KASIM
Bu sabah arabada bu şarkıyı dinledim.
O BİR TANE!
- Sürpriz! - Merhaba. Nasıl...
Nedir bu? Ne oluyor? Ne...
Metastaz kanserim bugün bir yaşında!
Dr. P., pastadan alır mısınız?
Hayır, sağ ol. Funfetti.
Ama hayır. Ben... Sen... Aslında, ben de...
Şu şapkalardan bir tane alayım.
Daha mutlu olamazdım.
Olay şu ki, aslında... Bende de bir yaşında olan var.
Bilirsiniz, ördeklere vak vak yapıyor.
Tatlıymış.
Her neyse, ben...
Gelip sana tarama sonucuna göre yeni yayılma yok demek istedim. Yani...
Aynı kalmış.
Ama o mide bulantısını ciddiye alalım,
- olur mu? - Tamam.
Kenevir terapisi işe yarıyor gibi.
Ayrıca, Sonya dedi ki,
dördüncü evre destek grubunun en sevilen üyesiymişsin.
- Yani... Evet, yani... - Dördüncü evre.
- Budur. Dördüncü evre. - Tamam, güzel.
Pekâlâ, Şükran Günü ne yapıyorsunuz?
- Eşlerim yemek yapacak. - Eş...
Birisiyle olduğunu bilmiyordum.
Hayır, eşler. Ben çok eşliyim.
İki kişi ile beraberim.
Yani, bu şahane. Güzel.
Evet. Daha fazla... Hindiyi doldurmak için daha fazla el.
- Ya da... - Yaramaz seni. Edepsiz.
Evet, peki.
Pekâlâ, bu... Harika bir parti oldu şeyin için...
Seni seviyoruz, Dr. P.
- Teşekkür ederim. - Çok naziksin.
Buyurun. Bunu geri vereyim.
Hayır. Kalsın lütfen.
Teşekkür ederim.
Budur.
MUTLU BAYRAMLAR
Tanrım.
O tahmin ettiğim şey mi... Anal tıkacı mı?
Ve de küçük arkadaşı.
Yok artık...
İşte!
Tam bir anal tıkacı ailesi.
- Evet. - Bebek, anne, baba.
Anal tıkaçlarıyla takıldığınızı bilmiyordum.
Evet, denemek istediğini söyledi.
Özel Şükran Günü Armağanı.
Vay canına.
Umarım yemekten öncedir.
Anladın sen beni.
Kıçlarınız ve kıç tıkaçlarıyla bir şeyler yapacaksanız
en azından koltukta yapmasanız?
Çünkü o benim yeni evim.
Ben onun kıçını takip ederim. Yani...
- Dostum... - Garanti veremem.
Mutlu kanser yıl dönümü bebeğim.
Sağ ol. Yaşayan en harika kadınsın.
Üzgünüm bu güzel pastadan yiyemem.
Güzel olan hiçbir şeyi yiyemem.
Tamam o zaman. Ben kaçtım. Geldi.
Tamam. İyi misin?
Evet. Koridoru seviyorum.
Florasan sesini seviyorum. Beni rahatlatıyor.
Sağ ol. Her şeyi aldın mı?
Evet.
Hey.
İçeride.
Peki. Sen ne yapıyorsun?
Ne mi yapıyorum?
Evet. Yani, hiç konuşamadık.
Ben de belki dedim...
Ne yaptığımı konuşuruz.
Tamam, hastane muhasebesini arayıp
sigortanın karşılaması gereken faturaları ona yolladıkları için onlara bağıracağım.
Sonra da kendime bir ev bakacağım galiba.
Ama gelirim ve param olmadan kiralayabileceğim cinsten.
Sonra da bünyem kaldırırsa
biraz daha kafayı bulacağım, böylece kırılmış kalbimi unutabilirim.
Demek bayağı yoğun bir gece olacak.
Evet. Kesinlikle.
Tamam.
Onu mutlu ediyorsun.
Saat çalışıyor. Belki bir saat daha enerjisi var gibi. Yani... Sen git.
Kanser yıl dönümüm için aldığın bu bitki de ne seni bok parçası?
Panik oldum ve sana bitki aldım.
Hoşuna gitti mi?
Nefret ettim.
Deliksiz bir saksıya koyacağım.
Bu bir deve tabanı.
Yaprakları farklı, bakımı kolay.
Bitkiyi konuşmaya devam edersen ne olacak biliyor musun?
Çok az su vermen yeterli olacak.
Acıdı mı?
Evet.
- Evet. - Pasta ister misin?
Evet, lütfen.
Parmağımdan ye.
- Funfetti mi bu? - Kes lan sesini.
Seni çözeceğim.
Yalamaya devam et.
Elbette buradasın. Elbette geldin.
Hayır. Şimdi değil.
Şimdi değil.
Çık dışarı.
İyi misin?
Affedersin.
Ufak bir çocukken istismar edildim
ve ben...
Başka birisiyle hiç orgazm olamadım.
Seninle boşalmayı denemek isterim.
Eğer sen de bunu istersen gerçekten bunu dememek isterim.
Olur.
Evet.
Sesim sapık gibi çıkmadan kaç kez daha evet derim bilmiyorum.
Şimdi duvara git ve bana o küçük pembe kıçı göster.
Köşeye!
Güzel haberlerim var.
Onunla boşalmak istediğimi söyledim.
Sağ olun. Deneyeceğiz.
Sonya bana derin nefes alma tekniklerini gösteriyor.
Yani çok iyi hissediyorum.
Galiba deneyeceğim ve Noel'e kadar geleceğim.
Hallmark filmi gibi. Molly Noel'de Geldi.
Geldiğinde dağdan gelecek
Oley!
- Ne yapacak? - ... dağdan gelecek
- Ne yapacak? Hadi. - ... dağdan gelecek
Geldiğinde dağdan gelecek
Beni kabul ettiğiniz için sağ olun.
Noel için ne istiyorum, biliyor musunuz?
Bea Arthur gibi gözükmeyeceğim yeni bir kahrolası peruk.
Değil mi? Sigorta Siyahi saçından yapılmış peruk parasını ödese ya.
Bu beni boşaltır.
Hadi şimdi hepimiz derin bir nefes alalım. Hadi bakalım.
Ve rahatla.
Baksana, gayet tatlısın ama burada ne işin var?
Ölecek birkaç kaltakla takılmaktan daha iyi bir işin yok mu?
- Ucundan acıttı ama... Hayır, yok. - Evet.
Aslında yok.
Bence bu gruba uygunum çünkü genel olarak hep üzgünüm.
Çok ama çok üzgün.
Çünkü erkek arkadaşımla ayrıldık. Ayrıca...
Siktir et onu.
Nikki harika bir oyuncudur.
Artık değil, ama... Evet. Bilmiyorum.
Neyse ki kanser değilim çünkü berbat bir şey gibi.
Pekâlâ. Bugün yeni bir şey deneyeceğiz.
Defterlerinizi çıkarın.
Bizi korkutan bir şeyi yazacağız.
- Evet. Güzel. - Ya da çizin.
Bu hafta bunun üzerinde çalışın.
Hadi bakalım.
Ne yazıyorsun?
Ne yapıyorsun?
Tuhaf davranıyorsun. Bana ihtiyacın var.
Steve bizi terapiste götürmüştü,
o dedi ki eğer başıma gelenleri sürekli anlatırsam
atlatabilirmişim.
Ama hiçbir zaman Steve'in yanında anlatmak istemedim.
O zaman anlat bana.
Ama sen zaten biliyorsun.
Evet ama hiç tamamını dinlemedim.
Yazdım.
Sana okuyabilirim.
"Yedi yaşıma bastığım yaz,
annemin erkek arkadaşı tarafından istismar edildim.
Zengindi.
Annemin sevdiği gösterişli bir saati vardı.
Bizi Florida'ya götürecekti.
Yolculuktan önceki gece, onun evinde kaldık.
Yağmur altında valizlerimizi taşıdık.
Annem portakal suyu istedi.
Annemin olduğu oturma odası ile içeceğine koyduğu tozu
parmağıyla karıştırdığı yatak odası arasındaydım.
Anneme söylemedim.
Birkaç dakika sonra bayıldı.
Sonra bana oral seks yaptırdı ve beni sevdiğini söyledi. Ve...
Tek istediğim gitmekti.
Ama kıyafetlerimi sakladı.
Ona bir saç fırçası fırlattım ve odasından kaçtım.
Eve gitmek istedim.
Annemin yanına gittim. Onu elimden geldiğince sertçe sarstım.
"Gitmeliyiz" dedim.
Üç saniyeliğine falan uyandı ve dedi ki, "Bırak beni, uyuyorum."
Sonra erkek arkadaşına gidip ona fırça ile vurduğum için özür diledim.
Uyuyor musun? Çok mu sıkıcıydı?
Ne? Hayır. Ağlıyorum.
Tabii ki ağlıyorum.
Evet, bu daha mantıklı.
Geçti.
- Osurdun mu? - Evet.
Osurdun.
Üzgünüm.
Stres osuruğuydu.
Sana anlattıklarım sayesinde bana kızmayacağını düşündüm.
Hayır, elbette buna katlanacağım. Evet.
Yani... Sadece gerçekten buradayım.
Sence iyileştim mi?
Sence bunu anlattığım için iyileştim mi?
Bence Sonya'yı arayalım
ve bir terapist bulalım.
Hayır, atlatabilirim.
Sen yanımdasın.
ARALIK
Neresi söyle.
Bacağında.
Sadece bir parmakla.
Baldırının içine.
Söyle lütfen.
Lütfen.
Evet.
Baldırıma tek parmağınla dokunabilirsin.
Diz.
Bacağım.
Ayak.
Ayak parmakları.
Avuç içi.
Parmak uçları.
Göğüs.
Ameliyat izi.
"Korkarım ki sevdiğim insanlar ölmemi istiyor.
Çünkü ailem için öldüğümü bilmek..."
Çok aptal hissediyorum.
Yani, yazdıklarımı o okuyor, ben dans ediyorum...
Evet. O yazdıklarını herkese okuyacak
ve sen de devam edeceksin.
Vücudunda korkunun yaşadığı yeri bulmaya çalış.
Yapabilirsin. Tamam.
"Ailem için öldüğümü bilmek
ama hemen olmaması zor.
Bazen benden uzaklaşıyorlar gibi hissediyorum.
Onları suçlayamam.
Tamam, onları suçluyorum.
Ama karım uzaklaşmıyor.
Ve suçlu hissediyorum.
Sanki artık onu serbest bırakmalıyım.
Serbest bırakmak derken,
demin altıma sıçtım. Hoşça kalın."
Evet.
Tamam, sırada kim var?
Yine hamile misin yoksa aynı bebek mi?
- Kulağa ters geliyor, biliyorum. - Ne?
Elbette aynı bebek değil.
- Kızımla tanıştın. Hayır. Bu... - Evet, biliyorum.
Bu... Yine hamileyim.
Bu kadar çok bebek yapacaksan
en azından hamilelik kıyafetlerini değiştirmelisin
çünkü hepsi aynı duruyor.
Kamera şakası gibi.
Tamam. Berbat hâldesin.
Bir yatağın bile yok. Hâlimize bak.
Biz... Bize bir bak.
Asansörün yanındayız ve koridorda Hanukkah kutluyoruz.
Pekâlâ. Tamam. Gerçekten.
- Sana ihtiyacın... Bende... - Hayır, ciddi ol.
- Gerçekten, olay budur. - Ben ciddiyim.
Tamam mı? İş kıyafetlerimleyim.
- Konuşalım. - Onunla sınırların olmalı.
Tamam mı? Sen... Ciddiyim.
Sağ ol. Olur. Yapmaya çalışırım. Deneyeceğim...
Sınır koymaya çalışacağım... Ölen en iyi arkadaşımla.
- Onu sevdiğini biliyorum. - Bak, anlıyorum.
Ama bu...
Sadece doktora götürüp getireceksin zannediyordum.
- Hayatındaki herkesten... - Ne?
vazgeçeceğini bilmiyordum.
Yani, Noah'ı seviyordun.
Evet, mesele hiç onu doktora götürmek olmadı.
- Yani... - Hep... Ben, her zaman...
Bunu nasıl açıklayabilirim? Şöyle.
Bu tişörtümdeki onun kanı. Neresinden geldiğini bile bilmiyorum.
Neredeyse her tişörtümde böyle kanı var.
Ben böyle gözüküyorum, tamam mı?
Bunu görünce,
burada olduğu için mutlu olacağımı düşünüyorum.
O artık olmadığında kan lekesinin olmasından mutlu olacağım.
Onun için yaptıklarından haberi var mı?
Dinle. En önemli kısmı unuttuk.
Evet, unuttuk.
- Tamam. - Hazır mısın?
Hanukkah, Ah Hanukkah Gel de menora yansın!
Parti yapalım Hora dansı edelim
Sana tekrar dokunabilir miyim?
Buraya.
Tamam.
Seni seviyorum.
Yanlış zamanda mı oldu?
Hayır, şimdi olmaz.
Molly?
Git.
"Beni sevdiğini söyleyen ilk adam annemin sevgilisiydi.
Kendisine de söyletti.
Kelimeleri söylememi istedi.
Bence benden sevgiyi çaldığının farkındaydı.
Sevgi neredeyse o da hep orada."
Üzgünüm. Bunu yapamayacağım.
- Ben... - Sorun yok.
Nefes almaya dönelim.
Hayır. 30 yıl önce olan bir olay için
dans falan etmeme gerek yok. Bir şey değiştirmeyecek.
Molly. Bacağın.
Hayır. Bacağıma nefes verip nazik enerji yollamayacağım.
Hayır. Bacağın... Bacağın şişti.
Ah, harika. Lanet olsun.
Bacak damarında kan pıhtılaşması var
ve bunların ciğerine gitmesini istemiyoruz.
Yani bayağı ağır kan seyrelticiler kullanacaksın
ve seni takip edebilmemiz için de
en az birkaç hafta burada kalmalısın.
Beraber...
Beraber nefes alalım mı?
Birkaç saattir hiç konuşmadı.
- Tamam. - Biraz zamana ihtiyacı var bence.
Elbette.
Hayır, kimse Noel'i hastanede geçirmek istemez.
Üzgünüm. O zaman...
Hey.
Martin Luther King Günü'nde gelirsin.
Başkan Günü.
Lincoln hep bunu isterdi.
Kesinlikle JFK de.
Komşu Adam
O arıyor.
Açmak istemediğine emin misin?
NEŞE
Buyurun.
Bir tane de sana.
Afiyet olsun.
Mutlu Noeller.
Bu geceden sonra diyeceksin ki,
"Neden yeni yılı hiç hastanede kutlamadım ki?
Bütün hayatım boyunca ne yaptım ben?"
MUTLU YILLAR
- Hazırız. - Bebeğim?
Evet?
Ben gidiyorum.
Ne?
Hastaneden ayrılıyorum. Birisiyle buluşacağım.
Böyle birden olmaz... Kiminle?
Üç kez iptal ettiğim elemanı hatırlıyor musun?
Dante. Queens'te karate salonu var.
Peki... Bunu mu giyeceksin?
Evet. Neden ki?
Bu biraz üzücü. Çünkü...
Bu kıyafetleri Yeni Yılda beraber giyelim diye almıştım.
- Tamam. - Bunun içindi.
Ne kadardılar? Sana öderim.
Tabii ki mesele bu değil.
Beş dolara ucuzluktan aldım. Ama asıl...
Ne oluyor? Kim bu adam?
- Fantezici mi? Hoşlanıyor musun? - Bilmiyorum.
- Sanki... - Bilmiyorum, umursamıyorum.
Elle boşaltmayı seviyormuş. Şanslı, ben de öyle.
- Güzel. - Gel şöyle fıstık.
Tamam. Güzel. Hastaneden çıkacaksın,
harika fikir. Sonra da gidip yabancı birini elle boşaltacak mısın?
Evet.
Bunun yerine, mesela, âşık olduğun biri olsaydı?
Yeter artık.
Üzgünüm ama ne yapıyorsun sen?
Çok ama çok yaklaşmıştın.
Hiç yakın olmadım. Ciddi değildi.
Geç kalacağım. Aman ya.
Ne yapmamı istiyorsun? Öyleye oturup
kendine zarar vermeni mi izleyeyim?
- Evet. - Bu mu yani?
Bu yüzden mi hayatımdan vazgeçtim? Bunun için mi?
Sana hayatından vazgeçme demiştim.
- Sana bunu yapma dedim. - Yanında ölmek istiyorum demiştin.
Ölüyorum da. Birlikte ölüyoruz.
- Hayır, sana bir şey olmuyor. - Bize olan bu.
Sen ölmüyorsun.
Ben...
Bunları yapmanı ben istemedim.
Mutlu olmak istemiyorum.
Sadece balondan bir duvar.
Hey.
Mutlu seneler.
Sağ ol.
Neden durdun?
Affedersin, elimi hissedemiyorum.
Devam etsene. Hadi.
Ne yapıyorsun?
Nefes egzersizleri.
Takılacağız sanmıştım.
Duymuyor musun? Elimi hissedemiyorum, dedim.
Elimi hissedemezken sana neden el muamelesi çekeyim?
Yani, daha ne kadar nefes alacaksın?
Hâlâ sertim.
Artık istemiyorum.
Kötü bir his.
Ciddi misin sen?
Evet. Hem de çok ciddiyim.
Salonda bol şans.
Haklıydın. Berbattı.
Affedersin.
Hayır, sen affet.
Mutlu olmak zorunda değilsin,
benim için de mutlu olmak zorunda değilsin.
Sadece çok zor.
Her şeyi düşünüyorum.
Aklımdan çıkaramıyorum.
Evet. O zaman bence olduğu gibi kabul et.
Çok üzgünüm.
Evet, bence yas tutuyorsun.
Bence nihayet, sana yaptıkları için yas tutuyorsun.
Hayır. Yapmıyordum.
Elini tutmaya çalıştım ve o bana çocukluk yapma, dedi.
Ve sen de yaptın.
Yaptın. Çocukluk yapmayı bıraktın.
Evet.
Tanrım. Neden gülüyorum?
Sonya öyle dedi. Serbest bırak. Gülebilirsin. Geğirebilirsin.
Osurabilirsin. Esneyebilirsin.
Ne hissetmen gerekiyorsa yap gitsin.
NİSAN
Hey.
- Merhaba. Sadece merhaba demek istedim. - Merhaba.
Yürüyüşünü kesmek istemedim.
Güzel bir gün.
Öyle.
Nikki nerede?
Kız kardeşiyle.
Pekâlâ. O zaman görüşürüz.
Seni daha önce gündüz dışarıda görmemiştim.
Hayal kırıklığı mı oldu?
O zaman, görüşürüz.
Molly?
Hey, Molly.
Sanırım düştüm.
Evet, ambulans çağıracağım.
Bekle.
- Hayır, beklemem. - Bir saniye sus.
Seni sevdiğimi bilmeni istiyorum.
Bence sadece birbirimizi sevmeliyiz.
Seni seviyorum. Elbette seviyorum.
Bence bizim bir geleceğimiz var.
Seni seviyorum.
- Seni seviyorum. - Alo? Merhaba.
Merhaba. Acil bir durum var ve ambulans lazım.
Seni seviyorum.
Zor nefes alıyor.
St. James sokağı köşesinde.
"DYING FOR SEX" PODCAST'İNDEN UYARLANDI
MOLLY KOCHAN'IN HAYATINDAN ESİNLENİLDİ
BU HİKÂYE GERÇEK OLAYLARA DAYANSA DA
MEKÂNLAR VE DİYALOGLAR KURGUSALDIR.
HERHANGİ BİR BENZERLİK TAMAMEN DRAMATİK AMAÇLIDIR.
Alt yazı çevirmeni: Suat Gündoğdu