Bahala na kayo rito
at pakainin n'yo ang mga taganayon.
Personal credit card mo? Ang galing talaga ng top 1% na sahod.
-Salamat. -Walang anuman.
-Salamat. -Tara na.
Sige.
Ilang stars mayro'n 'yan?
Tatlo.
Tatlo?
Pumili ako sa pagitan ng sampung minutong layo at star rating.
Naku.
Kung ayaw mo, may 4-star hotel na 45 minuto ang layo.
Bumalik na lang ba 'ko sa Seoul?
Sa three-star hotel na lang.
Ayos.
Nagkatotoo nga ang tarot reading.
Tanda mo kung pa'no nito nahulaan ang tagumpay mo?
O, ang totoo niyan…
Hindi 'yon ang itinanong ko.
Ha?
Hindi ba?
E, ano 'yong tanong?
Hindi ko sasabihin sa 'yo.
Pambihira.
Sasabihin ko sa 'yo kapag may resulta na.
Pambihira…
Hindi, teka. Kung tagumpay ako, sasabihin ko sa 'yo.
Sige na nga.
Ga'no ba kaimportante ang tanong mo?
Tingnan natin kung magtatagumpay ka o hindi.
Sa dulo ng nakakapagod na araw, magpahinga kaya tayo nang magkasama?
Magandang gabi.
Kumusta, mga tagapakinig. Ako ang inyong host, si Park Ji-yoon.
-Heto. -Salamat.
HASONG GENERAL STORE
Ang init ngayong gabi.
Oo nga.
Medyo nadismaya ako sa 'yo noon.
Nagtatanong ako bilang ex-ex-ex-wife mo.
Ano'ng mayro'n sa inyong dalawa?
Sa 'ming dalawa?
Magkaibigan kami no'ng elementarya.
-Ma'am. -Tama.
Hindi bale na nga.
Nagiging emosyonal ako.
At ang liwanag ng mga bituin.
Parang Christmas tree ang mga bituin.
Ano ang Pasko sa 'yo no'ng bata ka pa?
Parang wala lang.
Wala lang?
Hindi nagdiwang ng Pasko ang pamilya ko tulad ng nakasanayan.
Walang makikinang na dekorasyon.
Tahimik lang.
Hindi maganda ang relasyon ng mga magulang ko.
Nalungkot ako no'n no'ng bata ako,
pero ayos na 'ko ngayon.
Ba't di ka maglagay ng makinang na Christmas tree ngayong taon?
Parang hindi tama, lalo na sa sitwasyon sa bahay.
Pay phone 'yon.
Uy, sobrang luma niyan.
Alam ko. Iniisip ko kung gumagana pa.
Hindi gumagana.
Hello?
Sino'ng tinatawagan mo?
Si Han-deul sa hinaharap.
Sige. Huwag mo 'kong pansinin at ituloy mo lang ang tawag.
Hello?
Hi, si Han-deul 'to ng kasalukuyan.
Pa'no…
Nagawa mo bang magtagumpay?
Ba't di mo tawagan si Ki-jun sa hinaharap?
Sige.
Tatalikod lang ako.
Redial.
Hello?
Hoy, Noh Ki-jun.
Tandaan mo ang araw na 'to.
Ito na ang pinamakagandang nahanap mo?
Mas maganda 'to kaysa sa picture.
Kukunin ko ang mga susi.
-Heto. -Salamat.
Puwede n'yo ba kaming i-rate?
Huwag na tayong magbatian.
-Ayos. Kita tayo sa labas. -Sige.
Heto na ang credit card n'yo, sir.
-Ayos na kayo. -Salamat.
GUEST FEEDBACK CARD
BABALA: MAY NAMATAANG TIGRE
KUNG MAKAKITA KAYO NG TIGRE SA DAAN PAPUNTANG DEULMORI FOREST,
HUWAG ITONG LALAPITAN
MAG-IINGAT AT KUMUHA LANG NG LARAWANG PRUWEBA
-Inaantok ka na siguro. -Oo, kasi…
Relax, relax.
N equals
Rs times fp times ne times
fl times fi times fc times L.
Anong formula 'yang binabanggit mo?
Drake equation ang tawag do'n.
Formula para tantiyahin ang posibilidad na makakita ka ng mga alien.
-May gano'ng formula? -May formula para sa lahat.
Ang mga scientist talaga…
Ang mas interesante pa ro'n, ginamit ng isang scientist
ang equation para sukatin ang tsansang makilala mo ang soul mate mo.
Hindi nga?
Ano 'yong probability?
Ang sagot ay 0.00034%.
Ibig sabihin lang niyon, hindi totoong may soul mate.
Hindi 'yan totoo.
Hindi 'yon zero.
Kaya iniisip ko…
Ano'ng tingin mo rito?
Hindi naman saktong zero 'tong sitwasyon, kaya…
LEFT TURN SIGNAL PEDESTRIAN SIGNAL
Gusto mong tumira sa bahay ko?
Tumuloy ka sa bahay ko.
PASASALAMAT KINA HAN SEON-HWA AT KWAK SI-YANG PARA SA KANILANG PAGGANAP
Sabay na kayong pumasok sa trabaho ngayon?
Kung sabay silang pumasok, higit pa sila sa magkatrabaho, tama?
-Ano sa tingin mo, Mr. An? -Pa'no mo nalamang ako 'to?
Ang cute mo talaga ngayon, alam mo 'yon?
Sabi nila, cute ka lang, sapat na.
Hindi ko kaya ang mga ganito kakumplikadong bagay.
Nag-file sila ng insurance claim.
-Ano? -Pinirmahan nila ang divorce papers
at nasa courthouse na ngayon!
Kailangan nating baguhin ang isip nila sa loob ng apat na linggong paghihintay.
Gusto n'yo bang subukan ang couples therapy?
Makikipag-divorce ako.
Tingnan muna natin ang sitwasyon.
Pa'nong ang lakas mo?
Hello? Pambihira, Miss Choi.
Hindi ako sigurado,
-pero tingin ko may ibang babae siya. -Ibang babae?
Kung di natin mapipigilan 'tong divorce…
Scope ng coverage.
"Ang insured ay dapat na
lalaki o babaeng nasa hustong gulang na hindi nagtataksil sa kasalukuyan."
Puwede nating ideklarang walang-bisa 'tong kontrata.
Kailangan ba talaga nating gawin 'to?
Nagpasya siyang makipag-divorce at tiyak masama ang loob niya.
Kailangan nating gawin.
Para 'to sa tagumpay ng proyekto.
Nagsalin ng subtitle: Syarmeyn Lee